📙 നോവൽ, 📔 കഥ Image & Post | ShareChat

𝑺𝒉𝒂𝒇𝒆𝒆𝒌 𝑴𝒐𝒉𝒂𝒎𝒎𝒆𝒅 - Author on ShareChat: Funny, Romantic, Videos, Shayari, Quotes

#📙 നോവൽ - നീലാംബരം...... 🔻 ഭാഗം _8 ✍️ രചന - Aysha akbar ട്രെയിനിലിരിക്കുമ്പോൾ മുഖത്തേക്കടിക്കുന്ന ചൂട് കാറ്റിനു തന്നേ പൊള്ളിയടർത്താൻ കഴിവുള്ളത് പോലെ തോന്നി അഭിക്ക്...... ഇങ്ങനെയൊരു യാത്രയിൽ തുടങ്ങി ഇന്ന് തന്റെ ഉള്ളം കയ്യിലുള്ളതെല്ലാം ശൂന്യമായിരിക്കുന്നു..... ആർക്കും മനസ്സിലാകാത്ത വിധം താനീ ലോകത്ത് ഒറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു..... അവൻ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയങ്ങനെയിരുന്നു...... ഉത്തരമില്ലാത്ത ഒരായിരം ചോദ്യങ്ങൾ കൊണ്ട് മനസ്സ് നീറി പ്പുകയുമ്പോഴും ആനന്ദി യെ മനസ്സോന്നോർമിപ്പിച്ചു..... ഉറക്കത്തിൽ നിന്നെഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ അവൾ തന്നേ കാണാതെ വിഷമിക്കില്ലേ...... അഭി എന്ന് പറഞ്ഞാ ചുണ്ടുകൾ വിതുമ്പുന്നതോർക്കുമ്പോൾ അവന്റെ ഉള്ളൊന്ന് പിടഞ്ഞു...... അതേ.... അവളുടെ സാമീപ്യം തന്റെ അരികിൽ ആദ്യമായി അറിഞ്ഞ ആ സ്റ്റേഷനെ ലക്ഷ്യം വെച്ചാണ് തന്റെ യാത്ര..... ഞാനും നിങ്ങളുമെല്ലാം കാത്തിരിക്കുക യായിരുന്നു...... പാറ കെട്ടുകളിൽ മഞ്ഞു വീഴുന്നു..... ഉരുകുന്നു...... വീണ്ടും മഞ്ഞിൻ പടലങ്ങൾ തണുത്തുറഞ്ഞു കട്ട പിടിക്കുന്നു.... നാമെല്ലാം കാത്തിരിക്കുന്നു...... എന്തിനോ അവന്റെ ഉള്ളം ഉരുവിട്ട് കൊണ്ടിരുന്നു....... അന്നത്തെ ആ ദിവസം ട്രെയിനിനോട്ടും വേഗത യില്ലാത്തത് പോലെ തോന്നിയവന്..... അതിനേക്കാൾ വേഗത തന്റെ ഹൃദയത്തിനല്ലേ.... അവളെ കണ്ടെത്താൻ തനിക്ക് കഴിയുമോ അതോ പരാചയ പ്പെടുമോ തുടങ്ങി ചോദ്യങ്ങൾ പലതും അവനെ അസ്വസ്ഥമാക്കി കൊണ്ടിരുന്നു..... വെറും കൈയ്യോടെ വീട്ടിലേക്ക് തിരികെ ചെല്ലുമ്പോൾ അമ്മയെവിടെ യെന്ന് ആനന്ദി ചോദിക്കില്ലേ...... വിശ്വാസ യോഗ്യമായ കഥ ക്ക് കാത്തിരിക്കുന്ന ഏട്ടത്തിയെ എങ്ങനെ അഭിമുഖീകരിക്കും.... വീണ്ടും എല്ലാവർക്കും മുമ്പിലും താൻ കള്ളം പറഞ്ഞതാവില്ലേ..... ഒന്നും അറിയുന്നില്ലായിരുന്നവന്...... ഒന്ന് മാത്രമറിയാം.... അങ്ങനെ സംഭവിക്കാൻ പാടില്ലെന്ന്...... തിരികെ ഇവിടെ നിന്ന് ട്രെയിൻ കയറുമ്പോൾ എല്ലാത്തിനുമുള്ള ഉത്തരം തന്റെ കൈ പിടിയിലുണ്ടാവുക തന്നേ വേണം..... അവൻ മനസ്സിന് സ്വയം ബലം കൊടുത്തു........ ആൾ തിരക്കുള്ള ആ സ്റ്റേഷനിൽ ഇറങ്ങാൻ നേരം അവന്റെ കൈ കാലുകൾ കുഴയുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... എവിടെ നിന്ന് തുടങ്ങണമെന്ന് പോലും അവനു ബോധ്യമില്ലായിരുന്നു...... ഇനി ഇത് തന്നെയാണോ അവൾ കയറിയ സ്റ്റേഷനെന്നും മനസ്സിന് ഉറപ്പില്ലാത്തത് പോലെ.... ആകെ ക്കൂടി ആഴങ്കകൾ ശരീരത്തെ തളർത്തുന്നുണ്ട്...... അവൻ പതിയെ ട്രെയിനിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി ...... തമിഴ് നാടിനോട് അതിർത്തി പങ്കിടുന്ന ഒരു നഗരമാണത്...... അത് കൊണ്ട് തന്നേ തമിഴന്മാരും മലയാളികളുമായി വലിയ തിരക്കുണ്ട്...... അവൻ ആളുകൾക്കിടയിലൂടെ നടന്നു..... തോളിലിട്ടിരുന്ന ബാഗിൽ പിടി മുറുക്കി....... പോകാൻ തനിക്കൊരു ലക്ഷ്യ സ്ഥാനമില്ലെന്ന തിരിച്ചറിവിൽ അവിടെയുള്ളൊരു സിമന്റ്‌ ബെഞ്ചിലേക്ക് അവനിരുന്നിരുന്നു...... കുപ്പിയിലുള്ള വെള്ളം അല്പം അധികം വായിലേക്ക് കമിഴ്ത്തി കൊണ്ടവൻ തലക്ക് കൈ വെച്ചങ്ങനെ യിരുന്നു..... തലയുടെ ഭാരം കൈകൾക്ക് പോലും താങ്ങാത്തത് പോലെ..... അവൾ തന്നിലേക്ക് കയറി വന്നത് ഇവിടെ നിന്നാണ് എന്നത് കൊണ്ട് തന്നേ ഇവിടെ നിന്ന് തുടങ്ങണമെന്ന് മനസ്സ് പറയുന്നു..... അവൻ ഇരുന്നിടത്ത് നിന്നെഴുന്നേറ്റു..... ഇരുന്ന് കളയാനൊന്നും തനിക്ക് സമയമില്ലല്ലോ..... അവിടെ കണ്ടൊരു പോർട്ടറോഡാണ് അവൻ ആദ്യമായി അവളെ ചോദിക്കാനൊരുങ്ങിയത് ..... പക്ഷെ അയാളുടെ മുമ്പിൽ ചെന്നപ്പോഴാണ് എന്ത് ചോദിക്കണമെന്നതിനെ കുറിച് അവനാലോചിച്ചത്... അവന്റെ മുഖത്ത് മിന്നി മറയുന്ന ഭാവങ്ങൾ അയാൾ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്...... അവനു ശബ്ദം പുറത്തേക്ക് വരുന്നില്ലായിരുന്നു..... കഴുത്തിൽ വിയർപ്പ് പൊടിഞ്ഞു...... എന്നണ്ണാ..... ഒരു പെണ്ണിനെ അറിയുമോ യെന്ന് ചോദിക്കാനാ .... അവന്റെ ഭാവം കണ്ടെന്ന വണ്ണം അയാൾ ചോദിക്കുമ്പോൾ അവൻ വല്ലാത്തൊരു പരിഭ്രമത്തോടെ യാണത് പറഞ്ഞത്....... എന്ത പൊണ്ണ്.... അവന്റെ ഭാവം കണ്ടൊരു ചൂഴ്ന്നു നോട്ടത്തോടെ അയാളത് ചോദിക്കുമ്പോൾ നീലാംബര പ്പൂക്കൾ മാത്രം നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നവന്റെ മനസ്സിൽ..... അതെങ്ങനെ പറയും താൻ... അറിയുന്നില്ലായിരുന്നവന്..... നീല സാരി ചുറ്റി.... തലയിൽ നീല പ്പൂക്കൾ ചൂടി...... മൂക്കിലൊരു നീല ക്കൽ മൂക്കുത്തി..... അവൻ ഓർമകളിൽ നിന്നെന്ന പോൽ അവളെ ഓർത്തു പറയുമ്പോൾ അയാൾ അവനെ തന്നേ ഉറ്റ് നോക്കി നിന്നു.... അവന്റെ പരിഭ്രമം നിറഞ്ഞ ഭാവത്തിലേക്ക് അയാൾ ഉറ്റ് നോക്കി.. ഏതാവത് ഫോട്ടോ ഇറുക്കാ...... ആയാളോരു സംശയത്തോടെ ചോദിക്കുമ്പോൾ അവൻ ഇല്ലെന്ന അർത്ഥത്തിൽ ഒന്ന് തലയാട്ടി...... ഫോട്ടോ ഇല്ലാമ എപ്പടി സർ .......ഇന്ത ആള് സുമ്മാ..... അവന്റെ മറുപടിയും ഭാവവും കണ്ടയാളൊരു പുച്ഛത്തോടെ അതും പറഞ്ഞു അവിടെ നിന്ന് നടന്നു നീങ്ങാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് അഭിക്കൊരു നിമിഷം അതോർമ്മ വന്നത്.... അവൻ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ആ ഫോണെടുത്തു അയാൾക്ക് പിറകെ ധൃതി യിൽ നടന്നു..... അണ്ണാ.... ഈ കുട്ടിയുടെ അമ്മ.... കണ്ടിട്ടുണ്ടോ....... ഫോണിൽ തന്നോടൊപ്പം ചിരിച്ചു നിൽക്കുന്ന ആനന്ദിയുടെ ഫോട്ടോ അയാൾക്ക് നേരെ കാണിക്കുമ്പോൾ അയാൾ വളരേ ഗൗരവത്തോടേ അത് നോക്കി..... അഭി യും പ്രതീക്ഷയോടെ അയാളെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്..... അയാൾ അവനു നേരെ തലയൊന്നുയർത്തി ഇല്ലെന്ന അർത്ഥത്തിൽ നിരാശയോടേ തലയാട്ടുമ്പോൾ അത് വരെ അഭിയുടെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്ന പ്രതീക്ഷ പെട്ടെന്ന് മാഞ്ഞു പോയിരുന്നു...... അയാൾ ഫോൺ തിരികെ കൊടുത്ത് അവിടെ നിന്നും നടന്ന് പോയെങ്കിലും അഭിക്കൊരു കച്ചി തുരുമ്പ് കിട്ടിയത് പോലെ തോന്നിയിരുന്നു....... അതേ.... ഇതാണ് ഇനി തനിക് മുന്നോട്ടുള്ള വഴി വിളക്കെന്ന് അവനു മനസ്സിലായിരുന്നു...... എങ്ങനെ അവളെ തിരയണം എന്ന തന്റെ ആദ്യ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം കിട്ടിയിരിക്കുന്നു....... പിന്നീട് ആ റെയിൽ വേ സ്റ്റേഷനിൽ സ്ഥിരമായി ഉള്ള ഓരോ ആളുകളുടെയും അരികിൽ ച്ചെന്ന് അവൻ ആനന്ദിയുടെ ഫോട്ടോ കാണിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു...... എന്നാൽ ആർക്കും അവളെ കണ്ട് പരിചയം