#🙏ஆன்மீகம் #தெரிந்து கொள்வோம் பாரத போர் நடக்கப்போவது உறுதி செய்யப்பட்ட காலகட்டம் அது. பஞ்ச பாண்டவர் மற்றும் கௌரவர் ஆகிய இரு தரப்பினரும் பாரத யுத்தத்தில் தங்களுக்கு ஆதரவாகப் போர் புரிவதற்கு, தங்களால் இயன்ற அனைத்து வகையிலும் முயற்சி செய்து பெரும் படைகளைத் திரட்டத் தொடங்கினர். யுகத்தை மாற்றவிருக்கும் ஒரு மாபெரும் யுத்தத்திற்கு உலகமே தயாராகிக் கொண்டிருந்தது. ஆனால் அனைத்திற்கும் காரணகர்த்தாவான அந்தப் பரந்தாமன் கண்ணனோ, எதையும் அறியாதவன் போலத் துயில் கொண்டிருந்தான். துவாரகையின் அரசனான கிருஷ்ண பரமாத்மாவிடம் மாபெரும் சேனை இருந்தது. அதற்கு 'நாராயணி சேனை' என்று பெயர். அந்த நாராயணி சேனையை யார் தம்முடைய தரப்பில் வைத்துப் போரிடுகிறார்களோ, அவர்களுக்குப் போரை வெல்லும் வாய்ப்பு பிரகாசமாக இருந்தது. நாராயணி சேனையைத் தன் தரப்பில் போர் புரிய வேண்டி, கிருஷ்ணன் இருக்கும் இடத்திற்கு காண்டீபதாரி அர்ஜுனனும், அஸ்தினாபுர யுவராஜன் துரியோதனனும் ஒரே நேரத்தில் சென்றனர். இவர்கள் சென்ற நேரத்தில், அழகு கண்ணன் சயன கோலத்தில் ஆழ்ந்த நித்திரை கொண்டிருந்தான். முதலில் அங்கு பிரவேசித்த துரியோதனன், கண்ணன் உறக்கத்தில் இருப்பதைப் பார்த்ததும் அவரை எழுப்ப வேண்டாம் என்று எண்ணி, கண்ணனின் தலைக்கு அருகில் இருந்த ஆசனத்தில் அமர்ந்தான். சற்று தாமதமாக வந்த அர்ஜுனன், தன் நண்பனும் பரந்தாமனுமாகிய கண்ணன் நித்திரையில் இருப்பதைப் பார்த்ததும், கண்ணனின் பாதங்களுக்கு அருகில் தரையில் அமர்ந்து, அவர் உறங்கும் அந்தச் சயன கோலத்தை ரசித்துக் கொண்டிருந்தான். சிறிது நேரம் கழித்துக் கண்ணன் கண் விழித்தான். அவன் கண் விழிக்கும்போது, அவனது பார்வை நேராகத் தனது காலுக்கு அருகில் தன்னை அன்போடு பார்த்துக் கொண்டிருந்த அர்ஜுனனின் மேல் விழுந்தது. அதாவது, கண்ணனின் கோணத்தில் அவர் முதலில் கண்டது அர்ஜுனனைத் தான். "வா அர்ஜுனா!" என்று கூறியபடி எழுந்து உட்கார்ந்தான். அப்போதுதான் தனது தலைக்கு மேல் பக்கத்தில் இருந்த ஆசனத்தில் அமர்ந்திருந்த துரியோதனனைக் கண்டான். "அடடா! துரியோதனா! என்ன ஆச்சரியம். உங்கள் இருவரையும் ஒரே நேரத்தில் காண்பதில் மகிழ்ச்சி. இருவரும் போருக்காக உதவி கேட்க வந்திருக்கிறீர்கள் என்பதை நான் அறிவேன்" என்றான். "உங்கள் இருவருக்கும் கொடுக்க என்னிடம் இரண்டு தேர்வுகள் உள்ளன. ஒருபுறம் எந்தவித ஆயுதமும் ஏந்தாத நிராயுதபாணியாக நான் இருப்பேன். மறுபுறம் என்னுடைய பரந்து விரிந்த சேனை, நாராயணி சேனை இருக்கும். இந்தப் போரில் நானும் என்னுடைய நாராயணி சேனையும் எதிர் எதிராகத்தான் இருப்போம்" என்றான். மேலும், "இங்கு முதலில் வந்தது நீயாக இருக்கலாம் (துரியோதனனைப் பார்த்து). ஆனால் நான் முதலில் கண்டது அர்ஜுனனை அல்லவா! எனவே, முதலில் அர்ஜுனன் வேண்டுவதைத் தான் நான் தர வேண்டும். அதுவே தர்மம்" என்றான். இதனால் துரியோதனன் பெரும் ஏமாற்றம் அடைந்தான். அர்ஜுனன் எப்படியும் மாபெரும் நாராயணி சேனையை கண்ணனிடம் வேண்டிப் பெற்றுவிடுவான் என்று மனதிற்குள் அலறினான். ஆனால் கண்ணனின் இரண்டு தேர்வுகளைக் கேட்ட அர்ஜுனன், ஒரு நொடி கூட யோசிக்காமல், "கிருஷ்ணா, நீ கடவுளின் அம்சமாவாய். இந்த மாபெரும் நாராயணி சேனை போரை வெல்லும் வலிமை பெற்றதாக இருக்கலாம். ஆனால் அந்தப் படைகள் எனக்கு வேண்டாம். நான் வேண்டுவது உன்னைத்தான் கண்ணா!" என்று கூறி கண்ணனின் பாதம் பணிந்தான். இதைக் கேட்டதும் துரியோதனன் பெருமூச்சு விட்டான். மனதிற்குள் அர்ஜுனனை நினைத்து ஏளனமாகச் சிரித்துக் கொண்டான். "முட்டாள், மடையன் இந்த அர்ஜுனன்! மாபெரும் சேனையை விடுத்துத் தனி மனிதனைத் தேர்வு செய்துள்ளான்" என்று எண்ணிக் கொண்டான். "எனக்கு இப்போதும் மாபெரும் சேனை கிடைத்துவிட்டது. இந்த லட்சக்கணக்கான வீரர்களை வைத்துத் தாராளமாக நான் போரில் வென்றுவிடுவேன்" என்று இறுமாப்பு கொண்டான். ஆனால், அதன் பின் நடந்த கதையை உலகம் அறியும். பாண்டவர்களுக்குப் போதுமான படைபலம் இல்லையென்றாலும், இறை சொரூபமான கண்ணன் பாண்டவர்கள் பக்கம் இருந்ததால் இறுதியில் பாண்டவர்களே வென்றனர். எங்கே தர்மத்தின் உருவமான கண்ணன் இருக்கிறாரோ, அங்கேதான் வெற்றி கிடைக்கும் என்பதுதான் உண்மையான ஞானம். வெறும் உடல் பலத்தையும் வீரர்களின் எண்ணிக்கையையும் நம்பிப் போரில் பிரவேசித்த துரியோதனனை விட, கடவுளிடம் சரணடைந்த அர்ஜுனனே இறுதியில் வென்றான். நாமும் உலக நியதிகள் மற்றும் நடைபெறும் சம்பவங்கள் அனைத்தும் நமக்கு எதிராக இருந்தாலும், எப்போதும் கடவுளைச் சரணடைய வேண்டும். யார் நம்மைப் கைவிட்டாலும் நாம் நம்பிய ஆன்மீகம் நம்மை கைவிடாது. சர்வம் கிருஷ்ணார்ப்பனம்🙏 - மகாபாரத உபகதைகள்