PAGE 16 ☠️☠️☠️ © ✍🏻Thasnieeem ഭാഗം :1 🌷🌷🌷 ലണ്ടനിലെ ബെഡ്‌ഫോർഡ് സ്ട്രീറ്റിലുള്ള തന്റെ ചെറിയ ഫ്ലാറ്റിൽനിന്നും,ക്ലാര ബെന്നറ്റ് കണ്ണ് തുറന്നപ്പോൾ തന്നെ സമയം രാവിലെ ഏഴര കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ജൂൺ മാസമായിട്ടും പുറത്ത് നല്ല തണുപ്പും മൂടൽമഞ്ഞും ഉണ്ടായിരുന്നു. കട്ടിലിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് അവൾ നേരെ കിച്ചണിലേക്ക് നടന്നു. കോഫി ഉണ്ടാക്കാൻ തുടങ്ങുന്നതിനിടയിലാണ് അവളുടെ ഫോൺ വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്തത്. നാട്ടിൽ നിന്ന് അവളുടെ കുഞ്ഞനുജത്തി അയച്ച വോയ്‌സ് മെസ്സേജ് ആയിരുന്നു അത്: 'ഇവിടെ ഭയങ്കര മഴയാ ക്ലാരേച്ചി... എനിക്ക് സ്കൂളിലേക്ക് പോകാൻ തന്നെ നല്ല മടിയാകുന്നു. അവിടെ എങ്ങനെയുണ്ട് തണുപ്പൊക്കെ? ചേച്ചി നാട്ടിലേക്ക് വരുമ്പോൾ എനിക്ക് ചോക്ലേറ്റ്സ് കൊണ്ടുവരാനൊന്നും മറക്കരുത്, ലവ് യു ...' ആ കുഞ്ഞു ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ ക്ലാരയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൾക്ക്,അവളെ ഒന്നു നേരിട്ട് കാണാൻ തോന്നി. രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് ഒരു കപ്പ് സ്ട്രോങ്ങ്‌ കോഫി കുടിച്ചില്ലെങ്കിൽ ക്ലാരയ്ക്ക് ആ ദിവസത്തെ തന്നെ മൂഡ് പോകും. പിന്നെ ഒന്നിനും ഒരു ഉന്മേഷവുമുണ്ടാവില്ല...! ​കോഫി കപ്പുമെടുത്ത് ഹാളിലേക്ക് വരുമ്പോഴാണ് മെയിൻ ഡോറിന്റെ അടിയിലുള്ള ഗ്യാപ്പിലൂടെ പത്രം അകത്തേക്ക് വന്നുവീണത്. ലണ്ടനിലെ ഏറ്റവും ഫേമസ് ആയ ഡെയ്‌ലി ന്യൂസ്‌പേപ്പർ ആയ ‘ദി ലണ്ടൻ ക്രോണിക്കിൾ’ ആയിരുന്നു അത്. അവൾ പത്രമെടുത്ത് സോഫയിലേക്ക് വന്നിരുന്നു. ഫ്രണ്ട് പേജിൽ ലണ്ടൻ ഇലക്ഷനെക്കുറിച്ചും സിറ്റിയിലെ പുതിയ ബിസിനസ്സ് വാർത്തകളെക്കുറിച്ചുമൊക്കെയുള്ള കാര്യങ്ങളായിരുന്നു. അവൾ കോഫി കുടിച്ചുകൊണ്ട് പേജുകൾ ഓരോന്നായി മറിച്ചു. അങ്ങനെ പതിനാറാമത്തെ പേജിലെത്തിയപ്പോൾ, പ്രാദേശിക ക്രൈം വാർത്തകളുടെ കൂടെതന്നെ താഴെ ഭാഗത്തായി വന്ന ഒരു ചെറിയ കോളം അവളുടെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടത്... അവിടെ ഒരു ബ്ലാക്ക് ബോർഡറിനുള്ളിൽ ഒരു, മനോഹരിയായ പെൺകുട്ടിയുടെ ഫോട്ടോ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിനുതാഴെയായിട്ടുള്ള വാർത്ത വായിച്ചതും ക്ലാരയുടെ കൈയിലിരുന്ന കോഫി കപ്പ് താഴെ വീണു പൊട്ടി...! അവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് നിലച്ചുപോയതുപോലെ തോന്നി. ഇല്ല, ഒട്ടും തെറ്റിയിട്ടില്ല... അത് അവളുടെ തന്നെ ഫോട്ടോയായിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ മാസം ഓഫീസ് ഐഡി കാർഡിന് വേണ്ടി എടുത്ത അതേ പാസ്‌പോർട്ട് സൈസ് ഫോട്ടോ.... ആ ഫോട്ടോയ്ക്ക് മുകളിലായി കറുത്ത അക്ഷരങ്ങളിൽ ഇംഗ്ലീഷിൽ ഇങ്ങനെ എഴുതിയിരുന്നു... "​MYSTERIOUS DEATH OF A 24-YEAR-OLD WOMAN IN LONDON ​Clara Bennett (24), residing at Bedford Street, will be found dead in her apartment tonight under mysterious circumstances. Earlier in the day, at exactly 1:15 PM, she will narrowly escape a fatal accident at the crowded Tottenham Court Road Underground Station. However, her death is certain. At 11:47 PM tonight, Clara Bennett's final breath will leave her body inside her bedroom." ക്ലാരയ്ക്ക് ശ്വാസമെടുക്കാൻ പോലും കഴിയാത്ത അവസ്ഥയായി. അവൾ ആ വരികൾ വീണ്ടും വീണ്ടും വായിച്ചു. 24 വയസ്സുള്ള യുവതി... ബെഡ്‌ഫോർഡ് സ്ട്രീറ്റ്... ക്ലാര ബെന്നറ്റ്... മരണം രാത്രി 11:47ന്. ഫോൺ സ്‌ക്രീനിൽ ഇപ്പോഴും തെളിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന അനിയത്തിയുടെ മെസ്സേജ് കണ്ട് അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. ഇല്ല.., തനിക്ക് ഇപ്പോൾ മരിക്കാൻ കഴിയില്ല. ഇത്രയും വലിയൊരു കാര്യം കണ്ട് വെറുതെ ഇരിക്കാൻ അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. അവൾ ആദ്യം തന്നെ ചെയ്തത് പത്രത്തിന്റെ ഹെഡ് ഓഫീസിലേക്ക് വിളിക്കുകയാണ്... പക്ഷേ അവിടുത്തെ നമ്പർ ബിസിയായിരുന്നു. പിന്നീട് പോലീസിനെ വിളിക്കാൻ അവൾ ഫോണെടുത്തു, എന്നാൽ സ്വന്തം മരണവാർത്ത പത്രത്തിൽ വന്നു എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അവർ വിശ്വസിക്കുമോ...? അതോ ആരെങ്കിലും ഒപ്പിച്ച പ്രാങ്ക് ആണെന്ന് പറഞ്ഞത് ചിരിച്ചു തള്ളുമോ...? എന്നിങ്ങനെ തുടങ്ങുന്ന ആശയക്കുഴപ്പങ്ങളിൽ അവൾ നന്നേ പേടിച്ചുപോയി. ഒടുവിൽ, തനിക്ക് ഏറ്റവും വിശ്വാസമുള്ള സെബാസ്റ്റ്യൻ റീഡിനെ വിളിക്കാനവൾ തീരുമാനിച്ചു. സെബാസ്റ്റ്യൻ ലണ്ടനിലെ ഒരു വലിയ ബുക്ക് പബ്ലിഷിംഗ് കമ്പനിയിൽ എഡിറ്ററായി വർക്ക് ചെയ്യുന്നൊരു വ്യക്തിയാണ്. "സെബാസ്റ്റ്യൻ... നീ വേഗം ഇന്ന് രാവിലെ വന്ന 'ദി ലണ്ടൻ ക്രോണിക്കിൾ' പത്രം നോക്ക്. അതിലെ പേജ് 16ൽ എന്റെ ഫോട്ടോയും അതിന് താഴെയായി ഒരു കുറിപ്പും വന്നിരിക്കുന്നു.. ഞാൻ..., ഞാനിന്ന് രാത്രി മരിക്കുമെന്നൊക്കെയാ അതിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നത്." ക്ലാരയുടെ ശബ്ദം പേടി കൊണ്ടാകെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മറുതലയ്ക്കൽ നിന്നും ഇതുകേട്ടുനിന്ന സെബാസ്റ്റ്യൻ അല്പനേരം നിശബ്ദനായി, എന്നിട്ട് പെട്ടെന്ന്തന്നെ വളരെ ഗൗരവത്തോടെ ക്ലാരയോട് പറഞ്ഞു, "എന്തൊക്കെയാ ക്ലാര നീ ഈ പറയുന്നത്? പത്രത്തിലോ...?അതും നിന്റെ ഫോട്ടോ...? നീ ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്, ആ പേജിന്റെ ഒരു ഫോട്ടോ എടുത്ത് എനിക്ക് വാട്സാപ്പിൽ അയക്ക്. ഞാൻ ഒന്ന് നോക്കട്ടെ." ​ക്ലാര പെട്ടെന്ന് തന്നെ ആ പേജിന്റെ ഫോട്ടോ എടുത്ത്‌ അവൻക്ക് അയച്ചു. ഫോട്ടോ കണ്ടയുടനെ സെബാസ്റ്റ്യൻ തിരിച്ചുവിളിച്ചു. അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ വല്ലാത്തൊരു പരിഭ്രാന്തിയുണ്ടായിരുന്നു. "ക്ലാര...ഇത് വളരെ വിചിത്രമായൊരു കാര്യമാണല്ലോ. നീ ഇതിനെ ഒട്ടും നോർമൽ ആയി കാണരുത്. അതുകൂടാതെ,നീ ഒരു കാരണവശാലും ഇന്ന് ഫ്ലാറ്റിന് പുറത്തിറങ്ങരുത്... കേൾക്കുന്നുണ്ടോ നീ? ഞാൻ പറയുന്നത് അനുസരിക്ക്. ഫ്ലാറ്റിന്റെ ഡോറൊക്കെ പൂട്ടി അകത്തിരിക്ക്, ഞാൻ ഇപ്പോൾ തന്നെ അങ്ങോട്ട് വരാം. നീ പുറത്തേക്കൊന്നും പോകരുത്... ​ഫോൺ വെച്ച ശേഷം ക്ലാര മാനസികാമായി ആകെ തളർന്നുപോയി. ആ ഫ്ലാറ്റിൽ അവൾ ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നു. അവൾക്ക് ചുറ്റുമുള്ള നിശബ്ദത അവളെ, കൂടുതൽ ശ്വാസം മുട്ടിക്കാൻ തുടങ്ങി. 'ഇന്ന് രാത്രി സ്വന്തം കിടപ്പുമുറിയിൽ അവൾ മരിച്ച നിലയിൽ കാണപ്പെടും' എന്ന പത്രത്തിലെ വരികൾ അവളുടെ കാതുകളിൽ ആരോ പറയുന്നത്പോലെ മുഴങ്ങികൊണ്ടേയിരുന്നു..... ആ അടച്ചിട്ട മുറിയിൽ ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കുന്നത് അവളെ മരണത്തെക്കാൾ ഭയപ്പെടുത്തി. ഫ്ലാറ്റിന് പുറത്ത് വലിയൊരു ലോകമുണ്ട്, അവിടെ ആയിരക്കണക്കിന് ആളുകളുണ്ട്... അങ്ങനെയുള്ള ഒരു ജനക്കൂട്ടത്തിന് നടുവിൽ നിൽക്കുന്നതായിരിക്കും ഈ ശൂന്യമായ ഫ്ലാറ്റിൽ ഒളിച്ചിരിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ഏറെ സുരക്ഷിതമെന്ന് അവളുടെ മനസ്സ് പറഞ്ഞു. നാട്ടിൽ തനിക്കായി കാത്തിരിക്കുന്ന അനിയത്തിയെ ഓർത്ത് അവൾക്ക് കൂടുതൽ ധൈര്യം വന്നു. അവൾ വേഗംതന്നെ റെഡിയായി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. ചുറ്റും നോക്കി പേടിയോടെ ടോട്ടനം കോർട്ട് റോഡ് അണ്ടർഗ്രൗണ്ട് സ്റ്റേഷനിലേക്ക് നടന്നു. 