ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mrMGpq1?d=n&ui=v64j8rk&e1=cമിശ്വ 40 തന്റെ നട്ടെല്ലിലൂടെ ഒരു വിറയൽ കടന്നു പോകുന്നതുപോലെ തോന്നി ചോട്ടുവിന്. നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ പുറകിലെ ഡോർ വലിച്ചു തുറക്കപ്പെട്ടു. ആ പിഞ്ചു കുഞ്ഞിന്റെ കഴുത്തിലേക്ക് ഏതോ ഒരുവന്റെ തോക്കിൻ കുഴൽ തിരിഞ്ഞതും, ചോട്ടുവിന്റെ ഭാവം മാറി. "വേണ്ടാ!" ഒരൊറ്റ അലർച്ചയായിരുന്നു അവൻ. അടുത്ത നിമിഷം, അവൻ ആ യുവാവിനെ വലിച്ചിഴച്ചു കൊണ്ട് വന്ന് താറിന്റെ മുൻപിലെത്തിച്ച് ദേവയെ ഏൽപ്പിച്ചു. അപ്പോഴേക്കും, പ്രശാന്ത് ആ സ്ത്രീയെ വലിച്ചു പുറത്ത് ചാടിച്ചിരുന്നു. നിമിഷാർദ്ധം കൊണ്ട് ചാടി താറിന്റെ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലേക്ക് കയറിയ ചോട്ടു, അത് റിവേഴ്‌സ് ഗിയറിലേക്കിട്ടതും, ആക്സിലറേറ്റർ ആഞ്ഞു ചവിട്ടിയതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. ഒരു ചാട്ടുളി പോലെ പുറകോട്ടു കുതിച്ച ആ വാഹനം, സെക്കന്റുകൾ കൊണ്ട് ആ ഇടവഴിയിക്കരികിലെത്തി. ഉടനടി വെട്ടിതിരിഞ്ഞ ആ വാഹനം, മൺപാതയിലൂടെ വനത്തിനകത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. ഒരു ഭ്രാന്തനെപ്പോലെ ആയിപ്പോയിരുന്നു ചോട്ടു. അവരുടെ ബൊലേറോയുടെ പുറകിൽ ഇടിച്ചാണ് താർ നിന്നത്. ഭയന്നു പോയ കുഞ്ഞ് ഉച്ചത്തിൽ അലറി നിലവിളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വണ്ടി നിന്നതും ചോട്ടു പുറകിലേക്ക് തിരിഞ് നോക്കി. ചോരക്കണ്ണുകൾ കണ്ടതും, സ്വിച്ചിട്ടതുപോലെ കുഞ്ഞിന്റെ കരച്ചിൽ നിന്നു. "പേടിക്കണ്ട..." ചോട്ടു ഒരു കണ്ണിറുക്കിക്കാട്ടിയതും, കുഞ്ഞ് വീണ്ടും നിലവിളി ആരംഭിച്ചു. അവൻ വേഗം പുറത്തേക്കു തലയിട്ടു. "ഡാ- ഇതിന്റെ തള്ളയെ..." പറഞ്ഞു പൂർത്തിയായില്ല. അപ്പോഴേക്കും, പ്രശാന്ത് ആ സ്ത്രീയെ അവിടെ എത്തിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. മെയിൻ റോഡിൽ നിന്നും മാറിയപ്പോൾ തന്നെ സമാധാനമായി എല്ലാവർക്കും. ഇനി ആലോചിച്ചൊരു തീരുമാനമെടുത്താൽ മാത്രം മതി. പക്ഷേ, അപ്പോഴേക്കും, സച്ചുവേട്ടന്റെ സിൽബന്ധികളിലൊരാൾ ഫോൺ ഡയൽ ചെയ്യുന്നത് ചോട്ടുവിന്റെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടു. ഒരൊറ്റ കുതിപ്പിന് ആ ഫോൺ വാങ്ങിച്ചെടുത്ത അവൻ, അത് വലിച്ചൊരേറായിരുന്നു! തൊട്ടടുത്തു തന്നെ നിന്നിരുന്ന ഒരു തേക്ക് മരത്തിലിടിച്ചു അതൊരായിരം കഷണങ്ങളായി ചിതറിതെറിച്ചു. "ഡാ!!" അവൻ അരയിൽ നിന്നും