ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mll7QW3v?d=n&ui=v64j8rk&e1=c മിശ്വ 51 & 52 മൈസൂർ… രാജ ശേഖര റെഡ്ഡിയുടെ ബംഗ്ലാവ്. ഗ്രൗണ്ട് ഫ്ലോറിൽ, കെട്ടിടത്തിന്റെ ഇടതുവശത്തായി തഴച്ചു വളർന്നു നിൽക്കുന്ന ഒരു മുളങ്കാടുണ്ട്. അതിനുള്ളിൽ ബാംഗ്ലാവിനോട് ചേർന്ന് തന്നെ താഴേക്കിറങ്ങിപ്പോകുന്ന ഒരു സ്റ്റെയർകേസ് കാണാമായിരുന്നു. അവിടെ എത്തിയ കാലം മുതൽ തരുണിന്റെ ഒരു സംശയമായിരുന്നു അന്ന് തീർന്നത്. സ്റ്റെയർകേസ് വഴി താഴേക്കിറങ്ങിയാൽ, ഭൂമിക്കടിയിൽ അതിവിശാലമായൊരു കെട്ടിടം വേറെ ഉണ്ടായിരുന്നു! ഒരു ഫാക്ടറി പോലെ. ഇപ്പോഴും പണി നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു കൂറ്റൻ ഭൂഗർഭ താവളം. മധ്യഭാഗത്തുള്ള ഒരു നെടുനീളൻ ഹാളിലേക്കാണ് മൃദുല തരുണിനെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് ചെന്നത്. അവർ 8 പേരെ കൂടാതെ, ഏതാണ്ട് മുപ്പതോളം പേരടങ്ങുന്ന ഒരു സംഘം ചെറുപ്പക്കാർ അവിടെ നേരത്തേ ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചിരുന്നതായി കാണാമായിരുന്നു. എന്തോ ഒരപകടം വരാനിരിക്കുന്നതുപോലൊരു ഭാവമായിരുന്നു എല്ലാവരുടെയും മുഖത്ത്. തരുണും മൃദുലയും ഏറ്റവും മുൻപിലിട്ടിരുന്ന രണ്ട് കസേരകളിലായി ഇരുന്നു. "എന്താ സംഭവം ?" തരുൺ മൃദുലയുടെ അടുത്തേക്ക് ചാഞ്ഞുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. മൃദുല മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. തലേന്ന് മുതൽ അവൾ നിശബ്ദയായിരുന്നു. തലേന്ന്, ചോട്ടുവിന്റെ മെഷീൻ ഗൺ തീതുപ്പിയ ആ നാലു സെക്കൻഡുകൾക്കു ശേഷം സ്തംഭിച്ചുപോയതാണവൾ. അതിനുശേഷം വായ് തുറന്നിട്ടില്ല. അധികം വൈകിയില്ല. ഹാളിന്റെ മെയിൻ ഡോറുകൾ തുറക്കപ്പെട്ടു. എല്ലാവരും എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു. ആദ്യം അകത്തേക്ക് വന്നത് വിക്ടർ ആണ്. ശേഖർ ജിയുടെ വിശ്വസ്ഥനായ സന്തതസഹചാരി. അയാൾക്ക്‌ പുറകെ സാവധാനം ചുവടുകൾ വെച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹവുമുണ്ടായിരുന്നു. സാക്ഷാൽ രാജ ശേഖര റെഡ്ഡി. ഓരോ ചുവട് വെയ്ക്കുമ്പോഴും അയാൾ തന്റെ കൂട്ടാളികൾ ഓരോരുത്തരെയും അടിമുടി ഉഴിഞ്ഞ് നോക്കുന്നതും കാണാമായിരുന്നു. ഏറ്റവും മുൻപിലെത്തിയപ്പോൾ, തരുൺ അദ്ദേഹത്തെ നോക്കി മനോഹരമായൊന്നു പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ, അത് കേവലം ഒരു ശ്രമം മാത്രമായവശേഷിച്ചു. അതി ഭയാനകമായിരുന്നു അമ്മാവന്റെ മുഖം. ആ കണ്ണുകളിലേക്ക് അര സെക്കന്റ്‌ തികച്ച് നോക്കി നിൽക്കാൻ അവനെക്കൊണ്ടു സാധിച്ചില്ല. ഇത്രയും കോപാകുലനായി അയാളെ താൻ ഇന്നുവരെ കണ്ടിട്ടില്ല എന്ന് തരുൺ ഓർത്തു. മൃദുലയുടെ മുഖത്തും കടുത്ത ആശങ്ക കാണാമായിരുന്നു. മുൻപിൽത്തന്നെ ഇട്ടിരുന്ന ഒരു കൂറ്റൻ സോഫയിലേക്കിരുന്ന ശേഖർ ജി മുഖം ചെരിച്ച് തരുണിനെ നോക്കി. അടുത്തേക്ക് വരാൻ ആംഗ്യം കാണിച്ചു. അവൻ എഴുന്നേറ്റതും മൃദുല കൈത്തണ്ടയിലൊന്നു തൊട്ടു. കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് എന്തോ പറയാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് കാണാമായിരുന്നു. തരുണിന് മനസ്സിലായില്ല. മാമനോട്, സൂക്ഷിച്ച് സംസാരിക്കണം എന്നോ മറ്റൊ ആണോ ? "എന്താ മാമാ?" അടുത്തെത്തിയതും അവൻ ഭവ്യതയോടെ കുനിഞ്ഞുകൊണ്ടാണത് ചോദിച്ചത്. “മോനേ തരുണേ...” അമ്മാവൻ തല പുറകോട്ട് ചെരിച്ച് അവന്റെ മുഖത്തു നോക്കി നന്നായൊന്നു പല്ലിളിച്ചു ചിരിച്ചുകൊണ്ടു ചോദിച്ചു. "ആരൊക്കെയുണ്ട് ഈ കളിയിൽ ?" തരുണിന്‌ ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല എന്നത് അവന്റെ മുഖഭാവത്തിൽ നിന്നും വ്യക്തമായിരുന്നു. പക്ഷെ, റെഡ്ഡി അത് അശേഷം വകവെച്ചില്ല. "ഇതൊക്കെ നിന്റെ അപ്പൻ ദിനകരന്റെ ഐഡിയാ ആണെന്നെനിക്കറിയാം. പക്ഷേ, അതല്ല എന്റെ ചോദ്യം, വേറേ ആരൊക്കെയുണ്ട് ഈ കളിയിൽ ?" തരുണിന്റെ നെറ്റിയിൽ ചുളിവുകൾ വീണു. "പൊന്നുമോനെ… എന്താ ഉണ്ടായതെന്ന് അങ്ങ് പറഞ്ഞ് കൊടുത്തേക്കൂ… എല്ലാമറിഞ്ഞിട്ടാണ് അദ്ദേഹമിരിക്കുന്നത്." വിക്ടർ തരുണിന്റെ തോളിൽ തൊട്ടു. "എന്തറിഞ്ഞിട്ടാണെന്നാണ് പറയുന്നത് ? എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല." തരുണിന്റെ സ്വരം കനത്തു. "എന്റെ അപ്പൻ എന്ത് ചെയ്തെന്നാണ് ?" ഒരൊറ്റക്കുതിപ്പിനെഴുന്നേറ്റ റെഡ്ഡി തരുണിന്റെ ഷർട്ടിന്റെ കോളറിൽ പിടിമുറുക്കി. "കഴുവേറിക്ക മകനേ! നീയെന്താടാ എന്നെപ്പറ്റി വിചാരിച്ചേക്കുന്നത് ?" "വിട്!!" ഒരൊറ്റ തട്ടിന് ആ കൈ തെറിപ്പിച്ച് കളഞ്ഞു തരുൺ. "മാമൻ ആരെയാ ഈ പേടിപ്പിക്കുന്നെ ? പറയുമ്പോൾ കാര്യം കൃത്യമായി പറയണം. ചുമ്മാ വാലും തലയുമില്ലാതെ എന്തൊക്കെയോ പുലമ്പരുത്. നിനക്ക് മനസ്സിലായോ മാമൻ എന്താ ഈ പറയുന്നതെന്ന് ?" അവൻ തിരിഞ്ഞ് മൃദുലയെ നോക്കി. "ചോട്ടുവിന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്നത് ഒരു മെഷീൻ ഗൺ ആയിരുന്നു തരുൺ…" മൃദുലയുടെ സ്വരം താഴ്ന്നിരുന്നു. "അതുകൊണ്ട് ?" തരുണിന് മനസ്സിലായില്ല. "അവനെപ്പോലൊരുത്തന് എവിടുന്നാണ് INSAS പോലൊരു ഗൺ കിട്ടുക ?" "നിങ്ങളെന്താ പറയുന്നത് ?" "അന്ന് രാത്രി എന്താ ഉണ്ടായത് തരുൺ " മൃദുല എഴുന്നേറ്റ് അവനരികിലേക്ക് നടന്നുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "എന്ന് രാത്രി ? തലയും വാലുമില്ലാതെ സംസാരിക്കല്ലേ മനുഷ്യരേ!" അവന്റെ ക്ഷമകെട്ടിരിക്കുന്നു. "അന്ന് ബാംഗ്ലൂരിൽ വെച്ച് നമ്മൾ ‘ഹർഷനെ' കണ്ടില്ലേ ? അന്ന് രാത്രി." "ഹർഷനോ ? അതാരാ ?" നല്ല ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ടെന്ന് തരുണിന്റെ സ്വരഭാവത്തിൽ നിന്ന് തന്നെ മനസ്സിലാക്കാമായിരുന്നു. "ഹർഷനെ നിനക്കറിയില്ല അല്ലേടാ ?" റെഡ്‌ഡി അവന്റെ തോളിൽ പിടിച്ച് തനിക്കഭിമുഖമായി തിരിച്ചു. "ഇതെത്ര കാലത്തെ പ്ലാൻ ആയിരുന്നു കുട്ടാ ? എന്നെ കുത്തുപാളയെടുപ്പിക്കാ നായിട്ട് അപ്പൻ പറഞ്ഞുവിട്ടതാണല്ലേ, മോനേം ശിങ്കിടീനേം ?" "നിങ്ങൾക്കൊക്കെ കൂട്ടത്തോടെ പ്രാന്തായോ ?" തരുൺ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു. "ആരാ ഈ ഹർഷൻ ? " "ഹർഷൻ മൽഹാർ ചക്രവർത്തി…" മൃദുല അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് സൂക്ഷിച്ച് നോക്കിക്കൊണ്ടാണത് പറഞ്ഞത്. "ചോട്ടു, ആ ഗോൾഡുമായി പോയത് അവന്റെ അടുത്തേക്കാണ്. അവന് വേണ്ടിയായിരുന്നു അവർ ആ ആംബുഷ് നടത്തിയത്." തരുണിന്റെ കണ്ണുകൾ തുറിച്ചു വന്നു. “ആര്‌, ആ ആയുധക്കച്ചവടമുണ്ടെന്നു പറഞ്ഞ-” “അഭിനയിക്കല്ലേ തരൂ... അന്ന് രാത്രി നീ എന്റെ ഹസ്ബന്റിനെ കാണാനാണെന്നും പറഞ്ഞ് ഇറങ്ങിയത്, സത്യത്തിൽ ഹർഷനെ മീറ്റ് ചെയ്യാനല്ലായിരുന്നോ ? നീയും അവനുമായി ഒരു ഡീൽ ഉണ്ടാക്കി… ചോട്ടുവിനെ ഹർഷനുമായി പരിചയപ്പെടുത്തി… അങ്ങനെ-" “നീ ഇതെന്തസംബന്ധമാണീ പറയുന്നത് മൃദുലാ ?” അവന്റെ വായ് പിളർന്നുപോയി. “അന്ന് രാത്രി ഞാൻ പോയത് അജയെ കാണാൻ തന്നെയാണ്. വിശ്വാസമില്ലെങ്കിൽ നിനക്കവനെ വിളിച്ചു നോക്കാമല്ലോ." " അല്ലാതെപിന്നെ, ചോട്ടുവിന് എങ്ങനെ ഒരു മെഷീൻ ഗൺ കിട്ടി തരുൺ ? അതുപോലെ തന്നെ, BMW X5 ആയിരുന്നു അവന്റെ വണ്ടി. എനിക്ക് പരിചയമുള്ള ചോട്ടുവിന് ഒരിക്കലും അതുപോലൊരു കാർ സ്വപ്നം കാണാൻ കൂടി കഴിയില്ല. അതൊക്കെ എങ്ങനെ ?" "എനിക്കെങ്ങനെ അറിയാം ?" തരുൺ പല്ലുകൾ ഞെരിച്ചമർത്തി. "അപ്പൊ ഇതൊക്കെയായിരുന്നു നിന്റെയൊക്കെ മനസ്സിൽ. അതുകൊണ്ടാണ് ഇന്നലെ മുതൽ എല്ലാവരും എന്നെ ഒരുമാതിരി -" അവൻ കിതച്ചു പോയി. "ഞാനൊരു സത്യം പറയട്ടേ ? ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയിടത്തോളം, ആദ്യം ചോട്ടുവിനെ ചതിച്ചത് നിങ്ങളാണ്." റെഡ്ഢിയെ ഇടങ്കണ്ണിട്ടു നോക്കിക്കൊണ്ടാണവൻ തുടർന്നത്. "അവൻ തിരിച്ചും അതുപോലൊരു പണി തന്നു. അത്രേം വിചാരിച്ചാൽ മതി." "അത്രേയുള്ളൂ. അല്ലേ കുഞ്ഞേ ?" അമ്മാവൻ മരുമകനെ പിടിച്ച് ‘വാത്സല്യത്തോടെ’ അടുത്തിരുത്തിക്കൊണ്ട് തുടർന്നു. "എന്നാ നീ കേട്ടോ… ഈ ഹർഷൻ എന്ന് പറയുന്നവനുണ്ടല്ലോ, കൊല്ലം കുറേ ആയി എന്റെ ബിസിനസ്സിൽ കേറി കളിക്കാൻ നോക്കുന്നു. പല വട്ടം നമ്മൾ അവന് വാണിംഗ് കൊടുത്തതാണ്. ഞങ്ങള് തമ്മിൽ ഒരു യുദ്ധമുണ്ടായാൽ, രണ്ട് കൂട്ടർക്കും അത് വൻ നഷ്ടത്തിലെ കലാശിക്കൂ എന്ന്… പക്ഷേ ആ പട്ടി കേട്ടില്ല. ഇനി ഞാൻ രണ്ടുവട്ടം ആലോചിക്കാനും ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടില്ല. കേറി അടിക്കാൻ തന്നെയാ തീരുമാനം. എനിക്കെന്റെ ഗോൾഡ് കിട്ടിയേ തീരൂ മരുമകനെ. അത് മാത്രമല്ല, ആരൊക്കെ ഇതിനകത്തിടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടോ, അവന്റെയൊക്കെ ശവം വീഴണം. ഹർഷന്റെ അടക്കം! നിന്റെ ചോട്ടു ഇല്ലേ ? അവനെ പക്ഷേ എനിക്ക് ജീവനോടെ വേണം. പച്ചക്ക് നിർത്തി തൊലിയുരിച്ചെടുക്കണം എനിക്ക്. എന്നിട്ട്… എന്നിട്ട് നിനക്കിട്ട് തരും. അവന്റെ ജീവനേടുക്കേണ്ടത് നീയാണ്. എങ്കിലേ നിന്നെ ഇനിയെനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റൂ." പല്ലുകൾ കടിച്ചുപിടിച്ചിരുന്നത് തരുണിന്റെ കവിളുകളിൽ പ്രതിഫലിച്ചു. 'തരുൺ…" തോളിലമർന്ന മൃദുലയുടെ കൈ അവൻ തട്ടിമാറ്റിക്കൊണ്ട് തിരിച്ചു നടന്നു. "വീ വിൽ ഡീൽ വിത്ത്‌ ദിസ്‌ പപ്പാ…" റെഡ്ഢിയെ നോക്കി മന്ത്രിച്ചതിനുശേഷം , മൃദുല തരുണിനെ പിന്തുടർന്നു. കൂടെ വന്നിരുന്ന ബാക്കി എട്ട് പേരും അവളെ അനുഗമിച്ചു. "ഒരു മിനിറ്റ്. ഇത് കേട്ടിട്ട് പോ." റെഡ്ഢി പുറകിൽ നിന്നും വിളിച്ചു. "ഹർഷൻ ഇന്ന് ദുബൈക്ക് പോകുകയാണ്… തൊടണ്ട. നമ്മൾ അറിഞ്ഞിട്ടില്ലെന്നു തന്നെ കരുതിക്കോട്ടെ അവൻ. നാളെ രാവിലെ മടങ്ങിയെത്തുമെന്നാണ് ഞാനറിഞ്ഞത്. ബാംഗ്ലൂർ ആണ് ഇറങ്ങുന്നത്. നമ്മുടെ വണ്ടി എങ്ങനെ ആംബുഷ് ചെയ്തോ, അതുപോലെ തന്നെ അവനെയും പണിയണം. ഒരേയൊരു കാര്യം ശ്രദ്ധിച്ചാൽ മതി. തൊട്ടാൽ പിന്നെ കൊല്ലണം. കൈവഴുതിപ്പോയാൽ പിന്നെ-" "അറിയാം പപ്പാ…" മൃദുല തലയാട്ടി. "ഒറ്റയ്ക്ക് പോയി പണി വാങ്ങരുത്. ദാ ഈ ഇരിക്കുന്നവന്മാരൊക്കെ ഉണ്ടാകും കൂടെ. ഹർഷൻ മൽഹാർ ചക്രവർത്തി ഇപ്രാവശ്യം കൊക്കിലൊതുങ്ങാത്തതാണ് കൊത്തിയത്. അതവന് നന്നായി മനസ്സിലാക്കിക്കൊടുക്കണം. ആൾസോ, ദിസ്‌ ഹാസ് ടു ബി സെറ്റ് ആസ് ആൻ എക്സാമ്പിൾ! ഇനിയൊരുത്തൻ നമ്മുടെ ഗോൾഡിൽ കണ്ണുവെക്കാനിടവരരുത്." "ഉം…" "രവീ… " അയാൾ മൃദുലയുടെ സംഘത്തലവനെ നോക്കി. "മൃദുല നിന്റെ കൈകളിലാണ്. സൂക്ഷിക്കേണ്ടത് നിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്." തരുൺ അപ്പോഴേക്കും സ്റ്റെയർകേസ് കയറി മുകളിലെത്തിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായാണ് ഇത്രയും ഭീകരമായൊരു പ്രതിസന്ധി താൻ നേരിടുന്നതെന്നവനോർത്തു. എല്ലാ തെളിവുകളും തനിക്കെതിരായി വരത്തക്കവിധം താൻ തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു! ജീവൻ വരെ അപകടത്തിലാകും വിധം! പക്ഷേ, അതിനേക്കാളെല്ലാമുപരി, മൃദുലയാണ്‌ അതെല്ലാം പറഞ്ഞതെന്ന് വിശ്വസിക്കാനായിരുന്നു അവനേറ്റവും പ്രയാസം. അന്ന് വയനാട്ടിലെ റിസോർട്ടിൽ, താൻ ചോട്ടുവിനോട് പറഞ്ഞ വാചകങ്ങൾ അവന്റെ ഉള്ളിൽ കിടന്ന് നീറി. അവൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും അറിയാത്ത കാര്യങ്ങളാണ് താൻ ആരോപിച്ചതെന്നവനോർത്തു. ഇരുകൈകളാലും മുഖം പൊത്തി ഒരു നിമിഷമങ്ങനെ നിന്നുപോയി തരുൺ. "തരുൺ…" പുറകിൽ നിന്നും കാറ്റുപോലൊരു വിളിയൊച്ച കേട്ടു. അവൻ തിരിഞ്ഞ് പോലും നോക്കിയില്ല. "ഈ ബിസിനസ്സിൽ… സ്വന്തബന്ധങ്ങളില്ല തരുൺ…" മൃദുലയുടെ സ്വരം നന്നേ താണിരുന്നു. "അത് നിനക്കും നിന്റെ തന്തയ്ക്കുമാണ്!" അവൻ ആക്രോശിച്ചുകൊണ്ട് തിരിഞ്ഞുനിന്നു "എനിക്കെന്റെ സ്വന്തങ്ങളും ബന്ധങ്ങളും വളരെ വലുതാണ്… എന്റെ വരവിന്റെ ഉദ്ദേശം നിനക്ക് നന്നായിട്ടറിയാം… എന്നിട്ടാണ് നീ ആ വർത്തമാനം പറഞ്ഞത്. ഞാനെന്താ ഒന്നുമില്ലാത്തവനാണോ മൃദുലാ ? നിങ്ങൾ മോഷ്ടിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്ന ഗോൾഡ്, നിങ്ങടെ കയ്യിൽ നിന്ന് മോഷ്ടിച്ച് അതിനേക്കാൾ വലിയൊരു മോഷ്ടാവിന് മറിച്ചു വിൽക്കാനും മാത്രം ഗതികേടൊന്നും വന്നിട്ടില്ല എനിക്ക്. നിന്റെ തലച്ചോർ ഒന്നുപയോഗിക്കൂ നീ. ചുമ്മാ KGF കളിച്ച് നടന്നാൽ പോര." "ഈ സംഭവത്തിൽ ഒരുപാട് അൺനോൺസ് ഉണ്ട് തരുൺ…" "ആണല്ലോ ? അൺനോൺസ്‌ എന്നാൽ… നിനക്കറിയില്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ. അല്ലേ ? അത് സത്യമാണ്. അത്രയേ ഞാനും പറഞ്ഞുള്ളൂ." ചുണ്ട് കോട്ടി അവജ്ഞയോടെ തരുൺ ഗേറ്റിലേക്ക് നോക്കി. "ഞാൻ പുറത്തേക്ക് പോയാൽ, വെടിവെച്ചിടാൻ വല്ല പ്ലാനുമുണ്ടോ ?" "വാ തരുൺ. ഡോണ്ട് ബീ സില്ലി." "എന്ത് ಮೈರ್ ആണ് നിനക്ക് സംസാരിക്കാനുള്ളത് ? ഞാൻ കേട്ടല്ലോ എല്ലാം." "കമോൺ മാൻ!" അവൾ അവന്റെ തോളിലൂടെ കൈയ്യിട്ട് തന്നോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചു. "ഞാൻ പറഞ്ഞതെല്ലാം തെറ്റായിരുന്നെങ്കിൽ… അയാം റിയലി സോറി ഇൻ അഡ്വാൻസ്. പക്ഷേ അതുറപ്പുവരുത്താനായിട്ട്, ഇത് തീരുന്നതുവരെയെങ്കിലും, നീ എന്റെ കൂടെയുണ്ടാവണം. മറക്കരുത്. മിശ്വയെ കണ്ടെത്തിതരാമെന്ന് ഞാൻ നിനക്ക് പ്രോമിസ് ചെയ്തതാണ്. ഐ വാണ്ട്‌ ടു കീപ് ദാറ്റ്‌ പ്രോമിസ്!" അവളത് പറഞ്ഞവസാനിപ്പിച്ചതും, തരുണിന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഒരു ഫോൺ നോട്ടിഫിക്കേഷൻ മുഴങ്ങി. അപ്പോഴും, അവനോട് ചേർന്ന് തന്നെ നിൽക്കുകയാണ് മൃദുല. തോളിലൂടെ ചുറ്റിയ കൈ അവനെ ഇറുക്കിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. അവൻ ബദ്ധപ്പെട്ട്, പോക്കറ്റിലേക്ക് കൈ താഴ്ത്തി ഫോൺ പുറത്തെടുത്തു. വാട്സാപ്പ് നോട്ടിഫിക്കേഷൻ ആണ്. പരിചയമില്ലാത്ത ഏതോ ഒരു നമ്പർ. ഒരു ലൊക്കേഷൻ ലിങ്ക് ആണ്. തരുണിന്റെ നെറ്റിയിൽ ചുളിവുകൾ വീണു. “ആരാണിത് ?” അവൻ ടൈപ്പ് ചെയ്ത് സെന്റ് അമർത്താനൊരുങ്ങിയതും ഒരു വീഡിയോ കാൾ വന്നതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. സ്‌ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞ ആ മുഖം കണ്ട് തരുണും മൃദുലയും ഒരുപോലെ സ്ഥബ്ദരായി നിന്നുപോയി. “ഞാൻ ചത്തില്ല എന്ന് നീ അറിഞ്ഞു കാണുമെന്നു കരുതുന്നു…" തല ചെരിച്ച് പിടിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ആ ചോദ്യത്തിൽ തരുണിന്റെ സകല നിയന്ത്രണങ്ങളും നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയി. "ചോട്ടൂ!! എവിടെടാ നീ ?" വികാരത്തള്ളിച്ചയിൽ അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞുപോയി. "ലൊക്കേഷൻ ഞാനയച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ…" യാതൊരു കൂസലുമില്ലാത്ത മറുപടി. "മൃദുല മോൾ അടുത്തുതന്നെയുണ്ടല്ലോ… നോക്കട്ടെ. എത്ര കാലമായി കണ്ടിട്ട് ?' യാന്ത്രികമായെന്നോണം, തരുണിന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും മൃദുല ഫോൺ വാങ്ങി. "രണ്ടര ഇഞ്ച്…" അവൻ ചിരിച്ചു. മൃദുലയുടെ നെറ്റിയിൽ ചുളിവുകൾ വീണു. "ഞാൻ ആ തോക്ക്, ഒരു രണ്ടര ഇഞ്ച് കൂടി പൊക്കിപ്പിടിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ, ഇന്ന് നീ പെട്ടിയിലാണ് മോളേ!" മറുവശത്ത് ചോട്ടു ബെഡിലേക്ക് മലർന്നു കിടന്നു. "എന്നിട്ടെന്താ നീയത് ചെയ്യാതിരുന്നത് ?" മൃദുലയുടെ പല്ലുകൾ ഞെരിഞ്ഞമർന്നു. "ഓ… അങ്ങനെ ഒരൊറ്റ വെടിക്ക് തീർക്കേണ്ട കണക്കാണോ നമ്മൾ തമ്മിൽ. നേരിട്ടൊന്നു മുട്ടണ്ടേ ?" ശബ്ദമില്ലാതെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു അവൻ. "ലൊക്കേഷൻ അയച്ചിട്ടുണ്ട്. ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കാണ്. ആകെയുള്ള ആയുധം ദാ ഈ കാണുന്ന ചെറിയ ഗ്ലോക്ക് ആണ്." അവൻ തോക്കുയർത്തി കാട്ടി. "വരൂ … സംസാരിക്കാം നമുക്ക്." “ശരി! സംസാരിക്കാം.” മൃദുലയുടെ ചുണ്ടിലും ഒരു ചെറുച്ചിരി മിന്നി. “ഓ പിന്നെ… തരുൺ കൂടി കേൾക്കാൻ വേണ്ടി പറയുകയാണ്. മിശ്വ ഇവിടെ ഉണ്ട് കേട്ടോ.” “ങ്‌ഹേ!” തരുൺ തട്ടിപ്പറിച്ചെന്നവണ്ണം ഫോൺ കൈക്കലാക്കി. “ഒരു രണ്ട് ലോറി ആളുമായി വന്നാൽ ചിലപ്പോ അവളെ ഇവിടുന്ന് കൊണ്ടോവാൻ പറ്റും. പുള്ളിക്കാരി ഒരൽപ്പം പ്രശ്നത്തിലാണ്…” PART 52 "രണ്ട് സാധ്യതകളുണ്ട്…" രവി മാറിൽ കൈകെട്ടി നിന്നുകൊണ്ട് ആലോചനയിലാണ്ടു. "ഒന്ന്… ചോട്ടു പറഞ്ഞത് പച്ചക്കള്ളം. മിശ്വയുടെ പേര് പറഞ്ഞാൽ നമ്മൾ ചാടിവീഴും എന്നവനറിയാം. കൂട്ടത്തോടെ ഓടി അങ്ങോട്ട്‌ ചെല്ലുമ്പോൾ, അവനും സംഘവും അവിടെ വെൽ പ്രിപ്പയേഡ് ആയിട്ട് നോക്കി നിൽക്കുന്നുണ്ടാവും. വിത്ത്‌ ഓട്ടോമാറ്റിക് ഗൺസ്! അവന്മാര് എത്ര പേരുണ്ടാകുമെന്ന് നമുക്ക് യാതൊരു ഊഹവുമില്ല." "അങ്ങനെയായിരുന്നെങ്കിൽ അവനത് നേരത്തേ ആകാമായിരുന്നു. തോക്ക് രണ്ടര ഇഞ്ച് ഉയർത്തിയിരുന്നെങ്കിൽ എന്നവൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ലേ ?" മൃദുല അത് പാടെ തള്ളിക്കളഞ്ഞു. "ഉം… അത് ശരിയാണ്. മെഷീൻ ഗൺ അല്ലേ. നമുക്കൊന്ന് ചിന്തിക്കാൻ പോലും സമയം കിട്ടില്ലായിരുന്നു. മിനുട്ടിൽ 600 ബുള്ളറ്റ് വെച്ച് വന്നാൽ ഏത് ദേവേന്ദ്രനായാലും തീർന്നേനെ." സംഘഗങ്ങളിലൊരാൾ പറഞ്ഞു. "എനിക്കതല്ല മനസ്സിലാകാത്തത്. ഇവിടെ തരുണിന്റെ പുറകെ വാല് പോലെ നടന്നിരുന്ന ആ ചള്ള് ചെക്കൻ ആണോ ഇപ്പൊ ആ വീഡിയോ കാളിൽ വന്നത് ?" മറ്റൊരുത്തന്റെ ആത്മാർത്ഥമായ സംശയം. "അതാണ്‌!" മൃദുലയുടെ മുഖത്തും അത്ഭുതം നിഴലിച്ചു. "അവൻ വേറേതോ ഒരു മനുഷ്യൻ ആയതുപോലെ. ആ നരുന്ത് പോലിരുന്ന പയ്യന് വേണ്ടി നമ്മൾ ഇപ്പൊ ഡിഫെൻസ് സ്ട്രാറ്റജി പ്ലാൻ ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കിൽ… കാര്യമായി എന്തോ സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നു." "ഇനിയും എന്നെ പൊട്ടനാക്കാൻ നോക്കല്ലേ മൃദുലാ…" തരുണിന്റെ സ്വരം നന്നേ താഴ്ന്നിരുന്നു. “എന്താ ?” മൃദുലയ്ക്ക് അതിഷടപ്പെട്ടില്ലെന്നു വ്യക്തം. "ചോട്ടുവിന് എന്താ സംഭവിച്ചതെന്നു നിനക്കറിയില്ലേ ?" ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾ തരുണിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്കു തന്നെ നോക്കി നിശ്ചലയായി നിന്നു അവൾ. തുടർന്ന് തന്റെ സംഘാംഗങ്ങളുടെ നേർക്ക് തിരിഞ്ഞപ്പോൾ, രവി അവളെ നോക്കി എന്തോ ആംഗ്യം കാണിച്ചു. "ഓക്കേ തരുൺ...“ എന്തോ തീരുമാനിച്ചുറപ്പിച്ചമട്ടിലായിരുന്നു അവൾ. ”ഈ കോൺസ്പിറസി ഇനി വേണ്ട! എല്ലാം ക്ലിയർ ആക്കിത്തരാം നിനക്ക്." മൃദുല തിരിഞ്ഞ് അവനഭിമുഖമായി നിന്നു. "അന്ന് വയനാട്ടിലെ റിസോർട്ടിൽ നിന്നും താർ അടിച്ചുമാറ്റിക്കൊണ്ടുപോയത് നമ്മുടെ ആളുകൾ തന്നെയാണ്. ആ പേരും പറഞ്ഞ് ചോട്ടുവിനെ ഒഴിവാക്കാൻ തന്നെയായിരുന്നു പ്ലാൻ. നീ പറഞ്ഞതുപോലൊക്കെ തന്നെ. പക്ഷെ ഒരു ചെറിയ വ്യത്യാസമുണ്ട്… അത് നീയുദ്ദേശിക്കുന്നതുപോലെ, എന്റെയോ പപ്പായുടെയോ പ്ലാൻ അല്ലായിരുന്നു തരുൺ." തരുൺ അമ്പരപ്പോടെ മുഖമുയർത്തി. "പപ്പായുടെ കൂടെ ശകുനിയെപ്പോലെ ഒരാളെ കണ്ടിട്ടില്ലേ നീ ?" "വിക്ടർ ?" തരുണിന്റെ നെറ്റി ചുളിഞ്ഞു. "യെസ്! ആ വേതാളത്തിന്റെതായിരുന്നു ഐഡിയ. പക്ഷേ അയാളേം കുറ്റം പറയാൻ പറ്റില്ല. അന്നത്തെ ചോട്ടുവിന്റെ പേഴ്സണാലിറ്റിയും അങ്ങനെയായിരുന്നല്ലോ. എന്താ എവിടെയാ പറയേണ്ടതെന്നറിയാത്ത ഒരു നിർഗ്ഗുണൻ. നിന്നെ മുടിപ്പിക്കാൻ കൂടെ നടക്കുന്ന ഒരു പരാദജീവിയാണെന്നാണ് അയാൾ അച്ഛനോട് പറഞ്ഞുകൊടുത്തത്. അച്ഛനാണെങ്കിൽ, അയാളെന്തു പറഞ്ഞാലും വേദവാക്യമാണ്. അങ്ങനെയാണു വയനാട്ടിൽ വെച്ച് അവനിട്ടൊരു പണി കൊടുക്കാമെന്നു തീരുമാനമായത്. അവിടത്തെ അച്ഛന്റെ കോണ്ടാക്റ്റ് മിസ്റ്റർ സ്വാമിയെ പണിയേൽപ്പിച്ചതും വിക്ടറാണ്‌.“ "ആ പണി തിരിച്ചു കിട്ടിയപ്പോൾ, എല്ലാരടേം അണ്ണാക്കിൽ തന്നെ കിട്ടി. സ്വാമി ഒരു നല്ല കളർപ്പടമായി മാറി." രവി ചിരിച്ചു. "ഓക്കേ രവീ… അതൊക്കെ വിടൂ. എന്താ രണ്ടാമത്തെ സാധ്യത ?" തരുൺ ചോദിച്ചു. " രണ്ടാമത്തെ സാധ്യത സ്ട്രൈറ്റ് ഫോർവാഡ്.” രവി ഒരു ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെ തുടർന്നു. “ അവൻ പറഞ്ഞത് സത്യമായിരിക്കാം. മിശ്വ എവിടെയാണെന്നു അവനറിയാമായിരിക്കാം. സ്വാഭാവികമായും നിന്നെ അറിയിക്കണമെന്ന് തോന്നിയിരിക്കാം. കാരണം, ടെക്നിക്കലി ഈയൊരുദ്ദേശത്തിനാണല്ലോ നിങ്ങള് രണ്ടും കൂടി ഇങ്ങോട്ട് കെട്ടിയെഴുന്നള്ളി വന്നത്… ബാക്കിയുള്ളോരടെ സമാധാനം കളയാനായിട്ട്." തരുൺ ഒരു തളർന്ന ചിരി ചിരിച്ചു. "അതാണ്‌ സിറ്റുവേഷൻ എങ്കിൽ, ഒരു വലിയ ഇഷ്യൂ ഉണ്ട്. കാരണം, സ്ഥലം വിജയപുര ആണ്. ചോട്ടു രണ്ട് ലോറി ആളുമായി ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞെങ്കിൽ… അതിന്‌ ആകെയൊരർത്ഥമേയുള്ളൂ… “രവി ഒന്നു നിർത്തിയതിനുശേഷമാണ്‌ തുടർന്നത്. “മിശ്വ ഇപ്പോൾ കലാവതി അക്കയുടെ കസ്റ്റഡിയിലായിരിക്കണം." സംഘാംഗങ്ങളെല്ലാം അതു ശരിവെച്ചിട്ടെന്നവണ്ണം തലകുലുക്കിയത് തരുൺ ശ്രദ്ധിച്ചു. മൃദുലയുടെ മുഖത്തും വെറുപ്പ്‌ പടർന്നിരിക്കുന്നു. "ആരാ ഈ കലാവതി ?" തരുണിന്‌ മനസ്സിലായില്ല. "നിനക്കെന്ത് തോന്നുന്നു ?" മൃദുല വീണ്ടും തരുണിന് നേരെ തിരിഞ്ഞു. "അന്ന് ശ്രുജൻ പറഞ്ഞതോർക്കുന്നുണ്ടോ ?" തരുണിന്റെ മുഖത്തെ രക്തം വാർന്നുപോയത് നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിലായിരുന്നു. "ഈ സ്റ്റേറ്റിലെ തന്നെ ഏറ്റവും നോട്ടോറിയസ് ആയിട്ടുള്ള ഹ്യൂമൻ ട്രാഫിക്കിങ് സിന്ഡിക്കേറ്റ് ആണ്. വിജയപുര ബേസ് ചെയ്താണ് ബിസിനെസ്സ് എല്ലാം… അതാണ്‌ സിറ്റുവേഷൻ എങ്കിൽ… നമ്മൾ ഈ എട്ടുപേർ ഒന്നിനും മതിയാവാതെ വരും. നല്ല പ്ലാനിങ് വേണ്ടിവരും." രവിയുടെ വാക്കുകളിൽ ജാഗ്രത നിറഞ്ഞു. "ഈ പറഞ്ഞതിനാണ് സാധ്യത കൂടുതൽ." മൃദുല ആലോചനയോടെ മന്ത്രിച്ചു. "എന്താ ഉദ്ദേശം ? “ രവി അവൾക്കരികിലേക്ക് നീങ്ങി നിന്നുകൊണ്ട് ശബ്ദം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു. "ലെറ്റസ്‌ ഗോ! ആദ്യം നമുക്ക് ചോട്ടുവിനെ ഒന്ന് മീറ്റ് ചെയ്യാം… ബാക്കി എല്ലാം വരുന്നിടത്തു വെച്ച്." മുഖമുയർത്തി, നല്ല സ്ഫുടമായ ശബ്ദത്തിലാണ്‌ അവളത് പറഞ്ഞത്. ഒരു സൈന്യാധിപൻ കല്പ്പന പുറപ്പെടുവിച്ചതുപോലെ തോന്നി തരുണിന്‌. എല്ലാവരും തള്ളവിരലുയർത്തി. "വെറും 40 കിലോമീറ്റർ അകലെ… അര മണിക്കൂർ ഡ്രൈവിനുള്ളിലുണ്ടായിരുന്നു നമ്മുടെ മിശ്വ! അവളെ അന്വേഷിച്ചാണ് ഈ ലോകം മുഴുവൻ കറങ്ങിയത്!" മൃദുല പുഞ്ചിരിച്ചു. അപ്പോൾ… അവിടെ നിന്നും വെറും 40 കിലോമീറ്റർ. അകലെ. അര മണിക്കൂർ ഡ്രൈവ് ദൂരത്ത്, വിജയപുരയിലെ മനോഹർ കമ്മത്ത് ലോഡ്ജ്, അതി ഭീകരമായ ചില സംഭവവികാസങ്ങൾക്ക് സാക്ഷ്യം വഹിക്കാൻ ഒരുങ്ങുകയായിരുന്നു. റൂം നമ്പർ 112 ആയിരുന്നു ഭഗത്തിന്റേത്. അവൻ ചെന്നുകയറിയ പാടെ, നന്നായിട്ടൊന്ന് കുളിച്ചൊരുങ്ങിയതിന് ശേഷമാണ് തരുണിന്റെ നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്തത്. ഒരുപക്ഷേ തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും അവസാനത്തെ കാൾ ആയിരിക്കും അതെന്നവനറിയാമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, കാൾ കഴിഞ്ഞയുടനെ, റോഡിനെതിർവശത്തുള്ള ചെറിയൊരു റെസ്റ്റോറണ്ടിൽ നിന്നും ‘അവസാനത്തെ’ ഭക്ഷണവും വരുത്തിച്ചു അവൻ. ആസ്വദിച്ച് കഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ് വാതിലിൽ മുട്ട് കേട്ടത്. "കയറിപ്പോര്… ലോക്ക് ചെയ്തിട്ടില്ല." യാതൊരു കൂസലുമില്ലാതെ ചോട്ടു വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. പക്ഷേ, അവൻ പ്രതീക്ഷിച്ചവരാരുമായിരുന്നില്ല അകത്തേക്ക് കയറിവന്നത്. ചോട്ടു ചാടിയെഴുന്നേറ്റു. അവർ അഞ്ചുപേരുണ്ടായിരുന്നു! എല്ലാവരും സായുധർ. മരം വെട്ടാനുപയോഗിക്കുന്ന യന്ത്രവാൾ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് നിന്ന ഒരു കൊമ്പൻമീശക്കാരൻ ഭഗത്തിന്റെ ശ്രദ്ധയാകർഷിച്ചു. "ഭഗത് അല്ലേ ?" മുൻപിൽ നിന്നിരുന്നയാൾ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു. "അതെ…" അവന്റെ നെറ്റിയിൽ ചുളിവുകൾ വീണു. മൃദുലയുടെ ആളുകൾ തന്നെ ഭഗത് എന്നു വിളിക്കാൻ സാധ്യത തീരെയില്ല. മാത്രമല്ല, അവർ മൈസൂരിൽ നിന്ന് എത്താനും സമയമായിട്ടില്ല. "അണ്ണൻ മാറൂ…" പുറകിൽ അറക്കവാളുമായി നിന്നിരുന്നവൻ മുൻപോട്ട് കടന്ന് നിന്നു. "ആരടാ നീ ?" ചോട്ടു ഇരുന്നിരുന്ന ബെഡിൽ ആഞ്ഞൊരു ചവിട്ട് കൊടുത്തുകൊണ്ടാണ് അയാളത് ചോദിച്ചത്. ചോട്ടുവിന്റെ കണ്ണുകൾ നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ആ പരിസരമാകെ സ്കാൻ ചെയ്തു. തുറന്നു കിടന്ന ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്കും നീണ്ടു അവന്റെ നോട്ടം. മുറിയിലുള്ള അഞ്ചുപേരെ കൂടാതെ, പുറത്ത് റോഡരികിൽ പാർക്ക്‌ ചെയ്തിരുന്ന പിക്കപ്പ് ട്രക്കിൽ വേറെയും നാലഞ്ചുപേരെ കാണാമായിരുന്നു. അവരും ഇക്കൂട്ടത്തിൽപ്പെട്ടവർ തന്നെയെന്നുറപ്പ്. "തിരുമൽദേവാ… ഇവിടെ എന്തൊക്കെയാ നടക്കുന്നത് ?" ലോഡ്ജിന്റെ ഉടമ മുറിയ്ക്കകത്തേക്ക് കയറി വന്നതും, മുഖമടച്ചൊരൊറ്റയടിയിൽ അയാൾ തെറിച്ച്, വന്നവഴി തന്നെ പുറത്തേക്ക് പോയതും നിമിഷങ്ങളുടെ വ്യത്യാസത്തിലായിരുന്നു. "ചോദിച്ചതുകേട്ടില്ലെടാ ? ആരാ നീ ? നിനക്കെന്താ വിജയപുരയിൽ കാര്യം ?" ആക്രോശത്തിൽ, കൊമ്പൻമീശ വിറച്ചു. ചോട്ടു നന്നായൊന്ന് നിവർന്നു നിന്നു. കൈകാലുകൾ സ്‌ട്രെച്ച് ചെയ്തു. "നീയൊക്കെ ഇങ്ങോട്ട് കേറി വന്നതല്ലേ ?അതുകൊണ്ട് ആദ്യം നീയൊക്കെ ആരാന്ന് പറ. അതുകഴിഞ്ഞിട്ട് ഞാൻ പറയാം. എന്താ ?" മറുപടിയായി, അയാൾ കുനിഞ്ഞ് ആ വാൾ, നിലത്തു കുത്തി നിർത്തി, അതിന്റെ സ്റ്റാർട്ടർ കോർഡിൽ പിടിച്ച് വലിക്കാനാരംഭിച്ചു. എഞ്ചിൻ സ്റ്റാർട്ട്‌ ആക്കാനാണുദ്ദേശം എന്ന് മനസ്സിലായ ഭഗത്തിന് ചിരിയാണ് വന്നത്. "ഈവക പരിപാടികൾക്ക് പോകുമ്പോ, ഇങ്ങനത്തെ ഏടാക്കൂടങ്ങളും കൊണ്ട് പോകരുത്…" അവന് ചിരി നിയന്ത്രിക്കാനായില്ല. "കൈയിൽ നിൽക്കുന്നതായിരിക്കണം നമ്മുടെ ആയുധം. ദാ ഇതുപോലെ!" അവൻ വലതുകൈ ഒന്ന് കുടഞ്ഞതും, അതിന്റെ ലോങ്ങ്‌ സ്ലീവിനുള്ളിൽ നിന്നും ഒരു ചെറുതോക്ക് താഴെക്കൂർന്ന് വന്ന് കൈവെള്ളയിലേക്ക് വന്ന് ചേർന്നതും നിമിഷാർദ്ധം കൊണ്ടായിരുന്നു. അപ്പോഴേക്കും യന്ത്രവാൾ സ്റ്റാർട്ടായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അടുത്ത നിമിഷം ഇടത്തേക്ക് വെട്ടിതിരിഞ്ഞ ഭഗത്, ബെഡിൽ നിന്നും കട്ടിയുള്ള ഒരു പുതപ്പ് വലിച്ചെടുത്തതും, തന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് അത് ചേർത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട്, ഒന്ന് വട്ടം ചുറ്റിയതും ഒപ്പമായിരുന്നു. എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് മനസ്സിലാകാതെ അന്തംവിട്ടുപോയ അക്രമികൾ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരു നീക്കമാണ് ഭഗത് തുടർന്ന് നടത്തിയത്. നിമിഷാർദ്ധം കൊണ്ടാണ്, പുതപ്പിനുള്ളിൽ നിന്നും വലതുകൈ പുറത്തേക്ക് നീണ്ടു വന്നത്. അടുത്ത നിമിഷം വെടി പൊട്ടി. കൃത്യം ആ യന്ത്രവാളിന്റെ ചെയിനിൽ തന്നെ. ഒരു ഗ്രനേഡ് പോലെ ആ ചങ്ങല പൊട്ടിച്ചിതറിയതും, ചോട്ടു ആ പുതപ്പിന് പുറകിലേക്ക് കുനിഞ്ഞു കളഞ്ഞു. ഒരായിരം ലോഹക്കഷണങ്ങൾ, ആ മുറിയിലാകെ ചിതറിത്തെറിച്ചത് നിമിഷാർദ്ധം കൊണ്ടാണ്‌. അക്രമികൾക്കിടയിൽ നിന്നും ഉറക്കെയുള്ള അലർച്ചകളും നിലവിളികളും മുഴങ്ങി. പുതപ്പിനുള്ളിലെ താല്ക്കാലിക സുരക്ഷ വെടിഞ്ഞുകൊണ്ട് ഭഗത്ത് അതേ നിൽപ്പിൽ തന്നെ താഴേക്ക്‌ കുനിഞ്ഞു, താൻ ആഹാരം കഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന സ്റ്റീൽ പാത്രം കടന്നെടുത്ത് വലിച്ചൊരേറായിരുന്നു. പാത്രം ജനലിന്റെ ഗ്ലാസിൽ ചെന്നിടിച്ച് ഉച്ചത്തിലൊരു ശബ്ദം മുഴങ്ങി. എല്ലാവരുടേയും ശ്രദ്ധ അങ്ങോട്ടൊന്നു പാളിയതും, അടുത്ത സെക്കന്റിൽ തന്റെ തോക്കുയർത്തി ഒരൊറ്റ ചാട്ടത്തിന് ബെഡിലേക്ക് കയറി നിന്ന ഭഗത്തിന് ചുറ്റും ആ പുതപ്പ് ഒരു കുട പോലെ ഉയർന്നു പൊങ്ങി. തുടരെ തുടരെ എട്ട് വെടിയൊച്ചകൾ മുഴങ്ങി അവിടെ! ഒരൊറ്റയെണ്ണം പോലും പാഴായില്ല! ആ പുതപ്പ് താഴെ തറയിലെത്തിയപ്പോഴേക്കും മുറിയിലെ അക്രമികൾ അഞ്ചുപേരും നിലം പതിച്ചിരുന്നു. "യാ! ബേബി!" ഭഗത് ഒരുവട്ടം കൂടി കൈകാലുകൾ സ്‌ട്രെച്ച് ചെയ്തുകൊണ്ട് ബെഡിൽ നിന്നും താഴേക്ക്‌ ചാടിയിറങ്ങി. ഒട്ടും സമയം പാഴാക്കാതെ, അവൻ തന്റെ ബാഗ് തുറന്ന് അതിനുള്ളിൽനിന്നും രണ്ട് മാഗസിനുകൾ എടുത്ത് ഇരുപോക്കറ്റുകളിലുമായി തിരുകി. തുടർന്ന് ബാഗ് അതേപടി പുറത്ത് ധരിച്ചുകൊണ്ട് ചാടിയെഴുന്നേറ്റ അവൻ കാലെടുത്ത് വെച്ചത് കൊമ്പൻ മീശക്കാരന്റെ മുഖത്താണ്. അടുത്ത നിമിഷം ഉച്ചത്തിൽ ഒരാക്രോശം മുഴങ്ങിക്കേട്ടു! പുറത്തു നിന്നാണ്. പിക്കപ്പിലുള്ളവർ താഴേക്ക്‌ ചാടിയിറങ്ങുന്നത് കാണാമായിരുന്നു. മൂന്നുപേർ താഴെയെത്തിക്കഴിഞ്ഞു. നാലാമൻ ഒരു പെട്ടി