ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mRyekDX?d=n&ui=v64j8rk&e1=c പല കൊള്ളക്കാരെയും പോലെ തലയില്‍ ആള്‍ത്താമസമില്ലാത്ത വെറും കിഴങ്ങനാണ് ഈ ഡിക്സന്‍ കോബയെന്ന് താങ്കള്‍ കരുതിയെങ്കില്‍ അത് നൂറ്റിയൊന്നു തരം തെറ്റാണ്. തലയില്‍ കാഞ്ഞ ബുദ്ധി കൊണ്ടു നടക്കുന്ന ക്രിമിനലുകളെ താന്‍ കണ്ടിട്ടില്ല. ഇനി മുതല്‍ അത് നേരില്‍ കാണാം." റൊസാരിയോ പല്ലുകള്‍ ഞെരിക്കുന്ന ശബ്ദം കോബ വ്യക്തമായി കേട്ടു. "ഇതുവരെ എനിക്കൊത്ത നല്ലൊരു എതിരാളിയെ ഞാനിതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ല. നിങ്ങളും എനിക്ക് പോന്ന ഒരു എതിരാളിയേ അല്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ എനിക്ക് നിങ്ങളോട് ഒരു ശത്രുത പോലും തോന്നുന്നില്ല. അതായത് ഈ ഡിക്സന്‍ കോബയുടെ ശത്രുവാകാന്‍ പോലും പോന്ന ഒരു യോഗ്യതയും ക്ലാസ്സും തനിക്കില്ല എന്നര്‍ത്ഥം.! പക്ഷേ ഒരിക്കല്‍ അങ്ങനെയൊരുത്തനെ നേര്‍ക്കുനേര്‍ ഞാന്‍ കാണും. എനിക്കൊപ്പം തണ്ടിക്ക് തണ്ടിയായി നില്‍ക്കുന്ന ആ എതിരാളിയെ. അവന്‍ വരും. അന്നേരം എന്‍റെ ശക്തി എന്തെന്ന് അവനും അവന്‍റെ ശക്തി എന്തെന്ന് ഞാനും അറിയും." എല്ലാം കേട്ടുകൊണ്ട് റൊസാരിയോ ലൂയിസ് തറഞ്ഞിരിക്കേ ആ കുഞ്ഞു ചിപ്പ് ഞെരിച്ചുടച്ച് ദൂരേയ്ക്കെറിയുകയായിരുന്നു കോബ. അപ്പോഴും മോറീസ് ആരാധനയോടെ കോബയെ നോക്കി നില്‍ക്കുകയായിരുന്നു. എന്തൊരു പദ്ധതി, എന്തൊരു ദീര്‍ഘവീക്ഷണം, എന്തൊരു കണക്ക് കൂട്ടലുകള്‍. ഇതാണ്.. ഇതാണ് സാക്ഷാല്‍ കോബ. ആര്‍ക്കും തോല്‍പ്പിക്കാന്‍ കഴിയാത്ത ഡിക്സന്‍ കോബ.! തീര്‍ച്ചയായും ഇങ്ങേരെ തോല്‍പ്പിക്കാന്‍ തക്ക ശേഷിയുള്ള ഒരു അവതാരം ഇനി പിറവിയെടുക്കണം. മോറിസിന്‍റെ മന്ത്രണം കേള്‍ക്കാത്ത കോബ എഴുന്നേറ്റ് മുന്നോട്ട് നടന്നു. തൊട്ടു പുറകില്‍ മോറീസും. അരിഷത്തോടെ റോസാരിയോ ഹെഡ്ഫോണ്‍ ചെവിയില്‍ നിന്നുമൂരി. "കോബ പറഞ്ഞതൊക്കെ ശരിയാണ്. അവനെ തോല്‍പ്പിക്കാന്‍ തക്ക ശേഷിയുള്ള ഒരു അവതാരം പിറവിയെടുത്തേ തീരൂ. പിറവിയെടുക്കണം." ആരോടെന്നില്ലാതെ റോസാരിയോ പിറുപിറുക്കുകയായിരുന്നു. *********************************************************************************************************************** കോബയും