പനിനീർ. കരയുന്ന പുഴതൻ ചിലമ്പ് കടൽ തിന്നു തീർത്തു കരയാശ്ലേഷിച്ചു കടലിന്നശ്രുവേ മുകിലിൻ തിരയായി കനകാംബരങ്ങൾ വെളുത്തു കാനനം പിഴുതെറിഞ്ഞു കണ്ണുകൾ ചിരിച്ചു മനസ്സിന്റെ മരണകിടക്കയിൽ കളിയാഭരണങ്ങളാണെന്നറിയാതെ സ്നേഹം കറുത്തു കവികൾ പാടി ദിക്കുകളിലന്നും "പ്രണയമൊരു പുടവ" കാറ്റുലച്ചുവതിൽ കാർമേഘം നഖക്ഷതമേകി കൂരിരുട്ടിൽ തുമ്പയഭിമതയായി സമയം ചിരിച്ചു കല്ലിന്റെ ഹൃദയം തേങ്ങി കന്മദമായശ്രുവരുവിയായി കല്ലോലിനിയന്തിക്കു വസുധയെ വിണ്ണിൽ തേടി! കളകളം നിലച്ചു സുന്ദരിയാം പുഴയിനോളങ്ങൾ കൺമറക്കാൻ, തലതല്ലി കരയാനിടം തേടിയലഞ്ഞു കറുക ചിരിച്ചുവതിലരിയിൻ നോവുകളുണ്ടായിരുന്നു കലരാനാവാതെയന്നും കാറ്റ് മരച്ചില്ലയിന്നഭയം തേടി കാർക്കൂന്തലിന്നിഴകളിൽ കാലത്തിൻ വെണ്മ തിളങ്ങി കപോലങ്ങൾ പുഞ്ചിരിയിൽ കണ്ണീരൊളിപ്പിച്ചു കഥകളായി പ്രണയം വിരഹ കവിതയിന്ന ക്ഷരമായി കലഹിക്കാനാവാതെ തൂലിക മുറിച്ചുവതിൻ ചുണ്ട് കറുത്ത ചോരയായ് നിറങ്ങളൊഴുകിയതു പുഴയിൻ കാലന്തരത്തിന്റെ നാഡിയായൊഴുകി മനസ്സാമാഴിയിൽ കബന്ധമാം ഭൂമി ചിരിച്ചു സൂര്യന്റെ നിഴലില്ലാതെ കന്മഷമന്നുമൊരരുവിയായി മറഞ്ഞു ഹൃദയങ്ങളിൽ കൽഹാരം വിടരുമ്പോൾ മരണമായ് ചിരിച്ചു ജലകം കണ്മഷിയിനിയൊരു വിടരും വിരലിനായ് കൊതിച്ചു കാർമേഘമന്ന് കാർവർണ്ണനായി കാലത്തെ ഗോപികമാരാക്കി കട്ടുതിന്ന വെണ്ണയിലിന്നും പുഴ കരയുന്നുവനാഥയായ് കരയുന്ന പുഴയുടെ പ്രണയമായി ചേർന്നൊഴുകി കരയിലന്നുരുൾപൊട്ടി പ്രണയം നിശ്ശേഷമായിരുളിൽ കഥ പറയാനന്നു ജനിച്ചു പാപമായ് ചുവന്ന പനിനീർ! false. #🖋 എൻ്റെ കവിതകൾ🧾 #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #💌 പ്രണയം #💑 സ്നേഹം #പനിനീർ