അഞ്ജനം വിശാലം
[Episode 3: വീടിനടിയിലെ രഹസ്യം]
“നിന്റെ വീട്ടിന്റെ അടിയിൽ...”
അച്ഛന്റെ വാക്കുകൾ അർജുന്റെ മനസ്സിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും മുഴങ്ങി.
“അവിടെ അമ്മയുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞത് സത്യമാണോ?”
രാഘവൻ മറുപടി പറയാതെ ക്ഷേത്രത്തിന് പുറത്തേക്ക് നോക്കി.
“ഇപ്പോൾ വീട്ടിലേക്ക് പോകണം.”
അർജുൻ ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല. പക്ഷേ അവന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു തീരുമാനം ഉറപ്പിച്ചിരുന്നു.
ഇന്ന് എന്ത് സംഭവിച്ചാലും, സത്യം കണ്ടെത്തണം.
രാത്രിയോടെ അവർ വീട്ടിലെത്തി.
അമ്മയുടെ മുറി വർഷങ്ങളായി പൂട്ടിയിട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. അർജുൻ ചെറുപ്പത്തിലായിരുന്നപ്പോൾ അമ്മയെ കാണാതായതിനു ശേഷം ആ മുറി ആരും തുറന്നിരുന്നില്ല.
രാഘവൻ മുറിയുടെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അർജുൻ ചോദിച്ചു:
“ഇതാണോ ആ രഹസ്യം?”
രാഘവൻ പതുക്കെ താക്കോൽ എടുത്തു.
വാതിൽ തുറന്നു.
അകത്ത് പൊടിപിടിച്ച പഴയ സാധനങ്ങൾ മാത്രം.
പക്ഷേ മുറിയുടെ ചുമരിൽ ഒരു ചിത്രം ഉണ്ടായിരുന്നു.
അർജുൻ അതിനരികിലേക്ക് നടന്നു.
ചിത്രത്തിൽ അവന്റെ അമ്മയായിരുന്നു.
അമ്മയുടെ കയ്യിൽ അതേ വെള്ളി ലോക്കറ്റ്.
“ഇത് എനിക്ക് അവിടെ കിട്ടി?”
രാഘവൻ ഞെട്ടി.
“നിനക്ക് അത് എങ്ങനെ കിട്ടി?”
അർജുൻ ലോക്കറ്റ് പുറത്തെടുത്തു.
“ക്ഷേത്രത്തിൽ വെച്ച്...”
രാഘവൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
അപ്പോഴാണ് ലോക്കറ്റിൽ നിന്ന് ചെറിയൊരു പ്രകാശം പുറത്തുവന്നത്.
ചുമരിലെ ഒരു ഭാഗത്ത് ചുവന്ന അടയാളം തെളിഞ്ഞു.
ക്ലിക്ക്!
ചുമരിന്റെ ഒരു ഭാഗം പതുക്കെ തുറന്നു.
അതിനുപിന്നിൽ താഴേക്ക് പോകുന്ന ഒരു രഹസ്യപടിക്കൽ.
അർജുൻ അച്ഛനെ നോക്കി.
“ഇതെന്താണ്?”
രാഘവൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു:
“നിന്റെ അമ്മയെ ഞാൻ അവസാനമായി കണ്ടത്... ഈ വഴിയിലൂടെയാണ്.”
അർജുൻ ഒന്നും ആലോചിക്കാതെ പടികൾ ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങി.
“അർജുൻ, നിൽക്ക്!”
പക്ഷേ അവൻ കേട്ടില്ല.
താഴെ എത്തിയപ്പോൾ ഒരു വലിയ കല്ലുവാതിൽ.
വാതിലിൽ ഒരേയൊരു വാക്ക്:
രുദ്രാഗ്നി
അർജുൻ കൈ വാതിലിൽ വെച്ചു.
പെട്ടെന്ന് വാതിൽ ചൂടായി.
അകത്തുനിന്ന് ഒരു സ്ത്രീയുടെ ശബ്ദം കേട്ടു—
“അർജുൻ...”
അവൻ ഞെട്ടി.
“അമ്മ...?”
വാതിൽ പതുക്കെ തുറന്നു.
അകത്ത് ഇരുട്ടായിരുന്നു.
പക്ഷേ ആ ഇരുട്ടിന്റെ അറ്റത്ത് ഒരു സ്ത്രീയുടെ നിഴൽ കാണാമായിരുന്നു.
അവൾ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞു.
അർജുന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.
“അമ്മ...”
അവൾ ഒരു വാക്ക് മാത്രം പറഞ്ഞു:
“നീ ഇവിടെ വരരുതായിരുന്നു.”
അപ്പോഴേക്കും പിന്നിൽ നിന്ന് ഒരു വലിയ ശബ്ദം.
വാതിൽ അടഞ്ഞു.
അർജുൻ തിരിഞ്ഞുനോക്കി.
വീരനും കറുത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ച ആളുകളും അവിടെ നിന്നിരുന്നു.
വീരൻ ചിരിച്ചു.
“ഇനി യഥാർത്ഥതുടങ്ങുകയാണ്.”
