𝐑𝐨𝐬𝐡𝐚𝐧
6K views • 9 days ago
91 likes
47 comments • 45 shares
More like this
𝑺𝒉𝒂𝒇𝒆𝒆𝒌 𝑴𝒐𝒉𝒂𝒎𝒎𝒆𝒅#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട് _107 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ 💥 ഒരൊറ്റയടി.. കണ്മുന്നിൽ നടക്കുന്നതും ഇനിയങ്ങോട്ട് നടക്കാൻ പോകുന്നതും എന്തെന്ന് ബിബിന് മനസ്സിലാവും മുൻപ്.. ചെവിക്കല്ലും കവിളിന്റെ ഒരു ഭാഗവും ചേർത്ത് കൊണ്ട് കിട്ടിയ ആ അടി. ബിബിൻ താഴെ വീഴുക തന്നെ ചെയ്ത്. തലക്കുള്ളിലെ മൂളക്കം. കണ്ണുകൾക്ക് പോലുമൊരു പുകച്ചിൽ. വല്ല വിധേനയും അവൻ എഴുന്നേറ്റു കൊണ്ട് തലയൊന്ന് കുടഞ്ഞു... "നിനക്കെന്റെ പെങ്ങളെ പ്രേമിച്ചു കൊലക്ക് കൊടുക്കണം.. അല്ലേടാ..." പറയുന്നതിനൊപ്പം വീണ്ടും അടി പൊട്ടി. വിഷ്ണുവല്ലാതെ ഭവ്യക്ക് വേറൊരു ഏട്ടൻ കൂടിയുണ്ടേന്ന് ബിബിനറിയാം. അവനെ കുറിച്ചൊന്നും തന്നെ ഭവ്യ കാര്യമായിട്ട് പറഞ്ഞിട്ടില്ല. പക്ഷേ അവനറിയാമായിരുന്നു. ഇന്നിപ്പോ വന്നതവൻ തന്നെയാണെന്ന് മനസ്സിലായതും അവന് വായിൽ ചോര ചുവച്ചു. അത് പോലാണ് കിട്ടുന്ന അടിയൊക്കെയും... അതും അവന്റെ ഒരു കൈക്ക് വയ്യ.. എന്നിട്ടാണ് ഇമ്മാതിരി.. വയ്യാത്ത കയ്യിന്റെ ശക്തി കൂടി വലത് കൈക്ക് ഉണ്ടെന്ന് തോന്നും പോലെ. "നീയൊക്കെ കോളേജിൽ പോണത് പിള്ളേരെ പഠിപ്പിക്കാനോ അതോ.. പിഴപ്പക്കാനോ ഡാ.." വീണ്ടും അടി.. ഇപ്രാവശ്യം ബിബിന്റ തല ചുവരിൽ പോയിടിച്ചു. ഏറെക്കുറെ അമർന്നെന്ന് കരുതിയതെല്ലാം പൂർവ്വധികം ശക്തിയോടെ തിരിച്ചു വരുന്നത് കാണെ കിട്ടിയ അടിയല്ലായിരുന്നു ബിബിനപ്പോൾ പ്രശ്നം.. അതെല്ലാം കണ്ടും കേട്ടും നിൽക്കുന്ന അവന്റെ കുടുംബം.. വെപ്രാളത്തോടെ തലക്കൊരു കൈ താങ്ങി അവൻ ചുറ്റും നോക്കി. ആദ്യം ഇറങ്ങി വന്ന ചിത്രയും അവൾക്ക് പിറകെ തന്റെ അപ്പച്ചനും അമ്മച്ചിയും നിൽക്കുന്നത് കാണെ.. ഇനി ഇതിവിടെ കൊണ്ടൊന്നും നിൽക്കില്ലെന്നും അവനുറപ്പായി. അന്നത്തെ പ്രശ്നത്തിന്റെ പുകച്ചിൽ തന്നെ ഇപ്പോഴും പൂർണ്ണമായും അമർന്നിട്ടില്ല. പിന്നെ തന്റെയൊരു വാക്ക് ചാതുര്യം കൊണ്ട് വല്ല്യ തട്ട് കേടില്ലാതെ പോകുന്നുതാണ്. പോരാത്തതിന്.. തനിക്കെതിരെ ഒരു ആരോപണം പറയാൻ ചിത്രക്കിനി അവസരം കൊടുക്കില്ലെന്ന പോലെയാണ് ഇപ്പോൾ അവളോടുള്ള സ്നേഹം കാണിക്കുന്നത്. ജനിച്ചിട്ട് ഇന്ന് വരേയ്ക്കും സ്വന്തം കുഞ്ഞിനെയൊന്നും ഇങ്ങനെ സ്നേഹിച്ചിട്ടില്ല.. അത് പോലൊക്കെയാണ് പ്രകടനം മുഴുവനും. പിടിച്ചു നിന്നേ മതിയാവൂ എന്നത് പോലെ. അതൊക്കെയും തന്നെ തന്റെ തെറ്റുകൾ പൊങ്ങി വരാതിരിക്കാൻ കൂടിയുള്ള മറയാണ്. മുൻകരുതലാണ്. അതെല്ലാമാണിപ്പോൾ തകർന്ന് പോയിരിക്കുന്നതും. നീയിങ്ങോട്ട് മാറിക്കേ.. വീണ്ടും ബിബിനെ തല്ലാൻ കൈ പൊക്കിയ കാശിയെ പിടിച്ചു മാറ്റി കൊണ്ട് പിന്നെയാ ചടങ്ങ് നടത്തിയത് ശിവയാണ്. കാശിയുടെ കൈക്ക് വയ്യെന്നുള്ള കാരണം ഒന്നാമത് . പിന്നെയുള്ളത്.. ഇവന്.. ഈ നാറിക്ക് വേണ്ടിയാണ്.. ഇവനിൽ നിന്നും വാങ്ങിച്ചെടുത്ത ലക്ഷങ്ങൾക്കുള്ള നന്ദി കാണിച്ചതാണ് വിഷ്ണു. അന്നത്തെ തന്റെ അവസ്ഥ.. കാശിയെ പുറത്തിറക്കാൻ വേറൊരു വഴിയും ഇല്ലെന്നുറപ്പായപ്പോൾ വെറുപ്പ് മാത്രം തോന്നിയ ഒരുവളെ.. തന്നിലേക്ക് ചേർത്ത് വെച്ച ആ നിമിഷവും ദിവസവും ഓർക്കേ അറിയാതെ തന്നെ ശിവയുടെ കൈകൾക്ക് ശക്തി കൂടി പോയി. ബിബിന് താങ്ങാൻ കഴിയുന്നതിനേക്കാൾ ശക്തിയുണ്ടായിരുന്നു പിന്നെ ഓരോ അടിക്കും. പത്തും ഇരുപതും ലക്ഷങ്ങൾ കൊടുത്താലും അവനിനി ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കൽ പോലും മറക്കാൻ ഇടയില്ലാത്ത വിധം ശിവ അറിഞ്ഞു കൊടുത്തത് കൊണ്ട് മാത്രമാണ് കാശി അടങ്ങി നിന്നത് കണ്ടതും. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ അപ്പോഴും ബിബിനോടുള്ള അടങ്ങാത്ത വൈരാഗ്യം തന്നെയാണ്. ഇതിൽ തന്റെ പെങ്ങളും കുറ്റകാരി തന്നെയാണ്. മരണത്തോളം നടത്തി അതിന്റെ ശിക്ഷയും ഇനിയങ്ങോട്ട് കാത്തിരിക്കുന്നതുമെല്ലാം അവളും തീർച്ചയായും കൈ നീട്ടി വാങ്ങിക്കേണ്ടി വരും എന്നുള്ളതും അവനറിയാം.. അതിലൊന്നും അവനൊന്നും പറയാനില്ല. അതിനേക്കാൾ അതിശയം... പേ പട്ടിയെ തല്ലും പോലെ.. അത്രയും വെറുപ്പോടെ തന്നെ ശിവ ബിബിനെ തല്ലി ചതിച്ചിട്ട് കൂടി അവന്റെ കുടുംബം നോക്കി നിന്നതല്ലാതെ ആരും.. അവന്റെ മകൾ പോലും വേണ്ടന്ന് പറയുന്നില്ല.. എന്തെന്നാൽ... അടി തുടങ്ങും മുൻപ് തന്നെ... കാശി പറഞ്ഞത് അവരുടെ മനസ്സിലുണ്ട്. അതിനു മുൻപ് ഭവ്യയിട്ട് കൊടുത്ത സംശയങ്ങളുടെ ഇനിയും അണഞ്ഞു പോയിട്ടില്ലാത്ത.. മറന്നു കളഞ്ഞെന്ന് അവരെല്ലാം അഭിനയിക്കുന്ന ആ സംശയങ്ങൾ വീണ്ടും ഒന്ന് കൂടി ശക്തമായ തിരിച്ചു വരവ് നടത്തിയിരിക്കുന്നു. ഇനിയൊരിക്കലും ഒന്നിനും അറുത്തു മുറിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്നത് പോലെ..അതങ്ങനെ പെരുകി പെരുകി വളരാൻ വേണ്ടിയുള്ള വളമാണ് അപ്പോഴാ കാഴ്ച.. ❣️❣️ വിഷ്ണുവിന് കൈ നിറയെ കേസുകൾ.. ആരെങ്കിലും ഒന്ന് തുടങ്ങി കിട്ടിയാൽ മതിയായിരുന്നു എന്നത് പോലെയാണ് അവന്റെ പേരിൽ മീ ടൂ കേസുകൾ പൊങ്ങി വരുന്നത്. പേര് പറയില്ലെന്ന് ഉറപ്പ് കിട്ടിയതോടെ.. ചതിക്കപ്പെട്ടവരും.. അറിഞ്ഞു കൊണ്ടവനിലെക്കെത്തി പണികിട്ടിയവരും. എന്ന് വേണ്ട... അവൻ കാരണം വേദന സഹിച്ചവരൊക്കെയും ഒത്തു കൂടി.. ഒന്നിച്ചു നിന്നു. ഒരു കൊല്ലം ഓടി നടന്ന് വാദിച്ചാലും തീർന്നു കിട്ടാൻ പ്രയാസമുള്ളത്രയും ഉണ്ടത്രേ അത്. കേസ് ഫയൽ ചെയ്തതോടെ അത് മാധ്യമങ്ങളും സോഷ്യൽ മിഡിയയും ഏറ്റെടുത്തു. അതോടെ സംഭവം കളറായി. മുഖമൂടിയിട്ട അവന്റെ പോയ് മുഖം കണ്ടിട്ട് പകച്ചു പോയതെത്ര പേരാണ്..! ആൾക്കാർ അതൊരു ആഘോഷമാക്കി. മിക്കതിനും ആവിശ്യത്തിൽ കൂടുതൽ തെളിവുകൾ ഉണ്ടെന്നത് തന്നെ അവന്റെ തിരിച്ചു വരവിനെ പ്രതികൂലമായി ബാധിച്ചു. ഒരക്ഷരം പറഞ്ഞു കൊണ്ടവന് പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ വയ്യെന്നത് പോലായി. അതോടൊപ്പം... രാജ ശേഖരൻ പറഞ്ഞിട്ട്.. അയാൾ നൽകിയ ഉറപ്പിൽ ഒരു ഗാർഹിക പീഡനപരാതി കൂടി ഗായത്രി കൊടുത്തു കഴിഞ്ഞു. അതോടെ കുശാൽ. ഇന്നോളം അവന്റെ വീട്ടിൽ അനുഭവിച്ച ഓരോന്നും എണ്ണി പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൾ അതിനൊപ്പം തന്നെ അവൾക്ക് അവനിൽ നിന്നും ഒരു ഡിവോഴ്സ് പെറ്റിഷനും. ഇപ്പോഴുള്ള സാഹചര്യത്തിൽ അത് വളരെ വേഗത്തിൽ അനുവദിച്ചു കിട്ടും എന്നായിരുന്നു രാജ ശേഖരന്റെ മനസ്സിൽ. അത് തന്നെ ആയിരുന്നു അയാളുടെ ധൈര്യവും. തന്റെ മകളുടെ ജീവിതത്തിൽ പടർന്നു പിടിച്ച വിഷ്ണു നാഥേന്ന കാൻസറിനെ വേരോടെ പിഴുതു കളയാൻ തന്നെയാണ് അയാളുടെ തീരുമാനം.. അതിനുള്ള ആദ്യപാടിയായിരുന്നു ആ പീഡന പരാതി. അതിൽ കൂടുതലും ആരോപണങ്ങൾ നീളുന്നത് സുഗന്ധിയുടെ കൂടി നേർക്കാണ്. മരുമകളെ പീഡിപ്പിച്ചു.. അതിനൊപ്പം മകളെ കൊന്ന് കളയാൻ മകനോപ്പം കൂട്ട് ചേർന്നു.. ഒരമ്മയ്ക്ക് കിട്ടാവുന്ന ഏറ്റവും നീചമായ ആ ബഹുമതികൾ.. അതിന്റെ ഭാരം അവർക്കപ്പോൾ അസഹ്യമായിരുന്നു. ചെയ്തു കൂട്ടിയ തെറ്റുകൾക്ക് മുന്നിൽ സുഗന്ധി തല കുനിച്ചു നിന്ന് പോയി.. ഭയം കൊണ്ടും വെപ്രാളം കൊണ്ടും അവരിൽ നിന്നും ഒഴുകിയിറങ്ങിയ കണ്ണുനീർ തുള്ളികളെ പോലും പരിഹസികപ്പെട്ട നിമിഷങ്ങൾ .. അതിന് അർഹതയില്ലെന്ന് ചുറ്റും കൂടിയവർ ഒക്കെയും ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറയുന്നു.. ആശ്രയമില്ലായ്മ ഒരാളെ എത്ര മാത്രം തകർത്തു കളയും എന്നവർക്ക് മുന്നിൽ ആ ഒരൊറ്റ ദിവസം കൊണ്ട് ദൈവം വെളിപ്പെടുത്തുക തന്നെ ചെയ്തു.. അന്ന് വൈകുന്നേരതോടെ ആ കേസിന്റെ വള്ളി പിടിച്ചു കൊണ്ട് ബിബിനെ കൂടി അതിലേക്ക് ചേർത്ത് അറസ്റ്റ് ചെയ്തു. ഭവ്യയുടെ മുറിയിൽ അവളും വിഷ്ണുവും ചേർന്നു നടത്തിയ സംസാരങ്ങളും അവൾ തന്നെ അവളുടെ ഷെൽഫിൽ സൂക്ഷിച്ചു തെളിവുകളുമെല്ലാം ആയതോടെ ബിബിനും പിടിപ്പതുണ്ട്. പോലീസ് അറസ്റ്റ് ചെയ്യാൻ എത്തുമ്പോൾ നേരെ നിൽക്കാൻ പോലും വയ്യാത്ത അത്രയും അവശതയിലാണ് അവൻ. എന്ത് പറ്റിയെന്നുള്ള പോലീസിന്റെ ചോദ്യത്തിനു അവൻ മൗനമാണ് തിരിച്ചു കൊടുത്തത്. അത്രയൊക്കെ ഉപദ്രവങ്ങൾ ഏറ്റു വാങ്ങേണ്ടി വന്നിട്ടും അതിലൊന്നും അവനു പരാതിയും ഇല്ലായിരുന്നു. അതുമല്ലങ്കിൽ ഇനിയൊന്നിനും പരാതി പെടാൻ തനിക്കർഹതയില്ലെന്ന് അവനായിട്ട് തന്നെ മനസ്സിലാക്കിയ പോലെ.. കുടുംബം പോലും മറന്നു കളഞ്ഞു കൊണ്ട് ചെയ്ത ആ മഹാ അപരാധത്തെ ഓർത്തു കൊണ്ടവനും അങ്ങേയറ്റം കുറ്റബോധമുണ്ട്. പക്ഷേ അത് കൊണ്ടൊന്നും തന്നെ ഇനി കാര്യമില്ല. ഇനിയൊരു രക്ഷയില്ലാത്ത വിധം താൻ കുരുങ്ങി പോയെന്ന് കൂടി അവൻ അംഗീകരിച്ചു കഴിഞ്ഞു..അത്രക്കുണ്ടായിരുന്നു വീട്ടിൽ അവന് നേരിടേണ്ടി വന്ന അനുഭവങ്ങൾ. ശിക്ഷ കിട്ടിയാലും.. ഇല്ലേലും ഇനിയിങ്ങോട്ട്..ആ വീടിന്റെ പടി കടന്ന് ചെല്ലണ്ടന്ന് തന്നെയാണ് അവന്റെ അപ്പച്ചന്റെ ഉത്തരവ്. അതൊരു വാക്ക് തന്നെയാണ്. ഉറപ്പുള്ള വാക്ക്. അപ്പനെ അറിയാവുന്ന അവനതും നന്നായി അറിയാം. അതൊരിക്കലും മാറില്ലെന്ന്. "നിനക്കുള്ളതൊക്കെ ഞാനെന്റെ കൊച്ച് മോളുടെയും മരുമോളുടെയും പേരിൽ എഴുതി വെക്കും.. ഇനിയങ്ങോട്ട് വരരുത് എന്നതൊരു കല്പന തന്നെയാണ്.. തിരുത്താൻ കഴിയാത്ത കല്പന.. അവൻ പഠിപ്പിച്ച പിള്ളേർക്കിടയിലും കോളേജിലുമെല്ലാം നിമിഷങ്ങൾ കൊണ്ട് വാർത്ത പരന്നു.. ഇനിയാരും ഒന്നും അറിയാൻ ബാക്കിയില്ലാത്ത പോലെ.. അധ്യാപകൻ എന്നുള്ള പദവി കൂടി ബിബിന്നിൽ നിന്നും എടുത്ത് മാറ്റപ്പെടാനുള്ള അറിവ്... ഇനിയാ ജോലി കൂടി തനിക്ക് നഷ്ടം വന്നെന്ന് ബിബിൻ മനസിലാക്കി. വല്ലാത്തൊരു ശൂന്യത നിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു അവന്റെ മുന്നിലാ നിമിഷങ്ങളിലൊക്കെയും.. 💥💥 എന്തൊക്കെയാ ന്റെ മോനെ ഇവിടെ നടക്കുന്നത്.." കാശിയെ കണ്ടതും നാരായണിയമ്മ വല്ലാതെ കരഞ്ഞു പോയി. അത് വരെയും നടന്നതൊക്കെയും അവരെ വല്ലാതെ ഭാപ്പെടുത്തി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഭവ്യയെ വിഷ്ണു കൊന്ന് കളയാൻ ശ്രമിച്ചു എന്നുള്ള വാർത്ത.. അവൻ അതല്ല അതിനപ്പുറവും ചെയ്യും എന്നറിയാം.. പക്ഷേ എന്നാലും ആ സത്യം അവരെ വേദനിപ്പിക്കുക തന്നെ ചെയ്ത്. അതിനിടയിൽ ഗായത്രി പറഞ്ഞു കൊടുത്ത.. വിഷ്ണു ഏറെ പരിഹസിച്ച.. അശോകന്റെ കൈ കൊണ്ടവൻ അവസാനിക്കും എന്ന് ഭയപ്പെടുത്തിയ കാശിയുടെ പ്രണയവും ഒളിച്ചോട്ടവും. അതും അവരുടെ നെഞ്ചിലെ തീ തന്നെയാണ്. ചോദ്യങ്ങൾ ഒരുപാട് ഉണ്ടായിരുന്നു അവർക്കുളിൽ. അവനെ ഒരു നോക്ക് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ അതിലേറെയും അവസാനിച്ച പോലെ.. "കരയല്ലേ അച്ഛമ്മേ. ഇനിയൊന്നും ഉണ്ടാവില്ല.. ഞാൻ നോക്കി കൊള്ളാം.." ഒരു കൈകൊണ്ടവരെ നെഞ്ചിൽ ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ടവൻ ഉറപ്പ് കൊടുത്തു...ഇറുകെ പുണർന്നു. രണ്ടു പേരെയും നോക്കി ശിവ ഒരു ചിരിയോടെ നിൽപ്പുണ്ട്. കാശിയുടെ ചെറിയച്ഛന്റെ വീട്ടിലാണ് അച്ഛമ്മ. അത് വരെയും വിഷ്ണുവിനോളം നല്ലൊരു പയ്യൻ... ഈ ലോകത്ത് തന്നെയില്ലെന്ന മട്ടിൽ കാശിയെ അകറ്റി നിർത്തിയ അയാൾ.. അയാളുടെ ഭാര്യയും ഏറെ ജാള്യതയോടെയാണ് അവന് മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത്. അവനെ കണ്ട് പഠിച്ചൂടെ നിനക്ക്.. എങ്കിൽ നീ എന്നോ രക്ഷപ്പെട്ടു പോയേനെ എന്ന് എണ്ണിയാൽ ഒടുങ്ങാത്ത അത്രയും പ്രാവശ്യം അവനോട് പറഞ്ഞവർക്കന്ന് വിഷ്ണു ബന്ധുവാണെന്ന് പറയണത് ഓർക്കാൻ കൂടി വയ്യെന്നത് പോലെയാണ്. അവന്റെ ബന്ധുത്തത്തിന്റെ പേരിൽ എത്രയെത്ര കാര്യങ്ങൾ ചെയ്ത് തീർത്തവരാണ്.. ന്യായമായതും അന്യായമായതും അതിൽ പെടും. ഇനി അതിന്റെ പിറകിൽ തങ്ങൾക്കു നേരെയും എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നം വരുമോ എന്നുള്ള ഭയവും തുറന്നു പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും അവർക്കുളിൽ ശക്തമായി തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു അവന്റെ വാർത്തകൾ അറിഞ്ഞത് മുതൽ.. കാശിക്കാ മാറ്റങ്ങളൊക്കെയും തന്നെ മാനസ്സിലാവുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ അവനൊന്നും പറയാൻ പോയില്ല.. അല്ലെങ്കിലും എന്ത് പറയാൻ.. കാലം അതിന്റെ കണക്കുകൾ മനോഹരമായി പൂർത്തിയാക്കപ്പെടുമ്പോൾ അവനായിട്ട് ഇനിയെന്ത് പറയാൻ.. വെറുതെ അങ്ങ് നോക്കി നിൽക്കുക എന്നല്ലാതെ.. "എനിക്ക് നിന്റെ പെണ്ണിനെ കാണണം ടാ മോനെ.." അച്ഛമ്മ തന്റെ ആഗ്രഹം പറഞ്ഞു. "കൊണ്ട് വരാം അച്ഛമ്മേ.. ഇന്നിപ്പോ കൂടെ കൂട്ടാൻ പറ്റാത്തൊരു അവസ്ഥ ആയത് കൊണ്ടാണ്.. നാളെയോ മറ്റന്നാളോ എന്തായാലും കൊണ്ട് വരും ഞാൻ.." അതും അവനുറപ്പ് കൊടുത്തു.. കയ്യിലെയും നെറ്റിയിലെയും