തോക്ക് വലിച്ചെടുത്തതും, ദേവ, പുറകിൽ നിന്നും, ഒരൊറ്റയടിക്ക് അവനെ താഴെയിട്ടു. അപ്പോഴേക്കും അടുത്തവനും തോക്കുയർത്തിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അംബാൻ ഒരൊറ്റക്കുതിപ്പിന് അവന്റെ കഴുത്തിൽ പിടികൂടിയതും- "ഒരു മിനിറ്റ്!" ചോട്ടു ഉറക്കെ അലറി. "എല്ലാവരും ഒരു മിനിറ്റ് ഒന്ന് ക്ഷമിക്കൂ!! പൊട്ടത്തരം കാണിക്കല്ലേ %^&*കളേ!" "അതെ! എനിക്കും അത് തന്നെയാ പറയാനുള്ളത്!" 'ലോക്കൽ സപ്പോർട്ടിന് ' വന്നവൻ അംബാന്റെ കൈയ്യിൽ കിടന്നു പിടച്ചു. "എന്താടാ നിന്റെ പേര് ?" ചോട്ടു അവനരികിലേക്ക് നടന്നു. കാര്യം മൂന്ന് നാല് ദിവസങ്ങളായി അടുത്തടുത്താണ് താമസം എങ്കിലും, അവരെ രണ്ടുപേരെയും ഇന്നുവരെ പരിചയപ്പെടാൻ നിന്നിരുന്നില്ല ചോട്ടു. "എന്റെ പേരൊന്നുമല്ല ഗഡീ ഇവിടത്തെ വിഷയം!" ആ ചെറുക്കൻ കട്ടക്കലിപ്പിലായിരുന്നു. അംബാൻ, അവനെ ഒരു കോഴിക്കുഞ്ഞിനെയെന്നപോലെ തൂക്കിയെടുത്ത് രണ്ട് കുലുക്ക് കുലുക്കി. "അവനെ താഴെ നിർത്ത്." ചോട്ടു കൈ കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാട്ടി. "പേര് പറയടാ!" "മോനേ ചോട്ടൂ... നീ ഒരു കാര്യം മനസ്സിലാക്കിക്കോ-". "പ്ഫ പട്ടി! പേര് പറയടാ!"? "ഭദ്രൻ!" "ഓക്കെ... ഭദ്രാ... രണ്ടുപേരും ഒന്ന് അടങ്ങി നിൽക്ക്. നമുക്ക് നന്നായിട്ടാലോചിക്കണം. ഇതങ്ങനെ എടുത്തുചാടി ചെയ്യേണ്ട ഏർപ്പാടല്ല." "ആലോചിക്കാനൊന്നുമില്ല **രെ! ഗോൾഡ് വണ്ടിയിൽ ആരൊക്കെയുണ്ടെങ്കിലും, തട്ടിക്കളയുക. എന്നിട്ട് വണ്ടിയുമായി അങ്ങ് ചെന്നാൽ മതിയെന്നല്ലേ സച്ചുവേട്ടൻ പറഞ്ഞത് ? അത്രേയുള്ളൂ കാര്യങ്ങൾ. അത്രേ ഉണ്ടാകാൻ പാടുള്ളൂ. നീയായിട്ട് തീരുമാനങ്ങൾ ഒക്കെ മാറ്റിയാൽ വലിയ വില കൊടുക്കേണ്ടി വരും മോനേ." ചോട്ടുവിന്റെ നോട്ടം ആ കുഞ്ഞിലേക്കായി. അമ്മയുടെ മാറിൽ ചാരി നിന്ന് വിറയ്ക്കുകയാണ് ആ അഞ്ചുവയസ്സുകാരൻ. "പട്ടി നായിന്റെ മോനേ!" ചോട്ടു ആ കുഞ്ഞിന്റെ അച്ഛനെ പിടിച്ചുയർത്തി വണ്ടിയിലേക്ക് ചാരി നിർത്തി. "ഈ ഇത്തിരിയില്ലാത്ത കുഞ്ഞുങ്ങളെയും കൊണ്ടാണോടാ ഈ വക പരിപാടിക്കിറങ്ങുന്നത് ?" "ബോർഡർ ചെക്കിങ് ഒഴിവാക്കാൻ..." ആ മനുഷ്യൻ വിക്കി. "നന്നായി!" ചോട്ടു അയാളെ തള്ളി മാറ്റി ഭദ്രനെ തന്റെ അരികിലേക്ക് വിളിച്ചു. "ചക്കരെ... നിന്നോട് ഞാനൊരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ ?" ഭദ്രൻ പല്ലിറുമ്മി നിന്നതേയുള്ളൂ. "ഈ കുഞ്ഞിനെ ഷൂട്ട് ചെയ്യാനുള്ള ആവതുണ്ടോ നിനക്ക് ?" "അത് പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല." "എന്റെ ചോദ്യം..." ചോട്ടുവിന്റെ സ്വരം ഉയർന്നു. "ഇക്കൂട്ടത്തിൽ ആർക്കെങ്കിലും ഈ കുഞ്ഞിനെ വെടിവെച്ചു വീഴ്ത്താനുള്ള മനസാന്നിധ്യമുണ്ടോ ? എനിക്കില്ല! ഞാൻ ആദ്യമേ പറഞ്ഞേക്കാം." എല്ലാവരുടെയും തല താഴ്ന്നു. "അത്രേ ഉളളൂ... നമ്മളെക്കൊണ്ട് സാധിക്കാത്ത ഒരു കാര്യത്തിന്റെ പേരിലാണ്‌ ഈ അടിയുണ്ടാക്കുന്നത്.” “എന്താ ചോട്ടൂ പ്ലാൻ ?” അംബാൻ ഇടപെട്ടു. “ആവശ്യമില്ലാത്ത പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നതെന്തിനാ ? ഇവരു പൊയ്ക്കോട്ടെ.” അവൻ ആ കുഞ്ഞിന്റെ തലമുടിയിൽ ഒന്നു തലോടിക്കൊണ്ടാണത് പറഞ്ഞത്. “സച്ചുവേട്ടൻ പറഞ്ഞെന്നും പറഞ്ഞ് എന്തു തോന്ന്യാസവും കാണിക്കാൻ പറ്റുവോ ? ഈ പറയുന്ന അയാളെക്കൊണ്ടു പറ്റുവോ ഒരു കുഞ്ഞിനെ ഷൂട്ട് ചെയ്യാൻ ?” “ആരും ആരെയും ഷൂട്ട് ചെയ്യണ്ട ആവശ്യമില്ല ഇവിടെ.” തുടർന്ന്, ചോട്ടു ആംഗ്യം കാണിച്ചതിനനുസരിച്ചു ബന്ധികളെ മൂന്ന് പേരെയും വരിവരിയായി നിർത്തി അവരുടെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ഫോൺ, പേഴ്സ് മുതലായ സാധനങ്ങളെല്ലാം കൈവശപ്പെടുത്തിയ ശേഷം, കാട്ടിനുള്ളിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി അവർ. അന്തമില്ലാതെ പരന്നു കിടക്കുന്ന മുത്തങ്ങാ വനമേഘല. തുടക്കത്തിൽ ഏതാനും വാര ദൂരം മാത്രം കാണുന്ന വന്യ സൗന്ദര്യത്തിനപ്പുറം, അതിഭീകരമായ മറ്റൊരു മുഖം കൂടിയുണ്ട് ഈ കാടിന്‌ എന്നുറപ്പ്. ഇടയ്ക്കിട കേൾക്കുന്ന മുരൾച്ചകളും, ചിന്നം വിളികളുമെല്ലാം അതാണ്‌ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഒരു ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെ, ചോട്ടു, അവിടെ മറിഞ്ഞുവീണു കിടന്ന ഒരു ഉണക്കമരത്തിന്റെ തടിയിലേക്കിരുന്നുകൊണ്ട് ‘ഭർത്താവിനെ’ നോക്കി. “എന്താ പേര്‌ ?” “രവി...” ആ മനുഷ്യന്റെ സ്വരം നന്നേ താഴ്ന്നിരുന്നു. “രവി വിഷമിക്കണ്ട. തൽക്കാലത്തേക്ക്-” “എനിക്ക് എന്റെ കാര്യമോർത്തല്ല വിഷമം.” രവി ഇടയ്ക്കു കയറി. “നിനക്കൊക്കെ എന്താണു സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നതെന്നാണ്‌ ഞാനോർക്കുന്നത്.” ചോട്ടു പുഞ്ചിരിച്ചു. “ആരും കാണാതെ, കാടിന്റെ മറവിൽ, അതീവ രഹസ്യമായി നടന്ന ഒരോപ്പറേഷൻ... അല്ലേ മാൻ ?” രവിയുടെ മുഖത്ത് അവജ്ഞ കലർന്ന ഒരു ചിരി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. “രണ്ടു മണിക്കൂർ! രണ്ടു മണിക്കൂർ തികയ്ക്കില്ല നീയൊന്നും. അജ്ജാതി പണിയാ വരാൻ പോകുന്നത്!” ചോട്ടു തന്റെ കൂട്ടുകാരെ ഒന്നു