त्याच वेळी शहराच्या दुसऱ्या टोकाला विराट चा  असिस्टंट जीत आपल्या लॅपटॉपसमोर बसला होता. त्याच्या स्क्रीनवर अनेक डॉक्युमेंट्स उघडलेले होते. फोटो… रिपोर्ट्स… बँक डिटेल्स… तो सगळं एका फोल्डरमध्ये जमा करत होता. फोल्डरचं नाव होतं... Dhwani Maheshwari – Complete File(जन्म कुंडली) "विराट सरांना हे बघून नक्कीच धक्का बसेल." विचार करतच त्याने मेल टाइप केला. To : Virat Aryavanshi Subject : Information you asked for.( जन्मकुंडली) त्याने पटापट attachments जोडल्या आणि काही सेकंदातच  मेल पाठवला गेला. रात्री पॅलेस पूर्ण शांत होतं... सगळे आपल्या आपल्या खोल्यांत झोपले होते... स्टाफ आणि ध्वनी सुद्धा. वीर  आपल्या खोलीत विचार करत येरझारा घालत होता. त्याची नजरे समोर त्याच्या फोनवर एक notification चमकलं. न्यू ईमेल - जीत Subject : Information you asked for.( जन्मकुंडली) मेलचे नोटिफिकेशन पाहूनच त्याचा चेहरा गंभीर झाला... कारण  या मेलमधून काही शॉकिंग माहिती नक्की मिळेल , याचा त्याला अंदाज होता, त्यामुळे त्याने लॅपटॉप उचलून आरामात बेड वर बसून घेतलं.. " लेट्स सी... या खुनी बाई विषयी आज काय नवीन कळतंय." तो स्वतःशीच पुटपुटला.. आणि खालचा ओठ दाताच्या कैचीत घट्ट करत शेवटी त्याने तो मेल उघडला. मेल उघडताच स्क्रीनवर ध्वनी चा फोटो दिसला, जो  पाच  सहा वर्षा पूर्वीचा असावा बहुधा, कारण त्यात ती खूपच लहान वाटत होती, जीन्स टॉप आणि स्टेप कट केलेले मोकळे केस... तो चेहरा पाहून त्याच्या भुवया जुळल्या, राग नाही पण वेगळेच भाव, कारण निरागस भासली त्याला त्यातली ती ध्वनी. खाली तिच्या विषयी माहिती लिहिली होती. नाव: Dhwani Maheshwari. वडिलांचे नाव: शेखर महेश्वरी ( उद्योजक) आईचे नाव: स्व. मिथिला महेश्वरी ध्वनी पाच वर्षांची असताना त्यांचा मृत्यू झाला. त्याच्या भुवया उंचावल्या, आणि क्षणभर वाईट ही वाटलं. " हिने वयाच्या पाचव्या वर्षी आईला गमावलं?" अंगावर शहारा उठला हलकासा... आणि काही तरी आठवल्या सारखं वाटलं... पण त्याने आपले विचार झटकत पुढची माहिती वाचायला घेतली. सावत्र आई: नीलम महेश्वरी ( फॅमिली बिसनेस बघतात.) सावत्र बहीण: स्व. अवनी महेश्वरी ( नीलम महेश्वरी यांची मुलगी.) सावत्र बहीण शब्द वाचून वीरचे डोळे बाहेर येतील इतके मोठे झाले... " सावत्र बहीण? " त्याने स्वतःलाच कन्फर्म करत विचारलं. " Now I got it... अवनी तिची सावत्र बहीण होती, आणि तिच्या विषयी ध्वनी च्या मनात प्रचंड राग होता, म्हणून तिने अवनीचा जीव घेतला... येस... हेच खरं आहे." पण जशी जशी पुढची  माहिती समोर येत होती… त्याच्या चेहऱ्यावरचे भाव बदलत होते. आणि एके ठिकाणी अचानक त्याचे डोळे आणखी मोठे झाले. "व्हॉट…?? रिअली??" ते वाचून त्याच्या तोंडून शब्द बाहेर पडले. कारण त्याने " शिक्षण : एम बी बी एस. ॲट Bangalore  Medical College & Research Institute (BMCRI)"  हे  वाचलं होतं. " ही डॉक्टर आहे? नाही नाही... शक्यच नाही,  ही डॉक्टर असती तर इथे काय करत असती? आणि काल काय बोलली होती ती?  