താഴ്മലയിലെ രാത്രി-PART 7 അനു flash ലൈറ്റിന്റെ ബലത്തിൽ ബാത്‌റൂമിനടുത്ത് എത്തി. ചെറിയ ചാറ്റൽ മഴയുടെ ശബ്ദമല്ലാതെ വേറെ ഒന്നും കേൾക്കനുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൾ ബാത്‌റൂമിലേക്ക് കയറി.ഭയം കാരണം മൂത്രം പെട്ടെന്ന് പോകുന്നപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. ആ സമയത്താണ് അവൾ മറ്റൊരു ശബ്ദം നേരിയ ശബ്ദത്തോടെ കേട്ടത്. ആരോ violine വായിക്കുന്നു.നട്ടപ്പാതിരക്ക് കേട്ട ആ നേരിയ violine ശബ്ദം അവളുടെ ഭയം ഇരട്ടിച്ചു.അവളുടെ ചെവികൾ ആ ശബ്ദത്തെ കേന്ത്രീകരിച്ചു. അതൊരു ഹിന്ദി പാട്ടിന്റെ ശബ്ദം ആയിരുന്നു. അവൾക് ആ പാട്ട് നല്ലോണം കേട്ടു പരിജയം ഉണ്ടെങ്കിലും എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും ഏത് പാട്ടാണെന്ന് അവൾക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ആരോ വളരെ ഈണത്തിൽ വായിക്കുന്ന ആ violine ശബ്ദം അവളുടെ ഉള്ളിനെ മയക്കുന്നപോലെ തോന്നി. പക്ഷെ സ്വബോധം വീണ്ടെടുത്തു വേഗം തന്നെ ബാത്‌റൂമിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി. ആ violine ശബ്‌ദം നിലച്ചു. അവൾ എത്ര കാദോർത്തിട്ടും അവൾക് ആ ശബ്ദം കേൾക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവൾ വേഗം മുറിയിലേക്ക് ഓടി. വാതിലടച്ചു കിടന്നു. മഴയുടെ നേരിയ ശബ്ദമല്ലാതെ മറ്റൊന്നും അവൾക് കേൾക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. താൻ കേട്ടത് തോന്നലാകുമോ എന്ന ചിന്ത അവളിലേക്ക് വന്നു. ബാത്‌റൂമിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയ ആ സമയത്തുതന്നെ ആ ശബ്ദവും നിലച്ചു.. അവൾ മറ്റുള്ളവരെ നോക്കി. അവർ നല്ല ഉറക്കത്തിൽ ആയിരുന്നു. അവളും പതിയെ കണ്ണുകളടച്ചു ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണു. സമയം 8:30 ആകുന്നു. എല്ലാവരും ജോലിക്ക് പോകാൻ ready ആവുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ അനുവിന്റെ ഓരോ പ്രവർത്തനവും slow ആയിരുന്നു. അവൾ മറ്റെന്തോ ആലോചിക്കുകയാണ് എന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ അന്ന അവളോട് കാര്യം അന്വേഷിച്ചു. "എടി.ഇന്നലെ ഞാൻ ഒരു 2 മണി ആയപ്പോൾ ബാത്‌റൂമിലേക്ക് പോയി" "ഒറ്റക്കോ " ഇടക്ക് വെച്ചു അത്ഭുതത്തോടെ അന്ന ചോദിച്ചു. "ഹാ. നിങ്ങളുടെ ഉറക്കം കണ്ട് വിളിക്കണ്ട എന്ന് കരുതി ഒറ്റക്ക് പോയി. ചെറിയ ചാറ്റൽമഴയുടെ ശബ്ദമല്ലാതെ വേറെയൊന്നും കെട്ടില്ലായിരുന്നു. എന്നാൽ ബാത്‌റൂമിൽ കയറിയതും ആരോ violine വായിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു" അനു പറഞ്ഞു നിർത്തിയപ്പോൾ അന്നയുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. "എനിക്ക് പരിചയമുള്ള