घराचं हरवलेलं घरपण आणि शहराची ओढ! ​गावातल्या घराची 'ओसरी' म्हणजे केवळ घराचा पुढचा भाग नसतो, तर तो गप्पांचा अड्डा, विचारांचा विनिमय आणि आनंदाचा झरा असतो. पण आज परिस्थिती बदलली आहे. गावागावांतल्या त्या ओसऱ्या आज रिकाम्या पडल्या आहेत आणि घराघरातल्या गप्पांची जागा शांततेने घेतली आहे. एकेकाळी संध्याकाळ झाली की ओसरीवर माणसांची वर्दळ असायची. म्हातारी माणसं राजकारणापासून ते पावसापाण्यापर्यंतच्या गप्पा रंगवायची. लहान मुलांचा दंगा असायचा. पण आता लेकरं पोटापाण्यासाठी शहराला गेली, आणि त्या ओसरीवरची ती रयाच निघून गेली. आता तिथे फक्त आठवणींची जळमटं आणि रिकामी बाकडी उरली आहेत. ​ शहरातल्या फ्लॅट संस्कृतीने आपल्याला सोयीसुविधा दिल्या असतील, पण गावाकडच्या त्या मनमोकळ्या गप्पा हिरावून घेतल्या. शहरातल्या सिमेंटच्या जंगलात संध्याकाळ होते, पण ती दाराशी थांबत नाही. ती येते घड्याळाच्या काट्यावर आणि संपते टीव्हीच्या पडद्यासमोर. गावी मात्र ती संध्याकाळ आईच्या मायेसारखी ओसरीवर रेंगाळायची, जी आता लेकरांविना पोरकी झाली आहे. ​ ओसरीवर गप्पा रंगत नाहीत याचं मुख्य कारण म्हणजे माणसं जवळ असूनही अंतराने दूर झाली आहेत. सण-वाराला घर भरतं, पण पुन्हा दुसऱ्या दिवशी तीच शांतता ओढून घेतली जाते. भिंतींना कान लावले तर आजही त्या जुन्या गप्पांचे प्रतिध्वनी ऐकू येतात, पण त्या गप्पांमध्ये आता तो जिव्हाळा शोधूनही सापडत नाही. प्रगतीसाठी शहरात जाणं गरजेचं आहे, हे मान्य. पण ज्या ओसरीने आपल्याला चालायला शिकवलं, ज्या दाराने आपल्याला जगाची ओळख करून दिली, त्या घराची संध्याकाळ पुन्हा एकदा हसती-खेळती करणं ही आपली जबाबदारी आहे. कधीतरी त्या ओसरीवर जाऊन बसा, कारण तिथली ती शांतता तुमच्या येण्याची वाट पाहत आहे.. 😊 #👌प्रेरणादायी स्टेट्स #🔴आजचे ताजे अपडेट्स📰 #1️⃣महाराष्ट्र अपडेट्स #😊Feeling happy #👌हृदयस्पर्शी फोटो