#📙 നോവൽ വേണിയോട് ഉണ്ടായിരുന്ന പ്രണയം വേരോടെ പിഴുത് മാറ്റി അവിടെ തന്നോടുള്ള പ്രണയം നിറയണമെങ്കിൽ കുറച്ച് മിനക്കെടേണ്ടി വരുമെന്ന് മീരയ്ക്ക് മനസ്സിലായി. സ്നേഹം കൊണ്ട് അവനെ തന്റെ വരുതിയിൽ കൊണ്ട് വരണമെന്നും ശേഷം അധികം വൈകാതെ എല്ലാ അർത്ഥത്തിലും തങ്ങൾ ഒന്നായി തീരണമെന്നും മീര മനസ്സിൽ കണക്ക് കൂട്ടി. "മീര... നിന്നെ താലി കെട്ടിയെങ്കിലും എന്റെ ഭാര്യയായി നിന്നെ കാണാനും നമ്മൾ ഒരുമിച്ചൊരു ജീവിതം തുടങ്ങാനും എനിക്ക് ഉടനെ കഴിയില്ല. ഞാൻ നിന്റെ ജീവിതം കൂടി നശിപ്പിച്ചുവെന്ന് തോന്നരുതെന്ന് കരുതിയാണ് മീര നിന്നോട് ഞാനിങ്ങനെയൊക്കെ പറയുന്നത്." "ശ്രീയേട്ടൻ ഇനി അതും കൂടി ഓർത്ത് വിഷമിപ്പിക്കരുത്. ഒരു ഭാര്യയുടെ അവകാശം പറഞ്ഞോ അധികാരം കാണിക്കാനോ ഒന്നും ഞാൻ വരില്ല. ശ്രീയേട്ടന്റെ സന്തോഷവും സമാധാനവുമാണ് എനിക്ക് വലുത്. അതിനപ്പുറം ഒന്നും ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടില്ല. നമ്മുടെ വിവാഹം നടക്കുമെന്ന് പോലും ഞാൻ കരുതിയിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് എന്റെ ഭാഗത്ത്‌ നിന്ന് ശ്രീയേട്ടനെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്ന തരത്തിൽ ഒരു പ്രവർത്തിയും ഉണ്ടാവില്ല. ഇത് എന്റെ വാക്കാണ്." മീര അവന്റെ കൈയ്യിൽ അമർത്തി പിടിച്ചു ഉറപ്പ് നൽകുന്നത് പോലെ പറഞ്ഞു. "ഇപ്പോ ഒരാവേശത്തിന് ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറയും മീര. പക്ഷേ കുറച്ച് കഴിയുമ്പോ ഒരു ഭർത്താവിൽ നിന്ന് കിട്ടേണ്ടുന്നതൊന്നും കിട്ടാതാകുമ്പോ നിനക്ക് തന്നെ ഈ ജീവിതം മടുപ്പാകും. പക്ഷേ അത് വിചാരിച്ചു പെട്ടെന്ന് എല്ലാം മറന്ന് നിന്നെ ഭാര്യയായി കാണാനും എനിക്ക് കഴിയില്ല." ശ്രീഹരി തന്റെ വിഷമം പറഞ്ഞു. "ഇല്ല ശ്രീയേട്ടാ... അങ്ങനെ ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല. ശ്രീയേട്ടന് എപ്പോഴാണോ എല്ലാം മറന്ന് എന്നെ സ്വീകരിക്കാൻ പറ്റുന്നത് അതുവരെ കാത്തിരിക്കാൻ ഞാൻ തയ്യാറാണ്." മീര നിറ കണ്ണുകളോടെ പുഞ്ചിരി തൂകി. "പുറത്ത് നമ്മളെ കാത്തിരിക്കുന്ന വീട്ടുകാരോട് എന്ത് പറയും ശ്രീയേട്ടാ. നടന്ന കാര്യങ്ങളൊക്കെ അവരോട് പറയുന്നുണ്ടോ?" മീര ചോദിച്ചു. "പറയണം. പറയാതെ പറ്റില്ലല്ലോ." ശ്രീഹരി നെടുവീർപ്പിട്ടു. "ഞാനൊരു അഭിപ്രായം പറഞ്ഞോട്ടെ ശ്രീയേട്ടാ. ഇത്രയൊക്കെ ചെയ്ത വേണിയെ ഞാൻ സപ്പോർട്ട് ചെയ്യുകയാണെന്ന് വിചാരിക്കരുത്." മീര സങ്കോചത്തോടെ ശ്രീഹരിയെ നോക്കി. "നീ കാര്യം പറ മീര." "നമ്മുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞത്തിനൊപ്പം വേണിയുടെയും കല്യാണം കഴിഞ്ഞതല്ലേ ശ്രീയേട്ടാ. അവൾ ശ്രീയേട്ടനെ എങ്ങനെയാണ് ചതിച്ചതെന്ന് വ്യക്തമായി അറിയുന്നത് നമുക്കല്ലേ. പിന്നെ അവളുടെ വീട്ടുകാർക്കും. ശ്രീയേട്ടന്റെ വീട്ടുകാർക്ക് പോലും കാര്യങ്ങൾ ശരിക്കും അറിയില്ല." മീര ഒന്ന് നിർത്തി. "നീ വളച്ചു കെട്ടാതെ കാര്യം പറ മീര." ശ്രീഹരിയുടെ ക്ഷമ നശിച്ചു. "എന്തൊക്കെയായാലും വേണി ഒരു പെണ്ണല്ലേ ശ്രീയേട്ടാ. അവൾക്ക് കിഷോറേട്ടനുമായി അരുതാത്ത ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നെന്ന് എന്റെ വീട്ടുകാരും ശ്രീയേട്ടന്റെ വീട്ടുകാരും അറിഞ്ഞാൽ അത് നാട്ടിൽ പാട്ടാകാൻ അധികസമയം വേണ്ട. നമ്മുടെ അമ്മമാർ കുടുബശ്രീയിൽ ഒക്കെ ഉള്ളതല്ലേ. അതുകൊണ്ട് ശ്രീയേട്ടനെ സ്നേഹിക്കുന്നതിനൊപ്പം അവൾക്ക് കിഷോറേട്ടനുമായും സ്നേഹത്തിൽ ആയിരുന്നു എന്ന് മാത്രം പറഞ്ഞാൽ പോരെ." മീര അൽപ്പം പേടിയോടെയാണ് അത് ചോദിച്ചത്. "മീരയ്ക്ക് ഇപ്പോഴും വേണിയോട് ഒരു കൂറുണ്ടല്ലേ. അവൾ എന്നെ ഏത് വിധത്തിലാണ് ചതിച്ചതെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും നിനക്കെങ്ങനെ മീര ഇങ്ങനെ പറയാൻ തോന്നുന്നു?" ശ്രീഹരി ക്ഷുഭിതനായി. "ഞാൻ ഇങ്ങനെ പറയാനുള്ള പ്രധാന കാരണം ശ്രീയേട്ടന്റേം എന്റേം അമ്മമാരുടെ പ്രതികരണം രൂക്ഷമാകുമല്ലോ എന്നോർത്ത." മീര പറഞ്ഞത് കേട്ട് അവൾ മനസ്സിലാകാത്ത ഭാവത്തിൽ അവളെ നോക്കി. "വേണി ഇത്രയും മോശമായ രീതിയിലാണ് ശ്രീയേട്ടനെ ചതിച്ചതെന്ന് അവർ അറിഞ്ഞാൽ രണ്ടുപേരും ഉറപ്പായും വേണിക്ക് ഇട്ട് രണ്ടെണ്ണം പൊട്ടിക്കാൻ അങ്ങോട്ട്‌ പോകും. അവളുടെ വീട്ടുകാർ അത് കണ്ട് മിണ്ടാതിരിക്കുമെന്ന് ശ്രീയേട്ടന് തോന്നുന്നുണ്ടോ? പിന്നെ അതിന്റെ പേരിൽ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും തല്ലും വഴക്കുമൊക്കെ ആകും. പരസ്പരം ചെളി വാരി തെയ്ക്കാമെന്നല്ലാതെ നമുക്ക് ഇതുകൊണ്ട് യാതൊരു ഗുണവുമില്ല. ഉള്ള സമാധാനം കൂടി പോകും." മീര തഞ്ചത്തിൽ കാര്യം പറഞ്ഞു. അവൾ പറഞ്ഞതിലും കാര്യമുണ്ടെന്ന് ശ്രീഹരിക്ക് തോന്നി. "നീ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്. നടന്നതൊക്കെ കേട്ടാൽ അവർ അവളോട് വഴക്കുണ്ടാക്കാൻ പോകുമെന്ന കാര്യം ഉറപ്പാണ്. അതുകൊണ്ട് കാര്യങ്ങൾ ഇലയ്ക്കും മുള്ളിനും കേടില്ലാതെ അവതരിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്." ശ്രീഹരി തന്റെ അഭിപ്രായം അംഗീകരിച്ചപ്പോൾ മീരയ്ക്ക് എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷം തോന്നി. എങ്കിലും അവൾ മുഖത്ത് സങ്കട ഭാവം വരുത്തി തന്നെ നിന്നു. ******* "വേണി ഞാനുമായി സ്നേഹത്തിൽ ആയിരിക്കുമ്പോ തന്നെ കിഷോറുമായും അടുപ്പത്തിലായിരുന്നു. അവനെ തേച്ചിട്ട് എന്നെ കെട്ടാനായിരുന്നു അവളുടെ പ്ലാൻ. എന്നെ ആകുമ്പോ അവളുടെ സാരി തുമ്പിൽ കെട്ടികൊണ്ട് നടക്കാലോ എന്ന് വിചാരിച്ചു. പക്ഷേ കൃത്യസമയത്ത് തന്നെ എനിക്ക് കാര്യങ്ങൾ അറിയാൻ കഴിഞ്ഞത് കൊണ്ട് വേണി എന്റെ തലയിലായില്ല. ഒരേസമയം രണ്ടുപേരെയും വഞ്ചിക്കാൻ നോക്കിയവൾക്ക് ചെറിയൊരു ശിക്ഷയെങ്കിലും കൊടുക്കണമല്ലോ എന്ന് കരുതിയാണ് ഞാൻ ഇന്ന് മണ്ഡപത്തിൽ വച്ച് അവളെ അവളുടെ വീട്ടുകാരെ മുന്നിൽ വച്ച് നാണം കെടുത്തിയിട്ട് മീരയെ താലി കെട്ടിയത്." ശ്രീഹരി മീരയുടെയും തന്റെയും വീട്ടുകാരോട് കാര്യങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ചു. "അതേതായാലും നന്നായി മോനേ. അല്ലേലും കാശുള്ള വീട്ടിലെ മിക്ക പെണ്ണുങ്ങളും അവരെക്കാൾ കാശ് കുറഞ്ഞ വീട്ടിലെ പയ്യന്മാരെ കെട്ടുന്നത് ഇതുപോലെ അവളുമാരെ ചൊല്പടിക്ക് നിർത്താൻ വേണ്ടിയാണ്. എന്റെ മോൻ എന്തായാലും അവളുടെ വലയിൽ വീണില്ലല്ലോ. അതുതന്നെ ഭാഗ്യം." ശ്രീലത ആശ്വാസത്തോടെ നെഞ്ചിൽ കൈവച്ചു. "പിന്നെ... ഇതിന്റെ പേരിൽ വേണിയോടൊ അവളുടെ വീട്ടുകാരോടോ നിങ്ങൾ വഴക്കിന് പോയേക്കരുത്. എല്ലാം ഇന്നത്തോടെ കഴിഞ്ഞതാണ്." ശ്രീഹരി ഇരു വീട്ടുകാർക്കും താക്കീത് നൽകി. "ഞങ്ങൾ ഇനി ഒന്നിനും പോകുന്നില്ല ശ്രീകുട്ടാ. അവൾക്കും വീട്ടുകാർക്കും കൊടുക്കാനുള്ളതൊക്കെ നീ തന്നെ ഇന്ന് വയറ് നിറച്ചു കൊടുത്തല്ലോ. അതുമതി ഞങ്ങൾക്ക് തൃപ്തിയാകാൻ." ശ്രീലതയാണ്. "ഞങ്ങൾക്ക് വേണി ചേച്ചിയെക്കാൾ ഇഷ്ടം മീര ചേച്ചിയെ ആയിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ ആഗ്രഹം പോലെ മീര ചേച്ചി തന്നെ ചേട്ടന്റെ ഭാര്യയായി ഈ വീട്ടിൽ വന്നല്ലോ." മീരയുടെ ഇടതും വലതുമായി നിന്നുകൊണ്ട് ശ്രീഹരി അനിയത്തിമാരായ ശ്രീക്കുട്ടിയും ശ്രീധന്യയും പറഞ്ഞു. "നിന്റെ അനുവാദം പോലും ചോദിക്കാതെയാണ് എന്റെ മോൻ നിന്നെ താലി കെട്ടിയത്. അതിന്റെ പേരിൽ നീ അവനോട് പരിഭവമൊന്നും കാട്ടല്ലേ മോളേ." ശ്രീലത മീരയുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു. "എനിക്കൊരു പരിഭവവും ഇല്ലമ്മേ. ശ്രീയേട്ടൻ സങ്കടപ്പെടരുതെന്നാണ് എന്റെ ആഗ്രഹം." മീര കണ്ണുകൾ നിറച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവളുടെ മറുപടി കേട്ട് ശ്രീലത ആശ്വാസത്തോടെ പുഞ്ചിരി തൂകി. "എന്നാ പിന്നെ ഞങ്ങളങ്ങോട്ട് ചെല്ലട്ടെ ലതേച്ചി. മോഹനേട്ടൻ കോയമ്പത്തൂർ ഓട്ടം പോയതാ. ആളെ വിളിച്ചു കാര്യം പറയട്ടെ. ഇല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ അതിന് വഴക്ക് കേൾക്കണം. ഇത്രയും വലിയ കാര്യം നടന്നിട്ട് അറിയിച്ചില്ലെങ്കി മോശമല്ലേ. പിന്നെ ബന്ധുക്കളോടും വിവരം പറയണം." പറഞ്ഞു കൊണ്ട് പത്മിനി എഴുന്നേറ്റു. "നീ ചെല്ല് പത്മിനി. ഇവിടുത്തെ കാര്യം ഓർത്ത് ആധി പിടിക്കണ്ടന്ന് മോഹനേട്ടനോട് പറ." ലത പറഞ്ഞു. മീരയുടെ അച്ഛനാണ് മോഹൻ. ലോറി ഡ്രൈവർ ആണ്. അമ്മയും അനിയത്തിയും പോയതും മീര കുളിച്ചു വേഷം മാറാനായി മുറിയിലേക്ക് പോയി. ****** വാടിയ പൂവിതൾ പോലെ ഹോസ്പിറ്റൽ ബെഡിൽ തളർന്ന് കിടക്കുകയായിരുന്നു വേണി. ശരീരത്തിന് നന്നേ ക്ഷീണം ബാധിച്ചെങ്കിലും അവളുടെ മുഖം എന്തോ കടുത്ത തീരുമാനം എടുത്തത് പോലെ വലിഞ്ഞു മുറുകിയിരുന്നു. ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ട് വന്ന് ഡ്രിപ് ഇട്ട് അരമണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വേണിക്ക് ബോധം വന്നതാണ്. എന്നാൽ കണ്ണ് തുറന്നപ്പോ മുതൽ അവൾ ആരോടും മിണ്ടാതെ ഒറ്റ കിടത്തമാണ്. കിഷോറും വിനീതും വാസുദേവനും അംബികയും മാറി മാറി വിളിച്ചിട്ടും അവൾ ആരെയും നോക്കുകയോ മിണ്ടുകയോ ചെയ്തില്ല. പക്ഷേ വേണിയുടെ മിഴികൾ ഇടതടവില്ലാതെ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തുടരും