ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mlbGkEyV?d=n&ui=v64j8rk&e1=cനിന്നിലലിയാനായ് പ്രണയമേ 💔 4 അവസാനഭാഗം "ഉണ്ണിത്താൻ......." അയാളെ കണ്ടതും അവളുടെ ശരീരത്തിൽ ഒരു വിറയൽ അനുഭവപ്പെട്ടു... ഒപ്പം കൈകൾ ഉദരത്തിലേക്ക് ചലിച്ചു.. അയാളുടെ ചൂഴ്ന്നുള്ള നോട്ടം അവളെ അസസ്ഥയാക്കിയിരുന്നു.. സഹായത്തിനായി ആരും തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നുമില്ല... അതെല്ലാം ഓർത്തപ്പോൾ സൂചിയിൽ ഭയമുളവാക്കി "നിങ്ങൾ.... നിങ്ങൾ ഇവിടെ..."? "എന്താ സുചിത്ര കുട്ടി നീ ഈ ഭയപ്പെടണേ.. വേണ്ടാട്ടോ . ഞാൻ നിന്നെ ഒന്നും ചെയ്യില്ല.. കാരണം നീ എനിക്ക് നഷ്ടമായ നിധി ആണ്... പക്ഷെ അങ്ങനെ അങ്ങ് നഷ്ടമാക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയുമോ... അതാ ഞാൻ ഇങ്ങു അന്വേഷിച്ചു വന്നേ..." "പുറത്തു പോകുന്നുണ്ടോ നിങ്ങൾ... " അല്പം ധൈര്യം സംഭരിച്ചു അവൾ പറഞ്ഞതും അയാൾ അത് കേട്ട് അട്ടഹസിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.. "അങ്ങനെ അങ്ങ് പോകാൻ പറ്റുമോ.. നിന്നെ കൂട്ടി കൊണ്ടു പോകാൻ ആണ് ഞാൻ വന്നത്... വാ നമുക്ക് പോകാം..." "എങ്ങോട്ട്..." "നിന്നെ എനിക്ക് നഷ്ടം ആയത് എവിടെ ആണോ അവിടേക്ക് തന്നെ.. അങ്ങ് ആനന്ദനഗരത്തിലേക്ക്..... മുംബൈ സാമ്രാജ്യത്തിലേക്ക്...." "ഇല്ല.. ഞാൻ വരില്ല.." " അങ്ങനെ ഉറപ്പിച്ചു പറയാതെ മോളേ. ഉണ്ണിത്താൻ കൊണ്ടുപോകുമെന്ന് പറഞ്ഞാൽ കൊണ്ടു പോയിരിക്കും.. ഈ അവസ്ഥയിൽ എന്നല്ല നീ തളർന്നു കിടന്നാൽ പോലും ഉണ്ണിത്താൻ കപ്പൽ കടത്തും.. " "ഡോ..." "ചിലയ്ക്കാതെടി... നിന്നെ ഇന്ന് തന്നെ ഞാൻ ഈ നാട് കടത്തും നാളെ പുലർച്ചെ നീ ഉണരുമ്പോൾ നീ അങ്ങ് അവിടെ ആ നഗരത്തിൽ ആയിരിക്കും... ഈ കുഞ്ഞിനേയും കൂടി അവിടെ വളർത്തിക്കോടി.. അതിനും ഒരു ഭാവി ഉണ്ടാകും അവിടെ.. കേട്ടിട്ടില്ലേ ഒരു വെടിക്ക് രണ്ടു പക്ഷി എന്ന്... " അതിന് അവൾ മറുപടി നൽകിയത് തന്റെ കരങ്ങൾ കൊണ്ടു ആയിരുന്നു.. അത് കൂടി ആയപ്പോൾ അയാൾക്ക് ആവേശം വർധിച്ചു "നീ എന്നെ തല്ലി അല്ലേ... സാരമില്ല... ഇതൊന്നും ഈ ഉണ്ണിത്താന് ഒരു പ്രശ്നമേ അല്ല... കേട്ടോടി...." അയാൾ അല്പം കൂടി മുന്നോട്ടു വന്നതും ബെഡിന്റെ സൈഡിൽ താങ്ങി അവൾ ഒരു വിധത്തിൽ എഴുന്നേറ്റു