ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mw56zjp?d=n&ui=v64j8rk&e1=c#ബൊമ്മലാട്ടം S2 ((EP10)) അന്നു രാത്രി അന്‍റോണിയോയുടെ വീടിനു മുന്നിലെ പൂന്തോപ്പില്‍ വട്ട മേശയ്ക്ക് ചുറ്റായി കരണും ജോര്‍ജ്ജും അന്‍റോണിയോയും മദ്യ സേവയിലായിരുന്നു. മലമടക്കുകളില്‍ നിന്നും ഉയര്‍ന്ന് വന്ന് തങ്ങളിലേക്ക് പെയ്തിറങ്ങുന്ന കോടയുടെ കനം മൂവര്‍ക്കും ഒരു പ്രശ്നമേയല്ലായിരുന്നു. ഗ്ലാസ്സില്‍ അവശേഷിക്കുന്ന ഇറ്റാലിയന്‍ ടോക്കാ മദ്യം കരണ്‍ വലിച്ചു കുടിച്ച് ചുണ്ടുകള്‍ തുടച്ചു. ജോര്‍ജ്ജ് തന്‍റെ പെരുവയര്‍ ഒന്നു തടവിയിരുന്നു. അന്‍റോണിയോ അടുത്ത ലാര്‍ജ്ജും ഗ്ലാസ്സിലൊഴിച്ച് ഒരു സിപ്പെടുത്ത് തിരികെ വച്ചു. "കോബ.. ഡിക്സന്‍ കോബ.. ഈ മെക്സിക്കോയില്‍ ഞാന്‍ വന്നിറങ്ങിയ ദിവസം മുതല്‍ കേള്‍ക്കുന്ന പേര്. ഇതുവരെ കേള്‍ക്കാത്ത പ്രത്യേകമായ പേര്." കരണ്‍ അന്‍റോണിയോയെ നോക്കി പറഞ്ഞു. "അതെ., അല്‍പ്പമൊക്കെ പ്രത്യേകതയുള്ള ആള് തന്നെയാണ് കോബയെന്ന് കൂട്ടിക്കോളൂ. സമ്പത്തിനും ആള്‍ ബലത്തിനുമൊപ്പം ഒരുപാട് വിവാദങ്ങളും കൂടെ കൊണ്ടു നടക്കുന്ന വ്യക്തിയാണ് ഡിക്സന്‍ കോബ.... ഇയാള്‍ക്ക് മയക്കു മരുന്ന് ഇടപാടുകളും ആയുധ കടത്തലുകളുമൊക്കെയുണ്ടെന്ന് ആളുകള്‍ പറയുന്നതല്ലാതെ ഒന്നിനും ഒരു തെളിവുപോലുമില്ല. ഒരാള്‍ പോലും അയാള്‍ക്കെതിരെ സാക്ഷി പറയില്ല. സോ ആ കാരണത്താല്‍ ഡിക്സന്‍ കോബ ഇപ്പോഴും വിലസ്സി നടക്കുന്നു." അന്‍റോണിയോ അടുത്ത ഒരിറക്ക് മദ്യം നുണഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "അത് മാത്രമോ?! കോബയ്ക്ക് ഒരു സഹോദരനുണ്ട്. സ്വന്തമല്ലട്ടോ., എവിടെ നിന്നോ കോബ തന്‍റെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്ന ഒരു ബാലന്‍. അവനിന്ന് വളര്‍ന്നു വലുതായപ്പോള്‍ കോബയേക്കാള്‍ ക്രൂരനായി മാറി. തൊട്ടതിനും പിടിച്ചതിനുമൊക്കെ ചെക്കന്‍ ഒരോ പ്രശ്നങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കും. അതൊക്കെ പരിഹരിക്കാന്‍ കോബ രംഗത്ത് ഇറങ്ങേണ്ടിയും വരും.... ഇന്ന് താന്‍ മാളില്‍ വെച്ച് കണ്ടത് അവനെ തന്നെ ആയിരിക്കാനാണ് സാധ്യത. എന്താ അവന്‍റെ പേര്?! ആഹ്., ആല്‍ബര്‍ത്തോ.! ക്രൂര മനോഭാവമുള്ള കോബയുടെ ഒരേയൊരു ദത്ത് സഹോദരന്‍!!" വലിയൊരു കവിള്‍ മദ്യം കുടിച്ചിറക്കി ജോര്‍ജ്ജ് നാവ് കുഴഞ്ഞു പറഞ്ഞു. "എനിക്ക് ചില സംശയങ്ങളുണ്ട്." അന്‍റോണിയോ കരണിനെ നോക്കി. അപ്പോഴേക്കും മദ്യ ലഹരിയില്‍ മദോന്മത്തനായി ജോര്‍ജ്ജ് കസേരയില്‍ ചാഞ്ഞു മയങ്ങിയിരുന്നു. കരണ്‍ അന്‍റോണിയോയില്‍ ദൃഷ്ടി നിര്‍ത്തി. "കുറച്ചു ദിവസമായി ഇവിടെ സംഭവിച്ചിരുന്ന രക്തച്ചൊരിച്ചിലുകള്‍. രണ്ടു വംശങ്ങളും നേര്‍ക്കുനേര്‍ നടത്തിയ യുദ്ധങ്ങള്‍. ഇതൊരു ആസൂത്രിതമാണോ എന്ന് ഞാന്‍ സംശയിക്കുന്നു. ഈ യുദ്ധത്തിന്‍റെ പിന്നില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന ആ അദൃശ്യ കരം കോബയുടേതാണോ എന്നൊരു തോന്നല്‍." "അങ്ങനെ സംശയിക്കാന്‍ കാരണം?!" കരൺ നിവർന്നിരുന്ന് ചോദിച്ചു. "കാരണങ്ങൾ പലതുണ്ടല്ലോ സര്‍., ഇതുമൂലം കോബയ്ക്ക് കിട്ടുന്ന അവസരം സര്‍ക്കാരുമായി ഒരു ധാരണയില്‍ എത്താമെന്നുള്ളതാണ്. എന്തും തരാന്‍ തയ്യാറായി നില്‍ക്കുന്ന സര്‍ക്കാരിനോട് ഒരു ആവശ്യം കോബ മുന്നോട്ടു വച്ചാല്‍ അവര്‍ക്കത് നിരസ്സിക്കാനാവില്ല. അവരത് സാധിച്ചു കൊടുക്കുകയും ചെയ്യും. അതിബുദ്ധിമാനായ കോബ എങ്ങനെയും ആ അവസരത്തെ മുതലാക്കുകയും ചെയ്യും." കരണ്‍ അല്‍പ്പ നേരം നിശബ്ദമായി ഇരുന്ന ശേഷം പറഞ്ഞു : "ഏതായാലും വളരെയേറെ സമാധാനപരമായ സ്ഥലമാണ് ഇതെന്ന് താന്‍ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞാനിത്രയും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല." "എനിക്കും അമ്പരപ്പുണ്ട് സർ. കുറേ നാളുകളായി മാഞ്ഞിരുന്ന യുദ്ധം പെട്ടെന്ന് പൊട്ടി മുളച്ചിരിക്കുന്നു. അധികം താമസിയാതെ അത് കെട്ടടുങ്ങുകയും ചെയ്തു. ഇനി വീണ്ടും മറ്റൊരു യുദ്ധം വരുമോയെന്നും ഞാന്‍ ശങ്കിക്കുന്നു.." അന്‍റോണിയോയുടെ വാക്കുകള്‍ക്ക് കരണ്‍ മൂളുക മാത്രം ചെയ്തു. അപ്പോഴും കുടിച്ച് ലക്കില്ലാതെ കസേരയില്‍ ചാഞ്ഞിരുന്ന് ജോര്‍ജ്ജ് എന്തൊക്കെയോ പുലമ്പുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അന്‍റോണിയോയുടെ വീട്ടില്‍ അത്താഴത്തിനുള്ള ഒരുക്കത്തിലായിരുന്നു മസീസയും അശ്വിനിയും. കുഞ്ഞു ശിവാനി തൊട്ടടുത്ത കിച്ചന്‍ സ്ലാബിലിരുന്ന് ഏതാനും പച്ചക്കറികളുമായി കളിയിലായിരുന്നു. "അപ്പോള്‍ ഈ മരിയയ്ക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നോ തന്‍റെ പുറകില്‍ നടന്നിരുന്നത് ഡിക്സന്‍ കോബയായിരുന്നു എന്നുള്ളത്?!" തക്കാളി അരിയുന്നതിനിടയില്‍ അശ്വിനി ചോദിച്ചു. "അതല്ലേ രസം.! അല്ല., അയാളെ അവള്‍ക്ക് അത്ര അറിയാനും വഴിയില്ല. കാരണം ഈ പട്ടണത്തില്‍ മരിയ ഒരു പുതുമുഖമല്ലേ! എല്ലാം അറിയുവാനുള്ള സമയം പോലും അവള്‍ക്ക് കിട്ടിയിട്ടില്ല." ഇറച്ചി നന്നായി കഴുകി മറ്റൊരു പാത്രത്തില്‍ പകരുന്നതിനിടയിലൂടെ മസീസ പറഞ്ഞു. "ഉം.. കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിലെ പത്രങ്ങളിലൂടെ ഞാന്‍ കോബയെ കുറിച്ചറിഞ്ഞു. അതിലെല്ലാം അയാള്‍ വലിയ മഹാനായാണ് ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്." "ആയിരിക്കാം., അല്ലായിരിക്കാം. സത്യമെന്തെന്ന് നമുക്കാര്‍ക്കും അറിയില്ലല്ലോ. ചിലപ്പോള്‍ പത്രത്താളുകള്‍ പറയുന്നത് നേരാവാനും സാധ്യതയുണ്ട്." ഉം.. അശ്വിനി നെടുതായി മൂളി. "ആട്ടെ., മരിയ എന്താണ് പറയുന്നത്? കോബയുടെ മകനുമായുള്ള കൂടിക്കാഴ്ചയ്ക്ക് അവള്‍ സമ്മതിക്കുമോ??!" "സമ്മതിക്കുമെന്ന് തന്നെയാണ് ഞാന്‍ കരുതുന്നത്. ഒന്നാമതേ അവള്‍ക്ക് ഈ സഹതാപവും കരുണയും ദീനാനുകമ്പയുമൊക്കെ കുറച്ചധികം കൂടുതലാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് കുട്ടികളോട്. സുഖമില്ലാത്ത കുട്ടിയാണെന്നറിഞ്ഞാല്‍ ഈ സഹതാപമൊക്കെ ഇരട്ടിയുമാവും." ഉം.. അശ്വിനി ഒന്നു തലയാട്ടി. ഇതേ സമയം മറ്റൊരിടത്ത്., തന്‍റെ മുറിയില്‍ ഉറങ്ങാതെ ചിന്തിച്ച് സമയം കൊല്ലുകയാണ് മരിയ. ഡിക്സന്‍ കോബയെ ആദ്യമായി കണ്ടുമുട്ടിയ ദിവസം. അന്ന് അയാളുമായി ഒരു രസത്തിനാണ് വെല്ലുവിളിയുതിര്‍ത്തത്. അതിലയാള്‍ വിജയിക്കുകയും ചെയ്തു. ശേഷം ആരും