കെട്ട് കണ്ടതിന്റെ സങ്കടവും അവർക്കുണ്ട്. എന്നാൽ കാശിയത് വളരെ നിസ്സാരമാക്കിയാണ് അവർക്ക് മുന്നിൽ അവതരിപ്പിച്ചത്. കാര്യമായ മുറിവൊന്നും ഇല്ലെന്നും ഇൻഫെക്ഷൻ വരാതിരിക്കാൻ വെച്ച് കെട്ടിയതാണെന്നും പറഞ്ഞു. ഒടുവിൽ ശിവ കൂടി അങ്ങനെ ആണെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടാണ് അവർക്ക് അൽപ്പം ആശ്വാസം കിട്ടിയത്. വിഷ്ണുവിനും സുഗന്ധിക്കും കിട്ടിയത് നന്നായി എന്ന് ഊറ്റതോടെ പറയുന്നുണ്ട്.. അച്ഛമ്മ. അതിനൊപ്പം തന്നെ ഗായത്രിയെയും കല്ലു മോളെയും കുറിച്ച് ആശ്വാസം കൊള്ളുന്നുണ്ട്.. "അവനും അവൾക്കും കിട്ടിയത് പോരാ. വേണമെങ്കിൽ അച്ഛമ്മ വന്നിട്ട് കൂടി സാക്ഷി പറയടാ കാശി എന്നവർ ദേഷ്യതോടെ പറയുന്നുണ്ട്. "അതിന്റെ ആവിശ്യം വരികയാണെങ്കിൽ തീർച്ചയായും താൻ തന്നെ വന്നു കൊണ്ട് പോയിക്കൊള്ളാമെന്നും അവനുറപ്പും കൊടുത്തിട്ടാണ് അവിടെ നിന്നും യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങിയത്... തുടരും.. തിരിച്ചടികൾ മനോഹരമായ ആചാരങ്ങൾ തന്നെയാണ്.. കാലത്തിന്റെ കാവ്യനീതി.. ന്തൊരു ഭംഗിയാണല്ലേ കണ്ടിരിക്കാൻ... റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ.. പനി പിടിച്ചു പോയി.. പറ്റും പോലൊക്കെ വരാം ട്ടാ സ്നേഹത്തോടെ നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം ജിഫ് 😘 #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ
28195- 𝑺𝒉𝒂𝒇𝒆𝒆𝒌 𝑴𝒐𝒉𝒂𝒎𝒎𝒆𝒅#📙 നോവൽ - നീലാംബരം..... 🔻 ഭാഗം _42 ✍️ രചന - Aysha akbar അന്ന് രാത്രി ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ലവന്... വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഒരുവൾ വീണ്ടും തന്റെ ഉറക്കം കെടുത്തിരിയിരിക്കുന്നതെന്ന തിരിച്ചറിവ് തന്നേ അവനെ വല്ലാതെ തളർത്തി യിരുന്നു..... പിറ്റേന്ന് ഓഫീസിൽ ചെന്നിരിക്കുമ്പോഴും മനസ്സ് തന്റെ കൈ പിടിയിലായിരുന്നില്ല.... ആകെ ക്കൂടി നിറഞ്ഞൊരു അസ്വസ്ഥത.... മറ്റൊരു വഴിയിലേക്ക് കയറുമെന്ന് കരുതിയ തന്റെ ഹൃദയം ആകെ ക്കൂടി ഒരു കല്ലായി തീർന്നിരിക്കുന്നു..... ഓഫീസിൽ നിന്നിറങ്ങുമ്പോൾ വൈകുന്നേരമായിരുന്നു... വീട്ടിലേക്ക് പോകാൻ തോന്നിയില്ല ..... നേരെ ചെന്നത് നീലാംബരത്തിലേക്കായിരുന്നു..... പതിവ് പോലെ തന്നേ കണ്ടെല്ലാവരും ഓടി വന്നു...... കയ്യിൽ കരുതിയിരുന്ന പലഹാര പ്പൊതി ജമീലക്കക്ക് നീട്ടിയപ്പോൾ പ്രായ വ്യത്യാസമില്ലാതെ ഓരോരുത്തരും അതാസ്വാധിച്ചു കഴിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ തന്നേ മനസ്സിനൊരു സുഖം തോന്നിയവന്....... ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം തന്നേ കാണുന്നതിന്റെ സന്തോഷമുണ്ടാ ഓരോ മുഖത്തും.... അവരെ സംബന്ധിച്ച് അവർക്കാകെയുള്ള ഒരു സ്വന്തക്കാരൻ താൻ മാത്രമാണല്ലോ..... ഇരു വശവും നീലാംബരം വിടർന്നു നിൽക്കുന്ന ആ വഴിയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ നെഞ്ചിന്റെ ഭാരം അല്പാൽപ്പമായി കുറയുന്നത് പോലെ തോന്നിയവന്...... അവൻ പതിയെ അകത്തേക്ക് കടന്നു...... ജന വാതിൽ തുറന്ന് വെച്ച് ആ കസേരയിലേക്കിരുന്നു.... നീലാംബരങ്ങളെ തഴുകി വരുന്നൊരു കുളിർ കാറ്റവനെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ....... സാറിനു കുടിക്കാൻ..... ജമീലക്ക പാതി ചാരിയ വാതിൽ തുറന്നു കൊണ്ടത് ചോദിക്കുമ്പോൾ അവനവരെയൊന്ന് നോക്കി ... ഇപ്പൊ ഒന്നും വേണ്ട...... അവനത് മാത്രം പറഞ്ഞു വീണ്ടും തല ചാരി വെച്ചങ്ങനെ കിടന്നു...... ജമീലക്ക അവന്റെ കിടത്തം ഒരു നിമിഷമൊന്ന് നോക്കി.... ആ കണ്ണുകളിലെ തിരയിളക്കം കണ്ടത് കൊണ്ട് തന്നേ പുറത്തേക്ക് പോകാതെ അവർ വാതിൽ പടിയിൽ നിന്നൊന്ന് പരുങ്ങി .... അതറിഞ്ഞെന്ന വണ്ണം അവൻ വീണ്ടും അവരിലേക്കൊന്ന് നോക്കി.... എന്താ ജമീലക്ക.... അവനേറെ സ്നേഹത്തോടെ തന്നെയായായിരുന്നത് ചോദിച്ചത്..... അത്..... മൈഥിലി..... മൈഥിലി നല്ല കുട്ടിയാ.... നിങ്ങള് തമ്മിൽ നല്ലവണ്ണം ചേരും....... ജമീലക്ക അവനെ നോക്കി അത് പറഞ്ഞ ആ നിമിഷം അവന്റെ കണ്ണുകൾ ചുരുങ്ങി..... ഓഹ്.... അപ്പൊ അവളിവിടെയും വന്നിട്ടുണ്ടല്ലെ..... നീലാംബരി എന്നും പറഞ്ഞു അവളെ എന്റെ അടുത്തേക്ക് അയച്ചതിനു നിങ്ങൾക്കെന്ത് പ്രതിഫലമാണവള് തന്നത്...... അഭി ഇരുന്നിടത്ത് നിന്നെഴുന്നേറ്റ് പൊട്ടി തെറിക്കുമ്പോൾ ദേഷ്യവും സങ്കടവും ഒരു പോലെ അവനെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കിയിരുന്നു.... അവന്റെ കൈ തണ്ടയിലെ നീളൻ ഞരമ്പുകൾ വരിഞ്ഞു മുറുകി...... ചുണ്ടുകൾ വിറച്ചു...... ആ പേരും അവളെ കണ്ട മാത്രയിൽ തോന്നിയ സാമ്യതയുമെല്ലാം ഒരു യാദൃശ്ചി കതയാണെന്ന് കരുതിയ തനിക്ക് തെറ്റിയെന്ന് മനസ്സിലായ ആ നിമിഷം അവന് സ്വയം നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല....... ജമീലക്ക ആകെ ക്കൂടി കണ്ണുകൾ വിടർത്തി അവനെ നോക്കി..... ഇനിയും എന്റെ മനസ്സിൽ കയറി പറ്റാൻ അവൾക്ക് വേണ്ടി സംസാരിക്കാൻ ആ കള്ളി നിങ്ങൾക്കെന്താണ് ഓഫർ ചെയ്തിട്ടുള്ളത്..... അഭി..... ഉള്ളിൽ കെട്ട് പൊട്ടിയ ദേഷ്യം അടങ്ങാതെയെന്ന വണ്ണം അഭി ദേഷ്യത്തോടെ അതും കൂടി പറഞ്ഞതും പെട്ടെന്നാണ് ജമീലക്കയുടെ ശബ്ദം അവിടെയുയർന്നത്.... ആ വിളിയിൽ ഒരു നിമിഷം അഭിയും ഞെട്ടി പ്പോയിരുന്നു.... കണ്ണുകൾ ചുവപ്പിച്ചു വിറക്കുന്ന മുഖവുമായി നിൽക്കുകയാണവർ.... വൈശാലി പറഞ്ഞുള്ള അറിവോടെ താൻ അടുപ്പത്തോടെ ജമീലക്ക യെന്ന് വിളിച്ചിട്ടും സാറേയെ ന്നല്ലാതെ തന്നേ തിരിച്ചു വിളിക്കാത്ത ആളാണ് അത്രയും ശൗര്യത്തോടെ അഭിയെന്ന് വിളിച്ചു നിർത്തിയിട്ടുള്ളത്..... സാറേ ന്ന് വിളിക്കേണ്ട അഭിയെന്ന് വിളിച്ചാൽ മതിയെന്ന് പല വട്ടം പറഞ്ഞിട്ടും ഇത് വരെ വിളിക്കാത്ത അവരുടെ ആദ്യ വിളിയിൽ അവനാകെ ഞെട്ടി തരിച്ചു പോയിരുന്നു... അത്രത്തോളം കനമുണ്ടായിരുന്നാ ശബ്ദത്തിന്...... താൻ തെറ്റ് ചെയ്യുമ്പോൾ അമ്മ വിളിക്കുന്ന അതേ സ്വരം തോന്നിയാ വിളിക്ക്.... താനെന്തേങ്കിലും തെറ്റ് ചെയ്തുവോ എന്നവനൊന്ന് കൂടി ഓർത്തു നോക്കിയാ നിമിഷം ..... നിന്നേ ഞാൻ ആദ്യമായി കാണുന്നത് വൈശാലിയുടെ കൂടെ അതേ ട്രെയിനിൽ വെച്ചായിരുന്നു....... അന്ന് ഞാൻ അപ്പുറത്തെ ബോഗി യിലായിരുന്നു.... അടുത്തടുത്തിരുന്നാൽ ആരെങ്കിലും