റൂമിന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. അവളുടെ വെപ്രാളം കണ്ടു അയാൾ പരിഹസിച്ചു. "നീ ഓടിയാലും എവിടെ വരെ പോകും... ഞാൻ പറഞ്ഞു നിന്നെ ഉപദ്രവിക്കില്ല.. പകരം എനിക്ക് ഒപ്പം നീ വരണം..." അയാളും അവളുടെ പിന്നാലെ പുറത്തേക്കു ഇറങ്ങി... മെയിൻ ഡോർ തുറക്കാൻ ആയി അവൾ ശ്രെമിച്ചതും അതിന് മുൻപ് തന്നെ അയാളുടെ ബലിഷ്ടമായ കരങ്ങൾ അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ പതിഞ്ഞിരുന്നു. അയാൾ അവളെ പിന്നിലോട്ട് ശക്തിയിൽ വലിച്ചു.. നിയന്ത്രണം തെറ്റി അവൾ താഴേക്ക് പതിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ തന്റെ കുഞ്ഞെന്ന ചിന്തയിൽ അവൾ സ്വബോധം വീണ്ടെടുത്ത് കൈകൾ താഴേക്ക് കുത്തി. കൈകൾക്ക് അസഹ്യമായി വേദന അനുഭവപ്പെട്ടെങ്കിലും അത് ഒന്നും ചിന്തിക്കാതെ അവൾ പതിയെ ഉയർന്നു. ✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️ ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നും മടങ്ങി എത്തിയ ആദി സുചിയെ കാണാൻ ഉള്ള തിടുക്കത്തിൽ വാതിലിൽ ശക്തിയായി മുട്ടി.പല തവണ വിളിച്ചെങ്കിലും വാതിൽ തുറക്കാതെ ആയപ്പോൾ ആദിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ഭയം രൂപപ്പെട്ടു.ആദിയുടെ ഭയം കണ്ടു അംബിക അവന്റെ അരികിലേക്ക് ചെന്നു. "മോനെ ആദി.. നീ ഇങ്ങനെ ടെൻഷൻ ആവാതെ അവൾ ചിലപ്പോൾ മയങ്ങി പോയി കാണും. നീ എങ്ങനെ എങ്കിലും വാതിൽ തുറക്കാൻ ശ്രേമിക്ക്.ലോക്ക് ഫുൾ ചെയ്തിട്ടില്ലല്ലോ.ഇനി അവൾ ഉണർന്നു ധൃതിയിൽ വന്നു തുറക്കാൻ നിന്നാൽ പറയാൻ പറ്റില്ല.. കുഞ്ഞു ഉള്ളതല്ലേ.." അംബിക പറഞ്ഞത് കേട്ട് അവനു തെല്ലൊരു ആശ്വാസം തോന്നി..അവൻ ശക്തിയായി വാതിലിൽ ബലം കൊടുത്തു അകത്തേക്ക് തള്ളി.രണ്ടു മൂന്ന് തവണ തള്ളിയപ്പോഴേക്കും വാതിൽ തുറന്നു വന്നിരുന്നു.എന്നാൽ അകത്തേക്ക് കയറിയ ആദി കണ്ടത് അവശയായി കിടക്കുന്ന സുചിയെ ആണ്.അവളുടെ അവസ്ഥ കണ്ടു അംബികക്കും സങ്കടം തോന്നിയിരുന്നു. ആദി സുചിയുടെ അരികിലെത്തി അവളെ താങ്ങി എടുത്തു.. "സുചി... മോളെ കണ്ണ് തുറക്ക്... സുചി....." സുചിയുടെ കവിളിൽ തട്ടി പല തവണ ആദി വിളിച്ചെങ്കിലും അവൾ കണ്ണുകൾ തുറക്കാൻ പോലും കഴിയാതെ അവശയായി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. "ആദി വേഗം ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ടു പോകാൻ നോക്ക്.." അംബിക ആദിയോട് പറഞ്ഞതും മറ്റൊന്നും ചിന്തിക്കാതെ അവളെ താങ്ങി എടുത്തു അവൻ ഉയർന്നതും അരികിൽ ഒരു ഞരക്കം കേൾക്കാനിടയായി.. കിച്ചണിലേക്ക് ഉള്ള ഇടനാഴിയിൽ രക്തം കണ്ടതും അവൻ അവിടേക്കു നോക്കി... ഒരു തവണ മാത്രമേ അവനു ആ കാഴ്ച കാണാൻ കഴിഞ്ഞുള്ളു. "ഉണ്ണിത്താൻ.... അപ്പൊ ഇയാൾ ആണോ എന്റെ സുചിയെ...." ആ കാഴ്ച കണ്ടു അംബികക്കും തല പെരുക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി.എന്നാൽ സുചിയെ താങ്ങി അയാളെ കണ്ടു നടുങ്ങി നിൽക്കുന്ന ആദിയേ കാണവേ അംബികയുടെ മനോനില തെറ്റിയിരുന്നു. "ആദി.. നീ എന്ത് നോക്കി നിൽക്കുവാ. മോളെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ടു പോടാ.. എന്റെ കുഞ്ഞു.. അവളെ രക്ഷിക്കേടാ... " അംബിക ദേഷ്യത്തോടെയും വേദനയോടെയും പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞതും ആദി സൂചിയെയും കൊണ്ടു ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് തിരിച്ചു. ഒപ്പം അംബികയും. ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ടു വന്നതും ഡ്യൂട്ടിയിൽ ഉണ്ടാരുന്ന ഡോക്ടർ അവർക്കരികിലേക്ക് ഓടിയെത്തിയിരുന്നു. സുചിയുടെ Bp ചെക്ക് ചെയ്ത ശേഷം അവർ ഉടൻ തന്നെ സുചിയെ ലേബർ റൂമിലേക്ക് കയറ്റി. ആദിയുടെ ടെൻഷൻ കണ്ടിട്ടാവണം അംബിക അവനെ വിളിച്ചു അരികിൽ ഇരുത്തി. "മോനെ.. അവൾക്ക് ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല.. അങ്ങനെ അത്ര പെട്ടെന്ന് അവൾക്ക് നിന്നെ വിട്ടു പോകാൻ കഴിയില്ലെടാ.ഞാനും മനസ്സിലാക്കാൻ ഒരുപാട് വൈകിപ്പോയി. അതിനു സമയം കണ്ടെത്തിയില്ല എന്ന് പറയുന്നതാവും ശരി.പക്ഷെ ഇപ്പൊ എനിക്ക് അവളെ പരിപൂർണ വിശ്വാസം ആണെടാ.. ഒരാപത്തും മോൾക്കും കുഞ്ഞിനും ഉണ്ടാകില്ല.. നീ സങ്കടപെടാതെ.." "അമ്മേ.. അവൾക്ക് ബോധം പോലും വരുന്നില്ലല്ലോ.ഡോക്ടറുടെ മുഖം കണ്ടിട്ട് എനിക്ക് എന്തോ... സുചിയുടെ അവസ്ഥ ഇപ്പൊ ഒട്ടും ok അല്ലെന്നാ തോന്നണേ..." "അങ്ങനെ ഒന്നുമില്ലെന്നേ.. അയാൾ ഉപദ്രവിച്ചു കാണും കുട്ടിയെ.