Soulmates
Part 8
മുകിൽ മടങ്ങിയ ശേഷം, താരയുടെ സഹായത്തോടെ ഭൂമി ഫ്രഷ് ആയി വന്നു
"നീ പറഞ്ഞിട്ടാ വെള്ളചുരിദാർ ഇട്ടത്ത്. ഇപ്പോ അത് ഇനി ഇടാൻ പറ്റാത്ത കോലത്തിൽ ആയി."
മാറ്റിയിട്ട കറ പുരണ്ട തന്റെ ഡ്രസ്സിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് ഭൂമി പറഞ്ഞു.
"അത് സാരമില്ല. നമുക്ക് വേറെ വാങ്ങാം"
താര അവളെ സമാധാനിപ്പിച്ചു. അവളുടെ മനസ്സിൽ അപ്പോൾ മുകിൽ ആയിരുന്നു. അവനു ഭൂമിയോടുള്ള പ്രണയം, അതവന്റെ കണ്ണിൽ താൻ കണ്ടതാണ്. അവന്റെ ഓരോ നോട്ടങ്ങളും ഭൂമിക്ക് നേരെയായിരുന്നു. ഭൂമിയുടെ ഉള്ളിലും അവനോട് ഇഷ്ടമുണ്ട്. അതെത്രയൊക്കെ മറച്ചു വെക്കാൻ നോക്കിയാലും അവൾ അറിയാതെ പുറത്തു വരുന്നുമുണ്ട്. താൻ മുകിലിനെ മനസ്സിൽ നിന്നും മായ്ച്ചു കളഞ്ഞേ പറ്റൂ..
ഭൂമിക്ക് നടക്കാൻ വയ്യാത്തത് കൊണ്ട് താര അവർക്കു രണ്ടുപേർക്കുമുള്ള ഭക്ഷണം എടുത്ത് കൊണ്ട് വന്നു. രാവിലെ ഒന്നും കഴിക്കാത്തത് കൊണ്ട് നല്ല വിശപ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നു. രണ്ടാളും മുറിയിൽ ഇരുന്നാണ് കഴിക്കുന്നത്.
പടിക്കെട്ടിൽ നിന്നും കാലുതെറ്റി വീഴുമ്പോൾ ഭൂമി കരുതിയതല്ല ആ വീഴ്ച തങ്ങളെ ഇത്രമേൽ അടുപ്പിക്കുമെന്ന്. വേദനയോടെ നിലത്തുവീണു കിടന്ന അവളെ മുകിൽ താങ്ങിയെടുത്തപ്പോൾ, അവളുടെ ഉള്ളിലെ ഭയം മുകിലിന്റെ കരുതലിന് വഴിമാരുകയായിരുന്നു . ആ നിമിഷം അവർക്കിടയിൽ മൗനമായിരുന്നെങ്കിലും, മുകിലിന്റെ കണ്ണുകളിലെ വേവലാതിയും പരിചരണവും അവളോടുള്ള പ്രണയത്തിന്റെ ആഴം വിളിച്ചോതുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇതൊക്കെയോർതിരിക്കുന്ന ഭൂമിയെ കൗതുകത്തോടെ നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു താര.
അപ്പോഴാണ് ഒരുകാര്യം അവളുടെ ശ്രദ്ധയിൽ പെടുന്നത്.
"ഭൂമി... നിന്റെ മാല എവിടെ? എവിടെയെങ്കിലും ഊരിവെച്ചോ നീ..."
ഭൂമി അപ്പോഴാണ് അത് നോക്കുന്നത്.
"താരേ... എന്റെ മാല!"അവൾ ഞെട്ടലോടെ പറഞ്ഞു.
അവളുടെ കഴുത്തിൽ എപ്പോഴും തിളങ്ങാറുള്ള ആ നേർത്ത മാല അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
"അമ്പലത്തിലെ തിക്കിലും തിരക്കിലും എവിടെയെങ്കിലും വീണുപോയതാവും. ഞാൻ പോയി നോക്കാം."
താര അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. പ്രിയപ്പെട്ട ആ മാല നഷ്ടപ്പെട്ടതിൽ ഭൂമിയുടെ മനസ്സ് വല്ലാതെ വിഷമിച്ചു.
എന്നാൽ അതേസമയം, തന്റെ വീട്ടിലെത്തി കാർ പാർക്ക് ചെയ്ത ശേഷം പുറത്തിറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയ മുകിൽ ആ കാഴ്ച കണ്ടു. സീറ്റിന്റെ ഒരു കോണിൽ തിളങ്ങുന്ന ഭൂമിയുടെ മാല! ആ മാല കയ്യിലെടുക്കുമ്പോൾ മുകിലിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവളുടെ ഹൃദയം പോലെ തന്നെ പ്രിയപ്പെട്ട മറ്റൊന്ന് കൂടി ഇപ്പോൾ അവന്റെ കാവലിലുണ്ട്. അവളുടെ ഒരംശം ഇപ്പോൾ അവന്റെ കൈകളിൽ സുരക്ഷിതമാണ്. ആ മാല തിരികെ നൽകാനുള്ള അടുത്ത കൂടിക്കാഴ്ചയ്ക്കായി അവന്റെ മനസ്സ് കൊതിച്ചു തുടങ്ങി. അവനത് തന്റെ ഷർട്ടിന്റെ പോക്കറ്റിലേക്കിട്ട് പുറത്തിറങ്ങി.