കാണുമെന്നു വിചാരിച്ചു അങ്ങനെ മാറിയിരുന്നതാണ് ഞങ്ങൾ..... വൈശാലി ക്ക് മലയാളം എഴുതാൻ അറിയില്ലായിരുന്നു.... അവൾ പറഞ്ഞ പ്രകാരം ആനന്ദിയുടെ ബാഗിൽ വെക്കാൻ ആ കത്തെഴുതിയത് ഈ കൈ പടം കൊണ്ടായിരുന്നു..... അതിര് വിട്ട ദേഷ്യത്തോടെ അത്രയും പറഞ്ഞവർ നിർത്തുമ്പോൾ അഭി മറ്റൊന്നും പറയാൻ കഴിയാത്ത വിധം നിശബ്ദനായി പ്പോയിരുന്നു.... അങ്ങനെയൊരു ഭാവത്തിൽ അവരെ താൻ കണ്ടിട്ടില്ല...... എപ്പോഴും ചിരിച്ച മുഖത്തോടെ ഏറെ സ്നേഹത്തോടെ പെരുമാറുന്ന ആളാണ്.... വൈശാലിക്ക് അവരോരു ചേച്ചിയായിരുന്നെങ്കിൽ അതേ സ്ഥാനത്തു തന്നെയാണ് താനവരെ കണ്ടിട്ടുള്ളു എന്നത് കൊണ്ടായിരിക്കും അവൻ പോലുമറിയാതെ അവൻ നിശബ്ദമായതും.... അതിനും മുന്പേ കണ്ടിട്ടുണ്ട് ഞാൻ മൈഥിലി യെ...... ഞാൻ മാത്രമല്ല വൈശാലി യടക്കം ഞങ്ങളെല്ലാവരും...... എന്തിനു പറയുന്നു..... നിന്റെ വീട്ടിൽ വളരുന്ന ആനന്ദിയെ പോലും അവൾ നിന്റെ കൂടെ വന്നപ്പോഴല്ല ആദ്യമായി കാണുന്നത്..... അവർ അതും കൂടി പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും അഭി ഒരു ഞെട്ടലോടെ അവരെ നോക്കി..... ആ വീട് നിനക്കോർമ്മയില്ലേ.... ഞങ്ങളെ ല്ലാവരും ഉണ്ടായിരുന്ന ആ വീട്..... അത്ര പെട്ടെന്ന് മറക്കാൻ കഴിയുമായിരിക്കിയില്ല.... ജമീലക്ക ഒരു ചോദ്യം കൊണ്ട് നിർത്തുമ്പോൾ ഉരുളൻ കല്ലുകൾ നിറഞ്ഞ വഴിയിലൂടെ മനസ്സൊന്നു ഉരുണ്ട് നീങ്ങി.... ഒരാണായ നിനക്കാ വീട് എത്രത്തോളം അരോചകമായിരുന്നു..... ആ സ്ഥാനത് പ്രായം തികഞ്ഞൊരു പെണ്ണ് അവിടെ വന്നൊരു രാത്രി താമസിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞാൽ അതെത്രത്തോളം ബുദ്ധിമുട്ടിയായിരിക്കുമെന്ന് ഊഹിക്കാൻ പറ്റുമോ നിനക്ക്....... അവരത് പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് നിർത്തുമ്പോൾ അവനവരെ തന്നേ നോക്കി...... നീ ചോദിച്ചല്ലോ അവളെനിക്ക് തന്ന പ്രതി ഫലമെന്താണെന്ന് അത് തന്നെയായിരുന്നു അവളുടെ പ്രതി ഫലം.... ഇരുട്ട് മൂടി കിടന്ന ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് പ്രതീക്ഷ നിറച്ചത് അവളായിരുന്നു...... അന്നാ രാത്രി അവളെടുത്ത ഫോട്ടോയും തെളിവും കൊണ്ടാണെടോ വർഷം കഴിഞ്ഞും തനിക്കെന്തെങ്കിലും ചെയ്യാൻ പറ്റിയത്....... നീ കള്ളി യെന്ന് വിളിച്ച അവൾ തയ്യാറാക്കിയ ഡോക്യൂമെന്ററി അല്ലായിരുന്നോ തന്റെ വഴി കാട്ടി...... ജമീലക്ക പുച്ഛത്തോടെ അതും കൂടി ചോദിച്ചു നിർത്തുമ്പോൾ താനവൾക്ക് മുമ്പിൽ എത്രയോ ചെറുതാണെന്ന തിരിച്ചറിവായിരുന്നത്.... അവന് സ്വയം തല കുനിയും പോലെ തോന്നി..... അതേ.... മൈഥിലി പ്രകാശ്..... ആ പേര് മുന്പും താൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്..... പല വമ്പൻ മാർക്കെതിരെയും തനിക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി തന്നത് ആ ഡോക്യുമെന്ററി തന്നെയായിരുന്നു..... അവനാകെ തലക്കൊരു ഭാരം തോന്നി..... നീ പോലും വൈശാലി യെ മാത്രം രക്ഷിക്കാനല്ലേ ശ്രമിച്ചത്...... വൈശാലിയെ കണ്ടതിന് ശേഷമല്ലേ അത്രയെങ്കിലും നിനക്ക് കരുണ വന്നത്..... അവളോട് തോന്നിയ പ്രണയം കൊണ്ട് മാത്ര മായിരുന്നില്ലേ അത്..... എന്നാൽ മൈഥിലി അങ്ങനെയായിരുന്നില്ല.... ഇട്ട് മൂടാനുള്ള സ്വത്തുകളുടെ നടുവിൽ ജനിച്ചവൾ ഞങ്ങളെ മുഴുവൻ രക്ഷിക്കാനാണ് ശ്രമിച്ചത്...... അതിന് വേണ്ടിയാണ് ആ വീട്ടിൽ അവൾ കയറി പറ്റിയത്.... ജീവിത കാലം മുഴുവൻ അവൾ ഞങ്ങൾക്ക് കാവലാകുമെന്ന വിശ്വാസത്തോടെ ആ രാത്രി മുഴുവൻ ഞങ്ങളോരോരുത്തരും അവൾക്ക് കാവലായിരുന്നു.... ആനന്ദിയെ അവൾ കൈകൾക്കുള്ളിൽ ചുറ്റി പ്പിടിച്ചു....... വെറും ഇരുപത്തി രണ്ട് കാരിയായിരുന്നന്നവൾ..... പക്ഷെ ഒരു ഇരുപത്തി രണ്ട് കാരിയുടേതല്ലാത്ത കരുണയും ആത്മ ധൈര്യവും അവൾക്കുണ്ടായിരുന്നു..... വൈശാലി യെയും അവളുടെ രോഗത്തെ പറ്റിയും എല്ലാം അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു...... അവൾക്ക് പിടിച്ചാൽ കിട്ടുന്ന തല്ല അതിന് പിന്നിലുള്ളവരെന്നറിഞ്ഞിട്ടും അവൾ പോരാടി...... ആ തെളിവുകളുമായി പുറത്ത് പോയവൾ അതിന് പിറകെ തന്നെയായിരുന്നു.... ഒരു ദിവസം അവൾ വരുമെന്ന് കരുതി കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്ന സമയത്താണ് വൈശാലിക്ക് അസുഗം കൂടിയത്....... തനിക്കെന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാലും ആനന്ദി സുരക്ഷിതയായിരിക്കണമെന്ന് കരുതി യാണ് ആനന്ദിനെ തേടി അന്ന് ഞങ്ങൾ ട്രെയിൻ കയറിയത്..... എല്ലാം തുറന്ന് പറഞ്ഞു ആനന്ദിയെ സുരക്ഷിതയാക്കണമെന്ന് മാത്രമേ കരുതിയുള്ളൂ .... എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും ആനന്ദിനൊരു നല്ല മനസ്സുണ്ടെന്ന് അവളപ്പോഴും വിശ്വസിച്ചിരുന്നു..... അതല്ലാതെ അവൾക്ക് സ്വന്തമെന്ന് പറയാനോ സഹായം ചോദിക്കാനോ മറ്റാരുമുണ്ടായിരുന്നില്ലല്ലോ... പക്ഷെ വിധിയാണ് നിന്നേ അവൾക്ക് മുമ്പിലെത്തിച്ചത്...... ഒന്നും തുറന്ന് പറയാതെ തന്നേ നീയവളെ കൂടെ കൂട്ടി..... ആനന്ദിയുടേ ബാഗി ൽ ആ കത്തു വെക്കുമ്പോഴും അവളെ തേടി താൻ തിരിച്ചു വരുമെന്ന് നിനക്ക് വാക്ക് തരാനുള്ള അവളുടെ പ്രതീക്ഷ മൈഥിലി കൊടുത്ത വാക്കായിരുന്നു...... അധികം വൈകാതെ തന്നേ മൈഥിലി തങ്ങളെ ഇതിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുമെന്ന് ഞങ്ങൾ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു....... ജമീലക്ക അതും കൂടി പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ അഭി ഉമി നീർ പോലുമിറക്കാതെ അവരെ നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു..... തന്റെ കൂടെ കൂടിയവളല്ല അവൾ....മറിച്.....അവളുണ്ടായിരുന്ന ഒരു ലോകത്തിലേക്കാണ് താൻ അറിയാതെ കയറിയ ചെന്നിട്ടുള്ളത് എന്ന തിരിച്ചറിവായിരുന്നത്... (തുടരും) എല്ലാവരും സേഫ് ആണല്ലോ അല്ലെ........ Aysha Akbar #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ
19165 
🦋🇦𝓪𝓶𝓲🦋#😔വേദന #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #💞 പ്രണയകഥകൾ സുൽത്താൻ 😘
9473- 🦋🇦𝓪𝓶𝓲🦋#❤️ പ്രണയ കവിതകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ #😥 വിരഹം കവിതകൾ
37178 
