#📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ ## തുടർകഥ ഭാഗം 119. ##. ഹോസ്പിറ്റലിലിലെ കോറിഡോറിലൂടെ അതിവേഗം മുന്നോട്ട് നടക്കവേ ഒപ്പമുള്ള ജനീറ്റയോട് ഇൻസ്‌പെക്ടർ മീനു കാര്യങ്ങൾ വിവരിച്ചു.... അവർ നടന്നെത്തിയത് ഡോക്ടറുടെ റൂമിനു മുന്നിൽ... അകത്തുനിന്ന് പുറത്തേക്ക് വരുകയായിരുന്നു ഡോക്ടർ.. മോർണിംഗ് ഡോക്ടർ.... മോർണിംഗ്.... അമിതയ്ക്ക് എങ്ങനുണ്ട്....? കുഴപ്പമില്ല ബുള്ളറ്റ് കൈവെള്ളയിൽ കയറി പുറത്തേക്ക് പോയി. അത് ഭാഗ്യമായി.... പക്ഷേ ബ്ലഡ് ഒരുപാട് നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.. പരിക്ക് ഗുരുതരമല്ല. രണ്ട് ദിവസം റസ്റ്റ്‌ വേണം.... പിന്നെ മാഡം... മുന്നോട്ട് നടന്ന ഡോക്ടർ ഒരു നിമിഷം നിന്നു... മീനുവിനോടായി പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു... ഈ പോലീസുകാരെ പാറാവ് നിർത്തേണ്ട ആവശ്യം ഉണ്ടോ... ഇതൊരു പ്രൈവറ്റ് ഹോസ്പിറ്റൽ ആണ്. എനിക്കു മുകളിലുള്ളവരോട് ഇതിന് ഉത്തരം പറയേണ്ടി വരും... Ok ok ഡോക്ടർ എനിക്കു മനസ്സിലായി. പക്ഷേ എനിക്കും പരിമിതികൾ ഉണ്ട്. പ്രമാദമായ ഒരു കേസിലെ മുഘ്യ സാക്ഷി ആണ് അമിത... കേസ് ചാർജ് ചെയ്തു അത് കൊണ്ട് ഇവിടെ പെട്ടെന്ന് എത്തിച്ചതാണ് ഒരു കാര്യം ചെയ്യാം ഞാൻ മഫ്തിൽ പോലീസിനെ നിർത്താം. ഡിസ്ചാർജ് ആകും വരെ... Ok മാഡം. അത് നന്നായിരിക്കും... Ok പിന്നെ കാണാം എനിക്കു റൗണ്ട്സിന് സമയം ആയി... ഡോക്ടർ നടന്നു നീങ്ങി... മീൻവിന് എങ്ങനെ മനസ്സിലായി അമിത ഉമയെ ആക്രമിക്കുമെന്ന്....? ഞാൻ എപ്പോഴും അമിതയെ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. അവളുടെ നീക്കങ്ങൾ പഠിച്ചു... പിന്നെ മുകുന്ദൻ എന്നോട് അവളുടെ രീതികൾ പറഞ്ഞിരുന്നു. അത് ഉപകാരപ്പെട്ടു... ഞൊടിയിടയിലാണ് സംസാരത്തിനിടയിൽ അമിത തോക്ക് കയ്യിലെടുത്തു ഉമയെ വെടിവെക്കാൻ തുണിഞ്ഞത്. ആ വേഗത എന്നെ പോലും അത്ഭുതപ്പെടുത്തി.. അതിലും വേഗത്തിൽ അവൾക്ക് നേരേ നിരയൊഴിക്കാൻ കഴിഞ്ഞതിനാൽ ഉമയുടെ ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു... (തുടരും )