സൂര്യ പാർവണം ഭാഗം 06 " എങ്കിൽ ഞാൻ തനിയെ ഊരിക്കൊളാം." അതും പറഞ്ഞു ഞാൻ ആ വള്ളിയിൽ പിടിത്തമിട്ടതും എന്റെ കൈകൾക്കു മേലെ ബലമുള്ള മറ്റൊരു കൈ സ്ഥാനം ഉറപ്പിച്ചിരുന്നു. മുഖമുയർത്തി നോക്കാതെ തന്നെ അത് ആരാണെന്നു എനിക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നു. " എന്റെ കയ്യിൽ നിന്നു കയ്യെടുക്കു " മുഖത്തേക്ക് നോക്കാതെ ഞാൻ പറഞ്ഞു. സാധിക്കില്ലെന്ന് പറയും എന്ന് വിചാരിച്ചെങ്കിലും അയാൾ കയ്യെടുത്തു. ഞാൻ പിന്നെയും ഡ്രിപ് വലിച്ചൂരാൻ നോക്കിയപ്പോൾ പിന്നെയും ആ കൈകൾ എന്നെ തടഞ്ഞു. ഇത്തവണ ഞാൻ ആ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.. അയാളെ ചുട്ടെരിക്കാനുള്ള പക എന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അയാൾക്ക്‌ അതൊന്നും ഒരു പ്രശ്നമേ അല്ലെന്നു തോന്നുന്നു.. എന്നെ നോക്കുന്ന സൂര്യമഹാദേവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ശാന്തത ആയിരുന്നു. ഒപ്പം അവയിൽ ഒരു ചെറിയ ചിരിയും ഒളിഞ്ഞിരിപ്പില്ലേ എന്ന് എനിക്ക് സംശയം തോന്നി. അത് എന്റെ ദേഷ്യം കൂട്ടിയതേയുള്ളൂ. പക്ഷെ ശബ്ദത്തിൽ പരമാവധി ശാന്തത കൈവരുത്തി ഞാൻ പറഞ്ഞു " കയ്യെടുക്കു.. എനിക്ക് പോണം.. " " എങ്ങോട്ട്? " " അതെന്തിനാ നിങ്ങൾ അറിയുന്നത്? " " പിന്നെ.. എന്റെ ഭാര്യ എങ്ങോട്ടാണ് പോകുന്നതെന്ന് ഞാൻ അറിയണ്ടേ.. " അയാൾ എന്നെ ഭാര്യ എന്ന് വിളിക്കുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് പുച്ഛമാണ് തോന്നിയത്. അത് എന്റെ മുഖത്തും പ്രതിഫലിച്ചു എന്ന് തോന്നുന്നു അയാൾ എന്നെ നോക്കി ഒരു പുരികമുയർത്തി എന്താണെന്നു ചോദിച്ചു " ആരും ചോദിക്കാനും പറയാനുമില്ലാത്ത നിരാലംബയായ ഒരു പെണ്ണിനെ വലിച്ചിഴച്ചു കൊണ്ട് പോയി ഏതോ ഒരു മരത്തിൽ കെട്ടിയിരുന്ന മഞ്ഞ ചരട് പൊട്ടിച്ചെടുത്തു കഴുത്തിയാൽ കെട്ടിയാൽ അത് കല്യാണം ആണോ? " " എനിക്ക് ആണ്.. ഞാൻ ആ മഞ്ഞ ചരട് നിന്റെ കഴുത്തിൽ കെട്ടിയതു ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്ന ചാമുണ്ഡേശ്വരിയുടെ മുന്നിൽ എന്റെ ഏട്ടന്റെ അനുവാദത്തോടെ ആണ്.. എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഇതിൽ കൂടുതൽ ഒന്നും ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.. " " നിങ്ങളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം.. പക്ഷെ ഇത് നിങ്ങളെ മാത്രം സംബന്ധിക്കുന്ന കാര്യം അല്ലെങ്കിലോ? ഇത് എന്നെയും കൂടി സംബന്ധിക്കുന്ന കാര്യമാണ്.. നിങ്ങളെ എന്റെ ഭർത്താവായി അംഗീകരിക്കാൻ ഞാൻ തയ്യാറല്ല.. " ഞാൻ തീർത്തു പറഞ്ഞു. " ഹ്മ്മ്.. അതൊരു പ്രശ്നമാണ്.. പക്ഷെ സാരമില്ല.. പതിയെ പതിയെ ശരിയാക്കാവുന്നതേ ഉള്ളു.. " അയാൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറയുന്നത് കേട്ടു അവിശ്വസനീയതയോടെ ഞാൻ അയാളെ നോക്കി. " പതിയെ ശരിയാവുമെന്നോ.. എന്ത് ശരിയാവുമെന്നു..