NOUFAL🦋Part 92 മുഹബ്ബത്ത് ❤️ #💞 നിനക്കായ് #💞 പ്രണയകഥകൾ #❤️Ishq Mubarak #💑 സ്നേഹം #💌 പ്രണയം
2437
M̊ΔS̺†ΞR̤☣️M̤Ѧ𝙻𝙻ṳഎനിക്ക് നിന്നെ ഭയങ്കര ഇഷ്ട്ട ❤️🙈 #💖 I Love My India #👬 ചങ്ക് ഇസ്തം #🤝 സുഹൃദ്ബന്ധം #💞 പ്രണയകഥകൾ #💖 മഴയും പ്രണയവും
242824
Diya SamadPart 79 " ഇനിയും ഒത്തിരി ദൂരം നടക്കാൻ ഉണ്ടോ കണ്ണേട്ടാ...? " : ചെറിയൊരു മടുപ്പോടെ ഗൗരി തന്റെ കൈ പിടിച്ച് ഒപ്പം നടക്കുന്നവനെ ഇടം കണ്ണിട്ട് നോക്കി കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും നടത്തം നിർത്തി അവൾ പിരുകം പൊക്കി കൊണ്ട് അവൻ അവളെ ഒന്ന് നോക്കി. അത് കണ്ടതും ഗൗരി ഒന്ന് പരുങ്ങി. അതിന് കാരണമുണ്ട് ബസ്സ് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ 'ഇനിയും ഒരുപാട് ഉണ്ടോ പോകാൻ' എന്ന് തിരക്കിയവളോട് അവൻ പറഞ്ഞതാ ഒരു 10, 15 മിനിറ്റ് കൂടിയേ ഉള്ളു ഓട്ടോയിൽ പോകാം എന്ന്. അപ്പൊ ആ തീരുമാനത്തെ എതിർത്ത് കൊണ്ട് ഗൗരി തന്നെയാണ് പത്ത് മിനിറ്റത്തെ കാര്യമല്ലേ നടന്ന് പോകാം എന്ന് പറഞ്ഞത്. എങ്കിലും ഓട്ടോയിൽ പോകാം എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞെങ്കിലും അവൾക്ക് നടക്കുന്നതാ ഇഷ്ടം എന്ന് കേട്ടതും പിന്നെ ഒന്നും പറയാൻ നിൽക്കാതെ അവളെയും കൂട്ടി നടന്നതാണ് അവൻ അപ്പോഴാണ് മടിയോടെ ഉള്ള അവളുടെ സ്വരം അവനെ തേടി എത്തുന്നത്. " ഞാൻ വെറുതെ എത്ര ദൂരം ഉണ്ടെന്ന് അറിയാൻ ചോദിച്ചതാ. " : അവന്റെ നോട്ടം കണ്ടതും അവനെ ഇടങ്കണ്ണിട്ട് നോക്കി കൊണ്ട് തന്നെ അവൾ പറഞ്ഞു. അതിന് മറുപടി നൽകാതെ അവളെയും കൊണ്ട് അവൻ നടന്നു. ഉള്ളിൽ പരിഭവം നിറച്ച് കൊണ്ട് അവളും അവന്റെ ഒപ്പം നടന്നു. കൈ പിടിച്ച് ദിശ തെറ്റാതെ കൊണ്ട് പോകാൻ ഒരാൾ ഉള്ളത് കൊണ്ട് തന്നെ അവളുടെ കണ്ണ് ചുറ്റും ഉള്ള കാഴ്ചകളിൽ ഓടി നടന്നു. അത് ഇപ്പൊ അവൾക്കും ശീലമായി. മുൻപും ഇത് പോലെ ആയിരുന്നല്ലോ കൊച്ച് കുട്ടിയെ കൊണ്ട് പോകുന്നത് പോലെ കയ്യും പിടിച്ച്. ഇപ്രാവിശ്യവും ഈ കയ്യിൽ പിടിച്ചുള്ള നടത്തം അവൾ പ്രതീക്ഷിച്ചത് കൊണ്ട് തന്നെ വലിയ വിറയാലോ പരിഭ്രാമമോ ഒന്നും അവളിൽ നിന്ന് ഉയർന്നില്ല. വീണ്ടും കുറച്ച് കൂടി മുന്നോട്ട് പോയതും റോഡിന് അപ്പുറം കാണുന്ന കടലിന്റെ ശബ്ദത്തോട് ഒപ്പം ഉള്ള മണൽ തരികൾ കണ്ടതും അവളുടെ കണ്ണ് വിടർന്ന് വന്നു. ബീച്ചിൽ നിന്ന് അവർ കുറച്ച് അകലെ ആണെങ്കിലും അവിടെ നിന്നുള്ള കാറ്റ് അവരെ വീശി കടന്ന് പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മുന്നോട്ട് പോകുന്തോറും അവൾക്ക് ബീച്ച് വെക്തമായി കാണാൻ കഴിഞ്ഞു. അങ്ങോട്ട് പോകണം കടൽ കാണണം എന്നൊക്ക ഉള്ള ആഗ്രഹം അവളിൽ ഉണർന്നെങ്കിലും, കണ്ണനോട് പറയാൻ ഉള്ള വല്ലായിമയിലും, ഇനി പറഞ്ഞാൽ അവന്റെ പ്രതികരണം ഓർത്തുള്ള വല്ലയിമയും, എല്ലാത്തിനും ഉപരി കണ്ണേട്ടൻ ഇങ്ങോട്ട് വന്നത് തന്നെ മറ്റൊരു ആവിശ്യത്തിന് ആണെന്നുള്ള ചിന്തയും കാരണം അവൾ ആ ആഗ്രഹം ഉള്ളിൽ ഒതുക്കി. ആഗ്രഹം മനസ്സിൽ ഒതുക്കി എങ്കിലും അവളുടെ കണ്ണിനും മുഖത്തിനും അതിന് കഴിഞ്ഞില്ല അല്പം ദൂരെ ആയി കാണുന്ന മണൽ തരിയും കടലും ഒക്കെ അവൾ കൗതുകത്തോടെ നോക്കി നടന്നു. നടന്ന് നടന്ന് ബീച്ച്ലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നത് കണ്ടതും അവൾ കണ്ണ് വിടർത്തി കൊണ്ട് കണ്ണനെ നോക്കി. അവിടെ പക്ഷെ ഇതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ മുന്നോട്ട് തന്നെ നടക്കുവാണ്. " നമ്മൾ ബീച്ചിലേക്ക് പോകുവാണോ കണ്ണേട്ടാ...? " : ബീച്ചിലേക്ക് ഉള്ള എൻട്രൻസ് കടന്നതും ഗൗരി കണ്ണും വിടർത്തി അവനോട് തിരക്കി. അതിനൊരു മൂളൽ ആയിരുന്നു അവനിൽ നിന്ന് വന്ന മറുപടി. പക്ഷെ അത് അവൾ കേട്ടോ എന്ന് തന്നെ സംശയം ആണ് ചുറ്റും പരാതി നടക്കുവാണ് അവളുടെ കണ്ണും കാതും മനസ്സും ഒക്കെ. " അപ്പൊ നമ്മൾ ബീച്ചിലേക്ക് ആണോ കണ്ണേട്ടാ വന്നേ " : ബീച്ചിലെ മണലിലേക്ക് കാലെടുത്ത് വെച്ചതും എന്നിട്ടും വിശ്വാസം വരാതെ കണ്ണ് വിടർത്തി കൊണ്ട് ഗൗരി ചോദിച്ചു. " എന്തേ ഇത് കണ്ടിട്ട് ബീച് ആയിട്ട് തോന്നുന്നില്ലേ " : കണ്ണൻ അതിന് തിരിച്ച് കളിയാക്കി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. എന്നാൽ ബീച്ച് കണ്ടതിന്റെ സന്തോഷത്തിൽ അവന്റെ കളിയാക്കൽ ഒന്നും തിരിച്ച് അറിയാതെ അവൾ നിഷ്കളങ്കമായി അറിയാം എന്ന പോലെ തലയനക്കി. അത് കണ്ടതും അവൻ പോലും അറിയാതെ അവന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ഇളം പുഞ്ചിരി സ്ഥാനം പിടിച്ചു. " നമ്മുക്ക് അവിടെ പോയി ഇരിക്കാം. കുറച്ച് നടന്നതല്ലേ " : ചുറ്റും നിഷ്കളങ്കമായി കണ്ണ് വിടർത്തി നോക്കുന്നവളോട് ആയി അവൻ തിരക്കി. അതിന് അവനെ നോക്കാതെ ചുറ്റും നിരീക്ഷിക്കുന്നതിന് ഇടയിൽ പോകാം എന്ന പോലെ തലയാട്ടി കാണിച്ചു. അത് കണ്ടതും അവളുടെ കയ്യും പിടിച്ച് കൊണ്ട് തണൽ ഭാഗത്തേക്ക് നടന്നു. " ഇരിക്ക് " : നടത്തം നിർത്തി അവളുടെ കൈ വിട്ട് അതും കൊണ്ട് പറഞ്ഞ് അവൻ ചെരുപ്പ് അഴിച്ച് രണ്ടും ചേർത്ത് വെച്ച് അതിന് മുകളിലായി ഇരുന്നു. കണ്ണന്റെ പ്രവർത്തി ഒക്കെ നോക്കി നിന്നവൾ അവൻ ചെയ്തത് പോലെ ചെയ്ത് അവന് അടുത്തായി ഇരുന്നു, അവനെ തട്ടാതെ എന്നാൽ അവനിൽ നിന്ന് ഒത്തിരി ദൂരെ അല്ലാതെ ഇരുന്നു. സമയം അപ്പോൾ തന്നെ നാലര ആയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. വെയിൽ കുറഞ്ഞെങ്കിലും മണലിൽ ഒക്കെ ചെറു ചൂട് ഇപ്പോഴും തങ്ങി നിൽപ്പുണ്ട്. ആ ചൂടിനെ വക വരുത്താൻ വിധം കാറ്റും മത്സരിച്ചു. അവധി ദിവസം അല്ലാത്തത് കൊണ്ട് തന്നെ അധികം ആളുകളും ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അധികവും കോളേജ് കുട്ടികളും കമിതാക്കളും ഒക്കെ ആയിരുന്നു. പിന്നെ വൈകിട്ട് നടക്കാൻ വരുന്നവരും, മനസ്സ് ശാന്തമാക്കാൻ വന്നിക്കുന്നവരും അവിടെയും ഇവിടെയും ആയിട്ട് ഉണ്ട്. " ഗൗരി നന്ദ ഇതിന് മുന്നേ ബീച്ചിൽ വന്നിട്ടില്ലേ " : വന്നിട്ട് ഇത്രയും നേരമായിട്ടും കൗതുകം വിടാതെ എല്ലാം നോക്കുന്നവളെ കണ്ടതും കണ്ണൻ സൗമ്യമായി തിരക്കി. അപ്പോഴാണ് തൊട്ട് അടുത്ത് ഇരിക്കുന്നവനെ അവൾ നോക്കുന്നത്. മുട്ടി മുട്ടിയില്ല എന്ന പോലെ തന്നോട് ചേർന്ന് ഇരിക്കുന്നവനെ കണ്ടതും അവൾ ഒന്ന് പരിഭ്രാമിച്ച് പോയി. നേരത്തെ ചുറ്റുമുള്ള കാഴ്ചകൾ കാണാനുള്ള തിടുക്കത്തിൽ ഈ ഇരുപ്പ് ഒന്നും അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നില്ല എന്നതാണ് സത്യം. അത്രയും അടുത്ത് അവനെ കണ്ടതും അവന്റെ സാമിഭ്യവും ഒക്കെ അവളിൽ ചെറുതായി വിറയൽ പടർത്തി. " വന്നിട്ടില്ലേ " : അവളുടെ അനക്കമൊന്നും കാണാതെ വന്നതും അവൻ വീണ്ടും തിരക്കി. " അത്... ഹാ വന്നിട്ടുണ്ട് ഇപ്പോഴൊന്നും അല്ല വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ്. അമ്മ ഉള്ളപ്പോ അഞ്ചാറ് വെട്ടം ഒക്കെ വന്നിട്ടുണ്ട് പിന്നെ ചെറിയമ്മയുടെയും അച്ഛന്റെയും കല്യാണം കഴിഞ്ഞ സമയത്ത് എന്തോ വന്നതാ. പിന്നെ വന്നിട്ടേ ഇല്ല. അവർ ഒക്കെ വരും പക്ഷെ എന്നെ കൊണ്ട് വരാറില്ല. ആദ്യം ഒക്കെ അച്ഛൻ തിരക്കും എന്താ വരാതെ എന്ന് അപ്പൊ അമ്മമ്മക്ക് കൂട്ടിന് നിൽക്കുവാണ് എന്നൊക്കെ അമ്മമ്മയും ചെറിയമ്മയും കൂടി പറയും പിന്നെ പിന്നെ അച്ഛനും ചോദിക്കാതെ ആയി. അമ്മാമ്മയെ അവരുടെ ഒപ്പം കൂട്ടിയാലും എന്നെ കൂട്ടാതെ ആയി. " : ഗൗരി മുന്നിൽ കാണുന്ന കടലിലേക്ക് നോക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടെങ്കിലും കണ്ണനിൽ വലിയ ഭാവ വെത്യാസം ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇതൊക്കെ അവൻ പ്രതീക്ഷിച്ചത് തന്നെയാണ് എങ്കിലും ഒരു സംസാരത്തിന് തുടക്കം കുറിക്കുന്ന വണ്ണം അവൻ ചോദിച്ചതാണ്. " എന്നിട്ട് ബീച്ചിൽ വരാൻ ഇഷ്ടമാണോ " : കണ്ണൻ തിരക്കി. " ഹ്മ്മ് ഇഷ്ടമാണ് ഇവിടെ വരാനും, ഈ മണലിൽ കൂടി നടക്കാനും, ഇവിടുത്തെ കപ്പലണ്ടി വാങ്ങി കഴിക്കാനും, ഇവിടിരുന്ന് ഇങ്ങനെ തിര വരുന്നതും നോക്കി ഇരിക്കാനും ഒക്കെ ഭയങ്കര ഇഷ്ടമാണ്. നമ്മൾ ഇങ്ങോട്ട് നടന്ന് വന്നില്ലേ അപ്പൊ ഈ ബീച്ച് കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചതെ ഉള്ളു, ഇവിടെ ഇങ്ങനെ വന്ന് ഇരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നു എങ്കിൽ എന്ന് " : അത്രയും ഇഷ്ടത്തോടെ അവൾ പറഞ്ഞു. " എന്നിട്ട് എന്തെ എന്നോട് പറയാഞ്ഞേ...? " : അവൻ അവളിൽ നിന്ന് അല്പം വിട്ട് മാറി അവളെ വൃത്തിക്ക് കാണും വിധം ഇരുന്നു കൊണ്ട് പിരുകം ഉയർത്തി കൊണ്ട് തെല്ലും ഗൗരവത്തോടെ തിരക്കി. " അത്... അത് പിന്നെ ഞാൻ ഇങ്ങനെ ഓരോ കാഴ്ചകൾ നോക്കി വരുന്ന കൂട്ടത്തിൽ അത് പറയാൻ വിട്ട് പോയി അപ്പോഴേക്കും നമ്മൾ ഇങ്ങോട്ട് വന്ന് " : അവന്റെ ചോദ്യത്തിന് എന്ത് മറുപടി നൽകും എന്ന് അറിയാതെ അവൾ പെട്ടന്ന് വായിൽ വന്നത് അങ്ങ് പറഞ്ഞു. പറഞ്ഞത് അത്രയും കള്ളത്തരം ആയത് കൊണ്ട് തന്നെ അവൾ അവനെ നോക്കാനേ പോയില്ല. " അപ്പൊ കള്ളത്തരങ്ങളും കയ്യിൽ ഉണ്ടല്ലേ " : കണ്ണൻ കള്ള ഗൗരവത്തോടെ തിരക്കി. " എ... എനിക്ക്.. എനിക്ക് കള്ളത്തരം ഒന്നും ഇല്ല " : പൊടുന്നനെ ഉള്ള അവരുടെ മറുപടി കേട്ടതും അവൾ ഒന്ന് പരുങ്ങി. " ഇല്ലേ....? " : അവൻ ഒന്നും കൂടി കടുപ്പിച്ച് ചോദിച്ചു. അത് കേട്ടതും അവൾ പരുങ്ങലോടെ അവനെ ഇടങ്കണ്ണിട്ട് നോക്കി. " അത് പിന്നെ... ഞാൻ... അത് " : അവനുള്ള മറുപടി എന്ത് പറയും എന്ന് അറിയാതെ കുഴഞ്ഞു. എങ്ങനെ പറയും അവനോട് പറയാൻ ഉള്ള വല്ലായിമ കൊണ്ട് ആണോ. " എന്നോട് പറയാൻ ഉള്ള ബുദ്ധിമുട്ട് കൊണ്ട് ആണോ...? " : കണ്ണൻ ഒരു പിരുകം പൊക്കി ചോദിച്ചു. " ഹ്മ്മ്.... അത് മാത്രമല്ല കണ്ണേട്ടൻ മറ്റൊരു ആവിശ്യത്തിന് വന്നെയല്ലേ എന്ന് കരുതി. " : വേറെ നിവർത്തി ഇല്ലാതെ അവൻ ചോദിച്ചതിന് സമ്മതിച്ച് കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു. " എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞോ....? " : അവൻ കണ്ണ് ചുരുക്കി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. " ഇല്ല, ഞാൻ ഊഹിച്ചു. " : അവന്റെ ചോദ്യത്തിന് പെട്ടന്ന് അങ്ങ് പറഞ്ഞതാണ് എങ്കിലും പറഞ്ഞ് കഴിഞ്ഞതിനു ശേഷമാണ് എന്താ പറഞ്ഞെ എന്ന് അവൾ ഓർത്തത്. അവൾ അമളി പറ്റിയത് പോലെ അവനെ തല ചെരിച്ച് നോക്കി. അവിടെ ഗൗരവം ആണ്. എങ്ങനെ ഗൗരവം കാണിക്കാതെ ഇരിക്കും എത്ര വെട്ടം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് സ്വയമേ ഒന്നും ഊഹിച്ച് എടുക്കരുത് എന്ന്, എന്നിട്ട് കേൾക്കുവോ വീണ്ടും അത് തന്നെ ചെയ്യും. ഇനി ഊഹിച്ച് ഓരോന്ന് ചിന്തിച്ചാൽ പോലും അത് ശെരിയാണോ തെറ്റാണോ എന്ന് ഒരു വാക്ക് എങ്കിലും ചോദിക്കാലോ ഇത് അതും ഇല്ല. " അത് പിന്നെ കണ്ണേട്ടന്റെ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ ഞാൻ വേണ്ടേ കണ്ട് അറിഞ്ഞ് മനസ്സിലാക്കാൻ അതാ " : ഒരു ആശ്രയം എന്ന പോലെ അതും പറഞ്ഞ് അവനെ നോക്കി കണ്ണ് ചിമ്മി. അത് കേട്ടതും അത് വരെ ഗൗരവത്തോടെ നിന്നവന്റെ ഗൗരവം ഒക്കെ എങ്ങോ മാഞ്ഞ് പോയി. മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നവളുടെ മുഖം കണ്ടാൽ അറിയാം തന്നെ മെരുക്കാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞതാണ് എന്ന് പക്ഷെ എന്ത് കൊണ്ടോ അവൾ പറഞ്ഞത് കേട്ടതും ഉള്ളിൽ ഒരു കുഞ്ഞ് സന്തോഷം നിറഞ്ഞു. എങ്കിലും അതൊന്നും പുറമേക്ക് കാണിക്കാതെ അവൻ അവളെ ഗൗരവത്തോടെ തന്നെ നോക്കി. " എത്ര പറഞ്ഞാലും കേൾക്കരുത്.... ഇനി ഇത് പോലെ എന്തെങ്കിലും സ്വയം ഊഹിച്ച് എടുത്ത ആ കടലിൽ കൊണ്ട് എറിയും ഞാൻ " : ഗൗരവം ഒട്ടും കുറക്കാതെ കണ്ണൻ പറഞ്ഞു. അതിന് അനുസരണ ഉള്ള കുട്ടിയെ പോലെ തലയാട്ടി കാണിച്ചു. അത് കണ്ടതും എത്ര വേണ്ടെന്ന് വെച്ചിട്ടും അവന്റെ ചൊടികളിൽ ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരി സ്ഥാനം പിടിച്ചു അത്രയും നിഷ്കളങ്കത ഉണ്ടായിരുന്നു ആ മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നവൾക്ക്. ഗൗരി അവനെ തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുവാണെങ്കിലും മീശയും താടിയും കൊണ്ട് മറഞ്ഞ് കിടന്നത് കൊണ്ട് ആ ചിരിയാട്ട് കണ്ടതും ഇല്ല. തുടരും..... #💞 പ്രണയകഥകൾ #കഥ #തുടർകഥ #mallu stories #പ്രണയം #പ്രണയ കഥ #നോവൽ #തുടർകഥ #💞 നിനക്കായ് #love
1139
