ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mke5ZOp?d=n&ui=v64j8rk&e1=cകാത്തിരുന്ന നിക്കാഹ് ഭാഗം..19 ---------------- റസിയ റൂമിലേക്ക് കയറി അകത്ത് നിന്നും ലോക്കിട്ടു... ഒഹ്.. നീയെത്തിയോ.? " ഹാ...പിന്നേ.... ഞാനിവിടെ നിന്റെ കൂടെ കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്നത് കൊണ്ട് തനിക്ക് വിരോധം ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ..? " അവനത് പറഞ്ഞതും റസിയ ഒന്നുകൂടെ അവനെ നോക്കി.. 'എനിക്കെന്ത് വിരോധം സന്തോഷമേ ഒള്ളു..' മ്മ്...' എങ്കിൽ പിന്നേ നാളെ കാണാം.. ഗുഡ് നൈറ്റ്‌...' ഇയാളെ എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നില്ലല്ലോ ഇട്ട് കളിപ്പിക്കുന്നതിലും ഇല്ലേ... ഒരു പരിധി... ദുബായ് റൂമിൽ ഉള്ള അബുക്ക മിനിഞ്ഞാന്ന് വിളിച്ച് ഒരുപാട് സംസാരിച്ച കൂട്ടത്തിൽ പറഞ്ഞുവല്ലോ... ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു അവനെ ഞങ്ങൾ നാട്ടിലേക്ക് വിടുന്നുണ്ട്. ബാക്കിയിനി നിന്റെ കൈകളിലാണ് എന്ന്. ഇങ്ങനെ.. ഒന്നും പറയാതെ ബെഡിലേക്ക് വീണുറങ്ങുന്നവനെ ഞാനിനി എന്തോന്ന് ശെരിയാക്കാനാ.. മ്മ്ഹ്... നോക്കട്ടെ.. എന്നിട്ടും മാറാൻ ഉള്ള ഭാവം ഇല്ലേൽ നസീറ പറഞ്ഞ പോലെ ഞാൻ എന്റെ പണിനോക്കി പോവും... ഉറപ്പ്... സുബൈറിനെ നോക്കി മുറുമുറുത്തുകൊണ്ട് അവൾ പുതപെടുത്ത് വിരിച്ചുകൊണ്ട് തറയിൽ കിടന്നു... പ്രധിഷേധമെന്നോണം. അങ്ങിനെ ഓരോ ദിവസവും പ്രതീക്ഷയോടെ അവൾ കാത്തിരുന്നു.. ഒരു ദിവസം പോലും അവൻ അവളോട് ചോദിച്ചില്ല നീ എന്താ തറയിൽ കിടക്കുന്നത് എന്ന്.. അതവളിൽ വല്ലാത്ത വിഷമം സൃഷ്ടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.. എങ്കിലും എന്നത്തെയും പോലെ....അവൾ കാത്തിരുന്നു... അവൻ അവളുടേതാകുന്ന.. നിമിഷത്തിന് വേണ്ടി...അങ്ങിനെ ദിവസങ്ങൾ കടന്ന് പോയികൊണ്ടിരുന്നു. അതിനിടയിൽ നസിയയുംകരീമും ആയുള്ള വിവാഹവും കഴിഞ്ഞു...