ഒന്നാം ഭാഗം ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mlRAgEj1?d=n&ui=v64j8rk&e1=cബൊമ്മലാട്ടം S2 ((EP02)) മെക്സിക്കോ സിറ്റി..!! ലോകത്തില്‍ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ ജനങ്ങള്‍ സ്പാനിഷ് സംസാരിക്കുന്ന ഒരേയൊരു രാജ്യമായ മെക്സിക്കോയുടെ തലസ്ഥാനം., അതാണ് മെക്സിക്കോ സിറ്റി. വളരെയേറെ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പ് അമേരിന്ത്യന്‍സ് ജനത വലിയ തോതില്‍ മെക്സിക്കോയുടെ പല ഭാഗത്തായി കുടിയേറിയിട്ടുണ്ട്. ആ കാലത്ത് സ്പാനിഷ് ജനത ഈ രാജ്യത്ത് ആധിപത്യം സ്ഥാപിച്ചിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ മെക്സിക്കോയില്‍ എല്ലായിടത്തും ഇംഗ്ലീഷും സ്പാനിഷും കലര്‍ന്ന ഭാഷയാണ് അധികമെങ്കിലും ചിലപ്പോഴെല്ലാം ഹിന്ദിയും മറാഠിയുമൊക്കെ ഇഴകലര്‍ന്നൊഴുകുന്നുണ്ട്. കുടിയേറി വന്ന ഇരു കൂട്ടരും വര്‍ഷങ്ങള്‍ മുന്നേ തുടങ്ങിയ യുദ്ധം ഇന്നും തുടരുന്നു. പോലീസ് ഡിപ്പാര്‍ട്ടുമെന്‍റിന് എന്നും തല വേദനകള്‍ സൃഷ്ടിക്കുന്ന ഗ്യാങുകള്‍ സധാ എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ പ്രശ്നങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കും. ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണെങ്കിലും അല്‍മാഡ സെന്‍ട്രലും സാന്‍റിയാഗോ ടെലോക്കയും നാഷണല്‍ മോണിമെന്‍റും സൗമായ മ്യൂസിയവും പോലെയുള്ള കുറേയേറെ വിനോദ സഞ്ചാര കേന്ദ്രങ്ങള്‍ മെക്സിക്കോ സിറ്റിയുടെ പ്രധാന ആകര്‍ഷങ്ങളാണ്. «»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«» ഹില്‍ട്ടന്‍ ഇന്‍റര്‍നാഷണല്‍ എയര്‍പോര്‍ട്ടില്‍ കരണും കുടുംബവും വന്നിറങ്ങി. കുസൃതിക്കാരിയായ ശിവാനിയെ എളിയിലിരുത്തി അശ്വിനി കരണിന്‍റെ കൈ മുറുകി പിടിച്ച് ഒപ്പം നടന്നു. അവള്‍ വലിയ ഉത്സാഹത്തിലാണ്. "നമ്മള്‍ ആരെയാണ് തേടുന്നത് കരണ്‍.?!" എയര്‍പോര്‍ട്ടിലെ തിരക്കുകളിൽ കണ്ണോടിക്കുന്ന കരണിനെ നോക്കി അശ്വിനി ചോദിച്ചതില്‍ 'അന്‍റോണിയോ' എന്ന് അവന്‍ മറുപടി കൊടുത്തു. അശ്വിനി നെറ്റി ചുളുക്കി. അത് മനസ്സിലാക്കിയെന്നോണം ദീര്‍ഘമായ ശ്വാസമെടുത്ത് കരണ്‍ തുടര്‍ന്നു : "മിയാമിയില്‍ വെച്ചുണ്ടായ ഒരു വെടിവെയ്പ്പില്‍ സാഹസികമായി എന്‍റെ ടീം രക്ഷിച്ചെടുത്ത മെക്സിക്കന്‍ യുവാവാണ് അന്‍റോണിയോ. അതിനു ശേഷം അന്‍റോണിയോയെ ഞാന്‍ ഇവിടേക്ക് കയറ്റി വിട്ടു. അവനാണ് ഇവിടെ നമ്മളെ സഹായിക്കുന്നത്. കാര്യങ്ങളെല്ലാം ഞാന്‍ അവനോട് ധരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്." അശ്വിനി തലയാട്ടി. കരണ്‍ തുടരുകയായിരുന്നു : "അശ്വിനി, നമ്മള്‍ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ആരാണെന്ന് അന്‍റോണിയോയ്ക്ക് മാത്രമേ അറിയൂ. അതായത് അന്‍റോണിയോ മാത്രമേ അതറിയാന്‍ പാടുകയുള്ളൂ എന്നര്‍ത്ഥം. എന്‍റെ ഹോള്‍ഡില്‍ ഞാന്‍ ചെയ്തു വെച്ച വ്യജ ഐഡന്‍റിറ്റിയിലാണ് ഇനി മുതല്‍ നമ്മള്‍ ഇവിടെ കഴിയേണ്ടത്. നമ്മള്‍ ഇന്ത്യാക്കാര്‍ തന്നെയാണ്. എന്നാല്‍ ഞാന്‍ സാമുവലും നീ റോസിയും നമ്മുടെ മകള്‍ ആഞ്ജലീനയുമാണെന്ന കാര്യം ഒരിക്കലും നീ മറന്നുപോകരുത്. ആരുടെ മുന്നിലും പതറരുത്. പ്രധാനമായും പോലീസ് ഓഫീസര്‍ പോലെയുള്ളവരുടെ മുന്നില്‍. എന്തെങ്കിലും പിഴവ് സംഭവിച്ചാല്‍ അതോടെ എല്ലാം തകരും. നമ്മള്‍ കഷ്ടപ്പെട്ടതൊക്കെ വെറുതേയാവും. നമ്മുടെ രാജ്യത്തിനു പോലും അത് വലിയ ക്ഷതവും അപമാനവും ആവും." കരണ്‍ പറഞ്ഞതിനെല്ലാം അനുകൂലമായി അശ്വിനി തലയാട്ടി. "ഇല്ല കരണ്‍., എന്‍റെ ഭാഗത്തു നിന്നും യാതൊരു പിഴവും സംഭവിക്കില്ലെന്ന് ഞാന്‍ ഉറപ്പു തരുന്നു." വളരെ താഴ്ന്ന നേര്‍ത്ത പുഞ്ചിരി മറുപടി കൊടുത്ത് കരണ്‍ വീണ്ടും മുന്നോട്ട് ചുവടുകള്‍ വച്ചു. എയര്‍പോര്‍ട്ടിന് വെളിയിലിറങ്ങിയതും ഇരുനിറമുള്ള യുവാവ് കരണിനടുത്തായി ഓടിയെത്തി. അശ്വിനി ആ യുവാവിനെ അടിമുടി ശ്രദ്ധിച്ചു. കരണിനോളം ഉയരമില്ലാത്ത രൂപം. എപ്പോഴും ചിരിക്കുന്ന മുഖഭാവം. പൂക്കള്‍ നിറഞ്ഞ പ്രിന്‍റഡ് ഷര്‍ട്ടും തൊപ്പിയും കഴുത്തിലണിഞ്ഞ വലിയ ചങ്ങല മാലയും വിനോദ സഞ്ചാരികളെ ആകര്‍ഷിക്കാനുള്ള വെച്ചുകെട്ടലായാണ് അവള്‍ക്ക് തോന്നിയത്. കരണിന്‍റെ മുന്നില്‍ സന്തോഷത്തോടെ യുവാവ് എന്തൊക്കെയോ സ്പാനിഷ് ഭാഷയില്‍ പറയുന്നു. അതിനെല്ലാം അതേ ഭാഷയില്‍ കരണ്‍ മറുപടി കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. "അശ്വിനി ഇതാണ് ഞാന്‍ പറഞ്ഞ അന്‍റോണിയോ." കരണ്‍ പരിചയപ്പെടുത്തിയതില്‍ അവള്‍ തലയാട്ടി. "ഹോളാ മാം..!!" ഉത്സാഹത്തോടെ അന്‍റോണിയോ കൈ നീട്ടിയതില്‍ അശ്വിനി മിഴിച്ചു നിന്നു. "നിന്നോട് ഹലോ പറഞ്ഞതാണ്." കരണ്‍ പരിഭാഷപ്പെടുത്തി. അശ്വിനി