⚠️ ചെറിയൊരു അറിയിപ്പ് ഒരു ടെക്നിക്കൽ പ്രശ്നം കാരണം Part 5 മുൻപ് upload ആയിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് ചിലർക്ക് നേരെ Part 6 കാണാൻ കഴിഞ്ഞത്. ഇപ്പോൾ Part 5 വീണ്ടും upload ചെയ്യുകയാണ്. ഉണ്ടായ അസൗകര്യത്തിന് ക്ഷമിക്കണം. ❤️ Part 5 വായിച്ച ശേഷം മാത്രം Part 6 വായിക്കണേ. ഇതുവരെ Part 8 വരെ upload ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. Part 9 എഴുതി കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്, ഉടൻ വരുന്നതായിരിക്കും. 🖤 നിങ്ങളുടെ ഓരോ ലൈക്കും, ഷെയറും, കമന്റും ആണ് വീണ്ടും വീണ്ടും എഴുതാൻ എനിക്ക് പ്രചോദനമാകുന്നത്. കഥ വായിച്ച ശേഷം അഭിപ്രായങ്ങളും പോരായ്മകളും തുറന്ന് പറയാൻ മടിക്കരുത്. നിങ്ങളുടെ നിർദ്ദേശങ്ങളിലൂടെയും ഈ കഥ കൂടുതൽ മനോഹരമാകട്ടെ... ❤️ നിഴലായി വന്നവൾ വിധി എഴുതിയ ഒരു അപൂർവ പ്രണയം... 🖤 PART 5 വൃന്ദയും ശാരദയും വിഷ്ണുവും യാത്ര പറഞ്ഞ് വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. കാർ ഗേറ്റിന് പുറത്തേക്ക് മറയുന്നതുവരെ മീനാക്ഷി ബാൽക്കണിയിൽ നിന്ന് നോക്കിനിന്നു. പിന്നെ പതിയെ താഴേക്കിറങ്ങി. ഹാളിൽ സാവിത്രിയമ്മയും ശരത്ചന്ദ്രനും മാത്രമായിരുന്നു. "ശരത്തേ..." സാവിത്രിയമ്മ പതിയെ വിളിച്ചു. "ആ കുട്ടിയെ എനിക്ക് ഒരുപാട് ഇഷ്ടമായി." ശരത്ചന്ദ്രൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. "വിനയമുള്ള കുട്ടിയാണ്." "ശാരദയെയും കണ്ടപ്പോൾ നല്ല സന്തോഷം തോന്നി." "ഒരുപാട് കഷ്ടപ്പെട്ട് മകളെ വളർത്തിയ അമ്മയാണ്." ഒരു നിമിഷം നിർത്തിയ ശേഷം അവർ വീണ്ടും പറഞ്ഞു. "നിനക്ക് സമ്മതമാണെങ്കിൽ..." "വൃന്ദയെ ഈ വീട്ടിലെ മരുമകളായി എനിക്ക് കാണണം." ശരത്ചന്ദ്രൻ കുറച്ചുനേരം നിശ്ശബ്ദനായിരുന്നു. "അമ്മേ..." "എനിക്ക് ആലോചിക്കാൻ കുറച്ച് സമയം വേണം." സാവിത്രിയമ്മ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തലയാട്ടി. "തീരുമാനം എടുക്കേണ്ടത് നീയാണ് മോനെ." അതോടെ അവർ അകത്തേക്ക് നടന്നു. ഹാളിൽ ഒറ്റയ്ക്കായ ശരത്ചന്ദ്രൻ പതിയെ മുകളിലെ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് കയറി. വാതിൽ തുറന്നതും... ചുമരിൽ തൂങ്ങിയിരുന്ന ദീപ്തിയുടെ ചിത്രം അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണിൽപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹം കുറച്ചുനേരം ആ ചിത്രത്തിന് മുന്നിൽ നിശ്ശബ്ദനായി