PART-4 ഓർമ്മകൾ ---------- സിദ്ധാർത്ഥ് സ്തംഭിച്ചു പോയി. അപ്പോഴും മുറ്റത്തെ പവിഴമല്ലി മരത്തിൽ നിന്ന് പൂക്കൾ കൊഴിഞ്ഞു വീണുകൊണ്ടേയിരുന്നു. പാർവ്വതി അവനെ അകത്തേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. ചുവരിലെ ഒരു പഴയ ഫോട്ടോയിലേക്ക് അവർ വിരൽ ചൂണ്ടി. മുത്തച്ഛന്റെ ഡയറിയിൽ വിവരിച്ച അതേ നുണക്കുഴിയുള്ള പെൺകുട്ടി... പക്ഷേ പ്രായമേറിയ ചിത്രം. "അമ്മ മരിക്കുന്നതുവരെ കാത്തിരുന്നത് ഈ ഒരാൾക്ക് വേണ്ടിയായിരുന്നു എന്ന് എനിക്കറിയാം," പാർവ്വതി വിതുമ്പലോടെ തുടർന്നു. "എല്ലാ ജൂൺ മാസത്തിലും മഴ പെയ്യുമ്പോൾ അമ്മ ഉമ്മറത്ത് ഇരിക്കും. ആരോ വരാനുള്ളതുപോലെ. അച്ഛൻ മരിച്ചതിന് ശേഷം അമ്മ കൂടുതൽ നിശബ്ദയായിരുന്നു. മരിക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ് അമ്മ എന്റെ കൈപിടിച്ച് ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞിരുന്നു..." പാർവ്വതി എഴുന്നേറ്റ് പോയി ഉള്ളിൽ നിന്ന് ഒരു ചെറിയ തടിപ്പെട്ടിയുമായി വന്നു. അത് തുറന്നപ്പോൾ അതിനുള്ളിൽ ഉണങ്ങിപ്പോയ ഒരു മയിൽപ്പീലിത്തുണ്ടും, ഒപ്പം ഒരു പഴയ പുസ്തകവും ഉണ്ടായിരുന്നു. "അമ്മ പറഞ്ഞു, ഈ പുസ്തകം എന്നെങ്കിലും വരാനിരിക്കുന്ന ഒരാൾക്ക് നൽകണമെന്ന്. അത് രാഘവേട്ടന്റെ കൊച്ചുമകൻ ആയിരിക്കുമെന്ന് അമ്മ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിച്ചിട്ടുണ്ടാകില്ല." സിദ്ധാർത്ഥ് ആ പുസ്തകം തുറന്നു. അതിൽ മാധവി എഴുതിയ ഒരു കുറിപ്പുമുണ്ടായിരുന്നു. "രാഘവേട്ടാ, നമ്മൾ ഒന്നിച്ചില്ലെങ്കിലും എന്റെ ഓരോ ശ്വാസത്തിലും നിങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. അന്ന് നാടുവിടാൻ നിങ്ങൾ വിളിച്ചപ്പോൾ എനിക്ക് വരാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അച്ഛന്റെ വാക്കിന് മുകളിൽ എനിക്ക് പറക്കാൻ പറ്റിയില്ല. പക്ഷേ, എന്റെ മനസ്സ് ആ കാവിനടുത്തുള്ള ആൽത്തറയിൽ തന്നെ ബാക്കിവെച്ചാണ് ഞാൻ ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്."#💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📙 നോവൽ