നോക്കി. "വർത്താനൊക്കെ ഇത്രേം മതി. കൂടുതലു ചൊറിഞ്ഞാ ഞങ്ങളു ചെലപ്പൊ തിരിച്ചൊരു മാന്തങ്ങു മാന്തും. തല്ക്കാലം മക്കള്‌ നടന്നോ... ആ വഴി പരമാവധി ഉള്ളിലേക്ക് കയറിക്കോ.” അംബാൻ ആംഗ്യം കാണിച്ചുകൊണ്ടു തുടർന്നു. “ഒടുക്കത്തെ ഭാഗ്യം ചെയ്തവരാ നിങ്ങള്... ഞങ്ങൾക്കു പകരം വേറേ വല്ലവരുമായിരുന്നെങ്കി, ഇപ്പൊ മൂന്നും പടമായേനേ!" ചോട്ടുവിന്റെ ചുണ്ടിന്റെ കോണിൽ ഒരു ചെറുചിരിയുണ്ടായിരുന്നു. കുഞ്ഞിനേയും മാറോടു ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ട് അവർക്ക് നേരെ നന്ദിയോടെ കൈകൂപ്പി, കരഞ്ഞു തളർന്ന ആ യുവതി തിരിഞ്ഞു നടന്നു. തിങ്ങി നിൽക്കുന്ന മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ അവരേയും ചേർത്തു പിടിച്ചു കൊണ്ട് ആ മനുഷ്യർ അപ്രത്യക്ഷമായി. "ഇനി..." ചോട്ടു തിരിഞ്ഞു. "മൈ*കളെ... നിങ്ങളോടാരാണ് പറഞ്ഞത് ഈ താർന്റെ ഗ്ലാസ്സ് എല്ലാം തല്ലിപ്പൊട്ടിക്കാൻ ? ഇനി ഇതെങ്ങനെ നമ്മൾ ചെക്ക് പോസ്റ്റ്‌ കടത്തി അപ്പുറത്തെത്തിക്കും ?" അവൻ പല്ല് കടിച്ചു. "അതൊന്നും ഓർത്ത് ടെൻഷൻ വേണ്ട." ഭദ്രൻ ഇടപെട്ടു. "ചെക്ക്പോസ്റ്റ് ഒക്കെ സച്ചുവേട്ടൻ നോക്കിക്കോളും. എത്രയും പെട്ടെന്ന് നമുക്ക് സാധനം അവിടെയെത്തിക്കണം." "ഒരു മിനിറ്റ് " ചോട്ടു കുനിഞ്ഞ് വണ്ടിയുടെ അടിയിലേക്ക് നൂണ്ടു കയറി. ഏതാനും സെക്കൻഡ് നേരത്തേക്ക് പിന്നെ അനക്കമൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഒടുവിൽ താറിന്റെ അടിയിൽ നിന്നും അവന്റെ സ്വരം ഉയർന്നു. "പണ്ടാരം വെൽഡ് ചെയ്തു പിടിപ്പിച്ചേക്കുവാ. ഊരിയെടുക്കാൻ പറ്റില്ല." "എന്തിനാ ഊരുന്നേ ? വണ്ടിയടക്കം എത്തിക്കാൻ പറഞ്ഞാൽ അങ്ങനെ ചെയ്യുക. കൂടുതൽ ആലോചന വേണ്ട." ഭദ്രന്റെ കൂട്ടാളിയുടെ സ്വരം മാറി. "നിങ്ങൾ ഈ നാല് ഉദ്ദന്തന്മാരുടെ അടുത്തേക്ക് ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരെ വിട്ടേക്കുന്നത് അയാൾ പൊട്ടനായത്കൊണ്ടൊന്നുമല്ല. അങ്ങേർക്ക് അത് കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ പറ്റും എന്നുറപ്പുള്ളതുകൊണ്ടാ. അതുകൊണ്ട് അധികം സ്മാർട്ട്‌ ആകണ്ട. വണ്ടിയെടുക്കൂ." ദേവ മുൻപോട്ട് വന്ന്, ഒരു ചുറ്റിക കൊണ്ട്, താറിന്റെ മുൻ ഗ്ലാസ്സ് കൂടി തല്ലിപ്പൊട്ടിച്ചു. തുടർന്ന്, സീറ്റിൽ വീണ ചില്ലു കഷണങ്ങൾ ഒക്കെ അത്യാവശ്യം ഒന്ന് വൃത്തിയാക്കിയതിന് ശേഷം, അവൻ ചോട്ടുവിനെ നോക്കി കണ്ണുകൊണ്ടു ആംഗ്യം കാണിച്ചു. "ഓക്കേ! അപ്പൊ ഇനി സ്റ്റോപ്പ്‌ ഒന്നുമില്ല. നേരെ സുൽത്താൻ ബത്തേരി." ഏതാനും