അമ്പിളി 🌝#💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ നീയെൻ നീലാംബരി 🦋11 മുണ്ട് മടക്കി കുത്തി അഭി അടുത്ത് വന്നതും മധു പുരികം ചുളിച്ചു സംശയത്തോടെ നിന്നു. ഒറ്റ നിമിഷം, മധു വായുവിൽ ഉയർന്നു പൊങ്ങി. മധുവിന്റെ ഒതുങ്ങിയ അരക്കെട്ടിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു അഭി അവളെ ഉയർത്തി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. സെന്റർ സ്റ്റാൻഡിട്ട ബൈക്കിന്റെ പുറകിലെ സീറ്റിലേക്കവളെ ശ്രദ്ധയോടവൻ ഇരുത്തി. നല്ല ദേഷ്യത്തോടെയും ഭയത്തോടെയും അവനെ നോക്കി പേടിപ്പിച്ചു ഒരു വശത്തേക്ക് രണ്ടു കാലുകളുമിട്ടവൾ ഇരുന്നു. " താനെന്താടോ ഈ കാണിക്കുന്നേ? " മധുവിന്റെ നീണ്ടമിഴികൾ കോപം കൊണ്ട് വിറച്ചു. " താനല്ലേ കയറാൻ വയ്യെന്ന് പറഞ്ഞത്. കാറെല്ലാം പോയ സ്ഥിതിക്ക് ക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തണമെങ്കിൽ ഇതിൽ കേറാതെ വഴിയില്ലല്ലോ.... " നിസ്സാരമായി പറഞ്ഞു അഭി മുൻ സീറ്റിലേക്ക് കയറി ഇരുന്നു. മധു എന്തൊക്കെയോ പിറുപിറുക്കുന്നത്ത് അവനു അവ്യക്തമായി കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അഭിയുടെ ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ആയി. പെട്ടന്നവൻ ബൈക്ക് മുന്നോട്ടെടുത്തതും എവിടെയും പിടിക്കാതിരുന്ന മധു മുന്നിലേക്കാഞ്ഞു പോയി. അവളുടെ മാറിടങ്ങൾ അഭിയുടെ പുറകിൽ ശക്തമായി ഇടിച്ചു. അഭിയുടെ നട്ടെല്ലിലൂടെ വിറയൽ പടർത്തി. മധു അത് ശ്രദ്ധിക്കുക പോലും ചെയ്തില്ലെന്ന് കണ്ണാടിയിലൂടെ അവളെ നോക്കിയ അഭിക്ക് മനസിലായി. മധു വലതു കയ്യെടുത്തവന്റെ തോളിൽ വച്ചു. തല ഒന്ന് കുടഞ്ഞു അഭി റോഡിലേക്കിറങ്ങി ബൈക്ക് വേഗത്തിൽ ഓടിച്ചു. മധുവിന്റെ ദേഷ്യമെല്ലാം പോയി അവൾ ചുറ്റും ആസ്വദിച്ചു തുടങ്ങി. വയലുകളും തെങ്ങിൻ തൊപ്പുകളും കടന്ന് ബൈക്ക് കുതിക്കുമ്പോൾ ആ പെണ്ണൊരുത്തി ഒരു സ്വപ്നം പോലെയതെല്ലാം നോക്കി കാണുകയായിരുന്നു.. നഷ്ടപ്പെട്ടതെന്തോ തിരിച്ചു കിട്ടിയ ഭാവമായിരുന്നവൾക്ക്. കുറച്ചു പോയതും വലിയൊരു കവലയെത്തി. റോഡിനോരം ചേർന്ന് ബൈക്ക് നിർത്തിയതും മധു ചുറ്റും നോക്കി. ഒരുപാടാളുകൾ തങ്ങളെ നോക്കുന്നതും തമ്മിൽ കുശുകുശിക്കുന്നതും അവൾ കണ്ടു. മിക്കവരുടെയും കണ്ണുകളിൽ കാണുന്നത് വെറും സഹതാപമാണെന്നത് അവളെ അസ്വസ്ഥതപെടുത്തി. " എത്ര മുഴം വേണം? " അഭി ചോദിച്ചതും മധു ചുറ്റും ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് നിർത്തി അവനെ നോക്കി. " എന്ത്? " " മുല്ല.... " കണ്ണുകൊണ്ടു, ഒരു കോട്ട മുല്ലപ്പൂക്കളുമായി റോഡരിക്കിലിരിക്കുന്ന തമിഴത്തിയെ കാണിച്ചു അഭി പറഞ്ഞു. മധു മിഴിച്ചു നിന്നു. സത്യത്തിൽ അങ്ങനെ ഒരു സാധനത്തിനെ കുറിച്ചവൾ ചിന്തിച്ചിട്ടേ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. " പറയെടോ..... " " ഒരു 4 മുഴം എടുത്തോ.... " " അക്ക... ഒരു 6 മുഴം മുല്ല തായോ... " അഭി പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് പണമെടുത്തു അവരോടു വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. വെറ്റിലക്കറ പിടിച്ച പല്ല് കാട്ടി ചിരിച്ചു മുല്ല അളന്നെടുത്തു മുറിച്ചു കൊണ്ടവർ ബൈക്കിനടുത്തേക്ക് വന്നു. സാരിയുടെ അരയിൽ തിരുകിയ ഒരു കവറിൽ നിന്നും ഒരു പാക്കറ്റ് സ്ലൈഡ് എടുത്തു. രണ്ടും കൂടെ മധുവിനു നേരെ നീട്ടി. മധു പുഞ്ചിരിയോടത് വാങ്ങി. അഭി കൊടുത്ത കാശ് അവർ ബ്ലൗസ്സിനുള്ളിലേക്ക് തിരുക്കി. " എന്ന പസംഗള... തിരുട്ട് കല്യാണമാ?, " കണ്ണുകൾ ചുരുക്കി കള്ള ചിരിയോടവർ ചോദിച്ചു. മധു വാ പൊത്തി പതുക്കെ ചിരിച്ചു. " എന്ത്? " അഭി അവർ പറഞ്ഞത് മനസ്സിലാവാതെ മിഴിച്ചു നോക്കി. " തമിഴ് അറിയില്ലേ? " " ഇല്ല.... " " ഒളിച്ചോടി കല്യാണം കഴിക്കുകയാണോന്നാണ് അവർ ചോദിക്കുന്നത്..... "" മധു വീണ്ടും ചിരിച്ചു. " അയ്യേ.... അല്ലന്ന് പറ " അഭി വല്ലായ്മയോടെ പറഞ്ഞു. " ഇല്ലമ്മ.... Arranged മാര്യേജ് താ.... സിന്നതാ ഒരു കല്യാണം. മല്ലിപ്പൂ വന്ദ് മുന്നാടി വാങ്കെ മറന്തു പോച്. ( അല്ലമ്മ, അറേഞ്ച് മാരേജ് ആണ്. ചെറിയ കല്യാണം ആണ്. മുല്ലപ്പൂ മുന്നേ വാങ്ങി വക്കാൻ മറന്നു പോയി. ) അവൾ പറയുന്നത് കേട്ട് അഭി അത്ഭുതത്തോടെ മിഴിച്ചവളെ നോക്കി. " അപ്പടിയാ..... എന്നാ ആനാലും ഉങ്കളെ പാക്കുമ്പോത് രാമൻ സീത മാതിരിയെ തെരിയിത്...... നല്ലാ വാങ്കെ.... ദീർഘ സുമംഗലിയാ ഇര്...."( അങ്ങനെയാണോ...... എന്തായാലും നിങ്ങളെ കണ്ടാൽ രാമനും സീതയും പോലെയുണ്ട്...... നന്നായി വരൂ.... ദീർഘ സുമംഗലിയായിരിക്ക്...) മധുവിന്റെ നെറുകിൽ കൈ വച്ചു വാത്സല്യത്തോടവർ പറഞ്ഞു. മധു വെറുതെ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. ആയുസ്സില്ലാത്ത മംഗല്യത്തിന് കിട്ടാവുന്ന ഏറ്റവും ദയനീയമായ അനുഗ്രഹമായി അവൾക്കതിനെ തോന്നി. അഭിയുടെ അവസ്ഥയും മറിച്ചായിരുന്നില്ല. അവർ പഴയ സ്ഥലത്തു പോയിരുന്നു. അഭി ബൈക്ക് എടുത്തു മുന്നോട്ടു കുതിച്ചു . കുറച്ചു ദൂരം ചെന്നതും വലിയൊരു ദേവി ക്ഷേത്രത്തിനു മുന്നിൽ വണ്ടി നിന്നു. കാർമേഘത്തേക്കാൾ ഇരുണ്ട മുഖത്തോടെ തങ്ങളെ നോക്കി നിൽക്കുന്നവരെ കണ്ടു മധുവിനു ഭ്രാന്തു പിടിച്ചു. " ഇവരൊക്കെ ഫുൾ ടൈം ഇങ്ങനെയാണോ? " മധു അഭിയുടെ കാതിനടുത്തായി ചെന്ന് പതുക്കെ ചോദിച്ചു. " മിക്കപ്പോഴും " കാതിൽ അവളുടെ നിശ്വാസചൂടിൽ ഒന്ന് വിറച്ചെങ്കിലും അഭി വേഗത്തിൽ പറഞ്ഞു. മധു മൂളി..... സാരി ഉടുത്തു മധുവിന് ബൈക്കിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു. അഭി അവളുടെ ശരീരത്തിൽ കാൽ തട്ടിക്കാതെ ശ്രദ്ധയിൽ ബൈക്കിൽ നിന്നിറങ്ങി. " ഞാനോ? " മുഖം ചുളിച്ചവൾ ചോദിച്ചു. അഭി കയറ്റി വച്ചത് പോലെ തന്നെ അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ പിടിച്ചു താഴെയിറക്കി. മധു ജാള്യതയോടെ എല്ലാവരെയും നോക്കി. നേരത്തെ കണ്ടതിനേക്കാൾ കുറച്ചു കൂടെ ആ മുഖങ്ങൾ ഇരുണ്ടത് പോലവൾക്ക് തോന്നി. ഏറ്റവും കൂടുതൽ താരയുടെ മുഖത്തായിരുന്നു ദേഷ്യം എന്നതും മധു ശ്രദ്ധിച്ചു. മധു മുല്ലപ്പൂവും കയ്യിൽ പിടിച്ചു ഇനിയെന്ത് എന്നപോലെ നിന്നു. അഭി ബൈക്ക് സെന്റർ സ്റ്റാൻഡിൽ ഇട്ട് അവൾക്കു നേരെ തിരിഞ്ഞു. ആ മുഖത്തെ ആശങ്ക എന്തിനാണെന്നവൻ ഊഹിച്ചു. മധുവിന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും മുല്ലപ്പൂ വാങ്ങി അവൻ അവൾക്കു പുറകിലേക്ക് നിന്നു. എല്ലാവരും അവരെ ഉറ്റു നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. കിങ്ങിയുടെ മുഖം നല്ലൊരു മൊമെന്റ് നടക്കാൻ പോകുന്നെന്ന സന്തോഷത്തിൽ വിടർന്നു നിന്നു. അഭി അവളുടെ കുളിപ്പിനലിട്ട ഇടുപ്പ് വരെ നീളമുള്ള മുടിക്കുള്ളിലൂടെ മുല്ലപ്പൂമാല കടത്തി. കഴുത്തിനു മുകളിലൂടെടുത്തു മുടിക്ക് മുകളിൽ കൊണ്ട് വന്നു. മധു സ്ലൈഡ് പുറകിലേക്ക് നീട്ടി. ഒന്ന് കടിച്ചു കൊണ്ട് സ്ലൈഡ്ഡ് അകത്തി അഭി മുടിയും മുല്ലപ്പൂമാലയും ചേർത്ത് കുത്തി. പിന്നെയും അവൾ ഓരോന്നായി സ്ലൈടുകൾ കൊടുത്തു. മുല്ലപ്പൂമാല മുടിയിൽ അനങ്ങാത്ത വിധം അഭി സെറ്റ് ചെയ്തു. " താങ്ക്സ്..... " മധു പതുക്കെ പറഞ്ഞു. " എന്റെ അമ്മയുടെ ഏറ്റവും വലിയ ആഗ്രഹമായിരുന്നു ഞാൻ കല്യാണം കഴിക്കുന്ന പെൺകുട്ടി സെറ്റ് സാരിയുടുത്തു മുല്ലപ്പൂ ചൂടി വേണം എന്റെ താലി ഏറ്റുവാങ്ങാനെന്നത്....