ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mpxdV6X?d=n&ui=v64j8rk&e1=cമന്ത്രകോടി :പാർട്ട്‌ -46💚🌺 കുട്ടി... ഭാമയുടെ അനിയത്തി ആണോ....... തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ തുടങ്ങിയവളെ നോക്കി അവൻ ചോദിച്ചു. അതേ...... മറുപടി നൽകിയ ശേഷം അവൾ തിരിഞ്ഞു നടന്നു...... അവൾ പോകുന്നതും നോക്കി അവൻ അങ്ങനേ ആ ബെഡിൽ ചാരിയിരുന്നു...... ❤️❤️ പതിയെ ഓരോ ദിവസങ്ങളായി കൊഴിഞ്ഞു തുടങ്ങി..... കാവ്യയുടെ കേസുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കാര്യങ്ങൾ നടന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു. അതിനിടയിൽ അവൾ പാതിവഴിയിൽ നിർത്തിയ പഠനം തുടരുന്നതിലുള്ള ശ്രമങ്ങൾ നോക്കി തുടങ്ങി...... എല്ലാകാര്യങ്ങൾക്കും സപ്പോർട്ടായി ഭാമയും നന്ദനും അവൾക്കൊപ്പം തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു. അതവൾക്ക് നൽകുന്ന ധൈര്യം കുറച്ചൊന്നുമല്ലന്ന് അവൾക്കുമറിയാം..... അതുകൊണ്ട് തന്നെ വീണുപോയ ചുഴിയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവരണമെന്ന് ഉള്ളിൽ വലുതല്ലെങ്കിലും ഒരു വാശി നിറഞ്ഞു. കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾ കൊണ്ട് തന്നെ കാവ്യ ആ വീട്ടിൽ എല്ലാവർക്കും പ്രിയപ്പെട്ടവളായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു...... മഹിയുടെ മുറിയിൽ അന്ന് കയറിയതിന് ശേഷം ഇടക്കിടക്ക് വീണ്ടും കയറേണ്ടി വന്നു.... അത് അവനോടൊരു നല്ല സൗഹൃദം ഉണ്ടാക്കാൻ കാരണമായി....... താൻ അറിഞ്ഞതോ കേട്ടതോ ഒന്നുമല്ല മഹിയെന്ന് കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾ കൊണ്ട് തന്നെ അവൾക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നു..... വീട്ടിൽ അമ്മയും അച്ഛനും മഹിയെക്കുറിച്ച് മോശം പറയുന്നത് കേട്ടിട്ടുണ്ട്..... കാരണം ഭാമ ചേച്ചിയുമായുള്ള കല്യാണം നടക്കാത്തത്തിൽ അന്ന് അത്രയ്ക്ക് ദേഷ്യമുണ്ടായിരുന്നു അവർക്ക്. പക്ഷേ ഇവിടെയിത്രയും പ്രശ്നങ്ങളുണ്ടായിട്ടും മഹിയെ കുറ്റപ്പെടുത്തുകയോ മാറ്റിനിർത്തുകയോ ആരും ചെയ്തിട്ടില്ല. ജീവിതത്തിലേക്ക് അയാളെ തിരിച്ചു കൊണ്ടുവരണമെന്ന് മാത്രമേയുള്ളൂ.... അതാണ് ഈ വീട്ടിലെ മനുഷ്യരുടെ നന്മയും. ❤️ ഭാമേ....... അന്നൊരു ഒഴിവ് ദിവസമായിരുന്നു...... എല്ലാവരും വീട്ടിലുണ്ട്.... അപ്പോഴാണ് പുറത്ത് നിന്ന് നന്ദന്റ വിളി കേൾക്കുന്നത്...... ഭാമ ദേവകിയമ്മയ്ക്കൊപ്പം അടുക്കളയിൽ ചെറിയ ജോലിയിലായിരുന്നു..... നന്ദന്റെ വിളി കേട്ടതും അവൾ പെട്ടന്ന് തന്നെ ഇട്ടിരുന്ന ചുരിതാർ ടോപ്പിൽ കൈ തുടച്ച് ഹാളിലേക്കെത്തി...... എന്താ നന്ദേട്ടാ...... അവനടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നവൾ ചോദിച്ചതും കൈയിലൊന്നു ചുറ്റിപിടിച്ച് അമ്മയുടെ മുറിയിലേക്ക് കയറുന്ന റൂമിന്റെ കർട്ടന്റെ പിന്നിലേക്കവളെ കറക്കി തിരിച്ചു നിർത്തിയവൻ...... ഭാമ ഒരു നിമിഷമൊന്നു പേടിച്ചു പോയി...... എന്നാൽ നന്ദന്റെ മുഖത്തെ നൂറിരട്ടിയുള്ള സന്തോഷം കണ്ടപ്പോൾ ആ പേടി മാറി..... എന്താ നന്ദേട്ടാ..... എന്താ ഇത്രേം സന്തോഷം.... കരണം പറയാം അതിന് മുൻപേ ഒരു കുഞ്ഞ് സമ്മാനം തരാം.... അവൻ കർട്ടന് മറവിലൂടെ പുറത്തേക്കൊന്ന് എത്തി നോക്കി . ആരും വരുന്നില്ലെന്ന് കണ്ടതും അവൾക്ക് നേരെ മുഖമടുപ്പിച്ച് പെട്ടന്നാ അധരങ്ങളൊന്ന് കവർന്നു.... ഭാമ ഒരു നിമിഷമൊന്നു ഞെട്ടിപ്പോയി...... അവളുടെ കൈകളവന്റെ ഷർട്ടിലൊന്ന് മുറുകെ പിടിച്ചുപോയി..... രണ്ടോ മൂന്നോ നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ആ അധരമൊന്നു നുണഞ്ഞ് അവൻ പിന്മാറി ഭാമ ഒരു നിമിഷം നിന്നുപോയ തന്റെ ശ്വാസത്തേ നീട്ടി ഉള്ളിലേക്കെടുത്തു. ഒന്ന് സ്വാബോധത്തിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ അവിടെ ഭവമാറ്റമൊന്നുമില്ല സന്തോഷമാണ്..... അവൾ പെട്ടന്ന് തന്നെ ആ കൈത്തണ്ടയിലൊന്ന് തല്ലി...... എന്താ നന്ദേട്ടാ കാണിച്ചേ...... നമ്മുടെ മുറിയാണെന്നാണോ വിചാരം.... ആരേലും കണ്ടിരുന്നെങ്കിലോ? കർട്ടനൊന്ന് മാറ്റി ആരെങ്കിലും വരുന്നുണ്ടോ യെന്ന് നോക്കി അവൾ ചോദിച്ചു..... കണ്ടാലെന്താ എന്റെ ഭാര്യയല്ലേ...... അവനാ മൂക്കിലൊന്ന് പിടിച്ച് വലിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അല്ലാ എന്താ എത്ര സന്തോഷം? കാര്യമുണ്ട്...... എന്റെ ഭാര്യക്കൊരു ജോലി കിട്ടി അതിന്റെ സന്തോഷം ... ഹേ.... ഭാമയുടെ നെറ്റി ചുളിഞ്ഞു .... ജോലിയോ? അവൻ അവളിൽ നിന്ന് പതിയെ കൈ അഴച്ച് തന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് ഒരു ലെറ്റർകവർ അവൾക്കെടുത്ത് നൽകി..... ഭാമ വിശ്വസിക്കാനാകാതെ മിഴിച്ചു നിൽക്കുകയാണ്. തുറന്നു നോക്ക്...... അവളുടെ കൈയിലേക്ക് അത് വച്ചുകൊടുത്തു കൊണ്ട് ഒരു ചിരിയോടെ അവൻ പറഞ്ഞു.... അവൾ പരിഭ്രമത്തോടെ അത്‌ തുറന്ന് നോക്കി....... അടുത്തുള്ള താലൂക്ക് ഓഫീസിൽ ക്ലർക്ക് ആയിട്ടാണ് നിയമനം കിട്ടിയ ലെറ്റർ ആണ് രണ്ട് വർഷത്തോളമായി psc എഴുതുന്നു അതിൽ ഇപ്പോഴുള്ള