ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mMJRPlX?d=n&ui=v64j8rk&e1=cമിശ്വ - 37 Reader Advisory: This chapter contains themes and content that may not be suitable for younger audiences. Reader discretion is advised. മുന്നറിയിപ്പ് : ഒരൽപ്പം വയലൻസ് ഉണ്ട്. സൂക്ഷിച്ചു വായിക്കുക. നേരിയ ശബ്ദത്തോടെ തന്റെ മുറിയുടെ വാതിൽ തുറക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ വീർ സിംഹ റാവു ആർത്തിയോടെ തലയുയർത്തി നോക്കി. ഒരുപാട് നേരമായി ആവേശമടക്കിക്കൊണ്ട് അയാൾ ആ ഇരിപ്പ് തുടങ്ങിയിട്ട്. മനസ്സിൽ നിറയേ മിശ്വയുടെ രൂപമാണ്. ആ ചെറുപ്പക്കാരിയുടെ അംഗലാവണ്യമാണ്‌. പുറത്തെ, ശക്തിയാർജ്ജിച്ച കാറ്റ്, തുറന്നിട്ട വാതിലിലൂടെ അകത്തേക്കിരച്ചു കയറുന്നുണ്ടായിരുന്നു... ജനൽ വിരികൾ ആടിയുലഞ്ഞു. എന്നാൽ, വാതിൽക്കലേക്ക് കണ്ണെത്തിയതും അയാൾ അമ്പരന്ന് പോയി! അവിടം ശൂന്യമായിരുന്നു. അരണ്ട വെളിച്ചമേയുള്ളൂ മുറിയിൽ... അയാൾ സംശയത്തോടെ മുറിയാകെ പരതി. ലൈറ്റ് ഓണാക്കാനായി, കൈ ഭിത്തിയിലേക്ക് നീണ്ടു. പെട്ടെന്ന്… ബെഡിൽ, തന്റെ ചെവിയോട് ചേർന്ന് ഒരു നിശ്വാസം കേട്ടതും അയാൾ ഞെട്ടിത്തിരിഞ്ഞു! ചാടിയെഴുന്നേറ്റ സിംഹയുടെ മുഖം കലുഷമായിരുന്നു. "നീയെന്താടീ ആളെ പേടിപ്പിക്കുന്നോ ?" അടുത്ത നിമിഷം, മുൻപോട്ടാഞ്ഞ ആ പെൺകുട്ടിയുടെ കൈ വിരലുകൾ അയാളുടെ കവിളിൽ ഒന്ന് തൊട്ടു. ഐസ് പോലെ മരവിച്ച മൃദുലമായ അവളുടെ കരങ്ങൾ... അയാളുടെ ക്രോധം എങ്ങോ പോയ് മറഞ്ഞത് പെട്ടെന്നായിരുന്നു. "മിശ്വ..." ആ മനുഷ്വൻ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചുകൊണ്ട് അവളെ തന്റെ അരികിലേക്ക് പിടിച്ചിരുത്തി. "എന്തൊരു വ്യത്യാസമാണ് നിനക്ക് വന്നത് കുട്ടീ..." മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിലും, അടിവസ്ത്രം മാത്രം ധരിച്ചിരിക്കുന്ന, അവളുടെ ശരീര ഭാഗങ്ങളിലേക്ക് കണ്ണുകൾ തറച്ചു കയറുന്നതിനിടെ അയാൾ അമ്പരപ്പോടെ ചോദിച്ചു. നേരത്തേ പോലെയല്ല, ഞൊടിയിട നേരം കൊണ്ട് ആ സ്വരം വല്ലാതെ പതിഞ്ഞു പോയിരുന്നു. നിമിഷർദ്ധം കൊണ്ട്, അവളുടെ മാംസളമായ ശരീരഭാഗങ്ങളിലാകവേ, അയാളുടെ വിരലുകൾ ഒരു ഓട്ടപ്രദിക്ഷണം നടത്തി. "കൂട്ടുകാരി എവിടെപ്പോയി ? കയറി വന്നില്ലേ ?" "അവൾക്ക് ക്ഷീണം... ഉറങ്ങുകയാണ് പാവം." "ങ്ങേ ? " സിംഹയുടെ നെറ്റിചുളിഞ്ഞു. "ഉറങ്ങാനാണോ അവളെ ഇങ്ങോട്ട് കെട്ടിയെടുത്തത് ? ആളൊന്നിന് 25000 രൂപാ വെച്ച് എണ്ണി മേടിക്കുന്നുണ്ട് ആ തള്ളച്ചി ശവം!" മുഖത്തെ ഭാവം മാറി. അയാൾ പല്ലിരുമ്മി. "അയ്യാവുക്ക് പെട്ടെന്ന് ദേഷ്യം വരുമല്ലേ ?" ആ പെൺകുട്ടിക്ക് യാതൊരു കുലുക്കവുമില്ലായിരുന്നു. അവൾ , അയാളുടെ നഗ്നമായ മാറിലൂടെ കൈയ്യോടിച്ചു കൊണ്ട് സാവധാനം താഴെക്കിറക്കി കൊണ്ടുവന്നു. സിംഹ വീണ്ടും തണുത്തു. രോമങ്ങൾ എഴുന്നു. അവളുടെ മിഴികൾ, കട്ടിലിനോട് ചേർന്നുള്ള ചില്ല് ജാലകത്തിനുള്ളിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നീണ്ടു. അവിടെ തൊട്ടപ്പുറത്തെ വീട്ടിലെ ബാൽക്കണിയിൽ ഇരുന്ന് ഒരു പെൺകുട്ടി പഠിക്കുകയാണ്. കൗമാരക്കാരിയായ ഒരു മെലിഞ്ഞ സുന്ദരി പെൺകുട്ടി. നിലാവിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ വ്യക്തതയാർന്ന ആ കാഴ്ച്ച, ചെറുചിരിയോടെ അവൾ നോക്കി ഇരുന്നു. "മോളാണല്ലേ... " അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ മെല്ലെ ചലിച്ചു. പുരികം ചുളിച്ചു കൊണ്ട് വീർ സിംഹ, അവിടേക്ക് തലവെട്ടിച്ചു നോക്കി. അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ ചാടിയെഴുന്നേറ്റ അയാൾ, കർട്ടൻ വലിച്ചിട്ട് അവളുടെ കാഴ്ച്ച മറച്ചുകളഞ്ഞു. മുഖം ഇരുണ്ടിരുന്നു. “നീയെന്തിനാ അതുമിതുമെല്ലാം അന്വേഷിക്കുന്നെ ? പറഞ്ഞ പണിയെടുത്ത് പോകാൻ നോക്ക് പെണ്ണേ!” “എന്തു പെട്ടെന്നാണ്‌ അയ്യാവുക്ക് ദേഷ്യം വരുന്നത്... കവിളൊക്കെ തക്കാളി പോലെ ചുവന്നു വരുന്നു.” ഭയാനകമാം വിധം ഗർജ്ജിക്കുന്ന ആ സിംഹത്തിനു മുൻപിൽ, അവൾക്ക് യാതൊരു കൂസലുമില്ലായിരുന്നു. ആ സ്വരം കേൾക്കുന്ന നിമിഷം തന്നെ ‘അയ്യാ’വുടെ ദേഷ്യം എവിടെയോ പോയൊളിക്കുന്നതും കാണാമായിരുന്നു. "നിന്റെ ഉടുപ്പൊക്കെ എവിടെ ?" അയാളുടെ ചോദ്യത്തിൽ നേരിയ പരിഭവം കലർന്നു. "അതൊക്കെ ഞാൻ ഊരുമായിരുന്നു. എനിക്കതൊക്കെ ഒരു വീക്ക്നസാണ്... വലിച്ചു കീറി എറിയണം" കവിളിൽ നാക്കൊന്ന് തുഴഞ്ഞു കൊണ്ട് അയാൾ കണ്ണിറുക്കി. "അതേയോ... വേറെ എന്തൊക്കെയാണ് അയ്യാവുടെ വീക്നെസ്സുകൾ ?" അവൾ കുലുങ്ങിച്ചിരിച്ച് കൊണ്ട് അയാളോട് ചേർന്ന് ഇരുന്നു കൊണ്ട് ചേർന്നിരുന്നുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "വേറെ... വേറെ പലതുമുണ്ട് അങ്ങനെ ഒക്കെ ചെയ്യാൻ ഇന്നൊരു രാത്രി മതിയാകാതെ വരും മോളൂ..." അയാൾ അവളെ തനിക്കഭിമുഖമായി തിരിച്ചിരുത്തി. "ഇതെന്തിനാ നിന്റെ മുഖമിങ്ങനെ മൂടിയിട്ടിരിക്കുന്നെ ?" മുഖം മറച്ചിരിക്കുന്ന അവളുടെ ആ ഷാളിന് നേരെ സിംഹ കൈ നീട്ടിയതും, ആ പെൺകുട്ടി പെട്ടെന്ന് പുറകോട്ടാഞ്ഞു. "വേണ്ട!" "ങ്ങേ ? " ആദ്യമൊന്ന് അമ്പരന്നെങ്കിലും പെട്ടെന്ന് തന്നെ അയാളുടെ ചൊടികൾ വിടർന്നു. " അതെന്താ ? സർപ്രൈസ് ആണോ ?" "അയ്യ എന്റെ മുഖം കണ്ടാൽ കുഴപ്പൊന്നുമില്ല... പക്ഷേ , " ഒന്ന് നിർത്തിക്കൊണ്ട് അവൾ അയാളുടെ ചെവിക്കരികിലേക്ക് ചുണ്ടുകൾ ചേർത്തു. "കുറച്ചു കഴിയട്ടെ." ഒപ്പം, അവളുടെ വെളുത്ത് നീണ്ട കൊലുന്നനെയുള്ള കൈവിരലുകൾ അയാളുടെ തുടകളിൽ ചിത്രപ്പണി നടത്തി. ശ്വാസം അടക്കിപ്പിടിച്ച് കുളിരു കോരി അങ്ങനേ ഇരിക്കുകയാണ് സിംഹ. ശരീരമാസകലം തളർന്ന പോലെ അയാൾ അനങ്ങാനാവാതെ ഇരുന്നു. പെട്ടെന്ന്, ഒരു കൈ കൊണ്ട് അയാളെ പതുക്കെ പുറകോട്ടു തള്ളി മലർത്തി കിടത്തി അവൾ... എന്നിട്ട് സാവധാനം അയാൾക്കഭിമുഖമായി എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന ആ സുന്ദരിയുടെ കണ്ണുകൾ ഇരുട്ടിലും വന്യമായി തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കുപ്പിച്ചില്ല് ചിതറുന്നതുപോലെ ഒരു ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു അവൾക്ക്. നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ സിംഹയുടെ മുഖഭാവം മാറി. അയാൾക്ക്‌ എന്തൊക്കെയോ സംശയങ്ങൾ തോന്നിത്തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു എന്ന് വ്യക്തം. "നിന്റെ സ്വരം എന്താ ഇങ്ങനെ ? ചിലമ്പിച്ചിരിക്കുന്നു ?" നെറ്റിചുളിച്ചു കൊണ്ട് അയാൾ വേഗം ബെഡിന്റെ സൈഡിൽ പരതി, ലൈറ്റിന്റെ സ്വിച്ച് ഓൺ ചെയ്തു. " നീ ആ ഷാൾ ഒന്ന് മാറ്റിക്കെ. നോക്കട്ടെ." മുറിഞ്ഞു പോയിരുന്നു അയാളുടെ ശബ്ദം. "പിന്നെന്താ കുട്ടാ... മാറ്റാല്ലോ " അവളിൽ നിന്നും വശ്യമായൊരു സ്വരം കേട്ടു. ആ നീണ്ട കൈവിരലുകൾ ഷാളിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെല്ലുന്നത് കൗതുകത്തോടെ നോക്കി ഇരിക്കുകയാണ് സിംഹ. പൊടുന്നനെ, ഒരൊറ്റ കുതിപ്പിൽ ബെഡിലേക്ക് തന്നെ കയറിയ അവൾ, അയാളുടെ അരക്കെട്ടിൽ ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചത് നിമിഷാർദ്ധം കൊണ്ടായിരുന്നു. പിടഞ്ഞെഴുന്നേൽക്കാൻ നോക്കിയ സിംഹ പെട്ടെന്ന് നിശ്ചലനായി. ശരീരത്തിൽ ചിലയിടങ്ങളിലേക്കുള്ള രക്തയോട്ടം ഇരട്ടിച്ചിരിക്കുന്നു. പെട്ടെന്ന് ചാടിയെഴുന്നേൽക്കാൻ ഇനി സാധ്യമല്ല. ഇരു കൈകളിലുമായി അയാളുടെ മുഖം കോരിയെടുത്തുകൊണ്ട് , അവൾ കുനിഞ്ഞ് തന്റെ ചുണ്ടുകൾ അയാളുടെ ചെവിയോടടുപ്പിച്ചു. അവളുടെ കനത്ത നിശ്വാസസ്വരം കാതിൽ മുഴങ്ങിയതും, അയാൾ പിടഞ്ഞുണർന്നു. " മുഖമല്ലല്ലോ പ്രധാനം... ആണോ ?" സ്വകാര്യം പോലുള്ള അവളുടെ സ്വരം സിംഹയെ ഉന്മത്തനാക്കി. അയാളുടെ തടിച്ച വിരലുകൾ അവളുടെ പിൻഭാഗത്തമർന്നു. തന്റെ അരക്കെട്ടിലേക്ക് അവളെ അമർത്തിക്കൊണ്ട് , തിരിഞ്ഞ് കിടക്കാനുള്ള ശ്രമമാണ് ആ ഭീകരന്റെ. പക്ഷേ , അവൾ സമ്മതിച്ചില്ല. കുലുങ്ങി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് , അവൾ അതേ ഇരിപ്പു തുടർന്നു. ഒരു വട്ടം കൂടി തന്റെ ശ്രമം ആവർത്തിച്ചപ്പോഴാണ് അയാൾക്കാ സത്യം മനസ്സിലായത്. താൻ ഒരു കത്രികപ്പൂട്ടിലാണ്! അവളുടെ കാലുകൾ , തന്റെ കാലുകൾക്കടിയിലൂടെ പിണച്ചാണവൾ വെച്ചിരിക്കുന്നത്. " കൊള്ളാമല്ലോ! ഹർഷൻ പഠിപ്പിച്ചതാണോ ഇതൊക്കെ ?" സിംഹ ഒരു വിടലച്ചിരിയോടെ ചുണ്ട് നനച്ചു. മുഖംമൂടിയ്ക്കുള്ളിൽ നിന്നും പല്ലുകൾ ഞെരിഞ്ഞമരുന്ന ശബ്ദം കേട്ടതും അയാൾ ഞെട്ടി മുഖമുയർത്തി. "മിശ്വാ!!" അയാളുടെ കണ്ണുകൾ ചെറുതായി. ഇത് മിശ്വ തന്നെയല്ലേ എന്നൊരു സംശയം! അവളുടെ ചടുല ചലനങ്ങൾ ആ തോന്നൽ ഇരട്ടിപ്പിക്കാൻ പോന്നതായിരുന്നു. ഒരിക്കലും മിശ്വയെപ്പോലൊരുവൾ ഇങ്ങനെ മാറില്ല എന്നൊരു തോന്നൽ... ഇത്ര പെട്ടെന്ന് ഇതുപോലൊരു മാറ്റം സാധ്യമാണോ ? പെട്ടെന്നാണ്, അവൾ അയാളെ, തന്റെ കാലുകൾക്കിടയിൽ ഒന്നുകൂടി ഇറുക്കിമർത്തിയത്. സിംഹ സ്വയമറിയാതെ പുറകോട്ടാഞ്ഞു പോയി. "എന്താ ഒരു ഉഷാറില്ലാത്തത് ?" മുൻപോട്ടും പുറകോട്ടും അരക്കെട്ട് ചലിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് കൊഞ്ചലോടെയുള്ള അവളുടെ സ്വരം. അയാൾ വീണ്ടുമൊരു സാദാ മനുഷ്യനായി. "പൊന്നു മോളെ... പ്രായമായ മനുഷ്യനാണ്. ഇത്രയും ഉഷാറ് തന്നെ ധാരാളം." കാലുകൾ വേദനിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അയാൾ കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. "പോരല്ലോ കുട്ടാ..." അടുത്ത നിമിഷം, അവൾ ഒരു വള്ളിച്ചെടി പോലെ അയാളിലേക്ക് പടർന്നു കയറി. "നിന്റെ കാൽ ഒന്ന് അയക്കുമോ..." അയാൾ ഞെരങ്ങി. "മിണ്ടരുത്!" അവൾ മുരളുകയായിരുന്നു! ഒരു കടുവയുടേതുപോലെ തോന്നിച്ചു അപ്പോൾ ആ ശബ്ദം. എന്തോ ഒരു പന്തികേടുണ്ടെന്ന് , സിംഹയ്ക്ക് തോന്നിയത് ആ നിമിഷം മുതലായിരുന്നു. "ആരാടീ നീ !!" അയാൾ പിടഞ്ഞെഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചതും , അവൾ നിവർന്ന് , അയാളുടെ വയറിനു മുകളിലേക്ക് കയറി ഇരുന്നതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. “ആ മതി മതി... ആവശ്യത്തിനായിട്ടുണ്ട്.ഇത്രയൊക്കെ മതി നിനക്ക്! അതിനുള്ളതെയുള്ളൂ നീ!” രക്തം മരവിച്ചു പോകത്തക്കവിധം ഭീകരമായിരുന്നു ആ മുരൾച്ച! വീർ സിംഹ റാവുവിന്റെ വായ് പിളർന്നു പോയി. അസാമാന്യ കരുത്തോടുകൂടിയാണ്‌ ആ ചെറിയ പെൺകുട്ടി തന്നെ കീഴ്പ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്! അടുത്ത നിമിഷം, അവളുടെ ഇരു കൈകളും , തന്റെ കഴുത്തിനു പുറകിലേക്ക് നീണ്ടു. ഒന്ന് കുനിഞ്ഞ അവളുടെ , ബ്രായുടെ സ്ട്രാപ്പിനുള്ളിൽ നിന്നും അതി വിദഗ്ധമായി ഒളിപ്പിച്ചു ധരിച്ചിരുന്ന രണ്ട് ചെറു വാളുകൾ വലിച്ചൂരിക്കൊണ്ടാണ് അവൾ നിവർന്നത്!! വെട്ടിത്തിളങ്ങിയ മൂർച്ചകളിൽ , അയാളുടെ കണ്ണുകൾ മഞ്ഞളിച്ചുപോയി. അപകടം തിരിച്ചറിഞ്ഞ ആ മനുഷ്യൻ , ഒരു അലർച്ചയോടെ അവളെ പുറകോട്ടു തള്ളിയതും അവൾ വെട്ടിത്തിരിഞ്ഞതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. അയാൾക്ക്‌ അവളെ ഒന്ന് സ്പർശിക്കാൻ പോലുമായില്ല. പിന്നീട് നടന്നതെല്ലാം ഒരു നിമിഷാർദ്ധം കൊണ്ട് കഴിഞ്ഞു. ഇടതു കയ്യിലെ കത്തി , അയാളുടെ അരക്കെട്ടിനേയും , വലതു കൈ അയാളുടെ കഴുത്തിനെയും ലക്ഷ്യമാക്കി ഒരോ അർദ്ധ വൃത്തങ്ങൾ രചിച്ചു! ഒന്ന് അയാളുടെ കഴുത്തിനു കുറുകെ ആഴത്തിൽ ഒരു മുറിപ്പാടു സൃഷ്ടിച്ചപ്പോൾ, മറ്റേത് അയാളുടെ പുരുഷത്വം ചുവടോടെ ഛേദിച്ചുകൊണ്ടാണ്‌ പിൻവാങ്ങിയത്. പൂക്കുല പോലെ ചിതറിത്തെറിച്ച ചുടു രക്തം മുകളിൽ മേല്ക്കൂരയോളമെത്തി. പക്ഷേ, അതി വിദഗ്ധമായി ചാടിയൊഴിഞ്ഞ അവൾ കൃത്യമായി ആ മുറിയുടെ ഇരുണ്ട ഒരു മൂലയിലേക്ക് മറഞ്ഞു. ഒരു തുള്ളി രക്തം പോലും തന്റെ ശരീരത്തിൽ പതിക്കാതെ സൂക്ഷിച്ചിരുന്നു