Part 34
വീട്ടിൽ എത്തി വാങ്ങിയത് എല്ലാം എടുത്ത് അകത്ത് വെച്ച് ഗൗരിയെ ഒന്ന് നോക്കി കൊണ്ട് കണ്ണൻ സാബുവിന്റെ കൂടെ ഓട്ടോയിൽ കയറി പോയി.
അത് ഒന്ന് നോക്കി നിശ്വസിച്ച് വാതിലും അടച്ച് അവൾ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.
കഴിക്കുന്ന സമയം ആകാത്തത് കൊണ്ട് വിശപ്പ് തോന്നിയില്ല അവൾക്ക്. വാങ്ങിയ സാധനങ്ങൾ ഒക്കെ അടുക്കി വെക്കണം അതാണ് ലക്ഷ്യം.
അടുക്കളയിൽ ചെന്നതും പുറക് വശത്തെ വാതിൽ തുറന്നിട്ട് കവറുകളുടെ അടുത്ത് ഇരുന്നു.
എന്നാൽ കവർ തുറന്ന് ഓരോന്നും പുറത്ത് എടുക്കുന്നത് അനുസരിച്ച് അവളുടെ കണ്ണ് മിഴിഞ്ഞ് വന്നു. അവൾ എടുത്ത് നോക്കിയിട്ട് തിരിച്ച് വെച്ചതും തൊട്ടും തലോടിയതും എന്തിന് കൗതുകത്തോടെ നോക്കിയത് പോലും ആ കവറിൽ ഒക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഒത്തിരി സാധങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ ഒരു ചാക്കിലും അഞ്ചാറു കവറിലും ഒകെ ആയിട്ട് ആയിരുന്നു സാധനങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നത്.
അവൾ അടുത്തിരുന്ന കവറുകൾ എല്ലാം തുറന്ന് നോക്കി അതിലും എല്ലാം ഇത് തന്നെയാണ് അവസ്ഥ. അവൾ അറിയാതെ തലക്ക് കൈ കൊടുത്ത് പോയി. പക്ഷെ അതൊക്കെ താൻ ആഗ്രഹിച്ചത് കൊണ്ട അവൻ വേടിച്ചത് എന്ന് അവൾ അറിയാതെ പോയി.
' ഇയാൾക്ക് ഇതിനും മാത്രം പൈസ എവിടുന്നാ ദൈവമേ ഇന്നലെ തന്നെ എന്തോരം സാധനങ്ങളാ വേടിച്ച് കൂട്ടിയത്, ഇപ്പൊ തന്നെ കണ്ടില്ലേ ദാ ആവിശ്യത്തിനും ആനവിശ്യത്തിനും ആയിട്ട് കൊറേ വേടിച്ച് വെച്ചിട്ടുണ്ട്. തല്ലും അടിയും അല്ലാതെ അപ്പൊ അയാൾക്ക് മോഷണവും ഉണ്ടെന്ന് പറയുന്നത് സത്യം ആയിരിക്കോ....? ' : അവൾ കവറിൽ നിന്ന് ഓരോ സാധങ്ങൾ എടുക്കുന്ന കൂട്ടത്തിൽ സ്വയം പറഞ്ഞു.
അടുത്ത നിമിഷം പെട്ടന്ന് എന്തോ ഓർത്ത പോലെ അവൾ നെഞ്ചിൽ കൈ വെച്ചു.
' എന്റെ കണ്ണാ അയാളിത് മറ്റുള്ളവരെ തല്ലിയും മോഷ്ടിച്ചും കൊണ്ട് വരുന്ന പൈസ ആണെങ്കിൽ ഇപ്പൊ അതിന്റെ പങ്ക് ഞാനും കൂടി അനുഭവിക്കുന്നിലെ. എന്റെ കുഞ്ഞി കണ്ണാ ആരുടേയും ശാപം പിടിച്ച പൈസ കൊണ്ട് ആയിരിക്കില്ലേ ഇതൊന്നും വെടിച്ചിട്ടുണ്ടാവുക. നിനക്ക് അറിയുന്നതല്ലേ എന്നെ, ആരുടേയും കണ്ണീർ വീഴ്ത്തി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ പണം കൊണ്ടുള്ള ഒന്നും ഒന്നും എനിക്ക് വേണ്ട. ഇനി ഇതൊക്കെ ആ പണം കൊണ്ട് വെടിച്ചതാണെങ്കിൽ ഒക്കെ ഒക്കെ നശിച്ച് പൊക്കോട്ടെ. എന്റെ ഈ പ്രാർത്ഥന എങ്കിലും നീ കേൾക്കണേ കണ്ണാ...! ' : ഗൗരി നെഞ്ചിൽ കൈ വെച്ച് കൊണ്ട് കാര്യമായി തന്നെ പ്രാർത്ഥിച്ചു.
