ഭാഗം 21 വിളക്കുമായി അകത്തേക്ക് കയറിയ ഉണ്ണിമായയെ സരസ്വതി തമ്പുരാട്ടി നേരെ പൂജാമുറിയിലേക്കാണ് കൊണ്ടുപോയത്. ഭഗവതിയുടെ മുന്നിൽ വിളക്ക് വെച്ച് തൊഴുതു നിൽക്കുമ്പോൾ ഉണ്ണിമായയുടെ കൈകൾ ഇപ്പോഴും വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു വിഷ്ണു അവളുടെ തൊട്ടുപിന്നിൽ ഒരു കാവൽക്കാരനെപ്പോലെ നിന്നു... "മോളെ... നീ ഇന്ന് ഒരുപാട് അനുഭവിച്ചു. ഇനിQq സമാധാനമായി വിശ്രമിക്കൂ. ഈ വീട് ഇനി നിന്റേതുമാണ്" സരസ്വതി തമ്പുരാട്ടി അവളുടെ നെറ്റിയിൽ തലോടി. നാണിയമ്മ വിഷ്ണുവിന്റെ മുറി വേഗം ഒരുക്കി നൽകി. ഉണ്ണിമായ ആ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നപ്പോൾ അവിടെയെല്ലാം പട്ടുവിരികളും ആഢംബരങ്ങളും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നത് കണ്ടു. ലക്ഷ്മിയമ്മയുടെ ചെറിയ വീടിന്റെ വരാന്തയിൽ ഉറങ്ങിക്കിടന്ന അവൾക്ക് ഈ ആഢംബരങ്ങൾ ഒരുതരം അന്യതയാണ് സമ്മാനിച്ചത്. അതേസമയം കോവിലകത്തിന്റെ താഴത്തെ നിലയിലുള്ള ഇരുണ്ട മുറിയിൽ രുഗ്മിണിയും രേവതിയും വിനയൻ സാറും ഒത്തുകൂടി. വിനയന്റെ മുഖത്ത് പഴയ ആ മാന്യതയില്ലായിരുന്നു പകരം മുറിവേറ്റ ഒരു മൃഗത്തിന്റെ ക്രൂരതയായിരുന്നു.... "ഇന്ന് രാത്രി അവർ സന്തോഷിക്കട്ടേ " വിനയൻ സിഗരറ്റ് പുകച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "പക്ഷേ നാളെ പുലരുമ്പോൾ വിഷ്ണുവിന്റെ അച്ഛൻ കാണാൻ പോകുന്നത് മറ്റൊരു കാഴ്ചയായിരിക്കും. ഉണ്ണിമായയുടെയും വിഷ്ണുവിന്റെയും വിവാഹത്തിന് മുൻപുള്ള ചില ' ബന്ധങ്ങൾ കാണിക്കുന്ന കുറച്ച് വ്യാജ ഫോട്ടോകളും കത്തുകളും ഞാൻ തയ്യാറാക്കിയിട്ടുണ്ട്... ലക്ഷ്മിയമ്മയെക്കൊണ്ട് ഇത് സത്യമാണെന്ന് പറയിപ്പിക്കാനും എനിക്കറിയാം." "അത് മാത്രം പോരാ വിനയൻ സാറേ" രേവതി ഇടയ്ക്ക് കയറി പറഞ്ഞു. "ഈ വീട്ടിൽ അവൾക്ക് ഒരു നിമിഷം പോലും സമാധാനം കൊടുക്കരുത്. നാളെ രാവിലെ അടുക്കളയിൽ കയറുന്നതോടെ ഞാൻ എന്റെ കളി തുടങ്ങും. കണിമംഗലം തറവാട്ടിലെ അടുക്കള നിയമങ്ങൾ അവൾക്കറിയില്ലല്ലോ. അവിടെ വെച്ച് അവളെ ഞാൻ അപമാനിക്കും." രുഗ്മിണി പതുക്കെ ചിരിച്ചു. "ശിവശങ്കരൻ തമ്പുരാൻ ഇപ്പോൾ കടുത്ത ദേഷ്യത്തിലാണ്. ആ ദേഷ്യം കത്തിച്ചു വിടാൻ ഈ തെളിവുകൾ മാത്രം മതി. വിഷ്ണുവിനെ ഈ വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കാനും ഉണ്ണിമായയെ തനിച്ചാക്കാനും നമുക്ക് സാധിക്കും." ​രാത്രി രണ്ടാമത്തെ യാമത്തിലേക്ക് കടന്നപ്പോൾ വിഷ്ണു മുറിയിലേക്ക് കയറി. ഉണ്ണിമായ ജനാലയ്ക്കൽ നിന്നു പുറത്തെ വിജനമായ പറമ്പിലേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. അവൾ അപ്പോഴും അമ്പലത്തിൽ വെച്ച് ചാർത്തിയ സെറ്റുസാരിയിലായിരുന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് സന്തോഷത്തേക്കാൾ വല്ലാത്തൊരു ക്ഷീണവും ഭയവും നിഴലിച്ചു നിന്നു. ​വിഷ്ണു പതുക്കെ അവളുടെ അരികിലെത്തി. അവൻ അവളുടെ തോളിൽ കൈവെച്ചതും അവൾ ഒന്ന് ഞെട്ടി. "എന്താ ഉണ്ണിമായേ... നീ ഒന്നും മിണ്ടാത്തത്?" വിഷ്ണുവിന്റെ ശബ്ദം വളരെ താഴ്ന്നതായിരുന്നു. ​"തമ്പ്രാൻ കുട്ടി... എനിക്ക് വല്ലാത്ത പേടിയാകുന്നു. ഈ വലിയ മുറിയും ഈ ആഢംബരങ്ങളും എന്നെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്നത് പോലെ. അമ്മയും അച്ഛനും രേവതിയുമെല്ലാം എന്നെ വെറുപ്പോടെയാണ് നോക്കുന്നത്. നമ്മൾ ഇവിടെ നിൽക്കുന്നത് ശരിയാണോ?" അവൾ വിതുമ്പലോടെ ചോദിച്ചു. ​വിഷ്ണു അവളെ തന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർത്തുപിടിച്ചു. "നീ തനിച്ചല്ല. സരസ്വതി തമ്പുരാട്ടി നിനക്കൊപ്പമുണ്ട് അതിലുപരി നിന്റെ വിഷ്ണു നിനക്കൊപ്പമുണ്ട്. നീ ഇനി ഈ തറവാടിന്റെ മരുമകളാണ്." ​അവൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ മരണത്തെ മുഖാമുഖം കണ്ട ഭയം ഇപ്പോഴും വിട്ടുമാറിയിരുന്നില്ല. ആത്മഹത്യയ്ക്ക് ശ്രമിച്ചതിന്റെ അടയാളങ്ങളും ഇന്നത്തെ സംഘർഷങ്ങളും അവളെ വല്ലാതെ തളർത്തിയിരുന്നു. വിഷ്ണുവിന് അത് മനസ്സിലായി... ​"ഇന്ന് രാത്രി നമുക്ക് വിശ്രമിക്കാം ഉണ്ണിമായേ. നീ ഒരുപാട് അനുഭവിച്ചു. നിന്റെ ശരീരത്തിനും മനസ്സിനും ഇപ്പോൾ സമാധാനമാണ് വേണ്ടത്. മറ്റൊന്നും നീ ചിന്തിക്കണ്ട" വിഷ്ണു വളരെ ആർദ്രമായി പറഞ്ഞു. ​അവൻ അവളെ കട്ടിലിൽ കിടത്തി. അവൾക്ക് തലച്ചോറിൽ വല്ലാത്തൊരു ഭാരമായിരുന്നു. വിഷ്ണു അവളുടെ തലയിൽ പതുക്കെ തലോടിക്കൊണ്ട് അവളുടെ അരികിലിരുന്നു... ​ഇന്നത്തെ ദിവസത്തിന്റെ ചോരയും കണ്ണീരും കലർന്ന ഓർമ്മകൾക്കിടയിൽ, അവരുടെ ആദ്യ രാത്രി പ്രണയത്തിന്റെ ആഘോഷമായില്ല. പകരം പരസ്പരം നൽകുന്ന ആശ്വാസത്തിന്റെയും സുരക്ഷിതത്വത്തിന്റെയും നിശബ്ദമായ സാക്ഷ്യമായി മാറി. അവൾ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണപ്പോഴും വിഷ്ണു ഉണർന്നിരുന്നു അവർ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കെ മുറിയുടെ വാതിലിന് പുറത്ത് ഒരു നിഴൽ കണ്ടു. രേവതിയായിരുന്നു അത്. അവൾ അവരുടെ സംസാരം ഒളിഞ്ഞു കേൾക്കുകയായിരുന്നു. അവൾ പതുക്കെ അവിടെ നിന്ന് മാറി നടക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ക്രൂരമായ ചിരി വിരിഞ്ഞു... അടുത്ത ദിവസം പുലർച്ചെ. ഉണ്ണിമായ കുളി കഴിഞ്ഞ് സെറ്റുസാരിയുടുത്ത് അടുക്കളയിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെന്നു. പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച് പുതിയ മരുമകൾ ആദ്യം മധുരം വിളമ്പണമല്ലോ. അവൾ പായസം ഉണ്ടാക്കാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലായിരുന്നു. നാണിയമ്മ സഹായിക്കാൻ കൂടെ നിന്നു. പെട്ടെന്ന് രുഗ്മിണിയും രേവതിയും അങ്ങോട്ട് കടന്നുവന്നു... "എന്താ നാണിയമ്മേ ഇത്? ആരോട് ചോദിച്ചിട്ടാണ് ഇവൾ ഈ അടുക്കളയിൽ കയറിയത്?" രുഗ്മിണിയുടെ ശബ്ദം ഉയർന്നു. "രുഗ്മിണി... ഇത് ഈ വീടിന്റെ മരുമകളാണ്" സരസ്വതി തമ്പുരാട്ടി പിന്നിൽ നിന്നും വന്നു... "മരുമകളോ? താലി കെട്ടിയാൽ മരുമകളാകില്ല അമ്മായി. ഈ അടുക്കളയ്ക്ക് ചില നിയമങ്ങളുണ്ട്. അശുദ്ധിയായ കൈകൾ കൊണ്ട് ഇവിടെ തൊടാൻ പാടില്ല. ഇവൾ വന്ന വഴി നമുക്കെല്ലാവർക്കും അറിയാവുന്നതല്ലേ?" രേവതി ഉണ്ണിമായയെ നോക്കി പുച്ഛത്തോടെ പറഞ്ഞു... ഉണ്ണിമായയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. വിഷ്ണു ഉമ്മറത്ത് അച്ഛനുമായി സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന നേരത്താണ് അടുക്കളയിൽ ഈ യുദ്ധം തുടങ്ങിയത്. ഒരു വശത്ത് വിനയൻ തന്റെ വ്യാജ തെളിവുകളുമായി കോവിലകത്തിന്റെ പടിപ്പുരയിലേക്ക് നടന്നുവരുന്നു... അടുക്കളയിലെ ആ വലിയ ബഹളത്തിന് ശേഷം വിഷ്ണു ഉണ്ണിമായയെ ചേർത്തുപിടിച്ച് മുറിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. സരസ്വതി തമ്പുരാട്ടി ശക്തമായി ഇടപെട്ടതുകൊണ്ട് രുഗ്മിണിക്കും രേവതിക്കും തൽക്കാലം പിന്മാറേണ്ടി വന്നു... രാത്രിയായി... കോവിലകം ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതിവീണു. ജനാലയിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തുന്ന നിലാവെളിച്ചം വിഷ്ണുവിന്റെ മുറിയിൽ പ്രണയത്തിന്റെ ഒരു വലയം തീർത്തു. മുല്ലപ്പൂക്കളുടെ ഗന്ധം ആ മുറിയിലാകെ പടർന്നുനിൽക്കുന്നു... വിഷ്ണു പതുക്കെ മുറിയിലേക്ക് കടന്നു. ഉണ്ണിമായ കട്ടിലിന്റെ അരികിൽ തല താഴ്ത്തി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അവളുടെ കഴുത്തിലെ പുതിയ താലി നിലാവെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങുന്നുണ്ട്. വിഷ്ണു അവളുടെ അരികിൽ ചെന്ന് ഇരുന്നു. അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ തന്റെ കൈക്കുള്ളിലാക്കി... "ഉണ്ണിമായേ... ഇത്രയും കാലം ഞാൻ സ്വപ്നം കണ്ട നിമിഷമാണിത്. ഒരുപാട് തടസ്സങ്ങൾ കടന്നാണ് നീ എന്റെ ചാരത്തെത്തിയത്. ഇനി നിന്നെ ഞാൻ വിട്ടുതരില്ല" വിഷ്ണുവിന്റെ ശബ്ദം ആർദ്രമായിരുന്നു. അവൻ അവളുടെ മുഖം പതുക്കെ ഉയർത്തി. കണ്ണുനീർ തങ്ങിനിൽക്കുന്ന ആ കണ്ണുകളിൽ പ്രണയം തുടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വിഷ്ണു അവളുടെ നെറ്റിയിൽ മൃദുവായി ചുംബിച്ചു. അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ കാർകൂന്തലിലൂടെ പടർന്നു. ഉണ്ണിമായ വിഷ്ണുവിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചായുമ്പോൾ അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു സുരക്ഷിതത്വം തോന്നി.... അവരുടെ ശ്വാസഗതികൾ ഇടറി... വിഷ്ണു അവളുടെ കാതുകളിൽ പ്രണയത്തിന്റെ മന്ത്രങ്ങൾ പതുക്കെ ചൊല്ലി. അവൻ അവളുടെ അധരങ്ങളിലേക്ക് തന്റെ പ്രണയം പകരാൻ ആഞ്ഞുനിന്ന നിമിഷം... പെട്ടെന്നാണ് മുറിയുടെ വാതിലിന് പുറത്ത് ഒരു വലിയ ശബ്ദം കേട്ടത്. ഒരു കരിങ്കൽ പാത്രം താഴെ വീണതുപോലെയുള്ള ശബ്ദം ഉണ്ണിമായ ഭയന്ന് വിഷ്ണുവിന്റെ കൈകളിൽ നിന്നും അടർന്നുമാറി.... "എന്താ തമ്പ്രാൻ കുട്ടി അത്?" അവൾ പരിഭ്രമത്തോടെ ചോദിച്ചു. വാതിലിന് പുറത്ത് രേവതിയും രുഗ്മിണിയും നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. രേവതിയുടെ മുഖത്ത് ക്രോധവും അസൂയയും പടർന്നു... "അമ്മേ... അവരിവിടെ സുഖമായിരിക്കാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല. ഈ കോവിലകത്തെ മരുമകളാകേണ്ടത് ഞാനാണ്. വിഷ്ണു ഏട്ടന്റെ ചോരയിൽ പിറക്കുന്ന കുട്ടി ഈ സ്വത്തുക്കളുടെയെല്ലാം അവകാശിയാകണം. അത് ഈ വേലക്കാരിയുടെ വയറ്റിൽ ഉണ്ടാകാൻ ഞാൻ അനുവദിക്കില്ല!" രേവതി പല്ലുഞെരിച്ചു പറഞ്ഞു. രുഗ്മിണി പതുക്കെ വാതിലിൽ തട്ടി. "വിഷ്ണു... വിഷ്ണു... വേഗം ഒന്ന് പുറത്തേക്ക് വാ. അച്ഛന് വല്ലാത്ത നെഞ്ചുവേദന. വേഗം" അച്ഛന് വയ്യെന്ന് കേട്ടതും വിഷ്ണു പരിഭ്രമിച്ചു. അവൻ വേഗം വാതിൽ തുറന്നു പുറത്തേക്ക് വന്നു. രുഗ്മിണി അഭിനയിച്ചുകൊണ്ട് തളർന്നുനിൽക്കുകയാണ്... "എന്താ രുക്മിണി അമ്മേ? അച്ഛന് എന്തുപറ്റി?" വിഷ്ണു അച്ഛന്റെ മുറിയിലേക്ക് ഓടി. പിന്നാലെ വന്ന ഉണ്ണിമായയെ രേവതി തടഞ്ഞു. അവളുടെ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചുകൊണ്ട് രേവതി താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു "നീ ഈ മുറിക്കുള്ളിൽ സന്തോഷിക്കാൻ നോക്കണ്ട. വിഷ്ണു ഏട്ടന്റെ അരികിൽ നിനക്ക് സ്ഥാനമില്ല. ഈ താലി വെറും ചരടാണ്. ഇത് ഞാൻ അറുത്തെറിയും" വിഷ്ണു അച്ഛന്റെ മുറിയിലെത്തിയപ്പോൾ ശിവശങ്കരൻ തമ്പുരാൻ സാധാരണ പോലെ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടു. "എന്തിനാ വിഷ്ണു നീ ബഹളം വെക്കുന്നത്? എനിക്കൊന്നുമില്ല" തമ്പുരാൻ ഗൗരവത്തോടെ പറഞ്ഞു. രുഗ്മിണിയും രേവതിയും ചേർന്ന് മെനഞ്ഞ ഒരു വലിയ നാടകമായിരുന്നു അത്. അവരുടെ പ്രണയനിമിഷങ്ങളെ തകർക്കാനും വിഷ്ണുവിനെ ഉണ്ണിമായയിൽ നിന്ന് അകറ്റി നിർത്താനുമുള്ള ആദ്യത്തെ നീക്കം വിഷ്ണു തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ വാതിൽക്കൽ നിസ്സഹായയായി നിൽക്കുന്ന ഉണ്ണിമായയെയും പരിഹാസത്തോടെ ചിരിക്കുന്ന രേവതിയെയും കണ്ടു. കോവിലകത്തെ ആദ്യ രാത്രി ഇങ്ങനെ പകയുടെയും ചതിയുടെയും നിഴലിലായി... തുടരും... ✍️പ്രണയ_തൂലിക....... ❣️ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ #💞 നിനക്കായ്