താഴ്മലയിലെ രാത്രി-PART 13 അന്ന മാത്രം ആയിരുന്നു വീട്ടിൽ. ബാക്കിയുള്ളവർ നാട്ടിലേക്ക് പോയിരുന്നു. അവൾ വൈകീട്ട് 6 മണി ആയപ്പോഴേക്കും വാതിലുകളും ജനലുകളും അടച്ചു. അവളുടെ കയ്യിൽ മെഴുകുതിരിയും തീപ്പെട്ടിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. കാരണം അന്ന് നല്ല മഴക്കുള്ള സാധ്യത ഉണ്ടായിരുന്നു.അവൾ അവർക്കു വിളിച്ചു. മഴകാരണം ലൈറ്റ് ആകുമെന്ന് അവർ പറഞ്ഞപ്പോൾ അന്നയുടെ പേടി കൂടി. എന്നാലും വീട്ടിലെ ഷോകേസിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന യേശുവിനെയും മാതാവിനെയും നോക്കി അവൾ ഇരുന്നു. അപ്പോൾ അവൾക്ക് ഒരു ആശ്വാസം കിട്ടുന്നപോലെ തോന്നി.. ഒരു വലിയ ഇടിയോടെ കറന്റ്‌ പോയി. കൂരിരുട്ട് ആയി. അവൾ കയ്യിൽ കരുതിയ തീപ്പെട്ടി കത്തിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ പേടികൊണ്ടോ മറ്റോ അവളുടെ കൈകൾ വിറക്കാൻ തുടങ്ങി. അങ്ങനെ മൂന്ന് നാല് തേപ്പേട്ടികൊള്ളി ഉരസലിന് ശേഷം അവൾ തീപ്പെട്ടി കത്തിച്ചു. അവൾ കയ്യിൽ കരുതിയ മെഴുകുതിരിയിൽ അതു കത്തിച്ചു. ആ ഹാൾ മുഴുവൻ ചുവന്ന പ്രകാശത്തിൽ തിളങ്ങി. ഒരു വലിയ ശബ്ദത്തോടെ മഴപെയ്യാൻ തുടങ്ങി. ശക്തമായ കാറ്റിൽ ജനലുകൾ കൂട്ടിയിടിക്കാൻ തുടങ്ങി. മെഴുകുതിരിയുടെ ജ്വാലനം കേടാനുള്ള പരിശ്രമത്തിലായി. ഉടനെ അന്ന അവളുടെ രണ്ടു കൈപോളകൾ ഉപയോഗിച്ച് മെഴുകുതിരിയെ കവർ ചെയ്തു... 7:30 ആയിരുന്നു. ഇടിക്കും, മഴക്കും ഒരു ശമനവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല..അവൾ വീണ്ടും അവരെ വിളിച്ചു. എന്നാൽ റേഞ്ച് കിട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.. പെട്ടെന്നാണ് ബാത്‌റൂമിൽ ഡോർ ആരോ മുട്ടുന്നത് കേട്ടത്.. അവൾ ഞെട്ടി വിറക്കാൻ തുടങ്ങി. താൻ അല്ലാതെ വേറെ ആരും ഇല്ല വീട്ടിൽ. പിന്നെ ആരാണ് ബാത്‌റൂമിൽ വാതിൽ മുട്ടുന്നത്.. അവൾ ഭയം കൊണ്ട് വിറക്കാൻ തുടങ്ങി. കൃഷ്ണമണികൾ കറങ്ങാൻ തുടങ്ങി. വിയർപ്പുത്തുള്ളികൾ മഴയെക്കാൾ ശക്തമായി വീഴാൻ തുടങ്ങി.. വീണ്ടും തുടരെ തുടരെ ബാത്‌റൂമിലെ വാതിലിൽ ആരോ മുട്ടാൻ തുടങ്ങി. അവൾ ഒന്നും നോക്കാതെ മുമ്പറത്തെ വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് ഓടാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ അതാരോ പുറത്ത് നിന്ന് പൂട്ടിയിരുന്നു. അന്നയുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് ക്രമതീതമായി കൂടി. അവൾ "ആരെങ്കിലും രക്ഷിക്കണേ" എന്ന് ഉറക്കെ കരഞ്ഞു പറഞ്ഞു വാതിലിൽ മുട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവൾ ഷോകേസിലെ ഏശുവിനോട് മുട്ടുകുത്തി പ്രാർത്ഥിക്കാൻ വേണ്ടി വിറയാർന്ന കൈകളോടെ മുട്ടിലിരുന്നു. എന്നാൽ ഷോകേസിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന യേശുവിനെ കാണാൻ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൾക്ക് തല ചുറ്റുന്ന പോലെ തോന്നി. ജനലുകൾ അതി ശക്തമായി ശബ്ദമുണ്ടാക്കാൻ തുടങ്ങി. ചുമരിൽ നിന്ന് അവൾ എന്തോ ശബ്‌ദം കേട്ടു.. ആ മൂന്ന് ഫോട്ടോകൾ ആടുന്നു. അവളുടെ ഹൃദയം കീറുന്ന പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. പെട്ടെന്ന് ആ ഫോട്ടോയുടെ ആടൽ നിന്നു. മഴയും ഇടിയും പെട്ടെന്ന് അവസാനിച്ചു. എങ്ങും നിശബ്ദത.. പെട്ടെന്നാണ് ബാത്‌റൂമിലെ ഡോർ തുറക്കുന്ന ശബ്‌ദം കേട്ടത്. അവൾ വീണ്ടും പുറത്തേക്കുള്ള വാതിലിൽ അഞ്ചു ചവിട്ടി. പക്ഷെ തുറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൾ ഉറക്കെ "ആരെങ്കിലും രക്ഷിക്കണേ" എന്ന് ആവർത്തിച്ചു കരഞ്ഞു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. പക്ഷെ ആരും കേട്ടില്ല. ആരോ തന്റെ അടുത്തേക്ക് വരുന്ന പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. അവൾ വേഗം തന്റെ റൂമിലേക്ക് കയറി വാതിൽ കുറ്റിയിടാൻ നോക്കി. എന്നാൽ വാതിലിലെ കുറ്റി പൊട്ടിപ്പോയിരുന്നു. അവൾ ആ ഡോറിൽ അമർന്നു നിന്നു.ആരോ നടക്കുന്ന ശബ്ദം ഡോറിന് അടുത്തേക്ക് വരുന്നപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. അവൾ മതിലിൽ അമർന്നു നിന്നു. പെട്ടെന്ന് ഡോർ ആരോ തുറക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.അവൾ ആവുന്നതും ഡോറിൽ അമർത്തി പിടിച്ചു. എന്നാൽ മറുവശത്തു ശക്തമായി ഡോർ തള്ളി. പെട്ടെന്ന് അവൾ റൂമിലെ ഒരു മൂലയിലേക്ക് തെറിച്ചു വീണു.. അവൾ ഭയം കൊണ്ട് വെട്ടിവിറക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൾ ഡോറിലേക്ക് തന്നെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. ആ വാതിൽ ആരോ തുറന്നു ഉള്ളിലേക്ക് വരാൻ നിന്നു.. അവൾ ചുമര്നോട് ചേർന്ന് ഇരിക്കാൻ തുടങ്ങി. പെട്ടെന്നൊരാൾ ആ മുറിയിലേക്ക് വന്നു..ആ രൂപത്തെ കണ്ടതും അന്ന വീട്ടിവിറക്കാൻ തുടങ്ങി.... "കുര്യാക്കോസ്"... അവന് ഒരു ട്രാവസർ മാത്രം ഇട്ടുകൊണ്ട് ഒരു വിടർന്ന ചിരിയോടെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അവൾ കരയാൻ തുടങ്ങി.. അവൾ പുറകിലേക്ക് കൂടുതൽ ഒട്ടിച്ചേരാൻ തുടങ്ങി. അവന് കൂടുതൽ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വരാൻ തുടങ്ങി. പെട്ടെന്ന് അന്നയുടെ രണ്ടുകലുകളും പിടിച്ചു വലിച്ചു അവന് അവളെ റൂമിനു പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അന്ന കാലുകൾ കൊണ്ട് അടിച്ചു കരയാൻ തുടങ്ങി.. അവൾ വേണ്ട വേണ്ട എന്ന് ആർത്തു പറഞ്ഞു കരയാൻ തുടങ്ങി.എന്നാൽ അവന്റെ മുഖത്തു കൂടുതൽ ചിരി പടർന്നു. അവൻ അവളെ ബാത്‌റൂമിനു ഉള്ളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി വാതിലടച്ചു.തന്റെ ട്രാവസറിലെ വള്ളി ഉപയോഗിച്ച് അന്നയുടെ കൈകൾ കെട്ടി. അവൻ അവന്റെ ട്രാവസർ ഊരി അതു അവളുടെ വായിൽ തിരുകി.. നക്നനായ അവൻ അവളെ നോക്കി ആർത്തു ചിരിച്ചു. അന്നയുടെ ബോധം പോകുന്നപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. കാഴ്ച മങ്ങുന്നപോലെ പോലെ തോന്നി. അവൻ അവളുടെ പാന്റ് അഴിക്കാൻ തുടങ്ങിയതും അന്ന അവളുടെ മുഴുവൻ ശക്തിയും ഉപയോഗിച്ച് ആർത്തു കരഞ്ഞു. "അന്ന... എന്തുപറ്റി" സ്നേഹ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. അന്ന വിറക്കുക ആയിരുന്നു. നജ അപ്പോഴേക്കും റൂമിലെ ലൈറ്റ് ഓൺ ചെയ്തു. അനു അന്നയുടെ വിറക്കുന്ന ശരീരം കണ്ട് പേടിച്ചു വിറച്ചു. "വെള്ളം.." അന്ന വിറയാർന്ന സ്വരത്തോടെ പറഞ്ഞു. അനു വേഗം കുപ്പിയിലെ വെള്ളം അവൾക്ക് കൊടുത്തു. അന്ന ആർത്തിയോടെ വെള്ളം കുടിക്കുന്നതുകണ്ട് എല്ലാവർക്കും ഭയം തോന്നി.. അവൾ വെള്ളം കുടിച്ചു ഒരു വലിയ ശബ്ദത്തോടെ ശ്വാസം വിട്ടു "എന്ത് സ്വപന്മാ നീ കണ്ടേ.." നജ ഭയത്തോടെ ചോദിച്ചു. അന്ന ഒന്നും പറയാതെ സ്നേഹയുടെ തോളിൽ ചാഞ്ഞുകിടന്നു കണ്ണുകൾ അടച്ചു.അവൾ കൂടുതൽ ശ്വാസം എടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.അവൾ ഉറങ്ങുന്നതും നോക്കി അവർ ഇരുന്നു.. നജ ഒരു നനഞ്ഞ തുണി കൊണ്ട് അന്നയുടെ ഞെറ്റിയിൽ വെച്ചു. സ്നേഹ ചുക്കുകാപ്പി ഉണ്ടാക്കി കൊണ്ടുവന്നു. "നല്ലോണം പനിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ അന്ന.." അന്നയുടെ കഴുത്തിൽ കൈവെച്ചുകൊണ്ട് അനു പറഞ്ഞു. "നീ എന്താണ് കണ്ടത് അന്നാ ഇത്രയും പേടിക്കാൻ" സ്നേഹ ചോദിച്ചു. എന്നാൽ അവൾ സംസാരിക്കാനുള്ള മാനസികാവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നില്ല. "വേണ്ട.. നീ rest എടുത്തോ. സംസാരിക്കേണ്ട.. വാ നമുക്ക് പുറതെക്ക് പോകാം" നജ അതു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. സ്നേഹയും അനുവും പിന്നാലെ ഇറങ്ങി. അന്ന ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി. ആ കുള്ളൻ മനുഷ്യൻ പതിവുപോലെ ധ്യാനത്തിൽ ആയിരുന്നു. പത്രമായി അഭി വന്നു. അവർ ഉമ്മറത്തുതന്നെ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "Good morning" അഭി പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ബൈക്കിൽ നിന്നിറങ്ങി പത്രകെട്ടിൽനിന്ന് ഒരു പത്രം എടുത്തു അവരുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. പത്രം സ്നേഹയുടെ അടുത്ത് കൊടുത്തുകൊണ്ട് അഭി പറഞ്ഞു. "ഇന്നലെ headline എന്താണെന്ന് വെച്ചാൽ അങ്ങ് അമേരിക്കയിൽ നിന്നുള്ള വാർത്തയാണ്" "എന്താണ് ആ വാർത്ത" നജ അതു പറഞ്ഞപ്പോൾ അവർ ഉത്തരത്തിനായി അഭിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. "മുൻ US മിലിറ്ററി ഓഫീസർ ആയാ David Grusch യുടെ ഒരു വെളിപ്പെടുത്താൽ. എന്താണെന്ന് വെച്ചാൽ അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റ്‌ പലതും ഒളിച്ചുവെക്കുന്നുണ്ട്. ജനം അതറിഞ്ഞാൽ panic ആകും എന്ന് കരുതിയിട്ടാണ് പ്രസിഡന്റ്‌ അതു വെളിപ്പെടുത്തത്.." "എന്താണ് ആ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ച രഹസ്യം?" സ്നേഹ ചോദിച്ചു. "പലതും ഉണ്ട്. എന്നാൽ നമുക്ക് interesting ഉള്ള ഒന്ന് പറയാം. അതാണ് അന്യഗ്രഹ ജീവി." അവർ ആകംഷയോടെ അഭിയെ നോക്കി അഭി ഉമ്മറപ്പടിയിൽ ഇരുന്നിക്കൊണ്ട് തുടർന്നു. "അതായത് അന്യഗ്രഹ ജീവി ഉണ്ടെന്നും, അവർ ഭൂമിയിൽ വരാറുണ്ടെന്നും,അവരുടെ പരീക്ഷണങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി മനുഷ്യരെ തട്ടിക്കൊണ്ടു പോകുന്നുണ്ടെന്നും ആണ് അയാൾ പറഞ്ഞത്." "ഇതൊക്കെ ഉള്ളതന്നെ ആകുമോ." നജ ചോദിച്ചു. "അതാണ് ഞാനും ആദ്യം കരുതിയത്. പക്ഷെ ഒന്ന് ചിന്തിച്ചപ്പോൾ സാധ്യത ഉള്ളപോലെ തോന്നി. കാരണം കഴിഞ്ഞ വർഷം തന്നെ അമേരിക്കയിൽ നിന്ന് നൂറോളം ആളുകളെയാണ് കാണാതെ ആയത്. ഇന്ത്യയിൽ നിന്നും പലരേയും കാണാതെ ആയിട്ടുണ്ട്. അവരുടെ പൊടിപോലും ഇല്ല അവസാനം.മാത്രമല്ല area 51 ഇപ്പോഴും ഒരു നിഗൂഢത ആണല്ലോ." "Area 51 ഓ.. അതെന്താ.." സ്നേഹ ചോദിച്ചു. അതിനുത്തരം നജ പറയാൻ തുടങ്ങി. "അതൊന്നുമില്ല. അമേരിക്കയുടെ ഒരു highly protected military base ആണ്. അല്ലാതെ ഒന്നുമല്ല." "അത് അമേരിക്ക പറയുന്നതല്ലേ.ചിലപ്പോൾ അതിൽ aliens ഉണ്ടെങ്കിലോ. അവർ വന്നു പോകുന്ന സ്ഥലമാണെങ്കിലോ." അഭി ചോദിച്ചു "അതൊക്കെ വെറും തള്ളാണ്. കുറെ യൂട്യൂബർസ് അവരുടെ കീശ നിറക്കാൻ ഇറക്കുന്ന ഓരോ ഉടായിപ്പ് ആണ്. ഇനി aliens അവിടെ ഉണ്ടെന്ന് തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ. ഒരുപാട് ആളുകൾ അവിടെ ജോലിചെയ്ത് retired ആയിട്ട് ഇരിക്കുന്നുണ്ട്. Retired ആയതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇനി അതിനുള്ളിലെ രഹസ്യം പുറത്തുപറഞ്ഞാലും അവർക്കു ഒന്നും നഷ്ടപ്പെടാനില്ല. എന്നാൽ aliens ഉണ്ടെങ്കിൽ അവർക്ക് പറഞ്ഞൂടെ.."