ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mlWR4JWk?d=n&ui=v64j8rk&e1=cബൊമ്മലാട്ടം ((18)) എക്സും സംഘവും കാറുകളില്‍ നിന്നിറങ്ങി. എട്ടോളം പേരടങ്ങുന്ന അവര്‍ പല ദിക്കുകളിലേക്കായി തോക്കു ചൂണ്ടി വളരെ കരുതലോടെ നിന്നു. കണ്ണെത്താ ദൂരത്തോളം പരന്നു കിടക്കുന്ന ഇരുളിനെ മറ പിടിച്ച് കരണ്‍ നിശ്ചലമായത് തീര്‍ച്ചയായും ഒരു ആക്രമണത്തിനു തന്നെയെന്ന് ഊഹിക്കാന്‍ മിസ്റ്റര്‍ എക്സിന് അധികം നേരമൊന്നും ചിന്തിച്ച് തല പുണ്ണാക്കേണ്ടി വന്നില്ല. അയാള്‍ വിരല്‍ ഞൊടിച്ചതും മുഴുവന്‍ കാറുകളുടേയും ഹെഡ്ലൈറ്റുകള്‍ തെളിച്ചു കൊടുത്തു ശിങ്കിടികള്‍. "വലിയ സൂത്രക്കാരനാണ് നമ്മുടെ എതിരാളി. അവന്‍റെ ആക്രമണം ഏതു വഴിയില്‍ നിന്നും ആവാം. എല്ലാവരും അലര്‍ട്ടായി നില്‍ക്കണം." എക്സ് മുന്നറിയിപ്പു കൊടുത്തു. കരണ്‍ സഞ്ചരിച്ച നിശ്ചലമായ ബീറ്റിലെത്തി അയാളൊന്നു പരിശോധിച്ചു. വേണ്ടതായ ഒന്നും അതില്‍ ഇല്ലെന്ന് തിരിച്ചറിയേ പെട്ടെന്ന് എവിടെ നിന്നോ അപ്രതീക്ഷിതമായ വെടിയുടെ ശബ്ദം മുഴങ്ങുകയായിരുന്നു. ഠേ..!! കൂട്ടാളികളിലൊരാള്‍ വെടിയുണ്ട ശിരസ്സില്‍ തറച്ച് നിലംപതിക്കുന്ന കാഴ്ച കണ്ട് എക്സ് വിരണ്ടു പോയി. "𝗛𝗲𝘆 𝗜𝗻𝗰𝗼𝗺𝗶𝗻𝗴.. 𝗙𝗶𝗿𝗲..." വാ പരമാവധി പിളർത്തി വലിയ ആക്രോഷത്തോടെ എക്സ് അറിയിച്ചതും ബാക്കിയുള്ള ആറുപേര്‍ ശബ്ദം കെട്ടിടത്തേക്ക് തുടരെത്തുടരെ വിടിയുതിര്‍ത്തു. കാതടിപ്പിക്കുന്ന വെടിയൊച്ച അന്തരീക്ഷത്തെ കൂടുതല്‍ ഭയപ്പെടുത്തി. മരങ്ങളിലും മറ്റും വെടിയുണ്ടകള്‍ തറച്ച് ചിന്നം ചിതറി. എന്നാൽ.., കരണിന്‍റെ അതിബുദ്ധിയെ ചെറുക്കാനുള്ള വെടിയുണ്ടയൊന്നും എക്സിന്‍റെ പക്കല്‍ ഇല്ലെന്നതായിരുന്നു സത്യം. തന്‍റെ കൈയ്യിലുള്ള ഗണ്‍ ഒരിടത്ത് സമര്‍ത്ഥമായി വെച്ച് കാഞ്ചിയില്‍ ചരട് കെട്ടി മറ്റൊരിടത്ത് മാറി നിന്ന് അതു വലിച്ച് കരണ്‍ വെടി പൊട്ടിക്കുകയാണുണ്ടായത്.!! ലക്ഷ്യം കിട്ടിയപ്പോള്‍ കൃത്യമായി അത് എതിരാളിയുടെ ശിരസ്സ് പിളര്‍ത്തുകയും ചെയ്തു. എക്സ് വലതു കൈ ഉയര്‍ത്തി മുഷ്ടി ചുരുട്ടിയതും ശിങ്കിടികള്‍ തങ്ങളുടെ വെടിയുതിര്‍ക്കല്‍ നിര്‍ത്തി. പുക പടലങ്ങള്‍ കൊണ്ട് അന്തരീക്ഷം സമ്പന്നമായി. ഇത്തവണ കരണ്‍ ചിന്നഭിന്നമായിട്ടുണ്ടാവും. ചങ്ങാതിയായ ഡിക്സണ്‍ കോബയോട് എന്തെങ്കിലും വിശദീകരണം കൊടുക്കാമെന്നും എക്സ് ചിന്തിച്ചു നിര്‍ത്തി. രണ്ടു പേരോട് ആ ഇരുളിലേക്ക് കടക്കാന്‍ അയാള്‍ നിര്‍ദ്ധേശിച്ചു. അവര്‍ ഇരുളിലേക്ക് കയറി വളരെ കരുതലോടെ നടന്നു. എക്സ് കണ്ണും ചെവിയും കൂര്‍പ്പിച്ച് കാത്തു. അപ്പോഴാണ് കരണിന്‍റെ ബുദ്ധി സാമര്‍ത്ഥ്യത്തെ ഇരുളിലിറങ്ങിയവര്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്. കാഞ്ചിയില്‍ ചരട് കെട്ടി നിര്‍ത്തി വച്ചിരിക്കുന്ന ഗണ്‍ ഇരുവരുടേയും കണ്ണില്‍ പെടുകയുണ്ടായി. പിന്നോട്ട് തിരിഞ്ഞ് അയാള്‍ നിലവിളിക്കാൻ തുടങ്ങിയതും പെട്ടന്നായിരുന്നു കരണിന്‍റെ മിന്നല്‍ ആക്രമണം! എതിരാളിയുടെ തൊണ്ടക്കുഴിയില്‍ കൂര്‍ത്ത മരക്കമ്പ് കുത്തിയിറക്കി അടുത്തവന്‍റെ രഹസ്യയിടം നോക്കി കരണ്‍ ആഞ്ഞു തൊഴിച്ചു. ഇരുളില്‍ തീ പാറുന്ന സംഘട്ടനം അരങ്ങേറി. "ഹേയ്., എന്താണവിടെ സംഭവിക്കുന്നത്?!" പന്തികേട് തോന്നിയ എക്സ് ഉറക്കെ വിളിച്ചു ചോദിച്ചതിന് മറുപടിയില്ലായിരുന്നു. "𝗙𝗶𝗿𝗲..!" ക്ഷമ നശിച്ചു തുടങ്ങിയ അയാള്‍ വീണ്ടും അറിയിപ്പ് കൊടുത്തു. മിച്ചം വന്ന നാലുപേര്‍ തോക്കിലെ കാഞ്ചി വലിക്കാനൊരുങ്ങിയതും ഇരുളിലേക്ക് കയറിപ്പോയ രണ്ടു പേരില്‍ ഒരാള്‍ കഴുത്ത് പൊത്തി എക്സിനടത്തേക്ക് അവശനായി വരികയായിരുന്നു. അയാളുടെ തൊണ്ടക്കുഴിയില്‍ കൂര്‍ത്ത മരക്കമ്പ് തറച്ചിരിക്കുന്നത് വ്യക്തമായി കണ്ട എക്സ് കണ്ണ് തള്ളി നിന്നു. കൈയ്യില്‍ കിട്ടുന്ന എന്തും ആയുധമാക്കിയെടുക്കാന്‍ കഴിവുള്ളയാളും കൂടിയാണ് കരണെന്ന സത്യവും എക്സ് ആ നിമിഷം തിരിച്ചറിഞ്ഞു. "ബോസ്.. ബോസ്..!!" എന്നു മാത്രം ശബ്ദിച്ച്, ചോരയൊലിപ്പിച്ച് എക്സിന്‍റെ കാല്‍ക്കലിലേക്ക് അയാള്‍ ഊര്‍ന്നു വീണതും കോപം കൊണ്ട് എക്സ് വല്ലാതെ വിറച്ചു. "ഇരുട്ടിന്‍റെ മറ പറ്റി അഭ്യസിക്കാതെ നീ വെളിച്ചത്തു വാ കരണ്‍. അതല്ലേ ആണത്തം.! നീയൊരു ആണാണ് എന്നു തന്നെയാണ് ഇപ്പോഴും എന്‍റെ വിശ്വാസം.!" എക്സിന്‍റെ ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദം അന്തരീക്ഷത്തില്‍ പ്രതിധ്വനിച്ചു നിന്നു. പറഞ്ഞു തീര്‍ന്നില്ല, പെട്ടെന്നായിരുന്നു നാല് വെടി പൊട്ടിയത്! ഠേ.! ഠേ.! ഠേ.! ഠേ.! എക്സിന്‍റെ പിന്നില്‍ നിരന്നു