സൂര്യ പാർവണം - 34 രാത്രി അമ്മയോടും ആര്യനോടും സംസാരിച്ചു വൈകി ഉറങ്ങിയത് കൊണ്ട് മഹി എണീറ്റതും വൈകി ആണ്.. എണീറ്റപ്പോൾ തന്നെ തന്റെ മനസ്സിന് എന്തൊക്കെയോ അസ്വസ്ഥത തോന്നി അവനു. തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ആർക്കോ എന്തോ വയ്യായ്ക വന്നത് പോലെ.. അവൻ നോക്കിയപ്പോൾ അമ്മ എഴുനേറ്റു പോയിരുന്നു. ആര്യൻ അപ്പുറത്ത് കിടന്നു ഉറങ്ങുന്നുണ്ട്. അവനു ഇന്ന് ഓഫ്‌ ആണ്. അതു കൊണ്ട് വൈകി എഴുന്നേറ്റാൽ മതി. ആര്യനെ ഉണർത്താതെ മഹി എഴുനേറ്റു ഹാളിലേക്ക് വന്നു സമയം നോക്കി.. ഒൻപതു മണി ആയെന്നു കണ്ടതും അവൻ അമ്പരന്നു. ഇത്രയും വൈകിയിട്ടും പാറു തന്നെ ഉണർത്താൻ വരാതിരുന്നത് എന്ത് കൊണ്ടാണെന്നു അവൻ ഓർത്തു. ഇന്ന് തനിക്കു കമ്പനിയിൽ പോകേണ്ടത് ആയിരുന്നല്ലോ? അതു അവൾക്കും അറിയാം.അമ്മയുടെ മുറിയിൽ കിടന്നു ഉറങ്ങി പോകുന്ന ദിവസങ്ങളിൽ അവൾ തന്നെയാണ് രാവിലെ വന്നു ഉണചെന്നിട്ട് പക്ഷെ ഇന്നു ഇത്രയും നേരമായിട്ടും അവൾ വിളിക്കാഞ്ഞതെന്തേ എന്ന ചിന്ത അവനെ വേട്ടയാടി.. അവൻ നേരെ മുറിയിൽ എത്തിയെങ്കിലും അവിടെയും പാറു ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ബാത്‌റൂമിൽ കയറി പെട്ടെന്ന് പല്ല് തേപ്പും കുളിയും ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു ഇറങ്ങി. അപ്പോഴും പാറുവിനെ കണ്ടില്ല. രാവിലത്തെ ചായ പോലും ഇത് വരെ കിട്ടിയില്ലല്ലോ എന്ന് അവൻ ഓർത്തു. അതു പാറു ഒരിക്കലും മുടക്കാറില്ല. അമ്മയുടെ കൂടെ കിടക്കുന്ന ദിവസങ്ങളിൽ രാവിലെ ചായയും കൊണ്ട് വരുമ്പോൾ ഒരു കൊഞ്ചലും മറ്റും ഉണ്ടാവും.. രാത്രി മുഴുവനും അടുത്തില്ലാത്തതിന്റെ വിഷമം തീർക്കുന്നതാണ്.. പിന്നെ ഒന്ന് ചേർത്തു പിടിച്ചു ഒരു ഉമ്മയൊക്കെ കൊടുക്കുമ്പോഴാണ് പെണ്ണിന്റെ മുഖം ശരിക്കും തെളിയാറ് .. അങ്ങനെ ഉള്ളവളെയാണ് ഇത്ര നേരമായിട്ടും കാണാത്തതു.. മഹി ചിന്തയോടെ ഡ്രസ്സ്‌ ചെയ്തു ഹാളിൽ ചെന്നിട്ടു അവിടെയും പാറുവിനെ കണ്ടില്ല. എന്ത് കൊണ്ടോ രാവിലെ തോന്നിയ അസ്വസ്ഥതകൾ അവന്റെ ഉള്ളിൽ വീൺടും തലപൊക്കി തുടങ്ങിയിരുന്നു. അവൻ അടുക്കളഭാഗത്തേക്ക് ചെന്നു.. അവിടെ നിന്നും സംസാരം കേൾക്കാനുണ്ട്.. അവിടെ ചെന്നു നോക്കുമ്പോൾ അമ്മയും കാളിയമ്മയും എന്തൊക്കെയോ ചെയ്യുന്നുണ്ട്.. എന്നാലും പാറുവിനെ അവിടെയെങ്ങും കണ്ടില്ല..