? നജയുടെ ആ ചോദ്യത്തിന് അഭിക്ക് ഉത്തരം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൻ മറു ചോദ്യം ചോദിച്ചു. "പക്ഷെ ആളുകൾ ആ സ്ഥലം ചുറ്റിപറ്റി പലതും ആകാശത്തുകൂടെ പറന്നുപോകുന്ന UFO കളെ കാണുന്നുണ്ടല്ലോ. അതൊരു തെളിവല്ലേ. മാത്രമല്ല പല UFO കളെ അമേരിക്കയുടെ പല ഭാഗത്തായി ആളുകൾ കാണുകയും വീഡിയോ എടുക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ടല്ലോ" നജ ഒരു ശ്വാസം നീട്ടി വലിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "UFO കണ്ടു എന്ന് പറഞ്ഞു ഇന്റർനെറ്റിൽ ഇടുന്ന 90% വീഡിയോസ് fake ആണ്.. പിന്നെ ഉള്ള 10% വീഡിയോസ് aliens ആണെന്ന് ഒരു തെളിവും ഇല്ല. പലതും weather balloon ഓ military aircraft ഓ പട്ടമോ അല്ലെങ്കിൽ ഉലകകളോ ആയിരുന്നു. UFO എന്ന് പറഞ്ഞാൽ തന്നെ aliens vehicle എന്നല്ല. "UN IDENTIFIED FLAYING OBJECTS" എന്നാണ്. എന്ന് വെച്ചാൽ എന്താണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ പറ്റാത്ത പറക്കുന്ന എന്തിനെയും വിളിക്കുന്ന പേരാണ്" നജയുടെ അറിവിൽ അഭി വളരെ ആകൃഷ്ടനായി. "താനൊരു കില്ലെടിയാണല്ലോ" അഭി അതു പറഞ്ഞപ്പോൾ അവർ ചിരിച്ചു. "അല്ല...അന്ന എവിടെ.." അഭി ചോദിച്ചു. "അവൾക്ക് പേടിപ്പനി ആണ്" അനു പറഞ്ഞു "പേടിപനിയോ..എന്ത് കണ്ടാണ് പേടിച്ചത്?" അഭിയുടെ മുഖത്തു ഭയം വന്നു "എന്തോ സ്വപ്നം കണ്ട് പേടിച്ചതാണ്. എന്താണ് കണ്ടത് എന്ന് പറയുന്നില്ല. ആൾ tired ആണ്" സ്നേഹ പറഞ്ഞു. "അപ്പോൾ alien's ഇല്ലല്ലേ." അനു നജയോട് പറഞ്ഞു. "ഇല്ല എന്ന് പറയാൻ പറ്റില്ല. നമുക്ക് അറിയാത്ത പലതും ഈ ലോകത്ത് നടക്കുന്നുണ്ടാകും, ചിലപ്പോൾ നമ്മൾ അതു കണ്ടിട്ടോ, അനുഭവിച്ചിട്ടോ ഉണ്ടാകും. ചിലപ്പോൾ നമ്മുടെ അടുത്തോ,അകലെയോ ഉണ്ടാകും.. നമുക്ക് അറിയാത്ത പലതും നമുക്ക് ചുറ്റും നടക്കുന്നുണ്ട് അനു. എന്നുവെച്ചു കണ്ടെതെല്ലാം ആ നോട്ടത്തിൽ നോക്കുന്നത് തെറ്റാണ്." അനു നജയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് എന്തോ ആലോചിച്ചു. അഭിയും നജയുടെ വാക്കുകളെ ഏറ്റെടുത്തു. ഒരു വലിയ ശബ്ദത്തോടെ കിളികൾ ഒരു മരത്തിൽ നിന്ന് ആകാശത്തേക്ക് പറന്നു.അവർ ആ ദിഷയിലേക്ക് നോക്കി. കിളികൾ മുകളിലോട്ട് വരിവരിയായി പോകുകയായിരുന്നു. അവർ അയൽ വീട്ടിലേക്ക് നോക്കി. ആ കുള്ളൻ മനുഷ്യൻ ധ്യാനത്തിൽ തന്നെയായിരുന്നു.. (തുടരും) #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📔 കഥ #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #📙 നോവൽ

താഴ്മലയിലെ രാത്രി - PART 12 "ഇനി വീട്ടിലേക്ക് പോയിട്ടുണ്ടാകുമോ..? അഭി അതു പറഞ്ഞപ്പോൾ അവർ വീട് ലക്ഷ്യമാക്കി ഓടാൻ തുടങ്ങി.. ടെൻഷൻ കാരണം ദൂരം കൂടുന്നപോലെ അവർക്കു തോന്നി..ഓടുമ്പോൾ എല്ലാം അവർ രണ്ടു ദിഷയിലേക്കും നോക്കിക്കൊണ്ട് നജയെ വിളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എന്നാൽ അവിടെയൊന്നും അവൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.അങ്ങനെ വീടിനുള്ളിലേക്കുള്ള വഴിയുടെ മുന്നിലെത്തി. അവിടെ അവർ കണ്ട കാഴ്ച അവരെ അവിടെ പിടിച്ചുനിർത്തി. ഒറ്റക്ക് വീടിനു മുന്നിലുള്ള ഞാവൽ മരത്തിനു മുകളിലേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുന്ന നജയെ ആയിരുന്നു അവർ കണ്ടത്. അവർ പരസ്പരം മുഖത്തോട് നോക്കി.എല്ലാവരുടെ മുഖത്തും ഭയവും, സംശയവും ഉണ്ടായിരുന്നു.സ്നേഹ നജയെ വിളിച്ചു. എന്നാൽ അവൾ പ്രതികരിച്ചില്ല. അവൾ മുകളിലോട്ടുതന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. സ്നേഹ വീണ്ടും നജയെ വിളിക്കാൻ നോക്കിയപ്പോൾ അലക്സ്‌ തടഞ്ഞു. അവർ പതിയെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അപ്പോഴും അവൾ മുകളിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.അവർ പതിയെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങിയപ്പോഴേക്കും അവൾ പെട്ടെന്ന് അവരെ നോക്കി. പെട്ടെന്നുള്ള നജയുടെ നോട്ടം അവരെ ഭാഗപ്പെടുത്തി. "ദെ..നോക്ക് എവിടെ.." നജ ഞാവൽ മരത്തിനുമുകളിലേക്ക് കൈ കാണിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവർ നജയുടെ അടുത്തേക്കെത്തി അവൾ പറയുന്ന ഭാഗത്തേക്ക്‌ നോക്കി. എന്നാൽ ആ സമയം നജ പറഞ്ഞു. "ശേ.. അതു ഉള്ളിലേക്ക് പോയി " "എന്ത് പോയെന്ന് " അന്ന ചോദിച്ചു. "ആ മരത്തിൽ ഒരു ചെറിയ മാളം കണ്ടോ. അതിനുള്ളിൽ 3 കുരുവികൾ ഉണ്ട് " നജ ഞാവൽ മരത്തിലേക്ക് വീണ്ടും ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവർ വീണ്ടും നോക്കി.ഞാവലിന്റെ മുകളിൽ ഒരു ചെറിയ മാളം ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ കുരുവികളെ അവർക്ക് കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. "ഇങ്ങനെ അതിനെ നോക്കന്മാത്രം ഭംഗി ഉണ്ടായിരുന്നോ അതിന്?" അലക്സ്‌ ചോദിച്ചു. "ഭംഗി അല്ല എന്നെ അത്ഭുതപെടുത്തിയത്. മറിച്ചു അവരുടെ ആക്ടിവിറ്റി ആയിരുന്നു " "എന്ത് ആക്ടിവിറ്റി.."? അലക്സ്‌ ചോദിച്ചു. "ആ മൂന്ന് കുരുവികൾ ഒരേ പ്രായക്കാർ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു.. ഒരേ നിറം, ഒരേ ശബ്ദം.. പക്ഷെ സ്വഭാവം മാത്രം വിത്യാസം ഉള്ളപോലെ തോന്നി." "എന്ത് വിത്യാസം.." അലക്സ്‌ അത്ഭുധത്തോടെ ചോദിച്ചു. "അതിൽ ഒരു കുരുവി വളരെ മടിയനാണ്. എന്നാൽ രണ്ടാമത്തെ കിളി വളരെ ആക്റ്റീവും മടിയൻ കിളിയെ ചവിട്ടുകയും വികൃതി കാണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ മൂന്നാമത്തെ കിളിയാണ് ആക്റ്റീവ് ആയ കിളിയെ അതിനു പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത് എന്ന് തോന്നി. മടിയൻ കിളിയെ മൂന്നാമത്തെ കിളി ചവിട്ടുമ്പോളാണ് വികൃതി കിളി മടിയെൻ കിളിയെ ചവിട്ടുന്നത്.. എന്നാൽ ആ മടിയൻ കിളി ഒന്നും പ്രതികരിക്കുന്നില്ല.", അവർ ഒരേ സമയം അത്ഭുതപ്പെട്ടു. വീണ്ടും ആ മാളത്തിലേക്ക് നോക്കി. എന്നാൽ അവർക്ക് കിളികളെയും അവയുടെ ശബ്ദങ്ങളും കാണാനും കേൾക്കാനും കഴിഞ്ഞില്ല. "നിങ്ങൾ വന്നത് കണ്ടുകൊണ്ടാകണം. അവർ ഉള്ളിലേക്ക് പോയത്." നജ അത് പറഞ്ഞു നിർത്തിക്കൊണ്ട് വീടിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് പോകാൻ നിന്നതും അഭി ചോദിച്ചു... "അല്ല... നീ ഇവരോട് പറയാതെ എന്തെ പെട്ടെന്ന് വീട്ടിലേക്ക് പോയെ.." "ഞാൻ ഉമ്മയോട് സംസാരിച്ചു റോഡിലൂടെ നടന്നു നടന്നു വീട്ടിലേക്ക് എത്തി. എത്തിയപ്പോൾ ആണ് ഇവരോട് പറഞ്ഞില്ല എന്നോർത്തെ. ശേഷം സ്നേഹയെ വിളിക്കാൻ നിന്നപ്പോഴാണ് ഈ കാഴ്ച കണ്ടത്.., " നജ അതുപറഞ്ഞു ഉള്ളിലോട്ടു പോയി. പുറകെ അവരും പോയി. അലക്സ്‌ ഉം അഭിയും പുറത്തേക്ക് പോയി.. ---------------------------------------------------------------- "അലക്സ്‌.. എന്താ നീ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇരിക്കുന്നത്." ചായക്കടയിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് അവർ ചായ കുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ അലക്സ്‌ വേറെ എന്തോ ചിന്തയിൽ ആയിരുന്നു.. "ഒന്നുമില്ല അഭി.." "നീ ആ വീടിനെ പറ്റി ഓരോന്ന് ചിന്തിച്ചു കൂട്ടണ്ട.അവിടെ ഒരു ചുക്കും ഇല്ല.." "അതല്ല അഭി..ഞാൻ ചിന്തിക്കുന്നത് മറ്റൊന്നാണ്.. എങ്ങനെ ആണ് ആണ് ആ പുസ്തകം അവിടെ എത്തിയിട്ടുണ്ടാകുക.." "ഏത് പുസ്തകം. " "The exorcism" "ജോസ് ന്റെ അമ്മ നല്ല വായനക്കാരി ആയിരുന്നില്ലേ. അവരാകും അതു വാങ്ങിയിട്ടുണ്ടാകുക," "എന്തിനാണ് അവർക്കു ആ ബുക്ക്‌." "ആ ബുക്കിന്‌ എന്താണ് പ്രശ്നം..?" അലക്സ്‌ അഭിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു "അഭി.. ഒരു സാധാരണ ആളുകൾ വായിക്കുന്ന പുസ്തകം അല്ല അത്. ആ പുസ്തകം ഒരു നോവലോ, കഥയോ അല്ല. മന്ത്രവാദം ആണ്.. ഇത്രയും പഴക്കമുള്ള, ഒറിജിനൽ കോപ്പി കിട്ടുന്നത് വളരെ പ്രയാസകരമാണ്. അതിൽ വിശ്വാസം ഉള്ള, ചെയ്യാൻ താല്പര്യമുള്ള ഓരോ ആണ് അതു വാങ്ങിയിട്ടുള്ളത്.." "ആര് വാങ്ങാനാ.. ആ വീട്ടിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ആ മൂന്നു പേരിൽ ആരെങ്കിലും ഒരാളാകും." "പക്ഷെ അതിൽ ഉണ്ടായിരുന്നവർ എല്ലാം അതൊക്കെ പഠിച്ചു മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിവുള്ളവർ ആയിരുന്നോ..അതിലെ ഇംഗ്ലീഷ് വളരെ പ്രയാസമാണ്. വർഷങ്ങൾക്കുമുന്നേ ഉപയോഗിച്ച വാക്കുകളാണ് അതിൽ എഴുതിയ ഇംഗ്ലീഷ്. ഈ ഗ്രാമത്തിൽ ജീവിക്കുന്ന അവർക്ക് എങ്ങനെ അതിനെക്കുറിച്ച് മനസ്സിലാക്കാനും പഠിക്കാനും സാധിക്കുക...? അലക്സ്‌ ന്റെ ചോദ്യം അഭിയെ കുഴക്കി. "ശെരിയാണ്. അവിടെ ഉള്ളവരിൽ കുറച്ചെങ്കിലും അറിവും, വിവരവും ഉള്ളത് ജോസ്ന്റെ അനിയനാണ്.പക്ഷെ അവന് ഇംഗ്ലീഷ് അറിയില്ല. പലപ്പോഴും വീട്ടിലേക്ക് വരുന്ന ഇംഗ്ലീഷ് കത്തുകൾ വായിച്ചു അർത്ഥം പറഞ്ഞു കൊടുക്കാൻ എന്റെ അടുത്തേക്കാണ് വരാറ്.." "ഇനി ജോസ് ആയിരിക്കുമോ അതുനുപിന്നിൽ.." "ഏയ്. ജോസ് ആ വീട്ടിലേക്ക് തന്നെ പോകാറില്ല പണ്ടും. പിന്നെ ജോസ് നും ഇംഗ്ലീഷ് അറിയില്ല." "പിന്നെ എങ്ങനെ ആയിരിക്കും അതവിടെ വന്നത്..." അലക്സ്‌ ന്റെ ചോദ്യത്തിന് അഭിക്ക് ഉത്തരം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.... ------------------------------------------------ മുറ്റത്ത് ഒറ്റക്കിരിക്കുക അന്നയെ കണ്ടായിരുന്നു സ്നേഹ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നത്. "എന്താ അന്ന... ഒറ്റക്ക് ഇരിക്കുന്നെ..", അന്നയുടെ മുഖത്തു ചെറിയൊരു ഭയം ഉണ്ടായിരുന്നു.. "എന്തൊക്കെയോ അപകടം വരാൻ പോകുന്ന പോലെ.." സ്നേഹയുടെ മുഖത്തും ഭയം നിറഞ്ഞു. "എന്താ ഇപ്പൊ ഇങ്ങനെ പറയാൻ കാരണം.." സ്നേഹ ഭയത്തോടെ ചോദിച്ചു. "പലതും എനിക്കിപ്പോൾ connect ആവുന്ന പോലെ തോന്നുന്നുണ്ട്." അന്ന മുഖം കൊടുക്കാതെ വിജനതയിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "വാ ഫുഡ്‌ കഴിക്കാം " നജയുടെ വിളി അവരുടെ സംഭാഷണത്തിന് വിള്ളൽ വരുത്തി. "വാ ഫുഡ്‌ കഴിക്കാം." സ്നേഹ അന്നയുടെ തോളത്തു തട്ടിക്കൊണ്ടു എണീറ്റു ഉള്ളിലേക്ക് പോയി. അന്ന അവിടെ തന്നെ ഇരുന്നുകൊണ്ട് വിജനമായ വഴിയിലേക്ക് നോക്കി ഇരുന്നു. മനസ്സിൽ The exorcism എന്ന പുസ്തകത്തിലെ ആദ്യ പേജിലെ ആരോ എഴുതിയ വാക്ക്യം കിടന്നു തിളക്കാൻ തുടങ്ങി. "പിശാച് വരുന്നത് കൊമ്പും വാലുമായിട്ടല്ല, നിന്റെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടവന്റെ ശബ്ദത്തിലും രൂപത്തിലുമാണ്. അവനെ പുറത്താക്കാൻ പ്രാർത്ഥനയേക്കാൾ കൂടുതൽ നിനക്ക് നിന്റെ ആത്മാവിനെ ബലി കഴിക്കേണ്ടി വരും." (തുടരും) #📙 നോവൽ #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #📔 കഥ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #🧟 പ്രേതകഥകൾ!

താഴ്മലയിലെ രാത്രി-PART 11 "എന്താണ് നജ.. ആ റീസൺ..ഞങ്ങളും കൂടെ കേൾക്കട്ടെ.." അലക്സ്‌ ന്റെ മുഖത്തു അവളോടുള്ള സംശയം ഉണ്ടായിരുന്നു.. നജ പറയാൻ തുടങ്ങി. "വായിച്ച അറിവാണ്....മുല്ലപ്പൂക്കളുടെ നിലനിൽപ്പിനു പ്രകൃതിപരമായി അവർക്കു കൊടുത്ത ഒരു കഴിവാണ് പരാഗണം.എന്ന് വെച്ചാൽ അവരുടെ വിത്തുകൾ മറ്റു സ്ഥലത്തേക്ക് എത്തിച്ചാലെ അവരുടെ നിലനിൽപ്പ് സാധ്യമാകു. അതിനായി അവരെ സഹായിക്കുന്നത് പരാഗികൾ ആണ്. ചെറിയ വണ്ടുകൾ,തേനീച്ചകൾ, കൊതുകുകൾ എല്ലാമാണ് പരാകികൾ. ഇതിനായി മുല്ലപ്പൂക്കൾ ജലം ശേഖരിച്ചും, തേൻ ഉൽപ്പാതിപ്പിച്ചും പരാകികളെ പകൽ സമയത്ത് പൂവിലേക്ക് എത്തിക്കുന്നു. അങ്ങനെ വെള്ളം കുടിക്കാനും തേൻ കുടിക്കാനും എത്തുന്ന പ്രാണികളുടെ വായിലും കാലുകളിലും മുല്ലപ്പൂവിന്റെ വിത്ത് പറ്റി പിടിക്കും. ശേഷം അവർ പറന്നു പോകുമ്പോൾ ആ വീത്തുകൾ താഴേക്ക് വീഴുകയും അവിടെ വളരുകയും ചെയ്യും " നജ ഒന്ന് നിർത്തി.അവർ നജയുടെ ഓരോ വാക്കുകളും സൂക്ഷ്മമായി നിരീക്ഷിക്കാൻ തുടങ്ങി.നജ തുടർന്നു. "എന്നാൽ രാത്രി സമയത്ത് അതു സാധ്യമല്ല. കാരണം പ്രാണികൾക്ക് പൂവിനെ കാണാൻ കഴിയില്ല. അപ്പോൾ മുല്ലപ്പൂ ചെയ്യുന്ന ടെക്‌നിക് ആണ് സുഗന്ധം പുറത്ത് കളയൽ.അതി ശക്തമായ മണമാകും അതിന്. ആ മണം മണത്താണ് പ്രാണികൾ പൂവിനെ കണ്ടെത്തുന്നത്. ശേഷം അവ പൂവിൽ വന്നിരിക്കുകയും,വിത്തുകൾ കാലിൽ ആവുകയും പറന്നുപോകുമ്പോൾ വിത്തുകൾ താഴേക്ക് വീഴുകയും പരാകണ പ്രകൃയ രാത്രിയിലും നടക്കുന്നു.അതാണ് രാത്രി മുല്ലപ്പൂവിന്റെ മണം ഉണ്ടാകുന്നതും പകൽ സമയത്ത് ഇല്ലാത്തതും " അലക്സ്‌ ആശങ്ക കുഴപ്പത്തിലായി.അഭിയും നജയുടെ മേൽ ചാർത്തിയ സംശയത്തിന്റെ മറ നീക്കി. "അല്ല നജ.. പക്ഷെ ഇവിടെ മുല്ലപ്പൂ ഇല്ലല്ലോ. പിന്നെ എങ്ങനെ..?" അഭി ചോദിച്ചപ്പോൾ നജ ഉത്തരം പറഞ്ഞു.. "ചെറിയ ചെടി ആണെങ്കിലും അത്രയും മണം ഉണ്ടാകും. ചെറിയ ചെടി ആയതുകൊണ്ടുതന്നെ അവർ കൂടുതൽ മണം പുറത്തേക്ക് വിടും. പിന്നെ രാത്രി കാറ്റുള്ള സ്ഥലമല്ലേ. അതുകൊണ്ട് വേഗം സ്പ്രെഡ് ആകും." അലക്സ്‌ നു നജയെ സംശയത്തോടെ നോക്കിയതിൽ മനസ്സിൽ കുറ്റബോധം തോന്നി. അലക്സ്‌ നജയെ നോക്കി ചിരിച്ചു. നജ മുഖം വെട്ടിച്ചു. "അപ്പോൾ വേറെ കുഴപ്പങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ " അഭിയുടെ മുഖത്തു സന്തോഷം വന്നിരുന്നു. എന്നാൽ അലക്സ്‌ മറുചോത്യം ചോദിച്ചു. "Okey. മുല്ലപ്പൂവിന്റെ മണത്തിന് കാരണം അതാകാം. പക്ഷെ രാത്രി വയലിൻ വായിക്കുന്നത് ആരാകും..?" അവരുടെ മനസ്സിൽ വീണ്ടും ഭയം വന്നു. "അത് അയൽവാസി വീട്ടിൽ നിന്നാകും." നജ പറഞു. "അതെന്താ അങ്ങനെ പറയാൻ കാരണം. നജയും കേട്ടിട്ടുണ്ടോ." അലക്സ്‌ ചോദിച്ചു "ഇല്ല. പക്ഷെ വേറെ എവിടെ നിന്നു വരാനാ. മാത്രമല്ല അയൽവാസി വീട്ടിലെ ആ മനുഷ്യൻ ഒരു വ്യത്യസ്തൻ ആണെന്ന് തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. രാവിലെ ധ്യാനം,പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങില്ല,ശബ്ദങ്ങൾ ഇല്ല. മാത്രമല്ല ഭാര്യയെ ഒരുപാട് സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരാളായിട്ട് തോന്നി. കുള്ളൻ മനുഷ്യൻ ആയ അയാൾ സ്റ്റൂളിൽ കയറിയാണ് തുണി വിരിക്കുന്നത്. അത്രയും ഭാര്യയോട് സ്നേഹമുള്ള അയാൾ ഭാര്യക്ക് വേണ്ടി രാത്രി violine വായിച്ചതാണെങ്കിലോ" നജ പറഞ്ഞപ്പോതന്നെ അനു മറുചോദ്യം ചോദിച്ചു. "വെറും 2 മിനിറ്റ് മാത്രമേ ഞാൻ കേട്ടോളു. ബാത്‌റൂമിൽ നിന്നിറങ്ങിയതും ആ ശബ്ദം നിലച്ചു.ഒരാൾ രാത്രി violine വായിക്കുവാണേൽ 2 മിനിറ്റ് മാത്രമേ വായികുവൊള്ളൂ.മാത്രമല്ല കറക്റ്റ് ഞാൻ ബാത്‌റൂമിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയ സമയത്തുതന്നെ ആ ശബ്‌ദം നിലച്ചു.അതെങ്ങനെ...?" അനുവിന്റെ ആ ചോദ്യം വീണ്ടും അവരെ ആശങ്കകുഴപ്പത്തിൽ ആക്കി. "ചിലപ്പോൾ അനു കേട്ടത് തോന്നൽ ആകും. അവൾ തന്നെ പറഞ്ഞു അവൾക് അറിയാവുന്ന പാട്ടിലെ ഈണം ആണെന്ന്. ആയതിനാൽ അവൾക് തോന്നിയതാകും. ഇതിനു scientific ആയിട്ട് എന്തോ പേര് പറയും.." നജ നിർത്തിയ പാടെ അലക്സ്‌ പറഞ്ഞു. "MES.. Musical Ear Syndrome..." "ആ അത് തന്നെ.." "അതെന്താ..?" അനു അലക്സ്‌ നോട്‌ ചോദിച്ചു.. അലക്സ്‌ അനുവിനെ നോക്കി പറഞ്ഞു "അനു. നീ ബാത്‌റൂമിലേക്ക് പോയി. രാത്രി സമയം. ചുറ്റും നിശബ്ദത.. ആ സമയം ഒന്നുമില്ലായ്മ എന്ന അവസ്ഥ മാറ്റാൻ brain നമുക്ക് എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ കേൾപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും. മഴ പെയ്യുന്നതോ,മറ്റെന്തെങ്കിലും ശബ്ദമോ അല്ലെങ്കിൽ പാട്ടുകളോ... അനു കേട്ട പാട്ടാണ് എന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ. അപ്പോൾ brain ആ പാട്ട് തന്നെ കേൾപ്പിച്ചു തന്നതാകും." അവിടെ ഒരു മൗനം ഉണ്ടായി.അനു തന്റെ തോന്നൽ ആകുമോ എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം കണ്ടെത്താൻ ചിന്തിക്കാൻ തുടങ്ങി... ആ മൗനത്തെ കീറിമുറിച്ചുകൊണ്ട് നജയുടെ ഫോൺ റിങ് ചെയ്തു. ഉമ്മയാണ് നാട്ടിൽനിന്ന്. അവൾ അതു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. "അലക്സ്‌. ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ നിന്നോട്. അവിടെ ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല. ഇപ്പൊ കണ്ടില്ലേ. ഓരോന്നിനും ഓരോ കാരണങ്ങൾ ഉണ്ട്.അല്ലാതെ പ്രേതങ്ങളുടെ ആക്ടിവിറ്റി ഒന്നും അല്ല. അതൊക്കെ വെറും മിത്ത് ആണ്." അഭി പറഞ്ഞു. "പക്ഷെ അഭി.. ഇനിയും ഉണ്ടല്ലോ അറിയാത്തത്. അന്ന പറഞ്ഞില്ലേ കാണാത്ത പക്ഷികൾ കാണുന്നു, എട്ടുകാലി,.." അലക്സ്‌ പറഞ്ഞു തീരുക്കുന്നതിനു മുന്നേ അഭി പറഞ്ഞു.. "എടാ അലക്സ്‌.. അതിനും കാരണങ്ങൾ ഉണ്ടാകും. നമ്മുടെ നാടിനെ കുറിച്ച് നിനക്ക് അറിയാലോ. കാടുകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ഗ്രാമം ആണ്. തൊട്ടടുത്ത് തമിഴ്നാട് മലയും.തീർച്ചയായയും നമ്മൾ കണ്ടെത്താത്ത ജീവികൾ ഉണ്ടാകും അവിടെ. അതിനെയും നീ പ്രേതങ്ങളുടെ കണ്ണിലൂടെ നോക്കല്ലേ." പെട്ടെന്നാണ് അന്ന എന്തോ ആലോചിച്ചു കൊണ്ട് അവരോട് ചോദിച്ചത്.. "അഭി ചേട്ടൻ എന്താണ് പറഞ്ഞത്.. പ്രേതങ്ങളുടെ ആക്ടിവിറ്റി ഓ.. അവിടെ പ്രേതങ്ങൾ ഉണ്ടോ.." അലക്സ്‌ ഉം അഭിയും മുഖമുഖം നോക്കി.. "നിങ്ങൾ ഞങ്ങളോട് എന്തെങ്കിലും മറക്കുന്നുണ്ടോ..?" സ്നേഹ ചോദിച്ചു.. "ഏയ്. ഇല്ല. അലക്സ്‌ പ്രേതം ഉണ്ടെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരാളാണ്. അതുകൊണ്ട് പറഞ്ഞതാ.." അഭി തപ്പി തപ്പി പറഞ്ഞു.. ഓരോ അന്തവിശ്വാസങ്ങളുടെ പേരിൽ അവരെ ഭയപ്പെടുത്തേണ്ട എന്നവൻ തീരുമാനിച്ചു "അല്ല.. അവിടെയുള്ള പുസ്തഗങ്ങളിൽ എന്തോ പന്തികേട് തോന്നി എന്ന് അന്ന പറഞ്ഞല്ലോ.. എന്താണ് തോന്നാൻ കാരണം" അലക്സ്‌ ചോദിച്ചു. "ഞങ്ങൾ വീട് വൃത്തിയാക്കുമ്പോൾ ഒരു പെട്ടി കണ്ടു. തുറന്നു നോക്കിയപ്പോൾ അതിൽ വലിയൊരു കുരിശു മാലയും താഴെ ഒരുപാട് പുസ്തകങ്ങളും. അതിൽ പല ബുക്കുകളും നാശമായി തുടങ്ങിയിരുന്നു. കൂടുതൽ ക്രിസ്ത്യൻ കഥകളും മറ്റും ആയിരുന്നു. എന്നാൽ അതിൽ ഒരു പുസ്തകം ഞങ്ങളെ ഞെട്ടിച്ചു.."The exorcism" എന്ന ബുക്ക്‌. അതു ഒറിജിനൽ കോപ്പി ആണ്. എത്രയോ പഴക്കമുള്ള ബുക്ക്‌. അതു എങ്ങനെ ഈ ചെറു ഗ്രാമത്തിൽ എത്തി എന്നത് ഓർത്തു എന്തോ പന്തികേട് തോന്നി.. " അന്ന പറഞ്ഞു. അലക്സ്‌ ചെറിയ ശബ്ദത്തോടെ എന്തോ ഓർത്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. "The exorcism," നേരം ഇരിട്ടി തുടങ്ങിയിരുന്നു. "എന്നാൽ ശെരി. ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങുവാണ്. പിന്നെ അഭി.. നാളെ മുതൽ പത്രം ഇട്ടോളൂ" സ്നേഹ പറഞ്ഞപ്പോൾ അഭി ചിരിയോടെ തലയാട്ടി. അലക്സ്‌ നോട്‌ bye പറഞ്ഞു ഇറങ്ങിയതും നജയെ കാണാൻ ഇല്ല. അവർ റോഡിലേക്ക് ഇറങ്ങി. വിജനമായ റോഡ്. നജയെ കണ്ടില്ല. അലക്സും അഭിയും നോക്കി. നജ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. സ്നേഹയുടെ മനസ്സിൽ ഭയം കൂടി. അവൾ ഉറക്കെ നജയെ വിളിച്ചു. "നജാ......", അതിനു ഉത്തരം കിട്ടിയില്ല.... (തുടരും) #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ

താഴ്മലയിലെ രാത്രി-PART 10 അതൊരു ശനിയാഴ്ച വൈകുന്നേരം ആയിരുന്നു. അവർ നാടൊന്നു ചുറ്റിക്കാണാൻ വേണ്ടി ഇറങ്ങി.എന്നത്തേയും പോലെ അന്നും വിജനമായിരുന്നു റോഡ്. അവർ അയൽവീട്ടിനു മുന്നിലൂടെ നടന്നു. കുട്ടികൾ മുറ്റത് കളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവർ അങ്ങനെ നടന്നു അഭിയുടെ ബുക്സ് സ്റ്റാളിന് മുന്നിലേക്കെത്തി. അഭി അവരെ കണ്ടതും ദിർദിയിൽ പുറത്തേക്ക് വന്നു.ദിർദിയിൽ അഭി അവരെ വിളിച്ചു. "കയറി വരൂ.ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്." ഗവ്രവത്തോടെ അഭി പറഞ്ഞപ്പോൾ അവർ പരസ്പരം ഒന്നു നോക്കിക്കൊണ്ട് കടയിലേക്ക് കയറി. ",എന്താ കാര്യം?" സ്നേഹ ചോദിച്ചു. അവരോട് തന്റെ കാസരയുടെ മുന്നിലുള്ള സോഫയിൽ ഇരിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ട് അഭി കസാരയിൽ ഇരുന്നു. "എന്താണ് കാര്യം." നജ അഭിയുടെ മുഖത്തെ ഗവ്രവം കണ്ട് ചോദിച്ചു. "അതേയ്.നിങ്ങളോട് ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ സത്യം പറയുമോ" അഭിയുടെ കനത്തിലുള്ള ചോദ്യം അവരെ ഒരു സംശയത്തോടെ തലയാട്ടിച്ചു "നിങ്ങൾ ആ വീട്ടിൽ അഭിചാരിതമായി വല്ലതും കണ്ടോ, കേട്ടോ, ഫീൽ ചെയ്തിട്ടോ ഉണ്ടോ"? അവർ പരസ്പരം നോക്കി. "ഇല്ല." സ്നേഹ പറഞ്ഞു "ആണോ. Fine.".. "എന്താ കാര്യം?" "ഒന്നുമില്ല. Just ചോദിച്ചതാ " അവരെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു പേടിപ്പിക്കേണ്ട എന്ന് കരുതി അഭി പറഞ്ഞില്ല. അഭിക്ക് അലക്സ്‌ പറഞ്ഞത് തെറ്റാണെന്നും താൻ ചിന്തിച്ച പോലെ പ്രേതം ഒന്നും ഇല്ലെന്നും അവനു ബോധ്യമായി... "ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്" അനു അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ എല്ലാവരും അനുവിനെ നോക്കി. "എന്താണ്.."