പോലുമില്ലായിരുന്നു..... തീവണ്ടികൾ ചൂളം വിളയോടെ മാറി മാറി വന്നു പോയി...... എന്നാൽ അവന്റെ ഉള്ളിൽ അപ്പോഴും അതേ ചൂളം വിളി ബാക്കിയായിരുന്നു.... കത്തി നിൽക്കുന്ന സൂര്യന്റെ ചൂട് കുറയാൻ തുടങ്ങിയെങ്കിലും അവന്റെയുള്ളിലെ ചൂട് ഒട്ടും ആറിയിട്ടില്ലായിരുന്നു..... പ്രതീക്ഷകളെല്ലാം അസ്ഥാനത്തായത് പോലെ അവനൊരു തളർച്ചയോടെ ഒഴിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ഒരു സിമന്റ്‌ ബെഞ്ചിലേക്കിരുന്നു..... ഇനിയെന്ത് ചെയ്യും...... എവിടെ പോയി തിരയും..... ഇവിടെയാണ്‌ താൻ അവളെ കണ്ടിട്ടുള്ളത്.... ഇവിടെ നിന്ന് പുറത്ത് കടന്ന് ഇത്രയും വലിയൊരു സ്ഥലത്ത് എവിടെ താനവളെ അന്വേഷിക്കും..... ഒന്നും അറിയുന്നില്ലായിരുന്നവന്..... തോറ്റവനെ പോലെ പിന്തിരിഞ്ഞു ചെല്ലാൻ അവന്റെ മനസ്സൊന്ന് മടിച്ചു... അവൻ വാഷ് റൂമിലേക്കൊന്ന് പോയി..... ടാപ് തുറന്ന് വെള്ളം മുഖത്തേക്ക് തളിക്കുമ്പോഴും ഉള്ളിലൊരു അഗ്നി പുകയുക തന്നെയായിരുന്നു..... വെള്ളം ഇറ്റി വീഴുന്ന മുഖത്തോടെ അവൻ കണ്ണുകളൊന്ന് തുറന്നു..... നേരെ കാണുന്നത് ഒരു കണ്ണാടിയാണ്.... അതിൽ തന്റെ മുഖം കാണാം..... എപ്പോഴും വൃത്തിയായി ചീകി സൂക്ഷിക്കുന്ന അല്പം ബലമുള്ള തന്റെ മുടി തുമ്പുകൾ അലങ്കോലപ്പെട്ടു കിടക്കുന്നുണ്ട്.. ക്ലീൻ ഷേവ് ചെയ്തിരുന്ന താടിയിൽ ചെറു രോമങ്ങൾ പൊടിഞ്ഞു തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്........ എപ്പോഴും കുസൃതി നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന കുഞ്ഞി കണ്ണുകളിൽ അഗാധ മായൊരു ഭാരം.... ആ ഭാരം തന്നേ താനല്ലാതാക്കുന്നത് പോലെ തോന്നിയവന്..... അവൻ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് ഒന്ന് കൂടി സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി... ആനന്ദിക്ക് തന്റെ ഛായ യുണ്ടോ. തന്റെ പോലെ ചെറിയ കണ്ണുകളാണോ അവൾക്ക്.. അതോ മൂക്കോ ...... എല്ലാവരും പറയും പോലെ ആരെയും മയക്കാനുതകുന്ന തന്റെയാ ചിരിയാണോ അവൾക്ക് കിട്ടിയിട്ടുള്ളത്.... അതുമല്ലെങ്കിൽ തങ്ങളുടെ കവിളിലേ ചെറിയ നുണക്കുഴികളാണോ സാമ്യം... ഒരു ഭ്രാന്തനെ പോലെ അവന്റെ മനസ്സ് സാമ്യങ്ങളെ തിരഞ്ഞു....... കയ്യിലിട്ട വെള്ളിയുടെ ചങ്ങല അല്പം