നിന്ന നാലുപേര്‍ തല്‍ക്ഷണം വെടിയേറ്റ് നിലം പതിച്ചു. എ ക്ലീന്‍ ഹെഡ് ഷോട്ട്സ്.!! ഇത്തവണ എക്സ് വല്ലാതെ ഭയന്നു പോവുകയായിരുന്നു. തുണയ്ക്കായി ആരുമില്ലാതെ അയാള്‍ ഭ്രാന്തനെ പോലെ അലറവേ ഇരുളില്‍ നിന്നും സാവധാനം കരണ്‍ പുറത്തേക്ക് കടന്നു വന്നു നിന്നു. "എന്തുപറ്റി സേവ്യര്‍., ഭയന്നു പോയോ നീ?!" പരിഹാസത്തിന്‍റെ നേർത്ത ധ്വനിയോടെ കരണ്‍ ചോദിച്ചു. "ഇത്രയേ ഉള്ളോ നിന്‍റെ ശൗര്യം? ഞാന്‍ ഇതില്‍ കൂടുതല്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചു." അവന്‍ എക്സിനടുത്തേക്ക് ചുവടുകള്‍ വെച്ചു. മിന്നല്‍ വേഗതയില്‍ എക്സ് തന്‍റെ ഗണ്‍ കരണിനു നേരെ നീട്ടി പിടിച്ചു : "പ്രതീക്ഷിക്കണം കരണ്‍. ഇനിയുള്ള ഓരോ നിമിഷം നീ പ്രതീക്ഷയോടെയിരിക്കണം. കാരണം, നിന്നെ കിതപ്പിച്ചണയും വരെ ഞങ്ങളിട്ട് ഓടിക്കും. വല്ലാത്ത ഓട്ടം. എവിടെ നിന്നും നിന്‍റെ മേല്‍ ആക്രമണം ചാടി വീഴുമെന്ന പ്രതീക്ഷ ശ്വാസം പോലെ നീ കൊണ്ടു നടക്കണം." ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ശബ്ദത്തോടെ എക്സ് പുലമ്പി. "ഓഹോ., അത് കൊള്ളാമല്ലോ. എന്നിട്ടാണോ എന്‍റെ നേര്‍ക്ക് നീ ഗണ്‍ ചുണ്ടിയത്?! എന്നെ കൊല്ലാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത്?!" കരണ്‍ പുച്ഛമായി പരിഹസിച്ചു. "നിന്നെ എന്‍റെ കൈക്ക് തീര്‍ത്താല്‍ കോബയോട് വ്യക്തമായ വിശദീകരണം ഞാന്‍ കൊടുത്തു കൊള്ളാം. എന്നാലും നിന്‍റെ അതിസാമര്‍ത്ഥ്യം എന്‍റെയടുത്ത് ചിലവാകില്ല." പറഞ്ഞു തീര്‍ന്നതും എക്സ് വെടിയുതിര്‍ത്തു. ഠേ.! കൊടുങ്കാറ്റ് വേഗത്തില്‍ കരണ്‍ ഒഴിഞ്ഞു മാറി എക്സിന്‍റെ നേര്‍ക്ക് തിരിച്ചും നിറയൊഴിച്ചതും ഗണ്‍ ചൂണ്ടിയ കൈയ്യില്‍ വെടിയുണ്ട തറച്ചു കയറി എക്സ് നിലവിളിച്ചു. അയാളിലെ ഗണ്‍ ദൂരേക്ക് തെറിച്ചു വീണു. അത്രയും സമയം കരണിന് ധാരാളമായിരുന്നു. എക്സിന്‍റെ നേര്‍ക്ക് പറന്നടുത്ത് അവന്‍ ചുഴറ്റിയടിച്ചു. ശേഷം നെഞ്ചിലും വയറ്റിലും ശക്തിയായി തൊഴിച്ചു. അയാള്‍ ചുമച്ചു കൂട്ടി. "പറയടാ., എന്താണ് കോബയുടെ പ്ലാന്‍? ആരെയൊക്കെയാണ് അവന്‍ എന്‍റെ പുറകില്‍ അയച്ചിരിക്കുന്നത്? ഇനിയും എന്തൊക്കെയാണ് ഞാന്‍ നേരിടേണ്ടത്??" ത്ഫൂ..!! കരണിന്‍റെ മുഖത്തേക്ക് ശക്തമായൊരു