അവൾ. ഉറക്കെ അലറിക്കരയാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നിരിക്കണം അയാൾ. പക്ഷേ, ആഴത്തിൽ മുറിവേറ്റ കണ്ഠനാളത്തിൽ നിന്നും ഭയാനകമായ ഒരു തരം ഹൗളിംഗ് ശബ്ദം മാത്രമേ വെളിയിൽ വന്നുള്ളൂ... അവിടെ നിന്നും ഒരു ഫൗണ്ടൻ പോലെയാണ്‌ കൊഴുകൊഴുത്ത രക്തം മുകളിലേക്ക് ചീറ്റിത്തെറിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത്. തൂവെള്ള മെത്ത, കുതിർന്ന് അയാൾ കിടന്ന ഭാഗം താഴെക്കു കുഴിഞ്ഞ് ഒരു തോണി പോലെ രൂപപ്പെട്ടിരുന്നു. അതിനുള്ളിൽ തളം കെട്ടി കിടക്കുന്ന രക്തത്തിൽ മലർന്നു കിടന്ന് പിടച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ആ മനുഷ്യന്റെ പ്രജ്ഞ നശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് അവൾ ആസ്വദിച്ചു കണ്ടു. തുടർന്ന് , എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന് , തന്റെ കത്തികൾ രണ്ടും അയാളുടെ ബെഡ് ഷീറ്റിൽ തന്നെ തുടച്ചു വൃത്തിയാക്കി , അത് പുറകിൽ ബ്രാ സ്ട്രാപ്പിൽ തന്നെ തിരുകിയ അവൾ, സാവധാനം പുറകോട്ടു ചുവടുകൾ വെച്ചു. അപ്പോഴും പിടഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന വീർ സിംഹയുടെ കണ്ണുകളിൽ എന്തോ വലിയ ഒരു ചോദ്യം ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ , അവിടെ മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ഒരു കൂജ എടുത്ത് വായിലേക്ക് കമഴ്ത്തി. ശ്വാസം വിടാതെ വെള്ളം കുടിച്ച ശേഷം തിരിച്ച് അയാൾക്കരികിലെത്തി. ഒരു തുള്ളി രക്തം പോലും തന്റെ ശരീരത്താവാതെ ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ടാണ് അവളുടെ ഒരോ ചലനങ്ങളും. "ങ്ഹാ... ഞാൻ ആരാന്നു പറഞ്ഞില്ലല്ലോ..." മുഖം മറച്ചിരുന്ന ഷാളിന്റെ അറ്റം അവൾ മെല്ലെ പിടിച്ച് താഴ്ത്തി. മുഖം അനാവൃതമായതും കൈകൾ മാറിൽ കെട്ടിക്കൊണ്ട് അയാൾക്ക്‌ മുൻപിൽ നിന്നു അവൾ. കണ്ണുകൾ തുറന്ന് വെക്കാൻ പാട് പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു അയാൾ. പക്ഷേ , ആ മുഖം കണ്ടതും , സിംഹയുടെ വായ് പിളർന്നു പോയി! "ഇപ്പോ മനസ്സിലായില്ലേ ഞാനാരാണെന്ന്? ഇനി ചത്തോളൂ... സമാധാനമായിട്ട് , പതിയെ ചത്തോളൂ. അവസാനത്തെ അനക്കവും നിന്നിട്ടെ ഞാൻ പോകൂ." വികൃതമായൊരു ചിരിയോടെ അവൾ മുൻപോട്ടാഞ്ഞ് കൊണ്ട് അയാളുടെ തലമുടിയിൽ തലോടിക്കൊടുത്തു. അധികം വൈകിയില്ല. ആ തടിച്ച ശരീരത്തിൽ നിന്നും അവസാന ശ്വാസവും ഉതിർന്നു. ഒരു ഞെരക്കത്തോടെ വീർ സിംഹ റാവു ഒരു ജഡമായി ആ ബെഡിലേക്കമർന്നു! അവസാനത്തെ കുലുക്കത്തിൽ, കെട്ടിക്കിടന്ന രക്തപ്പുഴ ഒന്നിളകി. നിർവൃതിയോടെ എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് നിശ്വസിക്കുമ്പോൾ, നിലത്ത് വീണു കിടന്ന അയാളുടെ ജനനേന്ദ്രിയം അവളുടെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടു. അവളുടെ ചൊടിയിൽ ഒരു ചെറു ചിരി വിടർന്നു. അടുത്ത നിമിഷം, അതിനു നേരേ കാർക്കിച്ചൊരു തുപ്പു കൊടുത്തിട്ട് ആ പെൺകുട്ടി പുറത്തേക്ക് നടന്നു. ഏതാനും മിനിട്ടുകൾക്കു ശേഷം താഴത്തെ നിലയിൽ... അധീനി സാവധാനം കണ്ണുകൾ തുറന്നു. അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ നെറ്റിയിൽ അസഹനീയമായ വേദനയിൽ, സ്വയമറിയാതെയെന്നവണ്ണം അവൾ കയ്യമർത്തിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് ചാടിയെഴുന്നേറ്റിരുന്നു. പതിയെപതിയെ ചുറ്റുമുള്ള ദൃശ്യങ്ങൾ തെളിഞ്ഞു വന്നു. എന്താണു സംഭവിച്ചതെന്നോർത്തെടുക്കാൻ അവളുടെ തലച്ചോർ കിണഞ്ഞു പരിശ്രമിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ പെൺകുട്ടി... എന്താണവൾ പേരു പറഞ്ഞത് ? വല്ലിയോ ? ആരാണവൾ?? അധീനി തറയിൽ കൈ കുത്തി എഴുന്നേല്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ, ദയനീയമായി പരാജയപ്പെട്ടുപോയി. ഭയന്നു വിളറിപ്പോയിരുന്നു അവൾ. ശരീരം തളർന്നു പോകുംപോലെ. “വല്ലി... വല്ലി ?” അവൾ സ്വയമറിയാതെ പിറുപിറുത്തുകൊണ്ടിരുന്നു. ഒന്നുറക്കെ അലറി നിലവിളിക്കണമെന്നുണ്ടായിരുനുൻ അവൾക്ക്. പക്ഷേ ധൈര്യം വന്നില്ല. പെട്ടെന്നാണവൾക്ക് കൂട്ടുകാരിയെ ഓർമ്മ വന്നത്. “മിശ്വാ!! മോളേ!” നിമിഷാർദ്ധം കൊണ്ട്, ജീവൻ തിരികെ കിട്ടിയതുപോലെ അധീനി ചാടിയെഴുന്നേറ്റു പുറത്തേക്കു കുതിച്ചു. വാതിൽ വലിച്ചു തുറന്ന് ഏതാനും ചുവടുകൾ വെച്ചപ്പോഴേക്കും അവളതു കണ്ടു. അവിടെ... സ്റ്റെയർ കേസിനു താഴെ, കോയ് പോണ്ടിന്റെ തിട്ടിനോടു ചേർന്ന് ചെരിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന മിശ്വ. ചലനമില്ലായിരുന്നു അവൾക്ക്! തുടരും കണ്ണൂർകാരൻ 🥺🥺🥺🥺 #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