? അഭി സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു. "ഞാൻ രാത്രി ആരോ violine വായിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടിട്ടുണ്ട്." അഭിയുടെ ഞെറ്റി ചുളിഞ്ഞു. നജയും സ്നേഹയും അവളോട് ചോദിച്ചു. "എപ്പോൾ" "രാത്രി 2 മണിക്ക് ശേഷം. ഞാൻ ബാത്‌റൂമിൽ പോയപ്പോൾ.", "എന്ന്" "രണ്ടീസം മുന്നേ. അന്നയോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്" "അഭി..." ഓഫീസ് കഴിഞ്ഞ പാടെ അലക്സ്‌ അഭിയുടെ കടയിലേക്ക് വന്നു "ഹാ അലക്സ്‌ വായോ." "ആഹാ. ഇന്ന് നല്ല വിൽപ്പന ഉണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു" അവരെ നോക്കി അലക്സ്‌ പറഞ്ഞു. "ഏയ്‌. ഇവരെ മനസ്സിലായില്ലേ. ഇവരാണ് ജോസ് ന്റെ വീട്ടിൽ താമസിക്കുന്നവർ" അലക്സ്‌ ന്റെ മുഖത്തെ ചിരി മാഞ്ഞു.അലക്സ്‌ അവരെ നോക്കി. ശേഷം അടുത്തുള്ള ഒരു ചെയറിൽ ഇരുന്നു. "Hi. എന്റെ പേര് അലക്സ്‌. Psychologist ആണ്" അവർ തലയാട്ടി. "എന്താണ് ചർച്ച." അവരോടും അഭിയോടും കൂടെയായി അലക്സ്‌ ചോദിച്ചു. "ഒന്നുമില്ല. ഞാൻ ചോദിക്കുവായിരുന്നു. വീടൊക്കെ എങ്ങനെ ഉണ്ട്. പ്രേശ്നങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ എന്ന" അഭി പറഞ്ഞു. "എന്നിട്ട് പ്രേശ്നങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ" അവരോടായി ചോദിച്ചു. പക്ഷെ അഭി ഉത്തരം പറഞ്ഞു. "പ്രേശ്നങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ലത്രെ. പക്ഷെ രാത്രി ആരോ violine വായിക്കുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞു." അലക്സ്‌ ന്റെ ഞെറ്റി ചുളിഞ്ഞു. "രാത്രിയോ" അലക്സ്‌ ചോദിച്ചു. "അതേയ്" അനു പറഞ്ഞു ", എവിടെ നിന്നാണ് കേട്ടത്" "അതു അറിയില്ല. ഞാൻ രാത്രി 2 മണിക്ക് ശേഷം ബാത്‌റൂമിൽ പോയി. അവിടെ ഇരിക്കുമ്പോൾ നേർത്ത ശബ്ദത്തിൽ ആരോ വയലിൻ വായിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. ഏതോ ഒരു ഹിന്ദി പാട്ടിന്റെ ഈണം ആണ്.. എനിക്ക് അപ്പൊ പേടിയായി. ഞാൻ വേഗം ബാത്‌റൂമിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയതും ആ violine ശബ്ദം നിലച്ചു. പിന്നീട് കേട്ടിട്ടേ ഇല്ല" അനു അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ അലക്സ്‌ ഉം അഭിയും മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി. ഒന്നും അറിയാത്ത പോലെ അവരും അവരെ നോക്കി. "പിന്നീട് മറ്റെന്തെങ്കിലും വിജിത്രമായി എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടോ.", അലക്സ്‌ ചോദിച്ചു. "ഏയ് ഇല്ല." എല്ലാവരും അതു പറഞ്ഞപ്പോൾ അന്ന മാത്രം പറഞ്ഞില്ല. "എനിക്ക് പലതും തോന്നിയിട്ടുണ്ട്" അന്ന പറഞ്ഞു. എല്ലാവരും നിശബ്ദകരായി. അന്ന പറയാൻ തുടങ്ങി. "എനിക്ക് ഈ നാട്ടിൽ വന്നപാടെ എന്തൊക്കെയോ തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. രാത്രി സമയങ്ങളിൽ വരുന്ന മുല്ലപ്പൂവിന്റെ മണം, ആ വീട്ടിൽ ഉള്ള പുസ്തകങ്ങൾ, അടഞ്ഞു കിടക്കുന്ന മുറികൾ, വീടിനു പുറത്തെ ഗുഹ, അടുത്തുള്ള വീട്ടിലെ ആളുകളുടെ നിശബ്ദത, അനു പറഞ്ഞ violine ശബ്ദം, ഇന്ന് വരെ കാണാത്ത ജീവികൾ..." അവർ പരസ്പരം മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി.. ഒരു നിശബ്ദദ്ധക്ക് ശേഷം അലക്സ്‌ ഒരു കാര്യം ആലോചിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. "അതിന് ഈ നാട്ടിൽ മുല്ലപ്പൂവ് ഇല്ലാലോ" അവർ ഞെട്ടി. "ഏയ്‌. രാത്രി ആയാൽ ശക്തമായ മുല്ലപ്പൂവിന്റെ മണമാണ്" അവർ പറഞ്ഞു. "അഭി നമ്മുടെ നാട്ടിൽ മുല്ലപ്പൂ പോയിട്ട് റോസാപ്പൂ പോലും ഇല്ലല്ലോ." ഇല്ല എന്നവൻ തലയാട്ടി. അവരുടെ മനസ്സിൽ ഭയം വന്നു. "ഞങ്ങൾ ഇന്ന് ആ മുല്ലപ്പൂവ് പറിക്കണം എന്ന് കരുതി ഇറങ്ങിയതാ.. പക്ഷെ എവിടെയും കണ്ടില്ല." സ്നേഹ പറഞ്ഞു. "ഇവിടെ അതിന് മുല്ലപ്പൂ ഇല്ല മക്കളെ.. പിന്നെ എങ്ങനെ രാത്രി മുല്ലപ്പൂവിന്റെ മണം.." അവർ ആശങ്ക കുഴപ്പത്തിലായി. എന്നാൽ അനു ഭയം കൊണ്ട് വിറക്കാൻ തുടങ്ങി. "ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ അതു പ്രേതം ആകുമെന്ന്. എന്റെ നാട്ടിലെ കഥ ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ.." അനുവിന്റെ ആ ചോദ്യത്തിൽ എല്ലാവരും പേടിച്ചു.. "രാത്രി മാത്രമാണോ ആ മണം. രാവിലെ ഉണ്ടാവാറില്ലേ" അലക്സ്‌ ചോദിച്ചു "അതേയ്. പകൽ ഒട്ടും ഉണ്ടാവാറില്ല." സ്നേഹ പറഞ്ഞു "അപ്പോൾ രാത്രി മാത്രം ഇത്രയും ദിവസം ആ മണം വന്നപ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് വിചിത്രമായി ഒന്നും തോന്നിയില്ലേ." "തോന്നിയിരുന്നു. പക്ഷെ അതിന്റെ റീസൺ നജ പറഞ്ഞപ്പോൾ അതാകും എന്ന് വിചാരിച്ചു.നജ അതു normal ആണെന്ന് ആവർത്തിച്ചു പറഞ്ഞു.." അന്ന പറഞ്ഞു.. അവർ നജയെ നോക്കി.. അലക്സും, അഭിയും അവളെ ഒരു സംശയത്തോടെ നോക്കി. അവൾ അവർക്കു മുഖം കൊടുക്കാതെ താഴേക്ക് നോക്കി. (തുടരും) #📙 നോവൽ #📔 കഥ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #🧟 പ്രേതകഥകൾ!

താഴ്മലയിലെ രാത്രി-PART 9 നജ കമ്പനിയിലെ work ചെയ്യന്നതിനിടയിൽ ആയിരുന്നു പെട്ടെന്നൊരു കാര്യാ ഓർത്തത്. ഇന്നലെ കണ്ട ചിലന്തിയെ മറ്റാരും കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ല. അതുപോലെ തന്നെ ആരും കണ്ടത്താത്ത പക്ഷിയെ ആയിരിക്കുമോ താൻ ഇന്നലെ കണ്ടത്. ഫോട്ടോ എടുത്തു എന്നല്ലാണ്ട് അതിനെ പറ്റി ഗൂഗിളിൽ നോക്കിയിട്ടില്ല. ഉടനെ നജ കമ്പ്യൂട്ടറിലെ ഗൂഗിളിൽ ഓൺ ചെയ്തു ഇന്നലെ കണ്ട പക്ഷിയുടെ സവിശേഷത വെച്ചു സെർച്ച്‌ ചെയ്തു. "A bird with a sharp red beak, dark blue shining eyes, black feathers and yellow legs. And a red feather like a crown on the head".. Which bird is this? നജ ഉത്തരത്തിനായി കാത്തിരുന്നു. ഉടനെ കമ്പ്യൂട്ടർ സ്‌ക്രീനിൽ മൂന്ന് result വന്നു. നജ ഓരോന്നും വായിക്കാൻ തുടങ്ങി. "സാധ്യമായ പക്ഷികൾ ​ ഇരട്ടത്തലച്ചി (Greater Racket-tailed Drongo): ഇവയ്ക്ക് കറുത്ത നിറവും തലയിൽ ചെറിയൊരു കിരീടം (Crest) പോലെയുള്ള തൂവലുകളുമുണ്ട്. എന്നാൽ കൊക്കും കാലും കറുത്ത നിറത്തിലാണ്. ​ കരിയിലക്കിളി (Jungle Babbler): മഞ്ഞ കാലുകളും കൊക്കും ഉണ്ടെങ്കിലും ഇവയ്ക്ക് ചാരനിറമാണ്. ​ സൽഫർ ക്രെസ്റ്റഡ് കോക്കറ്റൂ (Sulphur-crested Cockatoo): ഇവയ്ക്ക് കിരീടമുണ്ടെങ്കിലും നിറം വെള്ളയാണ്. പക്ഷെ ഇതിലൊന്നും താൻ കണ്ടപോലെ തന്നെയുള്ള പക്ഷി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. നജയുടെ കണ്ണുകൾ വിരിഞ്ഞു. മറ്റൊരു അഭൂർവ പക്ഷിയെ കണ്ടെത്തിയ സന്തോഷത്തിൽ അവൾ ബെഞ്ചിൽ ആഞ്ഞടിച്ചു. ചുറ്റുമുള്ളവർ നോക്കി.സ്ഥലകാല ബോധം വീണ്ടെടുത്തു അവൾ വർക്കിലേക്ക് തന്നെ നീങ്ങി. --------------------------------------------------------- "അഭി.. ഞാൻ പറഞ്ഞ പുസ്തകം വന്നോ"? അഭിയുടെ കടയിലേക്ക് കയറിക്കൊണ്ട് alex ചോദിച്ചു. "ആട.. എത്തിയിട്ടുണ്ട്." "നിന്നോട് പറഞ്ഞാൽ ഏതു പുസ്തകമാ കിട്ടാതെ ഇരിക്ക്യ" "ആ. നിനക്ക് അത് പറയാം. ഈ പുസ്തകം ഒന്നൊപ്പിക്കാൻ ഞാൻ പെട്ട പാട് എനിക്കെ അറിയൂ." "വെറുതെ അല്ലല്ലോ അഭി. Extra പൈസ തരുന്നില്ലേ" "അതുകൊണ്ട് മാത്രമാ ഞാൻ ഇത് തേടി അലഞ്ഞത്. അല്ലടാ. എന്താണ് ഈ ബുക്കിന്‌ ഇത്ര പ്രത്യേക."? "എടാ. ഇത് Elliot Aronson എഴുതിയ The Social Animal എന്ന പുസ്തകം ആണ്. മനുഷ്യരുടെ സ്വഭാവങ്ങളെ പറ്റിയുള്ള deep research ഇതിലുണ്ട്" "എങ്ങനെ alex ഇതൊക്കെ വായിച്ചു മനസ്സിലാകുന്നേ.ഞാൻ just വായിക്കാൻ നോക്കിയപ്പോൾ തന്നെ എന്റെ കിളി പോയി. കട്ടിയുള്ള ഇംഗ്ലീഷും ആദ്യമായി കേൾക്കുന്ന വാക്കുകളും" Alex ഒന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "വായിക്കാൻ പറ്റാത്ത പുസ്തകം എന്നൊന്നും ഇല്ലടാ. Interest ഉണ്ടേൽ എന്തും വായിക്കാം.." "അല്ലേടാ..ജോസ് ന്റെ വീട്ടിൽ തമാശക്കാർ വന്നെന്നു കേട്ടു" അവരുടെ തുടർ സംസാരത്തിനിടയിൽ alex ചോദിച്ചു. "ആട. നാല് പെൺകുട്ടികളാണ്. ഇവിടെ info ഇൽ work ചെയ്യുന്നവരാണ്." "നീ പരിചയപെട്ടോ" "ആട.. അനിലേട്ടൻ പറഞ്ഞു പോയി നോക്ക്.. കച്ചോടം കിട്ടാൻ ചാൻസ് ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. അപ്പൊ പോയീന്നു." Alex ഒന്ന് ശ്വാസം വിട്ടുകൊണ്ട് അഭിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു "നിനക്ക് അവിടുത്തെ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ അറിയില്ലേ" അഭി ഒന്ന് ചുറ്റും നോക്കുക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു "Alex.. അവർ അവിടെ സന്തോഷത്തോടെ ആണ് ജീവിക്കുന്നത്. അവർ അവിടെ വന്നിട്ട് ഒരാഴ്ച്ച ആവാനായി. അവർക്ക് ഒരു കുഴപ്പവും ഇല്ല. അതൊക്കെ അന്തവിശ്വാസം ആണെടാ.നീ ഇ psychology ഒക്കെ പഠിച്ചിട്ട് ഇതൊക്കെ വിശ്വസിക്കുന്നത് കഷ്ടമുണ്ട്" "നിനക്കവിടെ ഒരു പ്രേശ്നവും ഇല്ലെന്ന് പറയാൻ കാരണം എന്താണ്" "കാരണം കുറെയുണ്ട്. ഒന്ന് ഇതുവരെ അവർക്കു ഒന്നും പറ്റിയിട്ടില്ല. രണ്ട് സയൻസ് prove ചെയ്യാത്ത കാര്യമാണ്. വെറും അന്തവിശ്വാസം എന്നാണ് സയൻസ് പറയുന്നത്. പിന്നെ എന്തിന് വിശ്വസിക്കണം.ഇ പ്രേതം, ആത്മാക്കൾ എല്ലാം പണ്ടുള്ള ആളുകൾ ഉണ്ടാക്കിയ ഒരു കഥ മാത്രമാണ്. അല്ലാതെ ഒന്നുമില്ല" "ശെരി.science കണ്ടുപിടിച്ചിട്ടല്ല എന്നല്ലേ നീ പറഞ്ഞത്.അതുകൊണ്ടല്ലേ നീ വിശ്വസിക്കാത്തത്" അതെ എന്ന് അഭി തലയാട്ടി. "വർഷങ്ങൾക്കുമുന്നേ സൂര്യനാണ് ഭൂമിക്ക് ചുറ്റും കറങ്ങുന്നത് എന്നാണ് ആളുകൾ വിശ്വസിച്ചിരുന്നത്. എന്നാൽ ഭൂമിയാണ് സൂര്യന് ചുറ്റും കറങ്ങുന്നത് എന്ന് ഗാലീലിയോ പോലും പറഞ്ഞെങ്കിലും ആരും അത് വിശ്വസിച്ചില്ല. എന്നാൽ ഇന്ന് നമുക്ക് സത്യം അറിയാം. ഭൂമിയാണ് സൂര്യന് ചുറ്റും കറങ്ങുന്നത് എന്ന്.അതായത് അറിയാത്ത കാര്യങ്ങൾ സയൻസ് പഠിക്കാൻ ശ്രമിച്ചതുകൊണ്ട് സത്യം മനസ്സിലായി. അതുപോലെ ആണ് എല്ലാം. സയൻസ് നു ഇന്നും എല്ലാത്തിനും ഉത്തരം അറിയില്ല.അറിയാത്ത കാര്യം പഠിക്കുമ്പോഴാണ് സയൻസ് ഉത്തരം നേടുന്നത്. അതുപോലെ സയൻസ് ഇന്നും ആത്മാക്കളെ പറ്റി പഠിക്കുന്നുണ്ട്. മരിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ എന്ത് സംഭവിക്കും എന്നതിന് ഉത്തരം കിട്ടാനുള്ള തീവ്ര പരിശ്രമത്തിലാണ് അവർ. ഒരുപക്ഷെ അതിനവസാനം ആത്മകൾ ആകുമെന്ന ഉത്തരം കിട്ടിയാലോ..?" അഭിക്ക് ഉത്തരം ഉണ്ടായില്ല., അവൻ alex ന്റെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കി. Alex തുടരുന്നു. "ഇനി നീ പറഞ്ഞ മറ്റൊരു point. അവർക്കു ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ലല്ലോ എന്ന്. ആത്മക്കൾ ഒരിക്കലും പെട്ടെന്ന് ആക്രമിക്കില്ല. അവരുടെ ഉദ്ദേശവും അതല്ല. തന്റെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് വന്ന ആളുകളെ അവർ ചെറുതായി ഭയപ്പെടുത്താനോ, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റെന്തെങ്കിലും സൂചനകൾ കൊടുത്തു അവിടെനിന്നു പുറത്താക്കാനോ ആണ് ശ്രമിക്കുക.