നിന്നു. പിന്നെ പതിയെ കണ്ണുകളടച്ചു. "ദീപ്തി..." "നീ എന്നേം നമ്മുടെ കുഞ്ഞിനേയും വിട്ട് പോയതിനുശേഷം ഇനി മറ്റൊരു പെൺകുട്ടിക്കും എന്റെ ജീവിതത്തിൽ സ്ഥാനം ഉണ്ടാവില്ല എന്ന് തീരുമാനിച്ച ആളാണ് ഞാൻ. പക്ഷെ.... ഇപ്പോ.... മീനു വളരുന്ന പ്രായം ആണ്. അവൾക് അച്ഛനെക്കാളും ഒരു അമ്മയുടെ സാമിപ്യം ആണ് ആവശ്യം എന്ന് എല്ലാവരും പറയുന്നു... "നീ അല്ലാതെ മറ്റൊരു പെണ്ണും എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടാകില്ല..." "നിനക്ക് ഞാൻ തന്ന വാക്കായിരുന്നു അത്." "പക്ഷേ..." "ഇന്ന്..." "നമ്മുടെ മീനൂട്ടിയുടെ ഭാവിയെ കുറിച്ച് ചിന്തിക്കേണ്ടി വരുന്നു." അവളുടെ ഇന്ന് വരെയുള്ള എല്ലാ ആഗ്രഹവും ഞാൻ നടത്തി കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. ഒരു അമ്മ വേണം എന്ന ആഗ്രഹം ഒഴിച്ച്... ഈ കാലത്തിന്റെ ഇടയിൽ നിന്നെ കുറിച്ച് ഓർക്കാത്ത ഒരു ദിവസം പോലും എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടായിട്ടില്ല... ഇനിയും അങ്ങനെ തന്നെ ആയിരിക്കും... അദ്ദേഹത്തിന്റെ കവിളുകളിൽ കൂടി കണ്ണുനീർ ഒഴുകുന്നു. "ഈ തീരുമാനം..." "എനിക്ക് വേണ്ടിയല്ല..." "നമ്മുടെ മകൾക്ക് വേണ്ടിയാണ്." "എവിടെയായാലും..." "എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം, ദീപ്തി." അദ്ദേഹം പതിയെ കണ്ണുതുറന്നു. ഫോൺ എടുത്ത് വിഷ്ണുവിന്റെ നമ്പറിലേക്ക് വിളിച്ചു. "ഹലോ സർ..." "വിഷ്ണു..." "എല്ലാവർക്കും ഇഷ്ടം പോലെ തന്നെ നടക്കട്ടെ എനിക്ക് സമ്മതമാണ്..." ആ വാക്കുകൾ കേട്ടതും വിഷ്ണുവിന്റെ മുഖം സന്തോഷം കൊണ്ട് വിടർന്നു. അവൻ ഫോൺ താഴ്ത്തി വൃന്ദയെ നോക്കി. വൃന്ദ ആകാംക്ഷയോടെ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കുകയായിരുന്നു. വിഷ്ണു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "വൃന്ദേ ..." "കല്യാണത്തിന് റെഡിയായിക്കോ..." ഒരു നിമിഷം... വൃന്ദയുടെ ചുണ്ടിൽ നേർത്തൊരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. പുറമെ അത് വളരെ ശാന്തമായ ഒരു പുഞ്ചിരിയായിരുന്നു. പക്ഷേ... അവളുടെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയത് മറ്റൊന്നായിരുന്നു. "ഇനി... ഞാനും ഒരു രാജ്ഞിയെപ്പോലെ ജീവിക്കും..." ആ നിമിഷം... അവളുടെ മുഖത്തെ ആ പുഞ്ചിരിയുടെ അർത്ഥം... അവൾക്ക് മാത്രമേ അറിയുമായിരുന്നുള്ളൂ. (തുടരും...) 🖤 #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