മോറീസും തിരികെ കാറില്‍ കയറവേയാണ് പ്രതീക്ഷിക്കാതെ ആ വെടി പൊട്ടിയത്. കാറിന്‍റെ വലതു ഭാഗത്തെ കണ്ണാടി വെടിയുണ്ട തറച്ച് തകര്‍ന്നു പോയി. കണ്‍ ചിമ്മും വേഗതയില്‍ അരയിലെ ഗണ്‍ എടുത്ത് വെടിയൊച്ച കേട്ടിടത്തേക്ക് കോബ ചൂണ്ടി. അതുപോലെ മോറിസും. "ബോസ്സ് ആരോ നമ്മളെ ലക്ഷ്യമിടുന്നുണ്ട്. പോലീസ് ഡിപ്പാര്‍ട്ടുമെന്‍റ്???!!" അല്ലെന്നര്‍ത്ഥത്തില്‍ കോബ തലയാട്ടി നിഷേധിച്ചു. "ഇത് നമ്മുടെ ശത്രു സൈന്യത്തില്‍ നിന്നും മറ്റാരോ ആണ്." കോബയുടെ ഊഹം തെറ്റിയില്ല. കുറച്ചു മാറി പാര്‍ക്ക് ചെയ്തിരിക്കുന്ന വാനിന്‍റെ പുറകില്‍ മറപറ്റി ആരോ ഒളിച്ചിരിക്കുന്നതായി അയാൾ വ്യക്തമാക്കി. കൃത്യമായി കണക്കിരുത്തി ആ വ്യക്തിക്കു നേരെ കോബ വെടിയുതിര്‍ത്തതും വാനില്‍ പുറത്തേക്ക് വെളിവായി കാണപ്പെടുന്ന കാലില്‍ വെടിയുണ്ട തറയ്ക്കുകയായിരുന്നു. വലിയൊരു നിലവിളിയോടെ അയാള്‍ പുറത്തേക്ക് വീണു പോയി. "ബോസ്സ് ഇന്‍കമിംഗ്.!!" മറ്റു ശത്രുക്കളെ നേരില്‍ കണ്ട് മോറീസ് അലറി വിളിച്ച് കോബയെ തള്ളി മാറ്റി. സ്വന്തം വാഹനം കവര്‍ ചെയ്ത് കോബ ഒരു പോരാട്ടത്തിന് തയ്യാറാകവേ മൂന്ന് ഭാഗത്തു നിന്നും ഛന്നംപിന്നം വെടിയുണ്ടകള്‍ പാഞ്ഞു വരികയായിരുന്നു. നിരത്തിലെ ആളുകള്‍ കൂട്ടമായ് കുതറിയോടി. എന്തൊക്കെയാണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്നറിയാതെ ചില സ്ത്രീകള്‍ കാത് പൊത്തിയോടി. അപ്പോഴും ശത്രുക്കളുടെ വെടിയുതിര്‍ക്കല്‍ നിര്‍ത്തിയില്ല. നല്ലൊരു അവസരം കിട്ടുവാന്‍ ക്ഷമയോടെ കോബ കാത്തിരുന്നു. താമസിച്ചില്ല, കിട്ടിയ ചാന്‍സില്‍ കോബയും മോറീസും തിരികെ വെടിയുതിര്‍ത്തു. അവ ലക്ഷ്യത്തില്‍ പാഞ്ഞ് തുളഞ്ഞു കയറി. തൂവാലയില്‍ മുഖം പൊതിഞ്ഞ ഏതാനും രൂപങ്ങള്‍ വെടിയേറ്റ് റോഡില്‍ നിലം പതിച്ചു. നിമിഷ നേരംകൊണ്ട് അന്തരീക്ഷം കാതടിപ്പിക്കുന്ന വെടി ശബ്ദത്തിലും കൂട്ട നിലവിളികളിലും സമ്പന്നമായി. നിര്‍ഭാഗ്യവശാല്‍ എതിരാളിയില്‍ ഒരാള്‍ തൊടുത്തു വിട്ട വെടിയുണ്ട മോറീസിന്‍റെ കൈത്തുടയില്‍ തുളഞ്ഞു കയറുകയായിരുന്നു. പ്രാണന്‍ പറിയുന്ന വേദനയോടെ അയാള്‍ പുറകിലേക്ക് അലച്ചു വീണു. "ഏയ് മോറീസ്.!" നടുങ്ങി പോയ കോബ മോറിസിനെ താങ്ങി