വളരെ ആഘോഷമായി കൊണ്ട് തന്നെ. റസിയയുടെ പ്രതീക്ഷികകളല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടു തുടങ്ങി.. ഓരോ ദിവസവും അവൾ ഉരുകി കൊണ്ടിരുന്നു.. കല്ലിയാണം കഴിഞ്ഞ് രണ്ട് മൂന്ന് മാസങ്ങൾ കഴിയുന്നത് വരെ നസിയക്ക് സ്വഭാവത്തിനൊന്നും വലിയ മാറ്റം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.. പതിയെ... പതിയെ... അവൾ മാറാൻ തുടങ്ങി. റസിയ അങ്ങോട്ട് ചെല്ലുന്നതേ അവൾക്കിഷ്ട്ടമില്ലതായി. കാര്യം മറ്റൊന്നും അല്ല അവളുടെ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാ അറിയുന്നത് അവൾക്കാണല്ലോ.. അത് കരീമും വീട്ടുകാരും അറിയുമോ..അറിഞ്ഞാൽ അവളുടെ ബന്ധം തകരുമോ... കരീമിന്റെ സ്നേഹത്തിൽ വിള്ളൽ വീഴുമോ എന്നുള്ള ഭയം അവളെ അലട്ടി കൊണ്ടിരുന്നു.. ഹാ.. സുഖവും,സൗകര്യം എല്ലാം കൂടുമ്പോൾ ചിലർ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആകുമായിരിക്കും. റസിയ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു... സുബൈറിന്റെ പെരുമാറ്റവും, നസിയയുടെ പെട്ടന്നുള്ള സ്വഭാവ മാറ്റവും എല്ലാം അവളുടെ മനസ്സിന് താങ്ങാവുന്നതിലും അപ്പുറം ആയിരുന്നു. സങ്കടങ്ങൾ എല്ലാം പറഞ്ഞിരുന്നത് കൂട്ടുകാരി നസീറയോടായിരുന്നു. സുബൈർ വന്നതിൽ പിന്നെ അവളെ കണ്ടിട്ടും ഇല്ലാ. കളിയില്ല,ചിരിയില്ല.. ആരോടും ഒന്നും മിണ്ടാതെ..ഒരു മൂലയിൽ അവൾ ഒതുങ്ങി കൂടി.. 'സൈനു... സൈനു...' എന്താ..ആയിഷുമ്മോ.. എന്തിനാ..ഇങ്ങനെ അലറി വിളിക്കുന്നത്..? " 'റസിയ മോളെ ഇവിടെ ഒന്നും കാണുന്നില്ല..' 'അവൾക്ക് എന്തൊക്കെയോ വിഷമം ഉണ്ട്.പഴയ റസിയയെ അല്ല ഇപ്പൊ.' 'അവൾ മുകളിൽ അവരുടെ റൂമിൽ കാണും നിങ്ങളോരോന്ന് പറഞ് എന്നെ പേടിപ്പിക്കല്ലി... സുബൈറിനെ വിളിച്ച് ചോദിച്ചോ... അവളവിടെ ഉണ്ടോന്ന്..' 'ഇല്ലാ... അവനാ ഇപ്പൊ എന്നോട് മോളെ എവിടെ എന്ന് ചോദിച്ചത്.' അവർ എല്ലാവരും ഓടിനടന്ന് എല്ലായിടത്തും നോക്കി.... എവിടെയും റസിയയെ കണ്ടില്ല.. പടച്ചോനെ..എന്റെ മോൾ എവിടെപ്പോയി.. സൈനുത്ത കരയാൻ തുടങ്ങി. 'ഒന്ന് പതുക്കെ കരയിഉമ്മ നാട്ടുക്കാർ ഓടിവരും.' 'ഒന്നുപോടാ...അവിടുന്ന് എവിടേലും പോയി ഒന്ന് അനേഷിക്കടാ... ചെല്ല്...' 'നിങ്ങളിങ്ങനെ കരയാൻ ഒന്നുല്ല..അവൾ ഇവിടെ അടുത്ത് എവിടേലും പോയതാവും...' 'ഉമ്മ...ആരോ.. വന്നിട്ടുണ്ട് ബെല്ലെടിക്കുന്നു. ചിലപ്പോ..അവളാകും.. ഞാൻ പോയിനോക്കട്ടെ അവളാണേൽ രണ്ട് വർത്താനം പറഞ്ഞിട്ടു തന്നെ കാര്യം..' സുബൈർ വേഗത്തിൽ ചെന്ന് വാതിൽ തുറന്നു.. അവർക്കറിയാത്ത ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ ആയിരുന്നു അത്... ആരാ...? മനസ്സിലായില്ല...' 