അതിന്റെ ഷോക്ക് ആയിരിക്കും. പക്ഷെ അയാൾ...." "അയാൾ ചാവുന്നത് തന്നെ ആണ് നല്ലത്. അതും അയാൾ കാരണം ജീവിതം നഷ്ടമായ അവളെ പോലൊരു പെൺകുട്ടിയുടെ കൈ കൊണ്ടു തന്നെ.." "പക്ഷെ ഈ ഒരു അവസ്ഥയിൽ മോൾ..." "ഇനി ഇതിന്റെ പേരിൽ എന്ത് നിയമനടപടി നേരിടേണ്ടി വന്നാലും ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം അമ്മേ. എനിക്ക് ഇപ്പൊ വലുത് എന്റെ സുചിയും ഞങ്ങളുടെ കുഞ്ഞും ആണ്. മറ്റൊന്നും ഇപ്പൊ എനിക്ക് ഒരു പ്രശ്നം ആയി തോന്നുന്നില്ല.. ഇനി അവളെ വേദനിപ്പിക്കാൻ ആയി ആർക്കും ഞാൻ വിട്ടു കൊടുക്കില്ല.. അത് ഞാൻ തീരുമാനിച്ചതാ..." "മോനെ.. ഞാൻ അവളെ അവഗണിച്ചു എന്നത് ശരിയാ..ഏകമകന്റെ ജീവിതം നശിച്ചു എന്നൊരു ദുഃഖം മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. എനിക്ക് നീ മാത്രമേ ഉള്ളു.. നിനക്ക് നല്ലത് മാത്രം വരണം എന്നൊരു ചിന്തയെ എനിക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു.. ആ സ്വാർത്ഥത എന്നെ സുചിയിൽ നിന്നും അകറ്റി. പക്ഷെ എല്ലാം അറിഞ്ഞപ്പോൾ മനസ്സിൽ വീണ്ടും ദുഷിച്ച ചിന്ത കൊണ്ടു വരാൻ ചുറ്റിനും ആളുകളായിരുന്നു.പക്ഷെ നിന്റെ ജീവന്റെ തുടിപ്പ് അവളിൽ ഉടലെടുത്തതോടെ അവളെ ഞാൻ അറിയാൻ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു.ഇപ്പൊ ഒന്നറിയാം അവളെക്കാൾ നല്ലൊരു പെൺകുട്ടിയെ നിനക്ക് ഒരിക്കലും കിട്ടില്ല... അവൾ നല്ലവൾ ആണ്.മനസ്സിൽ ഒരു കളങ്കവും ഇല്ലാത്തവൾ.ഒരാപത്തും കൂടാതെ രണ്ടു പേരെയും തിരിച്ചു തരണേ ഈശ്വരാ..." അംബികയുടെ സംസാരം കേട്ടതോടെ പകുതി ആശ്വാസം തോന്നിയിരുന്നു ആദിക്ക്.എങ്കിലും സുചിയെ ഓർത്തപ്പോൾ വീണ്ടും അവന്റെ മനസ്സ് പിടഞ്ഞു. അല്പം കഴിഞ്ഞു ലേബർ റൂമിൽ നിന്നും വെള്ളത്തുണിയിൽ പൊതിഞ്ഞു കുഞ്ഞുമായി നഴ്സ് പുറത്തേക്ക് വന്നതും ആദി ഇരുപ്പിടത്തിൽ നിന്നും വേഗം നഴ്സിന്റെ അരികിലേക്ക് ഓടി അണഞ്ഞു. " നോർമൽ ഡെലിവറി അല്ലായിരുന്നു.. സിസേറിയൻ ആയിരുന്നു. പെൺകുട്ടിയാണ്.." നഴ്സ് പറഞ്ഞതും ആദി കുഞ്ഞിനെ കയ്യിലേക്ക് വാങ്ങി മാറോട് അണച്ചു. കുഞ്ഞിളം നെറുകയിൽ ചുംബിച്ചു. നഴ്സ് കുഞ്ഞിനെ തിരികെ വാങ്ങിയതും ആദി ആ നിമിഷം തന്നെ സുചിയെ തിരക്കിയിരുന്നു. ഡോക്ടർ പറയും എന്ന് മറുപടി നൽകി അവർ അകത്തേക്ക് പോയതും ആദിക്ക് ടെൻഷൻ ആയി. അല്പം കഴിഞ്ഞു ഡോക്ടർ പുറത്തേക്ക് വന്നതും ആദി സുചിയെ അന്വേഷിച്ചു. അവന്റെ ഗദ്ഗദം ഇടറുന്നുണ്ടാരുന്നു.. "സോറി ആദിത്.സുചിത്രയേ ഇവിടെ എത്തിച്ചപ്പോൾ തന്നെ ക്രിട്ടിക്കൽ ആയിരുന്നു. പിന്നെ കുഞ്ഞിന്റെയും അമ്മയുടെയും ഹെൽത്ത്‌ നോക്കി ഞങ്ങൾക്ക് സിസേറിയൻ ചെയ്യേണ്ടി വന്നു. but സുചിത്രക്ക് head injury ഉണ്ടായിരുന്നു. അതെങ്ങനെ എന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല.ആ കുട്ടി എവിടെ എങ്കിലും വീണിരുന്നോ.." "അറിയില്ല ഡോക്ടർ.. ഞങ്ങൾ വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ അവൾക്ക് ബോധം ഇല്ലായിരുന്നു.." "ആ കുട്ടിയെ ഒറ്റയ്ക്കാക്കി പോകാൻ നിങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെ തോന്നി.ആ കുട്ടിയുടെ കണ്ടീഷൻ തീരെ മോശം ആയിരുന്നു.. അതാണ് നോർമൽ ഡെലിവറി സാധ്യമല്ലായിരുന്നു.പക്ഷെ തലക്ക് പിന്നിലേറ്റ ക്ഷതം അത് മാരകമായിരുന്നു. abnormal ആയിരുന്നു ആ കുട്ടി. പരമാവധി ഞങ്ങൾ ശ്രെമിച്ചു.. but .." "ഡോക്ടർ..." "സോറി ആദിത്.. she is no more..." ഡോക്ടറുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും ആദിക്ക് പിടിച്ചു നില്കാൻ ആയില്ല.അവൻ പൊട്ടികരഞ്ഞു കൊണ്ടു നിലത്തേക്ക് ഊർന്നു വീണു.അംബികയ്ക്കും അവനെ എങ്ങനെ ആശ്വസിപ്പിക്കണമെന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു.അവരും കരയുകയായിരുന്നു. ജീവനോടെ ഉണ്ടാരുന്നപ്പോൾ അവൾ ആഗ്രഹിച്ച മാതൃവാത്സല്യം, ഒരമ്മയുടെ സ്നേഹം ഒന്നും തന്നെ നൽകാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.. മനസറിഞ്ഞു അവളെ ചേർത്ത് നിർത്തിയിട്ടില്ല. ഓരോന്ന് ഓർക്കുമ്പോഴും അവരുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.. വൈകാതെ തന്നെ സുചിയുടെ ജീവനറ്റ ശരീരം ആദിക്ക് കാണാൻ കഴിഞ്ഞു. പൊട്ടികരഞ്ഞു കൊണ്ടു അവളുടെ മാറിലേക്ക് അവൻ ചാഞ്ഞു വീഴുമ്പോൾ അവളിൽ നിന്നും അവനെ അടർത്തി മാറ്റാൻ അംബിക ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടാരുന്നു.. അവർക്കും തീരാ വേദന ആയിരുന്നു സുചിയുടെ വേർപാട്.. "നിന്നിലലിയാൻ ആയി ജനിച്ചവൻ ആണ് ഞാൻ... എന്റെ പ്രണയവും നിനക്ക് മാത്രം അവകാശപ്പെട്ടതാണ്... നീ എനിക്കായി.. ഞാൻ നിനക്കായി ഒരു ജന്മം കൂടി പിറവി കൊള്ളും സുചി.. നിന്റെ ഈ മടക്കം താത്കാലികമാണ്... എന്നിൽ നിന്നും നിന്റെ ഓർമ്മകൾ വേർപെടില്ല പെണ്ണെ.. " കരഞ്ഞു