എന്നെ കണ്ട ഉടനെ കയ്യിൽ ഒരു ഗ്ലാസ്‌ ചായയുമായി അമ്മ എന്റെ അടുത്തക്കു വന്നു.. ചായ കയ്യിൽ വാങ്ങി കൊണ്ട് മഹി വീണ്ടും ചുറ്റും കണ്ണോടിച്ചു.. ഇവിടെയും കാണുന്നില്ലല്ലോ.. ഇനി പുറത്തു തൊടിയിൽ എവിടെയെങ്കിലും ആയിരിക്കുമോ? അവൾക്കു ഇന്ന് കമ്പനിയിൽ പോകണ്ടേ? " മോനെ.. പാറുവിനു എന്ത് പറ്റി? ഇത്രയും നേരമായിട്ടും എന്താ മോൾ എഴുനേൽക്കാത്തത്? മുറിയിൽ ചെന്നപ്പോൾ നിന്നോട് വല്ലതും പറഞ്ഞോ? " കാളിയമ്മയുടെ ചോദ്യം കേട്ടു അമ്പരപ്പോടെ ഞാൻ കാളിയമ്മയെ നോക്കി.. " അതിനു അവൾ മുറിയിൽ ഇല്ലല്ലോ.. ഞാൻ വിചാരിച്ചു അവളെ കാണാത്തപ്പോൾ അവൾ ഇവിടെ കാണുമെന്നു.. " " ഇവിടെ ഇല്ലല്ലോ മഹി.. ഞാൻ എണീറ്റു വന്നപ്പോൾ രാവിലത്തേക്കുള്ളത് എല്ലാം കാലമായിരുന്നു.. പാറുവിനെ എങ്ങും കണ്ടും ഇല്ല.. ഞാൻ കരുതി പണിയെല്ലാം നേരത്തെ കഴിഞ്ഞത് കൊണ്ട് മുറിയിൽ ഉണ്ടാവുമെന്ന്.. " " ഇല്ല.. അവൾ മുറിയിൽ ഇല്ല.. ഇനി തൊടിയിലേക്ക് പോയി കാണുമോ? " " തൊടിയിൽ ഒന്നും ഇല്ല.. അവിടെ മണിയണ്ണൻ മാത്രമേ ഉള്ളു.. ഞാൻ ഇപ്പോൾ അവിടെ നിന്നു വന്നതേ ഉള്ളു.. " അതു കേട്ടതും വല്ലാത്തൊരു ഭയം തന്നെ വന്നു മൂടുന്നത് അവൻ അറിഞ്ഞു. കാളിയമ്മ പറഞ്ഞത് വച്ചു നോക്കുമ്പോൾ പാറു ഈ വീട്ടിൽ ഇല്ല.ആരോടും പറയാതെ പിന്നെ അവൾ ഇതെവിടെ പോയി? രാവിലത്തെ ഭക്ഷണം ഒക്കെ ഉണ്ടാക്കി വച്ചിട്ടുണ്ടെന്നാണല്ലോ കാളിയമ്മ പറയുന്നത്. ഇനി അമ്പലത്തിൽ എങ്ങാനും പോയത് ആയിരിക്കുമോ? എങ്കിലും ആരോടും പറയാതെ അവൾ പോകാറില്ല..ഇനി അവൾക്കു എന്തെങ്കിലും.. അത്രയും ഓർത്തപ്പോൾ തന്നെ മഹിയുടെ നെഞ്ച് പൊള്ളി തുടങ്ങിയിരുന്നു.. " എന്താ മോനെ.. എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നം ഉണ്ടോ?" അമ്മ വന്നു ചോദിച്ചപ്പോൾ മഹി കാളിയമ്മയെ നോക്കി.. അതിന്റെ ഉത്തരത്തിനു എന്ന വണ്ണം കാളിയമ്മയും അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്.. " അറിയില്ല അമ്മേ.. ഞാൻ അവളെ ഒന്ന് വിളിച്ചു നോക്കട്ടെ.. " മഹി പെട്ടെന്ന് തന്നെ പോയി തന്റെ ഫോണിൽ നിന്നു പാറുവിന്റെ ഫോണിലേക്കു വിളിച്ചു.. ആദ്യ റിങ്ങിൽ തന്നെ മനസിലായി അവളുടെ ഫോൺ വീട്ടിൽ തന്നെ ഉണ്ടെന്നു. ഫോൺ പോലും എടുക്കാതെ ഈ പെണ്ണ് ഇത് എവിടെ പോയി.. കാളിയമ്മ പറഞ്ഞെങ്കിലും മഹി വീടിനു പുറത്തേക്കിറങ്ങി എല്ലായിടവും ഒന്ന് കൂടി നോക്കി.. അവിടെയെങ്ങും പാറുവിനെ കാണാതായതും അവനു പിന്നെയും പേടി തോന്നി തുടങ്ങി. ഇനി കാവ്യയുടെ അടുത്തെങ്ങാനും ചെന്നിട്ടുണ്ടോ എന്നറിയാൻ കാശിയെ വിളിച്ചു നോക്കിയെങ്കിലും അവൾ അങ്ങോട്ടേക്ക് ചെന്നിട്ടില്ലായെന്നു മനസിലായി. പക്ഷെ ഇന്നലെ വൈകിട്ട് കാവ്യ വന്നപ്പോൾ എന്തോ കാര്യത്തിന്റെ പേരിൽ പാറു ഭയങ്കര അസ്വസ്ഥ ആയിരുന്നത് പോലെ തോന്നിയെന്നു പറഞ്ഞിരുന്നതായി പറഞ്ഞു.. അപ്പോഴാണ് എന്തോ അത്യാവശ്യ കാര്യം പറയാൻ ഉണ്ടെന്നു പറഞ്ഞു ഇന്നലെ അവൾ തന്നെ വിളിച്ചതും പിറകെ നടന്നതുമെല്ലാം അവനു ഓർമ വന്നത്.. അതു മനസിലേക്ക് വന്നതും അവൻ തന്റെ മുടികളുടെ കൂട്ടി വലിച്ചു.. അവൾക്കു എന്തോ വിഷമം ഉണ്ടായിരുന്നു.. അതു പറയാനാണ് അവൾ തന്റെ പിറകെ വന്നത്.. പക്ഷെ ഓരോരോ തിരക്കുകളിൽ പെട്ടു താൻ അതു കേൾക്കാൻ മനസ് കാണിച്ചില്ല.. അത്രയ്ക്ക് കാര്യമായ കാര്യം ഒന്നും ആവില്ല എന്നാണ് കരുതിയത്.. പക്ഷെ ഇപ്പോൾ തോന്നുന്നു അവൾ വല്ലാത്ത വിഷമത്തിൽ ആയിരുന്നു എന്ന്.. എന്താണവയോ തന്റെ പെണ്ണിന് പറ്റിയത്? അതു തന്നോട് പറയാനല്ലേ അവൾ വന്നത്.. എന്നിട്ട് താനായിട്ട് അകറ്റി നിർത്തിയല്ലോ? പുതിയ ബന്ധങ്ങളൊക്കെ വന്നപ്പോൾ താൻ അവളെ മറന്നു എന്ന് തോന്നി കാണുമോ അവൾക്കു? ഓരോന്നോർത്തു ഭ്രാന്തു പിടിക്കുന്നതു പോലെയാണ് മഹിക്ക് അപ്പോൾ തോന്നിയത്.. " ഡാ.. " വിളി കേട്ടു തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ ആര്യൻ ആണ്..അവന്റെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ പാറുവിനെ കാണാൻ ഇല്ലെന്നു അവനോടു അമ്മ പറഞ്ഞു എന്ന് മനസിലായി.. " പാറു എവിടെ? " " അറിയില്ല.. ഇവിടെ എവിടെയും കാണുന്നില്ല... ഫോണും ഇവിടെ തന്നെ ഉണ്ട്.. " മഹി അതും പറഞ്ഞു വീട്ടിലേക്കു നടന്നു.. പിറകെ ആര്യനും..