♡Angel with white Eyes.... 🕊️ ✍️_____yaana._🦋 ♡Part _ 2🕊️ ♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡ വീട്ടിൽ എത്തി.... ഉപ്പാനോട് എല്ലാം തുറന്ന് പറഞ്ഞു...... ഒരു തട്ടുക്കടയിൽ ജോലിചെയ്യുന്ന,,,, സാധാരണയിലും സാധാരണയായ പെണ്ണ്..... അവളോട് എന്നിൽ മുളപൊട്ടുന്ന അതിശക്ത പ്രണയം...... ഉപ്പ പൂർണമായും എനിക്ക് സപ്പോർട്ട് ആയിരുന്നു..... ഒരു പാവപ്പെട്ട പെണ്ണിനെ കെട്ടാൻ ആയിരുന്നു എന്റെ ഉമ്മയും ആഗ്രഹിച്ചത്..... അതും കൂടെ കേട്ടതും എന്നിൽ വീണ്ടും പ്രതീക്ഷകൾ ഉണർത്തി...... ആ കണ്ണുകളെ വീണ്ടും കാണാൻ ആയി ഞാൻ എല്ലാ ദിവസം ആ കടയിൽ പോകാൻ തുടങ്ങി..... അവളെ കാണാറില്ല..... നിരാശ....വീണ്ടും........ പിന്നെയും ദിവസങ്ങളുടെ കാത്തിരിപ്പ്. ഒരു ദിവസം അവൾ എന്റെ കാറിന് അടുത്തൂടെ ആ കൊച്ചു പയ്യനെയും എടുത്ത് കൊണ്ട് പോയി.... ഞാനും അവളെ പിന്തുടർന്ന്,,,, അവളെറിയാതെ അവളുടെ വീട്ടിൽ എത്തി.... വീടല്ല..... ഒരു ഷെഡ്...... ടെന്റ്,,,, അങ്ങനെ എത്തും പറയാം അതിനെ.....ഓല കൊണ്ട് മേഞ്ഞ മേൽക്കൂര..... ചുവരുകളും......ഒരു നിമിഷം ഞാൻ എന്റെ വീട് ഒ ന് ഓർത്തുപോയി... വീട്ടിലെ വിറകുപുര പോകു. അവളുടെ വീടിനെക്കാൾ മനോഹരം......!!!!!! അവൾ എന്നെ കണ്ടു.... എന്റെ മനസ്സൊന്നു പതറി... പക്ഷെ പിടിച്ചു നിന്നു..... "എന്താ....?" സൗമ്യമായി അവൾ ചോദിച്ചു...... കണ്ണുകൾ പോലെത്തന്നെ ആകർഷനീയമായ ശബ്ദം..... "ഞാൻ ഇയാളെ കാണാൻ വന്നതാണ്...." "മ്മ്മ്... എന്ത് വേണം...." "ഒരു ചോദ്യത്തിന് ഉള്ള ഉത്തരം.... അതിന് ഇയാളുടെ കൈയിൽ മാത്രമേ ഒള്ളു...." "ചോദിക്കൂ..." "നിന്റെ പ്രണയം...." "എന്ന് വെച്ചാൽ....?" "നിന്റെ പ്രണയം ആരാണെന്ന്....?" അവളൊന്ന് പതറി.... ആ ചുണ്ടുകൾ വിറച്ചു.....അവൾ കൈയിൽ ഉള്ള ആ പയ്യനെ നോക്കി..... അവനോട് ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു...... "എനിക്കതിന് ഇത് വരെ..." ബാക്കി പറയാൻ ഞാൻ അനുവദിച്ചില്ല..... കൈ മുന്നോട്ട് പിടിച്ചു അവളെ തടഞ്ഞു നിർത്തി.... "വേണ്ട... ബാക്കി എനിക്ക് മനസ്സിലായി..... ഇത് മാത്രം മതി എനിക്ക്..ഞാൻ പോകുന്നു ജന്ന...." അവൾ വീണ്ടും ഞെട്ടി... ആ പേര് കൊണ്ടാവാം..... അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ ആശ്ചര്യം എന്നിൽ പുഞ്ചിരി നിറച്ചു. "നോക്കണ്ട... നീ തന്നെയാണ്....." "ഞാൻ ജന്ന അല്ല..... ഞാൻ...*നാദിയ*" "നീ ആരായാലും എനിക്ക് എന്റെ ജന്ന ആണ്. എന്റെ സ്വർഗ്ഗം......എന്റെ ജന്നത്തുൽ ഫിർദൗസ്....എന്റെ പ്രണയം... എന്റെ പ്രതീക്ഷകൾ..... എന്നിലെ മുഴുവൻ പ്രണയവും ഞാൻ നിനക്ക് പകർന്നു നൽകാം.... എന്റെതാവുമോ നീ....?" അവൾ വീണ്ടും ഞെട്ടി.... അവളൊന്ന് തിരിഞ്ഞ് നോക്കി.... "ഇത് നോക്കു... ഇതാണെന്റെ വീട്.... ഇവനാണ് എന്റെ ലോകം... നിങ്ങൾക്ക് എന്നേക്കാൾ...." "വേണ്ട..... പറയണ്ട...." ഞാൻ വീണ്ടും അവളെ തടഞ്ഞു..... ആ വാക്കുകളെ കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല...... "ഞാൻ സ്നേഹിച്ചത് നിന്നെയാണ്.... അല്ലാതെ നിന്റെ പണത്തെയോ,,, സൗന്ദര്യത്തെയോ,,, വീടിന്റെ വലുപ്പത്തെയോ അല്ല......ഇനി ആരൊക്കെ എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും നീ എന്റെ പെണ്ണ് ആണ്... മരണം വരെ അത് അങ്ങനെ തന്നെയായിരിക്കും......നീ മാത്രം...... നിന്റെ കണ്ണുകൾ മാത്രം....." "ഒരു പക്ഷെ ഈ കണ്ണുകൾ എനിക്ക് നഷ്ടമായാൽ...." "എന്റെ കണ്ണുകളെ തന്നു ഞാൻ നിനക്ക് വെളിച്ചം പകരും...." "നിങ്ങൾക്ക് പോകാം....." മറ്റെന്തെങ്കിലും ഞാൻ പറയും മുന്നേ അവൾ നടന്നകന്നു.....ഒരു പ്രതിമ പോലെ ഞാനവിടെ നിന്നു..... കണ്ണുകളെ അടച്ചു പിടിച്ചു..... പൊട്ടിക്കരയാൻ തോന്നി...... ഞാൻ നടന്നു.... ഒരുപാട് ദൂരം.... കാറെടുത്ത് വീട്ടിലേക്ക് പോകുമ്പോളും """"""നിങ്ങൾക്ക് പോകാം....""""" എന്ന വാക്കുകൾ മാത്രം....... നേരെ ഉമ്മാന്റെ റൂമിലേക്ക് ചെന്ന്,,,,, പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു..... ഹൃദയം രണ്ടായി മുറിയുന്നത് പോലെ...... ശ്വാസം നിൽക്കുന്നത് പോലെ... ഇത്രയധികം അവൾ എന്നിൽ പടർന്നിരുന്നോ...... എന്റെ പ്രണയം ഇത്രമേൽ സിരകളെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കിയിരുന്നോ..... ഉമ്മയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ,,,,,, ഉമ്മാനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കരയാമായിരുന്നു,,,, ഉമ്മാന്റെ ആശ്വാസവാക്കുകൾ കേൾക്കാമായിരുന്നു..... ആ ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ടൊരു മുത്തം തന്ന് സാരമില്ല പോട്ടെ... എന്നൊരു വാക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു.....ഉപ്പാനോട് പറഞ്ഞു.... കരഞ്ഞു..... എന്റെ കൂടെ ഉപ്പയും... ആദ്യമായി എന്നിൽ നിന്നും വന്ന കണ്ണുനീർ... അതും അവൾക്ക് വേണ്ടി..... എന്നിലെ സൗഹൃദം ഞാൻ പകർന്ന് നൽകിയത് ഞാൻ രണ്ടു പേർക്കാണ്... ഒന്ന് എന്റെ ഉപ്പ... പിന്നെ എന്റെ *നിഷാൽ*...... അവനോടും എല്ലാം പറഞ്ഞു.... എന്നിലെ മാറ്റങ്ങൾ തുടക്കം മുതലേ കണ്ടവരാണവർ. അവക്കും എന്റെ അവസ്ഥയെ സഹിക്കാൻ കഴിയാത്തതാക്കി...... എനിക്ക് ചുറ്റും എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നവർ കരഞ്ഞു... എന്റെ കണ്ണീർ കണ്ട്..... എന്റെ നെഞ്ച് വീണ്ടും പിടഞ്ഞു..... ഇല്ല... അവൾ ഒരിക്കലും എന്നെ അകറ്റി നിർത്തില്ല.... ഞാൻ വലിയവനാണ് എന്ന തോന്നൽ ആണ് അവളിൽ... അതാണ് അവളെ പിന്തിരിപ്പിക്കുന്നത്... എനിക്കറിയാം.... അത് ഞാൻ മാറ്റും... അവളെ എന്റെത് മാത്രം ആക്കി മറ്റും ഞാൻ... എന്റെ പ്രണയം അവൾക്ക് പകർന്നു നൽകും...... .........♡......... "ഡാ... നീയൊന്ന് ഉഷാറാവ്... എത്ര കാലം എന്ന് വെച്ചാണ് അവൾക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരിപ്പ്... അവൾക്ക് നിന്നെയും നിന്റെ സ്നേഹത്തെയും വേണ്ടെങ്കിൽ അതങ്ങ് തട്ടിക്കളഞ്ഞേക്ക്...." "വേണ്ട... അവൾ എന്നെ മനസ്സിലാക്കും.... എനിക്ക് ഉറപ്പുണ്ട്......." " നിനക്ക് എന്തിനാണ് ഇത്രക്ക് വാശി.... എത്രയോ പെണ്ണുങ്ങളെ നീ ദിവസവും കാണുന്നതാണ്.അവർക്ക് ഒന്നും ഇല്ലാത്ത എന്താണ് നീ ഇവളിൽ കണ്ടത്....?" "ഈ ചോദ്യത്തിന് എന്റെ കൈയിൽ ഉത്തരം ഇല്ല..... ഞാൻ എല്ലാ ദിവസവും കണ്ടിരുന്ന പെണ്ണുങ്ങളെ പോലെ അല്ല ഇവൾ....." "പക്ഷെ,,, അവൾക്ക് നിന്റെ സ്നേഹം വേണ്ടെങ്കിൽ....അത് അങ്ങ് മറക്കുന്നതല്ലേ നല്ലത്.....?" "ഇല്ല.... എനിക്ക് അതിന് ഈ ജന്മം കഴിയില്ല... ആദ്യമായിട്ടാ ഒരു പെണ്ണിനോട് ഇഷ്ടം തോന്നുന്നത്. അവളെ അങ്ങനെ ആർക്കും വിട്ട് കൊടുക്കില്ല ഞാൻ...... മരിച്ചാലും....." മനസ്സിൽ മുഴുവൻ ആ മുഖം ആണ്... ആ വെള്ളാരം കണ്ണുകൾ ആണ്.....ആ കണ്ണുകളിൽ ഞാൻ കണ്ടതാണ് എന്നോട് ഉള്ള പ്രണയം..... അവൾ എങ്ങനെ ഉള്ളവലോ ആയിക്കോട്ടെ,,,, എന്നിൽ പ്രണയം മുളച്ചത് അവളുടെ കണ്ണുകൾ കണ്ട നിമിഷം ആണ്.... ആ കണ്ണുകൾ എന്നിൽ അത്രയും ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്..... സൗന്ദര്യം ഇല്ല ,,,, പണം ഇല്ല ,,,,നാലാൾ കേൾക്കെ പറയാൻ നല്ല പേരില്ല... പക്ഷെ... അവൾ ആണെന്റെ പ്രേതീക്ഷ,,, അവളാണ് എന്റെ ജീവിതം..... ആ കണ്ണുകൾ ആണ് എന്റെ പ്രണയം..... എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പാണ് ആവൾ..... എന്റെ *ജന്നത്തുൽ ഫിർദൗസ്....* .........♡......... ദിവസങ്ങളുടെ കാത്തിരിപ്പ് വീണ്ടും ആരംഭിച്ചു.... ഒരു ദിവസം ഞാൻ അവളെ വീണ്ടും കണ്ടു... ഞാൻ അത് നിഷുവിനോട് പറഞ്ഞു... അവളെ അവന് കാണിച്ചു കൊടുത്തു.. ആദ്യമായവൻ എന്റെ പെണ്ണിനെ കണ്ടു.... ഞാൻ അവളെ സ്നേഹിക്കാൻ എന്താ കാര്യം എന്നോർത്തു അവനും അത്ഭുദപ്പെട്ടു....... അപ്പോൾ എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വീണ്ടും പ്രേതീക്ഷയുടെ ഒരു തിരിനാളവും ആയി ഒരാൾ കൂടെ വന്നു.... അവളുടെ ഏറ്റവും അടുത്ത കൂട്ടുകാരി.....*നിംന...* നിംന നിഷാലിന്റെ ഫ്രണ്ട് ആണ്... അവർ മെഡിസിൻ പഠിക്കുമ്പോൾ അവിടെ നിന്നും പരിചയപ്പെട്ടത്....... അവളെ കുറിച് എല്ലാം അവൾ പറഞ്ഞു..... അവൾക്ക് പത്തു വയസുള്ളപ്പോൾ ഉപ്പ മരിച്ചു..... ഒരുപാട് കഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടാണ് ആ ഉമ്മ ഇവളെ പഠിപ്പിച്ചത്......പ്ലസ് ടു വരെ നന്നായി പോയി..... പിന്നീടങ്ങോട്ട് ഉമ്മക്കും തളർച്ച ആയി..... കാരണം അന്യോഷിച്ചപ്പോൾ ആണ് അറിഞ്ഞത് ഉമ്മ പ്രെഗ്നെന്റ് ആണെന്ന്...... അവളെ പഠിപ്പിക്കാൻ ആയി ഉമ്മ സ്വന്തം ശരീരം മറ്റുള്ളവർക്ക് കാഴ്ച വച്ചിരുന്നു എന്ന്...... വൈകാതെ ഉമ്മ ഈ പിഞ്ചു കുഞ്ഞിനേയും ഇവളുടെ കൈയിൽ ഏൽപ്പിച്ചു ആ ഉമ്മയും യാത്രയായി...... തകർന്ന് പോയി അവൾ... അവൾ ആ കുഞ്ഞിനെ വളർത്തി..... സ്വന്തം ഉമ്മയായി നിന്നു അവന്ക്ക് അവൾ...... അവനെ പോറ്റാൻ അവൾ ശരീരം വിൽക്കുക എന്നതൊഴികെ എല്ലാം ചെയ്തു...... രാപകൽ ഇല്ലാതെ കഷ്ടപ്പെട്ടു......... അവനാണ് അവളുടെ ലോകം.... തട്ടുകടയിലും ഹോട്ടലുകളിലും ജോലി ചെയ്യുന്നതിനിടെ ഓരോരുത്തർ വന്നു ചോദിക്കും അവളുടെ ശരീരം.... കൂടെ പോയാൽ പ്രേതീക്ഷിച്ചതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ പണം നൽകും എന്ന വാഗ്ദാനങ്ങളുമായി.... അവൾ അനുവദിച്ചതെ ഇല്ല..... .........♡.......... എന്റെ പ്രണയഭ്യർത്ഥനയും അവൾ കരുതിയത് അതുപോലൊരു അവസരം ആണ്..... നിംനയോടവൾ എന്റെ പ്രണയഭ്യർത്ഥനയെ കുറിച് പറഞ്ഞിരുന്നു..... "പ്രണയം..... അതൊരു ഭാഗ്യമാണ്.... എനിക്ക് അത് വിധിച്ചിട്ടില്ല.... ജനനം മുതൽ ഈ നിമിഷം വരെ ഞാനതിന് അർഹതപ്പെട്ടവളല്ല...... അയാളിലെ പ്രണയം,,, അതിന് വിധിക്കപ്പെട്ടവൾ മറ്റ് എവിടെയോ ആണ്... അയാളോടത് തേടി പോകാൻ പറയു.... ഈ ഭാഗ്യം കെട്ടവളുടെ പ്രണയം പ്രതീക്ഷിക്കണ്ട... അത് അവസാനിച്ചതാണ്..... ഇനിയൊരിക്കലും അത് പൂവണിയില്ല...... പ്രണയിക്കാനും പ്രണയിക്കപ്പെടാനും ഈ ജന്മം എനിക്കവകാശമില്ല..... പോയി പറയൂ... കാത്തിരിക്കണ്ട.... അത് അവസാനിച്ചതാണെന്ന്...... " ഇതാണാവളുടെ വാക്കുകൾ..... അവളുടെ മനസ്സ് എനിക്ക് മനസ്സിലാവും... അതുപോലെ എന്നെയും അവൾക്ക് മനസികക്കിക്കൂടെ....എന്നിലെ പ്രണയം,,,,, അതവൾക്കായി ഞാൻ കരുതി വച്ചതാണ്...... ഒരു കാര്യത്തിൽ എനിക്ക് ആശ്വാസം ആണ്.... ഒരിക്കലും ആ പ്രണയം മറ്റൊരു ഇണയെ തേടി പോവില്ലല്ലോ എന്ന്...... ഞാൻ കാത്തിരിക്കാം.... ഒരിക്കലെങ്കിലും പൂവണിയുന്ന അവളുടെ പ്രണയം എനിക്കായ് അവൾ പകർന്നു തരും എന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ...... തുടരും.........♡ _____yaana._🦋 #📙 നോവൽ #Sahithyam #സാഹിത്യം #പ്രണയം