#📙 നോവൽ -കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട്_ 61 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ 💥 വേണ്ടായിരുന്നെടാ.. ലോകത്ത് വേറെ പണിയൊന്നും ഇല്ലാത്ത പോലെ അയാളുടെ ഒരു.. " ശിവക്ക് വെറുതെ ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ട്. കാശിയുടെ മൗനം അവനെ അത്രയും സങ്കടപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്. അതിന്റെയാണ് ആ ദേഷ്യം മുഴുവനും. "വേറെ ജോലിയൊക്കെ ഇഷ്ടം പോലുണ്ട് ശിവ. ഏത് ജോലിക്ക് പോകാനും എനിക്കൊരു മടിയുമില്ല. നിനക്കുമറിയാലോ അത്.. പിന്നെ ഇത് തന്നെ സ്വീകരിച്ചത്.. അതിന് പിന്നിൽ ഒരൊറ്റ കാരണമേ ഒള്ളു.." കയ്യിലുള്ള ചായ ഗ്ലാസ് ഒന്ന് കറക്കി വിട്ട് കൊണ്ട് കാശി ശിവയെ നോക്കി. "മഹേഷിനെ കല്യാണം കഴിക്കാൻ വിടില്ലെന്ന് ഞാനവൾക്ക് വാക്ക് കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. അതെനിക്ക് പാലിക്കാൻ അശോകേട്ടന്റെ കൂടെ തന്നെ വേണം ഞാനും. ഇല്ലേൽ അവിടെ നടക്കുന്ന ഒന്നും ഞാൻ അറിയാതെ പോകും.." "ഓഓഓ പിന്നെ. അല്ലേൽ തന്നെ അവിടെ നടക്കുന്ന എല്ലാം അയാൾ നിന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടാണല്ലോ.." ശിവ ചുണ്ട് കോട്ടി. എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും അശോകൻ ചെന്ന് വിളിച്ചയുടനെ കാശി വീണ്ടും വന്നത് അവനപ്പോഴും അംഗീകരിച്ചു കൊടുക്കാൻ പറ്റിയിട്ടില്ല. "എനിക്കങ്ങനെ തോന്നുന്നില്ല കാശി. അത്ര പെട്ടന്നൊന്നും കീഴടങ്ങി തരുന്ന സ്വഭാവം അല്ല അശോകേട്ടനെന്ന് നീ തന്നെ എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ.. അങ്ങനെ ഉള്ള ഒരാൾ. സംതിങ് റോങ്.. ഇതിലൊരു ചതി ഉണ്ടോ ഡാ.. നേരിട്ട് ഒന്നും പറയാതെ നല്ലവനായ അച്ഛന്റെ റോൾ അഭിനയിച്ച് കൊണ്ട് നിന്നെ അങ്ങ് പൂട്ടാനുള്ള പ്ലാൻ.." ശിവ അങ്ങനെ പറഞ്ഞതും കാശി നിഷേദാർത്ഥത്തിൽ തലയാട്ടി. അങ്ങനൊന്നും അയാൾ ചെയ്യില്ലേടാ.. " കാശി ശിവയെ നോക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ചെയ്യാതിരിക്കട്ടെ.. എനിക്കെന്തോ അയാളെ ഇപ്പൊ അത്രയങ്ങോട്ട് വിശ്വാസമൊന്നുമില്ല.. " ശിവ ആ പറഞ്ഞതിന് കാശി ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.. "എന്തായാലും നീ വരുന്നില്ലെന്ന് വെറുതെ എങ്കിലും ഒന്ന് പറയാമായിരുന്നു..