തുറക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിലാണ്. ചോട്ടു ജനലിനരികിൽ ചെന്ന് നിന്നു. കൈകൾ മാറിൽ കെട്ടി. "പതുക്കെ മതി. തിരക്കൊന്നുമില്ല." അവൻ ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. അടുത്ത നിമിഷം, പെട്ടി തുറക്കപ്പെട്ടു. നാലാമൻ, അതിനുള്ളിൽ നിന്നും ഒന്നിനുപുറകെ ഒന്നായി നാല് മെഷീൻ ഗണ്ണുകൾ പുറത്തേക്ക് താഴെ നിൽക്കുന്നവർക്ക് കൈമാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ചോട്ടുവിന്റെ മുഖം മാറി. AK-47! അത്രയ്ക്ക് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല അവൻ. ആദ്യത്തെ തോക്ക് ജനലിന് നേരെ തിരിഞ്ഞതും, ചോട്ടു താഴേക്ക്‌ കുനിഞ്ഞു. തുരുത്തുരാ വന്ന് പതിച്ച വെടിയുണ്ടകൾ, വെറും സെക്കന്റുകൾ കൊണ്ട് ആ ജനൽ തകർത്ത് തരിപ്പണമാക്കിക്കളഞ്ഞു. നിലത്തേക്ക് കമിഴ്ന്നു കിടന്ന ഭഗത് ഒരു പാമ്പിനെപ്പോലെ ഇഴഞ്ഞുകൊണ്ട് വാതിലിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി. ഒപ്പം- “കണ്ടോടാ കഴുവേറീ! അതാണ്‌ തോക്ക്! അല്ലാതെ അറക്കവാളും കൊണ്ടല്ല ഇജ്ജാതി പണിക്ക് വരണ്ടത്… ഞാനെന്താടാ പ്ലാവോ ?” കൊമ്പൻമീശക്കാരന്റെ ചെവിയോടു ചേർത്ത് മന്ത്രിക്കാനും മറന്നില്ല അവൻ. ഇനി തനിക്ക് രക്ഷയില്ല എന്ന് ഭഗത് തിരിച്ചറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എന്തൊക്കെ വീമ്പിളക്കിയാലും, ആരെയൊക്കെ വെല്ലുവിളിച്ചാലും, 4 മെഷീൻ ഗണ്ണുകളോട് പൊരുതി നിൽക്കാനുള്ള ആളില്ല താൻ. അവൻ വാതിൽ മലർക്കേ തുറന്നുവെച്ചു. ആസന്നമായ മരണത്തെ വരവേൽക്കാനെന്നവണ്ണം. പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഒരു ഫ്രഷ് മാഗസിൻ എടുത്ത് തോക്കിൽ ലോഡ് ചെയ്തു. സേഫ്റ്റി ഓഫ്‌ ചെയ്തു. നിസംഗ ഭാവമായിരുന്നു ആ ചെറുപ്പക്കാരന്. താൻ ചെയ്തു തീർക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളൊക്കെ ചെയ്തു തീർത്തിരിക്കുന്നു എന്നൊരു ഭാവം. അധികം വൈകിയില്ല. വാതിലിനെ ലക്ഷ്യം വെച്ച് പാഞ്ഞു വരുന്ന പാദപതന ശബ്ദങ്ങളാൽ, പുറത്തെ ഇടനാഴി മുഖരിതമായി. പക്ഷേ, പെട്ടെന്ന് തന്നെ എല്ലാം നിശ്ചലമായത് അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. മുറിയേതാണെന്നറിയാത്തതുകൊണ്ടുള്ള താമസമാണ്. ഭഗത്തിന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചെറുചിരി മിന്നി. “ഇവിടെ… ഇങ്ങോട്ട് പോര്!” ആ സൈക്കോ ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. പാഞ്ഞെത്തിയ ആക്രമി മുറിക്കുള്ളിലെ കാഴ്ച്ച കണ്ട് ഒരു നിമിഷ നേരത്തേക്ക് സ്തംഭിച്ചു നിന്നുപോയി. അഞ്ച് ശരീരങ്ങളാണ് തറയിലാകെ ചിതറിക്കിടക്കുന്നത്. മിക്കവരും അർദ്ധപ്രാണനിൽ നിലവിളിക്കുന്നത് കേൾക്കാമായിരുന്നു. തോക്കിൻ കുഴൽ തന്റെ നെറ്റിക്ക് നേരെ ഉയർന്നതും ചോട്ടു കണ്ണുകളിറുക്കിയടച്ചു. അടുത്ത നിമിഷം വെടിപൊട്ടി. ഒന്നല്ല! ഒരു സെക്കൻഡിൽ പത്തെന്ന കണക്കിൽ ചീറിപ്പാഞ്ഞു വന്നു വെടിയുണ്ടകൾ! ഭഗത് കണ്ണു തുറന്നു. മുൻപിൽ കണ്ട കാഴ്ച്ച വിശ്വസിക്കാനായില്ല അവന്‌. അലറിപ്പാഞ്ഞു കൊലവിളി മുഴക്കി വന്ന നാലു പേരും നിലത്തുവീണു കിടന്നു പിടയുകയാണ്‌! ശരീരങ്ങൾ അരിപ്പ പോലെ തുളഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അവരുടെ തോക്കുകൾ അൺലോക്ക് ചെയ്യാൻ പോലുമുള്ള സാവകാശം കിട്ടിയ ലക്ഷണമില്ല. ഭഗത് അമ്പരന്നു പോയി. ഇതെന്താണിവിടെ സംഭവിച്ചത് ? വാതിലും, അതിനു പുറകിലെ ഇടുങ്ങിയ ഇടനാഴിയുമെല്ലാം കനത്ത പുക നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. വെടിമരുന്നിന്റെ രൂക്ഷഗന്ധം. ഭഗത് കുനിഞ്ഞ് പുകയുടെ പാളിക്കടിയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി. “ആരാ അവിടെ ?” ഉറക്കെ വിളിച്ചു ചോദിച്ചു അവൻ. “ഭാഗ്യം! മൈരൻ ചത്തിട്ടില്ല!” കോറിഡോറിൽ നിന്നും സച്ചുവേട്ടന്റെ ഉറക്കെയുള്ള ഡയലോഗ് കേട്ടതും അവന്റെ വായ് പിളർന്നു പോയി. തുടരും കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰 #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #🧟 പ്രേതകഥകൾ!