एका गावात आर्यन नावाचा मुलगा राहत होता. त्याच्या मनात सतत विचार चालू असायचे — “मी चुकीचं करीन का?”, “लोक काय म्हणतील?”, “उद्या काय होईल?” इतके विचार की त्याला रात्री झोपही लागत नव्हती. एके दिवशी तो गावाच्या बाहेर असलेल्या जुन्या झाडाखाली बसलेल्या एका म्हाताऱ्या माणसाकडे गेला. आर्यन म्हणाला, “माझ्या मनातले विचार थांबत नाहीत. मी काय करू?” म्हातारा हसला आणि त्याला दोन ग्लास दिले. एका ग्लासात स्वच्छ पाणी होते, दुसऱ्यात माती मिसळलेली होती. तो म्हणाला, “हा मातीचा ग्लास हलवत राहा.” आर्यनने हलवला. पाणी अजून गढूळ झाले. मग म्हातारा म्हणाला, “आता तो खाली ठेव आणि काही वेळ शांत बस.” दहा मिनिटांनी आर्यनने पाहिले — माती खाली बसली होती आणि पाणी पुन्हा स्वच्छ दिसत होते. म्हातारा म्हणाला, “तुझे विचारही असेच आहेत. तू त्यांच्याशी सतत भांडत राहशील, त्यांना थांबवायचा प्रयत्न करशील, तर ते अजून वाढतील. पण जर तू थोडा शांत बसलास, खोल श्वास घेतलास, आणि विचारांना जाऊ दिलंस, तर मन आपोआप शांत होईल.” त्या दिवसापासून आर्यन जेव्हा खूप विचार करायचा, तेव्हा तो फक्त डोळे बंद करून ५ मिनिटे शांत बसायचा, हळू हळू श्वास घ्यायचा. आणि त्याला समजलं — विचार थांबवायचे नसतात, त्यांना शांत होऊ द्यायचं असतं. #🆒वर्ड आर्ट