ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/ml1kOpQa?d=n&ui=v64j8rk&e1=cമോളിങ്ങ് അടുത്ത് വാ... അയാൾ അരികിലേക്ക് ചെന്നു. അവൾ ഭയത്തോടെ പിന്നിലേക്ക് മാറി. പെട്ടന്നയാൾ അവളുടെ നീണ്ട മുടിയിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു... അയാളുടെ കരുത്തിന് മുമ്പിൽ തോറ്റു പോകുമെന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ കിട്ടിയ ധൈര്യത്തിൽ അയാളെ തള്ളിമാറ്റി അവൾ പുറത്തെ മഴയിലേക്ക് ഓടിയിറങ്ങി. എങ്ങനെയെങ്കിലും അയലത്തെ വീട്ടിൽ എത്തണം... എന്നാൽമഴയിൽ തെന്നിക്കിടക്കുന്ന വഴിയിലൂടെ പ്രതീക്ഷിച്ച വേഗത്തിലോടാൻ അവൾക്കായില്ല. അയാൾ പിന്നാലെ തന്നെയുണ്ട്. അവൾ വീണ്ടും മുന്നോട്ട് ഓടിയതും വഴുതി വീണതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു.എന്നാൽ നിലത്തേക്ക് വീഴും മുൻപ് അവളെ കരുത്തുറ്റ രണ്ട് കരങ്ങൾ താങ്ങി. അവൾ ആരെന്നറിയാൻ മുഖമുയർത്തി നോക്കി.. എൽദോസ്... അയാൾ അവളെ പിന്നിലേക്ക് മാറ്റി നിർത്തി. ആരാടാ നീ...മോഹൻ അലറി. നാണമില്ലാത്ത നാ&*&& നീയൊരപ്പനാണോ...?? നീ ആരടാ ഇതൊക്കെ ചോദിക്കാൻ. മര്യാദക്ക് അവളെ ഇങ്ങോട്ട് വിട്. ഇല്ലെങ്കിൽ... എന്താടാ... നീയാണോ ഇപ്പോൾ ഇവളെ വച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്... ചോദിച്ചതും അയാൾ എൽദോസിന്റെ മുഖത്ത് അ ടിച്ചു ഒറ്റനിമിഷം... അവിടെ എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് മനസ്സിലാകും മുൻപ് മോഹൻ തളർന്ന് നിലത്തു വീണ് കിടക്കുന്നതാണ് ദേവിക കണ്ടത്... മഴ ശമിച്ചു..... മരം പെയ്യുന്നതൊഴിച്ചാൽ പൂർണ്ണ നിശബ്ദത. പെട്ടന്ന് മോഹൻ ചാടി എഴുന്നേറ്റു. എടാ.... അയാൾ പാഞ്ഞുവന്ന് എൽദോസിനെ ആക്രമിച്ചു. മെലിഞ്ഞ ഒരു മനുഷ്യനാണ് മോഹനെങ്കിലും അയാൾക്ക് നല്ല ആരോഗ്യമുണ്ടായിരുന്നു. ആദ്യത്തെ ഒന്നുരണ്ടടി കൊണ്ടെങ്കിലും ബാക്കി എൽദോസ് തടഞ്ഞു... എൽദോസിന് മുൻപിൽ പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ മോഹനനെ കൊണ്ടായില്ല. ഇങ്ങനൊരു തന്തയെ അയാൾ ആദ്യമായാണ് കാണുന്നത്. സ്വന്തം കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ജീവൻ വരെ കളയാൻ മടിയില്ലാത്ത മനുഷ്യരെ മാത്രമേ അയാൾ ഇതിന് മുൻപ് കണ്ടിട്ടുള്ളൂ... ശബ്ദം കേട്ട് അയൽവക്കത്തുള്ള ആളുകൾ അങ്ങോട്ടെത്തി. മോഹൻ അവശനായി നിലത്തേക്ക് വീണു. ദേവികയുടെ നിൽപ്പും കരച്ചിലും കണ്ടപ്പോൾ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും ആളുകൾക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായി. കൗസല്യചേച്ചി,ഓടിവന്ന് അവളെ പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചു... എൽദോസ് പെരുമാറി നിലത്തിട്ട മോഹനെ അയൽക്കാർ തിരിഞ്ഞു പോലും നോക്കിയില്ല ചേച്ചി.... ഞാനിവളെ കൊണ്ടുപോവുകയാ.... ദേവികയുടെ ജോലിസ്ഥലത്തിനടുത്ത് തന്നെയുള്ള വർക്കിംഗ് വുമൺസിന്റെ ഹോസ്റ്റലിലേക്ക് മാറ്റാം. അതാകുമ്പോൾ ആരെയും ഭയക്കേണ്ടല്ലോ... എത്രയെന്ന് വച്ചാ ഈ കുട്ടി എങ്ങനെ ഒറ്റയ്ക്ക് ഭയന്ന് ഭയന്ന് ജീവിക്കുന്നത്.. എൽദോസ് കൗസല്യ ചേച്ചിയോടും മറ്റ് ആൾക്കാരോടുമായി പറഞ്ഞു. ശരിയാ, മോനെ ഞങ്ങൾക്ക് വിശ്വാസമാ. മോനല്ലേ ദേവികക്ക് ജോലിയൊക്കെ ശരിയാക്കി കൊടുത്തത്, ദേവിക പറഞ്ഞിരുന്നു... ചെല്ല് മോളെ...എടുക്കാനുള്ളത് എന്താണെന്ന് വെച്ചാൽ എടുത്തുകൊണ്ട്പോകാൻ നോക്ക്. ഇനി ഇവിടെ നിൽക്കണ്ട. കൗസല്യ ചേച്ചി പറഞ്ഞു മറ്റൊരു വഴിയും ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ട് തന്നെ അവൾ അവരൊക്കെ പറയുന്നതുപോലെ അനുസരിക്കാമെന്ന് വച്ചു. അവൾ വീടിനകത്തേക്ക് പോയി അവളുടേതായ കുറച്ചു വസ്ത്രങ്ങളും, അമ്മയുടെ കുറെ ഫോട്ടോകളും അമ്മയുടെ ഒന്ന് രണ്ട് വസ്ത്രങ്ങളും, പഠിക്കാനുള്ള ബുക്‌സും അവളെടുത്തു. എൽദോസിന് പിന്നാലെ പോയി അയാളുടെ വണ്ടിയിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ അവൾ വീടിന് നേരെ ഒന്ന് നോക്കി. താനും അമ്മയും, തങ്ങളുടെ ഇല്ലായ്മകളിലും ഏറെ സന്തോഷത്തോടെ കഴിഞ്ഞിരുന്ന ഇടമാണിത്. തന്റെ അമ്മ അന്തിയുറങ്ങുന്ന ഇടം. അമ്മ തന്നെ നോക്കി മുറ്റത്ത് നിൽപ്പുണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. സ്വയമറിയാതെ അവൾ ഒന്ന് തേങ്ങിപ്പോയി... നോക്ക്.... ഇനിയുമിങ്ങനെ കരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നിട്ട് കാര്യമില്ല. ജീവിതമാണ് പകുതി വഴിയിൽ നമുക്ക് അവസാനിപ്പിച്ചു കളയാനൊന്നും പറ്റില്ലല്ലോ. മരണംവരെയും നമ്മൾ ജീവിച്ചേ പറ്റൂ... സമാധാനത്തോടെ ഇരിക്കാൻ ശ്രമിക്ക്... നമ്മുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവർ പോയ ഇടത്തേക്ക് തന്നെ നമ്മളും ഒരു ദിവസം ചെല്ലും.