ತಾಯಿ ಅನುಭವಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂತೋಷ, ನೋವು, ಹಸಿವು ಅಥವಾ ಅನಾರೋಗ್ಯವು ನೇರವಾಗಿ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿರುವ ಆಕೆಯ ಮಗುವಿಗೆ ತಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ, ಶಿವನನ್ನೇ ತನ್ನಾತ್ಮದಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿರುವ ನಿಜವಾದ ಶಿವಶರಣರು ಮತ್ತು ಪರಶಿವ ಬೇರೆಯಲ್ಲ. ಶರಣರಿಗೆ ಯಾರಾದರೂ ನೋವು ಉಂಟುಮಾಡಿದರೆ ಅಥವಾ ಗೌರವ ನೀಡಿದರೆ, ಅದು ನೇರವಾಗಿ ಆ ಶಿವನಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತದೆ. ಭಕ್ತನ ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಒಳಿತಿನ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಭಗವಂತನದ್ದಾಗಿರುತ್ತದೆ. "ತಾಯಿಗಾದ ಸುಖದುಃಖಂಗಳು ಬಸಿರ ಶಿಶುವಿಂಗೆ ನೋಡಯ್ಯಾ. ಶಿವಶರಣರಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಸುಖದುಃಖಗಳು ಶಿವನ ತಾಗುವುವು. ಕರಣವುಳ್ಳವರು ಮರಣವಿಲ್ಲದವಂಗೆ ಮುಳಿದಡೆ ತನುವುಳ್ಳವರ ಮುಟ್ಟುವುದಲ್ಲದೆ, ಒಡಲಿಲ್ಲದಾತನ ಮುಟ್ಟಬಲ್ಲುದೆ? ಗುಹೇಶ್ವರಾ ಕೆಂಡವ ಒರಲೆ ಮುಟ್ಟಬಲ್ಲುದೆ?" ಈ ವಚನದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುಗಳು ಭಕ್ತ ಮತ್ತು ಭಗವಂತನ ಅವಿನಾಭಾವ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಹಾಗೂ ಅಹಂಕಾರದ ವಿನಾಶಕಾರಿ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಮಾರ್ಮಿಕವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಭೌತಿಕ ಶರೀರ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳ (ಕರಣಗಳ) ಅಹಂಕಾರ ಹೊಂದಿರುವ ಮನುಷ್ಯರು, ಜನ್ಮ-ಮರಣಗಳಿಲ್ಲದ ಆ ನಿರಾಕಾರ (ಒಡಲಿಲ್ಲದ) ಪರಮಾತ್ಮನ ಮೇಲೆ ಸಿಟ್ಟು ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ಅದರಿಂದ ದೇವರಿಗೇನೂ ನಷ್ಟವಿಲ್ಲ. ಆ ಕ್ರೋಧ ಮತ್ತು ಅಸೂಯೆಗಳು ಕೇವಲ ಭೌತಿಕ ದೇಹ ಹೊಂದಿರುವ ಮಾನವರನ್ನೇ ಸುಡುತ್ತವೆಯೇ ಹೊರತು, ಇಂದ್ರಿಯಾತೀತನಾದ ಭಗವಂತನನ್ನಲ್ಲ. ಅಜ್ಞಾನಿ ಮಾನವ ದೇವರಿಗೆ ದ್ರೋಹ ಬಗೆಯಲು ಹೋದರೆ ಅದು ಅವನಿಗೇ ತಿರುಗುಬಾಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಮರದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಒರಲು (ಧಾನ್ಯ ಕುಟ್ಟುವ ಸಾಧನ) ತಾನೇ ಬಲಿಷ್ಠ ಎಂದುಕೊಂಡು ಉರಿಯುವ ಕೆಂಡವನ್ನು ಜಜ್ಜಲು ಹೋದರೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ? ಕೆಂಡಕ್ಕೇನೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಆ ಒರಲೇ ಸುಟ್ಟು ಬೂದಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಅಥವಾ ದೇವರ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಾದ ಶರಣರನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಬರುವ ತಾಮಸ ಗುಣದ ಮಾನವರು ತಾವೇ ವಿನಾಶ ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು ಇದರ ಕಟು ಸತ್ಯ. 🙏🌷❤️ ವಿಮಲ್ ನ್ಯೂಟ್ರಿಷನ್ ಸೆಂಟರ್ ❤️🌷🙏 #😍 ನನ್ನ ಸ್ಟೇಟಸ್ #👦🏻 Bad Boyz ಸ್ಟೇಟಸ್ #🎥 Motivational ಸ್ಟೇಟಸ್ #✍️ ಮೋಟಿವೇಷನಲ್ ಕೋಟ್ಸ್