ഈ ലോകത്തു ഞാൻ ഏറ്റവും കൂടുതൽ വെറുക്കുന്ന വ്യക്തിയാണ് നിങ്ങൾ. എന്റെ ജീവിതവും സ്വപ്നങ്ങളും നശിപ്പിച്ചവൻ.. എന്നിട്ട് അത് ചോദിക്കാൻ വന്ന എന്നെ ചെയ്ത തെറ്റിന്റെ പ്രായശ്ചിത്തം എന്ന പേരിൽ നിർബന്ധിച്ചു താലി കെട്ടി.. ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്ത നിങ്ങളെ ഞാൻ എന്നെങ്കിലും സ്നേഹിക്കുമെന്നു നിങ്ങള്ക്ക് തോന്നുണ്ടോ? " ഞാൻ പറയുന്നത് കേട്ടു അയാൾ ദേഷ്യപെടുമെന്നു കരുതിയെങ്കിലും അതുണ്ടായില്ല. എന്റെ ചോദ്യത്തിന് ശാന്തനായി തന്നെ അയാൾ മറുപടി തന്നു.. " തോന്നുന്നുണ്ട്.. തോന്നൽ അല്ല.. വിശ്വാസമാണ്.. ഞാൻ കെട്ടിയ ഈ താലി നീ അംഗീകരിക്കും എന്ന വിശ്വാസം.. " എന്റെ കണ്ണുകൾ എരിഞ്ഞു.. " ഈ താലിയോ...? " എന്റെ കഴുത്തിലുള്ള മഞ്ഞ ചരട് ഉയർത്തി പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു.. "താലി എന്നാൽ അതിന്റെ അർത്ഥം എന്താണെന്ന് അറിയാമോ നിങ്ങള്ക്ക്? അതിന്റെ പവിത്രത അറിയുമോ? ഇതൊന്നും അറിയാത്ത നിങ്ങൾ കെട്ടിയ ഇതിനു എന്ത് വിലയാണ് ഉള്ളത്.. എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഇത് വെറും മഞ്ഞ ചരട് മാത്രമാണ്.. ഇത് എന്റെ കഴുത്തിൽ കിടക്കുന്നതിന്റെ പേരിൽ അല്ലെ നിങ്ങൾ എന്റെ മേൽ അധികാരം പറയുന്നത്.. ഇത് ഞാൻ ഇപ്പോളെ അങ്ങു പൊട്ടിച്ചു തന്നേക്കാം." അതും പറഞ്ഞു ഞാൻ അത് വലിച്ചു പൊട്ടിക്കാൻ തുടങ്ങിയതും എന്റെ കയ്യിൽ പിടിത്തം വീണിരുന്നു..ഇത്രയും നേരം ശാന്തമായിരുന്നു ആ കണ്ണുകളിൽ വീണ്ടും രൗദ്രത നിറഞ്ഞിരുന്നു.. " അതിലെങ്ങാനും തൊട്ടാലുണ്ടല്ലോ? " അതൊരു ഭീഷണി ആയിരുന്നു. " തൊട്ടാൽ നിങ്ങൾ എന്ത് ചെയ്യും? " " സൂര്യമഹാദേവൻ പറയാറില്ല.. പ്രവർത്തിക്കാറേ ഉള്ളു.. പക്ഷെ എന്റെ പ്രവർത്തി താങ്ങാനുള്ള ആരോഗ്യമൊന്നും മോളുടെ ഈ കുഞ്ഞു ശരീരത്തിനില്ല.. പ്രത്യേകിച്ചും ഈ അവസ്ഥയിൽ.