മിനുട്ടുകൾക്കുള്ളിൽ നാല് വാഹനങ്ങളും മെയിൻ റോഡിലേക്ക് കയറി. തിരികെ വയനാട്ടിലേക്ക്. ഭദ്രൻ പറഞ്ഞത് ശരിയായിരുന്നു. താർ കണ്ടതും, മുത്തങ്ങ ചെക്ക് പോസ്റ്റ്‌ തുറക്കപ്പെട്ടു. അവിടെയിരുന്ന വനപാലകർ ആ നാല് വാഹനങ്ങളിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കിയത് പോലുമില്ല. ആ ഒരു കടമ്പ മാത്രമേ ചോട്ടുവിനു ഭയമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അടുത്ത സെക്കന്റിൽ അവന്റെ കാൽ അക്‌സെലറേറ്റർറിലമർന്നു. വെടിച്ചില്ല് പോലെ പാഞ്ഞ ആ വാഹനം ഏതാണ്ട് 15 മിനുട്ടുകൾക്ക് ശേഷമാണ് ഒരൽപമെങ്കിലും വേഗത കുറച്ചത്. മുൻപിൽ സാവധാനം രൂപപ്പെടുന്ന ട്രാഫിക് ബ്ലോക്ക്‌ അവൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വേഗത നന്നേ കുറഞ്ഞു വന്ന് ഒടുവിൽ വാഹനം നിന്നതും, ചോട്ടു തിരിഞ്ഞ് പ്രശാന്തിനെ നോക്കി. "ഇത്രേയുള്ളെഡാ മൈ*&! ഇത്രേയുള്ളൂ ഏത് കൊമ്പത്തെ മറ്റവനായാലും. ആകാശം ഇടിഞ്ഞു വീണാലും പുറകോട്ടില്ല എന്നുറപ്പിച്ച് നമ്മളങ്ങ് ഇറങ്ങിയാൽ മതി." "അധികം ഡയലോഗ് വേണ്ടാ! സച്ചുവേട്ടൻ പണ്ട് പറഞ്ഞത് ഓർമ്മയുണ്ടല്ലോ ? പച്ചക്കറി അല്ല വണ്ടിക്കടിയിൽ. വിൽക്കാൻ പറ്റിയില്ലെങ്കിൽ, പട്ടീടെ കയ്യിൽ മുഴുവൻ തേങ്ങ കിട്ടിയതുപോലെ കൊണ്ടുനടക്കാൻ മാത്രമേ പറ്റൂ." "പോടാ പന്നീ! വിൽപ്പനയൊക്കെ നിനക്ക്. എനിക്ക് ഗോൾഡും വേണ്ടാ, പൈസയും വേണ്ട! എന്റെ ഉദ്ദേശം നടന്നു കഴിഞ്ഞു. മൈസൂരത്തെ ശേഖർ മാമനും മൃദുലമോളും ഇന്നൊരിത്തിരി വിയർക്കും. അത്രേ വേണ്ടൂ എനിക്ക്." ട്രാഫിക്ക് ക്ലിയറായതോടെ, വീണ്ടും താർ ഭ്രാന്തമായ വേഗതയാർജ്ജിച്ചു. സുൽത്താൻ ബത്തേരി 3 KM. റോഡരികിലെ ബോർഡ്‌ കണ്ടതും ചോട്ടു പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഫോൺ എടുത്തു. സച്ചുവേട്ടന്റെ നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്തുകൊണ്ട് അവൻ അത് കാതോട് ചേർത്തു. ഒപ്പം അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഒരു കഴുകന്റെതെന്നപോലെ ചുറ്റും വലം വെക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ, റിങ്ങ് മുഴുവൻ അടിച്ചു തീർന്നിട്ടും അപ്പുറത്ത് ഫോൺ എടുത്തില്ല. ഒരു വട്ടം കൂടി ഡയൽ ചെയ്യാനൊരുങ്ങിയപ്പോഴേക്കും, ഫോൺ ബെല്ലടിക്കാനാരംഭിച്ചു. പുറകിലെ വാഹനത്തിൽ നിന്നാണ്, ദേവ. "എന്താടാ ?" നെറ്റി ചുളിച്ചു കൊണ്ട്, ചോട്ടു ഫോൺ ചെവിയോട് ചേർത്തു വെച്ചു. "എന്തോ പ്രശ്നം ഉണ്ടല്ലോ മോൻ!" ദേവയുടെ സ്വരത്തിൽ ജാഗ്രത നിഴലിച്ചു. "എന്തു