हा... ऑफिस  ला जाऊन तिथले प्रॉब्लेम्स निस्तारायचे आहेत. येस... जर ती MBBS झाली असती, तर ऑफिस ला कशासाठी गेली असती? मुळात स्वराज सोबत लग्न च का केलं असतं? Because ही हॅड नथिंग टू डू विथ मेडिकल सायन्स अँड मेडिकल स्टुडंट्स. पण मग ही स्वराज पर्यंत पोचली कशी?  की newspaper, मॅगझिन वगैरे बघून  तिने आर्यवंशी घराण्याच्या वारसाला फसवण्याची प्लॅनिंग केली? हो, हे होऊ शकतं... आणि मग जेव्हा तिचा हव्यास शिगेला पोचला तिने योग्य वेळ साधून  स्वराज आणि अवनी दोघांना एकत्र संपवण्याचा  प्लॅन बनवला, आणि तो अपघात घडवून आणला. येस... ती हे करूच शकते, आय नो, शी इज ए कोल्ड ब्लडेड  पर्सन. कुणाचा जीव घेणे तिच्या साठी सहज शक्य आहे...  या पॅलेस मधे ऐशो आरामाची लाईफ जगण्यासाठी तिने माझ्या आयुष्यातले सर्वात महत्वाचे दोन जीव घेतलेत. आणि आता ही खोटी माहिती माझ्या पर्यंत पोचवून ती मलाच मिस गाईड करण्याचा प्रयत्न करतेय." " हट्ट!! मला नाही जाणून  घ्यायची तिची ही खोटी माहिती... आय नो ही सगळी माहिती खोटी आहे, जशी मी तिच्या पर्यंत माझी खोटी माहिती पोचवली, तशीच  तिला ही कदाचित कल्पना आलीच असेल, की इतकं मोठं काम करायला मी तयार होतोय, म्हणजे असाच नाही होणार, तिची सगळी माहिती काढून मगच  मी या कामासाठी होकार दिलाय, म्हणून मग तिने पूर्ण तयारी निशी ही खोटी माहिती माझ्या पर्यंत पोचवली. जाम राक्षसी डोकं आहे या बाई चं... पण  ध्वनी ss हा विराट ही तूला कुठेच कमी पडणार नाही. तू विचारच करत राहशील आणि मी तुला चेक मेट देऊन मोकळा होईल." तो तिरकस हसत स्वतःशीच बडबडत होता. शेवटी त्याने रागातच तो मेलबॉक्स बंद केला, आणि लॅपटॉप बंद करून टेबल च्या ड्रॉवर मध्ये ठेऊन ड्रॉवर ला लॉक केलं, आणि बेड वर आडवा होऊन पुन्हा विचारात गढला, विचार करता करताच कधी तरी त्याला  झोप लागली. . . . . "चल…स्वराज सारखं चालून दाखव." ती order देत म्हणाली आणि त्याने दोन सेकंद चिडूनच तिच्या कडे बघितलं. "काय?" वीरने भुवया उंचावल्या. "राजघराण्यातल्या माणसासारखं चालून दाखव.... गेले दोन तीन दिवस त्याचीच प्रॅक्टिस करतो आहेस ना तू? मग ती प्रॅक्टिस कुठवर आली, ते बघायला नको?" ती  आपल्याच तोऱ्यात बोलत होती, आणि त्याचा राग राग होत होता... या बाईने आपल्याला मूर्ख बनवण्या साठी तिची खोटी माहिती आपल्या पर्यंत पोचवली. या गोष्टीचा राग काही केल्या डोक्यातून जात नव्हता. त्याने मोठ्या कष्टाने दोन तीन पावलं