പിന്നെ അവനോടു ഇന്നലെ അവൾ എന്തോ കാര്യം തന്നോട് പറയണമെന്ന് പറഞ്ഞു പിറകെ നടന്നതും പറഞ്ഞു. " ഞാൻ എന്തായാലും അവളെ അമ്പലത്തിൽ ഒക്കെ ഒന്ന് പോയി നോക്കട്ടെ.. എന്തെങ്കിലും വിഷമമൊക്കെ ഉണ്ടെങ്കിൽ അങ്ങോട്ടാണ് പോകാറു" " നീ ഒറ്റയ്ക്ക് പോകേണ്ട.. ഞാൻ കൂടി വരാം.. പത്തു മിനിറ്റ്.. " ആര്യൻ അകത്തേക്ക് പോയ പിറകെ മഹിയും വണ്ടിയുടെ കീ എടുക്കാൻ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു.. അപ്പോഴാണ് കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്ന ഫോട്ടോ അവന്റെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടത്.. എടുത്തു നോക്ക്കിയപ്പോൾ പാറുവും അവളുടെ അച്ഛനും കൂടെ ഉള്ള ഫോട്ടോ ആണ്.. തങ്ങളുടെ ടേബിളിൽ ഇരിക്കുന്ന ഫോട്ടോ എങ്ങനെ കട്ടിലിൽ വന്നു? പാറു ഇന്നലെ അതു എടുത്തു പിടിച്ചിരുന്നത് പോലെ ഉണ്ട്.. അവളുടെ അച്ചനോട് പരാതി പറയണം എങ്കിൽ അവൾക്കു അത്രയും എന്തെങ്കിലും വിഷമം ഉണ്ടായി കാണും.എന്നിട്ടും അതു മനസിലാകാതെ താൻ അവളെ അവഗണിച്ചല്ലോ? മഹിയുടെ മനസ്സ് കുറ്റബോധത്താൽ നീറി.. എത്രയും പെട്ടെന്ന് അവളുടെ അടുത്തെത്തി അവളുടെ വിഷമങ്ങൾ ഒക്കെ മായ്ച്ചു കളയാൻ അവന്റെ മനസ്സ് വെമ്പി..വേഗം തന്നെ വണ്ടിയുടെ ചാവിയും എടുത്തു പുറത്തേക്കിറങ്ങി.. അധികം വൈകാതെ തന്നെ ആര്യനും റെഡി ആയി വന്നു..ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് മഹി പാറുവിന്റെ ഫോൺ കൂടി എടുത്തു തന്റെ പോക്കട്ടിലേക്കിട്ടു ..അവനെയും കൂട്ടി ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ ആണ് അവന്റെ ഫോൺ അടിച്ചത്.. പരിചയം ഇല്ലാത്ത നമ്പർ ആണെങ്കിലും അവൻ അതു എടുത്തു..അതിലൂടെ പറഞ്ഞ വാർത്ത കേട്ടു അവന്റെ സപ്ത നാടികളും തളരുന്നത് പോലെ തോന്നി അവനു.. എങ്ങനെയൊക്കെയോ വണ്ടി ഓടിച്ചു മാണിക്യമംഗലത്തെ ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ മുന്നിൽ പാർക്ക്‌ ചെയ്തു അകത്തേക്ക് ഓടുകയായിരുന്നു അവൻ. തൊട്ടു പിറകെ തന്നെ ആര്യനും..ക്യാഷുവാലിറ്റിയുടെ മുന്നിൽ എത്തിയപ്പോഴേക്കും തന്റെ ഹൃദയം നിന്നു പോകും എന്ന് വരെ തോന്നി മഹിക്ക്.. അതിന്റെ മുന്നിൽ അവനെയും കാത്തു നിൽക്കുന്ന രണ്ടു ചെറുപ്പക്കാരെ എവിടെയോ കണ്ടു പരിചയം ഉള്ള പോലെ തോന്നി അവനു..അവർ വേഗം അവന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.. " എന്താ.. എന്താ പാറുവിനു? " " അറിയില്ല മഹിയേട്ടാ.. ഞങ്ങൾ അമ്പലത്തിൽ വന്നതായിരുന്നു.. കുളപടവിലേക്കു ചെന്നപ്പോൾ ചേച്ചി അവിടെ ബോധം ഇല്ലാതെ കിടക്കുകയായിരുന്നു.. ഇവന് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ മഹിയെട്ടന്റെ ഭാര്യ ആണെന്ന് മനസിലായി.. അതു കൊണ്ട് അപ്പോൾ തന്നെ ഇങ്ങോട്ടു കൊണ്ട് പൊന്നു.. അകത്തേക്ക് കയറ്റിയിട്ടു ഇപ്പോൾ കുറച്ചു നേരമായി.. " മഹി അവരെ നന്ദി പൂർവ്വം ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് അവിടെയുള്ള ഒരു കസേരയിൽ വന്നിരുന്നു. വല്ലാത്ത കുറ്റബോധം ഉള്ളിൽ തോന്നുകയായിരുന്നു അവനു അപ്പോൾ. ആര്യൻ എന്തൊക്കെയോ അവരോടു സംസാരിക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടു.. എങ്കിലും അതിൽ പങ്കു ചേരാനൊന്നും അവനു തോന്നിയതും ഇല്ല. പാറുവിനു ഒന്നും ഇല്ലായെന്ന് അറിയുന്നത് വരെ ഇനി തനിക്കു ഒരു സമാധാനവും ഉണ്ടാവില്ലയെന്നു അവനു നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നേഴ്സ് വന്നു അവനോടു ഡോക്ടറിനെ പോയി കണ്ടോളാൻ പറഞ്ഞു.ആര്യനെയും കൂടി മഹി ഡോക്ടറിന്റെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു... ഡോക്ടറിന്റെ മുറിയിൽ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം ഗായത്രിയെയും കണ്ടു അവൻ മിടിക്കുന്ന ഹൃദയവുമായി അവരുടെ മുന്നിലുള്ള കസേരയിൽ ഇരുന്നു. അവനു ധൈര്യം പകരാൻ എന്ന വണ്ണം ആര്യൻ ആ കൈകളിൽ മുറുക്കെ പിടിച്ചിരുന്നു.. " എന്താ ഡോക്ടർ.. അവൾക്കു എന്താ പറ്റിയത്? " " കാര്യമായി പേടിക്കാൻ മാത്രം ഒന്നുമില്ല മഹി.. പാറുവിന്റെ ബിപി ഒന്ന് ഷൂട്ട്‌ ചെയ്തതാണ്.. ഇതിനു മുന്നും അങ്ങനെ സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നു ഗായത്രി ഡോക്ടർ പറഞ്ഞല്ലോ? ബിപി കൂടിയപ്പോൾ ആൾ തല ചുറ്റി വീണതാണ്.. ഭാഗ്യത്തിന് വീഴ്ചയിൽ ഒന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ല..