ആവശ്യപ്പെടാത്ത വിചിത്രമായ കാര്യമാണ് വളരെ ശാന്തമായി അയാള്‍ എന്നോട് ആവശ്യപ്പെട്ടത്. സ്വന്തം മകനോട് അല്‍പ്പ നേരം സംസാരിക്കുക എന്ന്. മരിയ ജനലരികില്‍ നടന്നെത്തി. തിരക്കുള്ള പട്ടണത്തെ അവള്‍ ഒന്നു നോക്കി. ഈ രാത്രിയിലും ആര്‍ക്കാണിത്ര വെപ്രാളവും ധൃതിയുമെന്ന് അവളോര്‍ത്തു. ദീര്‍ഘമായി ഒന്നു ശ്വാസം വിട്ടു. ഡിക്സന്‍ കോബ ആവശ്യപ്പെട്ടത് സത്യമായിരിക്കാം. ആ മകന് എന്നെ കാണണമെന്നുള്ളത് നേരായിരിക്കാം. പക്ഷേ എന്തുകൊണ്ടാണതെന്നത് മാത്രം വ്യക്തമാവുന്നില്ല. ദൂരെ മലമുകളില്‍ കാണുന്ന ക്രിസ്ത് ഓഫ് ദി സേക്രഡ് ഹാര്‍ട്ട് ലേക്ക് അവളൊന്നു നോക്കി. മെക്സിക്കോയിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജീസസ് പ്രതിമയാണത്. ആ രൂപത്തോട് നോക്കുന്തോറും തന്‍റെ ഉള്ളിന്‍റെയുള്ളില്‍ നേര്‍ത്ത പ്രകാശം പോലെ ഒരു ഉത്തരം തെളിഞ്ഞു വരുന്നത് അവളറിഞ്ഞു. ഡിക്സന്‍ കോബയുടെ ഓട്ടിസം ബാധിതനായ ആ മകനെ കാണണം. കുറച്ചു നേരം വര്‍ത്തമാനം പറയണം. എന്നായിരുന്നു ആ ഉത്തരം. അവള്‍ യേശുവിന്‍റെ കൂറ്റന്‍ രൂപത്തിലേക്ക് നോക്കി കണ്ണീനീര്‍ പൊഴിച്ച് വിളിച്ചു : "ഓ ജീസസ്.!!" ********************************************************************************************************************** ഐലാ ഹോള്‍ബോക്സ് കടല്‍ത്തീരത്തിന് സമീപമായി തുടങ്ങുന്ന പുതിയ ചൂതാട്ടകേന്ദ്രത്തിന്‍റെ നിര്‍മ്മാണ തിരക്കുകളിലായിരുന്നു ഡിക്സന്‍ കോബ. മരിയ അവിടെയെത്തി കോബയെ കാണാന്‍ ഒരു ശ്രമം നടത്തി. എന്നാല്‍ നിരാശയായിരുന്നു ഫലം. തുടരെത്തുടരെ അവള്‍ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. ഒടുവില്‍ കണ്ടുകിട്ടിയത് കോബയുടെ പ്രിയപ്പെട്ട തോഴന്‍ മോറീസിനെ. ആ രൂപവും മാംസമല പോലെയുള്ള വലിപ്പവും മരിയയെ പോലെയൊരു സാധാരണക്കാരിക്ക് ഉള്‍ക്കൊള്ളാവുന്നതിലും അപ്പുറമാണ്. അവള്‍ ഉമിനീരിറക്കി നിന്നു. മരിയയെ കണ്ടതും ബഹുമാന സൂചകമായി മോറിസ് എഴുന്നേറ്റെങ്കിലും ഉള്ളിന്‍റെയുള്ളില്‍ ഒരല്‍പ്പം നീരസം അവളോടയാള്‍ക്കുണ്ടായിരുന്നു. "ഉം.?!" ഗനഘാംഭീര്യമായി മോറിസ് ചോദ്യം മൂളി. "അദ്ധേഹം., അദ്ധേഹത്തെ ഒന്നു കാണണമായിരുന്നു." അവള്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടു. മരിയയുടെ അദ്ധേഹമെന്ന പ്രയോഗം തന്‍റെ യജനമാനനെയാണെന്ന് മനസ്സിലായെങ്കിലും അറിയാത്ത മട്ടില്‍ മോറിസ് നെറ്റി ചുളുക്കി. "കോ.. കോബ.. ഡിക്സന്‍ കോബ?!" വല്ലവിധേനെയും അവള്‍ ചോദിച്ചു. "ഓ ബോസ്സാണോ?! അദ്ധേഹം ഡിജിപിയുമായി പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു മീറ്റിംഗിലാണ്. എന്താ കാര്യം?!" പാറയില്‍ ചിരട്ടയുരക്കുന്ന ശബ്ദത്തില്‍ മോറിസ് ചോദിച്ചു. "കാര്യം അല്‍പ്പം പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്. നിങ്ങള്‍ അദ്ധേഹത്തെ കാണുകയാണെങ്കില്‍ ദാ ഈ കുറിപ്പ് അദ്ധേഹത്തിനൊന്നു കൊടുക്കണം." മോറിസ് അതുവാങ്ങി. "ഇത് വായിക്കുമ്പോള്‍ അദ്ധേഹത്തിന് കാര്യം മനസ്സിലാവും." അത്രയും പറഞ്ഞ് ഒന്നു ശിരസ്സാട്ടി മരിയ നടന്നകന്നു. അവള്‍ പോയെന്ന് ഉറപ്പായതും വേഗത്തില്‍ മോറിസ് ഫോണെടുത്ത് കോബയെ വിളിച്ച് കാര്യങ്ങള്‍ അവതരിപ്പിച്ചു. കോബയുടെ സന്തോഷത്തിന് അതിരില്ലായിരുന്നു. മരിയ തന്നെ കാണാന്‍ ഒരു ശ്രമം നടത്തിയിരിക്കുന്നു. "ഞാന്‍ പറഞ്ഞില്ലേ മോറിസ്., എന്‍റെയും നെല്‍സന്‍റേയും ആഗ്രഹം ആത്മര്‍ത്ഥമാണെങ്കില്‍ തീര്‍ച്ചയായും അവള്‍ തിരിച്ചു വരും. എന്നെ ആവശ്യപ്പെടും." അനുകൂലിച്ചെന്ന മട്ടില്‍ മോറിസ് തലയനക്കി. "എന്തായാലും ഞാന്‍ ഡിജിപിയുമായി പ്രധാനപ്പെട്ട മീറ്റിംഗിലാണെന്ന് കല്ലുവെച്ച നുണ അവളോട് താന്‍ തട്ടിവിട്ടത് ഏതായാലും കലക്കി. ഞാന്‍ ഉടനെയെത്തും. ആ ലെറ്ററില്‍ എന്താണ് അവള്‍ പകര്‍ത്തിയതെന്നറിയാന്‍ എനിക്ക് തിടുക്കമായി." അത്രയും പറഞ്ഞ് കോബ കോള്‍ കട്ട് ചെയ്തു. നിരത്തിലെ വാഹനങ്ങളെയെല്ലാം അസ്ത്രം കണക്കേ മറികടന്ന് ഒടുവിലയാള്‍ ഐലാ ഹോള്‍ബോക്സിലെത്തി. വന്നയുടനെ മോറിസില്‍ നിന്നും മരിയയുടെ കുറിപ്പ് തട്ടിപ്പറിച്ചെടുത്ത് വായിച്ചു. "മിസ്റ്റര്‍ ഡിക്സന്‍ കോബ., ഞാന്‍ മരിയയാണ്. സാധാരണക്കാരില്‍ സാധാരണക്കാരിയായ ഒരു സാധു സ്ത്രീ. താങ്കൾ എന്നെ കുറിച്ച് കണ്ടെത്തിയതെല്ലാം തീര്‍ത്തും സത്യമായിരുന്നു. ആകാശത്തോളം ഉയര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്ന താങ്കളുടെ ഒപ്പം നില്‍ക്കുവാനുള്ള യോഗ്യത പോലും എനിക്കില്ല. എന്നിട്ടും സ്വന്തം മകനുവേണ്ടി എന്‍റെ പിന്നാലെ താങ്കൾ ഒരുപാട് അലഞ്ഞു. അതിനെ ഞാന്‍ ബഹുമാനിക്കുന്നു... മറ്റുള്ളവരുടെ വിഷമം കണ്ടാല്‍ നൊമ്പരപ്പെടുന്ന ഹൃദയമാണെനിക്ക്. അങ്ങനെയുള്ള എനിക്ക് താങ്കളുടെ അവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയും... അധികം മുഖവുരയില്ലാതെ ഞാന്‍ കര്യത്തിലേക്ക് കടക്കട്ടെ., എന്തുകൊണ്ടാണ് താങ്കളുടെ മകന്‍ എന്നെ കാണണമെന്നും സംസാരിക്കണമെന്നും ആവശ്യപ്പെട്ടതെന്ന് എനിക്കറിയില്ല. മറിച്ചും തിരിച്ചുമൊക്കെ ഞാന്‍ കുറേ ചിന്തിച്ചു. പക്ഷേ വ്യക്തമായ ഒരുത്തരം എനിക്ക് ലഭിക്കുന്നില്ല. അത് താങ്കളുടെ മകനില്‍ നിന്നുമാത്രമേ ലഭിക്കൂ എന്നും ഞാന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞു... ശരി., ഞാനിതാ തയ്യാറാണ്. താങ്കളുടെ മകനുമായി ഒരു കൂടിക്കാഴ്ച്ചയ്ക്ക് ഞാനൊരുക്കമാണ്. എവിടെ ഏത് സമയത്ത് വരണമെന്ന് മാത്രം എന്നെ അറിയിച്ചാല്‍ മതി. ഞാനെത്താം. എന്‍റെ ഫോണ്‍ നമ്പര്‍ ചുവടെ കൊടുക്കുന്നു. എന്ന്, മിസ്. മരിയ.." കോബ ആ കുറിപ്പ് വായിച്ചു പൂര്‍ത്തിയാക്കി. "എന്താണ് ആ കുറിപ്പിലുള്ളത് ബോസ്സ്?!" ആകാംക്ഷയോടെ മോറിസ് ചോദിച്ചു. "അതേടോ.. അതേടോ.. അവള്‍ സമ്മതിച്ചടോ.. നെല്‍സനെ കാണാമെന്നും സംസാരിക്കാമെന്നും പൂര്‍ണ്ണ മനസ്സോടെ അവള്‍ സമ്മതിച്ചടോ.." ഉത്സാഹഭരിതനായി വളരെ സന്തോഷത്തോടെ ഡിക്സന്‍ കോബ പറഞ്ഞതില്‍ മോറിസും ആ സന്തോഷത്തില്‍ പങ്കു ചേര്‍ന്നു. നര്‍ക്കോട്ടിക്സ് മുഴുവന്‍ സ്റ്റോക്കും ഇരട്ടി വിലയില്‍ കച്ചവടം ചെയ്ത് ലാഭമുണ്ടാക്കിയതുപോലെ സമാനമായിരുന്നു അപ്പോഴുള്ള കോബയുടെ സന്തോഷത്തിനെന്ന് മോറീസ് കാണുകയായിരുന്നു. ********************************************************************************************************************** അതൊരു ഞായറാഴ്ചയാണ്. ചര്‍ച്ചില്‍ കയറി ഒന്നു കുരിശു വരച്ച് മരിയ ടാക്സിയില്‍ പുറപ്പെട്ടു. 