'ഇവിടുത്തെ മോളാണന്ന് തോന്നുന്നു... ഞങ്ങളെ വീട്ടിൽ ഉണ്ട്..' 'നിങ്ങൾ..ആരാ.. അത് ആദ്യം പറ.' സുബൈർ ദേഷ്യത്തോടെ ചോദിച്ചു. 'ഞാൻ..മയമാലി ഹാജിയുടെ കോർട്ടേസിൽ പുതുതായി വന്ന താമസക്കാരനാ... എന്റെ ഭാര്യയാ പറഞ്ഞത് ഇവിടുത്തെ കുട്ടിയാണന്ന്..' 'അവൾ... ആ.. കുട്ടിയെ... നേരത്തെ കണ്ടിട്ടുണ്ടെന്ന്...' 'അവളെന്തിനാ..അവിടെ വന്നിരിക്കുന്നത്... ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ പറ അവളോട്...' 'അതിന്.. ഇക്കാ... അതൊന്നും...മിണ്ടുന്നില്ല... നിങ്ങൾ എന്റെ കൂടെ..വാ.. അപ്പോഴേ..അറിയൂ..' സുബൈറും സൈനുമ്മയും അവരുടെ കൂടെ പോയി. മുടിയെല്ലാം അഴിച്ചിട്ട് കണ്ണുരുട്ടി എല്ലാവരെയും നോക്കുകയാണ് റസിയ എന്തോ..കണ്ട് ഭയന്ന് പോലെ..ബാക്കിലോട്ട് നീങ്ങിയിരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുമുണ്ട്.. റസി.... മോളെ എന്ത് പറ്റി...നിനക്ക്.? " അവളുടെ കൈ ചോദിച്ചുകൊണ്ട് സൈനുത്ത കരയുകയാണ്.. അവൾ അവരെ നോക്കുന്നത് പോലുമില്ല.. അനങ്ങാതെ ഇരിക്കുകയാണ് അവൾ അവളുടെ കൈരണ്ടും കൂട്ടിപിടിച്ചുകൊണ്ടു കണ്ണുരുട്ടി നോക്കുകയാണ്.. അവരാരും എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും അവൾ അവിടെ നിന്നും എണീക്കാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല.. സുബൈർ വേഗം അവരുടെ കാറും കൊണ്ട് വന്ന്..അവളെയും കൊണ്ട് ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് വിട്ടു.. ഡോക്ടർ അവളെ പരിശോധിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. 'എന്താ..ഡോക്ടർ എന്താ..അവൾക്ക് പറ്റിയത്.. 'സുബൈർ വിഷമത്തോടെ ചോദിച്ചു... അവളിപ്പോ.. വല്ലാത്തൊരു മാനസികാവസ്ഥയിലാണ്. ചിലരുടെ മനസ്സിന് അഘാതമായി മുറിവേൽക്കുമ്പോൾ' അല്ലങ്കിൽ പെട്ടന്നുണ്ടാകുന്ന ഷോക്കിൽ'..എല്ലാം സംഭവിച്ചു പോകുന്ന ഒരവസ്ഥയാണിത്. വിഷാദത്തിന്റെ മൂർദ്ധന്യാവസ്ഥയിലാണ് അവളിപ്പോ..ഉള്ളത്.. ചെറിയ,ചെറിയ സൂചനകൾ ഉണ്ടായിക്കാണും.. ഇതിന് മുൻപ് പക്ഷെ നിങ്ങളാരും അത് ശ്രദ്ധിച്ചു കാണില്ല.. നമുക്ക് ഒരു പ്രശ്നം വരുമ്പോ ചേർത്ത് പിടിക്കാൻ ആളില്ലാതെ വരുമ്പോഴാണ് ഇത്തരം അവസ്ഥകളിലേക്ക് ഇവർ ചെന്നെത്തുന്നത്.. ഇതിന്റെ മരുന്ന് ശെരിക്കും സ്നേഹമാണ്. അവരെ നമ്മോടൊപ്പം സ്നേഹത്തോടെ കേൾക്കാൻ ശ്രമിക്കണം അവൾ ഒറ്റക്കല്ല കൂട്ടിനു സ്നേഹ നിധികളായ നിങ്ങളൊക്കെ ഉണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് ബോധ്പ്പെടണം.. പക്ഷെ ഒരു കാരണവും ഇല്ലാതെ പെട്ടെന്നൊരാൾ ഈ അവസ്ഥയിൽ എത്തില്ല.. അതിനർത്ഥം.. അവൾ മറ്റാരെയും അറിയിക്കാതെ എത്രയോ വേദന സ്വയം തിന്നു കഴിഞ്ഞു... ഇനി ആ വേദന താങ്ങാനുള്ള കഴിവ് മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും ഒരുപോലെ നഷ്ടപ്പെട്ടു..കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു... ഡോക്ടർ.. ഇനി എന്താ ചെയ്യാ...അസുഖം മാറില്ലേ..? " വീട്ടിൽ എങ്ങിനെയാ നിങ്ങൾ രണ്ട് പേരും പരസ്പരം എല്ലാം തുറന്നു പറയാറില്ലേ... അതോ..ഒന്നും ആരോടും തുറന്ന് പറയാതെ എല്ലാം ഉള്ളിൽ ഒതുകുന്ന ആളാണോ..? " 'അത്... പിന്നെ...' 'എന്താ... നിങ്ങൾക്കൊന്നും പറയാൻ ഇല്ലേ.. നിങ്ങൾ തമ്മിൽ ഒന്നും സംസാരിക്കാറില്ലെ.. അവളുടെ സങ്കടങ്ങൾ കേൾക്കാറില്ലേ... അവളെ ആശ്വാസിപ്പിക്കാറില്ലേ..' അതോ.. കുറ്റങ്ങൾ മാത്രം നോക്കി പഴിചാരുന്നവനാണോ..? " അവൻ.. ഡോക്ടറുടെ മുന്നിൽ ഇരുന്ന് പൊട്ടികരഞ്ഞു... ഇനിയിങ്ങനെ ഇരുന്ന് കരിഞ്ഞിട്ടന്താ.. പേടിക്കണ്ട..ഒരാഴ്ച ഇവിടെ കിടത്തി ചികിൽസിക്കണം. മെഡിസിൻ കൊടുത്ത് നോക്കാം. മാറ്റം വരും. സുബൈറിന്റെ തോളിൽ തട്ടിക്കൊണ്ട് ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു. 'ഡോക്ടർ അവൾക്ക് ഞങളുടെ വീട്ടിൽ ഒരു കുറവും വരുത്തിയിട്ടില്ല. സ്വന്തം മോളായിട്ടു തന്നെയാണ് ഞങ്ങളവളെ നോക്കിയിരുന്നതും, സ്നേഹിച്ചിരുന്നതും. എന്നിട്ടും അവൾക്കിങ്ങനെ ഒരവസ്ഥ എങ്ങിനെ വന്നു...' നിങ്ങൾ എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും,അവളുടെ മനസ്സിന്...താങ്ങാൻ കഴിയാത്ത എന്തോ..ഒരു വിഷമം അവൾക്ക് ഉണ്ടായിടുണ്ട്.. അല്ലാതെ ഇങ്ങനെ വരാൻ സാധ്യത ഇല്ല.. ഡോക്ടറുടെ സംസാരം കേട്ടപ്പോൾ കോയഹാജിയും സൈനുത്തയും സുബൈറിനെ നോക്കി.. അവർ ഡോക്ടർ റൂമിന് വെളിയിലിറങ്ങി.. സൈനുത്ത കസേരയിൽ ഇരുന്ന് തേങ്ങികൊണ്ടിരുന്നു.. 'നീ.. ഇങ്ങനെ ഇവിടെ ഇരുന്ന് മോങ്ങാതെ നിന്റെ മോനോട് പോയി ചോദിക്ക്...ആ.. കുട്ടിയുടെ ഇപ്പോഴത്തെ..ഈ.. അവസ്ഥക്ക് കാരണം നിന്റെ മോൻ തന്നെയാകും...