शरीरात लोहाची तीव्र कमतरता निर्माण झाल्यास हाडांमधील बोन मॅरोला पुरेसे हिमोग्लोबिन तयार करता येत नाही, ज्यामुळे व्यक्तीला अशक्तपणा जाणवतो आणि शरीराची रोगांशी लढण्याची शक्ती कमकुवत होते. 'कोवळ्या अळूच्या पानांमध्ये' (Colocasia esculenta) निसर्गतः वनस्पतीजन्य लोह (Non-heme Iron), कॅल्शियम आणि व्हिटॅमिन 'ए' मुबलक प्रमाणात असते. 'चिंच' (Tamarind) व्हिटॅमिन 'क' ने समृद्ध असते, आणि 'गूळ' (Jaggery) हा लोहाचा उत्तम सेंद्रिय स्रोत आहे. पावसाळ्यात कोवळ्या अळूच्या पानांची भाजी करून त्यात भरपूर चिंच आणि गूळ घालून खाल्ल्याने, विज्ञानाच्या दृष्टीने एक अत्यंत महत्त्वाची प्रक्रिया घडते. वनस्पतींमधील लोह शरीराला थेट शोषून घेता येत नाही, पण जेव्हा अळूच्या पानांसोबत चिंचेचा आंबट रस (व्हिटॅमिन सी) मिक्स होतो, तेव्हा चिंचेचे ऍसिड अळूच्या पानांमधील लोहाचे रूपांतर शरीराला सहज पचण्यायोग्य अशा 'फेरस' स्वरूपात करते (Iron Bioavailability वाढते). गुळामुळे या लोहाची तीव्रता अधिक वाढते. जेव्हा हे लोह आणि गूळ शरीरात शोषले जातात, तेव्हा रक्तातील हिमोग्लोबिनचे प्रमाण अत्यंत वेगाने वाढते आणि तांबड्या पेशींची वृद्धी होते. लोहाचे योग्य वहन पेशींपर्यंत झाल्यामुळे शरीराची अंतर्गत ताकद वाढते आणि पावसाळ्याच्या दिवसांत शरीराची रोगप्रतिकारक शक्ती दुप्पट होऊन संसर्गजन्य आजारांचा धोका टळतो. फायदे: रक्तातील हिमोग्लोबिनचे प्रमाण वेगाने वाढते: रक्ताची कमतरता (Anemia) दूर होऊन शरीरातील फिकटपणा संपतो. रोगप्रतिकारक शक्ती दुप्पट होते: संसर्गजन्य आजार, सर्दी, खोकला आणि तापापासून शरीराचे रक्षण होते. शारीरिक कमजोरी आणि आळस दूर होतो: स्नायूंना भरपूर ऑक्सिजन मिळाल्यामुळे अंगात ताकद येते. #😋आम्ही खादाडी🥧