കൊണ്ടു അവളുടെ മൂർദ്ധാവിൽ ചുംബിച്ചു കൊണ്ടു ആദി പറഞ്ഞതും അവിടെ കണ്ടു നിന്നവരുടെയും കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു.. ✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️ ആദിക്ക് ആ ഷോക്കിൽ നിന്നും വിട്ടു മാറാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.. തന്റെ പ്രണയത്തെ, തന്റെ പാതിയെ നഷ്ടപ്പെട്ട ആ അവസ്ഥയിൽ അവൻ തളർന്നു പോയിരുന്നു. ഉണ്ണിത്താൻ കൊല്ലപ്പെട്ടത് സംബന്ധിച്ച് അന്വേഷണം ആരംഭിച്ചെങ്കിലും പ്രതിയായി അവർ വിധിയെഴുതിയ സുചിയും ഈ ഭൂമിയിൽ അവശേഷിക്കുന്നില്ലാത്ത സാഹചര്യത്തിൽ ആ കേസ് അവിടെ അവസാനിച്ചു. പലരും തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു സുചിയെ.സുചിയെ കുറ്റപ്പെടുത്തിയവർ എല്ലാം സുചിയുടെ കാര്യങ്ങൾ അറിഞ്ഞു വിതുമ്പി... പക്ഷെ അത് കാണാൻ സുചി ഇനി ഉണ്ടാവില്ല... അവൾ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ കുറ്റപ്പെടുത്തിയവർ മരണപെട്ടപ്പോൾ സങ്കടം കാട്ടിയിട്ട് എന്താണ് പ്രയോജനം. എല്ലാവരുടെയും മുൻപിൽ പുഞ്ചിരിയോടെ ജീവിക്കുന്ന ആദി രാത്രി റൂമിൽ കുഞ്ഞു ഉറങ്ങി കഴിയുമ്പോൾ പൊട്ടി കരയുമായിരുന്നു.ആ നിമിഷങ്ങളിൽ തനിക്കൊപ്പം അവൾ ഉണ്ടെന്ന് അവൻ വിശ്വസിച്ചു.. ✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️ വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം...... ആദി പതിയെ പൊരുത്തപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയിരുന്നു.. സുചി എന്നും അവന്റെ ഒപ്പം ഒരു നിഴൽ ആയി ഉണ്ടെന്ന് അവൻ വിശ്വസിച്ചു.. അങ്ങനെ വിശ്വസിക്കാൻ ആയിരുന്നു അവനു ഇഷ്ടവും. അവന്റെ ജീവനെ അവനെ ഏൽപ്പിച്ചു സുചി മടങ്ങിയപ്പോൾ അവനു ആ കുഞ്ഞിനെ അവഗണിക്കാനോ ശ്രദ്ധിക്കാതിരിക്കാനോ കഴിഞ്ഞില്ല.ഒരമ്മയുടെ കുറവ് ആ കുഞ്ഞിന് ഉണ്ടാവരുത് എന്ന് അവനു നിർബന്ധം ഉണ്ടായിരുന്നു. അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും സ്നേഹം അവൻ ആ കുഞ്ഞിന് നൽകി. ✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️ രാവിലെ തന്നെ അച്ഛനുമൊത്തു പത്രം വായിക്കുന്ന തിരക്കിൽ ആണ് ഏഴു വയസ്സുകാരി ആത്മീയ എന്ന ആദിയുടെയും സുചിയുടെയും കുറുമ്പി ആമി... ഓരോ വാർത്തകളും ആദി വായിച്ചു കഴിയുമ്പോൾ ആ കേട്ടതൊക്കെ പതിയെ അച്ഛനോട് പറയാൻ ആമി ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടാരുന്നു. എല്ലാം കണ്ടു സന്തോഷത്തോടെ അംബികയും ഉമ്മറത്തുണ്ടാരുന്നു..