നിര്‍ത്തി. "ബോസ്സ് എനിക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല., അവന്മാരെ വെറുതേ വിടരുത്..." പുളയുന്ന വേദനയിലും മോറീസ് ആഗ്രഹിച്ചത് അനുസരിക്കാതിരിക്കാന്‍ കോബയ്ക്കായില്ല. മോറീസിനെ വീഴ്ത്തിയ അവസാന ശത്രുവിന്‍റെ നേര്‍ക്ക് അയാള്‍ നിവര്‍ന്നു നിന്നു. പുച്ഛമായ ചിരി ആ വ്യക്തിയുടെ ചുണ്ടില്‍ വിരിഞ്ഞു. "നിന്‍റെ ആധിപത്യം അവസാനിച്ചു കോബ. നായയെ പോലെ നടുറോഡില്‍ ചത്തു മലച്ച് കിടക്കാനാണ് നിന്‍റെ വിധി. അതും എന്‍റെയീ കൈ കൊണ്ട്." ഒട്ടും പരിഭ്രമിക്കാതെ, പതറാതെ കോബ അതേ നില്‍പ്പില്‍ ശത്രുവിനെ ചൂഴ്ന്നു നോക്കി. ആ നോട്ടം ഒട്ടും പിടിക്കാത്ത എതിരാളി കോബയുടെ നേര്‍ക്ക് അടുത്ത വെടിയുതിര്‍ത്തു. പക്ഷേ അയാളെ പോലും സ്വന്തം തോക്ക് ഭയപ്പെടുത്തിക്കളയുകയായിരുന്നു. ബുള്ളറ്റുകള്‍ തീര്‍ന്നു പോയ തോക്ക് പ്രത്യേക ശബ്ദം പുറപ്പെടുവിക്കുന്നത് കണ്ട് കോബയുടെ ചുണ്ടില്‍ പരിഹാസവും പുച്ഛവും കലര്‍ന്ന ചിരി പടര്‍ന്നു. "മോനേ., ഈ കോബയെ കേവലമൊരു വെടിയുണ്ടയില്‍ തീര്‍ക്കാനുള്ളത്ര നെഞ്ചുറപ്പ് ഇനിയും നിനക്കായിട്ടില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് നിന്‍റെ ആയുധം പോലും എന്‍റെ നേര്‍ക്ക് തീ തുപ്പാന്‍ മടിച്ചത്., ഭയന്നത്!" എതിരാളി ഭീതിയോടെ ശ്വാസം കഴിച്ചു. "നിങ്ങള്‍ എത്ര പേരുണ്ടെന്നും ഏതുതരം തോക്കുകളാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നതെന്നും ഇത്രയും നേരം കൊണ്ട് കണക്കിരുത്തുകയായിരുന്നു ഞാന്‍. എല്ലാ തോക്കുകളും അകം ശൂന്യമായി എന്ന് പൂര്‍ണ്ണ ബോധ്യമായതിന് ശേഷമാണ് ഞാന്‍ എഴുന്നേറ്റ് വന്നത്." അയാള്‍ ഉമിനീരിറക്കി കേള്‍ക്കേ കോബയുടെ ഓരോ ചുവടും മുന്നോട്ടടുത്തു. "എന്‍റെ തോക്ക് ശൂന്യമല്ല. പക്ഷേ ഒരു വെടിയുണ്ടയില്‍ നിന്നെ തീര്‍ക്കാന്‍ എന്തുകൊണ്ടോ എനിക്ക് മനസ്സ് വരുന്നില്ല... ഒറ്റ ഉത്തരം.. അതെനിക്ക് തന്നു കഴിഞ്ഞ് പ്രാണന്‍ കൈയ്യില്‍ പിടിച്ച് എങ്ങോട്ടെന്നില്ലാതെ നിനക്ക് ഓടി രക്ഷപ്പെടാം.. മറിച്ചാണ് നിന്‍റെ തീരുമാനമെങ്കില്‍ ഇഞ്ചിഞ്ചായി ഞാന്‍ നിന്നെ കശാപ്പ് ചെയ്ത് കൊല്ലും. നിന്‍റെ ശരീരത്തിലെ മുഴുവന്‍ തോലും പൊളിച്ചഴിച്ച് വേദന തീറ്റിച്ച് മൃഗീയമായി തന്നെ കൊല്ലും." ഘനഗാംഭീര്യത്തോടെയുള്ള കോബയുടെ ഭീഷണി സ്വന്തം കാതില്‍ ഇടിമഴ പെയ്യിക്കുകയാണെന്ന് ഒരു നിമിഷം എതിരാളി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. "പറ.. ആ ഉത്തരം പറ.. ആരാ നിന്നെയൊക്കെ അയച്ചത്?! അതെനിക്ക് അറിഞ്ഞേ തീരൂ.." ഒരു നിമിഷം എതിരാളി ചിന്താകുലനായി. കോബ ഇടുപ്പില്‍ കൈകള്‍ താങ്ങി അല്‍പ്പമൊന്നു കാത്തു നിന്നു. "നോ.. നെവര്‍.. ജീവന്‍ പോയാലും ഞാനത് പറയില്ല.." ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞ് അയാള്‍ വേഗത്തില്‍ തിരിഞ്ഞോടി. വിടാന്‍ ഭാവമില്ലാതെ കോബയും പിന്നാലെ കുതിച്ചു. അതേ കിടപ്പില്‍ രക്തം വാര്‍ന്ന് മോറീസിന്‍റെ ബോധം മറഞ്ഞു തുടങ്ങി. നിരത്തുകളിലെ തിക്കും തിരക്കുകളും, വാഹനങ്ങളുടെ കലപിലയുമൊന്നും കോബയ്ക്കോ എതിരാളിക്കോ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടേയല്ലായിരുന്നു. അവയൊക്കെയും കീറി മുറിച്ച് ഇരുവരും ചീറ്റപ്പുലി കണക്കേ പാഞ്ഞു. ഏറേ നേരം തുടര്‍ന്ന ആ കുതിക്കല്‍ ഒടുവില്‍ ബ്ലൂ ഓഷൻ ഫിഷറീസ് കെട്ടിടത്തിന് അകത്തേക്കുമായി പ്രവേശിച്ചു. എതിരാളിയെ കണ്മുന്നില്‍ നിന്നും കാണാതായ കോബ ഊഹം വച്ച് രണ്ടാം നിലയില്‍ കയറി ഫ്രീസര്‍ റൂമിനെതിര്‍ഭാഗത്തെ ക്ലീനിംഗ് റൂമില്‍ എത്തി നിന്നു. അതൊരു വലിയ ഹാള്‍ ആയിരുന്നു. ഒരുകൂട്ടം വലിയ മത്സ്യങ്ങളെ കൂര്‍ത്തതും പരന്നതുമായ കഠാരകള്‍ ഉപയോഗിച്ച് മുറിച്ചു മിനുക്കി ക്ലീനാക്കുന്ന അഞ്ചോളം പേര്‍. അവര്‍ക്കൊത്ത നടുവില്‍ തന്നെ ഇത്രയും നേരം ഓടിച്ച ആ എതിരാളി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് നില്‍ക്കുന്നു. വളരെ കരുതലോടെ കോബ മുറിയില്‍ പ്രവേശിച്ചു. "വരൂ ഡിക്സന്‍ കോബ., വന്നാലും.. തന്‍റെ ആഗ്രഹം തോലുകള്‍ പൊളിച്ച് എന്നെ മൃഗീയമായി കൊലപ്പെടുത്തുക എന്നായിരുന്നല്ലോ. പക്ഷേ, ഇന്നിവിടെ സംഭവിക്കാന്‍ പോകുന്നത് നേരെ എതിര്‍ദിശയിലേക്കാണ്. എന്‍റെയല്ല., തോല് പൊളിക്കുന്നത് നിന്‍റെയാണ്. ആ കര്‍മ്മം നിര്‍വഹിക്കുന്നത് എന്‍റെ സുഹൃത്തുക്കളായ ഈ അഞ്ചു പേരും." വലിയ കഠാര ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിച്ച് മറ്റൊരുത്തന്‍ ചിരിച്ചുകാട്ടി. അയാളുടെ കഠാരയില്‍ നിന്നും മത്സ്യത്തിന്‍റെ രക്തത്തുള്ളികള്‍ താഴേക്ക് ഇറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "ഫ്രണ്ട്സ്., നിങ്ങള്‍ക്കായി ഞാനൊരു സുവര്‍ണ്ണാവസരം തരികയാണ്. മെക്സിക്കോ സിറ്റിയിലെ സ്വയം പ്രഖ്യാപിത രാജാവായ ഈ ഡിക്സന്‍ കോബയെ വെട്ടി നുറുക്കി കൊലപ്പെടുത്തുന്നവന് ഒരു ലക്ഷം യൂഎസ് ഡോളര്‍ സമ്മാനമായി നല്‍കും. ഈ അവസരം ആരും പാഴാക്കരുത്. ഇനിയുള്ള ജീവിതം സേഫ് ആക്കാന്‍ മാത്രമുള്ള തുകയാണ് ഇത്." എതിരാളി പറഞ്ഞതില്‍ കോബയും തലയാട്ടി. "എനിക്കും അതൊന്നു അറിയണം. ഏതവനാണ് എന്‍റെയീ തലയറുത്ത് ലക്ഷം ഡോളര്‍ കൈപ്പറ്റുക എന്ന്.." "വെട്ടി നുറുക്കടാ ഈ അമരേന്ത്യൻ മൈരനെ..!!" എതിരാളി ഗര്‍ജ്ജിച്ചു കഴിയും മുന്നേ കഠാരകളുമായി അവര്‍ അഞ്ചുപേരും കോബയുടെ നേര്‍ക്കടുത്തു. ഒരു നിമിഷം തന്‍റേതായ കണക്കുകള്‍ കൂട്ടിയും ഗുണിച്ചും ഹരിച്ചും നിന്ന കോബ പെട്ടെന്നു തന്നെ കടന്നാക്രമണം തുടര്‍ന്നു. ആദ്യം കഠാര വീശിയവന്‍റെ മുന്‍പില്‍ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞുമാറി അടുത്തവന്‍റെ രഹസ്യയിടം നോക്കി ആഞ്ഞു ചവിട്ടി. അയാള്‍ സര്‍വ്വതും പൊത്തി അലച്ചു വീണു. കഠാര വീശിയ മറ്റൊരുത്തന്‍റെ കൈ പിടിച്ച് വിരലുകളൊടിച്ച ശേഷം അതേ കഠാര കരസ്ഥമാക്കി അയാളുടെ കഴുത്തില്‍ കുത്തിയിറക്കി അടുത്ത മേശയിലേക്ക് ഉയര്‍ത്തിയടിച്ചു. അരിഷം പൂണ്ട വേറൊരുത്തന്‍ തലങ്ങും വിലങ്ങും കഠാര വീശി വെട്ടിയതെല്ലാം ചടുലമായി കോബ ഒഴിഞ്ഞു മാറി. അയാളുടെ ഇടതുഭാഗത്ത് അനായാസം കയറി നിന്ന് പിന്നിലൂടെ വട്ടം പിടിച്ച് കോബ പൊക്കിയെറിഞ്ഞു. വലിയ മത്സ്യങ്ങള്‍ തൂക്കിയിടുന്ന ഇരുമ്പ് കൊളുത്തിലേക്കായിരുന്നു ആ വീഴ്ച. നെഞ്ചിലൂടെ കൊളുത്ത് തുളഞ്ഞു കയറി രക്തം ചീന്തി തൂങ്ങിയാടുന്ന അയാളെ കണ്ട് കോബയുടെ എതിരാളിയില്‍ നിന്നും ഭീതിയോടെ അമ്മേ....... എന്നൊരു വിളിയുതിര്‍ന്നു. തന്‍റെ നേര്‍ക്ക് പാഞ്ഞടുത്തവന്‍റെ കണ്ണുകളില്‍ കുത്തി കോബ കഴുത്തൊടിച്ചു തിരിച്ചു. അടുത്തയാളുടെ ഷര്‍ട്ടില്‍ പിടിത്തമിട്ട് മൂക്കിന്‍റെ പാലം നോക്കി തുടരെത്തുടരെ ഇടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഉരുള്‍ പൊട്ടിയ പോലെ അയാളുടെ മൂക്കില്‍ നിന്നും വായില്‍ നിന്നുമെല്ലാം നിലയ്ക്കാതെ രക്തം തെറിച്ചിറങ്ങി. കോബയുടെ അത്യുഗ്രന്‍ പ്രകടനം