#📙 നോവൽ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #✍ തുടർക്കഥ #✍️ വട്ടെഴുത്തുകൾ #📔 കഥ Fish Nizar- The Fry Of Justice ( കഥയും കഥാപാത്രങ്ങളും സാങ്കല്പികം. മരിച്ചവരോ മരിക്കാൻ പോകുന്നവരോ ആയി സാമ്യം തോന്നിയാൽ യാദൃശ്ചികം മാത്രം) ……………………………………. കൊച്ചി നഗരത്തിലെ ആ തിരക്കേറിയ മത്സ്യച്ചന്തയിൽ പുലർച്ചെ വള്ളമിറങ്ങുമ്പോൾ പെയ്യുന്ന നനുത്ത മഴയത്ത് നിസാർ വെറുമൊരു സാധാരണക്കാരനായിരുന്നു. വെളുത്ത ലുങ്കിയും തോളിലൊരു മുഷിഞ്ഞ തോർത്തും കയ്യിൽ എപ്പോഴും മീൻചോര പുരണ്ട മരപ്പിടിയുള്ള കത്തിയും. ആ വഴി പോകുന്ന ആർക്കും നിസാറിനെ ഒന്ന് നോക്കാതെ പോകാൻ കഴിയില്ല; അത്രയ്ക്കും നിഷ്കളങ്കമായിരുന്നു ആ മുഖം. ചന്തയിലെത്തുന്ന എല്ലാവർക്കും അവൻ പ്രിയപ്പെട്ട നിസാറിക്ക ആയിരുന്നു. തോളിലെ തോർത്തുകൊണ്ട് നെറ്റിയിലെ വിയർപ്പൊപ്പി, ഐസ് കട്ടകൾക്കിടയിൽ കിടക്കുന്ന മീനുകളെ തരംതിരിക്കുമ്പോൾ അവന്റെ ചുണ്ടിൽ എപ്പോഴും ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരിയുണ്ടാകും. പാവപ്പെട്ട മീൻത്തൊഴിലാളികൾക്ക് ചായ വാങ്ങി നൽകാനും, കച്ചവടം കുറഞ്ഞവർക്ക് ആശ്വാസം പകരാനും അവൻ എപ്പോഴും മുന്നിലുണ്ടായിരുന്നു. "നിസാറേ, ഇന്ന് നല്ല മത്തി ഉണ്ടോ?" എന്ന് ചോദിച്ചു വരുന്ന വീട്ടമ്മമാർക്ക്, ഏറ്റവും നല്ലത് നോക്കി അളവിൽ കൂടുതൽ തൂക്കി നൽകുന്ന അവന്റെ സ്വഭാവം ചന്തയിൽ പ്രസിദ്ധമായിരുന്നു. മഴ പെയ്യുമ്പോൾ തണുത്തു വിറയ്ക്കുന്ന തെരുവുനായ്ക്കൾക്ക് അവൻ മീൻ തലകൾ എറിഞ്ഞു കൊടുക്കുമായിരുന്നു. ആർക്കും ഒരു ദ്രോഹവും ചെയ്യാത്ത, ആരോടും ഉച്ചത്തിൽ സംസാരിക്കാത്ത, ആരെയും വഞ്ചിക്കാത്ത ആ നിഷ്കളങ്ക നായ മനുഷ്യൻ കൊച്ചിയിലെ ആ പഴയ ഐസ് പ്ലാന്റിലെ ഇരുട്ടിൽ മറ്റൊരു മുഖം ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് ആരും സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയില്ല. നഗരത്തിലെ വലിയ കുറ്റവാളികളെ പിടിക്കുന്ന പോലീസുകാർ പോലും നിസാറിന്റെ മുന്നിൽ വണ്ടി നിർത്തി വിശേഷങ്ങൾ ചോദിക്കുമ്പോൾ, അവൻ ആ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ കൊണ്ട് അവർക്ക് വേണ്ടി നല്ല മീനുകൾ പൊതിഞ്ഞു നൽകുമായിരുന്നു. ആ നിഷ്കളങ്കമായ കണ്ണുകൾക്കുള്ളിൽ പ്രതികാരത്തിന്റെ കനൽ എരിയുന്നുണ്ടെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ കൊച്ചിയിലെ തിരക്കുകൾക്കിടയിൽ ആർക്കും സമയം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ആ പഴയ വസ്ത്രങ്ങൾക്കും മീൻ മണത്തിനുമിടയിൽ അവൻ തന്റെ ഭീകരമായ സാമ്രാജ്യം എത്ര കൃത്യമായാണ് കെട്ടിപ്പൊക്കിയത്! ലോകത്തിന് അവൻ വെറുമൊരു മീൻകാരൻ മാത്രമായിരുന്നു; നിശബ്ദനായ, വിനയമുള്ള, ദൈവഭയമുള്ള ഒരു സാധാരണ മീൻകാരൻ. ….. പത്തു വർഷം മുമ്പ്, കൊച്ചിയിലെ കടലോരത്തെ ഒരു ചെറിയ വാടകവീട്ടിൽ നിസാർ തന്റെ ഉമ്മയോടൊപ്പം താമസിച്ചിരുന്ന കാലം. അന്ന് അവൻ കൊച്ചി ഹാർബറിൽ മീൻ ലോറികളിൽ ഐസ് കയറ്റുന്ന ഒരു സാധാരണ തൊഴിലാളിയായിരുന്നു. കഠിനാധ്വാനിയായ നിസാറിന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് ഫാത്തിമ വരുന്നത് ഒരു മഴക്കാലത്താണ്. അയൽപക്കത്തെ വീട്ടിൽ വിരുന്നിനെത്തിയ ആ സുന്ദരിയായ പെൺകുട്ടി നിസാറിന്റെ നിഷ്കളങ്കതയിൽ വീണുപോയെന്ന് അവൻ വിശ്വസിച്ചു. നിസാർ തന്റെ ഓരോ രൂപയും കരുതിവെച്ചത് ഫാത്തിമയോടൊപ്പം ഉള്ള ജീവിതത്തിന് വേണ്ടിയായിരുന്നു. ഉമ്മയുടെ അസുഖത്തിന് മരുന്ന് വാങ്ങാൻ മാറ്റിവെച്ച പണത്തിൽ പോലും അവൻ അവൾക്കായി ചെറിയ സമ്മാനങ്ങൾ വാങ്ങി. "നമുക്കൊരു ചെറിയ വീട് വെക്കണം നിസാറിക്ക, കടലിന്റെ മണം വരുന്ന ഒരിടത്ത്," എന്ന് അവൾ പറയുമ്പോൾ നിസാർ തന്റെ കഠിനാധ്വാനം ഇരട്ടിയാക്കി. വിദേശത്ത് പോയി പണം സമ്പാദിക്കാൻ അവൻ തീരുമാനിച്ചപ്പോൾ, തന്റെ ഉമ്മയെ നോക്കാനും വീട് പണിയാനുമായി താൻ അതുവരെ സമ്പാദിച്ച പത്തു ലക്ഷത്തോളം രൂപയും ഉമ്മയുടെ സ്വർണ്ണാഭരണങ്ങളും ഉമ്മയെയും അവൻ ഫാത്തിമയെ വിശ്വസിച്ച് ഏൽപ്പിച്ചു. നിസാർ വിദേശത്തേക്ക് പോയി മാസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് കാര്യങ്ങൾ മാറിമറിഞ്ഞത്. ഫാത്തിമയ്ക്ക് കൊച്ചിയിലെ ഒരു പ്രാദേശിക ഗുണ്ടയുമായി ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു. നിസാർ അയച്ചുകൊടുത്ത പണമെല്ലാം ഉപയോഗിച്ച് അവൾ ആഡംബര ജീവിതം നയിച്ചു. നാട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയ നിസാർ കണ്ടത് തകർന്നുപോയ തന്റെ സ്വപ്നങ്ങളായിരുന്നു. ഉമ്മ ചികിത്സ കിട്ടാതെ, മരുന്നിന് പണമില്ലാതെ ഒരു പഴയ പായയിൽ കിടന്ന് മരിക്കുന്നത് അവന് കാണേണ്ടി വന്നു. താൻ ഏൽപ്പിച്ച പണത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കാൻ ഫാത്തിമയുടെ അടുത്തെത്തിയ നിസാറിനെ കാത്തിരുന്നത് ക്രൂരമായ ചതിയായിരുന്നു. അവൾ പോലീസിനെ വിളിച്ച് നിസാർ തന്നെ ശല്യം ചെയ്യുന്നുവെന്നും തന്നിൽ നിന്ന് പണം തട്ടിയെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുവെന്നും പരാതി നൽകി. പോലീസ് നിസാറിനെ ക്രൂരമായി തല്ലിച്ചതച്ചു. ലോക്കപ്പിലെ ഇരുട്ടിൽ കിടക്കുമ്പോൾ, ജനലിലൂടെ പുറത്തെ ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി അവൻ കരഞ്ഞു. ഫാത്തിമ തന്റെ കാമുകനോടൊപ്പം പോലീസ് സ്റ്റേഷന് മുന്നിലൂടെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പോകുന്നത് അവൻ കണ്ടു. അന്ന് ആ സെല്ലിനുള്ളിലെ തറയിൽ ചോരയൊലിപ്പിച്ചു കിടക്കുമ്പോൾ നിസാറിന്റെ ഉള്ളിലെ ആ പാവം മനുഷ്യൻ മരിച്ചു. "ഞാൻ കൊടുത്ത പണം കൊണ്ട് നീ സുഖിക്കുമ്പോൾ, എന്റെ ഉമ്മ ശ്വാസം കിട്ടാതെ പിടഞ്ഞു മരിച്ചു. ഇനി ഈ ലോകത്ത് ആരും ആരെയും ചതിക്കരുത്. “ അവന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു അഗ്നി പർവതം പുകഞ്ഞു ……. ജയിലിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയ നിസാർ ആരും ശ്രദ്ധിക്കാത്ത ഒരു ഐസ് പ്ലാന്റ് അവൻ വാടകയ്ക്കെടുത്തു. വർഷങ്ങൾ നീണ്ട നിരീക്ഷണത്തിനൊടുവിൽ ഫാത്തിമയെ അവൻ കണ്ടെത്തി. അവൾ ആ ഗുണ്ടയാൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട് മറ്റൊരു തട്ടിപ്പിന് തയ്യാറെടുക്കുകയായിരുന്നു. ഒരു രാത്രിയിൽ, മഴ തകർത്തു പെയ്യുമ്പോൾ അവളുടെ മുന്നിൽ നിസാർ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അവൾ അവനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും വൈകിപ്പോയിരുന്നു. പത്തു വർഷത്തെ കാത്തിരിപ്പിനൊടുവിൽ നിസാർ തന്റെ ആദ്യത്തെ ഇരയെ ആ കൊലയറയിലേക്ക് എത്തിച്ചു. തന്റെ ജീവിതം തകർത്ത, തന്റെ ഉമ്മയുടെ മരണത്തിന് കാരണമായ ഫാത്തിമ. കണ്ണുകളിലെ കെട്ടഴിച്ചപ്പോൾ ഫാത്തിമ ഭയന്ന് വിറച്ചു. മീൻ വെട്ടാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന വലിയ കരിങ്കൽ സ്ലാബിൽ അവളെ അവൻ ബന്ധിച്ചിരുന്നു. ചുറ്റും ചിതറിക്കിടക്കുന്ന തുരുമ്പിച്ച കൊളുത്തുകളും കത്തികളും കണ്ടപ്പോൾ അവൾ നിലവിളിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ, നിസാർ തന്റെ മുഷിഞ്ഞ തോർത്തുകൊണ്ട് അവളുടെ വായ അമർത്തി കെട്ടി. "കടലിന് എല്ലാം അറിയാം ഫാത്തിമ... പക്ഷേ കടൽ ഒന്നും പറയില്ല," നിസാർ ഒരു പ്രേതത്തെപ്പോലെ മന്ത്രിച്ചു. അവൻ തന്റെ കൈയിലിരുന്ന മരപ്പിടിയുള്ള കത്തി ഒരു കല്ലിൽ ഉരച്ചു മൂർച്ച കൂട്ടി. അതിൽ നിന്ന് തെറിച്ച തീപ്പൊരികൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഭയമായി പടർന്നു. ഒരു വലിയ ചീനച്ചട്ടിയിൽ അവൻ ലിറ്റർ കണക്കിന് ഓയിൽ ഒഴിച്ചു. വലിയ ബർണറിൽ നിന്ന് നീല ജ്വാലകൾ ഉയർന്നു. എണ്ണ ചൂടായി പുകഞ്ഞു തുടങ്ങിയപ്പോൾ നിസാർ അവൾക്കരികിലേക്ക് നീങ്ങി. ഒരു മീനിനെ കറി വെക്കാൻ ഒരുക്കുന്നതുപോലെ അവൻ അവളുടെ കൈകളിലും പുറത്തും കത്തികൊണ്ട് ആഴത്തിൽ വരയിട്ടു. മുറിവുകളിൽ നിന്ന് രക്തം ചാലിട്ടൊഴുകി. വേദന കൊണ്ട് അവൾ പിടയുമ്പോൾ, അരികിലിരുന്ന ഭരണിയിൽ നിന്ന് ഒരു പിടി കാന്താരി മുളകും ഉപ്പും എടുത്ത് അവൻ ആ മുറിവുകളിലേക്ക് ബലമായി തേച്ചുപിടിപ്പിച്ചു. നീറ്റൽ സഹിക്കാനാവാതെ അവളുടെ കണ്ണുകൾ പുറത്തേക്ക് തള്ളി. പുറംലോകം കേൾക്കാത്ത ആ നിലവിളികൾ ആ ഐസ് പ്ലാന്റിന്റെ ചുവരുകളിൽ തട്ടി പ്രതിധ്വനിച്ചു. "മീനിന് ജീവനുണ്ടെങ്കിലേ വറുക്കുമ്പോൾ രുചി കൂടൂ..." ക്രൂരമായ ഒരു ചിരിയോടെ നിസാർ പറഞ്ഞു. തിളച്ചു മറിഞ്ഞ എണ്ണയിലേക്ക് അവൻ അവളെ താഴ്ത്തി. മാംസം വെന്തുമൊരിയുന്ന മണം ആ മുറിയിലാകെ പടർന്നു. അവളുടെ അവസാന ശ്വാസവും ആ എണ്ണപ്പാത്രത്തിൽ ഒടുങ്ങി. കുറച്ചു സമയത്തിന് ശേഷം, മൊരിഞ്ഞ ആ ശരീരഭാഗങ്ങൾ അവൻ പുറത്തെടുത്തു. ഒരു പാചകക്കാരന്റെ ലാഘവത്തോടെ അവ ചെറിയ കഷ്ണങ്ങളാക്കി നുറുക്കി. അർദ്ധരാത്രിയിൽ ആരും കാണാതെ നിസാർ തന്റെ വള്ളവുമായി കടലിന്റെ നടുവിലേക്ക് പോയി. വറുത്ത മാംസത്തിന്റെ ഗന്ധം പിടിച്ചെത്തിയ സ്രാവുകൾക്കും തിരണ്ടികൾക്കും അവൻ ആ കഷ്ണങ്ങൾ എറിഞ്ഞുകൊടുത്തു. നിമിഷങ്ങൾക്കകം ഫാത്തിമ എന്ന തെളിവ് കടലിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ അപ്രത്യക്ഷമായി. …….. അടുത്ത ഊഴം അഞ്ജുവിന്റെതായിരുന്നു. പാവപ്പെട്ട ആൺകുട്ടികളെ പ്രണയത്തിൽ വീഴ്ത്തി പണം തട്ടുന്നതായിരുന്നു അവളുടെ വിനോദം. നിസാറിന്റെ അയൽവാസിയായ ഒരു യുവാവ് അവൾ കാരണം ആത്മഹത്യ ചെയ്തതറിഞ്ഞപ്പോഴാണ് നിസാർ അവളെ തന്റെ താവളത്തിലെത്തിച്ചത്. ഐസ് പ്ലാന്റിലെ തണുത്ത തറയിൽ അവളെ കെട്ടിയിട്ട ശേഷം നിസാർ തന്റെ കത്തി മൂർച്ച കൂട്ടി. "മീനിന്റെ ശൽക്കങ്ങൾ ചെത്തിക്കളയുന്നത് കണ്ടിട്ടുണ്ടോ അഞ്ജു? അതുപോലെ നിന്റെ ഈ അഴകും പണത്തോടുള്ള ആർത്തിയും ഞാൻ ചെത്തിക്കളയാം," അവൻ ക്രൂരമായി ചിരിച്ചു. അവളുടെ ശരീരത്തിൽ കത്തിയുടെ മുനകൊണ്ട് മീനിന്റെ ശൽക്കങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതുപോലെ ഓരോ പോറലുകളുണ്ടാക്കി. ഓരോ പോറലിലും അവൻ മുളകുപൊടി വാരി വിതറി. പ്രാണവേദനയിൽ അവൾ പുളയുമ്പോൾ നിസാർ തന്റെ പഴയ റേഡിയോയിൽ ഒരു പാട്ട് മൂളിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഒടുവിൽ, തിളയ്ക്കുന്ന എണ്ണയിലേക്ക് അവളെ വലിച്ചെറിഞ്ഞു. വെന്തുമൊരിഞ്ഞ ആ കഷ്ണങ്ങൾ പതിവുപോലെ കടലിലെ മീനുകൾക്ക് വിരുന്നായി. ………. സ്വന്തം മാതാപിതാക്കളുടെ സ്വത്ത് തട്ടിയെടുത്ത് അവരെ തെരുവിലേക്ക് ഇറക്കിവിട്ടവളായിരുന്നു സ്വപ്ന. അവളെ പിടികൂടിയ നിസാർ പറഞ്ഞത് ഒന്നേയുള്ളൂ: "സ്വന്തം ചോരയെ ചതിക്കുന്നവർക്ക് മീനിന്റെ അന്ത്യം വേണം." അവളുടെ വിരലുകൾ ഓരോന്നായി മീൻ കഷ്ണങ്ങൾ അരിയുന്നതുപോലെ അവൻ അരിഞ്ഞുമാറ്റി. മുറിവുകളിൽ ഉപ്പും മസാലയും തേച്ച് അവളെ എണ്ണയിലിട്ട് വറുക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ മണം പുറത്തേക്ക് പോകാതിരിക്കാൻ അവൻ വലിയ എക്സ്ഹോസ്റ്റ് ഫാനുകൾ പ്രവർത്തിപ്പിച്ചു. "നിന്റെ മാതാപിതാക്കൾ അനുഭവിച്ച കണ്ണീരിന്റെ അത്രയും വരില്ല ഈ ചൂട്," എന്ന് മന്ത്രിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ അവളെ എണ്ണപ്പാത്രത്തിലേക്ക് പൂർണ്ണമായി താഴ്ത്തി. ……. പാവപ്പെട്ട മീൻ തൊഴിലാളികളുടെ പണം തട്ടിയെടുത്ത നൂർജഹാനെ നിസാർ വെറുതെ വിട്ടില്ല. അവളുടെ ആഭരണങ്ങളെല്ലാം അഴിച്ചുമാറ്റി അവൻ പരിഹസിച്ചു "ഈ പൊന്നിന്റെ തിളക്കത്തേക്കാൾ നല്ലത് എണ്ണയിലെ തിളക്കമാണ്." അവളുടെ ദേഹത്ത് കത്തികൊണ്ട് വരയിട്ട ശേഷം അവൻ ഉപ്പുവെള്ളം ഒഴിച്ചു. ഓരോ മുറിവും എരിയുമ്പോൾ അവൾ ബോധം കെട്ടു വീഴാതിരിക്കാൻ അവളുടെ മുഖത്ത് ഐസ് വെള്ളം ഒഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവസാനം, ഒരു വലിയ സ്രാവിനെ വെട്ടുന്നതുപോലെ അവളെ കീറിമുറിച്ച് അവൻ വറുത്തെടുത്തു. അവളുടെ അന്ത്യവും കടലിന്റെ ആഴങ്ങളിലായി. …….. റിയ എന്ന പെൺകുട്ടി നിസാറിന്റെ ഈ രഹസ്യം യാദൃച്ഛികമായി കണ്ടുപിടിക്കുകയും അവനെ ബ്ലാക്ക് മെയിൽ ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്തു. നിസാർ അല്പം പോലും മടിച്ചില്ല. "മരിച്ചവർക്കേ രഹസ്യം സൂക്ഷിക്കാൻ കഴിയൂ," എന്ന് അവൻ അവളോട് അവസാനമായി പറഞ്ഞു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ മുളകുപൊടി വിതറി അന്ധയാക്കിയ ശേഷം അവളെ ജീവനോടെ കീറിമുറിച്ചു. ആ പഴയ ഐസ് പ്ലാന്റിൽ അവസാനമായി ഉയർന്ന നിലവിളി അവളുടേതായിരുന്നു. അവളെയും വറുത്തെടുത്ത് കടലിലെ മീനുകൾക്ക് ഇരയായി നൽകിയതോടെ നിസാറിന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ കടൽ വീണ്ടും വിഴുങ്ങി. ……… കൊച്ചി പോലീസിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ആ അഞ്ച് സ്ത്രീകളുടെ തിരോധാനം ഇന്നും തെളിയിക്കപ്പെടാത്ത ഒരു വലിയ രഹസ്യമാണ്. നഗരത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒരേ കാലയളവിൽ അഞ്ച് പേർ അപ്രത്യക്ഷരായിട്ടും അവർക്കിടയിൽ ഒരു ബന്ധം പോലും കണ്ടെത്താൻ അന്വേഷണസംഘത്തിന് കഴിഞ്ഞില്ല. സിസിടിവി ദൃശ്യങ്ങളോ സാക്ഷികളോ ഇല്ലാത്തതിനാൽ, അവർ സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം നാടുവിട്ടു പോയതാകാമെന്ന നിഗമനത്തിൽ പോലീസ് ഫയലുകൾ ക്ലോസ് ചെയ്തു. ചതിയുടെയും വഞ്ചനയുടെയും കഥകൾ ആ ഫയലുകൾക്കുള്ളിൽ പൊടിപിടിച്ചു കിടന്നു. ഇൻസ്പെക്ടർ സാമൂവൽ വർഗീസ് പലപ്പോഴും ചന്തയിൽ വെച്ച് നിസാറിനോട് കുശലാന്വേഷണം നടത്താറുണ്ട്. നിസാർ നൽകുന്ന കൊഴുത്ത മീനുകൾ വാങ്ങി വീട്ടിൽ പോകുമ്പോൾ, താൻ അന്വേഷിക്കുന്നവരുടെ അവശിഷ്ടങ്ങളാണ് ആ മീനുകളുടെ വയറ്റിലുള്ളതെന്ന് ആ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതാറില്ല. രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ നിസാർ തന്റെ കളി തുടർന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു. തെളിവുകളെല്ലാം ആ തിളയ്ക്കുന്ന ഓയിൽ യിൽ വെന്തുതീർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു, ബാക്കിയുള്ളവ കടലിലെ മീനുകൾക്ക് വിരുന്നായി. നഗരം സുഖമായി ഉറങ്ങുമ്പോൾ, നിസാർ തന്റെ അടുത്ത ഇരയെ കണ്ടെത്താൻ മീൻവണ്ടിയുമായി തെരുവിലിറങ്ങും. പോലീസിന്റെ റെക്കോർഡുകളിൽ അയാൾ വെറുമൊരു സാധാരണക്കാരനാണ്, പക്ഷേ കൊച്ചിയിലെ ആ പഴയ ഐസ് പ്ലാന്റിനുള്ളിൽ അയാൾ ഇപ്പോഴും തന്റെ പകയുടെ എണ്ണ തിളപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. കടൽ ഇന്നും ഒന്നും മിണ്ടാതെ എല്ലാം സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നു. ……. End