#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട് _66 ✍️ രചന - ജിഫ്‌ന നിസാർ 💥 പാലിക്കാൻ പറ്റാത്ത വാക്കൊന്നും ആർക്കും കൊടുക്കരുതെടാ മോനെ. അവരുടെ വലിയൊരു പ്രതീക്ഷയായി മാറിയിട്ട് പിന്നെ അത്‌ ഇല്ലാതാവുന്ന ആ നിമിഷം. അതിന് വല്ലാത്ത നോവാണ്. അറിഞ്ഞു കൊണ്ടത് ചെയ്യരുത്.. " അച്ഛൻ പറഞ്ഞു കൊടുത്ത വാക്കുകൾ അവനുള്ളിലപ്പോൾ നിറഞ്ഞു തൂവുന്നുണ്ട്. ചുവരിൽ ചാരി കണ്ണടച്ചിരുന്നിട്ടും ഹൃദയമുരുകി ഒലിക്കുന്ന ആ നീർതുള്ളികളെ തടയാൻ കാശിക്ക് പറ്റുന്നില്ല. അവിടെ എത്തിയ ശേഷം അവന്റെ ഓർമകളിൽ അവളാണ്. അല്ല.. അങ്ങനല്ല. അവൾ മാത്രമാണ്. ഒരല്പം പോലും ഇഷ്ടമവളോട് കാണിച്ചിട്ടില്ല. എന്നിട്ടും ആ പെണ്ണെങ്ങനെയാണ് തന്നെ ഇത്രയും ഹൃദയത്തിൽ നിറച്ചു കൊണ്ട് നടക്കുന്നത്. ജീവൻ പോകേണ്ടി വന്നാലും മഹേഷിൽ നിന്നുമവളെ രക്ഷിക്കുമെന്ന് വാക്ക് കൊടുത്തത്.. പാലിക്കാൻ വേണ്ടി തന്നെയാണ്. തന്നെ കൊണ്ട് അതിനാവും എന്ന് തന്നെ ഉറപ്പിച്ചിരുന്നു. പക്ഷേ ഇങ്ങനൊരു ചതി ചിന്തകളിൽ ഒരിടത്തും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. വന്നിട്ടിത്ര നേരമായി. ശിവയുടെ സംശയങ്ങൾ ഒരു നേരിപ്പോട് പോലെ ഉള്ളിൽ നീറിയിട്ടും അശോകേട്ടൻ രാവിലെ ഓടി പാഞ്ഞു വന്നേക്കും എന്ന് തന്നെയായിരുന്നു മനസ്സിൽ. പക്ഷേ ഇത് വരെയും..വന്നിട്ടില്ല. ശിവയുടെ സംശയങ്ങൾ ഇനി സത്യമാവുകയാണോ? അതോർക്കുമ്പോൾ പോലും അവനുള്ളം നീറി പുകഞ്ഞു. അയാൾക്ക് വേണ്ടിയല്ലേ താൻ അവളെ പോലും.. ഉറക്കെ ഒന്നാർത്തു കരയാൻ പാകത്തിന് അവനുള്ളിൽ സങ്കടങ്ങൾ മാത്രം പെറ്റു പെരുകി. അശോകേട്ടൻ അല്ലെങ്കിൽ മഹേഷ്‌. കാശിയുടെ പല്ലുകൾ ഞെരിഞ്ഞമർന്നു. അശോകേട്ടൻ അവന്റെ പരിഗണനയിൽ ഇല്ലെങ്കിലും മഹേഷിന്റെ കാര്യത്തിൽ അവന് അത്യാവശ്യം കനത്തിൽ തന്നെ സംശയങ്ങളുണ്ട്. അതിനി അശോകേട്ടന്റെ അറിവോടെയാണോ അല്ലേ എന്നാണ് അറിയേണ്ടത്. അവന് വേണ്ടിയാണോ..? അവൻ പറഞ്ഞിട്ടാണോ അശോകേട്ടൻ തന്നെ വന്നു തിരികെ വിളിച്ചത്..? ചിന്തകൾ അധികരിക്കുമ്പോൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലൊരു കടന്നൽ കൂടിളകി. എങ്ങനെ.. എപ്പോൾ എന്നൊന്നും അറിയില്ല. പക്ഷേ അവൾക്ക് കൊടുത്ത വാക്ക് പാലിക്കണം. ഹൃദയം നിറച്ചു കൊണ്ടവൾ നീട്ടിയ സ്നേഹം തിരികെ കൊടുക്കാൻ എന്തായാലും പറ്റിയില്ല. ഇത് പക്ഷേ ചെയ്തേ മതിയാവൂ. അവളോട് തുറന്നു പറയാത്ത തനിക്കുള്ളിൽ തന്നെ കെട്ടി പൂട്ടി വെച്ച തന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം കൂടിയാണത്.. ഒരു വഴി തെളിയിച്ചു തരണേ.. എനിക്കെന്റെ പെണ്ണിന് കൊടുത്ത വാക്ക് പാലിക്കണം.. തലേന്ന് മുതലുള്ള ഹൃദയമുരുകിയ ആ പ്രാർത്ഥന മന്ത്രം തന്നെയായിരുന്നു അവന്റെ ചുണ്ടിലപ്പോഴും. 💥💥 അച്ഛനെന്നേ തല്ലിയാലും കൊന്നാലും എനിക്ക് പറയാനുള്ളത് ഞാൻ പറയും.. " ഒട്ടൊരു നേരത്തെ തരിപ്പ് മാറിയതും കാർത്തുവിനും വാശിയായി. അശോകന്റെ നേരെ നോക്കി ചീറി ചെന്നവളെ തുളസി പിന്നിൽ നിന്നും അടക്കി പിടിച്ചു. "അത് നിന്റെ അച്ഛനാടി.. ഇത്രയും കാലം നിന്നെ പോന്ന് പോലെ നോക്കിയതിനുള്ള കൂലിയാണോ നീയിപ്പോ ഈ കൊടുത്തു തീർക്കുന്നേ.. ഏഹ്.." അടക്കാൻ കഴിയാത്ത ദേഷ്യത്തോടെ തുളസി കാർത്തുവിനെ പിടിച്ചുന്തി മാറ്റി. പ്രതീക്ഷിക്കാഞ്ഞത് കൊണ്ട് തന്നെ അവൾ ചുവരിൽ പോയി തലയിടിച്ചു. അയ്യോ.. തുളസിയിൽ നിന്നും ഒരു നിലവിളിയുയർന്നു. "അശോകന് പക്ഷേ യാതൊരു കുലുക്കവുമില്ല. കൈകൾ നെഞ്ചിൽ കെട്ടി വല്ലാത്തൊരു നോട്ടത്തിൽ അയാളങ്ങനെ നിന്നു പോയി. "ഞാനാണ് കാശിയെ കുടുക്കിയതെന്ന് നിന്റെ മനസ്സിലുണ്ടോ..?" കുറച്ചു നേരത്തെ നിശബ്ദതക്ക് ശേഷം അശോകൻ വലിഞ്ഞു മുരുകിയ മുഖത്തോടെ കാർത്തുവിനെ നോക്കി. അവളുടെ കവിളിൽ അയാളുടെ വിരൽ പാടുകൾ തെളിഞ്ഞു കാണുന്നുണ്ട്. നെറ്റി ഒരു വശം പൊട്ടി ചോര ഒഴുകുന്നു. എങ്കിലും അതിന്റെയൊന്നും വേദന അൽപ്പം പോലും ആ മുഖത്തില്ല. "പറയെടി.. എന്നേക്കാൾ നിനക്കവനെയാണോ വിശ്വാസം.. ഞാനാണോ അവനെ കുടുക്കിയതെന്ന് നിന്റെ മനസിലുണ്ടോ.." അലറും പോലെ അയാളത് ചോദിക്കുമ്പോൾ കാർത്തു ഒന്ന് പിന്നിലേക്ക് മാറി. പറയാൻ.. " അവളൊന്നും മിണ്ടാതെ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടതും അശോകൻ അവളെ പിടിച്ചുലച്ചു കൊണ്ടത് തന്നെ ആവർത്തിച്ചു. "ഉണ്ട്.. അവളത് പറഞ്ഞ നിമിഷം ഒരു വട്ടം കൂടി അശോകൻ കൈ ഉയർത്തി. പക്ഷേ കാർത്തുവിൽ അത് പതിയും മുന്നേ തുളസി അവളെ പിടിച്ചു മാറ്റി. നിങ്ങളല്ലങ്കിൽ നിങ്ങളുടെ മരുമോൻ.. നിങ്ങളിൽ ആരോ ഒരാൾ.. എനിക്കുറപ്പുണ്ട്.. എന്റെ കാശ്യേട്ടൻ അങ്ങനെ ചെയ്യില്ല. ആ മനുഷ്യന്റെ പ്രാണനാ ആ ബസ്.. അതിന്റെ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിൽ ഇരുന്നു കൊണ്ടത് പോലൊരു നെറികേട് കാശ്യേട്ടൻ ചെയ്യില്ല. അതൊരു ലഹരി പോലെ കൊണ്ട് നടക്കുന്നവന് അങ്ങനൊന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല.." വിരൽ ചൂണ്ടി കൊണ്ടത് പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയെങ്കിലും അവസാനമായപോഴേക്കും അവൾ വിങ്ങി വിറച്ചു കരഞ്ഞു പോയി. "എന്തിനാ അച്ഛാ ഇങ്ങനൊക്കെ.. ഞാൻ സന്തോഷമായി ജീവിക്കാൻ വേണ്ടിയാണോ. എങ്കിൽ ഇങ്ങനൊന്നും അല്ല എന്റച്ഛൻ ചെയ്യേണ്ടത്. എനിക്കൊരുപ്പാട് കാശൊന്നും വേണ്ട. പക്ഷേ അവനെ വേണം.. അവൻ കൂടെയുണ്ടങ്കിൽ പിന്നെ ഞാനാണ് ഈ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഭാഗ്യവതി. എനിക്കാണ് ഏറ്റവും സന്തോഷം.. എന്നിട്ടും ഇപ്പൊ അച്ഛനെന്താ ചെയ്യുന്നേ..ഏഹ്..എനിക്കിഷ്ടമില്ലെന്നറിഞ്ഞിട്ടും മറ്റൊരാളെ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ചേർത്ത് വെക്കുന്നു.." ഏങ്ങി കരഞ്ഞു കൊണ്ടവൾ അശോകന്റെ മുന്നിൽ പോയി നിന്നു. അയാൾക്കൊരു മാറ്റവുമില്ല. അതേ നോട്ടം. അതിൽ അയാൾ ഒതുക്കി പിടിച്ച ദേഷ്യവും വാശിയും. ഇത് വരെയും ഇങ്ങനൊരു മുഖം തുളസി പോലും അയാളിൽ കണ്ടിട്ടില്ല. ഇനി ഇതാണോ കാശ്യേട്ടൻ പറഞ്ഞു തന്ന അച്ഛന്റെ ശെരിക്കുമുള്ള മുഖം.. "മഹേഷിന് ഞാൻ വാക്ക് കൊടുത്തിട്ടുണ്ട് കാർത്തിക. അതിനപ്പുറം നിന്റെ ജീവിതത്തിൽ മറിച്ചൊരു വിധി വരണമെങ്കിൽ ഞാൻ മരിക്കണം.." അൽപ്പം പോലും ഉലയാത്ത ആ വാക്കുകൾ. കാർത്തുവിന്റെ നെഞ്ചോന്നാളി. അത്രമേൽ ഉറപ്പുണ്ട് ആ വാക്കിൽ. നോക്കിൽ.. ഭാവത്തിൽ. തളർച്ച തോന്നുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ അവനെ വിട്ട് കളയാൻ വയ്യല്ലോ. "ഞാനും... ഞാൻ മരിച്ചാലും അച്ഛന്റെ വാക്ക് പൂർത്തിയാവില്ല.." ആ മുഖത്തു നോക്കി അത്രയും പരുഷമായി അങ്ങനൊക്കെ പറയുമ്പോൾ അവൾക്കും വല്ലാതെ വേദന തോന്നുന്നുണ്ട്. പറയാതെയും വയ്യ. ഡീ.. അത് കേട്ടതും നില തെറ്റിയത് പോലെ തുളസി ഓടി വന്നിട്ടവളെ തലങ്ങും വിലങ്ങും അടിച്ചു. അതിനടിയിൽ അവരെന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ട്. വീട്ടിലെ ജോലികാരെല്ലാം വാതിൽക്കൽ വന്നിട്ട് പകച്ചു നോക്കുന്നുണ്ട്. അവരുടെ വിദൂര സ്വപ്നങ്ങളിൽ കൂടിയില്ലാത്തൊരു കാര്യമാണപ്പോൾ കണ്മുന്നിൽ നടക്കുന്നത്. അതിന്റെ എല്ലാ പകപ്പും ആ മുഖത്തുണ്ട്. കാർത്തു കൈ കൊണ്ടൊന്നു തടയുക കൂടി ചെയ്യാതെ കണ്ണുകൾ ഇറുകെ ചിമ്മി അടച്ചു കൊണ്ടതെല്ലാം സ്വീകരിച്ചു. ഒരു ചെറു വിരൽ ഉയർത്തി കൊണ്ട് പോലും അശോകൻ തുളസിയെ തടഞ്ഞതുമില്ല. കഴുകനെ പോലെ ആ നോട്ടമപ്പോഴും കാർത്തുവിനെ തന്നെ കൊത്തി വലിക്കുകയാണ്. "ഇതിനാണോഡീ നന്ദി ഇല്ലാത്തവളെ നിന്നെ ഞങ്ങൾ ഇത്രേം സ്നേഹിച്ചു കൊണ്ട് നടന്നത്.." ഒടുവിൽ സഹിക്കാൻ വയ്യാത്തൊരു നോവോടെ.. കരഞ്ഞു പറഞ്ഞിട്ട് തുളസിയാ തറയിലേക്കിരുന്നു പോയി. "ഇങ്ങനെ കൊല്ലാ കൊല ചെയ്യാനാണോ അമ്മേ നിങ്ങളെന്നെ സ്നേഹിച്ചു കൊണ്ട് നടന്നത്. മഹേഷിനെ പോലെ ഒരുത്തനു വേണ്ടി ഇങ്ങനെ എന്നെ വേദനിപ്പിക്കുന്നതിലും നല്ലത്.. നിങ്ങൾക്കെന്നെ ജനിച്ചപ്പോൾ തന്നെ കൊന്നു കളയാമായിരുന്നു. എങ്കിൽ.. എങ്കിൽ എനിക്കിത്രേം വേദന തോന്നില്ലായിരുന്നു.. ഇതിപ്പോ.. ഞാൻ.. എനിക്ക്.." കരഞ്ഞു പോകുമെന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ കാർത്തു ചുണ്ട് കൂട്ടി പിടിച്ചു കൊണ്ടതോതുക്കി. അവൾക്കുള്ളും പുറവും ഒരു പോലെ നീറുന്നുണ്ട്. എങ്കിലും അതിനേക്കാൾ വലുതപ്പോൾ കാശിനാഥൻ തന്നെയായിരുന്നു. "നീ എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും.. ചെയ്താലും കാശി നാഥന് നിന്നെ ഞാൻ വിവാഹം ചെയ്തു കൊടുക്കില്ല കാർത്തിക.." വീണ്ടും അശോകൻ പറഞ്ഞു. "അച്ഛൻ എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും ചെയ്താലും ഞാൻ മഹേഷിനെ വിവാഹം കഴിക്കില്ല.. അമ്പലപറമ്പിൽ അശോകന്റെ മകളാ കാർത്തിക.. ആ വീറും വാശിയും എനിക്കും കാണും.." വെല്ലുവിളി പോലെ അവളുടെ ശബ്ദവും ഉയർന്നു. അശോകൻ ഗൂഢമായിരുന്നു ചിരിയോടെ അവളുടെ അരികിൽ ചെന്ന് നിന്നു. കാര്ത്തുവിന്റര് ഹൃദയമിടിപ്പ് വല്ലാതെ കൂടി. എങ്കിലും അവൾ ധൈര്യം കൈവിട്ടില്ല. അവളെക്കാൾ കഷ്ടത്തിലാണ് തുളസിയുടെ അവസ്ഥ.. താൻ ഇത്രയും ഉപദ്രവിച്ചിട്ടും പറഞ്ഞിട്ടും അൽപ്പം പോലും അയവ് വരാത്ത മകൾ. അതിനേക്കാൾ ആയിരമിരട്ടി കലിയോടെ വാശിയോടെ ഭർത്താവ്. ഇവരിൽ ആരുടെ കൂടെ നിൽക്കും എന്നറിയാതൊരു നിസ്സഹായത അവരെ പൊതിഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു. "നീ ചത്ത്‌ കളയുമെന്നാണോ പറഞ്ഞു വരുന്നത്.. ഏഹ്.." മുഖം അവൾക്കടുത്തേക്ക് താഴ്ത്തി പതിയെ അത് ചോദിക്കുന്നത് അച്ഛൻ തന്നെയൊ എന്നൊരു പകപ്പോടെ അവൾ അശോകനെ തുറിച്ചു നോക്കി. തന്റെ കാലിൽ ഒരു മുള്ള് കൊള്ളൂന്നത് പോലും സഹിക്കാത്ത തന്റെ അച്ഛൻ. തനിക്കൊരു കുഞ്ഞ് പനി വന്നാൽ പോലും അത് മാറും വരെയും കൂട്ടിരിക്കുന്ന അച്ഛൻ. തന്റെ മുഖമൊന്നു വാടിയാൽ പോലും അതിന്റെ കാരണം തേടി പിടിച്ചു കൊണ്ടതിനു വേണ്ടതെല്ലാം ചെയ്യാൻ ഓടി പാഞ്ഞു നടക്കുന്ന അച്ഛൻ.. തനിക്കിഷ്ടമില്ലാത്ത ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറയാത്ത അച്ഛൻ.. അതേ മനുഷ്യന്റെ അന്നത്തെ ചോദ്യം.. ഭാവം. അവൾക്ക് നെഞ്ചിൽ മൂർച്ചയുള്ള ഒരു കത്തി കുത്തി കയറുന്നത് പോലൊരു പിടപ്പാണ്. "പക്ഷേ... ഞാൻ പറയുന്നത് അനുസരിചില്ലങ്കിൽ.. അതായത് ഞാൻ പറയുന്ന ദിവസം മഹേഷിന്റെ താലി ഏറ്റു വാങ്ങണം നീ. അല്ലായെങ്കിൽ.. പിന്നെ ഈ ഭൂമിയിൽ ബാക്കി ഉണ്ടാവില്ല.. നീയല്ല..അവൻ.. കാശി നാഥൻ.. തീർത്തു കളയും ഞാൻ..