എന്നിട്ടും അവർ പോയില്ലെങ്കിലാണ് അവർ വൈലന്റ് ആകുക.അവർക്ക് ചിലപ്പോൾ സൂചനകൾ കിട്ടിക്കാണും. എന്നാൽ അവരും നിന്നെപ്പോലെ ഇതെല്ലാം കേട്ടുകഥകൾ ആണെന്ന് വിശ്വസിച്ചായിരിക്കും അവടെ തുടരുന്നത്... ചുരുക്കിപറഞ്ഞാൽ എല്ലാം തുടങ്ങാൻ പോകുന്നെ ഒള്ളു. അവർ അപകടത്തിലാണ്." Alex ന്റെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. അഭിയുടെ മുഖം ചുവന്നു. അഭിയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കുകൊണ്ട് alex അവിടെന്നുന്നും ഇറങ്ങി. അഭി തന്റെ കസാരയിൽ ഇരുന്നു. അവൻ അതിൽ ചാരികൊണ്ട് മുകളിൽ ഓടുന്ന ഫാനിലേക്ക് നോക്കി. അവന്റെ ചിന്തകൾ പുറകോട്ട് സഞ്ചരിച്ചു. ദുരൂഹ സാഹചര്യത്തിൽ ആ വീട്ടിൽ കേട്ടിത്തൂങി കിടന്ന സണ്ണിചായന്റെ മൃതുദേഹം.6 മാസങ്ങൾക്കുശേഷം അയാളുടെ മകനും ജോസ് ന്റെ അനിയനും ആയിരുന്ന ജോപ്പന്റെ മരണം. ശേഷം ഒരു മാസങ്ങൾക്കുമുന്നേ ആ വീട്ടിലെ അവസാന ആളുമായ മറിയാമ്മയുടെ മരണവും..ആ മരണ പരമ്പര പലരിലും സംശയങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിയെങ്കിലും കാലക്രമേണ ആളുകൾ അതു മറക്കാൻ തുടങ്ങി..പലരും ആ വീട്ടിൽ ഇപ്പോഴും അവരുടെ ആത്മക്കൾ ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു ആരും ആ വീട് എടുക്കാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല.. അഭി കണ്ണു തുറന്നു. മുന്നിൽ നിഷ്കളങ്കരായാ ആ പെൺകുട്ടികളുടെ മുഖവും alex പറഞ്ഞ വാക്കുകളും തെളിഞ്ഞു വന്നു.. "ആത്മക്കൾ ഒരിക്കലും പെട്ടെന്ന് ആക്രമിക്കില്ല. അവരുടെ ഉദ്ദേശവും അതല്ല. തന്റെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് വന്ന ആളുകളെ അവർ ചെറുതായി ഭയപ്പെടുത്താനോ, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റെന്തെങ്കിലും സൂചനകൾ കൊടുത്തു അവിടെനിന്നു പുറത്താക്കാനോ ആണ് ശ്രമിക്കുക.എന്നിട്ടും അവർ പോയില്ലെങ്കിലാണ് അവർ വൈലന്റ് ആകുക.അവർക്ക് ചിലപ്പോൾ സൂചനകൾ കിട്ടിക്കാണും. എന്നാൽ അവരും നിന്നെപ്പോലെ ഇതെല്ലാം കേട്ടുകഥകൾ ആണെന്ന് വിശ്വസിച്ചായിരിക്കും അവടെ തുടരുന്നത്... ചുരുക്കിപറഞ്ഞാൽ എല്ലാം തുടങ്ങാൻ പോകുന്നെ ഒള്ളു. അവർ അപകടത്തിലാണ്." (തുടരും) #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📔 കഥ #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #📙 നോവൽ

താഴ്മലയിലെ രാത്രി-PART 8 നജ കതകിൽ ശക്തമായി തള്ളി. പഴയ വാതിൽ ആയതുകൊണ്ട് തന്നെ ഉള്ളിലെ കുറ്റി പൊട്ടി വാതിൽ തുറന്നു. അവർ കണ്ടത് അനു പേടിച്ചു മുകളിലേക്ക് നോക്കുന്നതായിരുന്നു. അവരും അവിടേക്ക് നോക്കി. വലിയൊരു എട്ടുകാലി. തടിച്ചു,കറുത്ത ഒരു വലിയ എട്ടുകാലി. കാലിന്റെ അടിവശത്തു മാത്രം ചെറിയൊരു മഞ്ഞ നിറം. സാധാ എട്ടുകാലിയെക്കാളും 5 ഇരട്ടി വലുപ്പം. അനു പെട്ടെന്ന് പുറത്തേക്ക് ചാടി. അവർ അത്ഭുതംത്തോടെ അതിനെ നോക്കി. അവർക്കും പേടിയായി. നജ ബാത്‌റൂമിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ചൂലെടുത്തു ഉറക്കെ ചുമരിൽ ഇടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എട്ടുകാലി ഒന്ന് വട്ടം കറങ്ങി പെട്ടെന്ന് air went വഴി പുറത്തേക്ക് ചാടി. അനു പേടിച്ചു വിയർത്തിരുന്നു. ഓരോ പ്രതിമ പോലെ അനു ചുമരിൽ അർദ്ധ നക്നയായി ഉറച്ചു നിന്നു. "എന്തൊരു വലുപ്പമാ അതിന്.പേടി ആകുന്നു" സ്നേഹ പറഞ്ഞു. നജ വേഗം തന്റെ ഫോൺ എടുക്കാൻ പോയി. സ്നേഹ ഒരു വലിയ വിറകു കഷ്ണം എടുത്തു air went അടച്ചു. നജ ഗൂഗിളിൽ ആ എട്ടുകാലിയുടെ രൂപം കൊടുത്തുകൊണ്ട് ഏതാണ് ആ എട്ടുകാലി എന്ന് കണ്ടുപിടിക്കാൻ നോക്കി. "Black spider, yellow colour on the leg, which species spider is that..?" നജ ക്ഷമയോടെ കാത്തിരുന്നു. ഒരു റിസൾട്ട്‌ ഫോണിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു. അത് വായിച്ചതും നജയുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. "No result found" നജ ആകെ ആശങ്ക കുഴപ്പത്തിലായി. വീണ്ടും പലവട്ടം സെർച്ച്‌ ചെയ്തെങ്കിലും അവൾക്ക് താൻ കണ്ട എട്ടുകാലിയെ ഗൂഗിളിൽ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.ആ സമയം അവളുടെ ഭയം പതിയെ ഒരു പ്രതീക്ഷ വന്നു. ആരും കണ്ടെത്താത്ത ഈ എട്ടുകാലിയെ താൻ തന്റെ ക്യാമെറയിൽ പകർത്തിയാൽ അതൊരു ചരിത്രമാകും.. നജ ക്യാമറ എടുത്തു നേരെ പുറത്തേക്കിറങ്ങി. വീടിനു പുറകുവശത്തെ ബാത്‌റൂമിനു പുറത്തേക്ക് നടന്നു. അവിടെ ആ air went അവൾ കണ്ടു. പക്ഷെ ആ എട്ടുകാലിയെ കണ്ടില്ല. അവൾ ഒരുപാട് അന്വേഷിച്ചു. പക്ഷെ അതിനെ കണ്ടില്ല. അവൾ വീടിനു മുമ്പറത്തേക്ക് തന്നെ നടന്നു. ആ സമയം അവൾ ആ കുള്ളൻ മനുഷ്യനെ വീണ്ടും കണ്ടു. അയാൾ തുണി ഉണക്കാൻ വെച്ചത് എടുക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു. ഒരു ചെയറിൽ കയറിയാണ് അയൽ തുണി എടുക്കുന്നത്. ഭാര്യയെ ഇത്രയധികം കഷ്ടപ്പെട്ട് സഹായിക്കുന്ന ഒരു ഭർത്താവോ എന്നവൾ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു. എല്ലാവരും പേടിയോടെ ആണെങ്കിലും കുളിച്ചു ഹാളിലേക്ക് എത്തി. അനുവിന്റെ പേടി alfam ന്റെ മണത്തിൽ അലിഞ്ഞിരുന്നു. അവൾ വേഗം തന്റെ ചെസ്റ്റ് പിസ് എടുത്തു പ്ലേറ്റിൽ വച്ചു. അവർ കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി.. "എന്താലെ. എന്തുവല്യ എട്ടുകാലി ആയിരുന്നു അതു." സ്നേഹ പറഞ്ഞു. "ഹാ. ഞാൻ അതിനെ പറ്റി ഗൂഗിളിൽ നോക്കിയപ്പോൾ ഒന്നും കണ്ടില്ല. ആരും കാണാത്ത spider ആണെന്ന് തോന്നുന്നു. Rare spider. ഇനി അതിനെ കണ്ടാൽ ഫോട്ടോ എടുക്കണം." നജ പറഞ്ഞു നിർത്തി. "ആഹാ.അപ്പോൾ ആരും കാണാത്ത spider റേ ഫോട്ടോ എടുത്ത ക്രെഡിറ്റ്‌ നജക്ക്." സ്നേഹ പറഞ്ഞു.. "അയ്യെടാ. ഞാനാണ് ആദ്യം അതിനെ കണ്ടത്" അനു പല്ലിൽ കുടുങ്ങിയ എല്ലു എടുത്തുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു "ആ നീ കണ്ടത് ഞങ്ങൾ കണ്ടു.. പേടിച്ചു friends സിനിമയിലെ ജയറാം നിൽക്കുന്ന പോലെ ആയിരുന്നു നിന്റെ നിർത്താം" അവിടെ ഒരു വലിയ ചിരിയുണ്ടായി. എന്നാൽ അന്ന മാത്രം മനസ്സിൽ എന്തൊക്കെയോ ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. രാത്രി 9 മണി ആയി.ആ വീട്ടിൽ വന്നു ആദ്യമായായിരുന്നു രാത്രി കറൻറ് പോകാതെ നിന്നത്.അവർ വീടിന്റെ മുകളിലേക്ക് കയറി. പൂട്ടിട്ട് വെച്ചിരുന്ന രണ്ടു മുറികൾ. ചുറ്റും ചിലന്തി വല കെട്ടിയിരുന്നു. അവർ തുണിയലക്കുന്ന ഭാഗത്തേക്ക്‌ പോയി. അന്ന തുണി എടുക്കാൻ തുടങ്ങി. മറ്റുള്ളവർ ചുറ്റും ഒന്ന് വീക്ഷിച്ചു.എങ്ങും വിജനം. രണ്ടു അയൽ വീടുകളിലും മുറിയിൽ വെളിച്ചം ഉണ്ടായിരുന്നു. റോഡിലെ കടകൾ എല്ലാം അടച്ചിരുന്നു. വല്ലപ്പോഴും ബൈക്കുകൾ കടന്നു പോകുന്നു.. തണുപ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നു. കോട മഞ്ഞു വരാൻ തുടങ്ങി. മുകളിൽ പൂർണ ചന്ദ്രൻ. ഒരു തണുത്ത കാറ്റ് അവരെ തേടി എത്തി.അതാ.. വീണ്ടും മുല്ലപ്പൂവിന്റെ മണം. ഒരു തരം ഭ്രാന്തമായ മണമായിരുന്നു അതിനു. അവർ 4 പേരും ആ മണത്തിൽ അലിഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. "ഇന്നും മുല്ലപ്പൂവ് പൊട്ടിക്കാൻ മറന്നു." സ്നേഹ പറഞ്ഞു. "സമയം കിട്ടണ്ടേ.മറ്റന്നാൾ ശനി അല്ലെ. അപ്പൊ നോക്കാം. അന്ന് ഈ നാടൊന്ന് നടന്നു ചുറ്റിക്കാണാം." നജ പറഞ്ഞു. അവർ താഴേക്ക് ഇറങ്ങി.ഇറങ്ങിയ പാടെ അനു ബാത്‌റൂമിലേക്ക് കയറി. ഇന്നലത്തെ പോലെ രാത്രി ഒറ്റക്ക് ബാത്റൂംമിൽ പോവേണ്ട അവസ്ഥ ഉണ്ടാകാതെ ഇരിക്കാൻ.ഉറങ്ങാനായി കിടന്നു. അന്നത്തെ രാത്രി അവർ ഭയം ഇല്ലാതെ കിടന്നു.. രാവിലെ 6 മണിക്ക് പതിവുപോലെ നജ എഴുനേറ്റു നിസ്കരിച്ചു ചായ അടുപ്പത്തു വെച്ചു. ആ സമയത്താണ് കാളിങ് ബെൽ ആരോ അടിച്ചത്. അവൾ ജനലിനുള്ളിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്ക്. അഭി ഒരു കയ്യിൽ ഒരുകെട്ട് പത്രമായി വന്നു നിൽക്കുന്നു. നജ വാതിൽ തുറന്നു. "ഗുഡ് മോർണിംഗ്" അഭി ഒരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു "മോർണിംഗ്" "അതെന്താ വെറും മോർണിംഗ്, ഗുഡ് ഇല്ലേ.." "ഓ സോറി.ഗുഡ് മോർണിംഗ്" അവർ പരസ്പരം ചിരിച്ചു. "ഞാൻ പത്രത്തിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞു വന്നിരുന്നു. ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല." "ഓ.അതു മറന്നു. നാളെ വിവരം തരാം. ബാക്കി ഉള്ളവരോട് കൂടെ ചോദിക്കണം" "ഓ മതി." അഭി ബൈക്കിൽ കയറി പോയി.. നജ ഉള്ളിലേക്ക് പോകാൻ തിരിഞ്ഞതും ആ കുള്ളൻ മനുഷ്യൻ ധ്യാനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടു. വെളുത്തു തുടുത്ത അയാളുടെ ശരീരം മുഴുവൻ രോമങ്ങൾ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരുന്നു. അതു ആ പുലർകാല വെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ നേരെ കിച്ചണിലേക്ക് പോയ്‌..ഒരു പ്രേത്യേക ശബ്‌ദം കേട്ടാണ് അവൾ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയത്. നോക്കിയപ്പോൾ അതാ ആ ഗുഹയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് തടിച്ചു കൊഴുത്ത പന്നി പോകുന്നു.. നജയുടെ ഞെറ്റി ചുളുങ്ങി. "താൻ അതിനു മുന്നിൽ കണ്ടത് കുറുക്കന്റെ കാഷ്ടം ആണല്ലോ.പിന്നെ എങ്ങനെ അതിനുള്ളിലേക്ക് പന്നി പോകുന്നു. ഇവർ പരസ്പരം ഒട്ടും ചേരാത്ത രണ്ട് മൃഗങ്ങൾ ആണ്.പന്നിയുള്ള സ്ഥലത്ത് കുറുക്കനും കുറുക്കൻ ഉള്ള സ്ഥലത്ത് പന്നിയും വരില്ല.പിന്നെ എങ്ങനെ..." നജയുടെ മനസ്സിൽ ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങൾ വന്നു തുടങ്ങി.. നജ ആ ഗുഹയിലേക് തന്നെ തുറിച്ചു നോക്കി. പതിയെ മഞ്ഞു വന്നു ആ കാഴ്ചയെ മൂടി (തുടരും) #📙 നോവൽ #📔 കഥ #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #🧟 പ്രേതകഥകൾ!