അല്ലാതെ അവൾക്ക് മറ്റൊന്നും ചെയ്യാൻ ആവുമായിരുന്നില്ല. പണത്തിന്റെയും ആഹാരത്തിന്റെയും വില അറിയുന്നവൾക്ക് ശെരിയാണോ തെറ്റാണോ എന്ന് പോലും ഉറപ്പില്ലാത്ത അവളുടെ തന്നെ ഊഹങ്ങളുടെ പുറത്ത് അവനെ എതിർത്ത് അതൊക്കെ എടുത്ത് കളയാനോ നശിപ്പിക്കാനോ ഉള്ള ധൈര്യം ഒന്നും അവൾക്ക് ഇല്ലായിരുന്നു.
പിന്നെയും ഓരോന്നായി കവറിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് എടുക്കാൻ തുടങ്ങി. എല്ലാം എടുത്ത് ഒതുക്കി വെച്ചപ്പോഴേക്കും ഉച്ച ആയി. പിന്നെ അടുക്കള വാതിലും അടച്ച് ഒരു പാത്രത്തിൽ അവൾക്ക് ആവിശ്യം ഉള്ളത് എടുത്ത് കഴിച്ചു.
രാത്രിയിലേക്ക് എന്തായാലും ഭക്ഷണം ഉണ്ടാകണം എന്ന് തന്നെ അവൾ തീരുമാനിച്ചു. കഴിച്ച് കഴിഞ്ഞ് പാത്രവും കഴുകി വെച്ച് അടുക്കള മൊത്തോം ഒന്നുകൂടി നോക്കി അവൾ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.
മുറിയിൽ ചെന്നിട്ടും അവൾക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. വീട്ടിൽ ആയിരുന്നു എങ്കിൽ ഈ സമയം ആഹാരം കഴിച്ചിട്ട് വിശ്രമത്തിന് ടി വി യുടെ മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്ന അമ്മമ്മയുടേയും ചെറിയമ്മയുടെയും കാല് തിരുമ്മി കൊടുക്കലായിരിക്കും തന്റെ പണി.
പലപ്പോഴും ആഹാരം പോലും ഞാൻ കഴിച്ചിട്ടുണ്ടാവില്ല, അന്ന് ആയിരിക്കും ഒത്തിരി നേരം ഇരുത്തി തിരുമിപ്പിക്കുന്നത്.
ഓരോന്ന് ഓർത്ത് ഇരുന്നപ്പോഴാണ് ഇന്നലെ വേടിച്ച് കൊണ്ട് വന്ന കവറുകൾ അവളുടെ കണ്ണിൽ പെട്ടത്.
അവൾ മെല്ലെ കട്ടിലിൽ നിന്ന് എണീറ്റ് ആ കവറുകൾ എല്ലാം എടുത്ത് കൊണ്ട് വന്നു.
അവൾ എല്ലാം കവറിൽ നിന്ന് കട്ടിലിന്റെ പുറത്ത് തട്ടി ഇട്ടു. ഒക്കെ കണ്ട് അവളുടെ കണ്ണ് ഒരു നിമിഷം വിടർന്ന് പോയി.
അതിൽ മുക്കാലും കണ്ണൻ തിരഞ്ഞെടുത്തതാ, എത്രയും വേഗം ആ കടയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങണം എന്ന ചിന്തയിൽ അതൊന്നും ഇന്നലെ നേരെ ചൊവ്വേ നോക്കാൻ പോലും അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല.
