#📙 നോവൽ ദിവസം ലഞ്ച് കഴിച്ചിട്ട് ക്ലാസ്സിൽ ഇരിക്കുവായിരുന്നു നന്ദ "നാളെ മുത്തശ്ശിടെ പിറന്നാളിന് നീ വരുവോ നന്ദേ....?" ജീവൻ ആയിരുന്നു അത് ചോദിച്ചത്. ആരോഹിയും അവനുടുക്കൽ തന്നെ ഉണ്ട് ക്ലാസ്സ്‌ റൂമിലിരുന്ന് ഏതോ വർക്ക്‌ ചെയ്യുമായിരുന്നു നന്ദ അപ്പോൾ എല്ലാ വർഷവും അംബികയുടെ പിറന്നാളിന് ബന്ധുക്കൾ എല്ലാവരും അമ്പലപ്പാട്ട് ഒത്തു കൂടും... അന്നേ ദിവസത്തേക്കുള്ള ഡാൻസും പാട്ടും അങ്ങനയുള്ള പരിപാടികൾ എല്ലാം ഓർഗാനൈസ് ചെയ്യുന്നത് നന്ദയും ആരോഹിയും ചേർന്നായിരുന്നു.... ആ ഓർമ്മകളിൽ പോലും നന്തയൊന്ന് വിറ കൊണ്ടു. "ഞാൻ.... ഞാൻ വരും.... ഞാൻ മുത്തശ്ശിക്ക് വാക് കൊടുത്തതാണ്..... ഞാൻ പിറന്നാളിന് വരുമെന്ന്...." അന്ന് കോളേജ് കഴിഞ്ഞ് നന്ദ നേരെ ഹോസ്റ്റലിലേക്ക് പോയി... അത്യാവശ്യം വേണ്ട സാധനങ്ങൾ ഒക്കെ ഒരു ബാഗിലേക്ക് നിറച്ചു. ശേഷം ബസിനു തന്നെയാണ് വീട്ടിലേക്ക് പോയത്. അമ്പലപ്പട്ടെ ഓരോ മുറികളും ഓരോരോ ബന്ധുക്കൾ കയ്യേറി.... അവൾ മുൻപ് ഉപയോഗിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന മുറിയിലും ഏതൊക്കെയോ അമ്മായിമാരുടെ സാധനങ്ങൾ നിറഞ്ഞു... ഒടുക്കം നിവർത്തിയില്ലാതെ അവൾ അഗ്നിയുടെ റൂമിലേക്ക് തന്നെ നടന്നു. ബാഗ് ഒരു മൂലക്ക് വെച്ച് കാബോർഡിൽ നിന്ന് ഒരു ദവാണിയെടുത്തു കുളിക്കാൻ കയറി... ഓറഞ്ച് ബ്ലൗസും അതിനു ചേർന്ന ഓറഞ്ച് പാവാടയും ഡാർക്ക്‌ മെറൂൺ നിറത്തിലുള്ള ഷാളും.... മുൻപ് ഇത് പോലൊരെണ്ണം അവൾക്ക് ഇല്ലാതിരുന്നത് ആ സമയം കൊണ്ട് നന്ദ ഓർത്തെടുത്തു... ചിലപ്പോൾ ഭാമ വാങ്ങിയയത്കും എന്ന് അവൾ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു. കുളിച്ചിറങ്ങി തല മുടിയെല്ലാം ഒരു വശത്തുടി മുന്നിലേക്ക് ഇട്ട് തോർത്തി കൊണ്ട് നിൽക്കുമ്പോഴായിരുന്നു അഗ്നിയ റൂമിലേക്ക് വന്നത്. അവൻ വന്നെന്ന് മനസ്സിലായതും നന്ദ ബാൽകാണിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി നിന്നു.... അവൻ കുളിക്കാൻ കയറിയെന്ന് ഉറപ്പായതും അവൾ താഴേക്ക് നടന്നു അവിടെ ബന്ധുക്കൾ ഓരോരുത്തരും വട്ടം കൂടിയിരുന്നു എന്തൊക്കെയോ സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്... നന്ദ ഹോസ്റ്റലിൽ നിന്നു പഠിക്കുന്നത് ബന്ധുക്കൾക്ക് ആർക്കും തന്നെ അത്ര പിടിച്ചിട്ടില്ല... അതിനെ ചൊല്ലി കുത്തി കുത്തിയുള്ള സംസാരങ്ങളിൽ നിന്നെല്ലാം ഒരു പരിധി വരെയെങ്കിലും അവളെ രക്ഷിച്ചത് ഭാമയാണ്..... അവർ അവൾക്കൊപ്പം തന്നെ നിന്നു... "അല്ലാ.... വിവാഹം കഴിഞ്ഞിട്ട് കുറച്ചായില്ലേ...?? നന്ദക്ക് ഇതുവരെ വിശേഷം ഒന്നും ആയില്ലേ...." ഏതോ അമ്മായി വകയാണ് ആ ചോദ്യം നാവ് വിലങ്ങിയത് പോലെ നിന്നു പോയി ആ നിമിഷം നന്ദ... അവളുടെ നോട്ടം നേരെ ചെന്നു നിന്നത് പടികൾ ഇറങ്ങി വരുന്ന അഗ്നി ദേവിന്റെ മുഖത്തേക്കാണ്... അവന്റെ മുഖത്തൊരു കള്ള ചിരി ഉണ്ടോ... നന്ദ അഗ്നിയെ സൂക്ഷിച്ചോന്ന് നോക്കി. അവൻ വന്ന് നിന്ന് നന്തയെ തോളിലൂടെ കൈയിട്ടു അവനോട് ചേർത്തു പിടിച്ചു.... അവൾക്കൊരു വിറയൽ അനുഭവപ്പെട്ടു.... "ഞങ്ങൾക്കിപ്പോ ഉടനെ കുട്ടികൾ ഒന്നും വേണ്ടന്നാണ്.... അമ്മായിക്ക് കൂടുതലായി എന്തേലും അറിയാനുണ്ടോ....??" ഇല്ലെന്ന അർത്ഥത്തിൽ അവർ ചുമൽ കൂച്ചി... "നന്ദ ഒന്നിങ്ങു വന്നേ...." അഗ്നി നന്ദയുടെ കൈയും പിടിച്ച് ആ നേരം കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് നടന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അഗ്നി നന്ദയുടെ കൈയും പിടിച്ച് ആ നേരം കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് നടന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. കാറിനടുത്തു എത്തിയതും അവനാ കൈ വിട്ടു.... "മുത്തശ്ശിക്ക് ഗിഫ്റ്റ് വാങ്ങണ്ടേ....??" അഗ്നിയ ചോദ്യം ചോദിച്ചത് നന്തയെ നോക്കി കൊണ്ടായിരുന്നു,... "ഞാൻ വാങ്ങി...." നന്ദ അവന് മറുപടിയും നൽകി "എങ്കിൽ എന്റെ കൂടെ വാ... വന്ന് നല്ലൊരു ഗിഫ്റ്റ് സെലക്ട്‌ ചെയ്തു താ...." പിടിച്ച പിടിയാലേ അവൻ അവളെയും കാറിൽ കയറ്റി നേരെ പോയത് ഒരു ജ്വലറിയിലേക്കാണ്. മുത്തശ്ശിക്ക് വേണ്ടി അവർ ഒരു മാല വാങ്ങി.... നന്ദയുടെ നോട്ടം ഇടക്കിടെ പിങ്ക് സ്റ്റോൺ പതിപ്പിച്ചൊരു ചെറിയ ലൊക്കേറ്റലേക്ക് നീളുന്നത് ഒരു കണ്ണാലെ അഗ്നി കണ്ടിരുന്നു.... "നന്ദക് എന്തേലും വേണോ....??" "വേണ്ട....