പക്ഷെ ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ ഒന്ന് സംശയം തോന്നി ചെക്ക് ചെയ്തപ്പോഴാണ് മറ്റൊരു കാര്യം കണ്ടത്.." " എന്താ ഡോക്ടർ? എന്തെങ്കിലും കുഴപ്പം ഉള്ള കാര്യമാണോ? " മഹിയുടെ ചോദ്യത്തിന് ഗായത്രിയാണ് ഉത്തരം പറഞ്ഞത്.. " ചെറിയ ഒരു കുഴപ്പം ഉണ്ടല്ലോ മഹി.. അതു കൊണ്ട് ഇനി മാസമാസം രണ്ടാളും കൂടി എന്നെ കാണാൻ വേണ്ടി വരേണ്ടി വരും ഇവിടെ.. " മഹി ഒന്നും മനസിലാവാതെ അവളെ നോക്കി.. "എടാ പൊട്ടാ..നീയൊരു അച്ഛൻ ആവാൻ പോകുവാന്നു.. അല്ലേ ഗായത്രി ചേച്ചി.." അവന്റെ തോളിൽ ശക്തിയായി അടിച്ചു കൊണ്ട് ആര്യൻ ചോദിച്ചു..മഹി അവിശ്വസനീയതയോടെ ഗായത്രിയെ നോക്കി..അവൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവനെ നോക്കി തലയാട്ടി.. മഹിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു വന്നു. അവൻ ആര്യനെ കെട്ടിപിടിച്ചു..ആര്യൻ തിരിച്ചു അവനെയും.. " ഞാൻ ഒരു ചിറ്റപ്പൻ ആവാൻ പോവാണ്.. " " മഹി.. " ഗായത്രി വിളിച്ചപ്പോഴാണ് അവൻ തിരികെ വന്നത്.. " പാറുവിനു വേറെ ഹെൽത്ത്‌ ഇഷുസ് ഒന്നും ഇല്ലെങ്കിലും ഗർഭകാലത്തു ബിപി ഒരു വില്ലൻ തന്നെയാണ്.. അതു കൊണ്ട് ഇനിയും ഇങ്ങനെ ബിപി കൂടാതെ നോക്കണം.. തത്കാലം ഇന്നിവിടെ കിടക്കട്ടെ.. ബിപി നോർമൽ ആയതിനു ശേഷം മാത്രം വീട്ടിലേക്കു പോയാൽ മതി.. " " ശെരി ചേച്ചി.. " അവര് പുറത്തേക്കു ഇറങ്ങിയപ്പോഴേക്കും ഗായത്രിയും പിറകെ വന്നു.. " എന്ത് പറ്റി മഹി.. എന്താ പെട്ടെന്ന് പാറുവിനു ബിപി വന്നത്? നിങ്ങൾ തമ്മിൽ വഴക്കോ മറ്റോ ഉണ്ടായോ? " " അങ്ങനെയൊന്നും ഇല്ല ചേച്ചി.. പക്ഷെ ഇന്നലെ മുതൽ അവൾ എന്തോ എന്നോട് പറയാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്.. എന്താണ് എന്നൊന്നും അറിയില്ല.. എനിക്ക് സമയം കിട്ടിയില്ല.. ഇനി അതു വല്ലോം ആണോന്നു അറിയില്ല. അവളോട്‌ ചോദിക്കണം.. എനിക്കെപ്പോഴാ ചേച്ചി അവളെ ഒന്ന് കാണാൻ പറ്റുന്നത്? " " പാറുവിനെ റൂമിലേക്ക്‌ അധികം വൈകാതെ തന്നെ മാറ്റമെന്നാണ് ജീവൻ ഡോക്ടർ പറഞ്ഞത്.. അപ്പോൾ കാണാം.. " ഒരു