📙 നോവൽ, Image & Post

𝓥 𝓲 𝓷 𝓪 𝔂 𝓪 𝓷 - Author on ShareChat: Funny, Romantic, Videos, Shayari, Quotes

#📙 നോവൽ ശ്രീമംഗലത്ത് എത്തുമ്പോ വേണിയെ ബ്യൂട്ടീഷ്യൻമാർ അണിയിച്ചൊരുക്കുകയായിരുന്നു. അവൾ നേർത്ത പുഞ്ചിരിയോടെ മുറിയിലേക്ക് കടന്നത് കണ്ട് വേണി എഴുന്നേറ്റ് അവളുടെ അരികിലേക്ക് ചെന്നു. താലികെട്ട് ❤️ ഭാഗം 17 വായിക്കാം (മുൻഭാഗം വായിക്കാത്തവർക്കായി കമന്റിൽ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട് ) "ഇന്നലെ എന്താടി നീ പറയാതെ പൊയ്ക്കളഞ്ഞത്? ഞാൻ എവിടെയൊക്കെ നിന്നെ നോക്കിയെന്ന് അറിയോ. ഒടുക്കം കിഷോറേട്ടന പറഞ്ഞത് നീ പോയെന്ന്." വേണി പരിഭവിച്ചു. "8 മണി കഴിഞ്ഞപ്പോ തൊട്ട് ആളുകൾ ഒരുപാട് വരാൻ തുടങ്ങിയപ്പോ നീ ഫോട്ടോ എടുക്കുന്നതിൽ നല്ല ബിസി ആയി പോയില്ലേ. അതുകൊണ്ടാ ഞാൻ പറയാതെ പൊയ്ക്കളഞ്ഞത്. പറഞ്ഞ നീ വിടില്ലെന്ന് എനിക്കറിയാം. പക്ഷേ നീ ആകെ തിരക്കായത് കൊണ്ട് ഞാൻ പോസ്റ്റ്‌ ആകുമെന്ന് ഉറപ്പല്ലേ. അതാ ഞാൻ അവസാനം വരെ നിൽക്കാത്തത്." മീര നുണ പറഞ്ഞു. "മ്മ്മ്... ശരി... ശരി... അതൊക്കെ പോട്ടെ സാരമില്ല... നീ ഇപ്പോ എന്റെ ലുക്ക് എങ്ങനെ ഉണ്ടെന്ന് പറയ്യ്. ഭംഗിയുണ്ടോ കാണാൻ. ശ്രീയേട്ടൻ എന്നെ ഈ വേഷത്തിൽ കാണുമ്പോ ഞെട്ടുമോ?" വേണി നിർത്താതെ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. അവളുടെ ചോദ്യങ്ങൾ കേട്ടപ്പോൾ മീരയ്ക്ക് പെട്ടെന്ന് വല്ലാത്ത സങ്കടം തോന്നി. തന്റെ സ്വാർത്ഥതയ്ക്ക് വേണ്ടി താൻ തന്റെ ഉറ്റ കൂട്ടുകാരിയെ ആണല്ലോ ചതിക്കുന്നത് എന്നവൾ ഓർത്തു. പക്ഷേ അതേസമയം തന്നെ ശ്രീഹരിയുടെ മുഖം മനസ്സിലേക്ക് കടന്ന് വന്നതും ആർക്ക് വേണ്ടിയും അവനെ വിട്ട് കൊടുക്കാൻ കഴിയില്ലല്ലോ എന്നോർത്ത് മീര സ്വയം ആശ്വാസം കൊണ്ടു. "നിന്റെ സാരിയും മേക്കപ്പും എല്ലാം നല്ല ഭംഗിയുണ്ട് വേണി. പിന്നെ ഇതൊന്നും ഇല്ലാത്തപ്പോഴും നീ സുന്ദരി തന്നെയാണ്. മേക്കപ്പൊക്കെ ചെയ്തപ്പോ നീ ഒന്നുകൂടി ഒന്ന് സുന്ദരിയായി. ഇങ്ങനെ നിന്നെ കണ്ട ആരായാലും ഒന്ന് കണ്ണ് വച്ച് പോകും. അതുകൊണ്ട് നിനക്ക് കണ്ണ് തട്ടാതിരിക്കാൻ ഇതിവിടെ ഇരിക്കട്ടെ." കൺകോണിൽ നിന്ന് അൽപ്പം കണ്മഷി തൊട്ടെടുത്ത്‌ വേണിയുടെ കവിളിന് താഴെയായി തൊട്ട് കൊണ്ട് മീര പറഞ്ഞു. "നീ കൂടി