പിന്നെ എന്തിനാണ് വിഷമിക്കുന്നത്?? അയാൾ അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. എങ്ങനെയറിഞ്ഞു ഞാൻ അപകടത്തിലാണെന്ന്. അവൾ ചോദിച്ചു. രാവിലെ മുതൽ ഇടം നെഞ്ചിന് വല്ലാത്തൊരു ഭാരം തോന്നി. എന്തോ അനർത്ഥം സംഭവിക്കാൻ പോവുകയാണെന്ന് ഉള്ളം മന്ത്രിക്കുന്നതുപോലെ... കാരണമേതുമില്ലാതെ തന്റെ മുഖം എന്റെ മനസ്സിൽ തെളിയാൻ തുടങ്ങി വീട്ടിലിരുന്നിട്ട് ഇരിക്കപ്പൊറുതിയില്ലാതെ ഞാൻ വണ്ടിയുമെടുത്ത് ഇറങ്ങിയതാണ്.... അവൾ ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു. മനസ്സുകൾ തമ്മിലുള്ള ഒരു കണക്ഷനാണത്. അതിനെ നിർവചിക്കുക സാധ്യമല്ല. പ്രകൃതി നമ്മെക്കൊണ്ട് ചിലതൊക്കെ ചെയ്യിപ്പിക്കുന്നതാണ്. ഈ മനുഷ്യനപ്പോൾ വന്നില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ, ആ കാട്ടാളന്റെ കൈകളിൽ പെട്ട് താൻ നശിച്ചുപോയേനെ... എൽദോസും അപ്പോൾ ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു . ദേവിക ഒരിക്കലും അറിഞ്ഞിട്ടില്ല അവൾക്ക് ജോലി ശരിയാക്കി കൊടുത്തത് താനാണെന്ന്. എന്നിട്ടും അവൾ സ്വയം മനസ്സിലാക്കിയെടുത്തു. പറയാതെയും ചില മനുഷ്യർക്ക് ചിലതെല്ലാം മനസ്സിലാകും... എൽദോസ് നേരെ അയാളുടെ വീട്ടിലേക്കാണവളെ കൊണ്ടുപോയത്. അയാൾ പോർച്ചിൽ വണ്ടി നിർത്തി ഇറങ്ങ്... അവൾ ഭയത്തോടെ അവന്റെ നേരെ നോക്കി. പേടിക്കേണ്ട. ഞാൻ തന്നെ പിടിച്ചു വിഴുങ്ങുകയൊന്നുമില്ല. അമ്മച്ചി അകത്തുണ്ട്, അകത്തേക്ക് ചെന്നോളൂ അയാൾ പറഞ്ഞു.. അവൾ വാഹനത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി... പൂമുഖത്തേക്ക് കയറിയപ്പോഴേക്കും അമ്മച്ചി വന്നു വാതിൽ തുറന്നു. അല്ല! ആരിത് ദേവിക മോളോ വരൂ.. ഇങ്ങോട്ട് കയറി വരൂ...അമ്മച്ചി അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് അകത്തേക്ക് കയറ്റി. അവളുടെ നനഞ്ഞു വിറക്കുന്ന ഉടലിലേക്ക് മേരി അനുകമ്പയോടെ നോക്കി.. പെട്ടെന്ന് അവർ അവളെ അകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി, അവളുടെ നനഞ്ഞ തല തുടച്ചു കൊടുത്തു, അവളുടെ മുഖവും കൈകളും തുടച്ചു. കോട്ടന്റെ ഒരു വസ്ത്രം എടുത്ത് അവളുടെ കൈകളിൽ കൊടുത്തു എന്റെ മോള് ഈ നനഞ്ഞതൊക്കെ മാറ്റി ഇത് ധരിക്ക്. ദാ.. ആ മുറിയിലേക്ക് പൊയ്ക്കോ. അമ്മച്ചി അപ്പോഴേക്കും ഇച്ചിരി ചൂട് കട്ടൻ എടുക്കാം. അമ്മച്ചി വേഗം അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. ദേവിക ചുറ്റിലും നോക്കി കൊട്ടാരസമാനമായ അകത്തളങ്ങൾ. അവൾ അമ്മച്ചി കാണിച്ച മുറിയിലേക്ക് കയറി. ആധുനിക സൗകര്യങ്ങളെല്ലാം നിറഞ്ഞ വലിയ മുറിയാണ്. അവൾ പരുങ്ങലോടെ ഒരുനിമിഷം നിന്നു പിന്നെ നനഞ്ഞ വസ്ത്രങ്ങൾ മാറ്റി. നനഞ്ഞു കുതിർന്ന മുടി ഒന്നുകൂടി നന്നായി തുവർത്തി അഴിച്ചിട്ടു. അപ്പോഴേക്കും അമ്മച്ചി ഒരു ഗ്ലാസ് ചൂട് ചായയുമായി അങ്ങോട്ട് വന്നു മോളിതങ്ങോട്ട് കുടിച്ചേ... അവർ അവളുടെ നനഞ്ഞ വസ്ത്രങ്ങൾ കയ്യിലെടുത്തു. അയ്യോ..ഞാൻ എടുത്തോളാം. അവൾ പെട്ടെന്ന് അവരുടെ കയ്യിൽ നിന്നു വസ്ത്രങ്ങൾ വാങ്ങിച്ചു. മോള് ഒന്നുകൊണ്ടും പേടിക്കണ്ട കേട്ടോ, മോളെ നാളെ തന്നെ ഏതെങ്കിലും നല്ലൊരു ഹോസ്റ്റലിലേക്ക് മാറ്റാം.മോളിപ്പോൾ പഠിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ അല്ലേ?? ഉവ്വ്, പ്രൈവറ്റ് ആയിട്ട് രജിസ്റ്റർ ചെയ്തിട്ട് ഞാൻ തനിയെയാണ് പഠിക്കുന്നത്. അത് മതി. പഠിക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ തന്നെയാണെങ്കിലും പഠിക്കാവുന്നതേ ഉള്ളൂ... ഇവിടെ എന്റെ മോന് വായ തുറന്നാൽ മോളെക്കുറിച്ച് പറയാനേ നേരമുള്ളൂ.. എന്നാലും, മോള് പേടിക്കണ്ട കേട്ടോ, ഞാൻ അവനോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് സ്നേഹം പിടിച്ചു വാങ്ങാൻ പറ്റുന്നതല്ലെന്ന്, അവനത് അറിയാം.. മോൾക്ക് എന്നും നല്ലതേ വരൂ... ജോലിയൊക്കെ കിട്ടി, നല്ല ഒരാളെ പങ്കാളിയായി കിട്ടി, ഒത്തിരി കാലം സമാധാനത്തോടെ ജീവിക്കാൻ എന്റെ മോൾക്ക് കഴിയും. ദൈവം അത്ര കരുണയില്ലാത്തവനൊന്നുമല്ല മോളെ, നമുക്കായി എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ കരുതിവച്ചിട്ടുണ്ടാകുമെന്നേ... നെഞ്ചിലെ ഭാരമെല്ലാം അലിഞ്ഞില്ലാതാവുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി... തന്നെ കൊണ്ട് വിട്ടതിനുശേഷം എൽദോസിനെ പിന്നെ കണ്ടതേയില്ലല്ലോ എന്ന് അവൾ ഓർമിച്ചു രാത്രിയിൽ അവളെ നിർബന്ധിച്ച്‌ അമ്മച്ചി തനിക്കൊപ്പമിരുത്തി അത്താഴം കഴിപ്പിച്ചു. പെൺകുട്ടികൾ ഈ പ്രായത്തിൽ നന്നായി ഭക്ഷണം കഴിക്കണം കേട്ടോ... തീരെ വിശപ്പൊന്നും തോന്നിയിരുന്നില്ലെങ്കിലും അവൾ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. ഇനി മോള് പോയി കിടന്നോ... ഉം... അവൾ തല കുലുക്കി. ഒറ്റയ്ക്ക് ആ വലിയ മുറിയിൽ കിടക്കാൻ അവൾക്ക് ഭയം തോന്നി. ഇടിമുഴങ്ങുന്ന ചില രാത്രികളിൽ തന്റെ അമ്മ തന്നെ മെയ്യോട് ചേർത്ത് ചുമലിൽ തഴുകി ഉറക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. അന്നും ഇന്നും ഇടിമുഴക്കം തനിക്ക് വല്ലാത്ത ഭയമാണ്. വിശാലമായ അത്യാഡംബരം നിറഞ്ഞ ആ വലിയ മുറിയിൽ അവൾ ഒറ്റയ്ക്കിരുന്നു... എത്രയൊക്കെ സമാധാനിക്കാൻ ശ്രമിച്ചാലും, ഒറ്റക്കിരിക്കുന്ന നേരം ഒരുപാട് ദുഃഖങ്ങൾ വന്ന് മനസ്സിനെ പൊതിയും..