അവർ അകത്തേക്ക് മടങ്ങിയതും ആമി ചിണുങ്ങി കൊണ്ടു ആദിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. "അച്ഛേ..." "എന്നാടാ..." "സുചിയമ്മ ഇനി മടങ്ങി വരുവോ. വാവയെ കണ്ടിട്ടില്ല എന്നല്ലേ അച്ഛ പറഞ്ഞെ. അപ്പൊ ഇനി മടങ്ങി വന്നാലോ " ആമിയുടെ നിഷ്കളങ്കമായ ആ ചോദ്യത്തിന് മുന്നിൽ ഒരു നിമിഷം ആദി ഒന്ന് പതറി.. പക്ഷെ വേഗം തന്നെ അവൻ സന്തോഷത്തോടെ ആമിയെ ചേർത്തു പിടിച്ചു ഉണ്ട കവിളിൽ മുത്തി.. "മടങ്ങി വന്നല്ലോ... അത് കൊണ്ടു അല്ലേ അച്ഛക്ക് ഇപ്പോഴും ഹാപ്പി ആയി ഇരിക്കാൻ കഴിയുന്നത്. ഇല്ലേൽ അച്ഛൻ സങ്കടത്തോടെ ജീവിക്കേണ്ടി വരില്ലായിരുന്നോ.." "എന്നിട്ട് വാവേടെ അമ്മ എവിടെ.." "വാവേടെ അമ്മ വാവയെ കാണാൻ തോന്നുമ്പോഴെല്ലാം ഓടി വരാറുണ്ടല്ലോ " "എന്നിട്ട് ആമിമോൾ കാണുന്നില്ലല്ലോ അച്ഛേ..." "അതുണ്ടല്ലോ ആമി കുട്ടി... അമ്മക്ക് നമ്മളെ കാണാൻ കഴിയും. നമുക്ക് കഴിയില്ല..." "അതെന്താ..." "അത് അച്ഛൻ എന്റെ ആമിക്കുട്ടിക്ക് വലുതായി കഴിഞ്ഞു പറഞ്ഞു തരാട്ടോ.." "അപ്പൊ എനിക്ക് അമ്മേനെ കാണാൻ പറ്റൂലെ അച്ഛേ..." "ആമികുട്ട്യേ...ഇടക്ക് മോൾ അമ്മയെ ഓർക്കുമ്പോൾ ഒരു തണുത്ത കാറ്റ് മോൾക്കരികിൽ അനുഭവപ്പെടാറില്ലേ." "ഉണ്ടല്ലോ.." "അത് വാവയെ കാണാൻ അമ്മ വരുന്നതാ..." "സത്യാണോ അച്ഛേ.." "അതേടാ..." "ആമിമോളെ കാണാൻ അപ്പൊ അമ്മ വരുവല്ലേ... ഞാൻ ഇത് അച്ഛമ്മയോട് പറയട്ടെ..." "ഓടി ചെന്നു വേഗം പറഞിട്ട് വാ.. നമുക്ക് സ്കൂളിൽ പോകണ്ടേ.... ഇല്ലേൽ അമ്മ അച്ഛയെ വഴക്ക് പറയും..." "ആണോ.." "അതെ..." "എന്നാ ആമിക്കുട്ടി വേഗം വരാട്ടോ.." ആമി സന്തോഷത്തോടെ ആദിയുടെ മടിയിൽ നിന്നും ഊർന്ന് ഇറങ്ങി ഉത്സാഹത്തോടെ അംബികയുടെ അരികിലേക്ക് ഓടി. ആദിക്കും ആ കാഴ്ച കണ്ടു സതൃപ്തി തോന്നിയിരുന്നു.. തന്റെ കുഞ്ഞും എല്ലാം മനസ്സിലാക്കുന്ന നിമിഷം അവളുടെ അമ്മയെ ഓർത്തു അഭിമാനിക്കും. അവളുടെ അമ്മയെ പോലൊരു ജീവിതം അവൾക്കുണ്ടാകരുത്. പ്രതികരിക്കേണ്ടിടത്തു പ്രതികരിച്ചു സമൂഹത്തിന് വേണ്ടി ജീവിക്കുന്നവൾ ആകണം.പെൺകുട്ടികൾക്ക് ഒരു മാതൃക ആകണം.