ഒരു സംശയവും വേണ്ട...' 'അവൻ ആകെ തളർന്നിരിക്ക.. അതിനിടയിൽ.. ഓരോന്ന് പറഞ്ഞവന്റെ മനസ്സ് വേദനിപ്പിക്കാതെ.. സമാധാനം കൊടുക്കേണ്ട സമയത്ത് കുറ്റപ്പെടുത്താൻ നോക്കുകയല്ല.. വേണ്ടത്..' 'ഇത്രയൊക്കെ സംഭവിച്ചിട്ടും നിനക്കൊന്നും മനസ്സിക്കുന്നില്ലേൽ എന്റെ അടുത്തുന്ന് എണീറ്റ് പോവാ നിനക്ക് നല്ലത്. ഹോസ്പിറ്റൽ ആണ് എന്നൊന്നും ഞാൻ നോക്കൂല ഒന്നും തരും ഞാൻ ഹംക്കേ..' വിവരങ്ങൾ അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ഹംസക്കയും ആമിനുമ്മയും ഓടി വന്നു. 'എവിടെ.. എന്റെ മോൾ അവൾക്ക് എന്താ പറ്റിയത്...' "വരി... ഇങ്ങോട്ടിരിക്കി അവൾക്കൊന്നുല്ല.. സമാധാനയിട്ടിരിക്കി ' അവിടെ ഒഴിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന കസേരയിലേക്ക് ഹംസക്കയേ പിടിച്ചിരുത്തി കോയഹാജി... 'എനിക്കെന്റെ മോളെ കാണണം...' ഉപ്പ... വാ ഞാൻ കാണിച്ചുതരാം സുബൈർ അവർ രണ്ട് പേരെയും കൊണ്ട് അവൾ കിടക്കുന്ന റൂമിലോട്ട് കൊണ്ട് പോയി... ഉണർത്തണ്ട അവൾ നല്ല മയക്കത്തിലാ സിസ്റ്റർ വന്ന് പറഞ്ഞു. ആമിനുമ്മ അവൾക്കരികിൽ സ്റ്റൂൾ ഇട്ടിരുന്നു...എന്നിട്ട് പതുക്കെ തലയിൽ തലോടികൊണ്ടിരുന്നു. അത് കണ്ടപ്പോൾ സുബൈറിന്റെ മനസ്സ് വിങ്ങി പൊട്ടി..ആദ്യമായി അവൾക്ക് വേണ്ടി അവന്റെ കണ്ണിൽ നിന്നും നീരുറവ പൊടിഞ്ഞു.. റബ്ബേ... ഞാൻ കാരണം ആണ് അവൾക്കിങ്ങനെ ഒരവസ്ഥ വന്നതെന്ന് എല്ലാവരും അറിഞ്ഞാൽ. എനിക്ക് ഓർക്കാൻ കൂടി വെയ്യ... പടച്ചവനെ അവളെ പഴയത് പോലെ എനിക്ക് തിരിച്ചു തരണേ...അവളെ എനിക്ക് വേണം.. 🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁 ഡോക്ടർ റസിയ മയക്കത്തിൽ നിന്നും ഉണർന്നിട്ടുണ്ട്.. ദാ...വരുന്നു.. എനിക്ക് അവളോട് അൽപം സംസാരിക്കാൻ പറ്റുമോ എന്ന് ഞാൻ നോക്കട്ടെ...' റബ്ബേ... അവളിനി ഡോക്ടറോട് എല്ലാം തുറന്ന് പറയുമോ ഞങ്ങൾ ഇത് വരെ ഭാര്യ ഭർത്താക്കന്മാരായി ജീവിച്ചിട്ടെ..ഇല്ലന്ന് പറഞാൽ അവളുടെ ഉപ്പ..ഉമ്മാ... എന്റെ ഉപ്പ.. ഉമ്മാ..അവരോടൊക്കെ ഞാൻ എന്ത് സമാധാനം പറയും... എല്ലാം കുഴഞ് മറിഞ്ഞല്ലോ..ദൈവമേ.. സുബൈറിന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.. (തുടരും.... കണ്ണൂർകാരൻ 🌹🌹🌹🌹 #📙 നോവൽ #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