ഒരീച്ച കുഞ്ഞ് പോലുമറിയാതെ.. " ക്രൂരത നിറഞ്ഞൊരു ഭാവത്തിൽ.. അശോകൻ പതിയെ.. തുളസി പോലും കേൾക്കാത്ത വിധമത് പറയുമ്പോൾ കാർത്തു ശ്വാസമെടുക്കാൻ കൂടി മറന്നെന്ന പോലെ നിന്നു പോയി. പറയുന്നത് പോലെ അയാൾ ചെയ്യുമെന്ന് ആ മട്ടും ഭാവവും കാണുമ്പോൾ അവൾക്കുറപ്പുണ്ട്. കാർത്തു പതറി തുടങ്ങി എന്ന് കണ്ടതും അശോകന് പിന്നെയും വീര്യം കൂടി. "നീ പറഞ്ഞത് പോലെ ഞാനല്ല അവനെ കുടുക്കിയത്. അത് ഇത് വരെയുമുള്ളത്. പക്ഷേ ഇനിയങ്ങോട്ട് അശോകൻ തന്നെ അവനെതിരെ കളിച്ചു തുടങ്ങും. നീ ഇടഞ്ഞാൽ അതവന്റെ ജീവനു തന്നെയാണ് ഭീക്ഷണി. മയക്കു മരുന്നു മാഫിയയുടെ തലയിൽ ഞാനാ കൊലപാതകം ചാർത്തി കൊടുത്തു കൈ കഴുകും. എന്താണ് സംഭവിച്ചത് എന്ന് കാശി നാഥൻ പോലും മനസ്സിലാക്കും മുന്നേ അവനീ ഭൂമി വിട്ട് പോകും.. പോലിസ് സ്റ്റേഷനൊക്കെ എനിക്കെന്റെ തറവാട് പോലെയാണ്. ഞാനറിയാത്ത ഒരാളും അവിടില്ല.. ആർക്കും ഒരു സംശയങ്ങളും വരാത്ത പോലെ.. ഇനി ഒരിക്കലും പുറത്ത് വരാതെ.. ഈ ഭൂമിയിൽ നിന്നും തന്നെ അവനെ ഞാൻ തുടച്ചു നീക്കും.." നോ.. വേണ്ട... വേണ്ട. ഒന്നും ചെയ്യരുത്.. പ്ലീസ്.. " പല്ലുകൾ കടിച്ചു പിടിച്ചു കൊണ്ടത് അശോകൻ പറഞ്ഞു തീർക്കും മുൻപ് കാർത്തു അയാൾക്ക് മുന്നിൽ കരച്ചിലോടെ കൈ കൂപ്പി.. അയാളത് കണ്ടതും കണ്ണ് ചുരുക്കി ഗൂഡമായൊരു ചിരിയോടെ അവൻ നോക്കി.. "ഇല്ല.. ഒന്നും ചെയ്യില്ല. നീ ഞാൻ പറയുന്നത് പോലെ അനുസരിച്ചാൽ.. മഹേഷിന്റെയും നിന്റെയും കല്യാണത്തിന് പിറ്റേന്ന്.. അവനെ ഞാൻ പുറത്തിറക്കി കൊണ്ട് വരും. അതിനി എന്ത് മാത്രം റിസ്ക് ആണേലും ഞാനത് ചെയ്യും. നീ വിചാരിച്ചാൽ.. നീ എന്നെ അനുസരിച്ചാൽ.. എങ്കിൽ മാത്രം.. അല്ലെങ്കിൽ.." അയാളത് മുഴുവൻ പറയുന്നത് കേൾക്കാൻ കാത്ത് നിൽക്കാതെ.. സഹിക്കാൻ വയ്യാത്ത ഹൃദയഭാരം കൊണ്ട് കാർത്തു കുഴഞ്ഞു വീണു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. തുടരും.. കള്ള ബടുവ.. ഇതിന് വേണ്ടിയാണോ ആ ചെക്കനെ നിഴൽ പോലെ കൊണ്ട് നടന്നത്. ഓന്റൊരു ഒടുക്കത്തെ മഹേഷ്‌.. ന്റെ ചെക്കൻ ആ പരട്ട പെണ്ണിനോട് പറഞ്ഞു കൊടുത്ത അയാളുടെ ഒറിജിനൽ മുഖം ഇതല്ലേ.. ഇതിനെയല്ലേ ഇടക്കിടെ ഓർമപ്പെടുത്തിയത്.. എന്താവോ ന്തോ.. റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ.. സ്നേഹത്തോടെ jif . #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