എല്ലാം നല്ല ഭംഗി ഉണ്ടായിരുന്നു അവൾ എല്ലാം തൊട്ടും തലോടിയും നോക്കി ഇരുന്നു. അവൾക്ക് അതൊക്കെ ഒന്ന് ഇട്ട് നോക്കണം എന്ന വല്ലാത്ത ആഗ്രഹം തോന്നി.
കണ്ണൻ ഇപ്പൊ വരില്ലായിരിക്കും എന്ന വിശ്വാസത്തിൽ അവൾ തുണി എല്ലാം കെട്ടി പെറുക്കി അമ്മയുടെ ഫോട്ടോ ഫ്രെയിമും കയ്യിൽ എടുത്ത് കണ്ണന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. അവിടെയല്ലേ കണ്ണാടി ഉള്ളു.
മുറിയിൽ കയറി അവൾ മെല്ലെ വാതിൽ ചാരി മുറി മുറി മുഴുവൻ ഒന്ന് വീക്ഷിച്ചു. അന്ന് കണ്ടത് പോലെ തന്നെ ഇപ്പോഴും എല്ലാം നല്ല വൃത്തിക്ക് അടുക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട്, എന്തിന് കട്ടിലിലെ ഷീറ്റ് വരെ നല്ല വൃത്തിക്ക് തന്നെ കുടഞ്ഞ് വിരിച്ച് ഇട്ടിട്ടുണ്ട് കല്യാണത്തിന്റെ അന്ന് എങ്ങനെ ആയിരുന്നോ ആ മുറി ഉണ്ടായിരുന്നത് അത് പോലെ തന്നെ ഇപ്പോഴും.
അവൾക്ക് ചെറിയ അത്ഭുതം തോന്നാതെ ഇരുന്നില്ല. പിന്നെ അതൊക്കെ മാറ്റി നിർത്തി കട്ടിലിൽ നിന്ന് ആദ്യം അവളുടെ കണ്ണിൽ ഉടക്കിയ ഒരു മസ്റ്റാർഡ് യെല്ലോ അനാർക്കലി ഇടാൻ ആയി ഒരുങ്ങി.
പെട്ടന്നാണ് അവളുടെ കയ്യിൽ എന്തോ തടഞ്ഞത് അത് എന്താന്ന് നോക്കിയതും അവളുടെ കണ്ണ് മിഴിഞ്ഞ് വന്നു.
ആ അനാർക്കലിയുടെ ബില്ല് ടാഗ് ആയിരുന്നു അത്. 2400 രൂപ വില വരുന്ന വസ്ത്രം ആണ് തന്റെ കയ്യിൽ ഇരിക്കുന്നത് എന്ന് കണ്ടതും അവൾ ആ ഉടുപ്പ് തിരിച്ചും മറിച്ചും നോക്കി.
കാരണം ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായിട്ടാണ് ഇത്രയും വിലയുള്ള വസ്ത്രം ഒക്കെ അവൾ കാണുന്നത് തന്നെ. ലെച്ചു പോലും ഇത്രയും വില കൂടിയ വസ്ത്രങ്ങൾ ഒന്നും ഇടുന്നത് കണ്ടിട്ടില്ല അതിന്റെ എല്ലാ കൗതുകവും അവളിൽ നിറഞ്ഞു.
കഴുത്തിലും കയ്യിലും ഷാലിന്റെ സ്റ്റോൺ വർക്ക് വരുന്നൊരു അനാർക്കലി സെറ്റ് ആയിരുന്നു അത്. അവൾക്ക് അത് ഇഷ്ടമായി എങ്കിലും അതിന്റെ വില കണ്ട് വല്ലായിമ നിറഞ്ഞു.
