യക്ഷിക്കാവ് വളവിലെ യക്ഷി (123) ശരത് ചന്ദ്രപ്രസാദ് ബുളളറേറാടിച്ച് അഞ്ചാം ഹെയർപിൻ വളവിലെത്തിയിട്ടും പ്രസാദിനെ കാണാത്തത് കാരണം ശരത് ചന്ദ്രപ്രസാദ് അഞ്ചാം വളവിൽ ബുളളററ് നിർത്തി കാത്ത് നിന്നു... അതാ ആ പെൺ രൂപം ഒറ്റയ്ക്ക് നടന്നു വരുന്നു... തൂവെളള സാരി... നിലാ വെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകൾ... ചുണ്ടുകളിൽ നേർത്ത പുഞ്ചിരി... ഏറെക്കുറെ പാദം വരെ നീണ്ടു കിടക്കുന്ന നിതംബം... ചന്ദ്രൻ്റെ വെളിച്ചത്തിൽ കൊലുസിൻ്റെ ചിലമ്പൊലിയുടെ ഒഴുകുന്ന താളത്തിന് നടന്ന് വരുന്ന ഒരു ശാലീന സുന്ദരിയുടെ പ്രതിബിംബം... തലമുടി ഇളകത്തക്ക വിധത്തിൽ കുലുങ്ങി കുലുങ്ങിയുളള അവളുടെ നടത്തം... ആനച്ചന്ത നടത്തം... അരയന്ന പിടയുടെ കുലുക്കം... കൈകളിൽ കരിവളകളുടെ കിലുക്കം... ചന്ദനത്തിൽ കടഞ്ഞെടുത്ത സുന്ദരീ ശില്പം പോലെ...വശ്യമായ അവളുടെ നടത്തം കണ്ട് ശരത് ചന്ദ്രപ്രസാദ് അമ്പരന്നു... അവൾ നടക്കുമ്പോൾ നൃത്തം ചെയ്യുന്നപോലെ... ചിലങ്കയുടെ ശബ്ദം ഉയർന്നു വന്നു... ആ താളം... അറിയാതെ ശരത്ചന്ദ്ര പ്രസാദ് പാടിപ്പോയി... ആ ചിലങ്കയുടെ അതേ താളത്തിൽ: നാഗവല്ലീ...മനോഹരീ... രാമനാഥൻ തേടും ബാലേ..." നിലാവ് പോലത്തെ പുഞ്ചിരിയോടെ അവൾ അടുത്തെത്തിയതും അവൻ ചോദിച്ചു: "പ്രസാദ് എവിടെ?" "ആ ചേട്ടൻ പറഞ്ഞു ഇനി ചേട്ടൻ്റെ പിറകിൽ കയറിക്കോളാൻ...അവർ ഇനി ഇപ്പോഴൊന്നും വരില്ല... നമുക്ക് പോകാം..." "എന്നാൽ കയറിക്കോ..." ശരത് ചന്ദ്രപ്രസാദ് സ്റ്റാർട്ടാക്കാതെ തന്നെ ബുളളററ് സ്റ്റാർട്ടായി മുന്നോട്ട് കുതിച്ചു... അവൾ പറഞ്ഞു: "എൻ്റെ സ്പർശനമേററപ്പോൾ ബുളളററ് സ്റ്റാർട്ടായത് കണ്ടോ..." അത് കേട്ട് ശരത്ചന്ദ്ര പ്രസാദ് കോരിത്തരിച്ചു... ശരീരത്തിലെ രോമകൂപങ്ങൾ രോമാഞ്ചമണിഞ്ഞു... സിരകളിൽ രക്തം തിളച്ചു കയറി... ആ ഗാനം ശരത്ചന്ദ്ര പ്രസാദിൻ്റെ കാതുകളിൽ ഒഴുകിയെത്തി... നിഴലായ്... ഒഴുകി വരും ഞാൻ... യാമങ്ങൾ തോറും... കൊതി തീരുവോളം...ഈ നീല രാവിൽ...ഈ നീല രാവിൽ..." ശരത്ചന്ദ്ര പ്രസാദ് പറഞ്ഞു: "എൻ്റെ തോളിൽ പിടിച്ചിരുന്നോ..." ചരത്ചന്ദ്ര പ്രസാദിൻ്റെ തോളിൽ അവളുടെ കൂർത്ത നഖങ്ങൾ അമർന്നു... ബുളളററ് പാഞ്ഞു... (തുടരും) #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📙 നോവൽ #📔 കഥ #🍲 ഇന്നത്തെ രുചി #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