താഴ്മലയിലെ രാത്രി-PART 7 അനു flash ലൈറ്റിന്റെ ബലത്തിൽ ബാത്‌റൂമിനടുത്ത് എത്തി. ചെറിയ ചാറ്റൽ മഴയുടെ ശബ്ദമല്ലാതെ വേറെ ഒന്നും കേൾക്കനുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൾ ബാത്‌റൂമിലേക്ക് കയറി.ഭയം കാരണം മൂത്രം പെട്ടെന്ന് പോകുന്നപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. ആ സമയത്താണ് അവൾ മറ്റൊരു ശബ്ദം നേരിയ ശബ്ദത്തോടെ കേട്ടത്. ആരോ violine വായിക്കുന്നു.നട്ടപ്പാതിരക്ക് കേട്ട ആ നേരിയ violine ശബ്ദം അവളുടെ ഭയം ഇരട്ടിച്ചു.അവളുടെ ചെവികൾ ആ ശബ്ദത്തെ കേന്ത്രീകരിച്ചു. അതൊരു ഹിന്ദി പാട്ടിന്റെ ശബ്ദം ആയിരുന്നു. അവൾക് ആ പാട്ട് നല്ലോണം കേട്ടു പരിജയം ഉണ്ടെങ്കിലും എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും ഏത് പാട്ടാണെന്ന് അവൾക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ആരോ വളരെ ഈണത്തിൽ വായിക്കുന്ന ആ violine ശബ്ദം അവളുടെ ഉള്ളിനെ മയക്കുന്നപോലെ തോന്നി. പക്ഷെ സ്വബോധം വീണ്ടെടുത്തു വേഗം തന്നെ ബാത്‌റൂമിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി. ആ violine ശബ്‌ദം നിലച്ചു. അവൾ എത്ര കാദോർത്തിട്ടും അവൾക് ആ ശബ്ദം കേൾക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവൾ വേഗം മുറിയിലേക്ക് ഓടി. വാതിലടച്ചു കിടന്നു. മഴയുടെ നേരിയ ശബ്ദമല്ലാതെ മറ്റൊന്നും അവൾക് കേൾക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. താൻ കേട്ടത് തോന്നലാകുമോ എന്ന ചിന്ത അവളിലേക്ക് വന്നു. ബാത്‌റൂമിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയ ആ സമയത്തുതന്നെ ആ ശബ്ദവും നിലച്ചു.. അവൾ മറ്റുള്ളവരെ നോക്കി. അവർ നല്ല ഉറക്കത്തിൽ ആയിരുന്നു. അവളും പതിയെ കണ്ണുകളടച്ചു ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണു. സമയം 8:30 ആകുന്നു. എല്ലാവരും ജോലിക്ക് പോകാൻ ready ആവുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ അനുവിന്റെ ഓരോ പ്രവർത്തനവും slow ആയിരുന്നു. അവൾ മറ്റെന്തോ ആലോചിക്കുകയാണ് എന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ അന്ന അവളോട് കാര്യം അന്വേഷിച്ചു. "എടി.ഇന്നലെ ഞാൻ ഒരു 2 മണി ആയപ്പോൾ ബാത്‌റൂമിലേക്ക് പോയി" "ഒറ്റക്കോ " ഇടക്ക് വെച്ചു അത്ഭുതത്തോടെ അന്ന ചോദിച്ചു. "ഹാ. നിങ്ങളുടെ ഉറക്കം കണ്ട് വിളിക്കണ്ട എന്ന് കരുതി ഒറ്റക്ക് പോയി. ചെറിയ ചാറ്റൽമഴയുടെ ശബ്ദമല്ലാതെ വേറെയൊന്നും കെട്ടില്ലായിരുന്നു. എന്നാൽ ബാത്‌റൂമിൽ കയറിയതും ആരോ violine വായിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു" അനു പറഞ്ഞു നിർത്തിയപ്പോൾ അന്നയുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. "എനിക്ക് പരിചയമുള്ള ഏതോ ഒരു ഹിന്ദിപ്പാട്ടിന്റെ ട്യൂൺ ആയിരുന്നു. പക്ഷെ എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും ആ പാട്ട് ഏതാണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല. എനിക്ക് പേടി തോന്നി ബാത്‌റൂമിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ ഉടനെ ആ ശബ്ദം നിലച്ചു. പിന്നീട് ഞാൻ കേട്ടില്ല." അനുവിന്റെ മുഖത്തു ഭയം വന്നിരുന്നു. "നീ സ്വപ്നം വന്നതും കണ്ടതാണോ അനു" അന്നയുടെ മുഖത്തും ഭയം നിറഞ്ഞിരുന്നു. "സ്വപ്നമല്ല. പക്ഷെ ആ violine ശബ്ദം കേട്ടപോലെ എനിക്ക് തോന്നിയതാണോ എന്നൊരു സംശയം ഉണ്ട് എനിക്ക്. പക്ഷെ കേട്ടത് ഒരു ഹിന്ദി സോങ് തന്നെയാണ്. ഞാൻ ഇപ്പോഴും ആ പാട്ട് ഏതാണെന്ന് ഓർത്തെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ്.പക്ഷെ കഴിയുന്നില്ല" അവർ രണ്ടുപേരും ആശങ്കകുഴപ്പത്തിലായി. "നീ എന്താണ് ഈ കാര്യങ്ങൾ ഞങ്ങളോട് പറയാഞ്ഞത്." "പറഞ്ഞിട്ട് വേണം എന്നെ കളിയാക്കാൻ. ഇന്നലെ തന്നെ കണ്ടില്ലേ." അവർ സ്നേഹയോടും നജയോടും ഈ കാര്യം പറയണ്ട എന്ന് തീരുമാനിച്ചു. അവർ വാതിലടച്ചു റോട്ടിലേക്ക് ഇറങ്ങി. മിനി മോൾ bus വന്നപ്പോൾ അതിൽ കയറി. ------------------------------------------------ "ചേട്ടാ.ഒരു ബീഡി എട്." ഒരു side ബാഗുമായി അശ്വതി സ്റ്റോറിലേക്ക് alex കയറി. കടക്കാരൻ ഒരു ബീഡി കൊടുത്തു. തീപ്പെട്ടി ഉപയോഗിച്ച് alex ബീഡി കത്തിച്ചു വലിച്ചു വായിലൂടെയും മൂക്കിലൂടെയും പുക പുറത്തോട്ട് വിട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു. അത് കണ്ടു കടക്കാരൻ പറഞ്ഞു. "സൈക്കോളജിസ്റ് ആണത്രേ. വലിക്കുന്ന വലി നോക്ക്." Alex ചിരിച്ചു. "ഈ തണുപ്പത് രാവിലെ ഒന്ന് വലിക്കാതെ എങ്ങനാ ഓഫീസിൽ പോകുവാ ചേട്ടാ" "എടാ.നീയൊക്കെ ചെറുപ്പമല്ലേ. ഈ പ്രായത്തിലെ ഇതൊക്കെ ശീലമാക്കിയാൽ ആയുസ്സ് കുറയും ട്ടാ" "അല്ലെങ്കിലും നമ്മളുടെ ആയുസ്സിനൊക്കെ എന്താണ് ഗാരണ്ടി. നിർത്തണം. ഈ തണുപ്പുകാലം ഒന്ന് കഴിഞ്ഞോട്ടെ" Alex പറഞ്ഞു നിർത്തി. വീണ്ടും ഒരു വലിക്കൂടി എടുത്തുകൊണ്ടു alex തുടർന്നു. "അല്ല ചേട്ടാ. ജോസ് ന്റെ വീട്ടിൽ രണ്ട് പെൺകുട്ടികളെ കണ്ടല്ലോ. ആരാണ് അതു" "അതോ.ഇവിടെ info പാർക്കിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നവരാണ്. 4 പേരുണ്ട്." Alex ആ വീട്ടിലേക്ക് തുറിച്ചുനോക്കി ഒരു ബീഡി ഒരു വലിക്കൂടെ എടുത്തുകൊണ്ടു തുടർന്നു. "അവർ ആ വീടിനെ കുറിച്ച് അറിഞ്ഞിട്ടുതന്നെയാണോ അവിടെ താമസിക്കുന്നത്." "എനിക്കറിയില്ല.ജോസ് എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നു. അവരോട് വേണ്ടാത്തത് ഒന്നും പറയരുത് എന്ന്. അവനെ അവസ്ഥ ഓർത്തു പറയാനും നിന്നില്ല. പിന്നെ എനിക്കും അതിലൊന്നും വിശ്വാസവും ഇല്ല" Alex വീണ്ടും ആ വീട്ടിലേക്ക് തന്നെ തുറിച്ചുനോക്കികൊണ്ട് ബീഡി താഴെയിട്ട് കാലുകൊണ്ട് ചവിട്ടി കെടുത്തി തന്റെ ബൈക്കിൽ കയറി. ---------------------------------------------------- അവർ 6 മണിയോടെ തിരിച്ചു വീട്ടിലേക്ക് എത്തി. കയ്യിൽ ടൗണിൽ നിന്നും വാങ്ങിയ ചൂടുള്ള alfaham ഉണ്ടായിരുന്നു. "ഒന്ന് വേഗം തുറക്ക്. മനുഷ്യന് വിശന്നിട്ടു വയ്യ." വന്നപാടെ അനുവിന്റെ ആർത്തി തുടങ്ങി. "ഒന്ന് അടങ്ങേടി.കുളിച്ചിട്ട് കഴിക്കാം.നിന്റെ ചെസ്റ്റ് പീസ് ആരും എടുക്കൂല" സ്നേഹ പറഞ്ഞു. അനു നേരെ കുളിക്കാനായി ബാത്‌റൂമിലേക്ക് കയറി. സ്നേഹ ചായയിട്ടു ഉമ്മറത്തേക്ക് വന്നു. നജയും അന്നയും സ്നേഹയും ഉമ്മറത്തിരുന്നു ചായ കുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. "രക്ഷപ്പെട്ടു..ഇന്ന് മഴക്കാറൊന്നും ഇല്ല." നജ മുകളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു അവർ രണ്ടു അയൽ വീട്ടിലേക്കും എത്തി നോക്കി.ഒരു വീട്ടിൽ കുട്ടികൾ മുറ്റത് കളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മറു വീട്ടിൽ ആരെയും കണ്ടില്ല.മുന്നിലെ മാവിൽ നിന്നും ഒരു പക്ഷി മാങ്ങ കോത്തി തിന്നുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഉടനെ നജ പോയി അവളുടെ ക്യാമറ എടുത്തുകൊണ്ടു ആ പക്ഷിയെ ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ തുടങ്ങി. നജയുടെ ഫോട്ടോ എടുക്കാനുള്ള തിരക്കുകണ്ട് സ്നേഹ അവളോട് ചോദിച്ചു. "എന്ത് പക്ഷിയാണ് അതു" "അതുതന്നെയാണ് ഞാനും നോക്കുന്നെ. എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും ആ പക്ഷി ഏതാണെന്ന് മനസ്സിലാവുന്നില്ല. ആദ്യമായാണ് ഇങ്ങനെ ഒരു പക്ഷിയെ കാണുന്നത്." അവർ നജയുടെ ക്യാമെറയിലേക്ക് നോക്കി. കൂർത്ത ചുവന്ന കൊക്കും, കടും നീല തിളങ്ങുന്ന കണ്ണും, കറുത്ത തൂവലും, മഞ്ഞ കാലുകളും ആയൊരു പക്ഷി. തലക്കുമുകളിൽ ഒരു കിരീടം പോലെ ചുവന്ന ഒരു തൂവലും. അവർ. ആ പക്ഷിയുടെ ഭംഗി ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു പെട്ടെന്നാണ് ബാത്‌റൂമിൽ നിന്നും അനുവിന്റെ കരച്ചിൽ കേട്ടത്. അവർ ചാടി എഴുനേറ്റു.ഭയത്തോടെ കിതച്ചുകൊണ്ട് അവർ ബാത്രൂം ലക്ഷ്യമാക്കി ഓടി. അനുവിന്റെ കരച്ചിൽ കൂടിക്കൂടി വന്നു..അവർ ബാത്‌റൂമിനടുത് എത്തി. അവർ ഡോറിൽ മുട്ടി. അനു തുറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.അവൾ കരച്ചിൽ തന്നെയായിരുന്നു "അനു തുറക്ക്..." അവർ മൂന്ന് പേരും വാതിലിൽ അടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. അവൾ തുറന്നില്ല (തുടരും) #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ

താഴ്മലയിലെ രാത്രി PART 6 അതിശക്തമായാ മഴ പെയ്തു.ഇടിയുടെ തോത് ഇന്നലെക്കളും ശക്തമായിരുന്നു. ശക്തമായ കാറ്റിൽ ജനലുകൾ ശബ്ദങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മെഴുകുതിരി കത്തിച്ചുകൊണ്ട് അവർ ചുറ്റും കൂടിയിരുന്നു. മെഴുകുതിരിയുടെ മഞ്ഞവെളിച്ചതിൽ ചുമരിലുള്ള ഫോട്ടോകൾ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. രണ്ട് മുത്തശ്ശന്മാരും, മുത്തശ്ശിയും തങ്ങളെ നോക്കുന്നപോലെ അവർക്കു തോന്നി. ശക്തമായ കാറ്റിൽ മുല്ലപ്പൂവിന്റെ മണം ശക്തമായിരുന്നു. "നാളെ എന്തായാലും ആ മുല്ലപ്പൂ പറിക്കണം. എന്തൊരു മണമാ" നജ പറഞ്ഞു. "ഇത് ഇനി വല്ല പ്രേതങ്ങൾ ആകുമോ" അനു ചോദിച്ചു "ഒന്ന് പൊടി. പ്രേതം മുല്ലപ്പൂ വെച്ചു നടക്കുവല്ലേ.വേറെ പൂക്കളൊന്നും പ്രേതം ഇടാറില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു.എല്ലാത്തിലും പ്രേതം വരുക മുല്ലപ്പൂവും വെച്ചാണ്." സ്നേഹ പരിഹസത്തോടെ പറഞ്ഞു. "അല്ല. അവൾ പറയുന്നതിലും ചെറിയൊരു സത്യമുണ്ടാകും.അല്ലെങ്കിൽ എവിടെനിന്നാണ് പ്രേതങ്ങൾ മുല്ലപ്പൂ വെച്ചാണ് നടക്കുന്നത് എന്ന ചിന്ത ആളുകളിലേക്ക് വന്നത്. ആരെങ്കിലും അനുഭവിച്ചത് കൊണ്ടാവില്ലേ അങ്ങനെ ഒരു കാര്യം തലമുറയായി കയ്മാറി ഇന്നും ആളുകൾ അത് വിശ്വസിക്കുന്നത്. ഇനി അതല്ല. വെറുതെ സങ്കല്പിച്ചത് ആണെങ്കിൽ വേറെ ഈ ലോകത്ത് എത്ര പൂക്കൾ ഉണ്ട്.അതിൽ ഒന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതിയായിരിയുന്നില്ലേ." അന്ന കാര്യത്തോടെ പറഞ്ഞു. "പണ്ട് ഏതെങ്കിലും മണ്ടൻ രാത്രി നടന്നപ്പോൾ വല്ല പട്ടിയെയോ, പൂച്ചയെയോ അല്ലെങ്കിൽ കള്ളന്മാരെയോ കണ്ടപ്പോ അത് പ്രേതം ആണെന്നും ആ സമയം അവിടെ മുല്ലപ്പൂവിന്റെ മണം ഉണ്ടായിക്കാണും..ഇതെല്ലാം കൂട്ടിവെച്ചു പണ്ട് ആരോ പടച്ചുവിട്ട കഥ ആയിരിക്കും മുല്ലപ്പൂവിന്റെ മണം വന്നാൽ പ്രേതം ആണെന്ന്. പിന്നെ കഥകളിലും, സിനിമയിലും വന്നതോടെ അതങ്ങ് viral ആയി. അല്ലാതെ വേറെ ഒന്നുമല്ല." നജ പറഞ്ഞു നിർത്തി. "എന്തായാലും നാളെ ആ മുല്ലപ്പൂവ് പറിച്ചുകൊണ്ട് വരാം. അപ്പൊ ഈ പ്രേതം എന്ന talk നമുക്കിടയിൽ നിന്ന് പോകുമല്ലോ." "സ്നേഹ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു" "ഏയ്‌ എനിക്ക് അനുഭവം ഉണ്ട്." അനു പറഞ്ഞു നിർത്തി. "എന്ത് അനുഭവം" "ഞങ്ങളുടെ വീടിന്റെ പരിസരത്തു മുല്ലപ്പൂക്കൾ ഒന്നുമില്ല. പക്ഷെ രാത്രി ചില സമയങ്ങളിൽ മുല്ലപ്പൂവിന്റെ മണം ഉണ്ടാകും. അപ്പൊ അമ്മ പറയും. വാതിലടച്ചു രാമായണം ചൊല്ലി ഇരിക്ക് എന്ന്" അനു പറഞ്ഞു "ആ best.