വൈദ്യുതി പ്രവാഹം ശരീരമാകമാനം പാഞ്ഞു പോയതുപോലെ, ഉന്തിയ കണ്ണുകളോടെ, വിറച്ചുകൊണ്ട് അയാള്‍ നോക്കി നില്‍ക്കുകയായിരുന്നു. ഓരോരുത്തരെയായി സെക്കന്റുകൾക്കുള്ളിൽ പറന്നടിച്ച്, ഒന്നു ഞെളിപിരി കൊണ്ട് കഴുത്തിലേയും കൈകളിലേയും ഞൊട്ടകളൊടിച്ച് കോബ ആദ്യത്തെ എതിരാളിയെ നോക്കി ചോദിച്ചു : "ആ ഉത്തരം പറയാന്‍ നീ തയ്യാറായോ??!!" "ഇല്ലാ......." അയാള്‍ വീണ്ടും തിരിഞ്ഞോടി. ക്ഷമ നശിച്ച കോബ അയാളുടെ പുറകേ കുതിച്ചു പിടിച്ചു. രണ്ടാം നിലയില്‍ നിന്നും താഴേക്കിറങ്ങി എങ്ങോട്ടെന്നില്ലാതെ അയാള്‍ ഓടുകയായിരുന്നു. തൊട്ടു പിന്നാലെ കോബയും. മുന്‍പില്‍ കാണുന്ന മുറികളും മറ്റും കയറിയിറങ്ങി ഇരുവരും കുതിച്ചുക്കൊണ്ടേയിരുന്നു. എന്നാല്‍ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ ഡിക്സന്‍ കോബ മറ്റൊരാളുമായി കൂട്ടിയിടിച്ച് തറയില്‍ അലച്ചു വീഴുകയായിരുന്നു. കിട്ടിയ സന്ദര്‍ഭം പാഴാക്കാതെ ദൈവത്തോട് നന്ദി പറഞ്ഞ് പ്രാണന്‍ പിടിച്ച് എതിരാളി ഓടി മറഞ്ഞു. തന്നെ ഇടിച്ചു വീഴ്ത്തിയ ആളെ ശക്തിയായി തല കുടഞ്ഞ് കോബ ഒന്നു നോക്കി. അതൊരു പെണ്‍കുട്ടിയായിരുന്നു. താഴെ ചിതറി വീണ കടലാസ്സുകള്‍ പെറുക്കിയെടുത്ത് അടുക്കി വയ്ക്കുന്നതിനൊപ്പം അവളും തല തിരുമ്മുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നീളമുള്ള മുടി മുന്നില്‍ അഴിഞ്ഞു കിടക്കുന്നതിനാല്‍ മുഖം വ്യക്തമല്ല. "എക്സ്ക്യൂസ്മീ??!!" അരിഷം പൂണ്ട കോബ അല്‍പ്പം ഉറക്കെ പെണ്‍കുട്ടിയെ നോക്കി വിളിച്ചു. മുന്നില്‍ വീണു കിടക്കുന്ന മുടി പിന്നിലേക്കെറിഞ്ഞ് അവള്‍ കോബയെ നോക്കി. ഒരു നിമിഷം അയാള്‍ അതിശയിച്ചു! കണ്ണുകള്‍ തള്ളി. ശ്വാസം വേഗതയിലായി. ചുറ്റും മഞ്ഞ് പെയ്തിറങ്ങുന്ന അനുഭൂതി. അതെ., ഇത് അവള്‍ തന്നെ.. ഞാന്‍ കണ്ട മത്സ്യകന്യക..! നെല്‍സന്‍ മനസ്സിലാക്കിയ മാലാഖ..! ഇതെല്ലാം അടങ്ങിയ മരിയ..! "ഓാാാ........ ഹാാായ്.......!" മനോഹരമായി ചിരിച്ച് അതേ ഇരിപ്പില്‍ കോബ വിഷ് ചെയ്തു. വളരെ ഗൗരവമുള്ള ഒരു കുഞ്ഞു ഹായ് മരിയയില്‍ നിന്നും അടര്‍ന്നു വീഴുകയായിരുന്നു. ((തുടരും)) കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰🥰 #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