#📙 നോവൽ - നീലാംബരം...... 🔻 ഭാഗം _13 ✍️ രചന - Aysha akbar അപ്പൊ..... ജീവിക്കാൻ ഒരു ജോലി കിട്ടിയാൽ ഈ വീട് പൂട്ടി എല്ലാവരും ഇറങ്ങുമായിരിക്കും അല്ലെ...... അഭി അവളെ നോക്കിയത് ചോദിക്കുമ്പോൾ വാക്കുകളിൽ നിറഞ്ഞൊരു പരിഹാസ മുണ്ടായിരുന്നു.... അല്ലെങ്കിലും ആദ്യം ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ ഒന്ന് പതറിയെന്നത് ശെരിയാണെങ്കിൽ കൂടി അതും അവൾ പറയുന്ന ഒരു ന്യായം മാത്രമല്ലേ.... ഈ പുഴയോരത്തു ഇതിനു വേണ്ടി മാത്രം പണി കഴിപ്പിച്ചൊരു വീട്.... പൂക്കച്ചവടം ഒരു മറയാക്കി ഇവിടെ വന്നു പോകുന്ന വമ്പന്മാർ.... ഇതെല്ലാം കേവലം ഒരു ജോലി കിട്ടാത്തത് കൊണ്ട് മാത്രമാണെന്ന് പറഞ്ഞാൽ ആരെങ്കിലും വിശ്വസിക്കുമോ.... അഭിക്ക് പെട്ടെന്നൊരു ദേഷ്യം തോന്നി..... അതവന്റെ മുഖത്ത് തെളിഞ്ഞു കാണുന്നുമുണ്ടായിരുന്നു.... അവളവനെ തന്നേ അൽപ നേരമൊന്ന് നോക്കി...... തന്റെ കണ്ണിൽ ഞങ്ങളിതെല്ലാം ആസ്വദിച്ചു ചെയ്യുന്നു എന്ന ധാരണ യാണ്‌.... ആ മുൻ വിധിയോടെ നോക്കുമ്പോൾ താനതേ കാണു........ അതിന് ഞാനെന്ത് പറഞ്ഞിട്ടും കാര്യമില്ല..... അവളുടെ മുഖത്ത് നിറഞ്ഞു നിന്നൊരു പുച്ഛം അഭിയെ ശെരിക്കും ചൊടിപ്പിച്ചിരുന്നു.... അവൾ തന്നേ പുച്ഛിക്കുന്നോ.... അതിന് മാത്രം എന്ത് അർഹതയാനവൾക്കുള്ളത് ........ എന്റെ മോള് നിങ്ങളുടെ കൂടെയുണ്ടെന്നത് കോണ്ട് എന്നേ വിലയിരുത്താൻ താനാരുമല്ല..... ആനന്ദിയെ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് വന്നോളൂ.... അതിനാണ് ഈ കഷ്ടപ്പാടെങ്കിൽ അതിന്റെ ആവശ്യമില്ല.. അവൾ നിറഞ്ഞ പുച്ഛത്തോടെ അതും കൂടി പറയുമ്പോൾ അഭിക്ക് ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു...... സത്യം പറയുന്നതിന് ദേഷ്യ പ്പെട്ടിട്ടൊരു കാര്യവുമില്ല...... ഇങ്ങനെയുള്ള നാണം കെട്ട കാര്യങ്ങൾക്ക് ആദ്യം ഇറങ്ങി പ്പെടുമ്പോൾ ആലോചിക്കണമായിരുന്നു.... സംസാരം കേട്ടാൽ തോന്നും ഇവിടെ ആരോ കെട്ടിയിട്ടിരിക്കുകയാണെന്ന്.... തോന്നിവാസം കാണിച്ചൊടുക്കം ഒരു കുഞ്ഞൊക്കെ ആയി മടുത്തെന്ന് തോന്നുമ്പോഴല്ല ജോലി തിരയേണ്ടത്.... സമൂഹത്തെ ഭയക്കേണ്ടത് ..... അവനോരോറ്റ ശ്വാസത്തിൽ അത്രയും പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ പുറമെ രോഷമെങ്കിൽ കൂടി എന്തോ ആ പെണ്ണിനെ അറിയാനുള്ള കൗതുകമായി രുന്നു മുന്തി നിന്നിരുന്നത്..... ഗൗരവം നിറഞ്ഞ ആ മുഖത്തോളിപ്പിച്ച വേദനകൾ അവന്റെ തോന്നലാണ് എന്നുറപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയായിരുന്നു..... എണ്ണ മയമുള്ള ആ മുഖം ആകെ ക്കൂടി വരണ്ടത് അവൻ കണ്ടു..... വിടർന്ന കണ്ണുകളിൽ രൗദ്ര ഭാവം നിറഞ്ഞു..... ദേഷ്യം