വെറുതെ അല്ല നീ ഇങ്ങനെ പെടിത്തോണ്ടി ആയത്. അമ്മയുടെ അല്ലെ മോൾ." സ്നേഹ പരിഹസിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "ഏയ്. എനിക്ക് അനുഭവം ഉണ്ട്. ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിൽ ഒരു സംഭവം ഉണ്ടായി." അനു അവരുടെ കുറച്ചു അടുത്തേക്കായി നീങ്ങി ഇരുന്നു. അവരും അനുവിന്റെ അനുഭവം കേൾക്കാൻ കാതോർത്തു ഇരുന്നു. "ഞങ്ങളുടെ വീടിന്റെ നാലുവീടുകൾക്ക് അപ്പുറം ഒരു വീട്ടിൽ അഭിരാമി എന്നൊരു സ്ത്രീ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ സ്ത്രീയും ഭർത്താവും ആയിരുന്നു ആ വീട്ടിൽ. മക്കളില്ല എന്ന വിഷമം ഒഴിച്ച് അവർ വളരെ സന്തോഷത്തോടെ ആയിരുന്നു ജീവിച്ചുരുന്നത്. നല്ലരീതിയിൽ പോയിരുന്ന ആ കുടുംബത്തിലേക്ക് ആവണി എന്നൊരു സ്ത്രീ വന്നു. പിന്നീട് ആ സ്ത്രീയും അഭിരാമിയുടെ ഭർത്താവും പ്രണയത്തിലായി. ഒരിക്കൽ അഭിരാമി തന്റെ വീട്ടിൽനിന്നും പറയാതെ ഒരു സർപ്രൈസ്‌ ന്യൂസ്‌ ആയി ഭർത്താവിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വന്നു. വിളിച്ചിട്ടും തുറക്കാതെ ഇരുന്നപ്പോൾ അവൾക്ക് tension ആയി. അവൾ ജനലുകളിലൂടെ മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് നോക്കി. ആ കാഴ്ച കണ്ട് ആ സ്ത്രീയുടെ ഹൃദയത്തിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ കടന്നുപോയി.തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഭർത്താവും ആവണി എന്ന സ്ത്രീയും ലൈംഗികബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്നതായിരുന്നു ആ സ്ത്രീ കണ്ടത്. ഉടനെ ആ സ്ത്രീ സമനില തെറ്റിയപോലെ വലിയ ശബ്ദത്തിൽ ജനലിൽ ആഞ്ഞുമുട്ടി കരയാൻ തുടങ്ങി. നാട്ടുകാർ ഒത്തുകൂടി. അവരെ കൈയ്യോടെ പൊക്കി. അയാൾക്ക് നാട്ടിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ വിലയും പോയി. എല്ലാത്തിനും കാരണമായ അഭിരാമിയോട് അയാൾക്ക് വല്ലാത്ത ദേഷ്യം കയറി. ഒരിക്കൽ മദ്യപിച്ചു വാതിൽ തല്ലിപൊളിച്ചു അകത്തുകയറിയ അയാൾ അഭിരാമിയെ ക്രൂരമായി ഉഭദ്രവിച്ചു.തളർന്നുവീണ അഭിരാമി വയറുവേതനകൊണ്ട് പുളഞ്ഞു. എങ്ങനെയോ അവൾ ബാത്റൂംമിലേക്ക് എത്തിയപ്പോൾ കാലുകളിലൂടെ കട്ട ചോര ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നത് കണ്ടു.അഭിരാമി പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. തങ്ങൾ അത്രയും നാൾ ആഗ്രഹിച്ച കുഞ്ഞായിരുന്നു കട്ട ചോരയോടെ നഷ്ടമായത്. ഭർത്താവും, ആഗ്രഹിച്ച കുട്ടിയും നഷ്ടപ്പെട്ട അഭിരാമിക്ക് സമനില തെറ്റി. അവൾ ഒരു തൂക്കുകയറിൽ തൂങ്ങി ജീവിതം അവസാനിപ്പിച്ചു. " അനു പറഞ്ഞു നിർത്തി. എല്ലാവരും നിശബ്ദമായി. പുറത്ത് ശക്തമായ മഴ.. അനു തുടർന്നു "അതിനു കൃത്യം ഒരാഴ്ചക്കു ശേഷം അവളുടെ ഭർത്താവിനെ ദുരൂഹ സാഹചര്യത്തിൽ ആളൊഴിഞ്ഞ സ്ഥലത്ത് മരിച്ച നിലയിൽ കണ്ടെത്തി.പോലീസ് അറ്റാക്ക് ആണെന്ന് പറഞ്ഞു തള്ളിക്കളഞ്ഞെങ്കിലും ആരും പോവാത്ത ആ ആളൊഴിഞ്ഞ സ്ഥലത്ത് അയാൾ എങ്ങനെ എത്തി, എന്തിന് പോയി എന്നത് അഭിരായുടെ പ്രതികാരം ആകാം എന്ന നിഗമനത്തിലേക്ക് എത്തി. അതിനു ശേഷം പലപ്പോഴായി ആളുകൾ രാത്രി ആ വീടിനുള്ളിൽ നിന്ന് കുഞ്ഞിന്റെ ശബ്ദവും, മുല്ലപ്പൂവിന്റെ മണവും, കരിഞ്ഞ മുടിയുടെ ഗന്ധവും വന്നതായി പറഞ്ഞിരുന്നു.. ഞാനും അതു വിശ്വസിച്ചില്ല. എന്നാൽ വർക്ക് ലോഡ് കാരണം ഓഫീസിൽ നിന്ന് വേഴുകിയ ഞാൻ രാത്രി ആ വീടിനു മുന്നിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ മുല്ലപ്പൂവിന്റെ മണവും കരിഞ്ഞ മുടിയുടെ മണവും ഉണ്ടായിരുന്നു." അനു ഭയത്തോടെ പറഞ്ഞു നിർത്തി. ശക്തമായ ഇടിയിൽ പകൽ പോലെ ആയി ഒരുനിമിഷം. ശക്തമായ കാറ്റിൽ ചില്ലകൾ ഓടിയുന്ന ശബ്ദം. ഞാവൽ പഴം തുരു തുരാ വീഴുന്ന ശബ്‌ദം. മെഴുകുതിരിയിലെ തീ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ആടാൻ തുടങ്ങി. എല്ലാവരുടെ ഉള്ളിലും ഭയമെന്ന വികാരം വന്നു തുടങ്ങി. അവർ കൂടുതൽ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി ഇരുന്നു. നല്ല തണുപ്പുണ്ടെങ്കിലും അവർ വിയർക്കാൻ തുടങ്ങി. പുറച്ചേ ചെറിയ ശബ്ദങ്ങൾ പോലും അവർ കാതോർത്തു കേൾക്കാൻ തുടങ്ങി. 10 മണി ആയപ്പോഴേക്കും എല്ലാം ഒതുങ്ങിരിയുന്നു. അവർക്ക് മാർക്കറ്റിൽ നിന്ന് വാങ്ങിയിരുന്ന നൂഡിൽസ് ഉണ്ടാക്കി കഴിച്ചു. അന്ന യേശുവിനെയും മാതാവിനെയും നോക്കി നെഞ്ചിൽ കുരിശു വരച്ചുകൊണ്ട് മെഴുകുതിരി ഊതി കെടുത്തി. മുറിഅടച്ചു സ്നേഹയുടെ നെഞ്ചോട് ചേർന്ന് കിടന്നു. പതുക്കെ അവർ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതിവീണു. പെട്ടെന്നാണ് അനു കണ്ണുതുറന്നത്. ടോയ്‌ലറ്റിൽ പോകാൻ തോന്നി. ഭയം കാരണം പിടിച്ചുവെക്കാൻ നോക്കിയെങ്കിലും അവൾക് കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. മറ്റുള്ളവർ നല്ല ഉറക്കത്തിൽ ആയിരുന്നു. നിശബ്ദതയിൽ അവരുടെ ചെറിയ ശ്വസനം പോലും അവൾക് കേൾക്കാമായിരുന്നു.അവൾ phone ഓണാക്കി സമയം നോക്കി. 2 മണി. അവൾ അവരെ വിളിച്ചെങ്കിലും അവർ നല്ല ഉറക്കത്തിൽ ആയിരിന്നു. അവരെ എണീപ്പിക്കാനും അവൾക് തോന്നിയില്ല. അവൾ ധൈര്യം സംഭരിച്ചു ഒറ്റക്ക് പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു.ഫോണിലെ flash ലൈറ്റ് ഓൺ ആക്കി വാതിൽ തുറന്നു പതിയെ ബാത്രൂം ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. ഭയത്തോടെ.. (തുടരും) #📙 നോവൽ #📔 കഥ #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #🧟 പ്രേതകഥകൾ!

താഴ്മലയിലെ രാത്രി -PART 5 സമയം 6 മണിയായപ്പോൾ നജയുടെ ഫോണിലെ അലാറം അടിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൾ അവരെ നോക്കി. മൂന്നുപേരും നല്ല ഉറക്കത്തിലായിരുന്നു. കറന്റ് അപ്പോഴും വന്നിരുന്നില്ല. അവൾ ജനലുകൾ തുറന്നു. ചുറ്റും മൂടൽമഞ്ഞു വന്നു കെട്ടിയിരുന്നു. ഒന്നും കാണാൻ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. നേരം വെളിച്ച വെച്ച് വരുന്നേയുള്ളൂ. അവൾ മുടി പുറകിലേക്ക് കെട്ടി ഒരു ഷാളും ഇട്ടു വാതിൽ തുറന്നു.നിലം ചോർച്ചകൊണ്ട് വെള്ളംകൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരുന്നു.അവൾ കിച്ചൻ ഏരിയയിലേക്ക് പോയി. ജനലിന് ഇടയിലൂടെ സൂര്യന്റെ വെളിച്ചം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ വെള്ളംകുടിച്ചു. തൊണ്ട വരണ്ടിരുന്നു. നേരെ ബാത്‌റൂമിലേക്ക്പോയി വോളൂ എടുത്തു.നേരെ മറ്റൊരു മുറിയിൽ പോയി നിസ്കരിക്കാൻ തുടങ്ങി. നിസ്കാരം കഴിഞ്ഞു ചായവെക്കാൻ പൈപ്പ് തുറന്നപ്പോൾ വെള്ളം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. മോട്ടർ ഇടാൻ കോറെന്റും ഇല്ല. ഇനി എന്തുചെയ്യും എന്ന ചിന്തയിൽ നജ ഇരിക്കുമ്പോൾ ആയിരുന്നു കിണറ്റിൽ നിന്ന് വെള്ളം കോരാം എന്ന ചിന്ത വന്നത്.. അവൾ ഒരു കലം എടുത്തു പുറത്തേക്കിറങ്ങി.മഞ്ഞപ്പോഴും പോയിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൾ കിണറിനടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. കിണറിന്റെ ചുറ്റുഭാഗം അവർ ഇന്നലെ വൃത്തിയാക്കിയിരുന്നു. എന്നാൽ ഉൾഭാഗം കാണാൻ പറ്റാത്തവിധം വള്ളിചെടികൾ വളർന്നിരുന്നു. അവൾ കിണറിന്റെ കയറും ബക്കറ്റും താഴേക്ക് ഇട്ടു.ഒരുപാട് കഴിഞ്ഞാണ് ബേക്കറ്റ് താഴേക്ക് എത്തിയത്. അത്രയും ആഴമുണ്ടായിരുന്നു ആ കിണറിന്. അവൾ കയർ മുകളിലോട്ട് വലിച്ചു ബക്കറ്റ് മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി. ശുദ്ധമായ വെള്ളമായിരുന്നു. പക്ഷെ നിറയെ ഉറങ്ങി നനഞ്ഞ ഇലകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൾ കലത്തിലേക്ക് വെള്ളമൊഴിച്ചുകൊണ്ട് അതുമെടുത്ത അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി ചായക്ക് വെച്ചു.മറ്റുള്ളവരെ വിളിക്കാൻ വേണ്ടി മുറിയിൽ പോയതും അനു ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കുന്നതായിരുന്നു നജ കണ്ടത്.. "എന്താടി ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്.?" നജയെ കൈക്കൊണ്ട് വരാൻ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അനു പുറത്തേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി.നജ ജനലിനരികിൽ എത്തി പുറത്തേക്ക് നോക്കി. മഞ്ഞു ചെറുതായി ഉണ്ടായിരുന്നു. അവ്വ്യക്തയോടെ അയൽ വീടിന്റെ മുകളിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് ഒരാൾ ധ്യാനിക്കുന്നത് കണ്ടു. വെളുവെളുത്ത,മീശയും താടിയും ഇല്ലാത്ത, തടിച്ച, ഒരു കുള്ളൻ മനുഷ്യൻ. കണ്ടാൽ 40നു മുകളിൽ പ്രായം തോന്നും. അയൽ ഉദിച്ചുവരുന്ന സൂര്യന്റെ ഡയറക്ഷനിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് ധ്യാനിക്കുകയായിരുന്നു. "ഇവിടെത്തെ ആളുകൾ ഭയങ്കര വെറൈറ്റി ആണല്ലോ. പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങില്ല, ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കില്ല, എന്നാലിതാ... ഇതുപോലത്തെ പരിപാടികളും ഉണ്ട് " നജ പറഞ്ഞു. സമയം 8:30 ആയി.എല്ലാവരും ജോലിക്ക് പോകാൻ ready ആയി.ഭക്ഷണവും മറ്റും ബാഗിൽ കരുതി വീട് പൂട്ടി ഇറങ്ങി. അവർ റോഡിലേക്കിറങ്ങി.വല്ലപ്പോഴും ബൈക്കുകൾ പോകുന്നു എന്നൊഴിച്ചു വളരെ വിജനമായിരുന്നു. അവർ നേരെ അശ്വതി മാർക്കറ്റിലേക്ക് നടന്നു.അവിടെ അയാൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. കട തുറന്ന് സാധനങ്ങൾ എടുത്തുവെക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു. അവരെ കണ്ടതും അയൽ കടയുടെ പുറത്തേക്ക് വന്നു. "ചേട്ടാ.ഇതുവഴി bus ഒന്നും ഇല്ലേ." സ്നേഹ ചോദിച്ചു. "ഉണ്ടെല്ലോ.ഒരു മണിക്കൂർ ഇടവിട്ട് ബസ്സുകൾ ടൗണിലേക്ക് പോകുന്നുണ്ട്. ഇനി 9 മണിക്ക് മിനിമോൾ വരാനുണ്ട്." അയൽ തന്റെ കയ്യിലെ വാച്ച് നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. അവർ അടുത്തുതന്നെ ഉള്ള ഒരു ബസ്റ്റോപ്പിലേക്ക് കയറി. ആ സമയം ഒരു സൈക്കിൾ ചവിട്ടി കുരിയാക്കോസ് റോഡിലൂടെ വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.രണ്ടു വലിയ സഞ്ചിയിലായി പാൽകുപ്പികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവരെ കണ്ടതും അവൻ അവരുടെ അടുത്ത് നിർത്തി. "ജോലിക്ക് പോകുവാണോ" അവന്റെ ചിരിയോടു കൂടെ അവൻ ചോദിച്ചു. "അതേ." "ആ. ബസ്സ് ഇപ്പോൾ വരും. അതിൽ കയറിയാൽ നിങ്ങളുടെ ടൗണിൽ എത്താം. രാവിലെ 6 മണി മുതൽ വൈകീട്ട് 6 വരെ ബസ്സ് ഉണ്ട്." അവർ തലയാട്ടി. അവൻ വീണ്ടും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സൈക്കിൾ ചവിട്ടി പോയി. 