ലാപ്ടോപ്പ് സ്ക്രീനിലെ വെളിച്ചം മങ്ങിമങ്ങി വന്നപ്പോൾ ലെച്ചുവിന്റെ മനസ്സ് കാലത്തെ പുറകോട്ട് നടത്തിക്കൊണ്ട് കൃത്യം 26 വർഷം പുറകിലേക്ക്, അതായത് വർഷം 2000-ലേക്ക് ചെന്നെത്തി... 🔄 അന്ന് ലെച്ചുവിന് പ്രായം കുറവാണ്. ഓടിക്കളിച്ചും ചിരിച്ചും നടന്ന ഒരു സുന്ദരമായ കുട്ടിക്കാലം.😌 ലെച്ചു താമസിക്കുന്ന ഈ വീടല്ല അന്നുണ്ടായിരുന്നത്. ഇത് പിന്നീട് അവളുടെ അച്ഛനും അമ്മയും കൂടി വാങ്ങിയ വീടാണ്..ഇപ്പോൾ താമസിക്കുന്നവീട്...ഒരു ചെറ്റപുരയിൽ. ആണ്..... അന്ന് (2000-ൽ) അവൾക്ക് വേറെയൊരു കൂട്ടു കുടുംബവും, എല്ലാവരും ഒത്തുതാമസിക്കുന്ന വലിയൊരു പഴയ തറവാടുമുണ്ടായിരുന്നു. ആ തറവാട്ടു വീടിന് തൊട്ടരികിലായി തെളിഞ്ഞ വെള്ളമൊഴുകുന്ന ഒരു വലിയ തോടുണ്ടായിരുന്നു വർഷം 2000 🔄 ചെറുപ്പം മുതലേ ലെച്ചുവിന് ആ തോട് ജീവനായിരുന്നു. പണ്ടും, എന്തിനേറെ പറയുന്നു അവൾ എന്നു ആ തോട്ടിൽ തന്നെയാണ് ഇറങ്ങി കുളിക്കാറുള്ളത്. തറവാടിന്റെ മുറ്റത്ത് എപ്പോഴും കോഴികൾ കൊത്തിപ്പെറുക്കി നടപ്പുണ്ടാകും. വൈകുന്നേരമാകുമ്പോൾ ആ കോഴികളെല്ലാം വീടിന്റെ തൊട്ടടുത്തുള്ള ഒരു ചെറിയ മരത്തിന്റെ ചില്ലകളിൽ പോയി വരിവരിയായി ഇരിക്കും. ലെച്ചു അപ്പോഴൊക്കെ ആ മരച്ചുവട്ടിൽ വന്ന് നിന്ന് അങ്ങനെ മിണ്ടാതെ നിൽക്കും. 😌 ഹായ് ഹായ്....🥰😀 അന്ന് ആ തറവാട്ടിൽ അമ്മച്ചിയും (അമ്മൂമ്മ) വലിയമ്മമാരും ഒക്കെയുണ്ടായിരുന്നു. ലെച്ചു ഓടിക്കളിക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ അമ്മച്ചി എപ്പോഴും പറയുമായിരുന്നു എടീ കൊച്ചേ... ഇങ്ങനെ കാടുകയറി ഓടല്ലേ. പെണ്ണുങ്ങളായാൽ ഒതുക്കവും അടക്കവും വേണം. വീണു വല്ലതും പറ്റിയാൽ പിന്നെ ആരും നോക്കാനുണ്ടാവില്ല പക്ഷേ ആ കുട്ടിമനസ്സ് അത് കേട്ടില്ല. ഒരു ദിവസം കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം മുറ്റത്ത് ഓടിക്കളിക്കുന്നതിനിടയിലാണ് ആദ്യത്തെ ആ വലിയ അപകടം പറ്റുന്നത്. ഓട്ടത്തിനിടയിൽ പെട്ടെന്ന് ബാലൻസ് തെറ്റി അവൾ ചെന്ന് ഭയങ്കരമായി ഇടിച്ചത് തറവാട്ടിലെ ആ കട്ടിയുള്ള ഭിത്തിയിലായിരുന്നു💥 "അമ്മേ..." എന്ന് വിളിച്ചുള്ള അവളുടെ ആ നിലവിളി തറവാട്ടിൽ മുഴങ്ങിക്കേട്ടു. തല ഭിത്തിയിലിടിച്ച് കടുത്ത വേദനകൊണ്ട് അവൾ തറയിൽ കിടന്ന് പുളഞ്ഞു. അത് കണ്ട് മുത്തഅമ്മ ഓടിവന്നു: എന്താടീ ഇവിടെ? നോക്കിനടന്നൂടെ നിനക്ക്? എപ്പോഴും ഈ ഒരൊറ്റ ഓട്ടമാ... തലയിടിച്ചു ചോര വന്നോന്ന് നോക്കട്ടെ. അവർ അന്ന് ആ വേദനയെ നിസ്സാരമായി തള്ളിപ്പറഞ്ഞു. ദിവസങ്ങളോളം ആ കടുത്ത വേദന അവൾ ഉള്ളിലൊതുക്കി നടന്നു. 🤕 പക്ഷേ, വിധി അവിടെയും നിർത്തിയില്ല. കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വീണ്ടും കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം ഓടിക്കളിക്കുന്നതിനിടയിൽ അവൾ ഉമ്മറത്തെ ആ കൽപ്പടിയിലേക്ക് വഴുതി വീണു! ആ വീഴ്ചയിൽ അവളുടെ തലച്ചോറിലെ ഒരു പ്രധാന ഞരമ്പിന് ചെറിയൊരു ഷോട്ട് (Damage) സംഭവിച്ചു. അവിടുത്തെ ആ ഞരമ്പ് വലിയൊരു മുറിവായി മാറി. അവിടെ നിന്നാണ് അവളുടെ ജീവിതത്തെ നരകതുല്യമാക്കിയ ആ 'ഫിക്സ്' (Fits/ചുഴലി) അവളെ പിടികൂടാൻ തുടങ്ങിയത്... 🩺 അങ്ങനെയൊരിക്കൽ, അവൾക്ക് ആദ്യമായി ഒരു പുതിയ ടൂത്ത് ബ്രഷ് വാങ്ങിക്കൊടുത്തു. ആ കുട്ടിമനസ്സിന്റെ സന്തോഷത്തിൽ പുതിയ ബ്രഷും കയ്യിൽ പിടിച്ച് മുറ്റത്തുകൂടി ആവേശത്തോടെ ഓടിവരികയായിരുന്നു ലെച്ചു. 🪥 "ദാ... എനിക്ക് പുതിയ ബ്രഷ് കിട്ടിയേ 😍 ഞാൻ വേഗം പല്ലുതേക്കട്ടെ. ചിറ്റയെ കാണിക്കാം...." എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾ സന്തോഷത്തോടെ തിണ്ണയിലേക്ക് ഓടിക്കയറാൻ നോക്കി. "എടീ പതിയെ ഓടടീ... വീഴും" എന്ന് കൂടെയുള്ളവർ വിളിച്ചുപറഞ്ഞതും ലെച്ചുവിന്റെ കാലൊന്ന് തെറ്റിയതും ഒപ്പമായിരുന്നു. അവൾ ഭയങ്കരമായി നിലത്തു വീണു. ഇത്തവണ അവളുടെ തലയുടെ ഒരു വശത്താണ് കടുത്ത ആഘാതമേറ്റത്. ചോര ഒഴുകാൻ തുടങ്ങി. 🩸 ആശുപത്രിയിലെ ആ തണുത്ത ഓപ്പറേഷൻ തിയേറ്ററിലെ ടേബിളിൽ കിടക്കുമ്പോൾ ലെച്ചു വേദനകൊണ്ട് നിലവിളിക്കുകയായിരുന്നു. ഡോക്ടർമാർ അവളുടെ തലയുടെ സൈഡിൽ തുന്നലുകൾ ഇടാൻ തുടങ്ങി. "ഡോക്ടർ... എന്റെ മോൾക്ക് എങ്ങനെയുണ്ട്? വലിയ കുഴപ്പമുണ്ടോ?" പുറത്തുനിന്ന് അമ്മ പരിഭ്രാന്തിയോടെ ചോദിച്ചു. "തലയുടെ വശത്ത് വലിയൊരു മുറിവാണ്. ഞരമ്പുകൾക്ക് ക്ഷതമേറ്റിട്ടുണ്ട്. തൽക്കാലം തുന്നിയിടാം..." ഡോക്ടർ ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു. കൃത്യം 16 സ്റ്റിച്ചുകൾ 🧵🩹 ആ കുഞ്ഞുപ്രായത്തിൽ സൂചി തലയിലേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ അവൾ അനുഭവിച്ച വേദന സങ്കൽപ്പിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു.🫥 ഇന്ന് വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും ആ 16 സ്റ്റിച്ചിന്റെ വലിയൊരു പാട് അവളുടെ തലയുടെ സൈഡിൽ ഇപ്പോഴുമുണ്ട്. എങ്കിലും നീളമുള്ള അവളുടെ ആ കറുത്ത കാർകൂന്തൽ ഉള്ളതുകൊണ്ട് മാത്രമാണ് ആ വലിയ പാട് ഇപ്പോൾ പുറമെ കാണാത്ത രീതിയിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്... 💇‍♀️💔 അങ്ങനെ തലയിൽ പതിനാറ് സ്റ്റിച്ചുകളുമായി കഠിനമായ വേദനയോടെ ലെച്ചു ആ പഴയ വീട്ടിൽ കട്ടിലിൽ കിടക്കുകയാണ്. അന്ന് അവൾ വളരെ ചെറിയ കുട്ടിയാണ്, കഷ്ടിച്ച് LKG-യിൽ പഠിക്കുന്ന കാലം. 🎒🧒 അമ്മ വിലാസിനി അപ്പോൾ അടുക്കളയിൽ പാചകവും വീട്ടുജോലികളുമായി തിരക്കിലായിരുന്നു. തലയിലെ മുറിവിന്റെ നീറ്റലും ഫിക്സ് വന്നതിന്റെ ക്ഷീണവും കാരണം ലെച്ചു പതുക്കെ കട്ടിലിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. ആ സമയത്താണ് അവളുടെ സ്കൂളിലെ ടീച്ചർ (സരോമ്മ) അവളെ കാണാനായി ആ മുറിയിലേക്ക് കയറി വന്നത്. 👩‍🏫 സരോമ്മ ടീച്ചർ ലെച്ചുവിന്റെ അരികിലേക്ക് വന്നിരുന്ന് അവളുടെ തലയിലെ ആ വലിയ ബാൻഡേജിൽ പതുക്കെ തലോടി. എന്നിട്ട് തന്റെ കയ്യിലിരുന്ന ഒരു ചെറിയ ബിസ്കറ്റ് പാക്കറ്റിൽ നിന്നും ഒരു ബിസ്കറ്റ് എടുത്ത് ലെച്ചുവിന് നേരെ നീട്ടി. സരോമ്മ ടീച്ചർ: ദാ... എന്റെ കുട്ടിക്ക് ടീച്ചർ തരുന്നതാ. ഇത് കഴിക്ക് മോളേ... വേദനയൊക്കെ ഇപ്പോ മാറും കേട്ടോ... 🥰 ആ കുഞ്ഞുപ്രായത്തിൽ ലെച്ചുവിന് ആ ബിസ്കറ്റ് വാങ്ങാൻ വല്ലാത്തൊരു മടിയും നാണവും തോന്നിയിരുന്നു. എങ്കിലും അവൾ കൈ നീട്ടി ആ ബിസ്കറ്റ് വാങ്ങി. കാരണം മറ്റൊന്നുമായിരുന്നില്ല സ്കൂളിൽ കൃത്യമായി പഠിച്ചില്ലെങ്കിൽ കിട്ടുന്ന പിച്ചും തല്ലും ഓർത്ത് അവളുടെ മനസ്സിൽ ടീച്ചർമാരെക്കുറിച്ച് വലിയൊരു പേടിയുണ്ടായിരുന്നു 😂 ആ പേടികൊണ്ട് അവൾ പതുക്കെ ബിസ്കറ്റ് വാങ്ങി കടിച്ചു.