നീട്ടി തുപ്പായിരുന്നു പ്രതികരണം.! കലിപൂണ്ട കരണ്‍ തന്‍റെ ഉരുക്ക് മുഷ്ടിയുടെ ശക്തി എത്രത്തോളമെന്ന് എക്സിന് അറിയിച്ചു കൊടുത്തു. നിര്‍ത്താതെയുള്ള അവന്‍റെ പ്രഹരത്തില്‍ അയാളില്‍ നിന്നും രക്തം ചീന്തി. "പറയടാ നാ** മോനേ., എന്തൊക്കെയാണ് കോബയുടെ പ്ലാന്‍.?" പര്‍വ്വതം കണക്കേ ഉയര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്ന ക്രോധം പൊട്ടിത്തെറിച്ച് കരണ്‍ അലറിയതില്‍ രക്തം തളം കെട്ടിയ വാ കൊണ്ട് എക്സ് ഉച്ചത്തില്‍ ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. അടുത്ത നിമിഷം പിന്നില്‍ ഒളിപ്പിച്ച കഠാര കൈയ്യിലെടുത്ത് അയാള്‍ കരണിന്‍റെ വയറിൽ കുത്തിയിറക്കി. ഒരു നിമിഷം കരണ്‍ പിടഞ്ഞു പോയി. പുറകോട്ട് മലര്‍ന്നു വീണു. ഏതു വിധത്തിലും എതിരാളിയുടെ ആക്രമണം അവൻ പ്രതീക്ഷിച്ചതാണ്. പക്ഷേ ഒരല്‍പ്പം പാളി പോയി. അതേ കിടപ്പില്‍ കരൺ എക്സിനെ ആഞ്ഞു തൊഴിച്ച് കുതിച്ചെഴുന്നേറ്റു. ശരീരത്തില്‍ കുത്തിയിറക്കിയ കഠാര വലിച്ചൂരിയപ്പോള്‍ ധാരയായി രക്തമൊഴുകി. വണ്ടുകൾ പറന്നാക്രമിക്കുന്നതു പോലെയൊരു കഠിനമായ വേദന. തന്നെ പരിഹാസത്തോടെ നോക്കി നില്‍ക്കുന്ന എക്സിനെ കണ്ടപ്പോള്‍ വെടിയേറ്റ് നിലം പതിച്ച സഞ്ജനയേയും കായലില്‍ തെറിച്ചു പോയ റസാഖിനേയുമാണ് അവന് ഓര്‍മ്മ വന്നത്. ഇരുവരും കരണിന്‍റെ ശിരസ്സില്‍ വിങ്ങല്‍പ്പെടുത്തി. വല്ലാത്ത രൗദ്രത്തോടെ മുഷ്ടി ചുരുട്ടി എക്സിലേക്ക് അവന്‍ പാഞ്ഞടുത്തു. ഓടി രക്ഷപ്പെടാന്‍ പോലും അവസരം കൊടുക്കാതെ എക്സിന്‍റെ നേര്‍ക്ക് കരണ്‍ പറന്നു വീഴുകയായിരുന്നു. എതിര്‍ക്കാന്‍ കൂടി കഴിയാത്തവിധം അയാളെ അവന്‍ ഉയര്‍ത്തിയെടുത്ത് തൂക്കിയടിച്ചു. കലിയടങ്ങുന്നില്ല.. സമാധാനമില്ല.., മേല്‍ വസ്ത്രത്തിന്‍റെ കോളറില്‍ പിടിത്തമിട്ട് വീണ്ടും തറയില്‍ മലര്‍ത്തിയടിച്ചതും പുറം വിലങ്ങി ഹമ്മേ എന്നൊരു നിലവിളി എക്സില്‍ നിന്നുതിര്‍ന്നു. പൂര്‍ണ്ണമായും അവശനായി ചോരയൊലിച്ച് മുട്ടിലിരിക്കുന്ന അയാളെ നോക്കി കരണ്‍ പുലമ്പി : "കോബയുടെ ഏത് ആക്രമണവും നേരിടാന്‍ തയ്യാറാണ് ഞാന്‍. നേരിടുക തന്നെ ചെയ്യും. പക്ഷേ., അതിനു മുമ്പ് നമ്മള്‍ തമ്മില്‍ ഒരു കണക്കുണ്ടല്ലോ! ആദ്യമേ അതങ്ങ് തീര്‍ത്തേക്കാം." എക്സ് പുരികം ചുളുക്കി സംശയിച്ചു. "ഞാന്‍ പറഞ്ഞത് നീ മറന്നു പോയോ സേവ്യര്‍?! നമ്മള്‍ തമ്മില്‍ ഒരിക്കല്‍ കൂടി കാണുമെന്നും, ആ അവസരം വന്നാല്‍ നിന്നെ ഞാന്‍ ഒരിക്കലും വെറുതെ വിടില്ലെന്നും. ദൈവം ഇത്ര വേഗം നിന്നെ എന്‍റെ മുന്നില്‍ കൊണ്ടുവന്ന് നിര്‍ത്തുമെന്ന് ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല ഞാന്‍. ആ ദൈവത്തോട് എല്ലാ സ്തുതിയും ഞാന്‍ അര്‍പ്പിക്കുന്നു." കണ്ണും മുഖവും വീര്‍ത്ത് ഒരു പോരാട്ടത്തിന് ത്രാണിയില്ലാതെ എക്സ് ദയനീയമായിരുന്നു. അപ്പോഴും സഞ്ജനയും റസാഖും കരണിന്‍റെ ചിന്തകളില്‍ പറന്നു കളിക്കുകയായിരുന്നു. കരണ്‍ തുടര്‍ന്നു : "നേരം പുലരാന്‍ ഇനി അധികം സമയമില്ല. മൂന്ന് മണിക്കൂറെങ്കിലും പിടിച്ചു നിന്നാല്‍, ആരെങ്കിലും നിന്നെ കണ്ടാല്‍ നിനക്ക് രക്ഷപ്പെടാം. ഇല്ലെങ്കില്‍ ജീവച്ഛവമായി ഇനിയുള്ള ജീവിതം നിനക്ക് മുന്നോട്ട് കൊണ്ടു പോകാം." അത്രയും പറഞ്ഞ് മുട്ടിലിരിക്കുന്ന എക്സിന്‍റെ കഴുത്തിന് പിന്നില്‍ മര്‍മ്മം നോക്കി കരണ്‍ കാല്‍മുട്ടുകൊണ്ട് ശക്തമായി ആഞ്ഞിടിച്ച് ശിരസ്സ് പുറകോട്ട് ഒടിച്ചു നിര്‍ത്തി. നേര്‍ത്തൊരു രോദനം എക്സില്‍ നിന്നുമൊഴുകി. "മരണത്തിനും ജീവനും ഇടയിലൊരു വിചിത്രമായ വേദനിക്കുന്ന ജീവിതം. അതാണ് നിനക്ക് ഞാന്‍ നല്‍കുന്ന ശിക്ഷ.!" കരണ്‍ നോക്കി നില്‍ക്കേ അയാള്‍ മണ്ണിലേക്ക് ഊര്‍ന്നു വീഴുകയായിരുന്നു. രംഗം ശാന്തമായി. കാറ്റിന്‍റെ ശബ്ദം മാത്രം. എക്സ് തനിക്കു സമ്മാനിച്ച മുറിവ് കരണ്‍ ഒന്നു പരിശോധിച്ചു. രക്തം നില്‍ക്കുന്നില്ല. വെടിയേറ്റ് വീണ ഒരാളുടെ മേല്‍വസ്ത്രം കീറിയെടുത്ത് മുറിവില്‍ ബലമായി കെട്ടി വച്ചു. സ്വയ രക്ഷയ്ക്കായി അയാളുടെ പിസ്റ്റലെടുത്ത് പരിശോധിച്ച് വെടിയുണ്ടകള്‍ കൃത്യമാണെന്ന് വിലയിരുത്തി അരയില്‍ തിരുകി വെച്ചു. ഇനിയും അവിടെ തങ്ങുന്നത് അപകടം വിളിച്ചു വരുത്തുന്നതിന് തുല്യമാണെന്ന തിരിച്ചറിവില്‍, എതിരാളിയുടെ ഒരു കാറുമെടുത്ത് കരണ്‍ കുതിച്ചു പായുകയായിരുന്നു. ഇരുപത്തിനാല് മണിക്കൂറും പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന ഒരു മെഡിക്കല്‍ ഷോപ്പിന് മുന്നിലാണ് ആ കാര്‍ ആദ്യം നിശ്ചലമായത്. മുറിവും രക്തവും വെളിയില്‍ കാണാതിരിക്കാന്‍ ജാക്കറ്റ് ധരിച്ചുകൊണ്ട് മറച്ചു വച്ച് കരണ്‍ കാറിന് വെളിയില്‍ ഇറങ്ങി. തന്‍റെ ഷോപ്പിലേക്ക് കയറി വരുന്ന അപരിചതനെ കണ്ട് ചെറുപ്പക്കാരനായ ജീവനക്കാരന്‍ സംശയിച്ചു നിന്നു. കരണിന്‍റെ മുഖത്ത് നന്നായി അവശത നിഴലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സ്വന്തം രക്തം ധാരയായി ജീന്‍സിനിടയിലൂടെ പുറത്തേക്കൊഴുകുന്നത് കരൺ മാത്രം അറിഞ്ഞു. വീഴരുത്.. പിടിച്ചു നില്‍ക്കണം.. എക്സ് തന്നു വിട്ട വേദനയെ മറി കടക്കണം.! മനസ്സില്‍ മന്ത്രണം പോലെ ഉരുവിട്ട് മെഡിക്കല്‍ ഷോപ്പ് ജീവനക്കാരനായ ചെറുപ്പക്കാരനെ കരണ്‍ ഒന്നു നോക്കിയുഴിഞ്ഞു. മുന്നില്‍ വന്നു നില്‍ക്കുന്നയാളില്‍ എന്തോ പന്തികേടുണ്ട്. അയാള്‍ കൈവിട്ട് എന്തെങ്കിലും പ്രവര്‍ത്തിക്കാന്‍ സാധ്യതയുണ്ട്. വളരെ കരുതലോടെ വേണം താന്‍ നില്‍ക്കാന്‍.! ചെറുപ്പക്കാരൻ മനസ്സില്‍ കരുതി നിന്നു. കരണ്‍ തന്‍റെ ആവശ്യം ചെറുപ്പക്കാരനെ അറിയിച്ചു : "മുറിവ് തുന്നിക്കെട്ടാനുള്ള സാധനങ്ങളും പെയിന്‍ കില്ലറും വേണം." "Sure Sir.. But, Can I See Your Doctor's Prescription?!" വിനയമായി ജീവനക്കാരൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഡോക്ടറുടെ കുറിപ്പടി കരണ്‍ എവിടുന്നിടുത്ത് കൊടുക്കും?! വാദിച്ചു നില്‍ക്കാനോ കേഴാനോ സമയമില്ല. താന്‍ തളര്‍ന്നു തുടങ്ങി. ഇനിയും വൈകിയാല്‍ പിടിച്ചു നില്‍ക്കാന്‍ കഴിയാതെ ഊര്‍ന്നു വീഴും. എല്ലാം അവതാളത്തിലാവും. കരണ്‍ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായി. മുന്നില്‍ നില്‍ക്കുന്ന ചെറുപ്പക്കാരനെ കണ്ണുകൾ ചുരുക്കി അവനൊന്നു നോക്കി. ഒരു ദീര്‍ഘമായ ശ്വാസമെടുത്ത് അരയില്‍ തിരുകിയ ഗണ്‍ ചെറുപ്പക്കാരനു മുന്‍പില്‍ വെച്ചു കൊടുത്തുകൊണ്ട് കരണ്‍ പറഞ്ഞു : "Here Is Your Prescription..!" തോക്ക് കണ്ടതും ചെറുപ്പക്കാരന്‍ നടുങ്ങി പുറകോട്ട് മാറി. നൂറ് തവണ മനസ്സുകൊണ്ട് ക്ഷമിക്കണമെന്നഭ്യര്‍ത്ഥിച്ച് ശാന്തമായ സ്വരത്തില്‍ കരണ്‍ അഭ്യര്‍ത്ഥിച്ചു : "ഞാന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടവ താന്‍ എടുത്തു തരുന്നോ അതോ ഞാന്‍ തന്നെ കയറി എടുക്കണോ?!" "നോ സര്‍, ഞാന്‍.. ഞാന്‍ എല്ലാം താങ്കൾക്ക് എടുത്തു