എല്ലാം വാങ്ങി കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ വീട്ടിൽ പോകാം." അവർ ഇരുവരും തിരികെ മടങ്ങി എത്തുമ്പോൾ ഓരോരുത്തരായി ഇരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയായിരുന്നു. ആ കൂടെ അവരും ചെന്നിരുന്നു കഴിച്ചു. അഗ്നി താഴെ എല്ലാവരോടും സംസാരിച്ചു കുറെ നേരം അവിടെ ചിലവഴിച്ച ശേഷമാണു മുകളിലേക്ക് ചെന്നത്... ആ നേരം കൊണ്ട് തന്നെ കട്ടിലിന്റെ ഒരു സൈഡിൽ നന്ദ ഉറക്കം പിടിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവൻ അൽപ്പം നേരം അവളെയൊന്ന് നോക്കി നിന്നു... ശേഷം ഫ്രഷ് ആയി വന്നു കിടന്നു... രാത്രിയുടെ ഏതോ യാമത്തിൽ വയറിൽ അനുഭവപ്പെട്ട ഇളം തണുപ്പ് അറിഞ്ഞു കൊണ്ടാണ് നന്ദ മിഴികൾ വലിച്ചു തുറന്നത്..... അഗ്നിയുടെ കൈക്കുള്ളിൽ ആയിരുന്നു താൻ ഇത്രയും സമയം എന്നത് അവളിൽ വല്ലാത്തൊരു ജാള്യത പടർത്തി.... കാറ്റിനു പോലും കടക്കാൻ കഴിയാത്തത്ര ഇറുക്കത്തിൽ അവൻ അവളെ പുണർന്നു. ഒപ്പം ഇന്നോളം തോന്നാത്ത തരത്തിലൊരു സുരക്ഷിതത്വം അവൾക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു.... ചെറുതായി അവളുടെ അധരങ്ങൾ വിടർന്നു... അൽപ്പം നേരത്തിനു ശേഷം അവനിൽ നിന്ന് അടർന്നു മാറാൻ നന്ദ ശ്രമിച്ചതും അഗ്നിയുടെ കൈകൾ കൂടുതൽ ശക്തിയോടെ അവളുടെ വയറിൽ അമർന്നു..... അനങ്ങാൻ കഴിയാതെ ശ്വാസം പിടിച്ചു കിടന്നു പോയി നന്ദ ഒരു നിമിഷം. അവന്റെ കൈ വിടുവിക്കാനുള്ള അവസാന ശ്രമം എന്നത് പോലെ നന്ദ അഗ്നിയുടെ കൈക്കുള്ളിൽ കിടന്നു കുതറി... "അടങ്ങി കിടക്ക് നന്ദേ...." അത് പറയുമ്പോൾ അഗ്നിയുടെ ചൂട് ശ്വാസം നന്ദയുടെ കഴുത്തിൽ പതിഞ്ഞു.... അവൾ ആ നിമിഷം കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു കളഞ്ഞു... "ദേവേട്ടാ....കൈ... കൈ മറ്റുവോ...." നന്നേ അടഞ്ഞു പോയിരുന്നു നന്ദയുടെ സ്വരം... വയറിൽ നിന്ന് അവന്റെ കൈകൾ അതിനും മുകളിലേക്ക് അരിച്ചു കയറിയതും ശ്വാസം വിലങ്ങിയത് പോലെ കിടന്നു പോയി നന്ദ.... "ശ്വാസം എടുക്ക് നന്ദേ...." വീണ്ടും അഗ്നിയുടെ വശ്യമായ സ്വരം..... "ദേവേട്ടാ.... പ്ലീസ്..." അഗ്നിയുടെ കൈകൾ അയഞ്ഞു.... ഭിത്തിക്ക് അഭിമുഖം ആയി കിടന്നവളെ ഞൊടിയിടയിൽ അവൻ തിരിച്ചു അവന് നേരെ കിടത്തി.... നന്ദക്ക് എന്തേലും പറയാൻ കഴിയുന്നതിനു മുൻപേ തന്നെ ബ്ലൗസിനു പുറത്തുകൂടി വെളിവായ മാറിലേക്ക് അവന്റെ മുഖം അമർന്നു..... ഏതോ ഒരു ഉൾപ്രേരണയിൽ നന്ദയുടെ കൈകൾ അവൾ പോലും അറിയാതെ അഗ്നിയെ പൊതിഞ്ഞു... തുടരും