അവൾ എന്തോ ഓർത്ത പോലെ മറ്റു ചുരിദാറുകളും നോക്കി എല്ലാം ഇതേ അവസ്ഥ, വില കുറച്ച് കൂടി കൂടുതൽ ആണെങ്കിലെ ഉള്ളു. അവൾ എല്ലാം കണ്ട് ഒന്ന് നെടുവീർപ്പിട്ടു
അവൾ വീണ്ടും ഇട്ട് നോക്കാൻ വേണ്ടി എണീറ്റതും കതകിൽ ശക്തമായ മുട്ട് കേട്ടു. ആദ്യം ഒന്ന് നെറ്റി ചുളിഞ്ഞെങ്കിലും തന്റെ പേര് വിളിച്ച് കതക് തട്ടുന്നവനെ അറിഞ്ഞതും അവൾ ഒന്ന് നിശ്വസിച്ചു എന്നാൽ പെട്ടന്ന് തന്നെ അതൊരു ഞെട്ടലിലേക്ക് മാറുകയും ചെയ്തു.
അതിന് കാരണം അവൾ ഇപ്പോൾ നിൽക്കുന്ന ഇടവും അവിടെ അലങ്കോലം ആയി കിടക്കുന്ന അവളുടെ തുണികളും ആയിരുന്നു. എന്ത് ചെയ്യും എന്ന് ആലോചിച്ച് നിന്നപ്പോഴേക്കും അവന്റെ അടുത്ത വിളി വന്നിരുന്നു.
ഇനിയും താമസിച്ചാൽ ചിലപ്പോൾ വഴക്ക് കിട്ടും എന്ന തോന്നലിൽ അവൾ അല്പം വേഗത്തിൽ തന്നെ മുന്നോട്ട് നടന്ന് കൊണ്ട് വാതിൽ തുറക്കാൻ പോയി.
വീണ്ടും കതക് തട്ടാൻ വേണ്ടി കൈ ഉയർത്തിയ കണ്ണൻ കതക് തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടതും കൈ താഴ്ത്തി. നിമിഷനേരത്തിന് ഉള്ളിൽ തന്നെ കതക് തുറന്ന് തന്നെ തലയും കുമ്പിട്ട് മാറി നിൽക്കുന്നവളിലേക്ക് പോയതും അവൻ അറിയാതെ തന്നെ പല്ലോന്ന് കടിച്ച് പോയി.
അവളെ ഒന്ന് നോക്കി കൊണ്ട് ഒന്ന് പറയാതെ അവൻ അകത്തേക്ക് കയറി മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. അത് കണ്ടതും ഒരു പിടച്ചിലോടെ അവളും അവന് പുറകെ തന്നെ വെച്ച് പിടിച്ചു.
മുറിയിലേക്ക് കയറുന്നതിനു മുന്നേ തന്റെ പിന്നാലെ വരുന്നവളെ അറിഞ്ഞു അവൻ ഒരു സംശയത്തോടെ തിരിഞ്ഞ് നോക്കി.
അവന്റെ കാലിന്റെ ചലനം നോക്കി നടന്നവൾ ആ ചലനം നിന്നതും അവളും നിന്നു എങ്കിലും മുഖം ഉയർത്തി നോക്കിയില്ല.
ഇപ്പുറത്ത് ഒരുവൻ അവൾ മുഖം ഉയർത്തി നോക്കാതെ അവളിൽ നോട്ടം മാറ്റാനോ മുന്നോട്ട് നടക്കാനോ തയാറായില്ല.
ഏറെ നേരം കഴിഞ്ഞിട്ടും മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നവന്റെ അനക്കം ഒന്നും കാണാതെ വന്നതും ഇനി മുറിയുടെ കോലം കണ്ട് ഞെട്ടി നിൽക്കുവാണോ എന്ന് അറിയാൻ തല ഉയർത്തി നോക്കിയവൾ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നവനെ ആണ് കാണുന്നത്.
ഇനി മുറിയുടെ കോലം കണ്ട് തന്നെ വഴക്ക് പറയാൻ നിൽക്കുവാണോ എന്ന് കരുതി അവളുടെ കൈ കഴുത്തിലൂടെ ഇട്ടിരുന്ന ഷാളിൽ തോരുത്ത് പിടിച്ചു.
" എന്താ ഗൗരി നന്ദ...? എന്തെങ്കിലും പറയാൻ ഉണ്ടോ...? " : അവളുടെ പേടിയും വെപ്രാളവും കണ്ട് അവൻ അല്പം മയത്തിൽ എന്നാൽ ഗൗരവം ഒട്ടും കുറയാതെ തന്നെ ചോദിച്ചു.