അവളുടെ കവിളിലൂടെ കണ്ണുനീർ ഒഴുകി ഇറങ്ങി.. പെട്ടെന്ന് ഒരു ശബ്ദം കേട്ടവൾ മുറിയുടെ വാതിലിന് നേരെ നോക്കി. അമ്മച്ചിയാണ് മോൾക്ക് തനിച്ചു കിടക്കാൻ ഭയമാണെമെങ്കിൽ ഇന്ന് അമ്മച്ചിയുടെ കൂടെ കിടന്നോ, വാ...അമ്മച്ചി അവൾക്ക് നേരെ കൈ നീട്ടി അവൾ എഴുന്നേറ്റ് അമ്മച്ചിയുടെ കൈപിടിച്ചു. അവർ അവളെ നേരെ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. മോൾ ഉറങ്ങിക്കോ... അമ്മച്ചിയുണ്ട് കാവൽ. അമ്മച്ചിയുടെ കൈകൾ പിഞ്ചുകുഞ്ഞിനെയെന്നവണ്ണം അവളുടെ ചുമലിനെ തഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. എല്ലാം മറന്ന് അവൾ സമാധാനത്തോടെ അന്നുറങ്ങി. രാവിലെ അമ്മച്ചി തട്ടി ഉണർത്തിയപ്പോഴാണ് അവളെഴുന്നേറ്റത്. അമ്മച്ചി കുളിച്ച് വസ്ത്രം മാറിയിരിക്കുന്നു. ആ മുഖത്ത് നിറയെ പുഞ്ചിരിയാണ്. ആ മുഖത്തേക്ക് അങ്ങനെ നോക്കിയിരിക്കാൻ തോന്നും. ഭൂമിയിലേക്കിറങ്ങിവന്ന മാലാഖയുടെ തേജസാണ് അമ്മച്ചിക്ക്. മോളെ എന്തൊരു ഉറക്കമാണിത്. ചെല്ല് പോയി ബ്രഷ് ചെയ്ത് കുളിച്ചു വന്നേ. അമ്മച്ചി കഴിക്കാൻ എടുത്ത് വയ്ക്കാം. ഉം... അവൾ തല കുലുക്കി. പിന്നെ പതിയെ എഴുന്നേറ്റ് അപ്പുറത്തെ മുറിയിലേക്ക് പോയി അമ്മച്ചിയോടൊപ്പം ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് എൽദോസും കഴിക്കാനായി വന്നത്. പൂ പോലുള്ള ഇടിയപ്പവും, താറാവ് റോസ്റ്റും അമ്മച്ചി അവർക്കായി വിളമ്പി. എൽദോസിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാൻ അവൾക്ക് വല്ലാത്ത മടി തോന്നി. അയാളുടെ മുന്നിലിരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കാനും എന്തോ പോലെ... അതേ... ഇങ്ങനെ വെറുതെ പാത്രത്തിൽ വിരലിട്ടുകൊണ്ടിരുന്നാൽ പോരാ, എടുത്ത് കഴിക്കണം. അല്ലാതെ ഭക്ഷണം തനിയെ വായിലേക്ക് വന്നു കയറില്ല കേട്ടോ, എൽദോസ് അവളെ കളിയാക്കി. അവൾ അയാളെ ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. എടാ...നീയാ കൊച്ചിനെ കളിയാക്കുവൊന്നും വേണ്ട. കേട്ടോ മോളെ, ഈ പോത്തുപോലെ വളർന്ന ചെറുക്കനുണ്ടല്ലോ ചില നേരങ്ങളിൽ അടുത്ത് വന്നിട്ട് അമ്മച്ചി എനിക്ക് ഭക്ഷണം വാരി തരാൻ പറയും, നാണമുണ്ടോഇവന്. ഞാൻ ഉരുള ഉരുട്ടി കൊടുക്കണം ഈ ചെറുക്കന്.എന്നിട്ടാ അവൻ മോളെ കളിയാക്കുന്നത്... അവൾക്ക് ചിരി വന്നു... ഭക്ഷണം കഴിച്ച് അവർ എഴുന്നേറ്റു. എടാ... കൊച്ചിനെ കൊണ്ടാക്ക്... മേരി പറഞ്ഞു. ശരി അമ്മച്ചി... അവൾ അവളുടെ സാധനങ്ങൾ ഒക്കെ എടുത്തു. എൽദോസിനോടൊപ്പം വണ്ടിയിലിരിക്കുമ്പോൾ എന്തുകൊണ്ടോ അവൾക്ക് വല്ലാത്ത വിഷമം വന്നു. വല്ലാത്തൊരു നിരാശ തന്നെ വന്നുകൂടുന്നതുപോലെ. എൽദോസ് ശ്രദ്ദയോടെ വണ്ടിയോടിക്കുകയാണ്, അയാൾ തന്നെയൊന്ന് നോക്കുന്നത് പോലുമില്ല. അവൾ അയാളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ഒരുതരം തന്റേട ഭാവമാണ് അയാളുടെ മുഖത്ത്, പക്ഷേ ആ കണ്ണുകൾ നിറയെ നിഷ്കളങ്കത നിറഞ്ഞത് പോലെ, നീണ്ട മൂക്ക് അല്പം ചുവന്നിട്ടുണ്ട്, കട്ട മീശയും താടിയും. സംസാരിക്കുമ്പോൾചുവന്ന ചുണ്ടുകൾക്കിടയിൽ നിരയൊത്ത പല്ലുകൾ കാണാം. അയാളുടെ ചിരി കണ്ടാൽ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കിയിരിക്കാൻ തോന്നും. ഏത് സ്ത്രീക്കാണ് ഇതുപോലൊരു പുരുഷനെ മോഹിക്കാതിരിക്കാൻ തോന്നുക... അവൾ കണ്ണുകൾ പിൻവലിച്ചു... പാടില്ല താൻ ഒരിക്കലുംമോഹിക്കാൻ പാടില്ല. തന്നെക്കുറിച്ച് തനിക്ക് നല്ല ബോധ്യമുണ്ട്. തനിക്ക് ഇദ്ദേഹത്തെ പോലൊരു മനുഷ്യനെ മോഹിക്കാനുള്ള യോഗ്യതയില്ല... എന്തിനെന്നറിയാതെ അവൾക്ക് വിഷമം വന്നു... എനിക്ക് നിങ്ങളെ സ്വന്തമാക്കാനുള്ള യോഗ്യതയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ മനുഷ്യ.. നിങ്ങളെ ഞാൻ ആർക്കും വിട്ടുകൊടുക്കില്ലായിരുന്നു. അവൾ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു... ഒരൊറ്റ തവണയെങ്കിലും താൻ ഇഷ്ടം പറയുകയാണെങ്കിൽ, പിന്നെ തന്നെ ഞാനെവിടേക്കും വിടില്ലെടോ ഈ എൽദോസിന്റെ പെണ്ണായി ഞാൻ കൊണ്ടുപോകും.. തന്റെ ഏതാഗ്രഹങ്ങൾക്കും ഞാൻ കൂടെ നിൽക്കും. പക്ഷേ,ഒരിക്കലും താനവളെ നിർബന്ധിക്കില്ല. അമ്മച്ചി പറയാറുള്ളത് പോലെ സ്നേഹമൊരിക്കലും പിടിച്ചു വാങ്ങാൻ പറ്റില്ല. അത് സ്വയം വന്ന്ചേരാനുള്ളതാണ്... ഹോസ്റ്റലിന് മുന്നിൽ വാഹനം നിർത്തി അയാൾ അവളുടെ സാധനങ്ങൾ നിറച്ച ബാഗ് കയ്യിലെടുത്തു. ഇവിടെ തന്റെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഞാൻ സംസാരിച്ച്‌ ശരിയാക്കിയിട്ടുണ്ട്... അവർ അകത്തേക്ക് ചെന്നു. നിങ്ങൾ ഇവിടെ ഇരിക്ക് കേട്ടോ, മാഡം ഇപ്പോൾ വരും ഒരു സ്ത്രീ വന്ന് അവരോട് പറഞ്ഞു. ശരി... ദേവിക അയാളുടെ നേരേ നോക്കി. അയാൾ തന്നെ നോക്കുന്നത് പോലുമില്ല. അവൾക്ക് ദേഷ്യം തോന്നി. ആൻസി ചേച്ചി സുന്ദരിയല്ലേ?? അവൾ ചോദിച്ചു. എന്താ?? അയാൾ ചോദിച്ചു. ആൻസി ചേച്ചി സുന്ദരിയല്ലേ എന്ന്. ഏത് ആൻസി...?? അന്ന് ആൻസി ചേച്ചി പെണ്ണുകാണാനായി വന്നില്ലേ... അതിന് ഞാൻ പോയി കണ്ടില്ലല്ലോ.. അതെന്താ കാണാത്തത്?? അവൾ എളിക്ക് കൈകൊടുത്ത് നിന്ന് ചോദിച്ചു. തോന്നിയില്ല.. അതെന്താ തോന്നാത്തത്?? അറിഞ്ഞൂടാ... കൊച്ചുകുട്ടികളുടേതുപോലെ ശാഠ്യം നിറഞ്ഞു അവളുടെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ അയാൾക്ക് ചിരി പൊട്ടി. എന്തിനാ ചിരിക്കുന്നത്..?? അയാൾ പെട്ടന്ന് വായ പൊത്തി.. ഒറ്റ നിമിഷം, അവൾ അയാളെ മുറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അയാൾ ഒരു നിമിഷം സ്തംഭിച്ച്നിന്നു.. അവളുടെ കൈകൾ മുറുകി, നീണ്ട നഖം തന്റെ ഉടലിൽ വേദന പടർത്തുന്നുണ്ട്. അവളുടെ ഉള്ളിൽ പുകഞ്ഞു നിന്ന എന്തൊക്കെയോ നൊമ്പരങ്ങൾ അണപ്പൊട്ടിയൊഴുകി... എനിക്ക് നീയേ ഉള്ളൂവെന്ന് പറയാതെ പറയുകയാണവൾ. പോകേണ്ടെന്ന് താനൊരു വട്ടം പോലും പറയാത്തതിലുള്ള പരിഭവവും, അടക്കിപ്പിടിച്ച സ്നേഹവും, ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ നോവും... അല്ലെങ്കിലും അവൾക്ക് ഒന്നും പറയാൻ അറിയില്ല... എന്നുമെന്നും എല്ലാ ദുഃഖങ്ങളും അവൾ നെഞ്ചിലടക്കി പിടിച്ചിട്ടേയുള്ളൂ.. അവളുടെ കീരിപ്പല്ലുകൾ തന്റെ നെഞ്ചിൽ അമർത്തിയിട്ടുണ്ട്... കട്ടുറുമ്പ് കടിക്കും പോലെ തനിക്ക് നോവുന്നുണ്ട്... അയാൾ ഇരുകൈകൾ കൊണ്ടും അവളെ പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചു. അവൾ മുഖമുയർത്തി അയാളെ നോക്കി. അയാൾ കണ്ണീരണിഞ്ഞ ആ മുഖം തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് തുടച്ചു. പൊക്കിയെടുത്ത് അമ്മച്ചിയുടെ മുൻപിൽ കൊണ്ടുചെന്നു നിർത്തട്ടെ...അയാൾ അവളുടെ കാതോരം മെല്ലെ ചോദിച്ചു. എന്നിട്ടോ..??? എന്നിട്ട് പറയും... ദേ... ഈ പെണ്ണ് അമ്മച്ചിയുടെ പൊന്നുമോന്റെ നെഞ്ചിൽ കടിച്ചു, പിച്ചി,മാന്തി എന്ന്... അവൾക്ക് ചിരി വന്നു. അയാൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. കൊണ്ടുപോകുവാ ഞാൻ എന്റേതായിട്ട്.... വാഹനത്തിലിരിക്കുമ്പോൾ അവൾ അയാളുടെ ചുമലിൽ തല ചേർത്തു... വഴിയരുകിലെ നിറഞ്ഞു പൂത്ത ചെമ്പക മരത്തിനരുകിൽ അയാൾ വാഹനം നിർത്തി. വെറുതെയാ ചെമ്പകച്ചുവട്ടിൽ അവരിരുന്നു. ഇനിയങ്ങോട്ട് അവളുടെ സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് കൂട്ടായി അയാളും ഉണ്ടാകും... സ്നേഹിക്കാൻ മാത്രമറിയുന്ന ഒരമ്മച്ചിയേയും അവൾക്ക് കിട്ടാൻ പോകുകയാണ്.... അവരുടെ സന്തോഷം കണ്ടിട്ടാവണം. മേഘങ്ങൾ ... നിറയെ മഴമുത്തുകളെ അവർക്ക് മേലേക്ക് കുടഞ്ഞിട്ടു.... 🦋🦋🦋🦋 ശുഭം. കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰🥰 #📙 നോവൽ #📔 കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