കൊണ്ടാ ചുണ്ടുകളൊന്ന് വിറച്ചു..... ആനന്ദി നിന്റെ കയ്യിലുണ്ട് എന്ന കാരണത്തിലാണ് ഇത്രയും പറഞ്ഞതെങ്കിൽ മതി നിർത്തിക്കോ..... അവളെ എനിക്ക് തിരികെ തന്നേക്ക്...... അല്ലാതെ വായിൽ തോന്നിയത് വിളിച്ചു പറയാൻ മേലിൽ ഇങ്ങോട്ട് കയറി വന്നേക്കരുത്...... ഒരോറ്റ ശ്വാസത്തിൽ അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട വളവനെ തുറിച്ചു നോക്കുമ്പോൾ അതൊരു പൊട്ടി ത്തെറിയായി അവനു തോന്നി..... അവളുടെ പെട്ടെന്നുള്ള ഭാവ മാറ്റങ്ങളിലെല്ലാം അഭി പതറി പ്പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... കാരണം...... പറയുന്ന ഓരോന്നിനോടും അവൾ പ്രതികരിക്കുന്ന രീതിയിൽ അവളെന്തോ മറച്ചു വെക്കും പോലെ..... നിഷ്കളങ്കത നിറഞ്ഞ ഒരു നാട്ടിൻ പുറത്തുകാരന് എത്തി പിടിക്കാൻ പറ്റാത്തതെന്തോ ആ മനസ്സിൽ കിടന്നു നീറുന്നുണ്ടെന്നത് വ്യക്തമാണ്..... അതെന്തായിരിക്കും..... അതിന് വേണ്ടിയല്ലെ താൻ വീണ്ടും ഇങ്ങോട്ട് വന്നത് പോലും..... അവൾ അവനെ തന്നേ ഉറ്റ് നോക്കി വിറ കൊള്ളുന്നുണ്ട്...... അവനും അവളിലേക്ക് തന്നേ നോക്കി..... വീണ്ടും ഒന്നും പറയാനില്ലെന്ന വണ്ണം ദേഷ്യത്തോടെ അവൾ അവനിൽ നിന്നും തിരിഞ്ഞു നടന്നതും ചുമരിൽ തൂക്കിയിട്ട അരണ്ട വെളിച്ചം നൽകുന്ന ഒരു ഹാങ്ങിങ് ലൈറ്റിൽ തലയിടിച്ചതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു...... ആ..... പെട്ടെന്ന് അവളൊരു ശബ്ദത്തോടെ നെറ്റിയിൽ കൈ വെച്ചതും അഭി ഇരുന്നിടത് നിന്ന് പെട്ടെന്നെഴുന്നേറ്റിരുന്നു.... എന്താ...... എന്ത് പറ്റി..... നെറ്റിയിൽ കൈ വെച്ചു നിൽക്കുന്ന വളെ നോക്കി അവനത് ചോദിക്കുമ്പോഴാണ് അവളുടെ കൈ വിരലുകൾക്കുള്ളിലൂടെ ഊർന്നിറങ്ങിയ രക്തം അവന്റെ കണ്ണിൽ കണ്ടത്..... പെട്ടെന്ന് അവനിലൊരു പരവേഷം നിറഞ്ഞു..... ബ്ലഡ്‌ വരുന്നുണ്ടല്ലോ.... ഫസ്റ്റ് എയ്ഡ് എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ ഇവിടെ..... തല താഴ്ത്തി നിൽക്കുന്നവരെ ഒന്ന് നോക്കി കൊണ്ടത് ചോദിക്കുമ്പോൾ മറ്റൊന്നും അവന്റെ മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്നില്ല..... മുറിവ് പറ്റിയതിന്റെ വെപ്രാളമായിരുന്നു.... രക്തം കണ്ടതിലുള്ള ആശങ്ക യായിരുന്നു.... ആ നിമിഷത്തിൽ അവളാരെന്നോ എന്തെന്നോ അവന്റെ മനസ്സ് ചികഞ്ഞിരുന്നില്ല.... അവൾ നെറ്റിയിൽ അമർത്തി പ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് തന്നേ ഇല്ലെന്നൊന്ന് തലയാട്ടി .... അവൻ നിറഞ്ഞൊരു വെപ്രാളത്തോടെ ആ മുറിയിലൊന്നാകെ. യൊന്നു കണ്ണോടിച്ചു.... ടേബിളിൽ വെച്ചിരുന്ന ടിഷ്യു പേപ്പറിൽ നിന്നും അല്പമെടുത്തവൻ ചുരുട്ടി കൊണ്ട് അവളുടെ മുറിവിലേക് വെക്കുമ്പോൾ അവൻ പോലുമറിയാതെ അവളുടെ തവിട്ട് നിറമുള്ള കൈകളെ അവൻ പതിയെ മാറ്റിയിരുന്നു..... ഒരു നിമിഷം അവളൊന്നു ഞെട്ടി....... കയ്യിലുള്ള പേപ്പർ അവൻ നെറ്റിയിലേക്ക് അമർത്തി വെച്ചു കൊണ്ട് രക്തത്തെ തടഞ്ഞെന്ന വണ്ണം അങ്ങനെ നിൽക്കുമ്പോൾ അവളാ വിടർന്ന കണ്ണുകൾ അവനു നേരെയൊന്നുയർത്തിയിരുന്നു.......... നീളൻ പീലികളുള്ള ആ കണ്ണുകളിലേക്ക് അറിയാതെ നോട്ടം പാറി വീണതും ഒരു നിമിഷം അവനും ഒന്ന് പകച്ചു...... താൻ ചെയ്തതെന്താണെന്ന സ്വബോധത്തിലേക്ക് അവന്നപ്പോഴായിരുന്നു വന്നത്..... മുകളിൽ കറങ്ങുന്ന ഫാനീന്റെ കാറ്റിൽ അവളുടെ കുറു നിരകൾ അവന്റെ കയ്യിലേക്ക് പാറി വീഴുന്നുണ്ട്...... വെള്ളി ചങ്ങല യിട്ട അവന്റെ കൈ തണ്ടയിലെ നീളൻ രോമങ്ങൾ അവളുടെ കവിളിലൊന്നുരസി.... നെറ്റിയിൽ പതിഞ്ഞ തന്റെ കയ്യിന്റെ ചൂടിലെന്ന വണ്ണം ആ കണ്ണുകളിൽ വിരിഞ്ഞ തീവ്രമായ ഭാവം അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തുളച്ചു കയറി....... അവനേക്കാൾ ഉയരം കുറഞ്ഞവളുടെ ശ്വാസം അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തട്ടുന്നത് പോലെ തോന്നിയവന്...... പാതിരാ കാറ്റിൽ നീലാബര പൂക്കളുടെ ഗന്ധം അവനിലേക്ക് പടർന്നത് പോലെ...... നിർവികാരമായിരുന്ന നീലാംബരപ്പൂക്കൾക്ക് സുഗന്ധം വന്നത് പോലെ.... വിഷാദം നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളെ മറ്റെന്തൊക്കെയോ ഭാവം പുൽകിയത് പോലെ....... ഒരു നിമിഷം അവൻ അവളെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു പോയി..... തന്നിൽ പറ്റി പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ആ വലിയ കണ്ണുകളിൽ തനിക്ക് പോലും പിടി തരാൻ കഴിയാത്ത എന്തൊക്കെയോ ഭാവങ്ങൾ...... തന്നേ വലിച്ചടുപ്പിക്കാൻ തക്ക മാന്ത്രികതയുള്ള ആ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് പിൻ മാറാൻ കഴിയാതെ അവനങ്ങനേ നിന്നു.... പാതിരാ കാറ്റ് തങ്ങൾക്കിടയിലേക്ക് നൂണ്ട് കയറി യിറങ്ങുമ്പോഴും അവന്റെ കൈ വിരലുകൾ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ തന്നേ പതിഞ്ഞിരിപ്പായിരുന്നു..... അവളുടെ തവിട്ട് നിറത്തിലുള്ള വളകൾ ഒന്ന് ശബ്ധിച്ചപ്പോഴാണ് അവൻ സ്വബോധത്തിലേക്ക് തിരികെയെത്തിയത്..... ഒരു നിമിഷം അവനൊന്നു ഉമി നീരിറക്കി.... മുമ്പിൽ നിൽക്കുന്നതൊരു വേശ്യ യാണ്‌....... തന്നേ പോലെ ഒരായിരം പുരുഷന്മാരെ കണ്ടവൾ..... ഓർത്തപ്പോഴേക്കും അവളിൽ വെച്ചിരുന്ന കയ്യവൻ പെട്ടെന്ന് പിൻ വലിച്ചിരുന്നു..... രക്തം അടക്കി പ്പിടിച്ചിരുന്ന പേപ്പർ താഴേക്ക് വീണു..... അവൻ പെട്ടെന്ന് അവളിൽ നിന്ന് മുഖം തിരിച്ചു കോണ്ട് അപ്പുറം