മുകളിലേക്ക് കയറ്റി വെച്ചു കൊണ്ട് ടാപ് തുറന്നവൻ വീണ്ടും അല്പം വെള്ളം മുഖത്തേക്കൊഴിച്ചു.... ഉള്ളിലെ കനലിനെ കെടുത്താനെന്ന വണ്ണം..... നേരം ഒരുപാട് നീങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.... ഇവിടെയുള്ള ആരോടും ഇനി ചോദിക്കാൻ ബാക്കിയില്ല .... തല്ക്കാലം പെട്ടെന്നൊരു തിരിച്ചു പോകില്ല..... നാളെ ഒന്ന് കൂടി വരാം. ഇന്ന് തനിക്ക് മുഖം തരാത്ത അവളെ അറിയുന്ന ആരെങ്കിലും ഒരാൾ നാളെ എന്റെ മുമ്പിൽ വരുമായിരിക്കും...... ശുഭാപ്തി വിശ്വാസത്തെ മുറുകെ പിടിച്ചു കൊണ്ടവൻ പ്ലാറ്റ് ഫോമിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കുള്ള കോണിപ്പടികൾ ചവിട്ടി കയറി....... സത്യം തന്റെ ഭാഗത്തായത് കൊണ്ട് തന്നേ അവൾക്ക് തന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാൻ കഴിയില്ലെന്ന് അവനറിയാമായിരുന്നു..... ഏതെങ്കിലും രൂപത്തിൽ അവൾ തന്റെ അടുത്ത് വന്നെത്തുക തന്നേ ചെയ്യുമെന്ന് അവൻ വിശ്വസിച്ചു........ ചേട്ടാ....സ്റ്റേ ചെയ്യാൻ പറ്റിയ ഏതെങ്കിലും ഒരു ലോഡ്ജിലേക്ക് പോകണം..... ഓട്ടോ യിലേക്ക് കയറും വഴി അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൻ സീറ്റിലേക്ക് ചാരി ക്കിടന്നു...... പിന്നേ ഏതോ ഓർമയിൽ നിന്നെന്ന പോലെ ഞെട്ടി കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് നോക്കി .... വഴി വക്കിലെവിടെയെങ്കിലും ആ നീല സാരി കാണുന്നുണ്ടോ എന്നവന്റെ കണ്ണുകൾ തിരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.... അവൾ തന്റെ കൈ വെള്ളയിലേക്ക് വരുമെന്ന് അവന്റെ മനസ്സ് പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ കൂടി അതിന് എത്ര കാത്തിരിക്കണമെന്ന് അവനറിയില്ലായിരുന്നു...... ഒരു ബിൽഡിംഗിന്റെ മുമ്പിൽ ഓട്ടോ റിക്ഷ നിന്നപ്പോഴാണ് അവൻ പുറത്തേക്ക് നട്ട മിഴികളെ ഒതുക്കി വെച്ചത്..... എത്രയായി....... നാല്പതു രൂപ..... അവൻ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും പൈസ എടുത്ത് കൊടുക്കും മുന്പേ ആ ഫോണെടുത്തു അയാൾക്ക് നേരെ കാണിച്ചു........ ഈ കുട്ടിയെ എവിടെയെങ്കിലും കണ്ടിട്ടുണ്ടോ ചേട്ടാ..... അവനത് ചോദിക്കുമ്പോൾ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷഷയില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ കൂടി അയാൾ ഫോൺ കയ്യിലേക്ക് വാങ്ങി അത് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.... ഈ കുട്ടിയെ യാണോ വേണ്ടത് .... അയാൾ അവനെ നോക്കി ഒരു സംശയ ഭാവത്തിൽ അത് ചോദിക്കുമ്പോൾ അവൻ അല്ലെന്ന് തലയാട്ടി........ ഈ കുട്ടിയുടെ അമ്മയെ യാണ്‌ വേണ്ടത്... അവൻ ഉറച്ച വാക്കുകളുടെ അത് പറയുമ്പോൾ അയാൾ അവനെ അടി മുടിയൊന്ന് നോക്കി..... അല്പം ചുരുണ്ട ബലമുള്ള മുടിയും..... ചെറിയ കണ്ണുകളും വെട്ടിയൊതുക്കിയ കട്ടി മീശയും ഒഒക്കെയായി വളരെ നല്ല രീതിയിൽ വസ്ത്രം ധരിച്ചിരിക്കുന്ന അവനെ കാൻകെ അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ സംശയം കുരുങ്ങി..... അങ്ങനെ പറ.... വൈശാലിക്ക് വേണ്ടി വന്നതാണല്ലേ...... നിറഞ്ഞു വന്ന വഷളൻ ചിരിയോടെ അയാളത് ചോദിച്ച ആ നിമിഷം അവന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒരു പെരുമ്പറ മുഴങ്ങി .... അതേ..... പ്രതീക്ഷയുടെ ഒരു പുതിയ വാതിൽ തന്റെ മുമ്പിൽ തുറക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു ....... അതും പറ്റാവുന്നത്ര വേഗത്തിൽ.... ആനന്ദി പറഞ്ഞ വൈശു എന്ന പേരാണ് ആദ്യം ഹൃദയം ഓർമിപ്പിച്ചത്...... ആ ഒരു പേരിൽ തിരഞ്ഞത് കൊണ്ട് കാര്യമില്ലെന്നറിയുന്നത് കൊണ്ട് തന്നേ അത് മനസ്സിൽ മാത്രമായോതുക്കി വെച്ചതാണ്..... വൈശാലി..... അവനാ പേര് ഒന്ന് കൂടി പറഞ്ഞു നോക്കി... അതേ ചേട്ടാ........ നിങ്ങൾക്കിവരെ അറിയുമോ...... ഇവരെവിടെയാ ഉള്ളഅതെന്ന് അറിയുമോ....... എനിക്കവരെ യൊന്നു കാണാൻ വഴിയുണ്ടോ.... അഭിയോരു തിടുക്കത്തോടെ അത് ചോദിച്ചു നിർത്തുമ്പോൾ അയാൾ ഫോൺ അവനു നേരെ നീട്ടി കൊണ്ട് ഒന്ന് കൂടി ചിരിച്ചു..... വന്ന ക്ഷീണമൊന്ന് മാറ്റി രാത്രി പോരെ സാറേ... അയാൾ ചുണ്ടോന്ന് കടിച്ചു പിടിച്ചു കൊണ്ട് ചിരിയോടെ അത് ചോദിക്കുമ്പോൾ അവൻ അയാളെയൊന്ന് നോക്കി നിന്നു....... രാത്രി പോയാൽ മതിയെങ്കിൽ കൂടി ഇയാൾ കൈ വിട്ട് പോകുമോയെന്നാണ് അവന്റെ ഉൾ ഭയം.... പിന്നേ താൻ ഇയാളെ തിരഞ് നടക്കേണ്ടി വരില്ലേ... അല്ല ചേട്ടാ..... അത്യാവശ്യമാണ്..... അവൻ അത് പറയുമ്പോൾ വാക്കുകളിൽ പോലും അത് വരെ അലഞ്ഞവന്റെ ക്ഷീണം