രണ്ട് മൂന്ന് ലിസ്റ്റുകളിൽ മുൻപന്തിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു...... അതിന് കാരണം നന്ദേട്ടന്റെ ഹെൽപ് തന്നെയാണ്... എന്നാലും പ്രധീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല കിട്ടുമെന്ന്..... അവൾ ആ ലെറ്ററിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു. ശേഷം മുഖമുയർത്തി നന്ദനെ ഒന്ന് നോക്കി...... അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു...... അയ്യേ...... എന്റെ ഭാമ കരയുവാ..... ഇത്രേം സന്തോഷമുള്ളൊരു കാര്യമായിട്ട്..... നന്ദനവളെ ഒന്ന് പുണർന്നുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.... ഞാൻ....... ഞാനൊട്ടും പ്രദീക്ഷിച്ചില്ല....... അതുകൊണ്ട് ഇരട്ടി സന്തോഷായില്ലേ...... അവൻ ചോദിച്ചു.... മ്മ്മ്..... എന്നാ വാ എല്ലാരോടും പറഞ്ഞേക്കാം..... അവൻ സന്തോഷത്തോടെ അവളെയും കൊണ്ട് ദേവകിയമ്മക്കരികിലേക്ക് നടന്നു. 💖💖💖 ഹലോ......ടാ സഞ്ചു...... നീ ഡ്യൂട്ടിയിലാണോ....... മ്മ്മ്മ് ഡ്യൂട്ടിയിലാ......... ഒരു സന്തോഷവാർത്തയുണ്ട്...... എന്താടാ...... അച്ഛനായാ നീ....... പോടാ.... അതൊന്നുമല്ല..... പിന്നെ...... ഭാമയ്ക്ക് ജോലികിട്ടി ക്ലർക്കായിട്ട്..... ആഹാ അടിപൊളി...... അപ്പോ ചിലവ് വേണം...... സഞ്ചു കളിയോടെ പറഞ്ഞു..... അതിനെന്താ തരാം.... നീയിങ്ങു പോര്..... ഡ്യൂട്ടി കഴിഞ്ഞിട്ട് ഇറങ്ങാടാ നല്ല തിരക്കാ.... ഹ്മ്മ്..... പിന്നെ നിന്നോട് ഒരു കാര്യം പറയാൻ വിട്ടു സഞ്ചു പറഞ്ഞു എന്താടാ..... എടാ ഇന്നലെ പല്ലവിയുടെ അച്ഛൻ വിളിച്ചിരുന്നു.... എന്നിട്ട്..... പെണ്ണുകാണാൻ ചെല്ലുന്ന കാര്യം ചോദിച്ചു ... എന്നിട്ടെന്ത്‌ തീരുമാനിച്ചു നന്ദൻ ചെറു ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു? അമ്മയേയും നിന്നെയും കൂട്ടി അങ്ങ് ചെല്ലാം ന്ന് വിചാരിക്കുന്നു...... ആഹാ ഇത്രക്ക് ഇമ്പ്രൂവ്മെന്റ് ആയോ.... ആ കൊച്ചിനെ കണ്ണിനു നേരെ കാണുന്നത് കലിയാരുന്നല്ലോ നിനക്ക്..... ഓഹ് അതൊക്കെ എന്റെ അടവല്ലായിരുന്നോ.... പണ്ട് മുതലേ നെഞ്ചിൽ ചേർത്ത് വച്ചതല്ലെ അവളുടെ തന്തപ്പടിയുടെ സ്വഭാവം ശെരിയല്ലാത്തതുകൊണ്ടാ അവളെയും കുറച്ചുനാൾ മാറ്റി നിർത്തിയത്. പണ്ടത്തെയിഷ്ടം പോകുന്നെങ്കിൽ പോട്ടെന്ന് കരുതി. പക്ഷേ അവളുമെന്നേ വിട്ടില്ലല്ലോ..... ആ കുട്ടിപ്പിശാശ് വിളിച്ച് സ്വസ്ഥത തരാത്ത ഒരു ദിവസമില്ല. അവന്റെ സംസാരം കേട്ട് നന്ദൻ അറിയാതെ ചിരിച്ചുപോയി..... എന്തായാലും നിന്നെ ഇനി അധികം കന്യകനാക്കി നിർത്തുന്നില്ല പെട്ടന്ന് പെണ്ണുകാണാൻ പോയേക്കാം നീ ഡേറ്റ് പറഞ്ഞാൽ മതി.... നന്ദൻ പറഞ്ഞു ഒക്കെ..... ഇന്ന് ഡ്യൂട്ടി കഴിഞ്ഞു കലിങ്ങിൽ കാണാം.... ആഹ്ഹ് ശെരിന്നാ. 