ഒന്നു ചിരിച്ചെന്നു വരുത്തി അന്‍റോണിയോയെ ഹസ്തദാനം ചെയ്തു. "ഊപ്സ്! സോറി മാം. വെല്‍ക്കം ടു മെക്സിക്കോ സിറ്റി.!" അന്‍റോണിയോ ശിവാനിയെ എടുക്കാന്‍ തുനിഞ്ഞതും അശ്വിനി ഭയത്തോടെ രണ്ടടി പിന്നോക്കം വച്ചു : "നോ.. നോ.. നോ.." അന്‍റോണിയോയുടെ കൈ അവള്‍ തട്ടി മാറ്റി. അശ്വിനിയുടെ വിചിത്രമായ പെരുമാറ്റം അത്ര രസിച്ചില്ലെങ്കിലും കരണ്‍ ശാന്തമായി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. "സോറി മാം.. കമോണ്‍..!" ട്രോളി ബാഗും വലിച്ച് മുന്നോട്ട് നടന്ന അന്‍റോണിയോയെ പിന്തുടര്‍ന്ന് കരണും അശ്വിനിയും ചുവടുകള്‍ വച്ചു. കാപിറ്റല്‍ ബാര്‍.! അമ്പത് വര്‍ഷത്തിലധികം പഴക്കമുള്ള ബഹു നില കെട്ടിടമാണ് കാപിറ്റല്‍ ബാര്‍. ഹൈവേയുടെ ഓരത്ത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന കാപിറ്റല്‍ ബാര്‍ സംസ്ഥാനത്തെ പല പ്രമുഖരും ഗ്യാങ് ലീഡറുമൊക്കെ വന്നു പോകുന്നയിടമാണ്. മദ്യത്തിന് പുറമേ നിയമ വിരുദ്ധമായി പല തരത്തിലുള്ള ഡ്രഗ്സും ഈ ബാറില്‍ വളരെ സുലഭമായി ലഭിക്കും. വിവിധതരത്തിലുള്ള ചൂതാട്ടങ്ങളും കാബറേ നൃത്തവും ആട്ടവും പാട്ടുമൊക്കെ ബാറിലെ പ്രധാന ആകര്‍ഷണമാണ്. മടിത്തട്ടിലെ പണത്തിന്‍റെ വലിപ്പമനുസരിച്ച് നിര്‍വൃതിയണയാന്‍ എന്തിനും തയ്യാറായ സുന്ദരികളായ വേശ്യകളേയും ലഭിക്കും. ഭീമമായ തുകകളുമായി കയറി ചൂതാട്ടത്തില്‍ തോറ്റ് നിരാശയോടെ ഇറങ്ങി പോകുന്നവരും തുച്ഛമായ പണവുമായി വന്ന് ഭീമമായ തുകയുമായി സന്തോഷത്തോടെ പോകുന്നവരുമൊക്കെ ഇവിടെ സ്ഥിര കാഴ്ചയാണ്. ചിലപ്പോഴോക്കെ ഗ്യാങ് തലവന്മാര്‍ തമ്മില്‍ കൊമ്പു കോര്‍ത്ത് അടിപിടി വെടിവെയ്പ്പുമൊക്കെ അരങ്ങേറാറുണ്ട്. എന്നാല്‍ കഴിഞ്ഞ രണ്ടാഴ്ചയായി കാപിറ്റല്‍ ബാറില്‍ യാതൊരുവിധ അടിപിടിയൊന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ല. മദ്യവും മദിരാക്ഷിയും മയക്കുമരുന്നും ചൂതാട്ടവും ഒരുപോലെ ആടിത്തിമിര്‍ക്കുന്ന കാപിറ്റല്‍ ബാറിന്‍റെ ഉടമയുടെ പേര് കോബ എന്നാണ്. ഡിക്സന്‍ കോബ.! ഗ്ലാസിലെ അവസാന വോഡ്കയും വലിച്ചു കുടിച്ചിറക്കി സാമുവല്‍ എന്ന അമ്പതുകാരന്‍ തടിയന്‍ ഒച്ചയിട്ടു : "ഈ സിറ്റി മാത്രമല്ല, ഈ രാജ്യം മുഴുവനും നമ്മള്‍ സ്പാനിഷുകാരുടെ മാത്രം സ്വന്തമാണ്. അങ്ങനെയുള്ള ഇവിടെയാണ് ഒരു വരത്തന്‍ തെണ്ടി രാജാവിനെ പോലെ കഴിയുന്നത്." "ആരുടെ കാര്യമാണ് താന്‍ പറയുന്നത്?!" കൂട്ടുകാരന്‍ ചരസ് സംശയിച്ചതിന് സാമുവല്‍ പുച്ഛമായി ചുണ്ടു കോട്ടി : "വേറാരാ?! അവന്‍.. കോബ.. ഡിക്സന്‍ കോബ..! ത്ഫൂ.!!" "ആഹ.! നന്നായിട്ടുണ്ട്...!!!" മറ്റൊരു ടേബിളിലിരിക്കുന്ന യുവാവ് കൈയ്യടിച്ച് സാമുവലിന്‍റെ നേര്‍ക്ക് പരിഹാസത്തോടെ നടന്നടുത്തു. "കോബ പടുത്തുയര്‍ത്തിയ ഈ കോട്ടയില്‍ വന്ന് നിങ്ങള്‍ അയാളെ തന്നെ തെറി പറയുന്നോ?!" "അല്ലാതെ പിന്നെ.! അവനൊക്കെ വെറും വരത്തന്‍ തെണ്ടിയാണ്. പണ്ടെങ്ങോ മെക്സിക്കോയില്‍ കുടിയേറിയ ഇന്ത്യന്‍സിന്‍റെ പരമ്പര. ഇവിടെ അവനല്ല. നമ്മളാണ് രാജാവാകേണ്ടത്." സാമുവലിന്‍റെ മുഖം ചുവന്നു വലിഞ്ഞു. "ശരിയാണ്.. കോബയുടെ പപ്പ ഇന്ത്യന്‍ രക്തമാണ്. എങ്കിലും അദ്ധേഹം കുഞ്ഞുനാള്‍ മുതലേ ഈ മെക്സിക്കോയിലുണ്ട്. ഇവിടെയുള്ള സ്പാനിഷ് യുവതിയെ വിവാഹം കഴിച്ചതിലുണ്ടായതാണ് കോബ. അങ്ങനെയെങ്കില്‍ കോബ വരുത്തനല്ല., ഇവിടുത്തുകാരനാണ്." "നീയൊക്കെ അവന്‍റെ ഭാഗമേ നില്‍ക്കൂ. നീയും അവനെ പോലെ ബ്ലഡി ഇന്ത്യന്‍സാണ്. ആര്‍ക്കറിയാം നിന്‍റെയൊക്കെ തന്ത ഒന്നാണോ അതോ.." സാമുവല്‍ പറഞ്ഞു തീര്‍ക്കുന്നതിന് മുന്നേ യുവാവിന്‍റെ ബലിഷ്ടമായ മുഷ്ടി അയാളുടെ കീഴ്ത്താടിയില്‍ ശക്തമായി പതിഞ്ഞു. പിന്നെയവിടെ നടന്നത് തീ പാറുന്ന അടിയാണ്. ചില സ്ത്രീകള്‍ അലമുറയിട്ട് കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ഓടിയിറങ്ങുമ്പോള്‍ മറ്റു ചില സ്ത്രീകള്‍ അത് കണ്ടു രസിച്ചു. കരണും അശ്വിനിയും മെക്സിക്കോ സിറ്റിയുടെ ഭംഗി ആസ്വദിച്ച് കാറിലിരിന്നു സഞ്ചരിക്കവേ അന്‍റോണിയോ പെട്രോള്‍ സ്റ്റേഷനില്‍ വണ്ടി കയറ്റിയൊതുക്കി. അപ്പോഴാണ് ആ കാഴ്ച കരണും ശ്രദ്ധിച്ചത്. കുറച്ചു മാറി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന കെട്ടിടത്തില്‍ എന്തൊക്കെയോ നിലവിളികളും കരച്ചിലുമൊക്കെ കേള്‍ക്കുന്നു. കെട്ടിടത്തില്‍ സ്ഥാപിച്ച ബോര്‍ഡ് കരണ്‍ ഒന്നു വായിച്ചു : "കാപിറ്റല്‍ ബാര്‍.!" എന്താണ് അവിടെ സംഭവിക്കുന്നതെന്നറിയാന്‍ ഒരു നിമിഷം കരണിന്‍റെ മനസ്സ് തിടുക്കം കൂട്ടി. വെളിയില്‍ നിന്ന് കാറിലേക്ക് ഡീസൽ നിറയ്ക്കുകയായിരുന്ന അന്‍റോണിയോ കരണിന്‍റെ നോട്ടവും ചലനവും മനസ്സിലാക്കി അടുത്തേക്ക് വന്നു. "സര്‍., ഇതൊക്കെ നമ്മള്‍ കണ്ടില്ലെന്നു നടിക്കണം. ഇടയ്ക്ക് വന്നു പോകുന്ന അതിഥി മാത്രമാണ് ഇത്തരം അനര്‍ത്ഥങ്ങള്‍. ഇങ്ങനെയുള്ള സാഹചര്യങ്ങളില്‍ എപ്പോഴും സര്‍ സംയമനം പാലിക്കണം." അന്‍റോണിയോ അതെല്ലാം പറയുമ്പോഴും കരണിന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ കാപിറ്റല്‍ ബാറില്‍ നിന്നും അശേഷം ചലിച്ചില്ല. "നോ...