അവർക്ക് വേണ്ടി അവരുടെ നന്മക്ക് വേണ്ടി ജീവിക്കുന്നവൾ ആകണം എന്ന നിലപാട് ആയിരുന്നു ആദിക്ക്.. "സുചി നീ ഇതെല്ലാം കാണുന്നുണ്ടാവും അല്ലേ.വർഷങ്ങൾ പിന്നിട്ടു.. പക്ഷെ ഇപ്പോഴും നീ എനിക്ക് കൂടെ ഉണ്ടെന്ന് തോന്നൽ ഉണ്ട്.തോന്നൽ അല്ല സത്യം ആണ്..നമ്മുടെ മോൾ നിന്നെ ഒരുപാട് miss ചെയ്യുന്നെടി... അവൾക്കായി ആണ് ഇനി എന്റെ ജീവിതം.അവളുടെ അമ്മയുടെ അനുഭവം പോലെ മറ്റാർക്കും ഉണ്ടാകരുതെന്ന് ചിന്തിച്ചു സമൂഹത്തിൽ നടക്കുന്ന നീച പ്രവർത്തികൾക്കെതിരെ പ്രവർത്തിക്കുന്നവൾ ആകണം.നമ്മുടെ മോൾക്ക് കഴിയുമെടോ അത്.അന്ന് അവൾക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകാൻ എന്റെ പെണ്ണും ഒപ്പം ഉണ്ടാകണം.നിന്റെ ജീവിതം നശിപ്പിച്ചവന് നീ വിധി എഴുതിയ പോലെ എല്ലാർക്കും അതിനുള്ള ധൈര്യം ഉണ്ടാകണം.. പെണ്ണിന് നേരെ കൈ പൊക്കുമ്പോൾ ഒന്ന് ഭയക്കണം ഏതവനും..നീ നിന്റെ ലോകത്തു ഇരുന്നു അവളുടെ ഒപ്പം കൂട്ടായ് ഉണ്ടാകണേ സുചി..." ശരീരത്തിൽ ഒരിളം കാറ്റേറ്റതും അവൻ പുഞ്ചിരിയോടെ ടേബിളിൽ ഇരുന്നിരുന്ന സുചിയുടെ ഫോട്ടോയിലേക്ക് നോക്കി.ഒപ്പം അവന്റെ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞു. "എന്റെ പ്രണയം നീ അല്ലേ പെണ്ണെ.. വരും ജന്മവും നിന്നിലലിയനായി എനിക്ക് പിറക്കണം... ഒപ്പം നമ്മുടെ ആമിമോളും ഉണ്ടാകണം....." കണ്ണുകൾ തുടച്ചു ആമിമോളുടെ അരികിലേക്ക് അവൻ നടക്കുമ്പോൾ ഒരു അമ്മമനസ്സുമായി ആദിയുടെ പാതിയായവൾ അവന്റെ പിന്നിൽ പുഞ്ചിരി പൊഴിക്കുന്നുണ്ടാരുന്നു... ••ശുഭം•• ഇങ്ങനെ ഒരു എൻഡിങ് ആണ് ഞാൻ മനസ്സിൽ കരുതിയത്.. സങ്കടം ഉണ്ട്.. പക്ഷെ ഇതാണ് ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ച എൻഡിങ്. എത്രത്തോളം നന്നായി എന്നറിയില്ല ഇനി ആദി ജീവിക്കുന്നത് ആമിമോൾക്ക് വേണ്ടി ആണ്.. ഒപ്പം ഒരു നിഴൽ ആയി സൂചിയും അവർക്കരികിൽ ഉണ്ടാകും. ഒന്നിലും തകർന്നു പോകാതെ കരുത്തുറ്റ വനിതയായി ആമി മോൾ വളർന്നു വരട്ടെ ❣️😍 എല്ലാവർക്കും ഇഷ്ടം ആയെങ്കിൽ അഭിപ്രായം അറിയിക്കണേ 😊 എല്ലാവരോടും ഒത്തിരി സ്നേഹം 🥰 കുങ്കുമപ്പാടം ഇടട്ടെ ഇന്ന് തന്നെ അതോ നാളെ മതിയോ കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰 #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