🦋🦋🦋🦋🦋 ഇത്രയും നോട്സ് ഒക്കെ എഴുതാനുണ്ടോ മഹി കാവ്യായോട് ചോദിച്ചു. പിന്നെ ഇല്ലാതെ b. Ed പഠിക്കുന്ന ഒരു കുട്ടിക്ക് നോട്സും ചാർട്ടും അസൈൻമെന്റ്സും ഒഴിഞ്ഞൊരു നേരം കാണില്ല..... കാവ്യ അവനെ നോക്കി പറഞ്ഞു. മഹിയെ നോക്കാനായി നിൽക്കുന്ന മനു അത്യാവശ്യമായി അവന്റെ വീട്ടിലേക്കു പോയിരിക്കുകയാണ് വൈകിട്ടേ മടങ്ങി വരൂ..... ഭാമയ്ക്ക് ജോലി കിട്ടിയ കാര്യങ്ങളൊക്കെ വന്ന് പറഞ്ഞ് എല്ലാവരും താഴേക്ക് പോയപ്പോൾ അവർക്കൊപ്പം റൂം വിട്ട് പോകാൻ നിന്ന തന്നെ കുറച്ച് നേരം ഇവിടിരിക്കുമോ എന്ന് ചോദിച്ച് പിടിച്ചു നിർത്തിയത് മഹിയാണ് . ഇപ്പൊ ഇടക്കൊക്കെ ആളോടും മനുവിനോടും വന്ന് മിണ്ടുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ നിരസിക്കാനായില്ല...... മഹിയേട്ടനോപ്പം കുറച്ച് നേരമവിടെ സംസാരിച്ചിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് കുറച്ച് നോട്സ് കമ്പ്ലീറ്റ്‌ ചെയ്യാനുള്ള കാര്യം ഓർമവന്നത്. അതോടെ റൂമിലേക്ക് പോയി അതും എടുത്തുകൊണ്ടു വന്നു...... പെന്റിങ് ആയ നോട്സ് ഒത്തിരി ആയതിനാൽ മഹികൂടി എഴുതി തരാമെന്ന് പറഞ്ഞു....... ഒരുപാട് ഉള്ളത് കൊണ്ട് ആ ഹെൽപ് വേണ്ടന്ന് പറയാൻ തോന്നിയില്ല പരസ്പരം ഓരോ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിച്ചിരുന്ന് എഴുതി തുടങ്ങി. എഴുതി എഴുതി വന്ന് അവസാനം കാവ്യക്ക് മടുത്തു തുടങ്ങി...... എന്നാൽ മഹി എഴുത്ത് തന്നെയാണ്...... വളരെ ഭംഗിയുള്ള കൈയക്ഷരമാണവന്റെത് അതിലേക്ക് തന്നെയങ്ങനെ നോക്കിയിരുന്നു..... ശേഷം എപ്പോഴോ കണ്ണൊന്നു തെറ്റിയ നേരം അവനെയുമൊന്നു നോക്കിപ്പോയി...... നന്ദേട്ടനെ പ്പോലെതന്നെയാണ് മുഖ സാദൃശ്യം പൊക്കവും വണ്ണവും എല്ലാം ഏകദേശം ഒരുപോലെ.... ചെറിയൊരു വ്യത്യാസമേ ഉള്ളൂ നന്ദേട്ടന് താടിയും മീശയും ഒക്കെയുണ്ട് മഹിയേട്ടന് മീശ മാത്രം താടിയില്ല. അതാൾക്ക് പോലീസ് കാരെപ്പോലെ ഭംഗിയും കൊടുക്കുന്നുണ്ട്...... അവളങ്ങനെ മഹിയെ നോക്കിയിരുന്നപ്പോഴാണ് അവസാനപേജും എഴുതിക്കഴിഞ്ഞ് മഹി തലയുയർത്തി നോക്കുന്നത്. തന്നെ തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുന്നവളെ കണ്ടതും അവനൊന്നു വിരൽ ഞൊടിച്ചു. ഇതേത് ലോകത്താ...... അവൻ ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു? അവൾ പെട്ടന്ന് ഞെട്ടിയുണർന്നു..... ഏയ്യ്.... ഞാൻ ഇങ്ങനെ എന്തോ...... ഒന്ന് പരുങ്ങിക്കൊണ്ടവൾ മഹി എഴുതി തീർത്ത ബുക്കിലേക്ക് നോക്കി..... മഹിയേട്ടന്റെ കൈയക്ഷരം കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയാട്ടോ..... ആണോ....... എന്റെ ഹാൻഡ്രൈറ്റിംഗ്ന് ആദ്യമായി കിട്ടുന്ന പ്രശംസയാ...... അതുകൊണ്ട് ഞാനത് വരവ് വച്ചിരിക്കുന്നു...... ഒരു ചിരിയോടെ അവൻ പറഞ്ഞ് തന്റെ വീലചെയറിലേക്ക് അവൻ ചാരിയിരുന്നു...... ശേഷം അവളെയൊന്ന് നോക്കി...... ഒരു സാധാ പെൺകുട്ടി...... ആർക്കും ഇഷ്ടം തോന്നുന്നത് പോലുള്ള പെരുമാറ്റവും രീതികളും അതവൾക്ക് ഒരു പ്രത്യേക ഭംഗി നൽകുന്നുണ്ട്..... എടുത്തുപറയാൻ പ്രത്യേകതകൾ ഒന്നുമില്ലെങ്കുലും വല്ലാത്തൊരു ആകർഷണീയതയുണ്ടവൾക്ക്. കാവ്യ...... മഹി പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിലൊന്ന് വിളിച്ച് മ്മ്മ്മ്..... അവൾ ബുക്കിൽ നിന്നും മുഖമുയർത്തി നോക്കി..... തനിക്ക്.... തനിക്കെന്നോട് ദേഷ്യം തോന്നിയിട്ടുണ്ടോ? എനിക്കോ എന്തിന്? അവന്റെ യാ ചോദ്യത്തിൽ അവളൊന്ന് ഞെട്ടിക്കൊണ്ടവനെ നോക്കി...... ആദ്യം ഭാമയുമായുള്ള വിവാഹത്തിൽ നിന്ന് പിന്മാറി നാട്ടിൽ നിന്ന് പോയിരുന്നല്ലോ അപ്പോൾ...... അത്‌....... അവളൊന്ന് വിക്കി...... താൻ പറഞ്ഞോ എനിക്ക് ഫീലൊന്നു മാകില്ല..... വെറുതേ ചോദിച്ചതാ.... അതന്ന് ദേഷ്യം തോന്നിയിരുന്നു. കാരണം കല്യാണത്തിന്റെ അടുത്തുവരെ എത്തിയതിനു ശേഷം അത്‌ മുടങ്ങുമ്പോഴു ഉണ്ടാകുന്ന മാനസികാവസ്ഥ വളരെ വലുതാണല്ലോ.... അന്ന് ഭാമേച്ചിയെ അമ്മ ഒത്തിരി വഴക്ക് പറഞ്ഞിരുന്നു...... കുറച്ചൊന്നുമല്ല എല്ലാവരും വിഷമിച്ചത് അപ്പോ മഹിയേട്ടനോട് ദേഷ്യം തോന്നിയിരുന്നു . ഇഷ്ടമല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ അതാദ്യം പറയാമായിരുന്നില്ലേ എന്ന് തോന്നിപ്പോയി..... എന്നാ കുറച്ചു ദിവസമേ ദേഷ്യമൊക്കെ തോന്നിയുള്ളൂ..... പിന്നെയത് കുറഞ്ഞു കാരണം നന്ദേട്ടനായിരുന്നു....... മഹിയെട്ടൻ പിന്മാറിയതുകൊണ്ടല്ലേ നന്ദേട്ടൻ ഭാമചേച്ചിയെ വിവാഹം കഴിച്ചത് പിന്നീട് തോന്നി ഭാമ ചേച്ചിക്ക് ചേർന്നത് മഹിയേട്ടനെക്കൾ നന്ദേട്ടനായിരുന്നു എന്ന് മാഹിയെട്ടൻ പോയത് നന്നായി എന്ന്. അത്‌ കേട്ടപ്പോൾ മഹി അറിയാതൊന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. ആ പറഞ്ഞത് കറക്റ്റാണ്....... എന്നേക്കാൾ നിന്റെ ചേച്ചിക്ക് ചേർന്നത് നന്ദൻ തന്നെയാണ്...... അവരെപ്പോലെ അവർക്ക് മാത്രേ ആകാൻ കഴിയൂ..... സ്നേഹിക്കാനും