ഇനിയിപ്പോ അതാണ് നിന്റെ ഉദ്ദേശം എന്ന് തന്നെയിരിക്കട്ടെ.. ഇതിനേക്കാൾ നല്ലൊരു മാർഗം ഉണ്ടല്ലോ. അതൊന്ന് നോക്കാമായിരുന്നില്ലേ.." ശിവ ചോദിച്ചപ്പോൾ അതെന്ത് എന്ന ഭാവത്തിൽ കാശി അവനെ നോക്കി. "കുഞ്ഞാറ്റ അവിടുണ്ടല്ലോ.. അവള് പറഞ്ഞു തരുമല്ലോ.. അവിടെ നടക്കുന്നത്. രക്ഷപ്പെട്ടു പോകേണ്ടത് അവളുടെ കൂടി ആവിശ്യമല്ലേ " " ഏയ്.. അതൊന്നും ശെരിയാവില്ല.." ശിവ അത് പറഞ്ഞു കേട്ടതെ കാശി എതിർപ്പോടെ മുഖം കുടഞ്ഞു. "ഇല്ല.. അത് ശെരിയാവില്ല.. നി അവളെ വിളിക്കില്ല.. അവളോട് മിണ്ടില്ല.. മിണ്ടിയാൽ നിന്റെ ഉള്ളിൽ നീ കുഴി കുത്തി അടക്കിനു തയ്യാറാക്കി നിർത്തിയ അവളോടുള്ള നിന്റെ പ്രണയം അവള് കണ്ട് പിടിച്ചാലോ.. തിരിച്ചറിഞ്ഞാലോ.. അത് പാടില്ലല്ലോ. മഹേഷ്‌ അല്ലെങ്കിൽ.. മറ്റൊരുത്തന്റെ താലിയും വാങ്ങി അവള് പോകുമ്പോ നിനക്കിരുന്നു മാനസ മൈന പാടി ഒറ്റക്കിരുന്നു ഉരുകാൻ ഉള്ളതാണല്ലോ.. അപ്പൊ നീ വിളിക്കില്ല.." ശിവ എഴുന്നേറ്റു അൽപ്പം ഉറക്കെ തന്നെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവനൊപ്പം തന്നെ കാശിയും എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു. പതിയെ പറയെടാ.. ആളുകൾ നോക്കുന്നു.. " ചുറ്റും നോക്കിയിട്ട് ചെവിയിലൊന്ന് വിരലിട്ട് തിരിച്ചു കൊണ്ട് കാശി പറയുമ്പോൾ ശിവ അവനെ തുറിച്ചു നോക്കി. "എനിക്ക് നീ അവളോട് ഇഷ്ടം പറഞ്ഞിട്ടൊന്നും വേണ്ട റേഷൻ വാങ്ങിക്കാൻ.. രണ്ടും രണ്ട് വഴിക്ക് അകന്നു പോയാൽ രണ്ടിനും ജീവിതത്തിൽ സ്വസ്ഥതാ എന്നൊന്ന് ഉണ്ടാവില്ല. നീ കൂടെ ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ടവൾക്കും അവളത്രേം സ്നേഹിച്ചിട്ടും അത് തിരികെ കൊടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ലല്ലോ എന്നോർത്ത് കൊണ്ട് നിനക്കും. അത് കൊണ്ടാ ഞാനിപ്പോ ഇത് തന്നെ പറയുന്നത്. വേണം ന്നുണ്ടങ്കിൽ കേൾക്ക്.. അല്ലേൽ.. അല്ലേൽ പോയി പണി നോക്ക്.." ഇത്രയൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടും ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിൽക്കുന്ന കാശിയെ കാണുമ്പോൾ ശിവക്ക് പിന്നെയും ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ട്. പിന്നെ അവിടെ നിൽക്കാതെ അവൻ വേഗം ബസ്സിന്‌ നേരെ നടന്നു. അങ്ങനെ ഒന്നും ഇല്ലെന്ന് കാശി ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞെങ്കിലും അശോകന്റെ ഇപ്പോഴുള്ള ഈ തീരുമാനം.. അതിന് പിന്നിൽ ഒരു ചതി കൂടി ഉണ്ടോ എന്നുള്ളതപ്പോഴും തീ തുണ്ട് പോലെ ശിവയുടെ നെഞ്ചിലിരുന്ന് പൊള്ളി. കാർത്തുവിന് കൂടി കാശിയോട് ഇഷ്ടമാണെന്നും അവളോട് സംസാരിച്ചപ്പോൾ ആ ഇഷ്ടത്തിന്റെ ആഴം ഒരുപാടുണ്ടെന്നും മനസ്സിലായ അശോകൻ അവനെ യാതൊരു സംശയങ്ങൾക്കും ഇട നൽകാതെ നൈസായി ഒഴിവാക്കി കളയുകയാണ് എന്ന് തന്നെ ശിവയുടെ നെഞ്ചിലിരുന്ന് വിങ്ങി.. തിരികെ ബസ്സിൽ കയറിയിട്ടും കാശി കൂടി വന്നിട്ട് അവർ സ്റ്റാന്റ് വിട്ടിറങ്ങിയിട്ടും ആ ചിന്തയുടെ ഭാരമപ്പോൾ അവനൊരു സമാധാനവും കൊടുത്തതുമില്ല.. 💥💥 ഉച്ച മുതൽ കാർത്തുവിനൊരു സമാധാനവുമില്ല. വൈകുന്നേരമൊന്നു വേഗമായെങ്കിൽ എന്ന് കരുതി അവളാ മുറിയിൽ കൂടി ഇടം വലം നടക്കുകയാണ്. അച്ഛൻ അന്നെങ്ങും പോകാതെ അവിടെ തന്നെയുണ്ട്. അച്ഛൻ ഉള്ളത് കൊണ്ടാണോ.. അതോയിനി ആരൊക്കെയോ ഗസ്റ്റ്‌ ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു കേട്ടിരുന്നു.. അത് കൊണ്ടാണോ എന്തോ അടുക്കളയിൽ നല്ല സജീവമാണ്. വൈകുന്നേരം ബസ്സ് കൊണ്ടിടാൻ വരുമ്പോൾ കാശിയെ ഒന്ന് കാണാം എന്തല്ലാതെ മറ്റൊന്നിലേക്കും മനസ്സുറച്ചു നിൽക്കാത്തത് കൊണ്ട് തന്നെ അവരിൽ നിന്നൊഴിഞ്ഞു മാറി മുകളിലേക്ക് കയറി പോന്നു. ഇങ്ങോട്ട് വരുമ്പോൾ ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ലേൽ ഒന്ന് വിളിച്ചിട്ട് പോണേ എന്നൊന്ന് കാശിയെ വിളിച്ചു പറയാൻ എത്രയോ പ്രാവശ്യം ഉള്ള് കൊണ്ട് കൊതിച്ചു പോയി. പക്ഷേ ഭയമായിരുന്നു.. ഇനി ഫോണിൽ വിളിച്ചു കൊണ്ടൊരു പ്രശ്നമുണ്ടാക്കിയാൽ അച്ഛൻ അവനെ വീണ്ടും പറഞ്ഞു വിടുമോ എന്ന്. പിന്നീയീ കാണലും നടക്കില്ല. ഇത് തന്നെ ഇപ്പൊ അച്ഛന് എന്ത് തോന്നിയോ ആവോ.. അതിനേക്കാൾ.. ഇനി വെറുതെ പ്രശ്നമുണ്ടാക്കാൻ വിളിക്കരുതെന്ന് അവൻ തന്നെ പറഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക് അത് അനുസരിക്കാതെ വിളിച്ചാൽ താൻ കാണാതെ പോകാനും അത് മതിയാവും ചിലപ്പോൾ. വെറുതെ ആ മുരടനെ കയറി ചെറിഞ്ഞു കൊണ്ടൊരു നല്ല നിമിഷം ഇല്ലാതാക്കാൻ അവളോട്ടും ആഗ്രഹിച്ചില്ല.. അന്നുച്ചയ്ക്ക് ഊണ് കഴിക്കാനോ ഉറങ്ങാനോ കഴിയാത്ത വിധമൊരു തരിപ്പ്.. ഒരാഴ്ച്ചക്ക് മേലെയായി കാണും ഒന്ന് കണ്ടിട്ട്. നേരെ ചൊവ്വേ മിണ്ടിയിട്ട്. മിണ്ടാനൊന്നും ഇന്നും പറ്റിയില്ലായിരിക്കും. അച്ഛൻ എങ്ങും പോയില്ല. ഇന്നിനി പോകുമെന്നും തോന്നുന്നില്ല.. പക്ഷേ കാണാലോ.. ആ ചിന്തകൾക്ക് പോലുമപ്പോൾ വല്ലാത്ത ഭംഗിയാണ്. അന്നവിടേക്ക് വരുന്ന ഗസ്റ്റ്‌ ആരായാലും അത്യാവശ്യം വേണ്ടപെട്ടവർ തന്നെയാണെന്ന് ഒരുക്കങ്ങൾ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ മനസ്സിലായി. അച്ഛന്റെ ആരോ വരുന്ന് എന്നായിരുന്നു ചോദിച്ചപ്പോൾ അമ്മ ഒഴുക്കാൻ മട്ടിൽ പറഞ്ഞു തന്ന ഉത്തരം. ബിസിനസ് ഡീലിലും പിന്നെയുള്ള ക്ലോസ് ബന്ധങ്ങളുമായി അങ്ങനെയൊക്കെ ഒരു പതിവുള്ളത് കൊണ്ട് തന്നെ കൂടുതൽ നിന്ന് ചികയാനൊന്നും നിന്നതുമില്ല. "ഇവിടെയിപ്പോ നിനക്ക് ചെയ്യാൻ പാകത്തിന് ഒന്നുമില്ല.. മുറിയിലേക്ക് പോയിക്കോ.. അവരൊക്കെ വരുമ്പോ ഞാൻ വിളിച്ചോളാം എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഊണ് കഴിഞ്ഞ ഉടനെ തന്നെ അമ്മ മുകളിലേക്ക് പറഞ്ഞു വിട്ടത് അനുഗ്രഹമായിരുന്നു. വരാനുള്ള ആ ഒന്നോ രണ്ടോ നിമിഷങ്ങളിലേക്ക് വേണ്ട ഒരായിരം സ്വപ്നങ്ങളെയും താലോലിച്ചു കൊണ്ടങ്ങനെ തന്നെ ഇരുന്നു പോയി. പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ കഴിയാത്തൊരു നിർവൃതിയാണ് ഉള്ളം മുഴുവനും. മഹേഷിന് നിന്നേ ഞാൻ വിട്ട് കൊടുക്കുന്നില്ല എന്നുള്ള വാക്ക്.. തത്കാലം അത് തന്നെ ഒരു ആശ്വാസമാണ്. തന്നോടൊരു ഇഷ്ടവും ഇല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ തന്നേ ആര് കെട്ടിയാലും.. തനിക്കെന്ത് പറ്റിയാലും ഒന്നുമില്ല എന്ന് കരുതുന്നതിനു പകരം.. ഞാൻ ജീവനോടെ ഉണ്ടെങ്കിൽ മഹേഷിന്റെ താലിക്ക് വേണ്ടി നീ തല കുനിക്കേണ്ടി വരില്ല എന്നുള്ള ആ ഉറപ്പ്.. ജീവൻ കളഞ്ഞു കൊണ്ട് പോലും തന്നെ രക്ഷപ്പെടുത്താൻ കാണിക്കുന്ന ആ ഇഷ്ടം.. അത് നിങ്ങളെങ്ങനെ മറച്ചു പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും കാര്യമില്ലെന്റെ കാശിനാഥാ. എനിക്ക് മുന്നിലത് ഒരു ദിവസം അനാവൃതമാവുക തന്നെ ചെയ്യും. താഴെ നടക്കുന്ന ബഹളങ്ങളോ വന്നു ചേരുന്ന അതിഥികളെയെ ഒന്നും അറിയാതെ അവളാ മുറിയിലാണ്. ഇപ്പഴൊന്നും അവളെ അറിയിക്കേണ്ടന്നുള്ള അശോകന്റെ തീരുമാനം ആ വീട്ടിൽ ഉള്ളവരും അങ്ങോട്ട് വന്നു ചേർന്നവരും അക്ഷരം പ്രതി അനുസരിക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു അഞ്ചരയോടെ കാർത്തു എഴുന്നേറ്റ് കുളിച്ചു. കൂട്ടത്തിൽ തനിക്കിട്ടാൽ ഏറ്റവും