" അ... അത് അത് പിന്നെ ഞ.. ഞാൻ ഉ.... ഉടുപ്പ് ഒ.. ഒക്കെ " : മുറിയുടെ കോലം കണ്ട് അവൻ വിശദീകരണം ആയിരിക്കും ചോദിച്ചത് എന്ന് കരുതി മുറിയിലേക്ക് നോക്കി വിക്കി വിക്കി അവൾ എന്തോ പറയാൻ ശ്രെമിച്ചു.
എന്നാൽ ഇടക് ഇടക്ക് മുറിയിലേക്ക് ഉള്ള അവളുടെ നോട്ടം കണ്ടതും നെറ്റി ഒന്ന് ചുളിച്ച് തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയവൻ മുറിയുടെ കോലം കണ്ട് കണ്ണ് ഒന്ന് കുറുകി പോയി.
താൻ വേടിച്ച് കൊടുത്ത തുണികൾ മുഴുവൻ ആ കട്ടിലിൽ അലങ്കോലം ആയി കിടപ്പുണ്ട്.
ഇനി താൻ വേടിച്ച് കൊടുത്തത് ഇഷ്ടം ആകാതെ കൊണ്ട് വന്നു വെച്ചത് ആയിരിക്കോ അവൻ ചിന്തിക്കാതെ ഇരുന്നില്ല.
" എന്താ അത്...? " : അവൻ ഒരു സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു. അല്പം മുൻപ് വരെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഗൗരവം അവനിൽ ഇല്ലായിരുന്നു. താൻ ചിന്തിച്ചത് ആയിരിക്കല്ലേ അവൾ പറയാൻ പോകുന്നത് എന്ന് മാത്രമേ അവനിൽ അപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു.
അത് കേട്ടപ്പോഴാണ് അവൻ ഇപ്പോഴാണ് മുറിയുടെ കോലം കാണുന്നത് എന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായത്. ഉള്ളത് പറയാൻ ആണെങ്കിൽ അവൾക്ക് ആകെ ചമ്മൽ തോന്നി. പെട്ടന്നാണ് അവളുടെ കണ്ണിൽ ഇന്നലെ കൊണ്ട് വന്ന അലമാര ഉടക്കിയത്.
" അ.. അത് ഞാൻ തുണി എ...എല്ലാം അലമാരയിൽ വെക്കാൻ വന്നെയാ " : കണ്ണൻ മുഖം കൊടുക്കാതെ അവിടെ ഇരിക്കുന്ന അലമാരയ്ക്ക് ഉള്ളാലെ നന്ദിയും ക്ഷമയും പറഞ്ഞ് അവന് മറുപടി നൽകി.
എന്നാൽ അത് കേട്ടതും കണ്ണൻ ഉള്ളിൽ എന്തെന്ന് പോലും അറിയാത്ത ഒരു ഭാവം നിറഞ്ഞു. രണ്ട് നിമിഷം അവളെ ഒന്ന് നോക്കി, ഇപ്പോഴും അകത്തേക്ക് തന്നെ കണ്ണും നട്ട് ഇരിക്കുവാണ് അവൾ, പിന്നെ ഒന്നും പറയാതെ അവൻ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.
അതൊന്ന് നോക്കി പിന്നാലെ അവളും മുറിക്ക് ഉള്ളിലേക്ക് കയറി. എത്രയും പെട്ടന്ന് അതെല്ലാം വാരി പെറുക്കി കൊണ്ട് പോകണം എന്നതാണ് ഉദ്ദേശം.
കണ്ണൻ മുറിയിലേക്ക് കയറി അവിടെ ഇട്ടിരുന്ന കസേരയിൽ ഇരുന്ന് കൊണ്ട് കയ്യിൽ ഇരുന്ന ബുക്കിലേക് ശ്രദ്ധ തിരിച്ചു.
അതൊന്ന് നോക്കി അവൾ തുണി എല്ലാം പെറുക്കി എടുത്ത് മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങി.
" ഗൗരി നന്ദ "
തുടരും........
#നോവൽ #തുടർകഥ #പ്രണയം #viral #trending