തരാം." കരണില്‍ നിന്നും തോക്കില്‍ നിന്നും കണ്ണെടുക്കാതെ ചെറുപ്പക്കാരന്‍റെ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകള്‍ റാക്കിലും മറ്റെല്ലായിടത്തുമായി പാഞ്ഞു. ചില സാധനങ്ങള്‍ തറയിലേക്ക് ഊര്‍ന്നു വീണ് ശബ്ദ കോലാഹലം സൃഷ്ടിച്ചു. തന്‍റെ തോക്ക് അവനെ നന്നായി ഭയപ്പെടുത്തുവെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ കരണ്‍ അതെടുത്ത് അരയില്‍ തിരുകി. "ഇതാ സര്‍, സര്‍ പറഞ്ഞവ എല്ലാം ഉണ്ട്." മെഡിസിന്‍ കിറ്റ് കരണിനു നേര്‍ക്ക് നീട്ടുമ്പോഴും ചെറുപ്പക്കാരന്‍റെ മുട്ടിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കനത്തിലൊരു മൂളല്‍ മറുപടിയായി കരണ്‍ കൊടുത്തു. "അതെന്താണ്?" ചില്ല് കൂട്ടിലിരിക്കുന്ന കുപ്പിയില്‍ ചൂണ്ടി കരണ്‍ സംശയിച്ചു നിന്നു. "സ്പിരിറ്റ് ആണ് സര്‍." ചോദ്യം തീരുന്നതിനു മുന്നേ ചെറുപ്പക്കാരന്‍റെ മറുപടി. "അതും എനിക്കു വേണം.!" പറഞ്ഞു തീര്‍ന്നില്ല, ഒരു കുപ്പി സ്പിരിറ്റ് വേഗത്തിലെടുത്ത് അവന്‍ കരണിന് നല്‍കി. "എത്രയായി?!" "വേണ്ട സര്‍. സാരമില്ല. സര്‍ പൊയ്ക്കോളൂ." ഭയചകിതനായി ചെറുപ്പക്കാരന്‍ പറഞ്ഞതില്‍ മുറിവ് സമ്മാനിക്കുന്ന കഠിന വേദനയിലും ശാന്തമായി കരണ്‍ മന്ദഹസിക്കുകയായിരുന്നു. "എടോ ഇങ്ങനെ എല്ലാം എല്ലാവര്‍ക്കും വെറുതേ കൊടുത്താല്‍ താന്‍ മുടിയുമല്ലോ! ഞാന്‍ അത്രയ്ക്കും കണ്ണില്‍ ചോരയില്ലാത്ത ക്രൂരനൊന്നുമല്ല. താന്‍ ഭയപ്പെടേണ്ടതായി ഒന്നുമില്ല." വാലറ്റ് തുറന്ന് ഏതാനും നോട്ടുകള്‍ അവനു മുന്നില്‍ കരണ്‍ വെച്ചു കൊടുത്ത് തിരിഞ്ഞു നടക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോഴും ചിരിക്കണോ കരയണോ സമാധാനിക്കണോ എന്നറിയാതെ ചെറുപ്പക്കാരന്‍ തരിപ്പോടെ നില്‍ക്കേ കാറില്‍ കയറി കരണ്‍ അപ്രത്യക്ഷമായി. അടുത്തതായി ആ കാറ് നിശ്ചലമായത് മൂന്നു നിലയോളം ഉയരമുള്ള സീഗള്‍ ഹോട്ടലിന് മുന്നില്‍. അവശേഷിക്കുന്ന ത്രാണിയുടെ ബലത്തില്‍ ചുവടുകള്‍ വെച്ച് കരണ്‍ റിസ്പ്ഷന്‍ കൗണ്ടറിനു മുന്നില്‍ വന്നു നിന്നു. സുന്ദരിയായ പഞ്ചാബി യുവതി കൈ കൂപ്പി മന്ദഹസിച്ച് കരണിനെ സ്വാഗതം ചെയ്തു. അല്‍പ്പ നേരത്തെ സംഭാഷണത്തിനൊടുവില്‍ മൂന്നാം നിലയിലെ റൂം കരസ്ഥമാക്കിയെടുത്ത കരണ്‍ എലവേറ്റർ ലക്ഷ്യമാക്കി പിന്നെയും നടന്നു. റൂം നമ്പര്‍ 354ല്‍ കയറി കതക് അകത്തു നിന്നും ബോള്‍ട്ട് ചെയ്ത് വേഗത്തില്‍ മേല്‍ വസ്ത്രം ഊരിയെറിഞ്ഞ് അവന്‍ മുറിവിലേക്ക് നോക്കി. ഇപ്പോഴും രക്തം കിനിയുന്നുണ്ട്. വൈകിയാല്‍ സെപ്ടിക്ക് ആവാനും സാധ്യതയുണ്ട്. പ്രാണന്‍ പറിയുന്ന വേദന സമ്മാനിച്ചാണ് എക്സ് കീഴടങ്ങിയത്. അതോര്‍ത്തപ്പോള്‍ അവന്‍റെ മുഷ്ടി തരിച്ചു. വൃത്തിയും ചിട്ടയോടും ഒരുക്കി വെച്ച കിടക്കയില്‍ വളരെ കരുതലോടെയിരുന്ന് മുറിവില്‍ സ്പിരിറ്റ് ഒഴിച്ചു കൊടുത്തതും അവനില്‍ നിന്നും മുക്രയിടുന്നതുപോലെയൊരു സീൽക്കാരം പുറത്തേക്കൊഴുകി. ശബ്ദത്തിന്‍റെ കാഠിന്യം പുറത്തേക്ക് വരാതിരിക്കാന്‍ അമര്‍ത്തിപ്പിടിച്ചുള്ള ആ രോദനം പല കഷണങ്ങളായി ചിതറി തെറിച്ച് ആ മുറിയില്‍ മാത്രമായി തങ്ങി. സര്‍വ്വീസില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോള്‍ താന്‍ പഠിച്ചതെല്ലാം ഓര്‍ത്തെടുത്ത് സ്വന്തം ശരീരത്തിലെ മുറിവ് സ്വയം തുന്നിക്കെട്ടുകയായിരുന്നു കരണ്‍. പച്ച മാംസത്തില്‍ ഓരോ തവണ നൂല് കുത്തിയിറക്കുന്ന മുറയ്ക്ക് അവനില്‍ നിന്നും ധാരയായി കണ്ണീരൊഴുകി. എല്ലാം സഹിച്ചു., ഒടുവില്‍ തുന്നിക്കെട്ടല്‍ പൂര്‍ത്തിയായതും വലിയൊരു നിശ്വാസം പുറത്തേക്കൊഴുക്കി ഏതാനും പെയിന്‍ കില്ലര്‍ ഗുളികകള്‍ വായിലിട്ട് വിഴുങ്ങി തൊട്ടു പിന്നാലെ അല്‍പ്പം സ്പിരിറ്റും കുടിച്ചിറക്കി. ഇപ്പോള്‍ നല്ലൊരു ആശ്വാസം തോന്നുന്നുണ്ട്. കണ്ണുകള്‍ കൂമ്പുന്നു. ശരീരം മുഴുവനായി അഴയുന്നു. പതിയെ കിടക്കയിലേക്ക് അവന്‍ ചാഞ്ഞു. കണ്ണുകള്‍ പൂര്‍ണ്ണമായും അടച്ചപ്പോള്‍ ഇരുട്ടില്‍ അശ്വിനിയും ശിവാനിയും മാത്രം തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു. വല്ലാത്തൊരു സമാധാനം അവനെയൊന്നു പുണര്‍ന്നു. പതിയെ മയക്കത്തിലാണ്ടു. സുഖമുള്ള മയക്കം. ഏതാനും സമയം പരാക്രമണങ്ങളില്ലാതെ കടന്നു പോയി. അപ്പോഴാണ് കതകില്‍ നിര്‍ത്താതെ തട്ടുന്ന ശബ്ദം കരണിന്‍റെ ചെവിയെ അലോസരപ്പെടുത്തിയത്. നടുക്കത്തോടെ അവന്‍ കണ്ണുകള്‍ വലിച്ചു തുറന്നു. ((തുടരും))🔥 കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰🥰 #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