'സിസ്റ്റെം സാക് അക്ടു' എന്ന പേരിലറിയപ്പെടുന്ന 335 കിലോമീറ്ററോളം നീളമുള്ള ലോകത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ ഏറ്റവും വലിയ ഗുഹയുടെ സമീപത്തായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന പ്രിസോണ്‍ റെസ്റ്റോറന്‍റിന് മുന്നിലെത്തി ആ ടാക്സി നിശ്ചലമായി. മരിയ റെസ്റ്റോറന്‍റിനകത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. കോബ പറഞ്ഞു കൊടുത്ത അടയാളം നിരീക്ഷിച്ച് അല്‍പ്പ നേരത്തെ തിരച്ചിലൊനൊടുവിലാണ് അവളത് കണ്ടത്. കടലിനടിയിലൂടെയും നീണ്ടു പോകുന്ന ഒരു ഗുഹയാണ് സാക് അക്ടു. പവിഴപ്പുറ്റുകളും സ്വര്‍ണ്ണമത്സ്യങ്ങളും കൊണ്ട് മനോഹരമായ ആ ദൃശ്യത്തെ റെസ്റ്റോറന്‍റിന്‍റെ ചില്ലിലൂടെ നോക്കി കാണുകയാണ് വീല്‍ ചെയറിലിരിക്കുന്ന നെല്‍സന്‍. അവള്‍ അവനടുത്തായി വന്നു നിന്നു. അവര്‍ രണ്ടുപേരമല്ലാതെ മറ്റാരും അവിടെയില്ല. "ഹായ്?" സാധാരണ മട്ടില്‍ മരിയ അവനെ വിളിച്ചതും നേല്‍സന്‍ അവളെ നോക്കി നേര്‍ത്തതായി പുഞ്ചിരിച്ചു. "എന്തൊരു ഭംഗിയാണ് ഈ കാഴ്ചയ്ക്ക്., അല്ലേ?!" അല്‍പ്പം വിക്കലോടെ നെല്‍സന്‍ ചോദിച്ചു. അവളും അതൊന്നു ശ്രദ്ധിച്ചു. മീനുകളുടെ കൂട്ടമായ ചങ്ങാത്തവും കുസൃതിയുമൊക്കെ കാണാന്‍ നല്ല ചന്തമുണ്ട്. ഇടയ്ക്കൊക്കെ കടല്‍ക്കുതിരകള്‍ കുണുങ്ങി കുണുങ്ങി പോവുന്നതും കാണാം. ഇരുവരും ദീര്‍ഘമായി ഒന്നു ശ്വസിച്ചു. "അതെ., ഇത്രയും മനോഹരമായ കാഴ്ച ഈ അടുത്തകാലത്ത് ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടില്ല." മരിയ സത്യം പറഞ്ഞു. നെല്‍സന്‍ നെടുതായി ചിരിച്ചതും അതിനര്‍ത്ഥമറിയാതെ അവള്‍ പുരികം വളച്ചു. "മനസ്സില്‍ നന്മയുള്ളവര്‍ക്ക് കാണുന്ന കാഴ്ചകളെല്ലാം വളരെ മനോഹരമായിരിക്കും. നിങ്ങള്‍ക്ക് ആ കഴിവുണ്ട്. കാരണം നിങ്ങളുടെ മനസ്സില്‍ അതിനു വേണ്ടത്ര നന്മയുണ്ട്." മരിയ ഒന്നു മൂളുക മാത്രം ചെയ്തു. ഇരുവരുടേയും സംഭാഷണം റെസ്റ്റോറന്‍റിന്‍റെ മറ്റൊരു ഭാഗത്തു നിന്ന് വീക്ഷിക്കുകയാണ് ഡിക്സന്‍ കോബ. എന്നാല്‍ അയാള്‍ക്ക് ഒന്നും വ്യക്തമായി കേള്‍ക്കാന്‍ കഴിയില്ലായിരുന്നു. "ഞാന്‍ നെല്‍സന്‍.. നെല്‍സന്‍ കോബ.." അവന്‍ സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തി. മരിയ പുഞ്ചിരിച്ചു. ശേഷം നെല്‍സന് മുന്നിലായി ഇരുന്നു. "എന്നെ ഇതിനു മുമ്പ് മോന്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?!" "ഇല്ല., നേരില്‍ കാണുന്നത് ഇതാദ്യമായാണ്. പക്ഷേ പപ്പ പറഞ്ഞ അറിവില്‍ ഒരു രൂപം ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ കൊത്തി വച്ചിരുന്നു. സത്യം പറയാമല്ലോ ആ രൂപത്തേക്കാള്‍ ചന്തമുണ്ട് നിങ്ങളെ നേരില്‍ കാണാന്‍." മരിയ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു പോയി. "ഓഹ് റിയലി?! മോനും ഒരു സുന്ദരക്കുട്ടപ്പന്‍ തന്നെയാണ്." നെല്‍സന്‍റെ മുടി ചിക്കിപ്പരത്തി അവള്‍ തമാശയോടെ പറഞ്ഞു. അവനും അല്‍പ്പം ഉച്ചത്തില്‍ ചിരിച്ചു. ഇരുവരുടേയും വളരെ സൗഹൃദപരമായ പെരുമാറ്റം കണ്ട് കോബ മനസ്സില്‍ സന്തോഷിക്കുകയായിരുന്നു. നെല്‍സന്‍ ഈ അടുത്ത കാലത്തൊന്നും ഇത്ര സന്തോഷവനായി കാണപ്പെട്ടിട്ടില്ലെന്ന് അയാളോര്‍ത്തു. വളരെ കാലം അടുപ്പമുള്ളതു പോലെയായിരുന്നു ഇരുവരുടെയും പെരുമാറ്റം. കടലടിത്തട്ടിലെ കാഴ്ചകള്‍ ഓരോന്നായി കണ്ട് മരിയയും നെല്‍സനും എന്തൊക്കെയോ സംസാരിച്ച് നേരം കൊന്നു. "മോനെന്തിനാ എന്നെ കാണണമെന്നും സംസാരിക്കണമെന്നും ആഗ്രഹിച്ചത്?!" ഇടയില്‍ മരിയ ചോദിച്ചു. നെല്‍സന്‍റെ സംസാരം പൊടുന്നനെ നിശ്ചലമായി. അവന്‍ മരിയയെ നേരിട്ടു നോക്കി. "ഒരു ഏഞ്ചലിനോട് സംസാരിക്കാന്‍ അവസരം കിട്ടുകയാണെങ്കില്‍ ആരെങ്കിലും വേണ്ടെന്ന് വെക്കുമോ?!" "ഏഞ്ചലോ?! ആരാ അത്?!" മരിയ അതിശയിച്ചു! "എന്‍റെ മുന്നിലുള്ള നിങ്ങള്‍ തന്നെയാണ് ഏഞ്ചല്‍. ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കിയ സ്വര്‍ണ്ണ ചിറകുകളുള്ള ഏഞ്ചല്‍!!" നെല്‍സന്‍ മന്ദഹാസത്തോടെ പറഞ്ഞതില്‍ മരിയ ദീര്‍ഘമായി ഒന്നു ശ്വസിച്ചു. "ഞാന്‍ ഏഞ്ചലോ മണ്ണാങ്കട്ടയോ ഒന്നുമല്ല മോനെ. ഒരു സ്ത്രീ., ബലഹീനയായ സ്ത്രീ." അവള്‍ മറുപടി കൊടുത്തു. നെല്‍സന്‍ അല്‍പ്പ നേരം നിശബ്ദമായി ഇരുന്നു. ശേഷം മരിയയെ നോക്കി. "നമുക്ക് പുറത്തേക്കൊന്നു ഇറങ്ങിയാലോ?!" "ഇപ്പോഴോ?!" "അതെ., ഇപ്പോള്‍ തന്നെ. റൈറ്റ് നൗ!" ഉം.? അവള്‍ ഒന്നു ശങ്കിച്ചു നിന്ന ശേഷം നെല്‍സനോട് സമ്മതം അറിയിച്ചു. തന്‍റെ വീല്‍ച്ചെയറിലെ സ്വിച്ച് അമര്‍ത്തി നെല്‍സന്‍ മുന്നോട്ട് ചലിച്ചു. പതുങ്ങി പോകുന്ന ആ വേഗതയുടെ ഒപ്പത്തില്‍ തന്നെ മരിയ അവനൊപ്പം നടന്നു. ഇതെല്ലാം വീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് അല്‍പ്പം അകലെയായി കോബ ഇരുവരേയും പിന്തുടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സിസ്റ്റം സാക് അക്ടു ഗുഹയുടെ മറ്റൊരു ഭാഗത്തേക്കായിരുന്നു ആ സഞ്ചാരം. കടലില്‍ നിന്നും കരയിലേക്ക് പോകുന്ന ഗുഹയ്ക്കകത്തെ വേറിട്ട കാഴ്ചകളൊക്കെ കണ്ട് മരിയയും നെല്‍സനും മുന്നോട്ട് മുന്നോട്ട് പോകുംതോറും കോബ അശേഷം പിന്മാറാതെ പിന്തുടരുകയായിരുന്നു. പിന്നെയും എന്തൊക്കെയോ അവര്‍ സംസാരിച്ചു. അന്നത്തെ ആ ദിവസം മരിയയും നെല്‍സനും നല്ലൊരു ചങ്ങാത്തത്തിലേക്കുള്ള വഴി ഒരുക്കുകയായിരുന്നു. ********************************************************************************************************************** ഏതാനും ദിവസങ്ങള്‍ അടര്‍ന്നു വീണു. മരിയയുമായി നെല്‍സന്‍ വേഗത്തിലിണങ്ങി. അവര്‍ നല്ല സുഹൃത്തുക്കളായി മാറി. തന്‍റെ ബംഗ്ലാവിലേക്ക് ഏതു പാതിരാത്രിയിലും ആരുടേയും അനുവാദമില്ലാതെ കടന്നു ചെല്ലുവാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം കോബ മരിയയ്ക്ക് നേരിട്ടു നല്‍കി. നെല്‍സനെ ഇഷ്ടമുള്ളയിടത്തൊക്കെ അവള്‍ കൊണ്ടുപോകുമായിരുന്നു. അവനിഷ്ടപ്പെട്ട വിനോദങ്ങളില്‍ ഇരുവരും ഏര്‍പ്പെടുമായിരുന്നു. ചിലപ്പോഴൊക്കെ കോബയും ആ സന്തോഷത്തില്‍ മൂന്നാമതൊരാളായി കടന്നു വരും. മൂവരും ചേരുമ്പോള്‍ അവിടം പൊട്ടിച്ചിരിയുടേയും സന്തോഷത്തിന്‍റേയും നിമിഷങ്ങളായി മാറും. ഇടയ്ക്കൊക്കെ മരിയ കോബയെ ശ്രദ്ധിക്കാറുണ്ട്. തീര്‍ത്തും ഗൗരവമേറിയ മുഖമായിരുന്നു അയാള്‍ക്ക്. ആ ചലനം, നടത്തം, ഭാവം, ചുണ്ടുകള്‍ അധികമായി തുറക്കാത്ത സംസാര ശൈലി. അയാളിലെ എല്ലാം അവള്‍ വല്ലാതെ ശ്രദ്ധിച്ചു. പതിയെ പതിയെ ഡിക്സന്‍ കോബയും മകന്‍ നെല്‍സനും മരിയയുടെ ജീവിതത്തിലെ ഒഴിച്ചുകൂട്ടാനാവത്ത കഥാപാത്രങ്ങളായി മാറുകയായിരുന്നു. ********************************************************************************************************************** ഒരു വൈകുന്നേരം. കോബയുടെ അനുവാദത്തോടെ മരിയ നെല്‍സനേയും കൂട്ടി ഡെല്‍ഡന്‍ പാര്‍ക്കില്‍ സന്ധ്യ ചിലവഴിക്കാന്‍ വന്നിരുന്നു. പലതരത്തിലുള്ള ചന്തമേറിയ വര്‍ണ്ണ വസ്ത്രങ്ങള്‍ ധരിച്ചു വന്ന ഒരുപാട് കുട്ടികള്‍. അവരെല്ലാം വളരെ സന്തോഷത്തോടെ മാതാപിതാക്കളോടൊത്ത് ഉല്ലസിക്കുന്നത് നെല്‍സന്‍ വീല്‍ ചെയറില്‍ നോക്കിയിരുന്നു. മരിയയുടെ വിരലുകളില്‍ അമര്‍ത്തി പിടിച്ച് ആ കാഴ്ചകള്‍ അവനാസ്വദിച്ചു. ചിലപ്പോള്‍ നെടുതായി ശ്വസിച്ചു. "ഞാ.. ഞാന്‍.. ഞാനൊരു കാര്യം ആവശ്യപ്പെട്ടാല്‍ മരിയ എനിക്കത് സാധിച്ചു തരുമോ?!" പെട്ടെന്നായിരുന്നു നെല്‍സന്‍റെ ആ ചോദ്യം. മരിയയുടെ കണ്ണുകള്‍ ചുരുങ്ങി. അവള്‍ നെല്‍സനെ നേരിട്ടു നോക്കി. "എന്ത് ആവശ്യം?!" അവള്‍ ചോദിച്ചു. "ആദ്യം സാധിച്ചു തരുമോ എന്നു പറ." "കാര്യം എന്താണെങ്കിലും മോന്‍ പറ. അതു കേട്ട് കഴിഞ്ഞാല്‍ അല്ലേ എനിക്ക് ഉത്തരം പറയാന്‍ കഴിയൂ." "ഉം.. ശരി.." നെല്‍സന്‍ മൂളി. "എന്‍റെ ജനനത്തോടെ എന്നെ വിട്ട് പോയതാണ് മമ്മ. ഒരമ്മയുടെ സ്നേഹവും വാത്സല്ല്യവും ഞാനിതുവരെ അറിഞ്ഞിട്ടില്ല. പക്ഷേ, ഈയടുത്തായി ഞാനതില്‍ ചിലത് അറിയുന്നുണ്ട്. മരിയ എന്‍റെ അടുത്തുള്ളപ്പോഴെല്ലാം എന്‍റെ മമ്മയെയാണ് ഞാന്‍ കാണുന്നത്. എപ്പോഴോ മണ്‍മറഞ്ഞ എന്‍റെ മമ്മ." "മോന്‍ പറഞ്ഞു വരുന്നത്???" മരിയ നെറ്റി ചുളിച്ചു. "മരിയയെ ഞാന്‍ മ.. മമ്മയെന്ന് വിളിച്ചോട്ടെ?! എന്‍റെ സ്വന്തം മമ്മയായി ഞാന്‍.. ഞാന്‍.. കണ്ടോട്ടേ?!" അവള്‍ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായി. എങ്കിലും നിഷ്കളങ്കമായ നെല്‍സന്‍റെ മുഖത്തു നോക്കി കടുപ്പിച്ച് ഒന്നും പറയാന്‍ അവള്‍ക്കായില്ല. "അതിനെന്താ., മോന് എന്നെ മമ്മയെന്ന് വിളിക്കാമല്ലോ...." അവള്‍ പുഞ്ചിരിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു. "അല്ല., അങ്ങനെയല്ല എനിക്ക് വേണ്ടത്.. ഞാന്‍.. ഞാന്‍.. ആവശ്യപ്പെട്ടത് അങ്ങനെയൊരു മമ്മയെ അല്ല." "പിന്നെ?!" മരിയയുടെ പുരികം വളഞ്ഞു. "അത്.. അത്.. എന്‍റെ പപ്പയെ മരിയയ്ക്ക് വിവാഹം ചെയ്തൂടെ?!" കടല്‍ത്തിരമാലകള്‍ പാറകളില്‍ തട്ടി ചിന്നിച്ചിതറിയ പോലെ മരിയ നടുങ്ങി. മേലാസകലം തരിക്കുന്നതും നാവ് ഇറങ്ങിയതും പോലെയൊരവസ്ഥ. "മോന്‍.. മോന്‍.. എന്താണ് പറഞ്ഞു വരുന്നത്? മോന്‍റെ പപ്പയെ ഞാന്‍ വിവാഹം ചെയ്യണമെന്നോ?!" "എനിക്കറിയാം., ഇതാദ്യം കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ മരിയയ്ക്ക് ഷോക്കായിരിക്കുമെന്ന്. പക്ഷേ ഒരു കാര്യം സത്യമാണ്. എന്‍റെ പപ്പ നമ്മുടെ ഇടയിലുള്ളപ്പോഴെല്ലാം