Soulmates Part 7 പടിക്കെട്ടുകൾക്ക് താഴെ ഭൂമി വീണുകിടക്കുമ്പോൾ, ഒരു നിമിഷം ലോകം നിശ്ചലമായതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. അവൾ വേദന അറിഞ്ഞില്ല. അവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂട്ടിയത് മുകിലിന്റെ സാമീപ്യമായിരുന്നു. താര അവളെ താങ്ങി എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. അവളുടെ വെള്ളചുരിദാറിൽ അഴുക്ക് പറ്റിയിരുന്നു.  ഭൂമിക്ക് വലതു കാൽ താഴെ വെച്ചതെ ഓർമ്മയുള്ളൂ...വേദന കൊണ്ട് കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ച ഭൂമിയെ മുകിൽ മെല്ലെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. അവന്റെ കൈകൾക്ക് അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാനുള്ള മാന്ത്രികശക്തിയുണ്ടെന്ന് അവൾ അറിഞ്ഞു. "ഭൂമി...  " അവന്റെ ശബ്ദത്തിലെ ആവലാതി അവളിൽ വല്ലാത്തൊരു വിങ്ങലുണ്ടാക്കി. ആ വിളിയിൽ ഒളിഞ്ഞിരുന്ന കരുതൽ വെറുമൊരു സൗഹൃദമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് മുകിലിന്റെ ഉള്ളിൽ അവളോട് തോന്നിയ അടക്കാനാവാത്ത പ്രണയത്തിന്റെ പ്രതിഫലനമായിരുന്നു. അവന്റെ ആകുലതയും, അവളോടുള്ള പ്രത്യേക കരുതലും താര മൗനമായി നോക്കി നിന്നു. അവന്റെ കൈകൾ തന്റെ ശരീരത്തിൽ സ്പർശിക്കുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന വിറയൽ ഒളിപ്പിക്കാൻ ഭൂമി പാടുപെട്ടു. "എനിക്ക് കുഴപ്പമില്ല, ഞാൻ നടക്കാം..." എന്ന് അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞെങ്കിലും അവന്റെ കണ്ണുകളിലെ സ്നേഹം അവളെ നിശബ്ദയാക്കി. ആ വേദനയേക്കാൾ അവളെ ഭയപ്പെടുത്തിയത് മുകിലിന്റെ കരുതൽ ആയിരുന്നു. ഒരു നിമിഷം പോലും വൈകാതെ, മുകിൽ അവളെ ഒരു കുഞ്ഞിനെയെന്ന പോലെ താങ്ങി എടുത്തു. മുകിലിന്റെ ഭാഗത്തു നിന്ന് ഇങ്ങനെയൊരു നീക്കം അവർ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. അവൻ കാറിന്റെ ലോക്ക് തുറന്നപ്പോൾ താര കോ ഡ്രൈവർ സീറ്റിന്റെ ഡോർ തുറന്നു കൊടുത്തു. അവളെ കാറിന്റെ  ഫ്രണ്ട് സീറ്റിൽ ഇരുത്തി അവൻ സീറ്റ്‌ ബെൽറ്റ്‌ ഇട്ട് കൊടുത്തു.  "ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോവാം" "ഞാൻ വണ്ടിയെടുത്ത് പിറകെ വരാം. നിങ്ങൾ പൊക്കോ." താര തിരിയാൻ നിന്നതും ഭൂമി അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു. "വണ്ടി പിന്നെ വന്നെടുക്കാം. നീ കൂടെ വാ..." അവൾ ദയനീയമായി വിളിച്ചു. "എന്നാ വണ്ടി ഇവിടിരുന്നോട്ടെ. താനും കേറിക്കോ " മുകിൽ ബാക്കിലെ ഡോർ താരക്കായി തുറന്നു കൊടുത്തു. താര സീറ്റിൽ കയറിയിരുന്ന് ഭൂമിയെ നോക്കി. അവൾക്ക് മുകിലിന്റെ നോട്ടങ്ങളെ നേരിടാൻ കഴിയാതെ തല കുനിച്ചിരിക്കുകയാണ്. അവൻ ഹോസ്പിറ്റൽ ലക്ഷ്യമാക്കി കാർ മുന്നോട്ടെടുത്തു. "ഇപ്പഴും നല്ല വേദന ഉണ്ടോ?" "ഉം " മുകിലിന്റെ ചോദ്യത്തിന് ഭൂമി ഒന്ന് മൂളുക മാത്രം ചെയ്തു. അവന്റെ ഓരോ നോട്ടത്തിലും വാക്കുകളിലും താൻ അലിഞ്ഞുപോകുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു. പുറമെ ഗൗരവം നടിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴും, തന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പും നെറ്റിയിൽ പൊടിയുന്ന വിയർപ്പും അവൾ ഒളിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ, കണ്ണാടിയിലെന്നപോലെ അവളുടെ ഓരോ ഭാവമാറ്റവും പുറത്തേക്ക് പ്രകടമാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒട്ടും വൈകാതെ ആശുപത്രിയിൽ എത്തി. വീൽചെയറിൽ ആണ് ഭൂമിയെ ഡോക്ടറുടെ മുറിയിൽ എത്തിച്ചത്. എക്സ് റേ പരിശോധനയിൽ ഭൂമിയുടെ വലതുകാലിലെ ലിഗമെന്റിന് (Ligament) പരിക്കുണ്ടെന്ന് കണ്ടെത്തി. ഒരു മാസത്തെ പൂർണ്ണമായ ബെഡ് റെസ്റ്റ് ആണ് ഡോക്ടർ നിർദേശിച്ചത്. ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിയപോഴേക്ക് കാലിൽ കുറച്ചു നീര് വെച്ചിരുന്നു. ഡോക്ടർ കാലു പരിശോധിക്കുമ്പോൾ അവൾ വേദന കൊണ്ട് അടുത്ത് നിന്നിരുന്ന മുകിലിന്റെ കൈകളിൽ മുറുക്കെ പിടിച്ചു. പിന്നെയാണ് താൻ മുകിലിനെ ആണ് പിടിച്ചിരിക്കുന്നതെന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചത്. അതോടെ അവൾ കയ്യെടുത്തു. മുകിലിനു ചിരി വന്നെങ്കിലും അതവൻ പുറത്തു കാണിച്ചില്ല.  കുറച്ചു മാറി നിന്നിരുന്ന താരയെ അവൾ കൂർപ്പിച്ചു നോക്കി. താര വേഗം ഭൂമിയുടെ തൊട്ടടുത്തു വന്നു നിന്നു. കാലിൽ ഒരു വലിയ കെട്ടോടെ ആണ് ഭൂമി പുറത്തിറങ്ങിയത്. നടക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. വേദനയുണ്ടെങ്കിലും തന്റെ കൈകൾ മുറുകെ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന താരയുടെ സാമീപ്യം ഭൂമിക്ക് വലിയൊരു ആശ്വാസമായിരുന്നു. മുകിൽ അവൾക്ക് കയറാൻ ഫ്രണ്ട് ഡോർ തുറക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോളേക്കും ഭൂമി ബാക്ക്ഡോർ തുറന്നു കയറി. "നിങ്ങൾ ഭക്ഷണം കഴിച്ചതാണോ.. വിശക്കുന്നുണ്ടോ " "ഞങ്ങൾ കഴിച്ചതാണ്. " മുകിലിന്റെ ചോദ്യത്തിന് താര ഉത്തരം പറയാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും ഭൂമി മറുപടി കൊടുത്തു. അവൾക്ക് എത്രയും പെട്ടെന്ന് വീട്ടിൽ എത്തിയാൽ മതിയെന്നാണെന്ന് അതിലൂടെ താരയെ പോലെ മുകിലിനും മനസ്സിലായത്. പിന്നെയവൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. വീട്ടിലേക്കുള്ള യാത്രയിലുടനീളം നിശബ്ദത നിറഞ്ഞു. ഭൂമിയുടെ കണ്ണുകൾ അവനെ അവഗണിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു തോറ്റു പോയി. മിററിലൂടെയുള്ള അവന്റെ നോട്ടത്തിന്റെ അമ്പുകൾ അവളുടെ ഹൃദയത്തിൽ തറഞ്ഞു കയറി. അവൻ നോക്കുമ്പോൾ ഭൂമി ശ്വാസം പോലും വിടാൻ പോലും മറന്നുപോയി. വീടിന്റെ കാർപോർച്ചിൽ വണ്ടി ഒതുക്കിയപ്പോഴേക്കും രേണു അവിടേക്ക് വന്നു. മുകിൽ ആണെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ അവരൊന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു. അപ്പോഴാണ് പിന്നിൽ നിന്നും താര ഭൂമിയെ താങ്ങിപിടിച്ച് ഇറങ്ങിയത്. "അയ്യോ എന്ത് പറ്റി " അവർ വേവലാതിയോടെ അവളെ പിടിച്ചു. "പേടിക്കാനൊന്നുല്ല ആന്റി. ഭൂമി ഒന്ന് കാലു തെന്നി വീണതാ. ഒടിവൊന്നും ഇല്ല." തന്നെ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയ ഭൂമിയെ തന്നെ കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കി കൊണ്ടാണ് അവനത് പറഞ്ഞത്. താര ഭൂമിയെ സിറ്റൗട്ടിലെ കസേരയിൽ ഇരുത്തി. "മോൻ കേറുന്നില്ലേ..." അവിടെ തന്നെ നിൽക്കുന്ന മുകിലിനെ നോക്കി രേണുക ചോദിച്ചു. "ഇല്ല ആന്റി കുറച്ചു തിരക്കുണ്ട്. പിന്നെ ആവാം." അവരോട് യാത്ര പറഞ്ഞ് ഇറങ്ങുമ്പോൾ മുകിൽ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ തന്റെ സർവ്വ നിയന്ത്രണങ്ങളും നഷ്ടമാകുന്നത് ഭൂമി ഭയത്തോടെയും എന്നാൽ അതിലേറെ ഇഷ്ടത്തോടെയും തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവന്റെ കാർ കണ്ണിൽ നിന്നു മായുന്നത് ഭൂമി നോക്കിയിരുന്നു. വീണ്ടുമൊരു കുളിർമഴ പെയ്തു തോർന്ന പോലെ... ✍🏻asra #📙 നോവൽ #👩 Sisters Love #💞 പ്രണയകഥകൾ #😍 ആദ്യ പ്രണയം #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