ഭംഗിയെന്ന് അവൾക്ക് തന്നെ തോന്നുന്ന തൂ വെള്ള നിറത്തിലുള്ളൊരു അനാർക്കലി ചുരിദാർ എടുത്തിട്ട് അൽപ്പം കാര്യമായിട്ട് തന്നെ അവളൊരുങ്ങി. എന്നാൽ ഓവർ ആക്കി അച്ഛനോ അമ്മയ്‌ക്കൊ സംശയങ്ങൾ ഒന്നും തോന്നാത്ത വിധമായിരിക്കാനും ശ്രദ്ധിച്ചു.. കാഴ്ച കൊണ്ടൊന്നും അട്ട്രാക്ഷൻ തോന്നുന്ന ആളല്ല. എങ്കിലും അവനു മുന്നിൽ ഏറ്റവും ബെസ്റ്റ് ആയിരിക്കണം എന്ന് തന്നെയായിരുന്നു അവളുടെ മനസ്സിൽ. ആറ് മണിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞിട്ടാണ് താഴെക്കിറങ്ങി ചെന്നത്.. പക്ഷേ ഹാളിലെ ബഹളം സ്റ്റെപ്പിറങ്ങി തുടങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ കേൾക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ട്. ഗസ്റ്റ്‌ വരുമ്പോൾ വിളിക്കാം എന്ന് അമ്മ പറഞ്ഞിട്ട് അത് മറന്നു പോയോ എന്നൊക്കെ ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടാണ് അവളിറങ്ങി ചെന്നത്. അവരൊക്കെ വന്നിട്ട് കുറെ നേരമായി കാണുമോ.. ഇത്രയും നേരമായിട്ടും ഇറങ്ങി ചെല്ലാത്തത് കൊണ്ട് ഒരു ജാഡ ഇമേജൊക്കെ കിട്ടി കാണും തനിക്കിപ്പോ എന്നൊക്കെ ഉള്ളിലുണ്ട്. പക്ഷേ പാതിയും ഇറങ്ങി ചെന്നപ്പോൾ ഹാളിൽ നിരന്നിരിക്കുന്ന അങ്കിൾസ്.. കൊച്ചച്ഛൻ.. തുളസിയുടെ ആങ്ങളമാരായ ഗോപനും നന്ദനും.. പിന്നെ വേറെയും ആരൊക്കെയോ. അവൾക്കത്ഭുതം തോന്നി. ഇവരൊക്കെ എന്താ ഇപ്പൊ ഇത്രയും പെട്ടന്ന്. അതും തനിക്കൊരു സൂചന പോലും തരാത്തെ.. ഗസ്റ്റ്‌ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞപ്പോഴും ഇവരെ ആരെയും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.. വരും മുന്നേ കുഞ്ഞാറ്റ മോൾക്കേന്താ കൊണ്ട് വരേണ്ടത് എന്ന് വിളിച്ചു ചോദിക്കുന്ന ആളുകളാണ് രണ്ടാളും. അവരുടെ മക്കളും അതേ. വാട്ട്‌സാപ് ഗ്രുപ്പിലൊക്കെ സജീവമായിരുന്നു ഇന്ന് രാവിലെ വരെയും. എന്നിട്ട് പോലും ആരും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ. ഇനിയിപ്പോ പെട്ടന്നുള്ള വരവ് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാലും ഒരാൾ തെക്കും ഒരാൾ വടക്കുമാണ് താമസിക്കുന്നത്. യാദൃശ്ചികത രണ്ടു പേർക്കും ഒരു പോലെ സംഭവിച്ചു പോകുമോ.. അവളുടെ ചിന്തകൾക്ക് തീ പിടിച്ചു. അതിനിടെ.. താഴെ നിന്ന ആരോ ഒരാൾ അവളെ കണ്ടതും പിന്നെയൊരു ആരാവമായിരുന്നു. നന്ദൻ അങ്കിളും ഗോപൻ അങ്കിളും