🌻आध्यात्म 🙏, Image & Post | ShareChat

शिवचरित्रकारह भ प सर्जेराव महाराज टेके वारीकर - Author on ShareChat: Funny, Romantic, Videos, Shayari, Quotes

🚩🌹🌹🚩 सार्थ तुकाराम महाराज गाथा अभंग क्र.३७७१(गवळणींची अवस्था) स्वयें सुखाचे झाले अनुभव । एक एकीपाशीं सांगतील भाव । अवघ्यां अवघा हा कैसा नवलाव । सर्वसाक्ष तेथें चि त्याचा जीव वो ॥१॥ आपआपणाशीं करिती नवल । परि वादावाद न संडिती बोल । एका मेघःशामें जळधर वोल । रसीं उतावळि हृदय सखोल वो ॥ध्रु.॥ एक विषय तो सकळांचा हरी । त्याच्या आवडीनें आवडी इतरीं । अंध बहिर हे प्रेत लोकां चारी । त्यांची कीर्ति गाइली पुराणांतरी वो ॥२॥ स्तुति पराविया मुखें रुचिकर । प्रीतिपात्राच्या गौरवीं आदर । परस्परें हे सादरा सादर । योग सज्जनाच्या सुखा नाहीं पार वो ॥३॥ भक्तिवल्लभ न तुटे चराचरीं । आप्त अनाप्त हे ऐशी ठेवी उरी । दुरी जवळी संचिता ऐसें धरी । रंगा रंगा ऐसें होणें लागे हरी वो ॥४॥ तुका लाधला हें उच्छिष्ट भोजन । आला बाहेरी प्रेमें वोसंडून । पडिलें कानीं त्या जीवाचें जतन । धरियेले एकाभावें हृदयीं चरण वो ॥५॥ अर्थ हरीसुखाचा जो अनुभव गोपीकांना आला तोच अनुभव त्या एकमेकींपाशी सांगत होत्या. हा हरी एकाच वेळेस सर्वांच्या ठिकाणी सर्वांना समाधानी करतो या गोष्टीचे गवळणींना आश्चर्य वाटत होते आणि सर्व साक्षी असलेल्या हरीच्या ठिकाणीच गवळणींचा जीव होता. गवळणी एकमेकींशी या गोष्टीविषयी नवल व्यक्त करत होत्या परंतू हरीच्या वर्णनाविषयी एकमेकांशी वादविवाद करण्याचे ते काही सोडत नव्हत्या. एका मेघश्याम वर्ण असलेल्या श्रीकृष्णाच्या प्रती गवळणींचा अतिशय जिव्हाळा होता त्याचा आनंदरस भोगण्याकरता त्यांचे मन उतावीळ झाले होते व त्यांनी मन गंभीर केले होते. एका हरीच्याविषयीच सर्व गवळणींना आवड होती आणि त्याची प्राप्ती होईल अशी सर्व साधने देखील गवळणींच्या आवडीचे झाले. एका हरीवाचून गवळणींना दुसरे काहीच आवडत नव्हते. एका हरीवाचून दुसरे काही पाहण्यासाठी गवळणी धुंद झाल्या आणि दुसरे काही ऐकण्यासाठी बहिऱ्या झाल्या आणि दुसरे व्यवहार करण्यासाठी अगदी प्रेतरुप झाल्या अशा या गवळणींची किर्ती पुराणांमध्ये देखील गायीली गेली आहे. एखादया परक्या व्यक्तींकडून आपल्या आवडत्या व्यक्तीविषयी स्तुती ऐकली की फार चांगले वाटते आणि आपल्या प्रेमास पात्र असलेल्या व्यक्तीचा गौरव आदर करावे असे वाटते. त्या गवळणी एकमेकींना आपल्या सुखाचा अनुभव सांगत असतात आणि सज्जन व्यक्तीचा भेटीचा योग आला तर त्या सुखाचा अंत:पार नाही असे त्या एकमेकीस म्हणतात. चराचरामध्ये गवळणी कोठेही वास्तव्य करत असल्या तरी हरीच्याविषयी असलेली भक्ती काही त्यांची कमी होत नव्हती. आणि आपला व परका हा भेदाभेद तर त्यांच्या ठिकाणी राहिलाच नव्हता. ज्याच्या त्याच्या संचित कर्मानुसार हरी ज्याला त्याला कधी जवळ तर कधी दुर धरीत होता जसा भक्तांचा रंगारंग असेल तसेच हरीला व्हावे लागत होते. तुकाराम महाराज म्हणतात, “गवळणींना जे हरीप्रेमसुखाचे भोजन झाले त्याचे मला उच्चिष्ट सेवन करण्यास मिळाले आणि त्या सुख भोजनाचे प्रेम माझ्या अंत:करणातून ओसंडून वाहात आहे हरीचे व गवळणींचे जे बोलणे झाले ते शब्द मी माझ्या हृदयात धारण करुन ठेवले आणि आहे हरीचे चरण देखील मी माझ्या हृदयात एकनिष्ठ भक्तीभावाने साठवून ठेवले आहे.” संत तुकाराम महाराज 🚩🙏🚩 #🌻आध्यात्म 🙏