പ്രകടമായിരുന്നു...... അല്ലെങ്കിലും വൈശാലിക്ക് വേണ്ടി എവിടെ നിന്നൊക്കെ ആരൊക്കെ വരുന്നെന്ന് പറയാൻ പറ്റില്ലല്ലോ...... എല്ലാവർക്കും അർജന്റ് ആണ്...... അയാൾ വീണ്ടും അതും പറഞ്ഞു ചിരിക്കുമ്പോൾ അഭിക്കെന്തോ ആ ചിരി ഒരസ്വസ്ഥത നൽകി... പക്ഷെ പുറമെ കാണിക്കാൻ പറ്റുന്ന അവസ്ഥയിലല്ലാത്തത് കൊണ്ട് തന്നേ അവൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല........ ചേട്ടാ..... ഈ കുട്ടി തന്നെയല്ലേ ചേട്ടൻ പറഞ്ഞത്.... ഒന്ന് കൂടി നോക്കിക്കെ.... അവൻ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് വീണ്ടും ഫോൺ നീട്ടുമ്പോൾ ബീഡി ക്കറയുള്ള പല്ലുകൾ കാട്ടി അയാൾ വീണ്ടും ചിരിച്ചു...... എന്റെ പൊന്ന് സാറേ... ഒരു വട്ടം കണ്ടാൽ മനസ്സിലാക്കാനുള്ള അടുപ്പമൊക്കെ ഞാനും വൈശാലിയും തമ്മിലുണ്ടെന്നേ..... ഈ കൊച്ചിനെ കാണുമ്പോഴോക്കെ ഞാൻ ഓർത്തിട്ടുണ്ട് ഇത് വലുതായാൽ എങ്ങനെ ഇരിക്കുമെന്ന്...... അയാൾ അല്പം ശബ്ദം പതിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അത് പറയുമ്പോൾ ആ വാക്കുകൾക്ക് മറ്റെന്തൊക്കെയോ ഭാവങ്ങളുടെ കൂട്ടുണ്ടായിരുന്നു.... അഭിയുടെ ഉള്ളിൽ സംശയം നുരഞ്ഞു പൊന്തിയെങ്കിലും സത്യമാവരുതേ എന്നവൻ അതിയായി ആഗ്രഹിച്ചു..... ഈ കുട്ടിയുടെ അച്ഛനെ അറിയുമോ..... അഭി അത് ചോതിച്ചത് കൂടുതൽ വ്യക്തതക്ക് വേണ്ടിയായയത് കൊണ്ട് തന്നേ അവന്റെ ശ്വാസം ഒന്ന് തടസ്സപ്പെട്ടു ...... വൃത്തിയില്ലാതെ നീണ്ടു കിടക്കുന്ന താടിയിൽ ഉഴിഞ്ഞു കൊണ്ടയാൾ പൊട്ടി ചിരിക്കുമ്പോൾ വായുവിൽ കലർന്ന ബീഡിയുടേ ഗന്ധം അഭി യുടെ മുഖം ചുളിച്ചിരുന്നു..... അതിന്റെ അപ്പനെ അവൾക്ക് തന്നേ അറിയുമായിരിക്കില്ല....... മാനം വിറ്റ് ജീവിക്കുന്ന ഇവളുമാർക്കൊക്കെ കൊച്ചിന്റെ തന്ത ആരെന്ന് എങ്ങനെ അറിയാനാ. സാറെ ..... അയാളത് പറഞ്ഞതും ഈ ഭൂമി രണ്ടായി പിളർന്നെങ്കിലെന്ന് തോന്നി പ്പായി അഭിക്ക്..... പുറത്തുള്ള ശബ്ദമൊന്നും കേൾക്കാത്ത വിധം ചെവി രണ്ടും കൊട്ടിയടച്ചത് പോലെ........ (തുടരും) Aysha Akbar #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ

📙 നോവൽ - SAfEEKMOHAMMED Greations @ep७७@o @omedvshukbun SAfEEKMOHAMMED Greations @ep७७@o @omedvshukbun - ShareChat