തനിച്ചല്ല. അവരുടെ ഫാമിലി മൊത്തത്തിലുണ്ട്. കൂട്ടത്തിൽ അമ്മയുടെ അനിയത്തി ഗീത ചിറ്റയും. മൊത്തത്തിൽ ഒരു ആഘോഷം പോലെ.. "ഇങ്ങ് വാടി കാന്താരി ഡോക്ടറെ.." നന്ദൻ തന്നെയാണ് വിളിച്ചത്. കാർത്തു പക്ഷേ അവിടെ തന്നെ നിന്നു. "ഇറങ്ങി വാ കുഞ്ഞാറ്റ.. വീണ്ടും ആരോ വിളിക്കുന്നു. അവരുടെയെല്ലാം നോട്ടമപ്പോൾ തനിക്കു നേരെയാണെന്ന് കണ്ടതും അവൾക്കൊരു അസ്വസ്കത തോന്നി. മടിയോടെ തന്നെ ഇറങ്ങി ചെന്നപ്പോൾ എല്ലാവരും ചുറ്റും കൂടി. പറയാതെ വന്നതിന്റെ പരിഭവം പോലും കാണിക്കാൻ മറന്നു കൊണ്ടവൾ അവരെ പകച്ചു നോക്കി. അവരെല്ലാം ചിരിയോടെ വിശേഷം ചോദിക്കുന്നു. അതിനിടയിലും അവളുടെ കണ്ണുകൾ അശോകനെ തിരഞ്ഞു. സിറ്റൗട്ടിൽ നിന്നും ആരോടോ ഫോണിൽ സംസാരിച്ചു കൊണ്ട് അങ്ങോട്ട്‌ വരുന്ന അശോകൻ ഹാളിൽ അവളെ കണ്ടതും ഒരു നിമിഷം സ്റ്റാക്കായി നിന്നു പോയി. കാർത്തുവിന്റെ നോട്ടവും അയാളിൽ തടഞ്ഞു നിന്നു. ഒരായിരം സംശയങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ആ നോട്ടം. അശോകൻ പക്ഷേ അത് കാണാത്ത മട്ടിൽ തിരിഞ്ഞു നടന്നു. അതോടെ കാർത്തുവിന്റെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പാഞ്ഞോളിച്ചു. അയാൾക്കൊപ്പം പോകാൻ തുടങ്ങിയ അവളെ ഗോപൻ പിടിച്ചു വെച്ച് കൊണ്ട് എന്തോ ചോദിച്ചു. അസഹിഷ്ണുതയോടെയാണ് കാർത്തു അവരുടെ അരികിൽ ഇരുന്നതൊക്കെ. അതിനിടയിൽ വീണ്ടും ആരൊക്കെയോ വരുന്നു വരുന്നതൊക്കെയും ബന്ധുക്കൾ . അശോകൻ ഇറങ്ങി വന്നു കൊണ്ടവരെ സ്വീകരിക്കുന്നു. ആരൊക്കെയോ അവർക്ക് വെള്ളം കൊടുക്കുന്നു.. എങ്ങും സന്തോഷം മാത്രം. എരി തീ ആളുന്ന മനസ്സോടെ കാർത്തു മാത്രം. ആരോടും ഒന്നും ചോദിക്കാൻ കൂടി വയ്യാത്ത വിധം നാവ് പോലും തളർന്നു പോയത് പോലെ. കരുതി കൂട്ടിയുള്ള ഒരു ചതി എന്നൊക്കെ അവളുടെ ഹൃദയം അലമുറയിട്ട് കൊണ്ടേയിരുന്നു. ഒടുവിൽ നിരന്നു നിന്ന വിശേഷക്കാരോട് ഞാനിപ്പോ വരാമെന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൾ അശോകന്റെ നേരെ ചെന്നു.. അച്ഛാ.. ആരോടോ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന അയാൾ അവളെ ഒന്ന് നോക്കി. ചിരിയോടെ തന്നെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ട് എന്തെന്ന് ചോദിച്ചു. "എനിക്ക്.. എനിക്കൊന്നു സംസാരിക്കാൻ.." അവിടെ ഉള്ളവരുടെ നോട്ടം കൂടി കണ്ടപ്പോൾ അവളൊന്ന് വിക്കി. "അച്ഛൻ ഇവരോട് സംസാരിക്കയല്ലേ കുഞ്ഞാറ്റ.. നമ്മുക്ക് ഗസ്റ്റ് അല്ലേ.. ഇവർ പോയി കഴിഞ്ഞു മോൾക്ക് പറയാനുള്ളത് അച്ഛൻ കേട്ടോളാം.. ഇപ്പൊ നല്ല കുട്ടിയായി അകത്തേക്ക് ചെല്ല് " എന്ന് പറഞ്ഞതിൽ വാത്സല്യം തന്നെയാണ്. പക്ഷേ അതിനുള്ളിൽ ഒരു ആക്ഞ്ഞയല്ലേ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത്. ചിരിയോടെ തന്നെ നോക്കിയിരുന്ന അവർക്ക് മുന്നിൽ വെച്ച് അച്ഛനോട് പിന്നെയൊന്നും പറയാനും വയ്യാതെ തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ നന്നായി വിറക്കുന്നുണ്ട്. അമ്മയായിരുന്നു പിന്നെ ലക്ഷ്യം. പക്ഷേ തനിക്കു മുന്നിൽ പെടാതെ അമ്മ വളരെ വിദക്തമായിട്ട് തന്നെ ഒളിച്ചു കളിച്ചു. അമ്മയെ അന്വേഷിച്ചവർക്കൊക്കെ ഒരു ഒഴുക്കാൻ മറുപടി. അതോടെ എല്ലാം എല്ലാരും അറിഞ്ഞു കൊണ്ടുള്ള കളിയാണെന്ന് ഉറപ്പായി. കണ്ടാൽ കെട്ടി പിടിച്ചു മറിയുന്ന കസിൻസ് പിള്ളേർക്ക് പോലും ഒരു അകൽച്ചയുണ്ട്. അതും മനസ്സിലാവും വിധം.. മിന്നലൊളി പോലെ ഉള്ളിൽ അവന്റെ ഓർമ വന്നപ്പോൾ കണ്ണുകൾ അറിയാതെ ക്ലിക്കിലേക്ക് നീണ്ടു. ഏഴ് മണിക് ഇനി അഞ്ചു മിനിറ്റ് മാത്രം. അതോടെ ടെൻഷനാണോ സന്തോഷമാണോ കൂടിയത് എന്നറിയുന്നില്ല. വരുന്ന വരവിൽ അവനെ പിടിച്ചു നിർത്തി ഇവനെയാണ് എനിക്കിഷ്ടം.. ഞാനിവന്റെ പെണ്ണാ എന്നങ്ങു വിളിച്ചു പറഞ്ഞാലോ ഈ ആൾക്കൂട്ടത്തിനെ സാക്ഷിയാക്കി എന്നാണ് ആദ്യം തോന്നിയത്. ആവേശത്തെ മാറ്റി നിർത്തി അച്ഛനെയും അമ്മയെയും കുറിച്ചോർത്തു. എന്ത് മാത്രം അപമാനമാണ് അതവർക്ക് നൽകുന്നത്. ഇത്രയും നാൾ ഒരു കുറവും അറിയിക്കാതെ ഏറ്റവും സന്തോഷത്തോടെയിരിക്കാൻ തന്നെ സഹായിച്ചിട്ട് അങ്ങനെ ഒരു ചതി അവരോട് ചെയ്യുന്നില്ല എന്ന് തീരുമാനിച്ചു. പകരം അച്ഛനോട് സംസാരിക്കാൻ തന്നെ ഉറപ്പിച്ചു. തന്റെ തീരുമാനം ഒന്ന് കൂടി വ്യക്തമായും പറഞ്ഞു കൊടുക്കും. അവനെ അല്ലാതെ വേറെ ആരെയും വേണ്ടന്ന് തന്നെ പറയും. എത്ര നാള് കാത്തിരിക്കേണ്ടി വന്നാലും മറ്റൊരാളെ സ്വീകരിക്കില്ല എന്നും പറയും. അവളുറപ്പിച്ചു. തുടരും... അതോടെ അവന്റെ കാര്യം ഗുദാ ഹവാ.. 🥴 അത് വല്ലതും ഓൾക്കറിയണോ.. എന്നാലും എന്തായിരിക്കും അക്കോസേട്ടന്റെ പ്ലാൻ..? റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ.. അതില്ലാതെ വയ്യ.. സ്നേഹത്തോടെ jif💥 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