മണിക്കൂറിനു ശേഷമാണ് അവളെ റൂമിലേക്ക്‌ മാറ്റിയത്. അപ്പോഴേക്കും ഈ സന്തോഷ വാർത്ത ആര്യൻ എല്ലാവരെയും വിളിച്ചു അറിയിച്ചിരുന്നു. എല്ലാവരും ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് വരാൻ തുടങ്ങിയെങ്കിലും മഹി അവളോട്‌ സംസാരിച്ചു കാര്യം അറിയുന്നത് വരേയ്ക്കും ആരും വരണ്ടാന്നു അവൻ പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് അവർ ആരും വന്നില്ല. എങ്കിലും കാശി മാത്രം വന്നു. പാറു റൂമിലേക്ക്‌ കൊണ്ട് വന്നപ്പോഴും നല്ല ഉറക്കം ആയിരുന്നു. അവൾ ഉണരുന്നതും കാത്തു അവളുടെ മുടിയിഴകളിൽ തഴുകി കൊണ്ട് മഹി അവൾക്കു കാവൽ ഇരുന്നു.അപ്പോഴാണ് അവന്റെ പോക്കറ്റിൽ ഇരുന്ന പാറുവിന്റെ ഫോൺ ബെൽ അടിക്കുന്നത്. പരിചയമില്ലാത്ത ഒരു നമ്പർ കണ്ടു അവൻ സംശയത്തോടെ അവൻ അതു ചെവിയിലേക്ക് വച്ചു.. " ഹലോ.. " കുറച്ചു നേരം അപ്പുറത്ത് നിശബ്ദത ആയിരുന്നു. അതിനു ശേഷം കാൾ കട്ട്‌ ആവുകയും ചെയ്തു. അവൻ ഉറങ്ങി കിടക്കുന്ന പാറുവിനെ നോക്കി. ഇനി ഈ ഫോൺ കാൾ ആയിരിക്കുമോ പാറുവിന്റെ ബിപി കൂട്ടിയത്? അവൻ അവളുടെ കാൾ ലിസ്റ്റ് എടുത്തു നോക്കി.. ഇതേ നമ്പറിൽ നിന്നു അവൾക്കു ഇന്നലെ രണ്ടു പ്രാവശ്യം അവൾക്കു കാൾ വന്നിട്ടുണ്ടെന്നു കണ്ടതും അവന്റെ സംശയം സത്യമാണെന്നു അവനു തോന്നി. അത്യാവശ്യം കുറച്ചു സമയം അവൾ സംസാരിച്ചിട്ടും ഉണ്ട്.. ഇനി ആരെങ്കിലും പാറുവിനെ ബ്ലാക്‌മെയ്ൽ ചെയ്യുന്നത് ആവുമോ? ആര്യനോട് പറഞ്ഞാലോ എന്നോർത്തെങ്കിലും ഇപ്പോൾ വേണ്ടായെന്നു തോന്നി. ആദ്യം പാറുവിനോട് സംസാരിക്കട്ടെ.. എന്താ കാര്യം എന്നറിഞ്ഞിട്ടും അവനോടു പറയേണ്ടതാണെങ്കിൽ അവനോടു പറയാം. അവൻ ആ നമ്പർ തന്റെ ഫോണിലേക്കും സേവ് ചെയതു. മെല്ലെ വീണ്ടും അവളുടെ തലയിലും വയറ്റിലും തലോടി. ഈ ഫോൺ കാളിന്റെ ഉടമ ആരെങ്കിലും അവരെ കൊണ്ട് തന്റെ പെണ്ണിനും കുഞ്ഞിനും ഒരു ആപത്തും വരാൻ താൻ സമ്മതിക്കില്ലായെന്നു അപ്പോൾ തന്നെ അവൻ ശപഥം ചെയ്തിരുന്നു.. തുടരും... രചന - നിള നിരഞ്ജൻ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📔 കഥ #📖 കുട്ടി കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