നോ...ചെയ്യരുത്....ചെയ്യരുത്.." തടിയനായ സാമുവല്‍ വെളിയില്‍ അലച്ചു വീഴുന്ന രംഗം. തൊട്ടു പുറകേ കൈയ്യില്‍ തോക്കേന്തി ഒരു യുവാവെത്തി ക്രൂരമായി ചിരിക്കുന്നു. റോഡില്‍ കിടക്കുന്ന സാമുവല്‍ തന്‍റെ വലിയ ശരീരം താങ്ങി ഇഴയുന്ന മുറയ്ക്ക് യുവാവിനെ നോക്കി കൈ നീട്ടി കെഞ്ചുകയും യാചിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. വല്ലാത്തതരം അരിശത്തോടെ ആ യുവാവ് സാമുവലിന്‍റെ നേര്‍ക്ക് മുന്നു തവണ വെടിയുതിര്‍ത്തു. ഠേ.! ഠേ.! ഠേ.! തല്‍ക്ഷണം ജീവന്‍ വെടിഞ്ഞ് സാമുവല്‍ നിശ്ചലമായി. കാറിലിരുന്ന അശ്വിനി ഉള്ളാന്തി കിടുങ്ങിപ്പോയി.! റോഡില്‍ അരങ്ങേറിയ ആ രംഗം കരണിനെ ശരിക്കും കോപപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു. അവന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ പരമാവധി വിടര്‍ന്നു. അവയില്‍ തീപ്പൊരി പാറി. മുഷ്ടി ബലമായി ചുരുട്ടി. പുറത്തിറങ്ങാന്‍ കാര്‍ ഡോറില്‍ കരണ്‍ പിടിത്തമിട്ടതും അശ്വിനി ആ കൈയ്യില്‍ ബലമായി പിടിത്തമിട്ടു. "പ്ലീസ് കരണ്‍...പോകരുത്...നിങ്ങള്‍ ഇറങ്ങരുത്.." അവള്‍ കരഞ്ഞു തുടങ്ങി. സാമുവലിനെ വെടിവച്ച് പുകച്ചു കളഞ്ഞ യുവാവ് കരണും കുടുംബവും സഞ്ചരിച്ച അന്‍റോണിയയുടെ കാറിലേക്കൊന്നു നോക്കി. അതിനകത്തിരിക്കുന്ന കരണിന്‍റെ നോട്ടം താങ്ങാനാവാതെ അവന്‍ മുഖം പൊത്തി. ഏതാനും സെക്കന്‍റുകള്‍ക്ക് ശേഷം മറച്ചു പിടിച്ച കൈ നീക്കി യുവാവ് ഒരിക്കല്‍ കൂടി കരണിനെ നോക്കി. വല്ലാത്ത തീക്ഷ്ണമായ ആ കണ്ണുകള്‍ അവന് പുതിയ അനുഭവമായിരുന്നു. "എന്താടാ ഇങ്ങനെ തുറിച്ചു നോക്കുന്നേ. അധികം വിളച്ചിലെടുത്താല്‍ ഇതുകൊണ്ട് നിന്നെ തീര്‍ത്ത് കളയും." യുവാവ് തന്‍റെ ഗണ്‍ നീട്ടി ഭയപ്പെടുത്തുന്നത് കണ്ട് കരണിന് ആദ്യം പുച്ഛമാണ് തോന്നിയത്. അവനറിയില്ലല്ലോ കാറിനകത്തിരിക്കുന്നവന്‍റെ വലിപ്പം. അപ്പോഴും അശ്വിനി നിര്‍ത്താതെ യാചിക്കുകയായിരുന്നു : "പ്ലീസ് കരണ്‍., എന്നെയോര്‍ത്ത് നമ്മുടെ കുഞ്ഞിനെയോര്‍ത്ത് കരണ്‍ പുറത്തിറങ്ങരുത്." യുവാവില്‍ നിന്നും കരണിന്‍റെ നോട്ടം പിന്‍വലിക്കാന്‍ അവന്‍റെ ഷര്‍ട്ടിലും കഴുത്തിലും പിടിച്ചു വലിച്ച് അശ്വിനി യാചിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. വേഗത്തില്‍ ഡീസല്‍ ടാങ്ക് നിറച്ച് അന്‍റോണിയോ കാര്‍ സ്റ്റാര്‍ട്ട് ചെയ്ത് മുന്നോട്ട് പോയപ്പോള്‍ മാത്രമാണ് അശ്വിനിയുടെ ശ്വാസം നേരെയായത്. "ദൈവമേ., ഇതെന്തൊരു പരീക്ഷണമാണ്." മുഖം പൊത്തി വിതുമ്പുന്ന അശ്വിനിയുടെ മുടിയിഴകളില്‍ കരണ്‍ വിരലോടിച്ചു. "സോറി അശ്വിനി., ഇത്തരം രംഗങ്ങള്‍ എന്നെ വല്ലാതെ ഹര്‍ട്ട് ചെയ്യും. അതാ ഞാൻ.." അശ്വിനി തന്‍റെ കണ്ണീര് തുടച്ചു. "ഞാന്‍ പറഞ്ഞതല്ലേ., കരണ്‍ എനിക്ക് വാക്ക് തന്നതല്ലേ. എന്നിട്ടും..." തന്‍റെ പ്രിയയെ അവന്‍ മാറോടണച്ചു. "ഒരായിരം തവണ ഞാന്‍ ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നു. ഞാന്‍ എടുത്തുചാടി ഒന്നിനും മുതിരില്ല. നീയാണേ നമ്മുടെ കുഞ്ഞാണേ സത്യം." അപ്പോഴും അവള്‍ തേങ്ങുകയായിരുന്നു. ഇരുവരുടേയും സംഭാഷണവും അശ്വിനിയുടെ ഭയവുമൊക്കെ കണ്ട അന്‍റോണിയോ തനിക്കറിയാവുന്ന മുറി ഇംഗ്ലീഷില്‍ അശ്വിനിയെ സമാധാനിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു : "മാം ഭയപ്പെടാനായി ഒന്നുമില്ല. മെക്സിക്കോ സിറ്റി ഇപ്പോള്‍ പഴയതുപോലെയല്ല. ശാന്തമാണ്. ആ ശാന്തതയില്‍ അപൂര്‍വ്വമായി ചിലപ്പോഴൊക്കെ വരുന്ന ഇടിമിന്നലാണ് ഇപ്പോള്‍ കണ്ടതുപോലെയുള്ള രംഗം." കരണ്‍ ചെറുതായി പുഞ്ചിരിച്ചു. അശ്വിനി നിവര്‍ന്നിരുന്നു. "ചുമ്മാ അറിയാന്‍ വേണ്ടി ചോദിക്കുകയാണ് അന്‍റോണിയോ. വെടിവെച്ചവനും വെടി കൊണ്ടയാളും തമ്മില്‍ എന്തായിരിക്കാം പ്രശ്നം? ആരാണ് ഇവര്‍?!" കരണിന്റെ സംശയം. "ഓ അതോ.?!" അന്‍റോണിയോ മുറി ഇംഗ്ലീഷില്‍ തുടര്‍ന്നു. അശ്വിനിയും കാതോര്‍ത്തു. "സര്‍., കുറേയേറെ വര്‍ഷങ്ങള്‍ മുമ്പ് അമേരിക്കയിലുണ്ടായിരുന്ന ഇന്ത്യന്‍സ് ഈ രാജ്യത്തിന്‍റെ പല ഭാഗത്തായി കുടികയറിയിട്ടുണ്ട്. ഇവരെ അമേരിന്ത്യന്‍സ് എന്നാണ് പൊതുവേ പറയപ്പെടുന്നത്. ഈ അമേരിന്ത്യന്‍സ് ഇവിടേക്ക് വരുന്നതിന് ഏതാനും വര്‍ഷങ്ങള്‍ മുമ്പേ സ്പെയിനിലെ ഒരുപാട് ആളുകള്‍ ഈ രാജ്യത്ത് അങ്ങിങ്ങായി കുടിയേറി ആധിപത്യം സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ആദ്യമൊക്കെ വളരെ സൗഹൃദപരമായും ശാന്തമായും പോയിക്കോണ്ടിരുന്ന ഇരു കൂട്ടരിലും പതിയെ സാത്താന്‍ പൊട്ടി മുളച്ചു തുടങ്ങി. ചില കാര്യങ്ങളില്‍ അഭിപ്രായ ഭിന്നതയായിരുന്നു ആദ്യമൊക്കെ. അത് പിന്നീട് കൈയ്യേറ്റത്തിലേക്ക് മാറി. പോകെ പോകെ ഇരു കൂട്ടരും വലിയ ശത്രുക്കളായി മാറുകയും എപ്പോഴും കോലാഹലവും അടിപിടിയുമൊക്കെ അരങ്ങേറുകയും ചെയ്തു. ഒരുപാട് പേര്‍ രണ്ട് കൂട്ടരിലും മരിച്ചു വീണു. അന്ന് തുടങ്ങിയ അടി ഇപ്പോഴും തുടര്‍ന്നു പോകുന്നു. എന്നാലും പണ്ടത്തെ അത്രയും തമ്മിലടികള്‍ ഇന്നില്ല. കുറേയൊക്കെ ഒതുങ്ങി." "ഓ.. അങ്ങനെയാണല്ലേ.!" കരണ്‍ തലയാട്ടി. "അതെ സര്‍.. ആ വെടിയേറ്റു വീണ തടിയനെ എനിക്കറിയാം. ഇവിടെയുള്ള ഒരു ഗ്യാങ്ങിന്‍റെ നേതാവാണ്." "അപ്പോള്‍ വെടിവെച്ചവനോ?!" "അയാളെ എനിക്ക് അത്ര പരിചയമില്ല. എന്‍റെ ഊഹം ശരിയാണെങ്കില്‍ പണ്ട് കാരണവന്മാര്‍ ഉണ്ടാക്കിയ ശത്രുതയുടെ ബാക്കി ഇവര്‍ രണ്ടു പേരും തീര്‍ത്തതാവാം." "എന്നുവച്ചാല്‍??!" "കാരണം. മരിച്ചു വീണ തടിയന്‍ സ്പാനിഷ് വംശത്തില്‍ ഉള്ളവനാണ്. വെടിയുതിര്‍ത്തവന്‍ ചിലപ്പോള്‍ അമേരിന്ത്യന്‍സ് വംശത്തില്‍ ഉള്ളവനായിരിക്കാം. രണ്ടുപേരും എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ പറഞ്ഞ് തര്‍ക്കം മൂത്തിട്ടുണ്ടാവും." ഉം.. കരണ്‍ ഒന്നു മൂളി. "ഇപ്പോള്‍ നമ്മള്‍ കണ്ട ആ കെട്ടിടം എല്ലാത്തരം ഡ്രഗ്സും ലഭിക്കുന്ന സിറ്റിയിലെ ഏക ബാര്‍ ആണ്. അതിന്‍റെ ഉടമസ്ഥന്‍ ഒരു അമേരിന്ത്യനും. അയാള്‍ ഇവിടെ വലിയൊരു പുള്ളി തന്നെയാണ്. മെക്സിക്കന്‍ സിറ്റിയിലെ പല ഗ്യാങ്ങുകളുടെയും നേതാവ്. ഇവിടെ മാത്രമല്ല., പുറം രാജ്യങ്ങളില്‍ പോലും വലിയ ഹോള്‍ഡുള്ള വ്യക്തി." "ആരണയാള്‍?! എന്താണയാളുടെ പേര്??" അന്‍റോണിയോ ഒന്നു ചിരിച്ചെന്നു വരുത്തി. "കോബ.. ഡിക്സന്‍ കോബ.. അതാണയാള്‍." "ഡിക്സന്‍ കോബ..!" റോഡ് നിരത്തില്‍ കണ്ണോടിച്ച് കരണിന്‍റെ ചുണ്ടുകള്‍ മന്ത്രിക്കുമ്പോള്‍ ആ കാറ്റില്‍ മുടിയിഴകള്‍ നൃത്തമാടി. കുഞ്ഞു ശിവാനിയെ ഒന്നു നോക്കി. അശ്വിനിയുടെ തോളില്‍ ഒന്നുമറിയാതെ അപ്പോഴും അവള്‍ നല്ല മയക്കത്തിലായിരുന്നു. ((തുടരും)) കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰🥰🥰 #📙 നോവൽ #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #🧟 പ്രേതകഥകൾ!