శీర్షిక : కావ్యుడు అదో గుబాలింపు అస్వష్టమైన ఆలోచన స్పష్టమైన రూపం దాల్చింది దానిని కలం లిఖించింది కవిత్వమై కలకాలం కనులు ముందు నిలిచిపోయింది. వర్తమానంలో భూత కాలాన్ని దర్శించి మాట పలకని మనసును అక్షరముతో కనుల ముందుకు తీసుకుని వచ్చింది, అదొక పురాణ కావ్యం ప్రజల ఆదరణతో అనంతమై వర్ధిల్లుతుంది పురాణంగా. రేపటి ఆశ నేటి బతుకుకు ఊపిరి ఇస్తుంది ఒక స్వరం దాని తలరాతను నిర్దిష్టముగా చెప్పేసింది అదే మహిమాన్వితమైన కాలజ్ఞానం ప్రజలకు ప్రామాణిక గ్రంథముగా నిలిచిపోయింది. రాలిన ఆకులు చప్పుడును గుండె పగిలిన క్షణాలను శోకం పాడిన విషాద రాగంలో భావాన్ని అంతర్గతం చేసి కవిత్వం భద్రపరిచింది. ఆనందం ఉరిమింది దొరకనేదేదో దొరకగానే మనసు ఉప్పొంగింది మాటలు వర్ణించలేకపోయాయి క్షయం కానీ అక్షరాలు పేజీలను నింపేసి ఆ క్షణాలను తనలో దాచుకున్నాయి అదొక జ్ఞాపకాల వైభోగం. అతడు ఒక మహర్షి విజ్ఞానంతో నిండిన జ్ఞాని సమాజానికి మార్గదర్శకుడు రాగద్వేష అతీతుడు స్వార్థం తెలియని నిస్వార్ధ జీవి ప్రశాంతమైన తన మదిలో ఎన్నో కళలు ఉద్భవించాయి మానవ నాగరికతను ఉన్నత స్థితికి తీసుకుని వెళ్లాయి. ____________ మల్లిన గణపతి #✍️కవితలు