തിരിഞ്ഞു നിന്നു..... അവളും ഒരു ശില കണക്കെ അങ്ങനെ നിൽക്കുകയാണ്...... മുറിവിൽ നിന്നും വരുന്ന രക്തം നിലച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ കൂടി അതിന്റെ കറ ഇരു ഹൃദയങ്ങളിലേക്കും പടർന്നിരുന്നു..... തിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന അഭിയെ അവളൊന്നു നോക്കി...... ഇത് വരെ അവനോടില്ലാത്ത വിധം ഉള്ളിലെന്തോ ഒരു വികാരത്തിന്റെ വേലിയേറ്റം...... നെറ്റിയിലെ മുറിവിലേക്ക് അവൻ വെച്ച കൈ വിരലിന്റെ ചൂട് ഹൃദയത്തിലേക്ക് പടർന്നോ എന്നവൾക്ക് സംശയം തോന്നി..... ആദ്യമായിട്ടാണ് ഇങ്ങനെ..... ഒരാൾക്ക് തന്നോടുള്ള കരുതൽ കണ്ട കാലം പോലും മറന്നു പോയി.... കണ്ണുകൾ ഇപ്പോഴും ഒരു തരം മരവിച്ച അവസ്ഥയിലാണ്..... തന്റെ മുറിവ് കണ്ടപ്പോൾ ആ കണ്ണുകളിൽ നിറഞ്ഞ ആശങ്കയും വെപ്രാളവും മനസ്സ് വീണ്ടും വീണ്ടും ഓർത്തെടുത്തു സന്തോഷിക്കുകയാണ്.... അതിനേക്കാൾ വലിയ മുറിവുകൾ ശരീരവും മനസ്സും പേറിയിട്ടുണ്ട്... കരുതൽ പോയിട്ട് അല്പം ദയ പോലും ആരിൽ നിന്നും തനിക്ക് കിട്ടിയിട്ടില്ലെന്നതാണ് ശേരി....... ഉണ്ണാതെയും ഉറങ്ങാതെയും മുറിവുകൾ പേറിയ സമയമുണ്ടായിട്ടുണ്ട്..... തന്നെയൊന്ന് കേൾക്കാൻ ഒരാളുണ്ടെങ്കിലെന്ന് വല്ലാതെ കൊതിച്ചു പോയിട്ടുണ്ട്.... അല്ലെങ്കിലും മാനം വിറ്റ് നടക്കുന്ന ഒരു പെണ്ണിന് അതൊക്കെ ആഗ്രഹിക്കാനുള്ള അർഹതയുണ്ടോ..... അറിയില്ല...... പക്ഷെ അങ്ങനെ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുണ്ട്.... ഒരു തവണയല്ല.... ഒരുപാട് തവണ...... അവളുടെ ഉള്ളിലെന്തോ ഒരു കനൽ നീറി പ്പുകഞ്ഞു....... അഭി അപ്പോഴും അതേ നിൽപ്പ് തന്നെയാണ്...... അവളുടെ മുഖത്ത് നോക്കിയാൽ വീണ്ടും താൻ അവളിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങുമോ യെന്ന് അവനു ഭയം തോന്നി...... എന്താണ് തനിക്ക് സംഭവിക്കുന്നതെന്നറിയില്ല...... അവളോടുള്ള ദേഷ്യവും വെറുപ്പും മനസ്സിൽ നിറച്ചാണ് താൻ വന്നതെങ്കി ലും അവളെ കാണുന്ന ഓരോ നിമിഷവും ഇനിയും അവളെ കുറിച്ചേറേ അറിയാനുള്ളത് പോലെ തോന്നുകയാണ്....... ഹൃദയത്തോട് അവൾ കൂടുതൽ കൂടുതൽ ചേർന്നു നിൽക്കുകയാണ്..... എന്തിനാ..... എന്തിനാ ഇങ്ങനെയെല്ലാം...... തനിക്ക് വീടും കുടുംബവുമൊന്നുമില്ലേ.... എന്തിനാ ഇങ്ങനെയൊരു തൊഴിൽ.... അവൻ തല മാത്രം അവൾക്ക് നേരെ തിരിച്ചു കൊണ്ടത് ചോദിക്കുമ്പോൾ അത് വരെയുണ്ടായിരുന്ന ദേഷ്യമോ രോഷമോ ആ ശബ്ദത്തിനുണ്ടായിരുന്നില്ല..... പകരം...... നിറഞ്ഞൊരു ശാന്തതയുണ്ട്..... അടക്കി പ്പിടിച്ചു വെച്ച വികാരങ്ങളുടെ വേലിയേറ്റമുണ്ട്..... അവൾ കണ്ണുകൾ അവനു നേരെയൊന്നുയർത്തി.... ആദ്യമായി തന്നോടൊരാൾ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചിരിക്കുന്നു.... എന്ന് വെച്ചാൽ തന്നേ കേൾക്കാനൊരാളുണ്ടായിരിക്കുന്നു..... എന്തോ അവളുടെ മനസ്സൊന്നു നിറഞ്ഞു...... മിണ്ടാതെ നിൽക്കുന്ന വളിലേക്ക് അവനൊരു ചോദ്യ ഭാവത്തോടെ തിരിഞ്ഞു..... അവൾ അവനടുത്തേക്കൊന്ന് നടന്നു വന്നു........ എന്തിനെന്ന ചോദ്യ ത്തോടെ അവനവളെ നോക്കി..... അവന് മുമ്പിലായുള്ള ജനൽ പാളികൾ അവൾ പതിയെ തുറന്നു........ പുറത്ത് നിന്നും പൂത്തു നിൽക്കുന്ന പൂക്കളുടെ സുഗന്ധം അവന്റെ നാസികയിലേക്ക് തുളച്ചു കയറി...... അപ്പോഴും ആ ഗന്ധം അവനു വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥത നൽകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... ഇവിടെ ഈ തോട്ടത്തിൽ...പല തരത്തിൽ അങ്ങേയറ്റം സുഗന്ധമുള്ള പൂക്കൾ വിരിയും.... അതവയാഗ്രഹിച്ചത് കൊണ്ടല്ല.......ഒരു തരം നിവൃത്തി കേടാണ്..... ഇവിടെയുള്ള ഓരോരുത്തരും അതിലോരോ പൂക്കളാണ്...... എത്ര സുഗന്ധമുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞാലും ഈ ചുമരുകളുടെ കഴുകിയ ചൂരവയെ പൊതിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും..... സത്യമല്ലേ...... തന്നേ നോക്കി അവളത് ചോദിക്കുമ്പോൾ അവൻ അവളെ തന്നേ നോക്കി നിന്നു....... തന്നോട് പറയാൻ അവൾക്കെന്തൊക്കെയോ ബാക്കിയുണ്ടെന്ന് അവന്റെ മനസ്സ് പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.... അവളുടെ ചോദ്യത്തിന് അവനൊന്നും മിണ്ടിയില്ല.... പകരം ജന വാതിലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി...... ഇരുട്ടിനെ സുന്ദരിയാക്കാനെന്ന വണ്ണം പരന്നു കിടക്കുന്ന നീല നിലാവിൽ ആ പൂന്തോട്ടം അവൻ ശെരിക്ക് കണ്ടു.... അവൾ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കൊണ്ടോയെന്തോ അവിടുത്തെ ഓരോ പൂക്കളോടും അവനെന്തോ ഒരു സഹതാപം തോന്നിയിരുന്നു..... പക്ഷെ അതാ വീടിന്റെ അകത്തളങ്ങളിലുള്ള വരിലേക്കും പടരുന്നത് അവൻ പോലുമറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.... എന്റെ വീട് പാലക്കാടാണ്.... അപ്പ തമിഴ്... അമ്മ മലയാളി...... ദൂരെ വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന പൂക്കളിലേക്ക് നോക്കി അവളത് പറഞ്ഞു തുടങ്ങുമ്പോൾ അവനും കണ്ണുകൾ അവളിലേക്ക് നീക്കിയില്ല..... കാരണം... ആ കണ്ണുകളിൽ നോക്കും തോറും താനെന്തെന്നും അവളാരെന്നും മറന്നു പോകുന്നുണ്ട്..... എങ്കിലും അവളെ കേൾക്കാൻ അവൻ ക്ഷമയോടെ കാതോർത്തു..... അവനവളെ അറിയണമായിരുന്നു...... (തുടരും) Aysha Akbar #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