🌷🌷🌷 സമയം: ഉച്ചയ്ക്ക് 1:1 ​ലണ്ടനിലെ ഏറ്റവും തിരക്കേറിയ അണ്ടർഗ്രൗണ്ട് സ്റ്റേഷനുകളിൽ ഒന്നാണ് ടോട്ടനം കോർട്ട് റോഡ്...! പ്ലാറ്റ്‌ഫോമിൽ ആളുകൾ തിങ്ങിനിറഞ്ഞു നിൽക്കുകയാണ്. ട്രെയിൻ വരാൻ ഇനിയും കുറച്ചു മിനിറ്റുകൾ കൂടി ബാക്കിയുണ്ട്. ​ക്ലാര പ്ലാറ്റ്‌ഫോമിന്റെ സൈഡിൽ നിൽക്കുമ്പോഴാണ് പെട്ടെന്ന് അവളുടെ മൈൻഡിലേക്ക് രാവിലെ പത്രത്തിൽ കണ്ട ആ സമയം കടന്നുവന്നത് ഉച്ചയ്ക്ക് 1:15. ​അവൾ വേഗം കൈയിലെ വാച്ചിലേക്ക് നോക്കി. സമയം കൃത്യം 1:14... അവളുടെ നെഞ്ച് ഭയം കൊണ്ട് ഉച്ചത്തിൽ ശക്തമായി ഇടിക്കാൻ തുടങ്ങി. ശരീരം മൊത്തം തണുത്തു മരവിക്കുന്നത് പോലെയൊരു തോന്നൽ. ചുറ്റും നിൽക്കുന്ന ആളുകളെ അവൾ പേടിയോടെ നോക്കി. എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ ലോകത്ത്, അവരുടെ ഫോണുകളിൽ മുഴുകിയിരിക്കുകയാണ്. അവളുടെ കൈകാലുകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... സുരക്ഷിതത്വം പ്രതീക്ഷിച്ചാണ് ജനക്കൂട്ടത്തിനിടയിലേക്ക് വന്നതെങ്കിലും, ഇപ്പോൾ അവിടെയുള്ള ആളുകളുടെ സാന്നിധ്യം പോലും അവളെ വല്ലാതെ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു. അവൾ പ്ലാറ്റ്‌ഫോമിൽ നിന്ന് കുറച്ചു പിന്നിലേക്ക് മാറി നിൽക്കാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു.... അപ്പോഴേക്കും ദൂരെ ടണലിൽ നിന്ന് ട്രെയിൻ വരുന്നതിന്റെ വൻ ശബ്ദം കേട്ടു തുടങ്ങി. ടണലിൽ നിന്നുള്ള ശക്തമായ തണുത്ത കാറ്റ് അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് വന്ന് അടിച്ചു....ട്രെയിനിന്റെ ഹെഡ്‌ലൈറ്റ് ദൂരെ കണ്ടു. ട്രെയിൻ പ്ലാറ്റ്‌ഫോമിലേക്ക് അതിവേഗത്തിൽ അടുക്കുകയാണ്... ​ക്ലാരയുടെ വാച്ചിലെ സൂചി കറക്റ്റ് 1:15-ലേക്ക് എത്തി... ​പെട്ടെന്ന്, അവളുടെ തൊട്ടുപിന്നിൽ നിന്നുള്ള ആ വലിയ ജനത്തിരക്കിനിടയിൽ നിന്നും,ഒരു ശക്തമായ കൈ വന്ന് ക്ലാരയുടെ തോളിൽ വന്ന് അമർന്നു. അതൊരു സാധാരണ കൈപോലെ ആയിരുന്നില്ല. കറുത്ത തുകൽ ഗ്ലൗസ് ധരിച്ച ആ കൈയിലെ നടുവിരലിൽ തിളങ്ങുന്ന ഒരു വെള്ളി മോതിരം ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ കൈ അവളെ ട്രെയിൻ വരുന്ന ട്രാക്കിലേക്ക് ലക്ഷ്യം വെച്ച് ആഞ്ഞു