മോദിജി, നെഹ്‌റുജിയുടെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ കാലം പ്രധാനമന്ത്രിയായിരുന്ന റെക്കോർഡ് തകർത്തു എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകൾ ഇന്നലെ മുതൽ സജീവമാണ്. ആർ.എസ്.എസ്/ജനസംഘം/ബി.ജെ.പി നേതാക്കൾക്കിടയിൽ 'നെഹ്‌റു ഫോബിയ' എന്നത് പഴയൊരു രോഗമാണ്. വരൂ, ചരിത്രരേഖകളിൽ (Archive) നിന്ന് നെഹ്‌റുജിയെക്കുറിച്ചുള്ള വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു സംഭവം നമുക്ക് ചർച്ച ചെയ്യാം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ സവിശേഷമായ ഒരു വശം വെളിപ്പെടുത്തുന്നതാണ് ഈ സംഭവം; ഇത്തരം താരതമ്യങ്ങൾക്ക് അപ്പുറമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വ്യക്തിത്വം എന്ന് ഇതിൽ നിന്നും മനസ്സിലാക്കാം. ലഭ്യമായ ചരിത്രരേഖകൾ പ്രകാരം ഈ സംഭവം നടക്കുന്നത് 1958-ലാണ്. നെഹ്‌റുജിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ കോൺഗ്രസ് രണ്ടാം പൊതുതിരഞ്ഞെടുപ്പിലും വിജയം കൈവരിച്ച സമയമായിരുന്നു അത്. എന്നാൽ ആ വിജയത്തിന് തൊട്ടുപിന്നാലെ നെഹ്‌റുജി തന്റെ പ്രധാനമന്ത്രി പദം രാജിവെക്കാനുള്ള സന്നദ്ധത പരസ്യമായി പ്രകടിപ്പിച്ചു. **എന്താണ് സംഭവിച്ചത്?** 1957-ലെ പൊതുതിരഞ്ഞെടുപ്പിലെ വൻ വിജയത്തിന് ശേഷം ജവഹർലാൽ നെഹ്‌റു പ്രധാനമന്ത്രിയായി തന്റെ മൂന്നാമത്തെ ഔദ്യോഗിക കാലാവധി ആരംഭിച്ചു. ആ സമയത്ത് അദ്ദേഹം ഏകദേശം 10 വർഷമായി തുടർച്ചയായി പ്രധാനമന്ത്രി പദവിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. കോൺഗ്രസിന് വീണ്ടും വ്യക്തമായ ഭൂരിപക്ഷവും ലഭിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ തൊട്ടടുത്ത വർഷം, അതായത് 1958 ഏപ്രിലിൽ, പ്രധാനമന്ത്രി പദമൊഴിഞ്ഞ് കുറച്ചുകാലം വിശ്രമമെടുക്കാൻ താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്ന് നെഹ്‌റു പരസ്യമായി സൂചന നൽകി. തനിക്ക് "ക്ഷീണവും" ഒരു പരിധിവരെ "മരവിപ്പും" അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ടെന്നും, ശാന്തമായ ചിന്തകൾക്കും പുതിയ ഊർജ്ജം വീണ്ടെടുക്കുന്നതിനും തനിക്ക് സമയം ആവശ്യമാണെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ആറുമാസത്തേക്ക് ഹിമാലയൻ ട്രെക്കിംഗിനായി അദ്ദേഹം ഒരു പ്രോഗ്രാമും തയ്യാറാക്കിയിരുന്നു. അധികാരം എന്നത് ഒരു സ്ഥിരമായ പദവിയല്ലെന്നും, നേതൃമാറ്റം എന്നത് ജനാധിപത്യപരമായ വീക്ഷണത്തിൽ തികച്ചും സ്വാഭാവികമാണെന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകളിൽ നിന്ന് വ്യക്തമായിരുന്നു. "പത്തു വർഷം രാജ്യത്തെ സേവിച്ചു കഴിഞ്ഞു, ഇനി മറ്റാരെങ്കിലും ഈ ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റെടുക്കട്ടെ?" എന്നാണ് അദ്ദേഹം ചോദിച്ചത്. ദീർഘകാലത്തെ ഔദ്യോഗിക കാലാവധി, തളർച്ച, മാറ്റത്തിന്റെ ആവശ്യകത എന്നിവയെക്കുറിച്ചാണ് നെഹ്‌റു യഥാർത്ഥത്തിൽ സംസാരിച്ചതെന്ന് ലഭ്യമായ ചരിത്രരേഖകളിൽ നിന്ന് വ്യക്തമാണ്. **ഈ നിർദ്ദേശത്തോട് രാജ്യവും ലോകവും എങ്ങനെ പ്രതികരിച്ചു എന്നത് വളരെ പ്രധാനമാണ്:** 1958 മെയ് 1-ന് കോൺഗ്രസ് പാർലമെന്ററി പാർട്ടി ഐകകണ്ഠേന പ്രമേയം പാസാക്കിക്കൊണ്ട് നെഹ്‌റു പദവി ഒഴുയുന്നതിനെ ശക്തമായി എതിർത്തു. അദ്ദേഹമില്ലാത്ത ഒരു നേതൃത്വത്തെക്കുറിച്ച് പാർട്ടിക്ക് ചിന്തിക്കാൻ പോലും കഴിയില്ലെന്നും, ആ സമയത്ത് രാജ്യത്തും ലോകത്തുമുള്ള സങ്കീർണ്ണമായ സാഹചര്യങ്ങളിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ നേതൃത്വം അത്യന്താപേക്ഷിതമാണെന്നും പ്രമേയത്തിൽ വ്യക്തമാക്കിയിരുന്നു. ഇതിനുപിന്നാലെ നെഹ്‌റുവിന് പാർട്ടി നേതാക്കളിൽ നിന്നും എം.പിമാരിൽ നിന്നും രാജ്യത്തിന്റെ വിവിധ കോണുകളിൽ നിന്നും വൻതോതിൽ കത്തുകളും അഭ്യർത്ഥനകളും ലഭിച്ചു. പത്രങ്ങളിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച വായനക്കാരുടെ കത്തുകളും എഡിറ്റോറിയൽ വിശകലനങ്ങളും ഇതേ വികാരമാണ് പ്രതിഫലിപ്പിച്ചത്. രാജ്യത്തെ ജനങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് വലിയൊരു ആശങ്കയിലായി. അക്കാലത്ത് അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിലും നെഹ്‌റു പ്രധാനമന്ത്രി പദത്തിൽ തുടരണമെന്ന ആഗ്രഹം പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നതായി ചരിത്ര സമാഹാരങ്ങളിൽ പരാമർശമുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച്, അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റ് **ഡ്വൈറ്റ് ഡി. ഐസൻഹോവർ (Dwight D. Eisenhower)** നെഹ്‌റു പദവിയിൽ തുടരണമെന്ന ആഗ്രഹം പ്രകടിപ്പിച്ചു, കാരണം ശീതയുദ്ധകാലത്ത് ഇന്ത്യയുടെ നിലപാട് വളരെ നിർണ്ണായകമായിട്ടാണ് കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്. **നികിത ക്രൂഷ്ചേവിന്റെ (Nikita Khrushchev)** കാര്യത്തിലേക്ക് വരികയാണെങ്കിൽ, ജനപ്രിയ വിവരണങ്ങളിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേര് കടന്നുവരാറുണ്ടെങ്കിലും, ലഭ്യമായ പ്രാഥമിക ചരിത്ര സ്രോതസ്സുകളിൽ ഐസൻഹോവറുടെ പരാമർശമാണ് കൂടുതൽ വ്യക്തമായി കാണുന്നത്. ഒടുവിൽ 1958 മെയ് 3-ന് നടന്ന കോൺഗ്രസ് പാർലമെന്ററി പാർട്ടി യോഗത്തിൽ, ജനങ്ങളുടെ പ്രതികരണങ്ങളും ഉണ്ടാകാനിടയുള്ള പ്രത്യാഘാതങ്ങളും പരിഗണിച്ചുകൊണ്ട് താൻ ഈ നിർദ്ദേശവുമായി മുന്നോട്ട് പോകുന്നില്ലെന്ന് നെഹ്‌റു അറിയിച്ചു. പാർട്ടിയുടെ ആഗ്രഹത്തെ താൻ മാനിക്കുന്നുവെന്നും പദവിയിൽ തുടരുമെന്നും അദ്ദേഹം സമ്മതിച്ചു. ഭാരതീയ ജനാധിപത്യ ചരിത്രത്തിലെ വളരെ രസകരമായ ഒരു ഉദാഹരണമാണ് ഈ സംഭവം—അത്യന്തം ജനപ്രീതിയാർജ്ജിച്ച ഒരു പ്രധാനമന്ത്രി അധികാരം ഒഴിയാൻ ഔദ്യോഗികമായി താല്പര്യം പ്രകടിപ്പിക്കുകയും, എന്നാൽ പാർട്ടിയും രാഷ്ട്രീയ സമൂഹവും ഒന്നിച്ച് അദ്ദേഹത്തോട് പദവിയിൽ തുടരാൻ അഭ്യർത്ഥിക്കുകയും ചെയ്ത അപൂർവ്വ നിമിഷം.. . . . . . . . #🗳️ രാഷ്ട്രീയം #🙏 രാഹുൽ ഗാന്ധി #🔵 യുഡിഎഫ് #🔴 എൽഡിഎഫ് #🔶 BJP