ഭൂമിയുടെ മാലക്ക് വേണ്ടിയുള്ള തിരച്ചിലിനായി ഇറങ്ങിയതാണ് താര.
'ശോ... വണ്ടി അവിടെ വെച്ചിട്ട് വന്നത് കൊണ്ട് ഇനി കുറെ നടക്കണം. ഒരു ഓട്ടോ പോലും കാണുന്നുമില്ല. ബസ്സും വരുന്നില്ലല്ലോ'
അവളീ ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ നിക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് കുറച്ചു നേരമായി. നടക്കാമെന്ന് കരുതി ഇറങ്ങിയപ്പോഴാണ് ഒരു മഹീന്ദ്ര താർ അവൾക്കു കുറച്ചു മുന്നിലായി വന്ന് നിന്നത്.
വണ്ടിയിൽ നിന്നിറങ്ങിയ ആളെ കണ്ട് താര നിന്നു.
"ഹേയ് താരാ....മനസ്സിലായില്ലേ.. ആദിത്ത്. ദേവകി വല്യമ്മേടെ മോൻ "
"ആഹ് ആദി... മനസ്സിലായി. ".
"താൻ എങ്ങോട്ടാ.."
"ഞാൻ അമ്പലത്തിലോട്ട്. "
"ഈ നട്ടുച്ചക്കോ "
"തൊഴാൻ അല്ല. രാവിലെ പോയി വന്നതാ. അപ്പോ ഭൂമിയുടെ മാല അവിടെ എവിടെയോ പോയി. അത് നോക്കാൻ.."
"എന്നിട്ട് ഭൂമിക എവിടെ "
"അവൾ രാവിലെ അവിടെ പടിക്കെട്ടിൽ ഒന്നു വീണു. ഹോസ്പിറ്റലിൽ ഒക്കെ കൊണ്ട് പോയി. വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോ ആണ് മാല മിസ്സായത് ശ്രദ്ധിച്ചത് "
അവൾ സംസാരിക്കുമ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ ഓരോ ഭാവങ്ങളും നോക്കി കാണുകയായിരുന്നു.
"അത് ശെരി. ഈ വെയിലത്തു നടന്ന് പോവണ്ട. ഞാൻ കൊണ്ടാക്കാം "
അവന്റെ ക്ഷണം അവൾക്ക് നിരസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷമുള്ള ആ ആകസ്മികമായ കൂടിക്കാഴ്ച ആദിത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു മനോഹരമായ പ്രണയവിത്തു പാകുമെന്ന് അവൻ കരുതിയിരുന്നില്ല. ആ യാത്രയിൽ അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഇടയ്ക്കിടെ അവളിലേക്ക് നീണ്ടു.
താര ഇപ്പോൾ ആ പഴയ പതിനേഴുകാരി പെൺകുട്ടിയല്ല. യൗവനം തുളുമ്പുന്ന, ഐശ്വര്യം തുളുമ്പുന്ന ഒരു പെൺരൂപം.
കരിമഷിയെഴുതിയ അവളുടെ ആ വലിയ കണ്ണുകളിൽ ഒരു കടൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചതുപോലുണ്ട്. ആ നോട്ടത്തിൽ എവിടെയോ ഒരു കുസൃതിയും അതോടൊപ്പം തന്നെ ഒരു ഗാംഭീര്യവും മിന്നിമറയുന്നു. അവൾ ചിരിക്കുമ്പോൾ നുണക്കുഴികൾ വിരിയുന്ന ആ കവിളുകൾ തന്നെ ആകർഷിക്കുന്നത് പോലെ, ആ ചിരിയിൽ ഒരു ആയിരം നക്ഷത്രങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് ഉദിച്ചതുപോലെ ആദിത്തിന് തോന്നി. അമ്പലത്തിൽ പോകാനായി കെട്ടിവെച്ച അവളുടെ മുടിയിൽ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞുമാറി വന്ന കാറ്റിൽ തുളസിക്കതിരിന്റെയും ചന്ദനത്തിന്റെയും ഗന്ധം വണ്ടിയിലാകെ പടർന്നു. ഒരു സ്വർണ്ണാഭയുള്ള ചർമ്മമായിരുന്നു അവളുടേത്. ചന്ദനക്കുറി ചാർത്തിയ ആ നെറ്റിത്തടവും, കൃത്യമായി വരച്ചുവെച്ചതുപോലെയുള്ള പുരികക്കൊടികളും, മിനുസമുള്ള കവിളുകളും കുഞ്ഞുമൂക്കും റോസാപ്പൂ നിറമുള്ള ചുണ്ടുകളും.....
അവളുമായി മുന്നോട്ട് പോകുംതോറും
ആദിത്തിന്റെ മനസ്സിൽ താര നിറയുകയായിരുന്നു. അവൾ ഓരോന്ന് സംസാരിക്കുമ്പോഴും ആ ശബ്ദം ഒരു വീണാനദം പോലെ അവന്റെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങി.
"വർഷങ്ങൾ ഇത്രയുമായിട്ടും നീ ഒട്ടും മാറിയില്ലല്ലോ ആദി.."
അവൾ കളിയായി പറഞ്ഞപ്പോൾ, 'നീ ഒരുപാട് മാറിപ്പോയി താരേ...' എന്ന് മനസ്സിനോട് മന്ത്രിക്കാനേ അവന് കഴിഞ്ഞുള്ളൂ. അവൻ ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു.
✍🏻അസ്ര
#❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #😍 ആദ്യ പ്രണയം #👩 Sisters Love #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ

