നിഴലായി വന്നവൾ വിധി എഴുതിയ ഒരു അപൂർവ പ്രണയം... 🖤 Part 7 കല്യാണമണ്ഡപത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ട കാർ പതിയെ ശരത്ചന്ദ്രന്റെ വീട്ടിലേക്ക് എത്തി. വീട്ടുമുറ്റം മുഴുവൻ വിളക്കുകളും പൂക്കളും കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിരുന്നു. കാർ നിർത്തിയതും സാവിത്രിയമ്മ പുഞ്ചിരിയോടെ മുന്നോട്ട് വന്നു. അവരുടെ കയ്യിൽ ആരത്തിത്തളികയുണ്ടായിരുന്നു. വൃന്ദ കാറിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ ഒരു നിമിഷം ആ വലിയ വീടിനെ നോക്കി നിന്നു. "ഇനി... ഇതാണ് എന്റെ വീട്..." അവൾ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു. സാവിത്രിയമ്മ ആരത്തിയെടുത്ത് ഇരുവരെയും വീട്ടിലേക്ക് സ്വാഗതം ചെയ്തു. "വാ മോളേ..." "വലതുകാൽ വച്ച് കയറിക്കോ." വൃന്ദ ശരത്ചന്ദ്രനെ ഒന്ന് നോക്കി. അദ്ദേഹം ഒന്നും പറയാതെ ചെറുതായി തലയാട്ടി. വൃന്ദ പതിയെ ശരത്ചന്ദ്രന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചു. അവളുടെ വലതുകാൽ ആ വീടിന്റെ പടിവാതിൽ കടന്നു. അത് കണ്ട മീനാക്ഷി സന്തോഷത്തോടെ കൈയടിച്ചു. "അമ്മൂമ്മേ..." "ചേച്ചി... അല്ല..." അവൾ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. "ഇനി വൃന്ദമ്മ നമ്മുടെ വീട്ടിലല്ലേ..." അവിടെ നിന്നവരെല്ലാം ചിരിച്ചു. വൃന്ദയുടെ മുഖത്തും അറിയാതെ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അകത്തേക്ക് കയറിയതും പൂജാമുറിയിൽ വിളക്ക് കൊളുത്താൻ സാവിത്രിയമ്മ വൃന്ദയോട് പറഞ്ഞു. വൃന്ദ ഭക്തിയോടെ വിളക്ക് തെളിയിച്ചു. ആ പ്രകാശം അവളുടെ മുഖത്ത് വീണു. സാവിത്രിയമ്മ ഒരു നിമിഷം അവളെ നോക്കി നിന്നു. "ഈ വീട്ടിലെ ഐശ്വര്യമായി ഇവൾ മാറട്ടെ..." അവർ മനസ്സിൽ പ്രാർത്ഥിച്ചു. അൽപസമയം കഴിഞ്ഞ്... എല്ലാവരും ഹാളിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ബന്ധുക്കൾ ഓരോരുത്തരായി യാത്ര പറഞ്ഞ് മടങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ശാരദ മകളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. "സന്തോഷമായി ജീവിക്കണം മോളേ." അത് പറയുമ്പോൾ അവരുടെ ശബ്ദം ഇടറിയിരുന്നു. വൃന്ദ അമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. "അമ്മ..." "കരയല്ലേ..." "ഞാൻ ഇടയ്ക്കിടെ വരില്ലേ..." ശാരദ ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു. വിഷ്ണുവും വൃന്ദയുടെ തോളിൽ തട്ടി. "എന്തെങ്കിലും ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ വിളിച്ചാൽ മതി." വൃന്ദ തലയാട്ടി. അവർ യാത്ര പറഞ്ഞ് മടങ്ങി. കാർ ഗേറ്റിന് പുറത്തേക്ക് മറയുന്നതുവരെ വൃന്ദ അവിടെത്തന്നെ നിന്നു. ആദ്യമായാണ്... സ്വന്തം വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇത്രയും അകലെ അവൾ ഒറ്റപ്പെട്ടത്. "വൃന്ദാ..." സാവിത്രിയമ്മയുടെ വിളി കേട്ടാണ് അവൾ തിരിഞ്ഞത്. "വാ മോളേ..." "നിനക്ക് മുറി കാണിച്ചുതരാം." മുകളിലേക്കുള്ള പടികൾ കയറുമ്പോൾ വൃന്ദയുടെ മനസ്സിൽ ചെറിയൊരു ഭയം ഉണ്ടായിരുന്നു. വാതിൽ തുറന്നതും വിശാലമായ മുറി അവളുടെ മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു. വൃത്തിയായി അടുക്കിവെച്ച അലമാര. വലിയ ജനൽ. ബാൽക്കണി. എല്ലാം അതീവ ഭംഗിയായിരുന്നു. "ഇതാണ് ഇനി നിങ്ങളിരുവരുടെയും മുറി." സാവിത്രിയമ്മ പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. "കുറച്ചുസമയം വിശ്രമിച്ചോളൂ." അവർ പുറത്തേക്ക് പോയതും... മുറിയിൽ വൃന്ദ മാത്രം. അവൾ പതിയെ ചുറ്റും നോക്കി. മുറിയിലെ ഓരോ സാധനത്തിനും ഒരു ചിട്ടയുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു കോണിൽ ബുക്ക് ഷെൽഫ്... മേശപ്പുറത്ത് ലാപ്ടോപ്പ്... അലമാരയ്ക്ക് മുകളിൽ ശരത്ചന്ദ്രന്റെയും മീനാക്ഷിയുടെയും ഒരു ഫ്രെയിം ചെയ്ത ചിത്രം... ആ ചിത്രം കൈയിലെടുത്ത് നോക്കിയ വൃന്ദ... അറിയാതെ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. അപ്പോഴായിരുന്നു... മുറിയുടെ വാതിൽ പതിയെ തുറന്നത്. ശരത്ചന്ദ്രനായിരുന്നു. ഒരു നിമിഷം... ഇരുവരുടെയും കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ കൂട്ടിമുട്ടി. മുറിയിൽ നിറഞ്ഞ നിശ്ശബ്ദത... ആദ്യം ഭേദിച്ചത് ശരത്ചന്ദ്രനായിരുന്നു. "എനിക്ക്..." "കുറച്ചുനേരം ഒന്ന് സംസാരിക്കണം." വൃന്ദയുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് അറിയാതെ കൂടി. (തുടരും...) #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📙 നോവൽ