തുടരും...
#കഥ #കഥ #📔 കഥ
അഞ്ജനം വിശാലം[Episode 3: വീടിനടിയിലെ രഹസ്യം] “നിന്റെ വീട്ടിന്റെ അടിയിൽ...” അച്ഛന്റെ വാക്കുകൾ അർജുന്റെ മനസ്സിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും മുഴങ്ങി. “അവിടെ അമ്മയുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞത് സത്യമാണോ?” രാഘവൻ മറുപടി പറയാതെ ക്ഷേത്രത്തിന് പുറത്തേക്ക് നോക്കി. “ഇപ്പോൾ വീട്ടിലേക്ക് പോകണം.” അർജുൻ ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല. പക്ഷേ അവന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു തീരുമാനം ഉറപ്പിച്ചിരുന്നു. ഇന്ന് എന്ത് സംഭവിച്ചാലും, സത്യം കണ്ടെത്തണം. രാത്രിയോടെ അവർ വീട്ടിലെത്തി. അമ്മയുടെ മുറി വർഷങ്ങളായി പൂട്ടിയിട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. അർജുൻ ചെറുപ്പത്തിലായിരുന്നപ്പോൾ അമ്മയെ കാണാതായതിനു ശേഷം ആ മുറി ആരും തുറന്നിരുന്നില്ല. രാഘവൻ മുറിയുടെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അർജുൻ ചോദിച്ചു: “ഇതാണോ ആ രഹസ്യം?” രാഘവൻ പതുക്കെ താക്കോൽ എടുത്തു. വാതിൽ തുറന്നു. അകത്ത് പൊടിപിടിച്ച പഴയ സാധനങ്ങൾ മാത്രം. പക്ഷേ മുറിയുടെ ചുമരിൽ ഒരു ചിത്രം ഉണ്ടായിരുന്നു. അർജുൻ അതിനരികിലേക്ക് നടന്നു. ചിത്രത്തിൽ അവന്റെ അമ്മയായിരുന്നു. അമ്മയുടെ കയ്യിൽ അതേ വെള്ളി ലോക്കറ്റ്. “ഇത് എനിക്ക് അവിടെ കിട്ടി?” രാഘവൻ ഞെട്ടി. “നിനക്ക് അത് എങ്ങനെ കിട്ടി?” അർജുൻ ലോക്കറ്റ് പുറത്തെടുത്തു. “ക്ഷേത്രത്തിൽ വെച്ച്...” രാഘവൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അപ്പോഴാണ് ലോക്കറ്റിൽ നിന്ന് ചെറിയൊരു പ്രകാശം പുറത്തുവന്നത്. ചുമരിലെ ഒരു ഭാഗത്ത് ചുവന്ന അടയാളം തെളിഞ്ഞു. ക്ലിക്ക്! ചുമരിന്റെ ഒരു ഭാഗം പതുക്കെ തുറന്നു. അതിനുപിന്നിൽ താഴേക്ക് പോകുന്ന ഒരു രഹസ്യപടിക്കൽ. അർജുൻ അച്ഛനെ നോക്കി. “ഇതെന്താണ്?” രാഘവൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു: “നിന്റെ അമ്മയെ ഞാൻ അവസാനമായി കണ്ടത്... ഈ വഴിയിലൂടെയാണ്.” അർജുൻ ഒന്നും ആലോചിക്കാതെ പടികൾ ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങി. “അർജുൻ, നിൽക്ക്!” പക്ഷേ അവൻ കേട്ടില്ല. താഴെ എത്തിയപ്പോൾ ഒരു വലിയ കല്ലുവാതിൽ. വാതിലിൽ ഒരേയൊരു വാക്ക്: രുദ്രാഗ്നി അർജുൻ കൈ വാതിലിൽ വെച്ചു. പെട്ടെന്ന് വാതിൽ ചൂടായി. അകത്തുനിന്ന് ഒരു സ്ത്രീയുടെ ശബ്ദം കേട്ടു— “അർജുൻ...” അവൻ ഞെട്ടി. “അമ്മ...?” വാതിൽ പതുക്കെ തുറന്നു. അകത്ത് ഇരുട്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ ആ ഇരുട്ടിന്റെ അറ്റത്ത് ഒരു സ്ത്രീയുടെ നിഴൽ കാണാമായിരുന്നു. അവൾ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞു. അർജുന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. “അമ്മ...” അവൾ ഒരു വാക്ക് മാത്രം പറഞ്ഞു: “നീ ഇവിടെ വരരുതായിരുന്നു.” അപ്പോഴേക്കും പിന്നിൽ നിന്ന് ഒരു വലിയ ശബ്ദം. വാതിൽ അടഞ്ഞു. അർജുൻ തിരിഞ്ഞുനോക്കി. വീരനും കറുത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ച ആളുകളും അവിടെ നിന്നിരുന്നു. വീരൻ ചിരിച്ചു. “ഇനി യഥാർത്ഥതുടങ്ങുകയാണ്.” തുടരും... #കഥ #കഥ #📔 കഥ