വന്നേ മീര. നിന്നെ കൂടി ഒരുക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് ഞാൻ നിന്നോട് നേരത്തെ വരാൻ പറഞ്ഞിരുന്നത്." മീരയെ മുറിയിലേക്ക് കയറ്റി വാതിൽ അടച്ചു കൊണ്ട് വേണി പറഞ്ഞു. "എന്നെ എന്ത് ഒരുക്കാന വേണി." മീര അന്താളിച്ചു. "അതൊക്കെ ഉണ്ട്... നീയൊന്ന് അടങ്ങി നിന്ന് തന്നാൽ മതി." വേണി അവളെ അവിടെയുള്ള കസേരയിലേക്ക് ഇരുത്തി. "ചേച്ചി ആ അലമാരയിൽ ഒരു മെറൂൺ കളറിലുള്ള കാഞ്ചിപുരം പട്ട് സാരിയുണ്ട്. അതൊന്ന് മീരയ്ക്ക് ഉടുപ്പിച്ചു കൊടുക്കോ. എന്നിട്ട് നന്നായി മേക്കപ്പ് ചെയ്ത് സുന്ദരിയും ആക്കണം ഇവളെ. എനിക്ക് എന്റെ മീര വെറുമൊരു കൂട്ടുകാരി മാത്രമല്ല കൂടപ്പിറപ്പ് കൂടിയാണ്. അതുകൊണ്ട് എന്റെ കല്യാണത്തിന് മീരയും എന്നെ പോലെ തന്നെ നല്ല വിലകൂടിയ സാരി ഒക്കെ ഉടുത്തു സുന്ദരിയായി നിൽക്കണമെന്ന് നിർബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു." വേണി പുഞ്ചിരിയോടെ പറയുമ്പോൾ അതെല്ലാം കേട്ട് സ്തംഭിച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു മീര. അവൾ ഇതൊന്നും തീരെ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. "വേണി... നീയിത് എന്തൊക്കെയാ പറയുന്നത്. എനിക്ക് എന്തിനാ ഇതൊക്കെ..." മീരയ്ക്ക് എന്ത് പറയണമെന്ന് തന്നെ അറിയില്ലായിരുന്നു. "നേരത്തെ നിന്നോട് ഇതൊക്കെ പറഞ്ഞാലും നീ സമ്മതിക്കില്ലെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാ ഞാനൊന്നും പറയാതിരുന്നത്. എന്റെ കല്യാണത്തിന് ഇങ്ങനെയൊക്കെ വേണമെന്ന് ഞാൻ ഒത്തിരി ആഗ്രഹിച്ചതാണ്. അതുകൊണ്ട് എന്റെ മീര കുട്ടി തടസ്സമൊന്നും പറയാതെ നല്ല കുട്ടിയായി ഇരിക്ക്." അങ്ങനെ വേണിയുടെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി മീരയ്ക്ക് അവൾ പറഞ്ഞത് പോലെയൊക്കെ നിന്ന് കൊടുക്കേണ്ടി വന്നു. വേണിയെ ഒരുക്കാൻ വന്ന ബ്യൂട്ടിഷന്മാർ മീര ധരിച്ചിരുന്ന സാരിയും ബ്ലൗസ് ഉം അഴിച്ചു മാറ്റി. അതിനുശേഷം നിമിഷ നേരം കൊണ്ട് അവർ അവളെ സാരി ഉടുപ്പിച്ചു മേക്കപ്പ് ഒക്കെ ചെയ്ത് കൂടുതൽ സുന്ദരിയാക്കി. "ചേച്ചി... അവൾക്ക് ഈ രണ്ട് മാലയും വളകളും കൂടി ഇട്ട് കൊടുക്കോ." വേണി അലമാരയിൽ നിന്നും നഗാസ് മോഡലിൽ പണിത ഒരു ലക്ഷ്മി മാലയും മുല്ലമൊട്ട് മാലയും