പറ്റീടാ ?" ചോട്ടു വണ്ടി സൈഡ് ഒതുക്കി. ആകെ ഒരു വല്ലായ്മ പോലെ. എന്തല്ലാമൊ തങ്ങളെയും കാത്ത് മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന പോലെ... വലുതെന്തോ ഇനിയും വരാനിക്കുന്ന പോലെ... "റോഡ് ഒക്കെ കാലിയായി കിടക്കുന്നത് കണ്ടൊ ? പൊതുവേ ഇവിടെയൊക്കെ നല്ല തിരക്കുള്ള ഏരിയ ആണെന്നാണ് ഇവന്മാർ പറയുന്നത്." "ഉം...." അവൻ ഒന്നിരുത്തി മൂളിക്കൊണ്ട് വണ്ടിയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കിറങ്ങി. ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്ത് വീണ്ടും സച്ചുവേട്ടന്റെ നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്യാനൊരുങ്ങിയതാണ് ചോട്ടു. പക്ഷേ, പെട്ടെന്ന് അവന്റെ കൺകോണിൽ എന്തോ മിന്നിമറഞ്ഞു പോയതുപോലെ. അത് വരേയും കണ്ണിൽ പെടാത്ത എന്തോ ഒന്ന്! താറിനുള്ളിൽ, പാസഞ്ചർ സൈഡിലെ മൂലയിലായി ഒരു ചെറിയ കറുത്ത പെട്ടി. തീപ്പെട്ടിയേക്കാൾ ചെറിയ എന്തോ ഒന്ന്. അവന്റെ നോട്ടം അവിടേക്ക് പോയ നിമിഷം തന്നെ പ്രശാന്തും ആ കാഴ്ച്ച കണ്ട് കഴിഞ്ഞിരുന്നു. പ്രേതത്തെ കണ്ടതുപോലെ ആ ചെറുപ്പക്കാരന്റെ മുഖം വിളറി വെളുത്തു. "അണ്ണാ!! ക്യാമറയാണ്!“ നിലവിളിക്കുകയായിരുന്നു അവൻ. “പണി പാളി അണ്ണാ!!” ആ സെക്കന്റിൽ തന്നെ ഫോൺ വീണ്ടും ബെല്ലടിക്കാനാരംഭിച്ചു. 'സച്ചു വയനാട് ' എന്ന് സ്‌ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞു കാണാമായിരുന്നു. "ഹലോ !" ചോട്ടു ഫോൺ എടുത്ത് വലത് ചെവിയോരം ചേർത്തു. "എല്ലാം തീരുമാനമായി ഭഗത് ജി!" അപ്പുറത്ത് നിന്നും കേട്ട ശബ്ദം നന്നേ തളർന്നിരുന്നു. "എന്താ ഉണ്ടായത് ?" ചോട്ടുവിനു യാതൊരു കൂസലുമില്ലായിരുന്നു. "ഇനി പ്രത്യേകിച്ച് വേറെ ഒന്നും ഉണ്ടാകാനില്ല. നിങ്ങടെ മൊത്തം ആക്ഷൻസ്‌ മൈസൂരിൽ ഇരുന്ന് ശേഖർ ജി യുടെ ആളുകൾ ലൈവായി കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവർ അത് വീഡിയോ ആക്കി സ്വാമിക്കയച്ചു കൊടുത്തു. സ്വാമിക്ക് സന്തോഷമായി... കാരണം, അതിൽ ആദ്യത്തെ ഗ്ലാസ്സ് തല്ലിപ്പൊട്ടിക്കുന്നത്, എന്റെ പയ്യനാ. ഭദ്രൻ. അവനെ അയാൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു." "ഉം... ഇനി ?" "ഇനിയെന്താ... നാട്ടീന്നു കുറേ തോക്ക് കൊണ്ടുവന്നിട്ടില്ലേ ? അത് ഓരോന്നെടുത്തു അവനവന്റെ വായിലേക്ക് തിരുകി ഓരോന്ന് പൊട്ടിച്ചോ!" തുടരും... കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰 #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #📙 നോവൽ