9 മണിക്ക് മിനിമോൾ bus വന്നു. അവർ അതില്കയറി.. വൈകീട്ട് 5:30 ആയിരുന്നു വീട്ടിലേക്ക് എത്തിയപ്പോൾ.ഇന്നലത്തെ പോലെ മഴക്കുള്ള സാധ്യത കണ്ട് അവർ ഒരു പെട്ടി മെഴുകുതിരി വാങ്ങിയിരുന്നു. എല്ലാവരും ഫ്രഷ് ആയി ഒരു കപ്പ്‌ ചായയും എടുത്തു ഉമ്മറത്തിണ്ടയിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ആ സമയത്താണ് ഒരാൾ ഒരു splender ബൈക്കിൽ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് വരുന്നത്. അവർ നീട്ടുനിന്നു. ഒരു 26 വയസ്സുതോന്നിക്കുന്ന ഒരാൾ ഷർട്ടും, തുണിയും ആയിരുന്നു വേഷം. അയാൾ ഒരു ചിരിയോടെ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. "ചായ കുടിയിൽ ആണോ."? അവർ ഒരു ചെറു ചിരിയോടെ തലയാട്ടി. "ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിൽ പുതിയതാണല്ലേ.?" അവർ വീണ്ടും തലയാട്ടി. "എന്റെ പേര് അഭിജിത്, അഭി എന്ന് വിളിക്കും. ഇവിടെ മൂന്നുവീട് അപ്പുറത്താണ് വീട്. ഞാൻ വന്നത് എനിക്കൊരു കടയുണ്ട്.ഒരു book സ്റ്റോർ ആണ്. ഇവിടെ അടുത്തുതന്നെ ആണ്. നിങ്ങളെപ്പോലെ ഉള്ളവരാണല്ലോ ഇപ്പോൾ പുസ്തകങ്ങൾ വായിക്കുന്നത്. കച്ചോടം കുറവാണ്. അപ്പോഴാണ് അനിലേട്ടൻ ഈ വീട്ടിൽ കുറച്ചുപേർ വന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞത്. അതാണ് ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്. രാവിലെ പത്രം വായനയുണ്ടെകിൽ പറഞ്ഞോളൂ. ഈ ഭാഗത്തു പത്രം ഇടുന്നത് ഞാനാണ്." അവർക്ക് എന്തുപറയണം എന്ന അറിയില്ലായിരുന്നു. അവർ പരസ്പരം നോക്കികൊണ്ടിരുന്നു. അത് കണ്ട് അഭി തുടർന്നു. "ആലോചിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞാൽ മതി. ഞാൻ just വന്നു പറഞ്ഞെന്ന് മാത്രം. പത്രം വേണമെങ്കിൽ അനിലേട്ടനോട് പറഞ്ഞാൽ മതി. എന്നാൽ ശെരി." അയൽ ഒരു ചിരി പാസ്സാക്കിക്കൊണ്ട് ബൈക്കിൽ കയറി പോയി. "ഓരോ ദിവസവും ഓരോ ആളുകളായി വരുന്നുണ്ടല്ലോ." അന്ന ഒരു ചെറിയ ഭയത്തോടെ പറഞ്ഞു. "ആൾ പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ലേ. കച്ചോടം ഇല്ലത്രെ. എങ്ങനെ ഉണ്ടാകും. മനുഷ്യന്മാർ ഇല്ലാത്ത നാടല്ലേ. ഉള്ളവർ ആണെങ്കിൽ കോഴി അടയിട്ട് ഇരിക്കുന്നപോലെ പുറത്തോട്ട് ഇറങ്ങുകയും ഇല്ല" സ്നേഹ പറഞ്ഞു. അൽപ സമയത്തെ മൗനത്തിന് ശേഷം അനു ചോദിച്ചു. "അല്ല... ആരാണ് ഈ അനിലേട്ടൻ " അപ്പോഴാണ് അവർ അത് ആലോചിച്ചത്. അവർ ഉത്തരം കിട്ടാൻ പരസ്പരം നോക്കി.. "ചിലപ്പോൾ ആ അശ്വതി മാർക്കറ്റിലെ ആളാകും" നജ പറഞ്ഞു "എനിക്ക് പേടി ആകുന്നുണ്ട് ട്ടാ. നമ്മൾ ഇവിടെ താമസിക്കുന്ന കാര്യം പലരിലേക്കും പലരും വഴി എത്തുന്നുണ്ട്. നമ്മൾ ഒന്ന് കരുതിയിരിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്." അന്ന ഒരു ഉപദേശം കൊടുത്തു. പതിവുപോലെ എവിടെ നിന്നോ മുല്ലപ്പൂവിന്റെ മണം വരാൻ തുടങ്ങി.മഴക്കാർ വരാൻ തുടങ്ങി. ഇളം കാറ്റ് വരാൻ തുടങ്ങി. പിറകെ ഇടിയും കൂടെ വന്നപ്പോൾ കറന്റ്‌ പോയി. അവർ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി വാതിലടച്ചു (തുടരും) #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ

താഴ്മലയിലെ രാത്രി-PART 4 ചുറ്റും ഇരുട്ട് പടർന്നിരുന്നു. സമയം 7 മണിയോട് അടുക്കുന്നു. അവർ അപ്പോഴും ഉമ്മറപ്പടിയിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. റോഡിൽ തെരുവ് വിളക്ക് കത്തിയിരുന്നു. രണ്ടു വീടുകളിലും പുറത്തെ ലൈറ്റ് ഓണായി. അന്ന പോയി വീടിനെ ഹാളിലെ ലൈറ്റും പുറത്തെ ലൈറ്റും ഇട്ടു. നല്ല മഴക്കുള്ള സാധ്യത ഉണ്ടായിരുന്നു. തണുത്ത കാറ്റ്. മുല്ലപ്പൂവിന്റെ മണം.ചെറിയ ഇടിയുടെ മുഴക്കം... പെട്ടെന്നാണ് ഒരുകാറ്റിനോപ്പം വലിയ ശബ്ദത്തിൽ ഇടിയും വെട്ടു കറന്റ് പോയത്.. ചുറ്റും കൂരിരുട്ടായി. നജ ഫോണിലെ flash ലൈറ്റ് ഓൺ ആക്കി എല്ലാവരും വീടിനുള്ളിലേക്ക് കയറി കഥകടച്ചു. ശേഷം മഴ പെയ്യാൻ തുടങ്ങി. Flash ലൈറ്റിന്റെ നേരിയ വെളിച്ചത്തിൽ അവർ മുഖാമുഖം നിശബ്ദരായി നോക്കിക്കൊണ്ട് ഇരുന്നു. വീഴുന്ന ഓരോ തുള്ളി മഴയെയും അവർ സൂക്ഷ്മയോടെ കാതോർത്തു. മുകളിൽ നിന്ന് ചെറുതുള്ളികൾ സ്നേഹയുടെ മുഖത്തോട്ട് വീഴാൻ തുടങ്ങി. വീടിന്റെ പല ഭാഗത്തും ചോർച്ച വന്നു. ഒന്നും ചെയ്യാതെ കറന്റ് വരുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ അവർ നിശബ്ദമായി ഇരുന്നു. സമയം 9 ആകുന്നു. മഴ കുറഞ്ഞെങ്കിലും കാറ്റ് നന്നായി വീശിയിരുന്നു. പുറത്ത് ഞാവൽ പഴങ്ങൾ വീഴുന്ന ശബ്‌ദം കേൾക്കാമായിരുന്നു. കൂടാതെ നല്ല മുല്ലപ്പൂവിന്റെ മണവും. "എവിടെ നിന്നാണ് മുല്ലപ്പൂവിന്റെ മണം. കുറെ നേരമായല്ലോ" നിശബ്ദതയെ മുറിച്ചുകൊണ്ട് സ്നേഹ ചോദിച്ചു. "അറിയില്ല. നല്ല മണവുള്ള പൂവാണ്. പാകമായത് ആകും. അതാണ് ഇത്രയും മണം.," നജ പറഞ്ഞു. സമയം വീണ്ടും മുന്നോട്ട് നീങ്ങിയെങ്കിലും കറന്റ് വരാനുള്ള ഉദ്ദേശം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവർ flash ലൈറ്റ് ന്റെ ബലത്തിൽ ചുറ്റും കൂടി കഞ്ഞി കുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. പെട്ടെന്നാണ് ആരോ വാതിൽ മുട്ടുന്ന ശബ്‌ദം കേൾക്കുന്നത്. അവരുടെ ഉള്ളിൽ ഭയം നിറഞ്ഞു. "ആരാണ് ഈ സമയത്ത്.." വിറയർന്ന ശബ്ദത്തോടെ അന്ന ചോദിച്ചു. സ്നേഹ മുന്നിലെ ജനലിലൂടെ നോക്കി. പക്ഷെ പുറത്ത് കൂരിരുട്ട് കാരണം ഒന്നും കാണാൻ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. വീണ്ടും വാതിൽ മുട്ടി.അവർ പരസ്പരം ഭയത്തോടെ മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി. വീണ്ടും മഴയുടെ ശക്തി പുറത്ത് കൂടി.വീണ്ടും വാതിൽ തുടരെ തുടരെ മുട്ടി. "ആരാണ്?" വിറയർന്ന ശബ്ദത്തോടെ സ്നേഹ ചോദിച്ചു. എന്നാൽ അതിനു ഉത്തരം ഉണ്ടായില്ല. വീണ്ടും ചോദിച്ചു. പ്രതികരണം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.വാതിൽ കൂടുതൽ ശക്തിയായി മുട്ടാൻ ആരംഭിച്ചു. എന്തുചെയ്യണം എന്നറിയാതെ അവർ വിയർത്തു.നജ എണീറ്റു നേരെ അടുക്കയിലേക്ക് പോയി. അവിടെ നിന്നും ഒരു കത്തിയും തടിച്ച വിറകുകൊള്ളിയും കയ്യിൽ കരുതി.വിറകുകൊള്ളി അന്നയുടെ കൈകളിൽ കൊടുത്തു. അവളുടെ കൈകൾ തളർന്നിരുന്നു. ആ വിറകുകൊള്ളി സ്നേഹ എടുത്തു. അനു പേടിയോടെ പുറകോട്ട് ചാഞ്ഞു നിന്നു. നജ വാതിൽ തുറക്കാൻ പോയി. ഒപ്പം പിന്നാലെ സ്നേഹയും.നജ വാതിൽ തുറന്നതും പുറത്ത് മഴകൊട്ടിട്ടാ ഒരു നീണ്ട മനുഷ്യൻ. കയ്യിൽ ഒരു ടോർച്ചും. ആ ടോർച്ചിന്റെ പാതി വെളിച്ചത്തിൽ അയാളുടെ മുഖം കണ്ടു... "കുരിയക്കോസ്" ഒരു കറുത്ത കോട്ടും, കയ്യിൽ ഒരു ചെറിയ ടോർച്ചും പിടിച്ചു പല്ലുകൾ കാട്ടിക്കൊണ്ട് അവൻ ചിരിച്ചു. "പേടിച്ചോ..?" ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവനതു പറഞ്ഞപ്പോൾ അവർക്കു കൂടുതൽ പേടി തോന്നി. നജ കയ്യിലെ കത്തി മുറുകെ പിടിച്ചു. "പേടിക്കണ്ട. ഞാൻ രണ്ടു മെഴുകുതിരി തരാൻ വന്നതാണ്" അവൻ മാറുകയ്യിൽ പിടിച്ച രണ്ട് മെഴുകുതിരി അവർക്കു നേരെ നീട്ടി. നജ സ്നേഹയെ ഒന്ന് നോക്കിക്കൊണ്ട് അത് വാങ്ങി. അപ്പോഴും അവന്റെ മുഖം ചിരിച്ചായിരുന്നു. "ഇവിടെ ഇങ്ങനെയാ..ഒരു കാറ്റ് മതി കറന്റ്‌ പോകാൻ. പോയാൽ പിന്നെ വരൽ കണക്കാ. ടൗണിൽ നിന്ന് kseb ആളെത്തുമ്പോഴേക്കും രാവിലെ ആകും. നിങ്ങളുടെ കയ്യിൽ മെഴുകുതിരി ഉണ്ടാകില്ലെന്ന് കരുതിയ ഞാൻ വന്നേ." അവനതു പറയുമ്പോഴും അവരുടെ കണ്ണിലെ ഭയം മാറിയിരുന്നില്ല. "എന്നാൽ ശെരി. ശുഭ നിദ്ര, സുഖ നിദ്ര," ഒരു ചിരിയോടെ അവനതു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഉള്ളിൽ മറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന അന്നയെയും, അനുവിനെയും എത്തിനോക്കിക്കൊണ്ട് അവൻ പുറത്തേക്ക് പോയി. നജ വേഗം വാതിലടച്ചു കയ്യിലെ കത്തിയുടെ പിടി വിട്ടു. ആ നിശബ്ദതയിൽ കത്തിയുടെ ശബ്‌ദം ആ വീട് നിറച്ചു. എല്ലാവരും പരസ്പരം നോക്കി നിന്നു. മെഴുകുതിരിയുടെ വെളിച്ചം ആ ഹാളിൽ ഭീതിയുടെ വെളിച്ചം പോലെ ആയി.ചുറ്റും ഇരുന്നുകൊണ്ട് കഴിഞ്ഞുപോയ നിമിഷത്തെ ഓർത്തു അവർ ഭയപ്പെട്ടു കൊണ്ടിരുന്നു. "നമുക്ക് ഈ വീട് വേണോ,?" നിശബ്ദത മുറിച്ചുകൊണ്ട് അന്ന ചോദിച്ചു. എല്ലാവരുടെ ഉള്ളിലും ഭയം നിറഞ്ഞിരുന്നു. "നമ്മൾ ഇന്ന് വന്നല്ലേ ഒള്ളു. ഒരുമാസത്തെ പൈസയും കൊടുത്തില്ലേ.തുടക്കത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന പേടി ആണ് ഇതൊക്കെ. പതിയെ ശെരിയായിക്കോളും" സ്നേഹ അത് പറയുമ്പോഴും ഭയം കൊണ്ട് അവളുടെ വാക്കുകൾ ഇടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. ക്ലോക്കിൽ 10 മണി ആയെന്ന ശബ്‌ദം മുഴങ്ങി. അവർ ഒരു മുറിയിൽ കിടന്നു. വാതിലുകളും ജനലുകളും പൂട്ടിയെന്ന് എല്ലാവരും ഉറപ്പിച്ചു. നാലുപേരും സീലിങ്ങിലേക്ക് നോക്കിക്കിടന്നു. പുറത്തു പൊടിമഴ ഉണ്ടായിരുന്നു. മുല്ലപ്പൂവിന്റെ മണം മുറിയിൽ പടർന്നിരുന്നു. "അതേയ്. എനിക്കൊന്നു ടോയ്‌ലറ്റിൽ പോകണം" അനു പറഞ്ഞു. "നിന്നോട് ചോദിച്ചതല്ലേ പോകാൻ ഉണ്ടോ എന്ന്. ഇനിയിപ്പോ..." മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് പോകുന്നതുതന്നെ അവർക്ക് പേടിയായി മാറി. "പ്ലീസ്.നമുക്ക് എല്ലാവർക്കും കൂടെ പോകാം.അപ്പൊ കുഴപ്പമില്ലല്ലോ." അനുവിന്റെ ആ കൊഞ്ചൽ അവൾക് ബാത്‌റൂമിൽ പോകേണ്ടത് urgent ആണെന്ന് മനസ്സിലായി. അവർ അനുവിന്റെ കൂടെ ബാത്‌റൂമിലേക്ക് നടന്നു. അടുക്കളയോട് ചേർന്നായിരുന്നു ബാത്രൂം. അനു ബാത്‌റൂമിലേക്ക് കയറി. അടുക്കളയിലെ ജനലിലൂടെ പുറത്തെ കൂരിരുട്ടിലേക്ക് അവർ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.വെള്ളത്തിനു ദാഹിച്ചെങ്കിലും രാത്രി ബാത്‌റൂമിലേക്ക് വരേണ്ടി വന്നാലോ എന്ന ഭയം അവരെ അതിൽനിന്നു അകറ്റി. അനുവിനെയും കൂട്ടി റൂമിൽ ചെന്ന് വാതിൽ അടച്ചു. ആർക്കും ഉറക്കം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. വീടിനുള്ളിൽ ചോർച്ചയുടെ ശബ്ദം അവരുടെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഓടിന് മുകളിലേക്ക് വീഴുന്ന മഴവെള്ളത്തിന്റെ ശബ്‌ദം അവരെ ഉറക്കത്തിൽ നിന്ന് അകറ്റി. നടുവിൽ കിടക്കുന്ന അനുവിനെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു സ്നേഹയും അന്നയും ഇരുവശത്തും കിടന്നപ്പോൾ സ്നേഹയെ പിറകിലൂടെ കെട്ടിപിടിച്ചു നജയും സുരക്ഷിത്വം ഉറപ്പാക്കി.മുകളിലൂടെ കട്ടിയുള്ള പുതപ്പ് പുതച്ചു പതിയെ അവർ കണ്ണുകളടച്ചു. ആ നിശബ്ദദയിൽ അനു പതിയെ മന്ത്രിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.... "ഹരോ രാമ ഹരോ രാമ, രാമ രാമ ഹരോ ഹരോ. ഹരേ കൃഷ്ണ ഹരേ കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ ഹരേ ഹരേ" (തുടരും) വായിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ അഭിപ്രായം പറയണേ... #📙 നോവൽ #📔 കഥ #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #🧟 പ്രേതകഥകൾ!