അത് കൊണ്ട് അടങ്ങി ഒതുങ്ങി ഇരുന്നാൽ നിനക്ക് തന്നെ കൊള്ളാം.. " ഞാൻ അതിനു മറുപടി പറയാൻ തുടങ്ങിയതും എനിക്ക് പിന്നെയും വല്ലാത്ത ഒരു ക്ഷീണവും തലയ്ക്കു ആകെ മൊത്തം ഒരു ഭാരവും അനുഭവപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. അറിയാതെ ഞാൻ തല കുനിച്ചു അവിടെ ഇരുന്നു പോയി. " മഹി " എന്ന് ശാസനാഭാവത്തിൽ ഉള്ള ഒരു വിളി കേട്ടു ഞങ്ങൾ രണ്ടു പേരും അങ്ങോട്ട്‌ നോക്കി. അപ്പോഴാണ് ഇവിടെ നടന്നതെല്ലാം കണ്ടു കൊണ്ട് ആ ഡോക്ടർ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന കാര്യം എനിക്ക് ബോധ്യം വന്നത്. അവർ വിളിച്ചത് കൊണ്ടോ എന്റെ വയ്യായ്ക മനസിലായത് കൊണ്ടോ അയാൾ ഏതായാലും എന്റെ കൈ മോചിപ്പിച്ചു. ഞാൻ പതിയെ കട്ടിലിലേക്ക് തന്നെ തിരികെ കിടന്നു. പക്ഷെ പിന്നെയും ആ താലി വലിച്ചു പൊട്ടിക്കാനുള്ള ധൊര്യമൊന്നും എനിക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഈ അസുരൻ എന്താണ് കാണിച്ചു കൂട്ടുക എന്നറിയില്ലല്ലോ.. ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അടങ്ങി കിടക്കുന്നത് കണ്ടാവണം അയാളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു വിജയച്ചിരി വിരിഞ്ഞു.. " അപ്പോൾ പറഞ്ഞത് പോലെ ഇവരൊക്കെ പറയുന്നതും കേട്ടു മര്യാദക്ക് ഇവിടെ റസ്റ്റ്‌ എടുത്തോ.ഇവിടുന്നു എങ്ങോട്ടെങ്കിലും പോയേക്കാം എന്നുള്ള അതിമോഹമൊന്നും വേണ്ട.. ഇത് എന്റെ സ്ഥലമാണ്. എനിക്ക് ഇവിടെ എല്ലായിടത്തും കണ്ണുകളും കാതുകളും ഉണ്ട്. പിന്നെ രണ്ടു ദിവസം ഇവിടെ കിടക്കേണ്ടി വരും എന്നാണ് ഡോക്ടർ പറഞ്ഞത്. അത് കൊണ്ട് നിനക്ക് ഇവിടെ കൂട്ടിനും സഹായത്തിനുമായി ഒരാളെ ഞാൻ കൊണ്ട് വന്നിട്ടുണ്ട്. " "കാളിയമ്മാ.. " അയാളുടെ വിളി കേട്ടു ഞാനും പുറത്തേക്കു നോക്കി..ആ വിളിക്കു കാതോർത്തു എന്ന പോലെ പുറത്തു നിന്നു നല്ല കടുത്ത കളർ സാരിയുടുത്ത ഏകദേശം അൻപതു വയസ്സോളം പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീ അകത്തേക്ക് കയറി വന്നു.അവരുടെ നെറ്റിയിലും ഉണ്ടായിരുന്നു ഒരു വലിയ ചുവന്ന വട്ട പൊട്ടു. കറുത്തിട്ടാണെങ്കിലും മുഖത്ത് നല്ല ഐശ്വര്യം തോന്നുന്ന ഒരു സ്ത്രീ ആയിരുന്നു അവർ.അവർ എന്നെ നോക്കി വാത്സല്യത്തോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു. പക്ഷെ ഞാൻ ദേഷ്യത്തോടെ മുഖം തിരിച്ചു കിടന്നതേ ഉള്ളു. " കാളിയമ്മ ഇവിടെ നിന്റെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നോക്കി കൊള്ളും..നിന്റെ അഹങ്കാരം പിടിച്ച സ്വഭാവം ഒന്നും അവരുടെ അടുത്ത് എടുക്കാൻ നിൽക്കണ്ട.. " അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ അയാളെ ഒന്ന് നോക്കി.. എനിക്ക് അഹങ്കാരമോ? അപ്പോൾ ഈ പറയുന്ന ആൾക്കോ.