टाकली... आणि ध्वनीने लगेच हात वर केला. "स्टॉपss!!" "तू अजूनही वीर आहेस… स्वराज बनला नाहीस." ती त्याच्या समोर येऊन उभी राहत म्हणाली. "फरक काय आहे?" वीर राग आवरत शांतपणे म्हणाला. "फरक attitude चा आहे मिस्टर वीर." ती त्याच्या भोवती फिरत म्हणाली. "स्वराज कधीच चालत येत नाही… तो प्रवेश करतो... आणि त्याचा बाज तुझ्या चालण्यात दिसत नाहीये." ती त्याचा खांदा सरळ करत म्हणाली "डोळ्यात गर्व… चालण्यात attitude… आणि आवाजात आदेश... दिसू द्यावा लागेल." ती बोलली आणि वीर काही सेकंद तिच्याकडे पाहतच राहिला. " लेट्स ट्राय अगेन...." तो यावेळी स्वतःच पुढाकार घेत म्हणाला, आणि चालायला लागला, या वेळी त्याच्या चालण्यात खरोखरच  बदल होता... क्षणभर तिलाच आश्चर्य वाटलं. "हम्म…" ती पुटपुटली... आणि तो ओठांचा कोपरा मुडपत स्वतःशीच हसला. . . . . चालण्याच्या प्रॅक्टिस नंतर त्याला आता तीन चार तास स्वराज चे व्हिडिओज बघून त्याची बॉडी language शिकायची होती. पण रात्री पडलेलं स्वप्न त्याचा फोकस डळमळीत करून जात होतं.. ते फक्त एक स्वप्न नव्हतं, तर एक घटना होती, एक प्रसंग होता.... त्याच्या बालपणीचा... जेव्हा त्याचे वडील कर्करोगाशी झुंज देत बँगलोर च्या एका नामांकित हॉस्पिटल मध्ये ऍडमिट होते. . . . . इकडे ध्वनी तिच्या स्टडी मधे बसून स्वराज चा एक फोटो अल्बम बघत होती. पानं पलटवता पलटवता एके ठिकाणी ती थांबली, कारण तो स्वराज चा बालपणीचा फोटो होता... " मी तुला ओळखण्यात चुकले स्वराज...  वीस वर्षांपूर्वी  त्या हॉस्पिटल मध्ये  बघितलेला तू, मला पुन्हा कधी भेटलाच नाहीस.. किती सेन्सेटिव्ह वाटला होतास त्या क्षणी तू मला. पण तो छोटा स्वराज नेमका तूच होतास, की आणखी कुणी?, मला  खरच प्रश्न पडतो. असो... कारण आता ना तू आहेस, ना तो छोटा सेन्सेटिव्ह स्वराज... आता आहेत फक्त आठवणी... ज्या नागा सारखे फनं काढून मलाच डसत असतात."  ती खिन्न हसत त्या नऊ दहा वर्षाच्या मुला कडे बघत म्हणाली... आणि झटक्यात तिने तो अल्बम  बंद करुन टेबल वर आपटला. . . . क्रमशः दोन मृत्यूंच्या सावलीत असलेलं आर्यवंशी राजघराणं, आणि अचानक काळाच्या पडद्या आड हरवलेला त्याचा वारस 'स्वराज' पण "तो जिवंत आहे" या ठाम विश्वासाने सांगणारी त्याची ती ,एका मोठ्या रहस्यावर पांघरूण घालण्यासाठी त्याचाच हुबेहूब चेहरा असणाऱ्या तरुणाला स्वराज बनवण्याचा जीवघेणा खेळ खेळते, पण तो कुणी मोहरा नसून, सूडाच्या भावनेने पेटलेला स्वराजचाच जुळा भाऊ 'विराट'आहे! वाचा, एकाच चेहऱ्याच्या दोन भावांची आणि एका महत्त्वाकांक्षी स्त्रीची ही रहस्यमयी कथा. "राजबिंडा 👑❤ " https://pratilipi.app.link/58FAhMhsW3b #💝 शायराना इश्क़ #✍मेरे पसंदीदा लेखक #revenge #best #💔दर्द भरी कहानियां