താൻ ആണെങ്കിൽ സെറ്റ് സാരി ഉടുത്തിട്ടുണ്ട്. മുല്ലപ്പൂവിന്റെ ഒരു കുറവുണ്ടായിരുന്നുള്ളു അതാ.. ഞാൻ. നേരിട്ട് അമ്മ കാണാൻ ഇല്ലെങ്കിലും എവിടെയെങ്കിലും നിന്ന് കാണുന്നുണ്ടാവുമെന്നൊരു തോന്നൽ " അഭി ഒന്ന് കൂടി അവളുടെ മുടി നേരെയാക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോൾ മധുവിനവനോട് സഹതാപം തോന്നി. " മുഹൂർത്തം ആയി തുടങ്ങി. വേഗം വാ..... " മാധവൻ ക്ഷത്രത്തിലേക്ക് നടന്നു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. താരാ പിറുപിറുത് പോകുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ എന്ത് കൊണ്ടോ മധുവിന് വല്ലാത്ത സംതൃപ്തി തോന്നി. എല്ലാവരും ക്ഷേത്രത്തിനകത്തേക്ക് നടന്നു. അഭിക്കൊപ്പം മധുവും. " എന്തൊരു ചേർച്ചയാണല്ലേ ഏട്ടത്തി അവർ രണ്ടു പേരും., " മീനാക്ഷി രേവതിയുടെ കാതിൽ പിറുപിറുത്തു. " അതെ.... കണ്ടിട്ടെനിക്കങ്ങു സഹിക്കുന്നില്ലെടി... " രേവതി ചുളിഞ്ഞ മുഖത്തോടെ പറഞ്ഞു. മീനാക്ഷി എന്തെങ്കിലും തിരിച്ചു പറയുന്നതിന് മുന്നേ മഹാദേവൻ അവളുടെ കൈ തുടയിൽ പിടിച്ചു അയാൾക്കടുത്തേക്ക് വലിച്ചു. " മതി കുറ്റവും കുന്നായ്മയും പറഞ്ഞത്. എന്റെ അടുത്തിന്ന് ഇനി അനങ്ങി പോവരുത്.. " ഒരു താകീത് പോലെ മഹാദേവൻ പറഞ്ഞതും മീനാക്ഷി ഒന്നും മിണ്ടാതെ അയാളോട് ചേർന്ന് നടന്നു. വർഷയുടെ കണ്ണുകൾ മുഴുവൻ മറ്റൊരാളിൽ തങ്ങി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ഇത്രയും ഒരുങ്ങി കെട്ടി വന്നിട്ടും ഒരു നോട്ടം പോലും കിട്ടിയില്ലല്ലോ എന്നത് അവളെ വല്ലാതെ വിഷമിപ്പിച്ചു. " രാത്രി റൂമിലോട്ട് വിളിക്ക് അപ്പൊ കാണിച്ചു തരാം.... " ദേഷ്യത്തോടവൾ പതുക്കെ പിറുപിറുത്തു. എല്ലാവരും ശ്രീകോവിലിനു മുന്നിലെത്തി തൊഴുതു തുടങ്ങി. അഭി പോക്കറ്റിൽ നിന്നും താലിയെടുത്തു കർമ്മിക്ക് നേരെ നീട്ടി. താലി പൂജിക്കും വരെ എല്ലാവരും അക്ഷമയോടെ ശ്രീക്കോവിന് ഒരു വശത്തേക്കൊതുങ്ങി നിന്നു. അത്ര നേരമില്ലാത്തൊരു വെപ്രാളം മധുവിനു തോന്നി തുടങ്ങി. തോളിലിട്ടിരിക്കുന്ന ബാഗിന്റെ സ്ട്രാപ്പിലവൾ നീട്ടി വളർത്തിയ നഖം കൊണ്ട് ചുരണ്ടികൊണ്ടിരുന്നു. അവളുടെ വലതു വശം ചേർന്ന് അഭി നീറുന്ന മനസ്സോടെ നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ഇങ്ങനൊരു ദിവസം സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്നൊരു അഭിമന്യു ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ മുല്ലപ്പൂ ചൂടി സെറ്റ് സാരിയുടുത്തു തന്റെ താലിക്കു കാത്തു നിൽക്കുന്നവൾക്ക് മറ്റൊരു മുഖമായിരുന്നു. അഞ്ചു വർഷത്തോളം ഈ ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിച്ച മുഖം..... അവനൊന്നു നെടുവീർപ്പിട്ട് നോക്കിയത് മാധവന്റെയും മഹാദേവന്റെയും അടുത്തായി നിൽക്കുന്ന സഞ്ജുവിന്റെയും വരുണിന്റെയും നേർക്കായിരുന്നു. ഇറച്ചി കൊതിയോടെ നിൽക്കുന്ന കഴുകന്റെ കണ്ണുകളായിരുന്നു അവർക്കപ്പോൾ. അവരുടെ നോട്ടം ചെന്നു നിൽക്കുന്നിടത്തേക്ക് അഭിയുടെ കണ്ണുകളും ചെന്ന് നിന്നു. ചെറുതായി വീശുന്ന കാറ്റിൽ തെന്നി മാറി കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സെറ്റ് സാരിക്കിടയിലൂടെ കാണുന്ന ഒതുങ്ങിയ മനോഹരമായ വയറിലേക്കും അതിനു മുകളിലുള്ള ഉയർന്ന മാറിടത്തിലേക്കുമായിരുന്നു ആ നോട്ടം ചെന്നു നിന്നത്. അഭിക്ക് അവരോട് വല്ലാത്ത വെറുപ്പ് തോന്നി. ഇവളെയെന്നല്ല ലോകത്തൊരു പെണ്ണിനേയും ആരും അങ്ങനെ നോക്കുന്നതവന് ഉൾകൊള്ളാൻ ആവുമായിരുന്നില്ല. മധുവിന്റെ വലതു വശത്തു നിന്നും അഭി പതുക്കെ ഇടതു വശത്തേക്ക് നടന്നു. അവരുടെ കാഴ്ചയെ മറയ്ക്കും വിധം അവളോട് ചേർന്നവൻ നിന്നു. എന്നാൽ ഇതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ ശ്രീക്കോവിലിലേക്ക് ഉറ്റു നോക്കി ബാഗിൽ ചുരണ്ടി നിൽക്കുന്ന മധുവിനെ അഭി ആശ്വാസത്തിൽ നോക്കി. " പൂജ കഴിഞ്ഞു, ചെക്കനും പെണ്ണും ഇങ്ങോട്ട് നിന്നോളൂ...... മുഹൂർത്തം കഴിയാറായി തുടങ്ങി. " ശ്രീകോവിലിൽ നിന്നും തല പുറത്തേക്കിട്ട് നമ്പൂതിരി പറഞ്ഞതും എല്ലാവരും ഒന്ന് തയ്യാറായി നിന്നു. മധു വെട്ടി വിയർത്തു തുടങ്ങി. അവൾക്ക് ശ്വാസം മുട്ടും പോലെ തോന്നി. ഒരു താങ്ങിനായവൾ കൊതിച്ചു. അഭിയുടെ കൈവന്നു അവളുടെ കൈപ്പതിയിലേക്ക് ചേർന്നതും മധു അന്ധളിച്ചു പോയി. അവൻ ഇരു കണ്ണുകളുമടച്ചു ഒന്നുമില്ലെന്ന് കാണിച്ചു. അവനെങ്ങനെ തന്റെ ചിന്തകൾ മനസിലാക്കിയെന്നതിൽ അവൾക്ക് അത്ഭുതം തോന്നി...... ആ കൈകളുടെ ധൈര്യത്തിൽ മധു ഒരുക്കി വച്ചിരിക്കുന്ന മണ്ഡപത്തിലേക്ക് കയറി. അവിടുള്ള വെള്ള തുണിയിലേക്കിരുന്നു. അപ്പോഴേക്കും പൂജിച്ച താലി ഒരു ഒറ്റുപാത്രത്തിൽ വെറ്റിലക്കും സിന്ദൂരചെപ്പിനും നടുവിലായി വച്ചു നമ്പൂതിരി മണ്ഡപത്തിൽ അവർക്ക് മുന്നിലായി വന്നിരുന്നു...... എന്തൊക്കെയോ മന്ത്രങ്ങൾ വീണ്ടും ഉരുവിട്ടയാൾ ചന്ദനം അവർക്ക് നേരെ നീട്ടി. രണ്ടു പേരും പരസ്പരം ചന്ദനം തോട്ടു കൊടുത്തു. അപ്പോഴും മധുവിന്റെ മിഴികൾ ടെൻഷനിൽ പിടച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. അഭിയിൽ വെറും നിർവികരത മാത്രം കാണാനാവുന്നുണ്ടായിരുന്നുള്ളു. " ഇനി വധുവിന്റെ കഴുത്തിൽ താലി ചാർത്തിക്കോളൂ..... " അഭിക്ക് നേരെ ചെറിയ ചെയിനിൽ കോർത്ത കുഞ്ഞു താലി നീട്ടിക്കൊണ്ട് നമ്പൂതിരി പറഞ്ഞു..... തുടരും......
1971
⁴⁰⁴𝚄sϻʌ͟η🤫#😔വേദന #💌 പ്രണയം #😔 ഇമോഷണൽ സ്റ്റാറ്റസ് 😍 #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #💞 പ്രണയകഥകൾ
16
writing of isha#📔 കഥ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ
5276