ShareChat
click to see wallet page
search
#📙 നോവൽ വീട്ടിൽ എത്തിയിട്ട് രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞു. ആന്റി യും അങ്കിളും ആദ്യമൊക്കെ വലിയ താല്പര്യത്തോടെയും സ്നേഹത്തോടെയും ആയിരുന്നു ഗംഗയോട് സംസാരിച്ചത്. അവളുടെ ഈ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് ഓർത്ത് ദീപികയുടെ അമ്മയ്ക്ക് നല്ല സങ്കടം ആയിരുന്നു. സാരമില്ല പോട്ടെ മോളെ... നീ അതൊക്കെ മറക്ക്. നിനക്ക് നല്ലയൊരു ജീവിതം കിട്ടും. ഉറപ്പ്. അവർ അവൾക്ക് പ്രത്യാശ നൽകി. അത് അവൾക്ക് ഒരുപാട് സമാധാനം ആയിരുന്നു. എന്നാൽ അവരുടെ ഇരുവരുടെയും ധാരണ ഗംഗയെ അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോകുവാനായി അച്ഛനും അമ്മയും വരും എന്നായിരുന്നു. രണ്ടാമത്തെ ദിവസമായിട്ടും ഗംഗയുടെ കുടുംബത്തിൽ നിന്നും ഉത്തരവാദിത്തപ്പെട്ടവരാരും വരാതായപ്പോൾ ദീപികയുടെ അമ്മ ലളിത ഇക്കാര്യത്തെക്കുറിച്ച് ഗംഗയോട് തുറന്നു ചോദിക്കുക തന്നെ ചെയ്തു.. അമ്മേ... ദയവുചെയ്ത് ഇങ്ങനെയൊന്നും പറയരുത്. അവള് കുറച്ചു ദിവസം ഇവിടെ നിൽക്കട്ടെ. അല്ലാതിപ്പോ വേറെ വഴി ഇല്ലാലോ.. വേറെ വഴിയില്ലെന്ന് പറഞ്ഞ് ഇവിടെ സ്ഥിരമായി നിർത്തുവാൻ ഒന്നും പറ്റില്ല ദീപിക. ഒന്നാമത് നിന്റെ കല്യാണം ഇതുവരെയായിട്ടും കഴിഞ്ഞിട്ട് പോലുമില്ല. നിന്റെ കൂട്ടുകാരി ഇങ്ങനെ ഒരുവളാണെന്ന് അറിഞ്ഞാൽ ഏതെങ്കിലും നല്ല കുടുംബത്തിൽ നിന്നും വിവാഹാലോചന പോലും വരില്ല മോളെ. ഗംഗയേ അവളുടെ വീട്ടുകാർ ആരെങ്കിലും ഒന്ന് കൊണ്ടുപോകട്ടെ നമ്മളെക്കാട്ടിലും ഉത്തരവാദിത്വമുള്ളവർ അവർ അല്ലേ.. അമ്മേ അവർക്ക് ഇവളുടെ കാര്യത്തിൽ യാതൊരു ഉത്തരവാദിത്വവും ഇല്ല,,, ഇവളോട് ഒരു സ്നേഹവുമില്ല ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ അവർ അന്ന് ഹോസ്പിറ്റലിൽ ഓടി വരില്ലായിരുന്നു അന്ന് ഞാൻ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ചെന്നപ്പോൾ ഗംഗയുടെ സാഹചര്യം അമ്മയൊന്നു കാണണമായിരുന്നു എനിക്ക് ഈ അവസ്ഥ വന്നെങ്കിൽ അമ്മ എങ്ങനെയായിരിക്കും പ്രതികരിക്കുക,, എന്നാൽ അവളുടെ അമ്മയും അച്ഛനും ഒന്നു വിളിയ്ക്കുക പോലും ചെയ്തിട്ടില്ല. പറയുകയും ദീപികക്ക് തന്റെ വാക്കുകൾ ഇടറി. എന്ന് കരുതി ജീവിതകാലം മുഴുവനും ഇവിടെ കൂടാനാണോ.. ഒന്നു പോ പെണ്ണെ. അമ്മയും മകളും പരസ്പരം കലഹിക്കുന്നത് മുഴുവനും പുറത്തുനിന്ന് ഗംഗ കേട്ടിരുന്നു. അവൾ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നിട്ട് മെഡിസിൻസ് ഒക്കെ എടുത്ത് ദീപിക കൊടുത്ത ബാഗിലേക്ക് വെച്ചു. ദീപയുടെ ഡ്രസ്സ് ആയിരുന്നു അവൾ ധരിച്ചിരുന്നത്. വേറെ കുറിച്ച് ഡ്രസ്സുകളും ബാക്കി ഐറ്റംസ് ഒക്കെ വാങ്ങിക്കുവാനായി ഇന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം ഷോപ്പിങ്ങിന് പോകാമെന്ന് ദീപിക പറഞ്ഞതായിരുന്നു. എപ്പോഴേക്കുവാണ് ഇറങ്ങേണ്ടത് എന്ന് അറിയുവാനായി ദ്വീപിയുടെ അടുത്ത് ചെന്നപ്പോഴാണ് അവർ അമ്മയും മകളും തമ്മിലുള്ള സംസാരം കേൾക്കുവാൻ ഇടവന്നത്. ഇനി ഇവിടെ തുടരാൻ സാധിക്കില്ല.. എത്രയും പെട്ടെന്ന് മടങ്ങി പോകണം. സമയം നോക്കിയപ്പോൾ 11മണി കഴിഞ്ഞു. ഗംഗ നേരെ വാഷ് റൂമിലേക്ക് കയറി, ഒന്നു കുളിച്ചു ഫ്രഷ് ആയി. പെട്ടന്ന് തന്നെ ഇറങ്ങി വന്നിട്ട് ദീപികയുടെ ഒരു ചുരിദാർ എടുത്തു അണിഞ്ഞു. മുടി നന്നായി തൂവർത്തി ചെറിയൊരു ക്ലിപ്പ് ഇട്ടു ഉറപ്പിച്ചു. പ്രത്യേകിച്ച് എടുത്തു കൊണ്ട്പോകുവാനായി ഒന്നും തന്നെയില്ല... അവൾ താഴേക്ക് ഇറങ്ങി ചെന്നപ്പോൾ സമയം 11.30 ഗംഗ..... നീയിത് എവിടേയ്ക്ക. ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു പോകുവാണ് അമ്മയും അച്ഛനും എന്നെ വിളിച്ചിരുന്നു. അവൾ ദീപികയേ നോക്കി കളവ് പറഞ്ഞു.. ങ്ങേ... എപ്പോ വിളിച്ചു. കുറച്ചു മുന്നേ... ആഹ് നല്ല കാര്യം, മാതാപിതാക്കളുടെ കൂടെ നിൽക്കുന്നതാണ് എപ്പോഴും നല്ലത് എന്തായാലും അച്ഛനും അമ്മയും വിളിച്ച് സ്ഥിതിക്ക് മോള് അവരുടെ അടുത്തേക്ക് ചെല്ല് എന്നിട്ട് ബാക്കി നിയമനടപടികൾ എങ്ങനെയാണെന്ന് വെച്ചാൽ അത് ചെയ്യൂ കേട്ടോ. ദീപികയുടെ അമ്മ വാത്സല്യത്തോടെ ഗംഗയെ നോക്കി പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ അവരെ നോക്കി ചെറുതായി ഒന്നു മന്ദഹസിച്ചു. ദീപിക ഞാനെന്നൽ ഇറങ്ങുവാണ് കേട്ടോടാ... നേരം വൈകി. ഗംഗ അവളോട് യാത്ര പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവളുടെ മറുപടി കേൾക്കാൻ നിൽക്കാതെ പെട്ടന്ന് ഇറങ്ങി പോയ്‌. എടാ.... ഞാൻ ടാക്സി വിളിക്കാം. വേണ്ടടി.. ഈ വാതിൽക്കൽ നിന്നാൽ ബസ് കിട്ടുല്ലോ.. പിന്നെന്താ.. അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് മുന്നോട്ട് നടന്നു. ആദ്യം കണ്ട ബസിൽ കയറി.. അത് വിശാലിന്റെ വീടിന്റെ അടുത്തു കൂടിയുള്ളതാണ്.. ഹമ്... അയാളെ ഒന്നുകൂടി നേരിൽ കാണണം. തന്റെ സർട്ടിഫിക്കറ്റ്സ് ഒക്കെ അവിടെയാണ്. പിന്നെ കുറച്ചു ഗോൾഡ് ഉണ്ട്.. അതും കൂടി എടുക്കണം. തന്റെ ഭാവിയിലേക്ക് അത്യാവശ്യമായിട്ട് വേണ്ടത് സർട്ടിഫിക്കറ്റ്സ് ആണെന്ന് അവൾ ഓർത്തു പക്ഷെ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നേരിട്ട് ചെല്ലാൻ ഒരു പേടി പോലെ. ഇനിയും ഉപദ്രവിച്ചാലോ.. അവൻ തന്നോട് ചെയ്ത നീചമായ പ്രവർത്തികൾ ഓർക്കുമ്പോൾ ഇരുകാലുകളിലും തരിപ്പ് പടരുന്നതായി അവൾക്ക് തോന്നി. ഫോൺ ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിൽ അരുണേട്ടനെ വിളിക്കാമായിരുന്നു,,, ഒരു സഹായം ചോദിച്ചാൽ ആ പാവം പാഞ്ഞെത്തും എന്നുള്ളത് 100% തനിക്ക് അറിയാം. ആലോചനയോടെ അവൾ സീറ്റിലേക്ക് ചാരി കിടന്നു. ഇടയ്ക്ക് എപ്പോളോ ഒരാൾ തന്റെ അരികിലായ് വന്നു ഇരിയ്ക്കുന്നതായി അറിഞ്ഞതും ഗംഗ കണ്ണു തുറന്നു. ഒരു വഷളൻ ചിരിയോടെ അയാൾ അവളെ നോക്കിയതും ഗംഗ അറപ്പോടെ മുഖം തിരിച്ചു. എന്നിട്ട് വിൻഡോ സീറ്റിലേക്ക് ചേർന്നിരുന്നു കൊണ്ട് ശ്വാസം എടുത്തു വലിച്ചു. അപ്പോളേക്കും അയാളും അവളോട് ചേർന്ന് വന്നു. ഗംഗ അയാളെ ഒന്നു നോക്കി. അയാൾ കുടിച്ചിട്ടുണ്ടോന്നു സംശയം.. എന്തൊക്കെയോ വല്ലാത്ത സ്മെല്ല്. ബസ് ഒരു സ്റ്റോപ്പിൽ നിറുത്തിയതും ഗംഗ എഴുന്നേറ്റു. എന്നിട്ട് അയാളോട് എഴുന്നേൽക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. പക്ഷെ ആ അപരിചിതൻ അവളെ ഗൗനിക്കാതെയിരുന്നു. എടൊ... തന്നോടല്ലേ മലയാളത്തിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞത് ഇത്തിരി എഴുന്നേറ്റ് അങ്ങോട്ട് മാറി നിൽക്കാന്.. എനിക്ക് ഇറങ്ങണം... അവൾ ശബ്ദമുയർത്തിയതും മറ്റു യാത്രക്കാരൊക്കെ തിരിഞ്ഞു നോക്കാൻ തുടങ്ങി. പെട്ടെന്ന് അയാൾ തന്റെ വലംകൈയെടുത്ത് മുന്നിലേക്ക് നീട്ടി.. എന്നിട്ട് ഗംഗയോടെ അതിലൂടെ ഇറങ്ങിക്കോളാൻ പറഞ്ഞു.. ബസ്സിൽ ഒരു ലേഡി കണ്ടക്ടർ ആണുള്ളത്. ആ സ്ത്രിയും അയാളുടെ അരികിലേക്ക് വന്നു. എന്താ എന്താ ഇവിടെ പ്രശ്നം... സർ ഇയാളോട് ഞാൻ ഒന്ന് എഴുന്നേൽക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ട് കേൾക്കുന്നില്ല എനിക്ക് അടുത്ത സ്റ്റോപ്പിൽ ഇറങ്ങണം.. ഹമ്... ചേട്ടാ ഒന്ന് എഴുന്നേറ്റ് വന്നേ.. ആ കുട്ടിക്ക് ഇറങ്ങാൻ അല്ലേ. കണ്ടക്ടർ പറഞ്ഞിട്ടും അയാൾക്ക് യാതൊരു കുലുക്കവുമില്ല.. ഇവിടെ സ്പേസ് ഉണ്ടല്ലോ ഇതിലൂടെ അങ്ങ് ഇറങ്ങട്ടെ. പറഞ്ഞത് തന്നെ അയാൾ വീണ്ടും ആവർത്തിച്ചു. പെട്ടന്ന് ആയിരുന്നു പിന്നിൽ നിന്നും ബലിഷ്ടമായ ഒരു കൈ നീണ്ടു വന്നിട്ട് അയാളുടെ ഷർട്ട്‌ ന്റെ കോളറിൽ കയറി പിടിച്ചത്. ഞൊടിയിടകൊണ്ട് അയാൾ പൊങ്ങിപ്പോയതും ഒരുവൻ അയാളുടെ കരണം നോക്കി ഒന്നു കൊടുത്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ആഹ്.... വീഴാൻ പോയവനെ പിടിച്ചു നേരെ നിറുത്തിയിട്ട് അയാൾ പിന്നെയും കൊടുത്തു. ഈ പെൺകുട്ടി എത്ര തവണ പറഞ്ഞു നിന്നോട് അല്പം ഒതുങ്ങികൊടുക്കാൻ, എന്നിട്ട് ന്താടാ കേൾക്കാഞ്ഞത്. അയാൾ അലറിയതും ബസിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാവരും ഞെട്ടി പ്പോയ് നീ ആരാടാ ഇത് ചോദിക്കാൻ എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ആ അപരിചിതൻ ശബ്ദമുയർത്തി. വീണ്ടും വീണ്ടും അവനിട്ടു കരണം നോക്കി കിട്ടുകയും ചെയ്തു. തുടരും നിങ്ങൾ തരുന്ന സപ്പോർട്ട്... ഒരായിരം നന്ദി... സ്നേഹത്തോടെ മിത്രവിന്ദ
📙 നോവൽ - ஸஸிண் வஒண @೨೦ 3೨0o 5 விுவிஸ 09|0) ஸஸிண் வஒண @೨೦ 3೨0o 5 விுவிஸ 09|0) - ShareChat