😁 കുറച്ചു ബിസ്കറ്റ് കഴിച്ച് വിശപ്പടങ്ങിയപ്പോൾ, ടീച്ചറുടെ സ്നേഹം നിറഞ്ഞ പെരുമാറ്റം കണ്ടതോടെ ലെച്ചുവിന്റെ ഉള്ളിലെ പേടിയെല്ലാം പതുക്കെ മാറി. 😌 അവൾ തന്റെ കുഞ്ഞു ശബ്ദത്തിൽ ടീച്ചറോട് ഓരോ വിശേഷങ്ങളും സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി... അങ്ങനെ സരോമ്മ ടീച്ചറോട് സംസാരിച്ച് പേടിയൊക്കെ മാറിയ ആ ദിവസങ്ങളിലാണ് ലെച്ചു തന്റെ പ്രാണനായ കൂട്ടുകാരി മീരയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നത്. 👭 മീരയുടെ വീട്ടിലെ മുറ്റത്ത് മനോഹരമായ ഒരു റോസാച്ചെടി നിന്നിരുന്നു. അതിൽ ചുവന്നു തുടുത്ത ഒരു വലിയ റോസാപ്പൂവ് വിരിഞ്ഞു നിൽപ്പുണ്ട്. അത് കണ്ടതും ലെച്ചുവിന് ഉള്ളിൽ പണ്ടേയുള്ള ഒരു കുഞ്ഞു സംശയം വീണ്ടും തലപൊക്കി. 🤔 ലെച്ചു പതുക്കെ ആ ചെടിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന്, പൂവിലേക്ക് മുഖം അടുപ്പിച്ചു. ലെച്ചു: ഡീ മീരേ... ഈ റോസാപ്പൂവിന് ശരിക്കും മണമുണ്ടോടീ ? 🌹👃 അത് കേട്ടതും മീരയ്ക്ക് ചിരി അടക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവൾ ലെച്ചുവിനെ നോക്കി അങ്ങോട്ട് ഭയങ്കര കളിയാക്കലായിരുന്നു! 🤣 മീര: അയ്യോടീ മണ്ടി... റോസാപ്പൂവിന് മണമുണ്ടോ എന്നാണോ നീ ഈ ചോദിക്കുന്നത്? നിനക്കിത് ഇതുവരെ അറിയില്ലായിരുന്നോടി.... 🤪 ഡീ മുല്ലപൂവ്... അതിന് നല്ല മണമാ...... കൂട്ടുകാരിയുടെ ആ കളിയാക്കൽ കേട്ടപ്പോൾ ലെച്ചുവിനും വല്ലാത്തൊരു നാണം തോന്നി. അവൾ പല്ലെല്ലാം കാട്ടി മീരയെ നോക്കി പതുക്കെ അങ്ങോട്ട് ചിരിച്ചു. ആ കുഞ്ഞുപ്രായത്തിലെ സൗഹൃദത്തിന്റെ എത്ര സുന്ദരമായ ഓർമ്മയായിരുന്നു അത് 🥰 ലച്ചുവിന്റെ ചുണ്ടിൽ ആ ഓർമ്മകൾ വരുമ്പോൾ ഇപ്പോഴും ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരി വിരിയാറുണ്ട്. 😌 ഡീ........🧕🏻 തുടരും....... - kanthariprince 🖤 കഥ ഇഷ്ടപ്പെട്ടെങ്കിൽ എല്ലാവരും വന്ന് ഒരു ഹാർട്ട് (❤️/🖤) ഇട്ടേക്കണേ... 😌 #📔 കഥ #📙 നോവൽ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #💭 എന്റെ ചിന്തകള്‍ #👨‍👩‍👧‍👦 കുടുംബം