കവിത. കോമരം. ********** പടികയറിയെത്തുന്ന ചേങ്ങില താളത്തിൽ പടവാളെടുത്തെൻ മനസ്സുറഞ്ഞു കൊട്ടി കയറുന്ന കാലങ്ങളൊന്നായ് മൊട്ടറ്റ പുവ്വിൻ പാദം പുണർന്നു മിഴികളിലൂറിയ ചോരതൻ ചിരി മോഹിച്ച പെണ്ണിൻ ചുംബനമല്ലേ ദർശന പുണൃത്തിലാറാടി നിൽക്കുന്ന ദിക്കുകളെട്ടും കാത്തിരുന്നു മുന്നോട്ട് പിന്നോട്ട് താളത്തിലായ് മെല്ലെയാ കോമരം മിഴി തുറന്നു കൈകൂപ്പി നിൽക്കുന്ന ജീവിത കോലങ്ങൾ കണ്ണിലെ ചോര തെറിച്ചു തൂകി ഭദ്രയായ് നിദ്രയിൽ വന്നു വലം വെച്ച് ഭാവിയെ ശൂനൃമായ് തൂക്കിയാടി ചടുലതാളത്തിലുയർന്ന മേളത്തിൽ കോമരം കണ്ണീരു വിയർപ്പിലൊഴുക്കി ഉപ്പിന്റെ നീറ്റലിൽ മനസ്സിന്റെ വിറയൽ ഒപ്പിയെടുത്തവനൊന്നലറി കേൾക്കുവോർക്കെല്ലാം ദർശനപുണൃം കേഴുന്ന മനസ്സിന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂട്ടത്തിലാരെയോ തേടുന്നു കോമരം കൂടണയാത്ത ദേവിതൻ പ്രീതിക്കായ് ആയിരം കണ്ണിനാൽ ഉഴിയുമ്പോഴും അവനൊരു കണ്ണിനായ് തേടിയലയുന്നു അരുളപ്പാടിനായവർ കാത്തു നിൽക്കേ ആയിരം ഫണം വിടർത്തിയവനനന്തനായി മാലോകരെല്ലാം ഭയചകിതരായീടുമ്പോൾ മാനം മുട്ടെയവനുറഞ്ഞു തുള്ളി മോഹമാം വാളിനാലുറഞ്ഞു വെട്ടി മോഹിച്ച കണ്ണുകളടർന്നു വീണു. Nb:-  ഇത് സാങ്കൽപ്പിക ചിന്തയുടെ തേരോട്ട മായി മാത്രമേ കാണാവൂ എന്ന് അപേക്ഷിക്കുന്നു. false. #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #🖋 എൻ്റെ കവിതകൾ🧾 #💌 പ്രണയം #💑 സ്നേഹം #കോമരം