കായലിനോട് ചില ചോദ്യങ്ങൾ... 🌊 #🏖 ബീച്ചുകൾ 🏖 ​ഞാൻ: "പ്രിയപ്പെട്ട കായലേ, ഇത്രയും കാലമായി നീ ഇങ്ങനെ ഒഴുകുന്നു... നിനക്ക് എപ്പോഴെങ്കിലും മടുപ്പ് തോന്നിയിട്ടുണ്ടോ?" ​കായൽ: (ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരിയോടെ ഓളങ്ങൾ ഇളക്കി) "മടുപ്പോ? ഒരിക്കലുമില്ല. ഓരോ ദിവസവും ഞാൻ കാണുന്നത് പുതിയ മുഖങ്ങളാണ്. എന്റെ മാറിലൂടെ ഒഴുകുന്ന വള്ളങ്ങൾക്കും, കരയിലിരുന്ന് സ്വപ്നം കാണുന്ന മനുഷ്യർക്കും ഓരോ കഥകൾ പറയാനുണ്ടാകും. ആ കഥകൾ കേട്ടുതീർക്കാൻ എനിക്ക് ആയിരം ജന്മങ്ങൾ വേണ്ടിവരും." ​ഞാൻ: "പക്ഷേ, ഈ വേനലിൽ നീ വല്ലാതെ തളർന്നുപോയോ? വെയിൽ നിന്നെ വല്ലാതെ പൊള്ളിക്കുന്നില്ലേ?" കായൽ: "വെയിൽ എന്നെ പൊള്ളിക്കുന്നുണ്ട് എന്നത് സത്യമാണ്. പക്ഷേ, ആ ചൂടിലും ദാഹിച്ചു വരുന്ന പക്ഷികൾക്കും മൃഗങ്ങൾക്കും എനിക്ക് നൽകാൻ കഴിയുന്ന ഒരിറ്റ് തണുപ്പുണ്ടല്ലോ... അത് കാണുമ്പോൾ എന്റെ ചൂടൊക്കെ മാറും. മനുഷ്യർ എറിയുന്ന പ്ലാസ്റ്റിക്കുകളും മാലിന്യങ്ങളും എന്നെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുമ്പോഴാണ് വെയിലിനേക്കാൾ കൂടുതൽ ഞാൻ വേദനിക്കുന്നത്." ​ഞാൻ: "നിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ എന്തൊക്കെ രഹസ്യങ്ങളാണ് നീ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നത്?" കായൽ: "അതൊരു വലിയ നിധിയാണ്! വായനക്കാർ കാണാത്ത പഴയ വഞ്ചികളുടെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ, മീനുകളുടെ നഴ്സറികൾ, പിന്നെ ആരും കേൾക്കാത്ത ആയിരക്കണക്കിന് പ്രണയകഥകൾ... എല്ലാം ഞാൻ എന്റെ ഉള്ളിൽ ഭദ്രമായി സൂക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്. ശാന്തമായി എന്റെ തീരത്തിരുന്നാൽ നിനക്കും ആ രഹസ്യങ്ങൾ കേൾക്കാം." ​ഞാൻ: "ഒടുവിൽ നീ എങ്ങോട്ടാണ് ഈ യാത്ര ചെയ്യുന്നത്?" ​കായൽ: "എന്റെ ലക്ഷ്യം ആ വലിയ കടലാണ്. പക്ഷേ, അവിടെ എത്തും വരെ ഈ കരകളെ നനയ്ക്കാനും, കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് വിനോദമേകാനും, പ്രകൃതിയെ കാക്കാനും എനിക്ക് കഴിയുന്നുണ്ടല്ലോ... അതാണ് എന്റെ സംതൃപ്തി."