എന്റെ നോട്ടത്തിന്റെ അർത്ഥം മനസിലായിട്ടെന്ന മട്ടിൽ അയാളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.. " അപ്പോൾ കാളിയമ്മ.. മാഡത്തിന്റെ മേൽ ഒരു പ്രത്യേക കണ്ണ് വേണം. എന്തെങ്കിലും ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ എന്നെ വിളിച്ചാൽ മതി " എന്നിട്ട് എന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു. " അപ്പൊ ഞാൻ പോയിട്ട് പിന്നെ വരാം. വേറെ കുറച്ചു പണി ഉണ്ട്.. " അതും പറഞ്ഞു എന്നെ ഒന്ന് ഇരുത്തിനോക്കി അയാൾ പോയി. അയാൾ പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഡോക്ടർ മേശയിൽ നിന്നു ബിപി നോക്കുന്ന മെഷീനും സ്റ്റെതസ്കോപ്പും എടുത്തു എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. എന്റെ ബിപി നോക്കിയ ശേഷം അവർ പറഞ്ഞു " ഞാൻ നേരത്തെ തന്നെ പറഞ്ഞില്ലേ പാർവണയുടെ ബിപി വളരെ കൂടുതൽ ആണ്. കുറച്ചു ഒന്ന് കുറഞ്ഞതായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ മഹിയുടെ അടുത്ത് ഒച്ച വച്ചു പിന്നെയും കൂടി. അതാണ്‌ പെട്ടെന്ന് ക്ഷീണം തോന്നിയത്.അത് കൊണ്ട് തത്കാലം നന്നായി റസ്റ്റ്‌ എടുത്തു ആരോഗ്യം വീണ്ടെടുക്കാൻ നോക്കു.തത്കാലം ഞാൻ ഉറങ്ങാൻ ഒരു ഇൻജെക്ഷൻ തരാം.കുട്ടി ഒന്ന് നന്നായി ഉറങ്ങൂ. " അവർ കാളിയമ്മയുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു. " ക്യാന്റീനിൽ നിന്നു കഞ്ഞി വാങ്ങി കൊടുത്തോളു.. ഉപ്പു വേണ്ട.. ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കഴിയുമ്പോൾ നഴ്സിനോട് പറഞ്ഞാൽ മതി. ഇൻജെക്ഷൻ എടുക്കും " അവർ എല്ലാത്തിനും തലയാട്ടി. എന്നെ ഒന്ന് കൂടി നോക്കിയ ശേഷം ഡോക്ടറും പോയി. ഞാനും കാളിയമ്മയും മാത്രമായി. " എന്നാൽ ഞാൻ പോയി കുഞ്ഞിന് കഴിക്കാൻ കഞ്ഞി വാങ്ങി വരാം.. " കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കാളിയമ്മ എന്നോട് പറഞ്ഞു. ഞാൻ മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അവർ പോയി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കയ്യിലെ സൂചിയും വലിച്ചൂരി എങ്ങോട്ടെങ്കിലും പോയാലോ എന്ന് ഞാൻ ആലോചിച്ചു. പക്ഷെ ഇപ്പോഴത്തെ എന്റെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി വച്ചു ഞാൻ ആ വാതിലിനപ്പുറം കടക്കില്ല എന്നുറപ്പുള്ളതു കൊണ്ട് ആ ചിന്ത വേണ്ടായെന്നു വച്ചു. പക്ഷെ എങ്ങനെയെങ്കിലും ഇവിടുന്നു രക്ഷപെട്ടെ പറ്റൂ.