തള്ളി... ​"ആഹ്...!" നിയന്ത്രണം തെറ്റി ക്ലാര പാളത്തിലേക്ക് വീഴാൻ പോയി. കൺമുന്നിൽ ഇരച്ചു പാഞ്ഞുവരുന്ന ട്രെയിൻ...! മരണം തൊട്ടുമുന്നിൽ എത്തിയത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി... ​പക്ഷേ, ആ സെക്കൻഡിൽതന്നെ കറുത്ത ലോങ്ങ് കോട്ട് ധരിച്ച ഒരാൾ വായുവിൽ നിന്നെന്നോണം പാഞ്ഞു വന്ന് ക്ലാരയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് ശക്തിയായി പിന്നിലേക്ക് വലിച്ചിട്ടു...! ക്ലാര പ്ലാറ്റ്‌ഫോമിലെ തറയിലേക്ക് വീണു. 🌷🌷🌷 ട്രെയിനിന്റെ ബ്രേക്കുകൾ കാതടപ്പിക്കുന്ന ശബ്ദത്തോടെ കൂവിവിളിച്ചുകൊണ്ട് നിന്നു. ചുറ്റും നിന്ന ആളുകൾ ഒക്കെ പേടിച്ച് നിലവിളിക്കാനും ബഹളം വെക്കാനും തുടങ്ങി. ട്രാക്കിൽ നിന്ന് ഉയർന്ന രൂക്ഷമായ ഇരുമ്പിന്റെയും കരിഞ്ഞ ബ്രേക്ക് പാഡുകളുടെയും രൂക്ഷമായ മണം വായുവിൽ നിറഞ്ഞുനിന്നു. ക്ലാര തറയിലിരുന്ന് കിതച്ചുകൊണ്ട് മുകളിലേക്ക് നോക്കി. അവളെ രക്ഷിച്ച ആ മനുഷ്യൻ അവൾക്ക് നേരെ കൈ നീട്ടി. അയാളുടെ കോട്ടിനുള്ളിൽ ഒരു ഡിറ്റക്ടീവ് ഐഡി കാർഡ് ഉണ്ടായിരുന്നു. "നിങ്ങൾക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലല്ലോ, മിസ് ക്ലാര ബെന്നറ്റ്? ഞാൻ ഡിറ്റക്ടീവ് ഏഡ്രിയൻ ഹെയ്സ് ​അയാൾ ഒരു നിമിഷം ക്ലാരയെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. ചുറ്റും കൂടുന്ന ജനക്കൂട്ടത്തെയും സ്റ്റേഷൻ സെക്യൂരിറ്റിയെയും ഒന്നു കണ്ണോടിച്ച ശേഷം, ഏഡ്രിയൻ തന്റെ കോട്ടിന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് അതേ പത്രത്തിന്റെ ഒരു കോപ്പി പുറത്തെടുത്തു. ​"ആ പത്രം വെറുമൊരു പേപ്പറല്ല ക്ലാര. കഴിഞ്ഞ മൂന്ന് മാസത്തിനിടെ അതിൽ വന്ന പ്രവചനങ്ങൾ മൂന്നും ശരിയായി. മൂന്ന് പേരാണ് അങ്ങനെ കൊലചെയ്യപ്പെട്ടത്. നാലാമത്തേത് നിങ്ങളാണ്. നമ്മൾ വൈകിക്കൂടാ,നിങ്ങളിപ്പോൾ എഴുന്നേൽക്കൂ..." ​ക്ലാര വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ എഴുന്നേറ്റു. അവളുടെ മനസ്സിൽ അപ്പോഴും ആ കറുത്ത ഗ്ലൗസിനുള്ളിലെ വെള്ളി മോതിരമായിരുന്നു. ആ വെള്ളി മോതിരം എവിടെയോ മുമ്പ് കണ്ടിട്ടുള്ളതുപോലെ ക്ലാരയ്ക്ക് തോന്നി... പക്ഷേ എവിടെ എന്ന് അവൾക്ക് എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും ഓർമ്മ വരുന്നില്ലായിരുന്നു...! തുടരും... #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #📙 നോവൽ #pratilipi #📔 കഥ #🧟 പ്രേതകഥകൾ!