ഞാന്‍ മരിയയെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പപ്പയുടെ ചലനവും സംസാരവും എല്ലാം മരിയ ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു. പപ്പ അടുത്തു നിന്ന് പോകുമ്പോള്‍ വിഷമിക്കുന്ന മരിയയെ ഞാന്‍ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു." "അത്.. ഞാന്‍.. ചുമ്മാതെ.. അങ്ങനെയൊക്കെ.. നോ.. നോക്കുന്നതാണ്.. അ.. അല്ലാതെ.. മ.. മറ്റൊന്നും..." മരിയ എന്തൊക്കെയോ പറയാന്‍ ശ്രമിച്ചതും നെല്‍സന്‍ ഇടയില്‍ കയറി. "വേണ്ട മരിയ., ഒട്ടും പാകമാകാത്ത മുഖംമൂടിയെടുത്ത് ധരിക്കണ്ട. അത് നിങ്ങള്‍ക്ക് ചേരില്ല. ഏതൊരാളും ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് പോലെയല്ല മരിയ പപ്പയെ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നതെന്ന് മരിയയെ പോലെ എനിക്കും അറിയാം... പപ്പയെ കുറിച്ച് പറയുകയാണെങ്കില്‍ ഒരുപാടുണ്ട്. ചിലപ്പോഴൊക്കെ സാത്താനെ പോലെയാവും പപ്പയുടെ പെരുമാറ്റം. അദ്ധേഹം എന്ത് ചിന്തിക്കുമെന്നോ എന്ത് ചെയ്യുമെന്നോ ആര്‍ക്കും മുന്‍കൂട്ടി പറയാനൊക്കില്ല. ആ സ്വഭാവത്തെ മാറ്റിയെടുക്കാന്‍ മരിയയെ കൊണ്ടാവും എന്നു ഞാന്‍ ഉറച്ചു വിശ്വസിക്കുന്നു... സാത്താനെ നേര്‍ വഴിക്ക് നടത്തിയ മാലാഖയുടെ കഥ ഞാന്‍ വായിച്ചിട്ടുണ്ട്. അങ്ങനെയൊരു മാലാഖയെയാണ് മരിയയിലൂടെ ഞാന്‍ കാണുന്നത്. എല്ലാവരോടും ദീനാനുകമ്പയും സഹതാപവും കരുണയും മാത്രം തോന്നുന്ന മരിയയെ കൊണ്ട് ഇതാവും." മരിയ നിശബ്ദം കേട്ടു നിന്നു. നെല്‍സന്‍ തുടരുകയായിരുന്നു : "ഇതുമൂലം എനിക്ക് ഈ ലോകത്തോട് വിളിച്ചു പറയാന്‍ ഒരു മമ്മയെ കിട്ടും. ഒരുകാര്യത്തില്‍ ഞാന്‍ ഉറപ്പു തരാം. പപ്പയോടൊത്ത് ഒരു ജീവിതം തുടങ്ങിയാല്‍ മരിയ ഏറ്റവും സുരക്ഷിതമായിരിക്കും." നെല്‍സന്‍ പറഞ്ഞു നിര്‍ത്തി. എന്തു പറയണമെന്നറിയാതെ അവള്‍ അതേ നില്‍പ്പ് തുടര്‍ന്നു. പലപ്പോഴായി കോബയെ താന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. അദ്ധേഹം അടുത്തുള്ളപ്പോള്‍ ഹൃദയം അമിതമായി സന്തോഷിക്കുന്നതും, അകന്നു പോകുമ്പോള്‍ ഹൃദയം നൊമ്പരപ്പെടുന്നതുമൊക്കെ താന്‍ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ എന്തായിരുന്നു അതിന്‍റെ പൊരുളെന്ന് വ്യക്തമായി അറിവില്ലായിരുന്നു. അതെല്ലാം നെല്‍സന്‍ കൊത്തിപ്പെറുക്കിയെടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു എന്നുള്ളത് മറ്റൊരു സത്യം. "മോനേ... ഞാന്‍.. എനിക്ക്.." മരിയയുടെ നാവില്‍ നിന്നും വാക്കുകള്‍ അകന്നു മാറി. "വളരെ പെട്ടെന്ന് മരിയ എനിക്ക് ഉത്തരം നല്‍കണമെന്നില്ല. നല്ലവണ്ണം ആലോചിച്ച് പറഞ്ഞാല്‍ മതി. എന്തായാലും മരിയയെ പോലെയൊരു സ്ത്രീ കോബാ കുടുംബത്തിലേക്ക് വരണമെന്നുള്ളത് എന്‍റെ അത്മാര്‍ത്ഥമായ ആഗ്രഹം തന്നെയാണ്.." അത്രയും പറഞ്ഞ് നെല്‍സന്‍ വീല്‍ച്ചെയറോടെ മുന്നോട്ട് ചലിച്ചു. യാന്ത്രികമെന്നോണം മരിയ അവനെ മെല്ലെ പിന്തുടര്‍ന്നു. ((തുടരും)) രചന : കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰🥰 #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #🧟 പ്രേതകഥകൾ!