പ്രണയിക്കാനും ഒപ്പം ചേർത്തു പിടിക്കാനും എല്ലാം.... അന്ന് ഞാൻ തിരികെ പോകാതെ ഭാമയെ വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നെങ്കിലും അതൊരു ചതിയായേനെ.......... സത്യത്തിൽ ഇന്ന് ഈ ലോകത്ത് ആരോടെങ്കിലും എനിക്ക് തീർത്താൽ തീരാത്ത കടപ്പാടുണ്ടെങ്കിൽ അതവരോട് മാത്രമാണ്..... ദെയ്‌വം ചേർത്തുവച്ചതാണവരെ..... അവർ രണ്ടുപേരും ഉള്ളത് കൊണ്ട് മാത്രമാണ് ഞാനിന്ന് ഇങ്ങനെ ജീവനോടെ യിരിക്കുന്നത്..... അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ ചെയ്തുപോയ തെറ്റുകളിൽ നിന്ന് കയറിവരൻ കഴിഞ്ഞതും അവർ ഉള്ളത് കൊണ്ട് മാത്രമാണ്. അവന്റെ കണ്ണുകളൊന്ന് പിടച്ചു... മാഹിയെട്ടൻ മാത്രമല്ല..... ഞാനും ഇന്നിവിടെ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അത്‌ അവരുള്ളത് കൊണ്ട് മാത്രമാണ്. അല്ലെങ്കിൽ എന്നെ ഇല്ലാതായേനെ ഞാൻ...... പറഞ്ഞു വരുമ്പോൾ എവിടെയൊക്കെയോ നമ്മൾ തുല്യ ദുഃഖമുള്ളവരാണ്...... അവൻ പറഞ്ഞു...... അവൾ മെല്ലെയൊന്ന് ചിരിച്ചു. ഭാമ പറഞ്ഞ് അവന്റെ കഥ മുഴുവൻ അവൾക്കും നന്ദൻ പറഞ്ഞ് കാവ്യയുടെ ജീവിതം അവനുമറിയാം. ജീവൻ...... മഹിയൊന്നു നിർത്തി ഇറങ്ങിയിട്ടില്ല നല്ല സ്ട്രോങ്ങ്‌ കേസ് അല്ലേ.... കിടക്കട്ടെ...... മെറിൻ........ അവളും ഒന്ന് നിർത്തി ജയിലിൽ തന്നെയാണ് കോടതി ശിക്ഷ വിധിച്ചിരുന്നു...... പിന്നെ ഒരു മാസം മുൻപ് നന്ദനെപ്പോഴോ പറയുന്നത് കേട്ടു ജയിലിൽ വച് വീഴുകയെന്തോ ചെയ്ത് അവൾ ഹോസ്പിറ്റലിലായെന്ന്..... അവളുടെ ഉള്ളിലുണ്ടായിരുന്ന കുഞ്ഞും പോയെന്ന്...... അവൻ സഞ്ചു വഴി അറിഞ്ഞതാണ്. അത്‌ കേട്ടപ്പോ ഒന്ന് നെഞ്ച് പിടഞ്ഞു..... എന്റതല്ലെങ്കിലും കുറേ നാൾ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു അതെന്റെ കുഞ്ഞാണെന്ന് സ്നേഹിക്കുകയും കാത്തിരിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു.......... പക്ഷേ........ ഇപ്പോൾ ജയിലിൽ തന്നെയാണ് ഇനിയുള്ള ജീവിതവും അവിടെ തന്നെയാണ് ചിലപ്പോ അതുകൊണ്ട് ആ കുഞ്ഞിനെ അവൾ സ്വയം നശിപ്പിച്ചതാണോയെന്നും അറിയില്ല.... എന്ത്‌ ചെയ്യാനും മടിക്കില്ല...... അവനൊരു നിശ്വാസത്തോടെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് വീൽചെയറിലേക്ക് ചാരിയിരുന്നു. ഞാനേറ്റവും കൂടുതൽ മറവിക്ക് വിട്ടുകൊടുക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരധ്യായം. തുടരും. 💚🌺 കണ്ണൂർകാരൻ 🌹🌹🌹🌹🌹 #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