നാല് വളകളും മീരയെ ഒരുക്കുന്ന ചേച്ചിക്ക് കൊടുത്തു. "വേണി... ഇതൊക്കെ കുറച്ചു ഓവർ അല്ലെ.. ഇപ്പോൾ തന്നെ ഞാൻ ഓവർ ആണ് കുറച്ച്. അതിന്റെ കൂടെ ഇതൂടി വേണോ?" മീര സങ്കോചത്തോടെ വേണിയെ നോക്കി. "കല്യാണ പെണ്ണിന്റെ ഏറ്റവും വേണ്ടപ്പെട്ടവരൊക്കെ ഇങ്ങനെ തന്നെയാ ഒരുങ്ങി വരാറുള്ളത്. അതുകൊണ്ട് ഇതൊന്നും തീരെ ഓവർ അല്ല. സത്യത്തിൽ ഇതൊക്കെ മൈൽഡ് മേക്കപ്പ് ആണ്." മീരയുടെ താടി തുമ്പിൽ പിടിച്ചു കൊഞ്ചിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു. "എന്നാലും എല്ലാരും എന്ത് വിചാരിക്കും വേണി." "ആരും ഒന്നും വിചാരിക്കില്ല." മീര തന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ രൂപം കണ്ണാടിയിൽ ഒന്ന് നോക്കി. മെറൂൺ നിറത്തിലുള്ള കാഞ്ചിപുരം സാരിയിൽ അവൾ വളരെ മനോഹരിയായിരുന്നു. ശ്രീഹരിയുമായുള്ള തന്റെ വിവാഹം സ്വപ്നം കണ്ട് നടക്കുന്ന സമയത്ത് ഇങ്ങനെ ഒരുങ്ങി അവന്റെ വധുവായി ഇരിക്കാനാണ് മീര ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഇന്ന് താൻ ഊഹിക്കുന്നത് പോലെയാണ് കാര്യങ്ങൾ നടക്കുന്നതെങ്കിൽ തന്റെ വിവാഹം താൻ സ്വപ്നം കണ്ടത് പോലെ തന്നെ നടക്കുമെന്ന് അവൾ ചിന്തിച്ചു. മീര പിന്തിരിഞ്ഞു വേണിയെ നോക്കി. താൻ ഉടുത്തിരിക്കുന്ന അതേ മോഡലിൽ ഉള്ള സാരിയാണ് അവളും ഉടുത്തിരിക്കുന്നതെന്ന് മീര കണ്ടു. നിറം മാത്രം പീച് കളറാണ് എന്നെ ഉള്ളു. "നിങ്ങളെ രണ്ടാളെയും ഇങ്ങനെ കാണുമ്പോ ഇതിൽ ആരാ കല്യാണ പെണ്ണെന്ന് ആരായാലും ഒന്ന് സംശയിച്ച് പോകും." അവരെ ഒരുക്കിയ ചേച്ചി കളിയായിട്ടാണ് അത് പറഞ്ഞതെങ്കിലും അതിൽ കാര്യമുള്ളതായി മീരയ്ക്കും വേണിക്കും തോന്നി. "കണ്ടോ വേണി.... ഇതാ ഞാൻ പറഞ്ഞത് ഇത്രയും ആർഭാടം വേണ്ടെന്ന് നേരത്തെ പറഞ്ഞത്." മീര പരിഭവിച്ചു. "അതൊന്നും സാരമില്ല... വേണമെങ്കിൽ ഇന്ന് ഈ വേഷത്തിൽ നിന്റെ കല്യാണം കൂടി നടത്തിയേക്കാം. നിന്നെ പിരിയാൻ ആഗ്രഹം ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് നിന്നെ കിഷോർ ഏട്ടനെ കൊണ്ട് കെട്ടിച്ചാലോ എന്നൊരു ആഗ്രഹം എന്റെ മനസ്സിൽ ഇല്ലാതില്ല. നിങ്ങൾക്ക് രണ്ട് പേർക്കും സമ്മതം ആണെങ്കിൽ ഇന്ന് തന്നെ നിങ്ങളുടെ വിവാഹം നടത്തിയേക്കാം." വേണി പാതി തമാശയായും പാതി കാര്യമായും പറഞ്ഞു. "ഒന്ന് പോയെ വേണി." മീര ഇഷ്ടക്കേടോടെ മുഖം വെട്ടിച്ചു. "നിനക്ക് താല്പര്യം ഇല്ലെങ്കിൽ വിട്ടേക്ക്." വേണി ചിരിച്ചു. "മോളേ... താഴേക്ക് പോവാൻ സമയമായി... നിന്റെ ഒരുക്കം കഴിഞ്ഞില്ലേ." മുറിയിലേക്ക് കടന്ന് വന്ന വേണിയുടെ അമ്മ അംബിക ചോദിച്ചു. "കഴിഞ്ഞമ്മേ... പോവാം.." വേണി പറഞ്ഞു. അവർ ഒരു നിമിഷം അവളെയും മീരയെയും നോക്കി. "രണ്ടാളെയും ഇപ്പോ കണ്ടാൽ ഇരട്ടകളെ പോലെ ഉണ്ട്. ഒരു ചെക്കനെ കണ്ട് പിടിച്ചു നിന്റേം കല്യാണം ഈ പന്തലിൽ തന്നെ നടത്താമായിരുന്നു." വേണിയെയും മീരയെയും ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ടാണ് അംബിക അത് പറഞ്ഞത്. "അത് തന്നെയാ അമ്മേ ഞാനും പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നത്." വേണിയും അമ്മയ്‌ക്കൊപ്പം കൂടി. "ഒന്ന് മിണ്ടാതിരിക്ക് വേണി. നിനക്ക് ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ നേരായില്ലേ. നമുക്ക് അങ്ങോട്ട്‌ പോവാം." മീര വിഷയം മാറ്റി. അതോടെ വേണിയും സീരിയസ് ആയി. താലി കെട്ടിന് മുൻപുള്ള വധുവിന്റെ ഫോട്ടോ എടുക്കൽ തകൃതിയായി നടന്നു. മിക്ക ഫോട്ടോയിലും മേനിയോടൊപ്പം മീരയും ഉണ്ടായിരുന്നു. വേണി തന്നോട് കാണിക്കുന്ന സ്നേഹവും തനിക്ക് തരുന്ന പരിഗണനയുമൊക്കെ മീരയെ വല്ലാതെ തളർത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എങ്കിലും അവൾ തന്റെ മനസ്സിലെ സംഘർഷങ്ങൾ പുറമേക്ക് കാണിച്ചില്ല. ഫോട്ടോഷൂട്ട്‌ കഴിഞ്ഞു അവർ മുറിയിൽ എത്തുമ്പോഴേക്കും താഴെ വിവാഹ പന്തലിൽ വരൻ എത്തിയതിന്റെ ആഘോഷങ്ങൾ മുഴങ്ങി കേൾക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. മീരയും വേണിയും ജനാലയിലൂടെ ശ്രീഹരി കാറിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുന്നതും അവനെ പരിനീർ തളിച്ച് മാലയിട്ട് സ്വീകരിക്കുന്നതുമൊക്കെ അവിടെ നിന്ന് കണ്ടു. അംബികയുടെ സഹോദരിയുടെ മകനാണ് ശ്രീഹരിയെ മാലയിട്ട് മണ്ഡപത്തിലേക്ക് സ്വീകരിച്ചത്. ആ ചടങ്ങുകളൊക്കെ കഴിഞ്ഞതും വധുവിനെ മണ്ഡപത്തിലേക്ക് ആനയിക്കാനുള്ള സമയമായി. അതോടെ മീരയുടെയും കിഷോറിന്റെയും നെഞ്ചിടിപ്പ് വർദ്ധിക്കാൻ തുടങ്ങി. തുടരും

📙 നോവൽ - 17 ஸஸிண eண 099|68$ Go6le39]' @020 17 ஸஸிண eண 099|68$ Go6le39]' @020 - ShareChat