ഏതോ ഒരു ഹിന്ദിപ്പാട്ടിന്റെ ട്യൂൺ ആയിരുന്നു. പക്ഷെ എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും ആ പാട്ട് ഏതാണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല. എനിക്ക് പേടി തോന്നി ബാത്‌റൂമിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ ഉടനെ ആ ശബ്ദം നിലച്ചു. പിന്നീട് ഞാൻ കേട്ടില്ല." അനുവിന്റെ മുഖത്തു ഭയം വന്നിരുന്നു. "നീ സ്വപ്നം വന്നതും കണ്ടതാണോ അനു" അന്നയുടെ മുഖത്തും ഭയം നിറഞ്ഞിരുന്നു. "സ്വപ്നമല്ല. പക്ഷെ ആ violine ശബ്ദം കേട്ടപോലെ എനിക്ക് തോന്നിയതാണോ എന്നൊരു സംശയം ഉണ്ട് എനിക്ക്. പക്ഷെ കേട്ടത് ഒരു ഹിന്ദി സോങ് തന്നെയാണ്. ഞാൻ ഇപ്പോഴും ആ പാട്ട് ഏതാണെന്ന് ഓർത്തെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ്.പക്ഷെ കഴിയുന്നില്ല" അവർ രണ്ടുപേരും ആശങ്കകുഴപ്പത്തിലായി. "നീ എന്താണ് ഈ കാര്യങ്ങൾ ഞങ്ങളോട് പറയാഞ്ഞത്." "പറഞ്ഞിട്ട് വേണം എന്നെ കളിയാക്കാൻ. ഇന്നലെ തന്നെ കണ്ടില്ലേ." അവർ സ്നേഹയോടും നജയോടും ഈ കാര്യം പറയണ്ട എന്ന് തീരുമാനിച്ചു. അവർ വാതിലടച്ചു റോട്ടിലേക്ക് ഇറങ്ങി. മിനി മോൾ bus വന്നപ്പോൾ അതിൽ കയറി. ------------------------------------------------ "ചേട്ടാ.ഒരു ബീഡി എട്." ഒരു side ബാഗുമായി അശ്വതി സ്റ്റോറിലേക്ക് alex കയറി. കടക്കാരൻ ഒരു ബീഡി കൊടുത്തു. തീപ്പെട്ടി ഉപയോഗിച്ച് alex ബീഡി കത്തിച്ചു വലിച്ചു വായിലൂടെയും മൂക്കിലൂടെയും പുക പുറത്തോട്ട് വിട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു. അത് കണ്ടു കടക്കാരൻ പറഞ്ഞു. "സൈക്കോളജിസ്റ് ആണത്രേ. വലിക്കുന്ന വലി നോക്ക്." Alex ചിരിച്ചു. "ഈ തണുപ്പത് രാവിലെ ഒന്ന് വലിക്കാതെ എങ്ങനാ ഓഫീസിൽ പോകുവാ ചേട്ടാ" "എടാ.നീയൊക്കെ ചെറുപ്പമല്ലേ. ഈ പ്രായത്തിലെ ഇതൊക്കെ ശീലമാക്കിയാൽ ആയുസ്സ് കുറയും ട്ടാ" "അല്ലെങ്കിലും നമ്മളുടെ ആയുസ്സിനൊക്കെ എന്താണ് ഗാരണ്ടി. നിർത്തണം. ഈ തണുപ്പുകാലം ഒന്ന് കഴിഞ്ഞോട്ടെ" Alex പറഞ്ഞു നിർത്തി. വീണ്ടും ഒരു വലിക്കൂടി എടുത്തുകൊണ്ടു alex തുടർന്നു. "അല്ല ചേട്ടാ. ജോസ് ന്റെ വീട്ടിൽ രണ്ട് പെൺകുട്ടികളെ കണ്ടല്ലോ. ആരാണ് അതു" "അതോ.ഇവിടെ info പാർക്കിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നവരാണ്. 4 പേരുണ്ട്." Alex ആ വീട്ടിലേക്ക് തുറിച്ചുനോക്കി ഒരു ബീഡി ഒരു വലിക്കൂടെ എടുത്തുകൊണ്ടു തുടർന്നു. "അവർ ആ വീടിനെ കുറിച്ച് അറിഞ്ഞിട്ടുതന്നെയാണോ അവിടെ താമസിക്കുന്നത്." "എനിക്കറിയില്ല.ജോസ് എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നു. അവരോട് വേണ്ടാത്തത് ഒന്നും പറയരുത് എന്ന്. അവനെ അവസ്ഥ ഓർത്തു പറയാനും നിന്നില്ല. പിന്നെ എനിക്കും അതിലൊന്നും വിശ്വാസവും ഇല്ല" Alex വീണ്ടും ആ വീട്ടിലേക്ക് തന്നെ തുറിച്ചുനോക്കികൊണ്ട് ബീഡി താഴെയിട്ട് കാലുകൊണ്ട് ചവിട്ടി കെടുത്തി തന്റെ ബൈക്കിൽ കയറി. ---------------------------------------------------- അവർ 6 മണിയോടെ തിരിച്ചു വീട്ടിലേക്ക് എത്തി. കയ്യിൽ ടൗണിൽ നിന്നും വാങ്ങിയ ചൂടുള്ള alfaham ഉണ്ടായിരുന്നു. "ഒന്ന് വേഗം തുറക്ക്. മനുഷ്യന് വിശന്നിട്ടു വയ്യ." വന്നപാടെ അനുവിന്റെ ആർത്തി തുടങ്ങി. "ഒന്ന് അടങ്ങേടി.കുളിച്ചിട്ട് കഴിക്കാം.നിന്റെ ചെസ്റ്റ് പീസ് ആരും എടുക്കൂല" സ്നേഹ പറഞ്ഞു. അനു നേരെ കുളിക്കാനായി ബാത്‌റൂമിലേക്ക് കയറി. സ്നേഹ ചായയിട്ടു ഉമ്മറത്തേക്ക് വന്നു. നജയും അന്നയും സ്നേഹയും ഉമ്മറത്തിരുന്നു ചായ കുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. "രക്ഷപ്പെട്ടു..ഇന്ന് മഴക്കാറൊന്നും ഇല്ല." നജ മുകളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു അവർ രണ്ടു അയൽ വീട്ടിലേക്കും എത്തി നോക്കി.ഒരു വീട്ടിൽ കുട്ടികൾ മുറ്റത് കളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മറു വീട്ടിൽ ആരെയും കണ്ടില്ല.മുന്നിലെ മാവിൽ നിന്നും ഒരു പക്ഷി മാങ്ങ കോത്തി തിന്നുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഉടനെ നജ പോയി അവളുടെ ക്യാമറ എടുത്തുകൊണ്ടു ആ പക്ഷിയെ ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ തുടങ്ങി. നജയുടെ ഫോട്ടോ എടുക്കാനുള്ള തിരക്കുകണ്ട് സ്നേഹ അവളോട് ചോദിച്ചു. "എന്ത് പക്ഷിയാണ് അതു" "അതുതന്നെയാണ് ഞാനും നോക്കുന്നെ. എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും ആ പക്ഷി ഏതാണെന്ന് മനസ്സിലാവുന്നില്ല. ആദ്യമായാണ് ഇങ്ങനെ ഒരു പക്ഷിയെ കാണുന്നത്." അവർ നജയുടെ ക്യാമെറയിലേക്ക് നോക്കി. കൂർത്ത ചുവന്ന കൊക്കും, കടും നീല തിളങ്ങുന്ന കണ്ണും, കറുത്ത തൂവലും, മഞ്ഞ കാലുകളും ആയൊരു പക്ഷി. തലക്കുമുകളിൽ ഒരു കിരീടം പോലെ ചുവന്ന ഒരു തൂവലും. അവർ. ആ പക്ഷിയുടെ ഭംഗി ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു പെട്ടെന്നാണ് ബാത്‌റൂമിൽ നിന്നും അനുവിന്റെ കരച്ചിൽ കേട്ടത്. അവർ ചാടി എഴുനേറ്റു.ഭയത്തോടെ കിതച്ചുകൊണ്ട് അവർ ബാത്രൂം ലക്ഷ്യമാക്കി ഓടി. അനുവിന്റെ കരച്ചിൽ കൂടിക്കൂടി വന്നു..അവർ ബാത്‌റൂമിനടുത് എത്തി. അവർ ഡോറിൽ മുട്ടി. അനു തുറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.അവൾ കരച്ചിൽ തന്നെയായിരുന്നു "അനു തുറക്ക്..." അവർ മൂന്ന് പേരും വാതിലിൽ അടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. അവൾ തുറന്നില്ല (തുടരും) #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