ആ അസുരന്റെ കൂടെ ജീവിക്കേണ്ടി വരുന്നതിലും ഭേദം മരണമാണ്. ചെറിയമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് തന്നെ പോകാം. എങ്ങനെയെങ്കിലും ഉള്ള ഡിഗ്രി വച്ചു ഒരു ജോലി കാംഡെതാണ് പറ്റിയാൽ വല്ല ലേഡീസ് ഹോസ്റ്റലിലേക്കും മാറാമായിരുന്നു. അതിനു ആദ്യം ആരോഗ്യം വീണ്ടെടുക്കണം. തത്കാലം അത് കൊണ്ട് അയാൾ പറയുന്നത് അനുസരിക്കണം. രണ്ടു ദിവസം എന്തായാലും ഇവിടെ കിടക്കണം എന്നല്ലേ ഡോക്ടർ പറഞ്ഞത്.. അതിനുള്ളിൽ എന്തെങ്കിലും മാർഗം കണ്ടെത്താം.. ഞാൻ മനസ്സിൽ ഓർത്തു. കാളിയമ്മ കഞ്ഞിയുമായി വന്നപ്പോൾ ഞാൻ വലിയ പ്രശ്നം ഒന്നും ഉണ്ടാക്കാതെ അത് കുടിച്ചു. അത് അവർക്കും വലിയ ആശ്വാസം ആയി എന്ന് തോന്നുന്നു. അത് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഡോക്ടർ പറഞ്ഞത് പോലെ അവർ പോയി നഴ്സിനെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് വന്നു. അവർ വന്നു ഒരു ഇൻജെക്ഷൻ തന്നു കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ കണ്ണുകൾക്ക്‌ ഭാരം അനുഭവപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. കണ്ണുകളിൽ മയക്കം തഴുകുമ്പോൾ ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചത് ഇതെല്ലാം ഒരു വലിയ ദുസ്വപ്നം ആവണേ എന്നാണ്.. ഈ ഉറക്കം ഉണരുമ്പോൾ എല്ലാം പഴയതു പോലെ ആവണേയെന്നു. ഞാൻ ഇപ്പോഴും ചെറിയമ്മയുടെ തൃശ്ശൂർ ഉള്ള വീട്ടിൽ ആവണേയെന്നു .എന്റെ കല്യാണം മുടങ്ങിയിട്ടുണ്ടാവല്ലേയെന്നു . സന്ദീപേട്ടൻ മറ്റൊരു കല്യാണം കഴിച്ചിട്ടുണ്ടാവല്ലേയെന്നു . സൂര്യമഹാദേവൻ എന്നൊരു മനുഷ്യനെ ഞാൻ പരിചയപെട്ടിട്ടേ ഉണ്ടാവല്ലേയെന്നു.. അതേ സമയം ശിവപുരത്തെ കല്പകശ്ശേരി തറവാട്ടിൽ തന്റെ ആട്ടുകട്ടിലിൽ വലിയ ചിന്തയിൽ ആയിരുന്നു മാനവേന്ദ്രൻ. ഇന്ന് എന്തായാലും ആ സൂര്യമഹാദേവനെയും വിഷ്ണു ദത്തനെയും തറ പറ്റിക്കാമെന്നു കരുതിയിരുന്നതാണ്. ആ പെണ്ണ് അതിനുള്ള ഒരു നല്ല വഴിയായിരുന്നു. അവൾ നീലു പറഞ്ഞു കൊടുത്തത് പോലെയൊക്കെ പറഞ്ഞതുമാണ്. അവളുടെ കദന കഥ കേട്ടപ്പോൾ പഞ്ചായത്ത് അംഗങ്ങൾ ഒക്കെ അവളുടെ വശത്തേക്ക് ചായ്ഞ്ഞതുമായിരുന്നു. പക്ഷെ അപ്പോഴാണ് അവൻ.. അവൻ ഇങ്ങനെ ഒരു സാഹസം ചെയ്യുമെന്ന് സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയില്ല. " ഛെ" അയാൾ ദേഷ്യത്തോടെ തന്റെ കൈ കൊണ്ട് ഭിത്തിയിൽ ആഞ്ഞിടിച്ചു.. " മഹിയോടുള്ള ദേഷ്യം സ്വന്തം കയ്യിൽ തീർക്കുന്നതിൽ എന്ത് കാര്യമാണ് ഇന്ദ്രേട്ട? " അയാളുടെ ചെയ്തികൾ കണ്ടു കൊണ്ട് വന്ന നീലാംബരി അമ്മ അയാളോടൊപ്പം ആട്ടുകട്ടിലിൽ വന്നിരുന്നു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. തുടരും #📖 കുട്ടി കഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